http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : தோழனின் மனைவி - பகுதி - 1

பக்கங்கள்

திங்கள், 25 நவம்பர், 2019

தோழனின் மனைவி - பகுதி - 1

Emirates இன் ராட்சத விமானம் சென்னை அண்ணா விமான நிலையத்தை நோக்கி கீழேயிறங்கத் தொடங்கியது. economy class 21A சீட்டில் ஜன்னலோரமாக உட்கார்ந்திருந்த நான், சீட் பெல்ட் இணைத்துவிட்டு ஜன்னல் வழியாக எட்டிப் பார்த்தேன். வங்கக் கடலில் வெளிச்சம் பரவத் தொடங்கியிருந்தது. விமானம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இறங்குகையில் கடலின் நிறம் ஒவ்வொரு நொடியும் மாறிக்கொண்டே வந்தது. தங்க நிறத்தில் ஜொலிக்கத் தொடங்கும்போது கதிரவன் லேசாகக் கடலிலிருந்து வெளியே எட்டிப்பார்த்தான். விமான நிலையத்தை நெருங்கிவிட்டோ ம் என்று ஒரு பெண்குரல் அறிவித்தது. வழக்கமான சர்ர்ர்ர்ய்ய்ய்ன்ங்ங்ங் என்ற ஓசையுடன் உலோகப் பறவை இந்திய மண்ணைத் தொட்டது. "The outside temperature is 20 degree Celsius" என்று கூறினாள். ஒரு பக்கம் சிரிப்பாக இருந்தது. இது ஜனவரி மாதம். இரண்டு நாட்கள் முன்பு நான் டொரோண்டோ விலிருந்து புறப்படுகையில் மைனஸ் 20. இங்கே ப்ளஸ் 20ஆ. ஆனால் சென்னைவாசிகளுக்கு இந்த 20ஏ பயங்கர குளிராக இருக்கும். மாமா-மாமிக்கள் ஸ்வெட்டர் மஃப்ளர் அணிந்து மார்கழி மாத பஜனைக்கு செல்வர்.



விமானத்தைவிட்டு இறங்குமுன் ஒரு சிறிய அறிமுகம். என் பெயர் அசோக். வயது 28. திருச்சி அருகே ஒரு சிறிய கிராமத்தில் தாய் தந்தையில்லாத ஒரு ஏழை குடும்பத்தில் பிறந்து படிப்பில் படுசுட்டியாக இருந்து, scholarshipல் திருச்சி RECயில் பொறியியல் படித்து, வேலைபார்த்து, இப்போது கனடாவில் கை நிறைய சம்பளம். திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் இன்னும் சரியான பெண்ணைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன். 4 வருடங்களாக கனடா வாசம். அந்த வெள்ளைக்காரிப் பெண்களைக் கண்டாலே ஒரு எரிச்சல். நம்மூர் காவிரிக்கரையில் வளர்ந்த பெண்ணின் நிர்மலமான அழகுக்கு வெறும் வெள்ளைத் தோல் மட்டும் ஈடாகுமா. எவ்வளவோ சந்தர்ப்பங்கள் வாய்த்தும் அந்த ஊர் பெண்கள் பின்னால் நான் அலைவதில்லை. எப்போதாவது அரிப்பைப் போக்கிக்கொள்ள சில முறை படுத்ததோடு சரி. படுக்கையில் என் திறமையைக் கண்டு வியந்த வெள்ளைக்காரிகள் என் பின்னால் அலைந்தாலும் நான் அவர்களை வெட்டிவிடுவேன். நான் திருச்சியை விட்டு வெளியேறியவுடன் இந்தியாவுடனான தொடர்பு ஒன்றுமேயில்லை. எனக்கென்று உறவுகள் ஒருவருமில்லை. சொல்லிக்கொள்ளும்படியான தொடர்பு என்பது என் நண்பன் சிவகுமார் மட்டுமே. மாயனூரில் நதியில் நீச்சல் கற்றுக்கொண்ட வயதில் நண்பர்கள். தொழிலதிபரின் மகன். ஒரு காலத்தில் உயிர்த் தோழன். பின்னர் எங்கெங்கோ பிரிந்து விட்டாலும், at least இன்றுவரை கடிததொடர்பு வைத்துக்கொண்டிருந்தோம். of course e-mailல் இப்போதும் கருத்துகள் பரிமாறிக்கொள்வோம். அவன் தந்தை அவனுக்காக சென்னையில் ஒரு கெமிக்கல் பிஸினஸ் தொடங்கியிருப்பதாகவும், அதை அவன் திறம்பட நிர்வாகிப்பதாகவும் சொல்லியிருந்தான். இதோ, ஒரு வருடத்திற்கு முன் அவனுக்குத் திருமணம் என்று e-பத்திரிக்கை வந்திருந்தது. திருமண ஃபோட்டொவும் ஸ்கேன் செய்து அனுப்பியிருந்தான். பரவாயில்லை பெண் அழகாகத் தான் இருந்தாள். ஆனாலும் இந்த reception என்ற பெயரில் நம் ஊரில் நடக்கும் கூத்தின் போது ஏன் தான் பெண்ணுக்கு கன்னாபின்னா என்று அலங்காரம் செய்கிறார்களோ தெரியவில்லை. எனக்குத் தெரிந்து ஒப்பனை இல்லாமல் கிளி போல இருக்கும் பெண்களை, அதீத ஒப்பனையினால் குரங்காக மாற்றும் திறன் நம்மூர் beauticianகளுக்கு உண்டு. சிவகுமார் மனைவி சித்ராவுக்கும் அதே கதிதான் நேர்ந்திருந்தது.


கனடாவில் எவ்வளவு தான் கைநிறைய சம்பாதித்தாலும் மனதிற்குள் நம் தமிழ்நாடு சென்று சில நாட்கள் அமைதியில் கழித்து வரவேண்டும் என்ற ஆவல் எனக்குள் இருந்தது. எனக்கு இப்போது இந்தியாவில் (ஏன், இந்த உலகில்) இருந்த ஒரே பற்றுதல் சிவகுமார் மட்டும் தான். சிறு வயதில் பணம் என்றால் வாயைப் பிளக்கும் நிலையில் இருந்து விட்டு, இப்போது டாலர்கள் கொட்டிக் கிடக்கும் போது ஒரு விதமான அலுப்பு வந்துவிடுகிறது. அந்த அலுப்பு தீர்ந்து fresh ஆக மீண்டும் வருகிறேன் என்று என் கம்பெனியில் சொல்லிவிட்டு, டொரொண்டோ வில் விமானம் ஏறினேன். அங்கிருந்து துபாய் வரை பயணம். துபாயில் சில மணி நேரம் shopping festival என்று சுற்றிவிட்டு, பயன்படும்படியாக ஒன்றுமில்லை என்று அறிந்து ஏதோ வந்ததிற்கு ஓரிரு ஆயிரம் திர்ஹாம்கள் செலவளித்து மீண்டும் இரவில் emirates இல் பயணித்து சென்னையில் இதோ இறங்கியுள்ளேன். சிவாவிடம் என் program அனுப்பியிருந்தேன். சென்னை வந்துவிட்டு, சில நாட்கள் அவனுடன் தங்கி சென்னையும் அதன் சுற்றுப்புறங்களையும் சுற்றிப் பார்த்துவிட்டு, பின்னர் காவிரிக்கரையில் சில நாட்கள் தங்கிவிட்டு ஒரு மாதம் கழித்து மீண்டும் வெள்ளைக்கார வாழ்க்கைக்கு திரும்புவதாக ப்ளான். சிவாவின் emailல் அவன் பிஸினஸ் பற்றி விவரித்துவிட்டு, நான் சென்னை வந்து சேரும் போது அவன் மும்பாய் சென்றிருப்பான் என்றும் மறுநாள் அவனும் வந்து என்னுடன் சேர்ந்துகொள்வதாகவும் கூறியிருந்தான். அவனுக்கு பதிலாக அவன் மனைவி சித்ரா என்னை விமானநிலையத்தில் வரவேற்று அழைத்துச் செல்வாள் என்றும் சொன்னான். உடல் சற்று அலுப்பாக இருந்தாலும் தமிழ் மண்ணைப் பார்த்ததும் ஒரு உற்சாகம் தொற்றிக்கொண்டது. அடாடா மார்கழி மாதத்து காலைப் பொழுதில் இங்கே எப்படி லேசான சிலுசிலுவென்று இருக்கிறது. இதே கனடா என்றால் 6-7 layerகள் உடைகளை அணிந்து தூக்க முடியாமல் தூக்கிக்கொண்டு நடக்க வேண்டும். இங்கே நான் ஸ்டைலாக ஒரு லெதர் ஜாக்கெட் மட்டும் அணிந்து விமானத்திலிருந்து இறங்கினேன். அதுவும் தேவையில்லைதான், ஆனாலும் கொஞ்சமாவது ஸ்டைல் செய்தால் கஸ்டம்ஸ்காரர்கள் கஷ்டம்ஸ் தரமாட்டார்கள் என்று அபிப்ராயம். immigration, luggage retrieval, customs எல்லாம் முடிவதற்கு 1 மணி நேரம் பிடித்தது. தாண்டி வெளிவரும் போது காலை மணி ஏழு. கஸ்டம்ஸ் தாண்டிய அடுத்த 10 அடியில் ஒரு பெண் "அசோக், டொரொண்டோ " என்று எழுதிய அட்டையைப் பிடித்து நின்றிருந்தாள். நான் ஒரு நிமிடம் அப்படியே ஸ்தம்பித்து நின்றுவிட்டேன். நான் கணித்தது 100% சரிதான். திருமணத்தின் போது கிளியை beautician கையில் கொடுத்து குரங்காக மாற்றியிருப்பார்கள் என்று கணித்தது 100% சரி. மிஞ்சிப்போனால் 22 வயதிருக்கலாம். சராசரி உயரம். ஹைஹீல்ஸ் அணிந்திருந்தாள். அழகான வட்டமான முகம். ஒண்ணுமே தெரியாத பப்பாவுக்கு பால் வடியும் முகம் என்று சொல்வார்களே, அது போல் கன்னத்தைத் தோடாலே எங்கே பால் வடியுமோ என்பது போல வழவழப்பு. சிறிய கண்கள். ஆனால் இமை முடிகள் நீளமாக செக்ஸியாக இருந்தன. வில் போல் வளைந்த திருத்தப்பட்ட புருவம். பழைய நடிகை சீதாவைப்போல் சிறிய வாய்; கவ்வத் தூண்டும் இதழ்கள். லிப்ஸ்டிக் பூசத் தேவையில்லாத உதடுகள்.


நடு இடுப்பைத் தொடும் கருங்கூந்தலை அலை அலையாக அப்படியே லூஸாக விட்டிருந்தாள். சிம்பிளான இளம்நீல நிற சுரிதார் அணிந்திருந்தாள். துப்பட்டாவை நேர்த்தியாக அணிந்து முக்கியமான பாகங்களை அற்புதமாக மூடியிருந்தாள். சங்குக் கழுத்தைப் பார்த்து வியந்து போனேன். நம்மூர் பெண்களின் நிர்மலமான நிறத்திற்கு வெள்ளைத்தோல்காரிகள் என்றேனும் ஈடாவார்களா? நிமிர்ந்து நின்ற சித்ராவுக்கு சற்றே அளவிற்கு அதிகமான அழகான மார்பகங்கள். நான் அவளை நோக்கி நடந்து செல்வதைப் பார்த்து புரிந்துகொண்டாள். "ஹலோ மிஸ்டர் அசோக், வாங்க, வெல்கம் டு இந்தியா." என்று மில்லியன் வோல்ட் புன்னகை வீசினாள். கனடாவிலிருந்த பழக்கத்தில் அனிச்சையாக கைகுலுக்குவதற்காக நீட்டினேன். அவள் மீண்டும் புன்னகைத்து, ஆனால் கை கொடுக்காமல். "வாங்க மிஸ்டர் அசோக். சிவாவால வர முடியல்ல, ரொம்ப வருத்தப்பட்டார். வாங்க" என்று திரும்பி நடந்தாள். அகன்ற இடுப்பை புஷ்டியான புட்டங்கள் அலங்கரித்தன. அலைபாயும் கூந்தல் அவள் முதுகை வருடிக்கொடுத்தது.... என்னவோ என் கைகளை வருடியதைப் போல் இனிமையாக இருந்தது. கம்பீரமாக சித்ரா என் முன்னால் நடந்து செல்ல, நான் trollyயைத் தள்ளிக்கொண்டு நாய்க்குட்டிபோல் அவளைப் பின் தொடர்ந்தேன். "ரொம்ப டயரிங்கா இருந்ததா மிஸ்டர் அசோக்?" "ஐ'யம் சாரி சித்ரா.. முதல்ல இந்த மிஸ்டர்.. கிஸ்டர் வேலையை எல்லாம் நிப்பாட்டுங்களேன்.." எனக்கு மிகவும் சங்கோஜமாக இருந்தது. கனடாவில் இது போன்று மிஸ்டர்... சார்... என்றெல்லாம் அழைப்பதே இல்லை. நண்பர்களின் குடும்பம் என்றால் உடனடியாக "முதல் பெயர்" அழைத்தே பழக்கம். "ஓஓ.. சரி அசோக்.." கலகலவென்று சிரித்தாள். நான் உடனடியாக அவள் பெயரைச் சொல்லி அழைத்ததை அவள் விரும்பியிருப்பாள் போலும். வெளியே நடந்து வந்து ஒரு ஹோண்டா சிடியை நெருங்கினோம். ரிமோட்டை க்ளிக்கினாள் போலும். பளிச்சென்று மஞ்சள் விளக்குகள் மின்னின. சரக்கென்று சிறு ஓசை. டிக்கியைத் திறந்தாள் (காரின் டிக்கியைத் தான். ஆனால் என் கண்கள் என்னவோ சித்ராவின் அகன்ற பின்புற டிக்கியின் மீது பரவிக்கொண்டிருந்தன). சாமான்களை எடுத்து வைத்தேன். (லக்கேஜ் தான். என் சாமான் உள்ளே திமிறிக்கொண்டிருந்தது. என் தோழன் மனைவியின் அற்புதத்தைக் கண்டு நிமிர்ந்து நின்றான் என் தம்பி) "உக்காருங்க." வண்டிக்கு டிரைவர் யாரும் இல்லை. நல்ல வேளை. இந்தியாவிலிருக்கும் பணக்காரர்களுக்கு டிரைவர்கள் அமர்த்திக்கொள்வதில் அப்படி என்ன ஆர்வமோ? தாங்களே வண்டி ஓட்ட நம்பிக்கை இல்லையோ? நல்ல வேளையாக சித்ராவின் வண்டிக்கு டிரைவர் இல்லை. அவளே ஓட்டுனர் இருக்கையில் அமர்ந்தாள். அவளது அகன்ற புட்டம் ஜம்மென்று இருக்கையில் அமர்ந்தது. இருக்கையை நிறைத்தது. அருகிலிருக்கும் இருக்கையை என்னிடம் சுட்டிக் காட்டினாள். ஜாக்கிரதையாக அவள் மீது என் கைகள் படாதவாறு ஒதுங்கி அமர்ந்தேன். பார்ப்பதற்கு வசீகரமாக இருக்கின்றாள் என்று நான் ஏதாவது வசீகரமாக செய்துவிடக்கூடாது பாருங்கள்? என் தோழன் மனைவியின் கற்புக்கு என்னால் பங்கம் ஏற்படக்கூடாதே!.. சற்று ஒதுங்கி அமர்ந்தேன். ஓரக்கண்ணால் பார்த்து புன்னகைத்தாள்.. ஆனால் ஒன்றும் கூறவில்லை.


லாவகமாக வண்டியை ஓட்டினாள். கனடாவைப் பற்றியும் என் வாழ்க்கை பற்றியும் விசாரித்தாள். நாகரீகமாக விசாரித்தாள். தேவையில்லாமல் personal கேள்விகள் கேட்கவில்லை. படித்தவள். பெரிய குடும்பத்தில் பிறந்தவள் போலும். நாகரீகம் தெரிந்திருந்தது. "உங்க ஃப்ரெண்ட் உங்களைப் பத்தி பேசாத நாள் இல்லை... நீங்க ரெண்டு பேரும் திருச்சியில் அடித்த லூட்டிகள் பத்தி சொல்லிக்கிட்டே இருப்பார்." ஒரு பக்கம் பெருமையாக இருந்தது. ஆனால்... பாவி சிவகுமார்.. என்னவெல்லாம் சொல்லியிருக்கானோ.. எல்லா லூட்டிகளையும் சொல்லியிருப்பானா??? முக்கொம்பில் நீச்சலடிக்கும் போது பெண்களை சைட் அடித்தது??.... அந்த மீனவப் பெண்ணுடன்...ம்ம்..ம்ம்... என்னவெல்லாம் சொல்லாமல் மறைத்திருப்பான்? ஓரக்கண்ணால் பார்த்தேன். நான் ஒரு கலா ரசிகன். கலையம்சமுள்ள எதையும் ரசிப்பேன். கொஞ்சமாக சதைப் பற்றுள்ள கலையம்சமுள்ள பெண்ணென்றால்...ம்ம்ம்.. கொழு கொழு என்று அல்ல... ஆனால் ஆங்காங்கே கொஞ்சம் எக்ஸ்டிரா சதை இருக்க வேண்டும். வயிறு லேசான மேடு; தோள்கள் குச்சி குச்சியாக இருக்காமல், சித்ராவிற்கு இருப்பது போல் கொஞ்சம் மொழுமொழுவென்று; அதிலும் அவளுடைய கமீஸ் தோள்களை சற்று இறுக்கிப் பிடித்திருப்பது போல்; முன்புறமும், பின்புறமும் சற்று அளவிற்கு அதிகமாக; விம்மும் மார்பகங்களும், அசையும் புட்டங்களும்.....ம்ம்ம்.. தென்னிந்தியப் பெண்களுக்கு ஈடு வேறு எங்கு கிடைக்கும்? சித்ராவின் செப்பு போன்ற குறுகிய வாயும் சற்றே தடித்த உதடுகளும் அசைந்தபடி அவள் பேசுவதை இன்று முழுதும் பார்த்துக்கொண்டே இருக்கலாம் போல இருந்தது. அவள் பேசியது பாதிக்கு மேல் என் காதுகளில் விழவே இல்லை. மென்மையாக பேசினாள். அது மட்டுமல்ல. என் கவனம் முழுதும் அவளது உதட்டசைவின் லாவகத்திலேயே லயித்திருந்தது. என் நண்பன் சிவகுமார் தினம் தினம் சுவைக்கும் காம உதடுகள்!!!. ம்ம்ம் கொடுத்து வைத்தவன். தேன்பலா இதழ்கள்... ம்ம்ம்.. திடீரென்று ஏனோ நானும் என் நண்பனும் திருப்பராய்துறையில் காவேரியில் நீச்சலடித்தது நினைவிற்கு வந்தது. அன்று முதல் முறையாக என் முன்னாலேயே சிவா தன் ஜட்டியை அவிழ்த்து அங்கே துண்டால் துடைத்துக்கொண்ட காட்சி நினைவில் வந்தது. அவ்வளவு நெருக்கத்தில் நன்கு வளர்ந்த பூளை நான் கண்டது முதல் முறை - அதாவது என் சுண்ணியைத் தவிர மற்றொருவனின் பூளை. குண்டான, தடிமனான சுண்ணி சிவாவிற்கு. நீளம் சற்று குறைவு என்றாலும் செமை கெட்டி. சித்ராவின் செப்பு போன்ற வாயினுள் சிவாவின் சுண்ணி இயங்கியிருக்குமா? இந்தியப் பெண்கள் வாய் போடுவார்களா? என் நீண்ட ஆயுதத்தை பல வெள்ளைக்காரிகள் வாயில் வாங்கி சப்பி இருக்கின்றனர். ஆனால் சித்ரா போன்ற தென்னிந்திய இல்லத்தரசிகள் தன் கணவரின் பூளை ஊம்புவார்களா? பாவம் சித்ராவின் வாய் பிளந்துவிடுமே?? எனக்கு இருப்புக் கொள்ளவில்லை. சித்ராவைப் பார்க்கப் பார்க்க வேறு ஒன்றுமே தோன்றவில்லையே!!!. இத்தனைக்கும் அவள் ஒன்றும் திறந்து காட்டவில்லை. அருமையாக, நேர்த்தியாக, அழகாக, அமைதியான, conservative ஆடை அணிந்திருக்கின்றாள். சற்றும் கவர்ச்சி காட்டவில்லை. பேச்சிலும் நேர்த்தி. கணவனின் நண்பனிடம் எப்படி மரியாதையாக அதே நேரம் மிகுந்த நட்புடன் பழகவேண்டுமோ அப்படி மட்டுமே பழகுகின்றாள். அவள் நடவடிக்கைகளில் சற்றும் கல்மிஷம் தெரியவில்லை. ஆனால் என் குரங்கு மனம் மட்டும் சித்ராவை ஒரு காமப் பதுமையாகவே பார்க்கின்றதே!!! ச்ச்சே... தவறு...


"என்ன அசோக்.. உடம்பு சரியில்லையா? வீடு வந்தது கூட தெரியாம அப்பிடியே உக்காந்திருக்கீங்க?" சித்ராவின் தேன் குரல் கேட்டு சட்டென்று முழித்தேன். தூக்கத்திலிருந்து விடுப்பட்டவன் போல் தலையை சிலுப்பினேன். அழகு தேவதை என்னை பார்த்து ஒரு மாதிரியான பரிதாபத்துடன் புன்னகைத்துக்கொண்டிருந்தாள். "ஓஓ... சாரி சித்ரா... கொஞ்சம் ஜெட் லாக் அவ்வளவுதான்." பொய்... பொய்.. சுத்தப் பொய். டொரொண்டோ விலிருந்து துபாய் வரை குறட்டை விட்டுத் தூங்கியாகிவிட்டது. விமானப் பணிப்பெண் அளித்த விஸ்கியை லேசாக உறிந்துவிட்டுத் தூங்கியவன், அடுத்த 7 மணி நேரத்திற்கு குறட்டை விடாத குறை தான். விமானத்தில் அளிக்கப்பட்ட ஒரு வேளை உணவையும் என் தூக்கத்தினால் பறிகொடுத்தேன். துபாயில் ஏறியதும் மீண்டும் தூங்கியவன். இதோ இரண்டு மணி நேரம் முன்னர் தான் விழித்தேன். ஜெட் லாக் எல்லாம் ஒன்றுமில்லை. தெளிவாகத்தான் இருந்தேன். except for சித்ராவின் மீது ஏற்பட்ட மோகம் தவிர. அநியாயமான மோகம்... சித்ரா என் உயிர் தோழன் மனைவியின் மீது மோகம்...... "பரவாயில்லை அசோக். கொஞ்சம் நேரம் ரெஸ்ட் எடுங்க. மணி எட்டு தானே. ரெண்டு மணி நேரம் தூங்கி எழுந்திருங்க. சரியாயிரும். கமான். வெல்கம் டு அவர் ஹவுஸ்." வண்டியை ஒரு போர்டிகோவில் நிறுத்திவிட்டு இறங்கினாள். பெரிய நிலத்தில் கட்டப்பட்ட சிறிய பங்களா. சுற்றிலிருக்கும் தோட்டம் தான் அதிக இடம் எடுத்திருந்தது. அழகாகக் கட்டப்பட்ட தனி வீடு. "வாங்க ப்ளீஸ். லக்கேஜ் எல்லாம் வாட்ச்மேன் எடுத்துட்டு வருவான். வெல்கம்." "தாங்க்ஸ்." என்றபடி இறங்கினேன். வீட்டின் படிகள் இறங்கினேன். எங்கிருந்தோ ஓடி வந்த ஒரு கூர்க்கா எனக்கு ஒரு சலாம் அடித்துவிட்டு பெட்டிகளை வண்டியிலிருந்து வெளியே எடுத்தான். நான் அசைந்தாடும் கூந்தலையும் மெதுவாகப்புரளும் குண்டிகளையும் பின்தொடர்ந்து வீட்டின் படிகள் ஏறினேன். வீட்டின் படிகளில் நான் ஏறினேன். ஆனால் என் குரங்கு மனத்திரையில் சித்ராவை ஏறுவது போன்ற ஒரு குதூகலம். ம்ம்ம்ம்...


வாங்க அசோக்... ரிலாக்ஸ். உக்காருங்க." ஹாலிலிருந்த விலைமதிப்புள்ள சோஃபாவைக் காட்டினாள். எளிமையாக ஆனால் tastefulஆன வீடு. "தாங்க்ஸ் சித்ரா." அமர்ந்தேன். "சாந்தீஈ...." என்று உள்ளே நோக்கிக் குரல் கொடுத்தாள். "இதோ வர்ரேன்கா.." என்ற மெல்லிய குரல் எங்கிருந்தோ கேட்டது. யாரது சாந்தி? என்று நினைப்பதற்குள் ஒரு டீனேஜ் பெண் ஓடோ டி வந்தாள். ம்ம்ம்ம்.. என்னதான் சாப்பிடுகின்றார்களோ... எங்கிருந்து தான் இப்படி வாளிப்போ? சாந்தி என்பவள் வேலைக்காரியாக இருக்கவேண்டும். சாதாரண பருத்திப் பாவாடை-தாவணி அணிந்திருந்தாள். ஆனால் பளிச்சோ பளிச்!!. முகத்தில் அத்தனை வெளிச்சம்!! கண்களில் அத்தனை ஆர்வம்!! உடம்பில் அத்தனை வாளிப்பு!! பதினெட்டு வயது பருவச்சிட்டாக இருப்பாளோ?? இருக்கலாம். தளதளவென்று தக்காளிப்பழம் போன்ற நிறம்; சிவந்த கன்னங்கள்; மதர்ப்பான உடல்வாகு. தாவணி முனையில் கையைத் துடைத்தபடி வந்தாள்.

"அக்கா.." தயங்கியபடி நின்றாள். யாரோ புதிதாக வந்திருக்கின்றார்களே என்று ஒரு முறை என்னைப் பார்த்தாள். முகத்தில் லேசான கேள்விக்குறி. இருந்தாலும் எஜமானியை ஒன்றும் கேட்க இயலாதே! "சார் வந்து அசோக் ஐயா. நம்ம ஐயாவோட பழைய காலத்து ஃப்ரெண்ட். வெளிநாட்டுல இருந்து வந்திருக்கார்." "வணக்கம்யா." என்னை பார்த்து கும்பிடு போட்டாள். பணத்தை அளிக்காவிட்டாலும், ஆண்டவன் தேவைக்கு அதிகமான வாளிப்பை அளித்திருந்தார். ரவிக்கையையும் தாவணியையும் தள்ளிக்கொண்டு குலை தள்ளும் முலைகள். இடுப்பு இடைவெளியில் வழுவழுப்பு. அவசரமாக ஓடி வந்ததில் பாவாடை சற்று நெகிழ்ந்து வட்ட வடிவ தொப்புள் லேசாக எட்டிப்பார்த்ததை சாந்தி உணரவில்லை போல. திவ்யமாக இருந்தது. "நல்லா சூடா ஸ்டிராங்கா ஃபில்டர் காஃபி ரெண்டு கப் கொண்டுவா." "சரிக்கா." வேகமாக ஓடிப்போனாள். வேகமாக அசையும் பின்புறங்கள் மட்டும் தான் எனக்குத் தெரிந்தன. மார்பகங்கள் குலுங்கினவா இல்லையா என்று தெரியவில்லை. "ரொம்ப நல்ல பொண்ணு. கெட்டிக்காரி. தூரத்து சொந்தம். ஏழ்மைக் குடும்பம். கிராமத்துல இருந்து கூட்டிகிட்டு வந்து இங்க வச்சிருக்கேன். வயசென்னவோ எய்டீன் தான். ஆனா வீட்டு நிர்வாகம் ஃபுல்லா அவ தான் பாத்துப்பா. குட் கேர்ள் சாந்தி." என்று விளக்கமளித்தாள் சித்ரா. நான் நினைத்தது சரிதான். "பதினெட்டு வயது, இளம் மொட்டு மனது, ஏங்குது பாய் போட..." என்று பாடத் தோன்றியது. பாய் போட்டு சாந்தியை படுக்க வைக்கலாமா? என் மனம் ஏங்கியது. ம்ம்ம்.. பார்க்கலாம். "நீங்க இங்க தங்குற வரைக்கும் எது வேணும்னாலும் சாந்தி கிட்டே கேட்டுக்கலாம். ஷி வில் அரேஞ்ச் எவரிதிங். நல்லா கவனிப்பா." சித்ரா மேலும் விளக்கமளித்தாள். எனக்கு இப்போது வேண்டியதெல்லாம் ஒரே ஒரு "கவனிப்பு" மட்டுமே. சித்ராவும் சாந்தியும் சேர்ந்து என்னை ஒரு மாதிரி செய்துவிட்டார்கள். என் சுண்ணிக்கு இப்போது அவசரமாக நுழைய ஒரு பொந்து தேவை. இருவரில் யார்.... ம்...ச்சீச்சீஇ... என்ன ஆயிற்று என் மனதிற்கு? பாவம் என் தோழன். எவ்வளவு நம்பிக்கையாக இருந்திருந்தால் அவன் ஊரில் இல்லாதபோது தன் மனைவியையே விமான நிலையத்திற்கு அனுப்பி என்னை வரவேற்க வைத்திருப்பான்? என் மனதில் தோன்றுவது துரோக எண்ணம் அல்லவா? "ஐயா... எடுத்துக்கோங்கய்யா." நிமிர்ந்தேன். நான் நிமிர்ந்தேன் - ஆனால் சாந்தி என் முன்னால் குனிந்துகொண்டிருந்தாள். அவள் கைகளில் ஒரு தட்டில் இரண்டு கோப்பை காஃபி, மற்றும் ஒரு தட்டில் பிஸ்கட்டுகள். தாவணி சரியாக மூடியிருந்தாலும், மெல்லிய துணியின் ஊடே இரு முயல்குட்டிகள் இடையே ஓடும் பள்ளத்தாக்கு லேசாகத் தெரிந்தது. ப்ரா அணிந்திருக்கின்றாளா? தெரியவில்லை. சிறு வயது தானே. ப்ரா இல்லாவிட்டாலும் கொஞ்சம் கூட தொய்யாது. கிண்ணென்று இருக்கின்றன. ப்ராவைப் பற்றித் தெரியவில்லை. காஃபியை எடுத்துக்கொண்டேன். சாந்தி நிமிர்ந்தாள். இன்னும் தொப்புள் தரிசனத்தைச் சரி செய்யவில்லை. புடவை அணிந்த பெண்ணின் தொப்புளை விட தாவணி அணிந்த டீனேஜ் பெண்ணின் தொப்புளுக்கு கவர்ச்சி அதிகம். "தாங்க்ஸ் சாந்தி." என்றேன் - அவள் தந்த தரிசனத்திற்காக.


"சே.. இது என்னங்கையா.. என்னோட கடமை." சாந்தி விடையளித்தது காஃபிக்காக. தொப்புள் தரிசனம், க்ளீவேஜ் தரிசனம் எல்லாம் சாந்தியின் கடமையாக இருக்க முடியாது. கூர்க்கா என்னுடைய பெட்டிகளை சுமந்து உள்ளே வந்தான். "சாரோட லக்கேஜ் எல்லாம் முதல் ரூம்ல வச்சிரு பகதூர். அப்பிடியே ஏஸி போட்டு வச்சிரு. சார் வருவார்." என்று உத்திரவிட்டாள் சித்ரா. அவன் எடுத்துச் சென்றுவிட்டான். நான் பேசியது வெகு சில வார்த்தைகள் மட்டுமே. சித்ரா சளசளவென்று பேசினாள். ஆனால் அதே நேரம் நாகரீகமாகப் பேசினாள். பிஸ்கட் கொறித்து, காஃபி அருந்தி முடித்தோம். "ஓக்கே.. அசோக்.. கம்ஃபர்டபிளா இருங்க. நல்லா தூங்குங்க. ஏதாவது வேணும்னா உள்ளே இருக்குற ஃபோன் எடுத்து 31 போடுங்க. சாந்தி உங்களுக்கு ஹெல்ப் பண்ணுவா. டைம் ஒரு மாதிரி இருக்கறதுனாலே ப்ரேக்ஃபாஸ்டுக்குப் பதில் ஒரேடியா 11 மணிக்கு லஞ்ச் வச்சிக்கலாம்னு ஏற்பாடு பண்ணியிருக்கேன். நீங்க ரெஸ்ட் எடுத்து குளிச்சி முடிச்சி வாங்க." என் அறையைக் காட்டினாள். "தாங்க்ஸ் சித்ரா." என்றபடி என் அறைக்குள் நுழைந்தேன். ஓரளவிற்குப் பெரிய படுக்கையறை. அமர்க்களமாகப் பெரிய கட்டில்/மெத்தை. ஏஸியின் மெல்லிய ஜில்லிப்பு. என் ஆடைகளைக் களைந்தேன். ஜட்டியுடன் பாத்ரூம் போய், காலைக் கடன்களை முடித்தேன். மீண்டும் அறை வந்து மெத்தையில் படுத்துக்கொண்டு மெதுவாக என் ஜட்டி மீது கை வைத்தேன். அன்று காலை நடந்தவைகளை அசை போட்டேன்... ம்ம்.. சித்ரா, சாந்தி.. இரண்டு அழகுப் பதுமைகள். இரண்டு வேறு விதமான பெண்கள்.....ம்ம்ம்.. மெதுவாக ஜட்டியுடன் சேர்த்துத் தடவினேன். சித்ராவை நினைத்தாலே அவளது செப்பு வாய் நினைவிற்கு வந்தது. மீண்டும் சிவாவின் தடியான பூள். சிவாவை சித்ரா ஊம்ப நான் அதைப் புகைப்படம் எடுத்தால்?? ஹா... சித்ராவின் உதடுகள் கிழிந்துவிடுமோ? கஷ்டப்பட்டு வாய் விரித்து சிவாவின் சுண்ணியை வாயில் வாங்கி, கன்னங்களை இழுத்து காற்று வாங்கி தன் வாய்க்குள் கணவனின் சுண்ணியை இழுக்கும் காட்சி என் மனக்கண்களில் விரிந்தது. ஆஹா.. சித்ராவின் ஆடைகள்? ம்ம்ம்.. மிஸ்ஸிங்... கொழுகொழுத்த முலைகள்; குண்டு குண்டிகள்... ம்ம்ம்... அவள் பின்னால் சாந்தி நிற்கின்றாள். தன் தாவணியை உருவுகின்றாள்... ஆஹா.. என்ன காட்சி. நினைத்துக்கொண்டே என் சுண்ணியைத் தடவினேன். ஜட்டிக்குள் கை விட்டு உருவினேன்... ம்ம்ம்..


தூக்கம் என்னைத் தழுவியது. சுண்ணியைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டே உறங்கிப் போனேன். --------------------- சட்டென்று கண் விழித்தேன்... எங்கே இருக்கின்றேன்? ஆ... சிவாவின் வீட்டில்.. ம்ம்ம். சரி... சித்ரா.. ஆம்.. சித்ரா தான் என்னை இந்த அறையில் இருக்கச் சொன்னாள். எழுந்து அமர்ந்தேன். .. ச்சே.. என்ன இது. என் ஜட்டியிலிருந்து சுண்ணி வெளியே நீட்டியபடி இருக்க, நான் அதை கெட்டியாகப் பற்றிக்கொண்டே தூங்கியிருக்கின்றேன்.. ச்சே... என்ன பழக்கம் இது. எல்லாம் சித்ராவின் நினைப்பால் வந்த வினை. பாழாய்ப் போன காம எண்ணங்கள். ஜட்டியை இழுத்து சுண்ணியை மூடினேன். ஆனால் சித்ராவைப் பற்றி ஒரு விநாடி நினைத்ததுமே என் தம்பி எழத் தொடங்கிவிட்டான்.... ராஸ்கல்.. என் நண்பனோட மனைவி பற்றி அப்படியெல்லாம் நினைக்காதேடா.. என்று என் சுண்ணியைத் திட்டினேன். ஆனால் அவன் கேட்கும் மூடில் இல்லை. எழுந்தேன்.. மணி பத்தரை. 11 மணிக்கு உணவு என்று சித்ரா கூறினாளே? வயிறு நமநமவென்று உள்ளது. லேசான பசி. சரி.. சீக்கிரம் குளித்துவிட்டு உணவருந்தப் போகலாம். வேகமாக என் பெட்டியைத் திறந்து டாய்லெட் கிட்டை எடுத்தேன். என் படுக்கையருகே இருந்த மேஜை மீது, ஹோட்டலில் இருப்பது போல் தயாராக பளீரென்று சலவை செய்த வெண்மையான பூந்துவாலை மடித்து வைத்திருந்தது. குளியலறைக்கு உள்ளே சென்றேன். ஜட்டியைக் கழற்றினேன். அங்கிருந்த புத்தம் புது Surf-Excel Bar soapஇன் கவரை உரித்து எடுத்து ஜட்டிக்கு சோப் போட்டு ஊறவைத்தேன். மற்ற ஆடைகளை சாந்தியிடம் தந்து துவைக்கச் சொல்லலாம். ஆனால் ஜட்டியை... நோ.. நோ.. நானே செய்வது தான் சரி. மளமளவென்று அதே நேரம் மழமழவென்று ஷேவ் செய்தேன். வெளிநாட்டிலிருந்து பழகிப்போனதால் மீசை வளர்ப்பதில்லை. சிவாவிற்கு கருகருவென்று அடர்த்தியான மீசை. சித்ராவை முத்தமிடும்போது அவள் பூப்போன்ற முகத்திலும், கன்னங்களிலும் குத்துமே? ச்சே.. ச்சே... வேறு நினைப்பே இல்லையா? ஆனால் அந்த நினைப்பு வந்ததுமே என் சுண்ணி மீண்டும் எழுந்தது. ஜட்டியையும் கழற்றியாகிவிட்டது. வெற்றுடம்புதான். அடங்காப்பிடாரியாக தூக்கிக்கொண்டு நின்றான். ஷேவ் செய்துகொண்டே சுற்றும் பார்த்தேன்... அடாடா. என்ன இது... கருப்பாக ஒரு துணி. துண்டு போடப் பயன்படுத்தும் கம்பியில் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது. ஆஹ்.... அருகில் சென்று பார்த்தேன்... அடாடா... ப்ரா... கருப்பு நிற ப்ரா. யார் இப்படி கவனக்குறைவாகப் போட்டுச் சென்றிருப்பார்கள். ப்ராவைத் தொட்டேன்.. ம்ம்ம்... மென்மை.. மென்மை. உயர்ந்த ரக ப்ரா. யாருடையதாக இருக்கும்? பதினெட்டு வயதுக்காரியின் ப்ராவா? எடுத்துப் பார்த்தேன். ம்ஹும்.. இருக்க முடியாது. மிக உயர்ந்த ரகம். கருப்புத் துணியில் வெள்ளை நூலால் மென்மையன எம்ப்ராய்டரி போட்டிருந்தது. ஆங்காங்கே வலை வலையாக lace டிசைன். Lovable என்ற ப்ராண்ட். மிக விலை உயர்ந்த lingerie மிக மென்மையானது. சாந்திக்குக் கட்டுப்படியாகாது. சித்ரா?? ஓ மை காட்.. அஹ்... ஒரு கையால் ப்ராவைத் தொட்டுப்பார்த்துக்கொண்டு மறு கையால் என் சுண்ணியைப் பற்றினேன். லேபிளைப் பார்த்தேன்... ம்ம்ம்.. 38DD.. வாவ்... சித்ராவின் சைஸா? மை குட்னெஸ். குத்தீட்டி மார்பகங்கள். சல்வார்-கமீஸில் தெரியவே இல்லையே? வெண்மையும் கோதுமையும் கலந்த நிறமுடைய சித்ராவின் மேனி மீது கருப்பாக இறுக்கிப் பிடிக்கும் ப்ராவை கற்பனை செய்தேன். வாவ்... மிருதுவாகத் தொட்டுப் பார்த்தேன். என் அருமை சித்ராவின் மார்பகங்களைத் தொடுவது போலிருந்தது.


ப்ராவின் கப்புகள் இரண்டையும் என் சுண்ணி மீது தேய்தேன். தேய்து முடித்தபின்னர் என் தம்பியைத் தட்டிக் கொடுத்தேன். இருடா.. இரு.. யாராவது அம்சமான தமிழ்ப்புண்டை உனக்குத் தீனி கிடைக்கும்.. இரு.. காத்திரு தம்பியே!! கெட்டியான இரும்புக் கம்பி போல் நீட்டிக்கொண்டிருந்தான். சிவாவைப் போல் தடிமனாக இல்லாவிட்டாலும், நீளமாக பத்து அங்குல நீளத்திற்கு தயாராகக் காத்திருந்தான். அவனைத் தடவிவிட்டேன். திடீரென்று ஒரு ஆசை. என் சுண்ணியைச் சுற்றியும் முழுதுமாக மழுமழுவென்று மழித்துவிட்டால்?? முன்பு ஒரே ஒரு முறை செய்திருக்கின்றேன். அப்போது ஓரிரவிற்கு ஒரு வெள்ளைக்காரி என்னுடன் தங்கியிருந்தாள். அவளே செய்துவிட்டாள். செய்து முடித்தபிறகு அவளது பிறப்புறுப்பில் நுழைத்து அடித்த அனுபவம் நுனைவிற்கு வந்தது. மழிக்கலாமா? ஒரு புறம் நானே செய்துகொள்ள அச்சமாக இருந்தது. மறுபுறம் ஆவல். ம்ம்ம்ம்.. பார்க்கலாம். முதலில் சுண்ணிக்கு மேலே ஃபோம் தடவி ஷேவ் செய்தேன்... பரவாயில்லை. சரியாகத் தான் வந்தது. சுற்றிலும் செய்தேன். கொட்டைப்பைகள் மீது மிக ஜாக்கிரதையாக மழித்தேன்... ம்ம்ம்.. எனக்குக் கொடுத்து வைத்திருக்கின்றதா? என் சுண்ணியைச் சுவைக்க எந்தத் தமிழ்ப் பெண்ணிற்கு கொடுத்து வைத்திருக்கின்றதோ?? ஷவரைத் திறந்து இதமான வெந்நீரின் கீழ் நின்றேன். ஆஹா என்ன சுகம்!!. சென்னை டிசம்பரைப் போன்ற இதமான தட்பவெப்பத்தில் வெந்நீர் ஷவர்..ம்ம்ம்... இந்த ஷவரில் நானும் சித்ராவும்... ச்செ..... மறுபடியும் அதே நினைப்பு.. ஐயோ... ஆண்டவா... பாத்ரூம் கதவு டொக் டொக் டொக்க்... என்று தட்டப் படும் ஓசை. கனவா? நனவா? சட்டென்று ஷவரை மூடினேன். "ஹலோ.. அசோக்..சாரி டு டிஸ்டர்ப் யூ.." சித்ராவின் குரல் சன்னமாக கதவுக்குப் பின்னால் கேட்டது. அப்படியென்றா? சித்ரா இப்போது என் அறையில்! "யெஸ்??" "ஒரு நிமிஷம் கதவைத் திறக்க முடியுமா?" ஐயய்யோ.. டவல் கூட என்னிடம் இல்லையே? படுக்கையறை மேசையின் மடிக்கப்பட்டிருந்ததைப் பார்த்தேன். ஆனால் கொண்டு வர மறந்துவிட்டேனே? இப்போது நான் பிறந்த மேனியாக நனைந்து இருக்கின்றேன். பூளும் முக்காலடி முன்னால் நீண்டு இருக்கின்றது!! "ஓஒ... இப்போ வந்து.. சித்ரா.. அதாவது.. ரொம்ப.. அர்ஜெண்டா??" "ஐ'ம் சாரி அசோக்.. ப்ளீஸ்."


என்ன செய்வது?? பாத்ரூம் கதவின் பின்னால் நின்றுகொண்டேன். மெதுவாகத் திறந்து, குனிந்து எட்டிப் பார்த்தேன். என் தோளுக்குக் கீழே கதவு மறைத்திருக்கும். அங்கே... சித்ரா.... மிக எளிமையாக, மார்பகங்களைச் சுற்றி ஒரு வெள்ளை பூந்துவாலை மட்டும் கட்டிக்கொண்டு நின்றாள். நகைகள் எல்லாம் கழற்றிவிட்டிருந்தாள். கூந்தலை அள்ளி முடித்திருந்தாள். குளித்து விட்டு அப்போது தான் வந்திருப்பாள் போல... கும்மென்ற சோப் வாசனை. மேனியின் மீது ஆங்காங்கே நீர்த்திவலைகள். நெற்றியில் ஸ்டிக்கர் பொட்டும் காணோம். வெறுமையான தோள்கள், கைகள். பொங்கும் இளம் செழுமைகளை ஓரளவுக்குக் காட்டி அதன் கீழே டவலைக் கட்டியிருந்தாலும், டவல் முடிச்சை இடது கையினால் கெட்டியாகப் பிடித்திருந்தாள். இல்லையென்றால் அதுவும் அவிழ்ந்து விழுந்துவிடுமோ? கீழே பாதி தொடைகள் வரை மட்டுமே மூடியிருந்தது. அதிலும் ஒரு பக்கம் சற்று விலகி, இடது தொடை சற்று அதிகமாகவே பளபளப்புடன் தெரிந்தது. கால்விரல்களில் