http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : இந்திய பொண்ணு தாங்கோ - பகுதி - 2

பக்கங்கள்

சனி, 19 அக்டோபர், 2019

இந்திய பொண்ணு தாங்கோ - பகுதி - 2

அப்படித்தான்…விடாதே…இன்னும்…குத்து..பலமாக் குத்து!” என்று ஒரு கையால் தரையில் ஓங்கி ஓங்கி அறைந்தபடி அலறிக்கொண்டிருந்தாள் லலிதா. அவளது இந்த வெறியே, சுரேஷை உசுப்பி விட்டுக்கொண்டிருக்க, அவனது சுண்ணி மேலும் சுறுசுறுப்படைந்து கொண்டிருந்தது. அவளது புழைக்குள்ளே தனது சுண்ணி மென்மேலும் நீண்டு இறுகிக்கொண்டிருப்பதையும் அவன் உணர்ந்தான்

லலிதாவின் புழை அடுப்பைப் போலக் கொதித்துக்கொண்டிருந்தது. சுரேஷின் ஒவ்வொரு குத்துக்கும் லலிதாவின் புழை பிளந்து பிளந்து வழிகொடுத்துக்கொண்டிருந்தது. மிகுந்த சிரமத்துடன் தனது மொட்டை விரல்களால் பற்றித் தேய்த்துக்கொண்டாள் லலிதா. அவனது உடல் மின்சாரத்தில் இயங்குகிற இயந்திரம்போலாக, அவனது சுண்ணி சம்மட்டிபோல லலிதாவின் புழைக்குள்ளே புகுந்து விளையாடிக்கொண்டிருந்தது. “எனக்கு வருது சுரே…ஷ்ஷ்ஷ்!” என்று அலறினாள் லலிதா. அவளது கைகள் அருகிலிருந்த நாற்காலியின் கால்களை இறுக்கப்பற்றிக்கொண்டன. அவளது புழையிலிருந்து பாற்கடல் கடைந்தது போல அமுதப்பெருக்கு ஊறிப்பெருகத் தொடங்கியது. அவள் இன்பப்பெருக்கு எடுத்துக்கொண்டேயிருக்க, சுரேஷ் நில்லாமல் கொள்ளாமல் அவளை இடைவிடாது வேகவேகமாக ஓத்துக்கொண்டே போனான். அவன் அனாயாசமாக, தனது சுண்ணியைப் பீறிடவிட்டு விடாமல், அந்த வேட்கையிலும் தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டிருந்தான்.


இன்னும் நிறைய நேரம் லலிதாவின் புழையோடு விளையாடவேண்டும் என்று திட்டமிட்டிருந்தான் போலும். லலிதா அலற அலற, அவன் விருட்டென்று தனது சுண்ணியை முற்றிலுமாக அவளது புழையிலிருந்து வெளியேற்றியதும், அடுத்து அவன் என்ன செய்ய விரும்புகிறான் என்பது அவளுக்குப் புரிந்து போனது. “பாத்-ரூம்…வெளக்கெண்ணை…வெளக்கெண்ணை…” என்று அவள் முணுமுணுத்தாள். அப்படியே தரையில் குப்புற விழுந்து, இழுத்து இழுத்துப் பெருமூச்சு விடுத்தாள். இன்று எல்லாமே புது அனுபவம் போல இருந்தது அவளுக்கு. “சீக்கிரமா எடுத்துட்டு வா சுரேஷ்…” லலிதா இரைந்தாள். அதே சமயம்…… தொலைக்காட்சிப்பெட்டியில் காவேரியின் மனம் லயித்திருக்கவில்லை. இன்னும் சுரேஷ் ஏன் வீடு திரும்பவில்லை என்று அவளது மனமும்,புழையும் ஏங்கிக்கொண்டிருந்தன. கடியாரத்தை அடிக்கொருதடவை பார்த்துக்கொண்டிருந்தவள், பொறுமையிழந்தவளாய், பாத்-ரூமுக்குள்ளே நுழைந்தாள். மகன் சுரேஷ், சினேகிதியின் மகன் மனோ, இருவரும் இருக்கையிலே மீண்டும் விரல்போட்டு சுகம் காணவேண்டியிருக்கிறதே என்று அவள் நொந்து கொண்டாள்.

பாத்ரூமின் ஜன்னல் வழியாக அவள் எதேச்சையாக வெளியே பார்த்தபோது, அவளது கவனத்தை அந்தக் காட்சி ஈர்த்தது. லலிதாவின் வீட்டு ஜன்னல் திரை சற்றே காற்றில் அசையவும், உள்ளே சுரேஷ் நின்று கொண்டிருப்பதை அவளால் உடனே காண முடிந்தது. இடுப்புக்கு மேலே தான் பார்க்க முடிந்தது என்றபோதிலும் அவன் நிர்வாணமாக இருக்கிறான் என்பதையும் அவள் கவனித்து விட்டாள்.எவ்வளவு தூரத்தில் நின்றாலும் ஒரு தாயால் மகனை அடையாளம் கண்டு கொள்ள முடியாதா என்ன? அவனுக்கு லலிதாவின் வீட்டில் என்ன வேலை? அதுவும், மனோ இல்லாத சமயத்தில்..? ஒரு வேளை…? ஐயோ! பொங்கி வந்த கோபத்தை அடக்கியவாறு, அவள் கதவைத் திறந்து கொண்டு லலிதாவின் வீட்டை நோக்கி விரைந்தாள். லலிதாவின் வீட்டில் கிணற்றடியிலிருந்து, சமையலறை வழியாக வீட்டுக்குச் செல்ல ஒரு வழியிருப்பது அவளுக்குத் தெரியும். எனவே, அவள் வீட்டைச் சுற்றியபடி, கிணற்றடியை நெருங்கினாள். இதையறியாமல், உள்ளே…! லலிதாவின் குண்டித்துளையிலும், தனது சுண்ணியிலும் மொழுமொழுவென்று விளக்கெண்ணையைத் தடவியபிறகு, சுரேஷ் தனது சுண்ணியின் நுனியை மெதுவாக சூத்துக்குள்ளே திணிக்க முயன்றான்
“சுரேஷ்!” லலிதா முணுமுணுத்தாள். “வலிக்காமப் பண்ணணும். உன்னோடது ரொம்பப் பெருசு! பதமாப் பார்த்துப் பண்ணனும். சரியா?” சுரேஷ் லலிதா சொன்னதுபோலவே, அவளுக்கு வலித்துவிடக் கூடாது என்ற கவனத்தோடு மெல்ல மெல்ல தனது சுண்ணியை அவளது சூத்தில் சொருக முயன்றான். “ஓவ்வ்வ்!” லலிதா முனகினாள். “சுரேஷ்! லலிதா!” லலிதாவும் சுரேஷும் திடுக்கிட்டுத் திரும்பவும், காவேரி சிவந்த கண்களோடு கோபம் கொப்பளிக்க அவர்களை வெறுப்போடு பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். “லலிதா, உன்னை ரெண்டு துண்டா வெட்டிப்போடப்போறேன். என்ன காரியம் பண்ணிட்டிருக்கே நீ?” லலிதா முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டாள். இனி தப்ப முடியாது. காவேரிக்கு விஷயம் தெரிந்து விட்டது. “சுரேஷ்!” காவேரி சீறினாள். “கீழே இறங்குடா!” சுரேஷ் விருட்டென்று லலிதாவின் சூத்தில் நுழைய முற்பட்டிருந்த தனது சுண்ணியை வெளியேற்றிவிட்டு, எழுந்து நின்று கொண்டான். ஆனால், அவனது முகத்தில் எந்தக் கலவரமும் இல்லை. “என்னடா பண்ணிக்கிட்டிருக்கே?” “காவேரி..ப்ளீஸ்…நான் சொல்லுறதை….” லலிதா ஏதோ சொல்ல முயல…. “வாயை மூடு லலிதா! நீ சொல்லுடா! எத்தனை நாளா நடக்குது இது..?” காவேரி உறுமினாள். “நிறுத்தும்மா,” சுரேஷ் இரைந்தான். “உன்னைப் பத்தி எனக்குத் தெரியாதா? நீ மனோ கிட்டே தினசரி ஓள் வாங்கிட்டிருக்கே, நான் என்னிக்காவது கேட்டேனா?” காவேரி நிலைகுலைந்தாள்.

இதை அவள் எதிர்பார்க்கவில்லை. லலிதாவையும் மகனையும் மாறி மாறிப் பார்த்தாள். அவளால் எதுவும் பேச முடியவில்லை. லலிதா கலகலவென்று சிரித்தபடி எழுந்து அமர்ந்தாள். “சுரேஷ்! என்ன பேத்தறே…?” காவேரிக்குத் தொண்டையடைத்தது. “நீ அவன் கிட்டே தினமும் ஓள்வாங்கினே தானே?” சுரேஷ் கேட்டபடியே அம்மாவை நெருங்கினான். “இன்னிக்கு மனோ வர்லே! அதான் கோபம் உனக்கு! உன்னைப் பொறுத்தவரைக்கும் எனக்கு அடுத்ததா அவன்தான் வேணும். அப்படித்தானே?” “சுரேஷ்!” காவேரி விக்கித்துப்போய் நின்றாள். தனக்கும் தன் மகனுக்கும் இடையே இருந்த தகாத உறவுபற்றி, லலிதா அறிந்திருக்க வழியில்லை என்று அவள் எண்ணியிருந்தாள். இப்போது அதை அவளது மகனே உடைத்துக்கூறவும் அவளால் பதில் பேச முடியவில்லை. “சுரேஷ்! தயவு செய்து இங்கே இதையெல்லாம் பேசாதே!” என்று கெஞ்சத் தொடங்கினாள். “ஏன்? லலிதா ஆன்ட்டிக்கு எல்லாம் தெரியும்,” என்று அழுத்தம் திருத்தமாகக் கூறினான் சுரேஷ். “இப்போ ஒண்ணே ஒண்ணு தான் பாக்கியிருக்கு! லலிதா ஆன்ட்டி முன்னாலே நீ என்கிட்டே ஓள் வாங்கணும்.” “மாட்டேன்,” தன் மீது மகன் பாய்ந்ததும் காவேரி அலறினாள். ஆனால், அதற்குள்ளாக சுரேஷின் தலை அவளது பருத்த முலைகளுக்கு நடுவே புதைந்திருந்தது. அவனது கைகள் அவளது குண்டியைப் பிடித்து அமுக்கிக்கொண்டிருந்தன. அவள் எவ்வளவோ போராடியும் மகனின் வலுவான பிடியிலிருந்து அவளால் தன்னை விடுவித்துக்கொள்ள முடியவில்லை. என்ன ஏது என்று அவள் புரிந்து கொள்வதற்குள்ளாகவே, அவளை சுரேஷ் முழுநிர்வாணமாக்கியிருந்தான். “ம்ம்ம்ம்ம்! சுரேஷ்! பெரிய கில்லாடி தான்!” என்று கைதட்டினாள் லலிதா. அவளது கண்கள் காவேரியின் கொழுத்த முலைகளையும், மயிர்படர்ந்திருந்த கூதியையும் காமத்தோடு வெறித்தன. சினேகிதியின் கூதியை ஒரு சிலமுறை நக்கிச் சுவைத்த அனுபவங்கள் நினைவுக்கு வந்தன.
“சுரேஷ்! அப்படியே உங்கம்மாவைக் கீழே தள்ளி நல்லா ஓத்திடு!” லலிதா கட்டளையிட்டாள். “ஐயோ, சுரேஷ்! பண்ணாதேடா!” “வாடி என் கப்பக்கிழங்கே!” சுரேஷ் அவளைக் கீழே வலுக்கட்டாயமாக உட்காரவைத்தபோது, அவனது சுண்ணி அவளது முகத்துக்கு நேராக துடிதுடித்துக்கொண்டிருந்தது. பிறகு, அவளது தலையை இரண்டுகைகளாலும் இறுக்கிப்பிடித்தவன், தனது சுண்ணியை அம்மாவின் வாய்க்குள்ளே வைத்து அழுத்தினான். “ஊம்பு! ஊம்பு! லலிதா ஆன்ட்டி பார்க்கணும் நீ என்னை எப்படி ஊம்புவேன்னு…உம்..ஊம்பு…” விளக்கெண்ணை தடவப்பட்டு மொழுமொழுவென்றிருந்த மகனின் சுண்ணி, தனது வாய்க்குள்ளே நுழைந்து கொண்டதும் காவேரிக்கு மூச்சுத்திணறியது. அவள் தலையைத் திருப்ப முயன்றும் முடியாமல், அவனது சுண்ணியின் நுனி அவளது தொண்டையோடு உராயத் தொடங்கியது. “ஊம்புடீ காவேரி!” சுவற்றோடு சாய்ந்து உட்கார்ந்த லலிதா, அம்மாவின் வாயில் மகன் சுண்ணியைத் திணிக்கிற காட்சியைப் பார்த்தவாறே, தன் புழையில் விரல்போட்டுக்கொண்டு விளையாட ஆரம்பித்தாள். “அவனோடது எவ்வளவு பெருசுன்னு உனக்கா தெரியாது?
நல்லா ஊம்பிவிடு உன் புள்ளையை! நீ ஊம்பாட்டா நான் காத்திட்டிருக்கேன்.” காவேரி திரும்பிப்பார்த்து, லலிதாவின் முகத்தில் தென்பட்ட காமவெறியைக் கவனித்ததும் அதிர்ந்து போனாள். இந்தத் தருணத்தைப் பயன்படுத்திக்கொண்ட சுரேஷ், அம்மாவின் தொண்டையைத் தனது சுண்ணியால் முழுமையாக அடைத்து ஏறக்குறைய அவளை மூச்சுத்திணற வைத்தான். ஆரம்பத்தில் அவமானமும் வெட்கமும் ஆட்கொண்டிருந்த அவளது மனதில், திடீரென்று காமம் மெள்ள மெள்ளத் தலைதூக்கத்தொடங்கியது. அவளையுமறியாமல் அவளது புழை ஈரமாகி விட்டிருந்தது. அவளது காம்புகள் விடைத்துக்கொண்டிருந்தன. ஆர்வம் அவளை மெல்ல மெல்ல உட்கொள்ளத் தொடங்கி விட்டிருந்தது. இன்னொருத்தியின் முன்னால், தன் வாய்க்குள்ளே மகன் வலுக்கட்டாயமாக தன் பூலைத்திணித்திருப்பதும், வேறு வழியின்றி அவள் அதை ஊம்பிக்கொண்டிருப்பதும் ஒரு புதுவிதமான கிளர்ச்சியை அவளுக்குள் ஏற்படுத்திக்கொண்டிருந்தது. “உம், ஊம்பு! ஊம்பு நல்லா…” சுரேஷ் உறுமினான். காவேரியின் தயக்கத்தை அவளது கையாலாகாத்தனம் விரட்டியடித்தது

வெட்கம் பிடுங்கித்தின்றபோதிலும், அதை வெளிக்காட்டாமல் அவள் மகனின் சுண்ணியைத் தனது இதழ்களால் இறுக்கக் கவ்வினாள். பிறகு, வீட்டில் அவனை எப்படி ஊம்பிவிடுவாளோ, அதே போல அழுத்தமாக அவனது சுண்ணியை உறிஞ்சத்தொடங்கினாள். “ஊவ்வ்வ்வ்வ்!” லலிதா கூவினாள். அவளது விரல்கள் அவளது புழையில் வேகவேகமாக இயங்கிக்கொண்டிருந்தன. “காவேரி, புகுந்து விளையாடு.” மகனின் அருவருக்கத்தக்க ஆசைக்கு இணங்கிவிட்டிருந்த காவேரி, அவனது சுண்ணியை வெறிவந்தவளாக ஊம்பினாள்.

அவளது கை சுரேஷின் சுண்ணியின் அடித்தளத்தைப் பிடித்து இறுக்கியது. அவளது முட்டி மகனின் சுண்ணியை வேகவேகமாகக் குலுக்கிக்கொண்டிருந்தது. அந்த அறையை அபாரமான ஊம்பலின் ஓசைகள் நிரப்பிக்கொண்டிருந்தன. கண்களை இறுக்க மூடியபடி, தலையை மேலும் கீழும் ஆட்டியபடி காவேரி அபாரமாக மகனின் சுண்ணியை உறிஞ்சினாள். சுரேஷ் தனது இடுப்பை வேகவேகமாக ஆட்டியபடி, அம்மாவின் வாயை ஓத்துக்கொண்டிருந்தான். காவேரியின் இரண்டு விரல்கள் அவளது புழையுதடுகளைப் பிரித்து உள்ளே சென்று அவளது புழைக்குள்ளே குத்திக் குடைந்து கொண்டிருந்தன. இதற்கு மேலும் கட்டாயப்படுத்த வேண்டிய தேவையில்லை என்பதைப் புரிந்து கொண்ட சுரேஷ், தனது கைகளால் அவளது தலையை இறுக்கப்பிடித்துக்கொண்டு இன்பமாக முனக ஆரம்பித்தான். “அம்மா! உன்னை மாதிரி யாராலயும் ஊம்ப முடியாதும்ம்மா!” விளக்கெண்ணையின் சுவடேயில்லாமல் போயிருந்த அவனது சுண்ணி காவேரிக்குக் கரும்பு போலச் சுவைத்தது. தனது நாக்கால் அவள் மகனின் சுண்ணித்தண்டை சுற்றிச் சுற்றி நக்கிக் கொடுத்தாள். சுரேஷின் கொட்டைகள் பெரிய பந்துகளைப் போல வீங்கிவிட்டிருந்தன.
திடீரென்று, சுரேஷ் அவளைத் தள்ளினான். “அம்மா! இது போதும், உன்னை நாய் ஓக்குறா மாதிரி ஓக்கணும். திரும்பிக் குனிஞ்சு படுத்துக்க!” என்று கட்டளையிட்டான். காவேரி வெட்கத்தோடு லலிதாவைப் பார்த்தபடி, திரும்பிக்கொண்டு முழங்கைகளிலும் முழங்கால்களிலும் படுத்தவாறு மகனுக்குக் குண்டியைக் காட்டியபடி காத்திருக்கத் தொடங்கினாள். சினேகிதி பார்த்திருக்க, மகன் தன்னைப் பின்னாலிருந்து ஓக்கப்போகிறான் என்ற எதிர்பார்ப்பில் அவள் உடல் சிலிர்த்தது. எந்த நொடியிலும் தன் புழைக்குள்ளே மகனின் சுண்ணி ஊடுருவலாம் என்று அவள் காத்திருக்க, சுரீர் என்ற உறுத்தலோடு சுரேஷின் சுண்ணியின் தலைப்பகுதி அவளது குண்டித்துளைக்குள்ளே அழுந்தி இறங்கியது. “ஓவ், சுரேஷ்! வேண்டாம்!” லலிதாவின் கண்கள் அகன்றன. அதுவரை தாய்-மகன் இருவரின் காமக்களியாட்டங்களையும் பார்த்து புழையில் விரல்போட்டுக்கொண்டிருந்தவளுக்கு, திடீரென்று மகன் மனோவின் ஞாபகம் வந்தது. அவனும் இப்போது இங்கு இருந்திருக்கக் கூடாதா என்று அவளது மனம் ஏங்கத் தொடங்கியது. ஆனால், அதற்காக அவள் அதிக நேரம் காத்திருக்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்படவில்லை.



காவேரியின் கொழுத்த முலைகள் விம்மி விம்மிக் குலுங்கிக்கொண்டிருந்தன. சுரேஷின் கண்களில் காமத்தீ கொழுந்து விட்டு எரிந்து கொண்டிருந்தது. அம்மாவின் சூத்தில் தன் சுண்ணியைச் சொருகி ஓக்கப்போவதை, லலிதா ஆர்வத்தோடு கவனித்துக்கொண்டிருப்பது அவனுக்கு மேலும் வெறியேற்றியது. “வேண்டாம்…சுரேஷ்!” “வேணும்மா!” சுரேஷின் கைகள் காவேரியின் இடுப்பை இறுக்கிப்பிடித்துக்கொண்டன. “நான் ஒருத்தன் குத்துக்கல்லாட்டம் இருக்கும்போது, மனோவுக்குக் கொடுத்தேயில்லே? உன்னை சூத்துலே ஓத்து பாடம் கற்பிக்கப்போறேன்.” அம்மாவிடம் வாங்கிய ஊம்பலில் அவனது சுண்ணியில் சிறிதளவு போக மீதமிருந்த விளக்கெண்ணை ஏறக்குறைய மாயமாகிவிட்டிருந்தது. ஆனால், மீண்டும் எண்ணையைத் தடவுகிற அளவுக்கு அவனுக்குப் பொறுமையில்லை. “ஐ..யோ!” தனது குண்டித்துளையைப் பிளந்தபடி, மகனின் பூல் உள்ளே ஊடுருவுவதை உணர்ந்த காவேரி, இதழ்களைக் கடித்தபடி வலியை அடக்கி முனகினாள். “வேண்டாண்டா சுரேஷ்!” அவளது முனகல்கள் மிகவும் சன்னமாக, கெஞ்சினாலும் பயனில்லை என்று புரிந்து கொண்டது போலத் தொனித்தது.
“காய்ஞ்சு போய்க் கிடக்குடா! வலிக்குண்டா….!!” சுரேஷ் அவள் சொல்லுகிற எதையும் கேட்கிற மனநிலையில் இல்லை. காமவெறியால் ஆட்கொள்ளப்பட்டிருந்தவன், தனது இரண்டு கைகளாலும் அம்மாவின் முலைகளை அள்ளிப் பிசைந்தான். பார்த்துக்கொண்டிருந்த லலிதாவுக்கு, சுரேஷுக்குள்ளிருந்த ஒரு மிருகம் வெளிப்படுவது புரிந்தது. ஆனால், காவேரியை இம்சித்து இம்சித்து இன்பம் பெற விரும்பிய அவனது காமக்குரூரத்தை அவள் காண விரும்பினாள். அம்மாவின் மறுப்பை அலட்சியப்படுத்தியவாறு, அவளது சூத்துக்குள்ளே தனது சுண்ணியை நுழைத்த சுரேஷை அவள் திகைப்போடு பார்த்தாள். காவேரி தரையோடு தரையாக விழுந்தாள். சுரேஷின் கொட்டைகள் அவளது குண்டியோடு மோதுமளவுக்கு, அவனது சுண்ணி தனது சூத்தில் ஆழமாக இறங்கியதும் அவள் உடல் சிலிர்த்தாள். அவளது சின்னஞ்சிறிய துளையை, தனது பெருத்த சுண்ணி நுழைவதற்கு பதப்படுத்துவதைப் பற்றியெல்லாம் அவன் கவலையே படவில்லை. உள்ளே நுழைந்தது தான் தாமதம், அவன் விடுவிடுவென்று சுண்ணியை உள்ளே வெளியே என்று விட்டும் எடுத்தும் அம்மாவைக் கதறடித்தபடி ஓக்கத் தொடங்கினான்.
“எப்படியிருக்கு அம்மா? சூப்பரா இருக்கா..? சொல்லு..! எப்படியிருக்கு…???” மீண்டும் மீண்டும் இடிபோல அவன் தனது சுண்ணியை அம்மாவின் சூத்துக்குள்ளே அதிரடிவேகத்தில் இறக்கி ஏற்றி விளையாடினான். காவேரியின் குண்டித்துளை அவனது சுண்ணியை இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டது. “இன்னிக்கு நீ செம டைட்டா இருக்கேம்மா,” என்று முனகினான் சுரேஷ். “ஓ! சுர்..சுரேஷ்!!” தரையின் மீது தத்தளித்தபடி காவேரி அலறினாள். மகனின் சுண்ணியால் தனக்கு மரணமே நிகழ்ந்துவிடுமோ என்ற அச்சம் ஏற்பட்டது அவளுக்கு. “முடியலே…முடியலேடா…!” ஆனால், அவளது வலியும் அவஸ்தையும் அதிகநேரம் நீடிக்கவில்லை. சில நொடிகளில் அவளது உடலில் இன்பத்தின் அறிகுறிகள் அதிர்வுகளாகத் தோன்றத் தொடங்கின. சூத்தில் அவள் ஓள்வாங்குவது அது முதல்முறையல்ல என்பதாலோ என்னவோ, மகனின் சுண்ணிக்கு தனது சின்ன்ஞ்சிறிய துளை இணங்கியவாறே விரிந்து கொடுத்துக்கொண்டிருப்பதை அவளால் உணர முடிந்தது. தீவிரமான வலியிருந்த இடமெல்லாம் தித்திக்கும் சுகம் ஏற்படத்தொடங்கியது. செய்வதறியாத காவேரி, தன்னிச்சையாக மகனுக்குத் தனது குண்டியைத் தூக்கித் தூக்கிக் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தாள். “நல்ல அம்மா…,” என்று குரூரமாகச் சிரித்தான் சுரேஷ்.
அவனுக்கு வியர்க்கத் தொடங்கியிருந்தது. “சொல்லும்மா…என்ன வேணுமுன்னு சொல்லு…!” “குத்துடா…குத்து…! குத்து!!” காவேரியின் உரத்த கெஞ்சல் அவளது கூச்சம், தயக்கம் எல்லாவற்றையும் காற்றில் பறக்க விட்டு வெளியேறியது. அவளது முலைக்காம்புகள் விடைத்திருந்தன. அவளது முகம் வெட்கத்தில் சிவந்திருந்தது. அதே நேரத்தில் அவளது இடுப்பு முன்னை விட வேகமாக அசைந்து அசைந்து மகனுக்குத் தனது குண்டியைத் தூக்கித் தூக்கிக் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தது. “நல்லாக் குத்து அவளை!” லலிதா உறுமினாள். புழையில் விரல்கள் புகுந்து விளையாடிக்கொண்டிருக்க, சுரேஷ் காவேரியின் விளையாட்டுக்களைப் பார்த்துக்கொண்டே அவள் தனது எழுச்சியின் உச்சத்தை அடைந்து கொண்டிருந்தாள். சுரேஷுக்கு மேலும் உற்சாகப்படுத்த வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டிருக்கவில்லை. 

தன்னால் எவ்வளவு வேகமாக, எவ்வளவு ஆழமாக, எவ்வளவு அழுத்தமாக முடியுமோ, அவ்வளவும் செய்தபடி அம்மாவின் சூத்தைச் சின்னாபின்னமாக்கிக்கொண்டிருந்தான். காவேரியின் முட்டிகள் இறுகியிருக்க, அவளது உள்ளங்கைகளில் வியர்வை ஆறாகப் பெருகியது. அவளது மனதில் அப்போது காமவேட்கை தவிர பிறிதொரு உணர்ச்சியே இல்லாமல் இருந்தது. “குத்துடா! குத்து! நல்லாக் குத்துடா!” அவள் கதறிக்கொண்டிருந்தாள். அவளது குண்டி சுரேஷின் தொடைகளோடு மோதிய ஓசை அறையின் சுவர்களில் மோதி மோதி எதிரொலித்துக்கொண்டிருந்தது.
ஒரு கையால் அடிவயிற்றுக்கும் கீழே சென்று, தனது புழையைத் தொட்டு வருடி, தனது மொட்டைத் துழாவத் தொடங்கினாள் காவேரி. இப்போது காவேரியும் சுரேஷும் ஒருமித்து சுகமளித்து சுகம்பெற்றுக்கொண்டிருந்தனர் என்பது அவர்களது முகத்தில் தென்பட்ட மகிழ்ச்சியிலிருந்தே லலிதாவுக்குப் புரிந்தது. அவளது புழையிலிருந்து நீரூற்று புறப்படத் தயாரானது. எரிமலை போல அவளது புழை வெடித்துச் சிதறி விடப்போகிறது என்று அவள் எண்ணிக்கொண்டிருந்த போது…. எங்கிருந்தோ மனோ வந்து சேர்ந்திருந்தான். “வாவ்!” என்று வியப்பில் கூவினான் மனோ. அவன் கையிலிருந்த புத்தகங்கள் அறையின் வெவ்வேறு மூலைகளில் வீசப்பட்டு விழுந்தன. இன்னொருவன் அந்த அறைக்குள் வந்திருப்பதைக் கூட கவனிக்கவோ, பொருட்படுத்தவோ மனமின்றி காவேரியும் சுரேஷும் தங்களது காமவிளையாட்டில் மிகவும் மும்முரமாகியிருந்தனர். அவர்களையே மனோ சிறிது நேரம் வெறித்தான்.
பிறகு, திரும்பி புழைக்குள்ளே விரல் போட்டிருந்த தன் தாயைக் கவனித்தான். லலிதாவின் கண்கள் மகனின் எழுச்சி விரைவாக வீங்கிக்கொண்டிருப்பதைக் கவனித்தன. “அவங்க விளையாடட்டும் மனோ!” லலிதா முனகினாள். “என் கிட்டே வாடா என் செல்லம்! வந்து அம்மாவை நல்லா நாக்குப்போட்டு நக்குடா என் தங்கம்!” கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் மனோ அம்மணமாகினான். அவனது கண்கள் காவேரியும் சுரேஷும் ஆடிக்கொண்டிருந்த ஆட்டத்தையும், அம்மாவின் ஒழுகத்தொடங்கியிருந்த புழையையும் மாறி மாறிப் பார்த்தன. பிறகு, அவன் அம்மாவின் விரிந்து கிடந்த கால்களுக்கு நடுவே பாய்ந்தான். “வாடா என் சிங்கக்குட்டி! என் வெல்லக்கட்டி! நக்குடா!!” லலிதா மகனின் தலையைக் கையால் பிடித்துத் தனது கூதியின் மீது வைத்து அழுத்தினாள். மனோவின் உதடுகள் அம்மாவின் புழையைக் கவ்விக்கொண்டன. ஒழுகிக்கொண்டிருந்த அம்மாவின் காமத்திரவத்தை முழுமையாகப் பருகுவதில் அவன் கவனம் செலுத்தினான். அவளை இன்னும் இன்பத்தின் எல்லைக்கே அழைத்துச் செல்ல விரும்புபவன் போல, அவளது மொட்டின் மீது நாக்கால் வருடத் தொடங்கினான். “அப்படித்தாண்டா என் செல்லமே!” லலிதா தனது புழையுதடுகளைப் பிரித்துக் கொள்ள, மனோவின் உதடுகள் அவளது மொட்டைக் கவ்விக்கொண்டன.


“உறிஞ்சுடா என் ராஜா!” மனோ லலிதாவின் மொட்டை அழுத்தி அழுத்தி உறிஞ்சினான். அதே சமயம் அவனது இரண்டு விரல்கள் அம்மாவின் புழைக்குள்ளே ஊடுருவிக் குத்திக் குடைந்து விடத் தொடங்கின. “எனக்கு வந்திரிச்சி!” அங்கே சுரேஷ் அனற்றினன். அவனது முகத்தில் முழுநிறைவும் அயர்வும் கலந்து காணப்பட்டன. காவேரியின் முகத்தை அவளது கூந்தல் மூடியிருந்தது. அவளது குண்டித்துளைக்குள்ளே சுரேஷின் விந்து வெள்ளமாகப் பாய்ந்து நிரப்பி, வெளியே வழியத் தொடங்கியது. காவேரி மீண்டும் மீண்டும் தனது குண்டித்துளைக்குள்ளே மகனின் சுண்ணியை இறுக்க முயன்று முயன்று கொண்டிருக்கும்போதே, அவளது விரல்களின் விளையாட்டின் விளைவாக, அவளது புழையிலிருந்து இன்பப்பெருக்கு மடைதிறந்து வெளியேறத்தொடங்கியது. சுரேஷ் தனது சுண்ணியை அவளது சூத்திலிருந்து வெளியேற்றியதும், இருவரும் களைத்துப்போய் தரையில் சாய்ந்தனர். சிறிது நேரம் கழித்து இருவரும் மெதுவாகத் தலைதூக்கி, லலிதாவின் புழையை மனோ நக்கிக்கொண்டிருப்பதை ஆர்வத்தோடு கவனித்தனர். லலிதாவின் நகங்கள் மனோவின் கழுத்தில் அழுந்தியிருந்தன. அவளது புழையிலிருந்து வெளியேறத்தொடங்கிய காமரசத்தை மனோ புசித்துக்கொண்டிருந்தான். லலிதாவின் அடுத்தடுத்த அதிர்வுகள் முடியும் வரையிலும் மனோ அவளது இன்பப்பெருக்கின் ஒரு துளியையும் வீணாக்காமல் உண்டுகளித்தான். சிறிது நேரம் இழுத்து மூச்சு விட்ட இருவரும் ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டதும் ஒருவரை நோக்கி மற்றவர் புன்னகைத்தனர். அடுத்த சில நிமிடங்களில்…. கட்டிலின் நடுவே லலிதாவும் காவேரியும் இறுகத்தழுவியபடி முத்தமிட்டுக்கொண்டிருந்தனர். சுரேஷும் மனோவும் ஒருவருக்கு ஒருவர் கைகுலுக்கியபடி கண் சிமிட்டினர். காவேரியை ஒட்டியபடி மனோவும், லலிதாவை ஒட்டியபடி சுரேஷும் படுத்துக்கொண்டனர். “இன்னிலேருந்து எங்களுக்கு ரெண்டு பிள்ளைங்க!” என்று சிரித்தாள் காவேரி. “இன்னிலேருந்து எங்களுக்கும் ரெண்டு அம்மாங்க!” என்று சிரித்தான் மனோ.




கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக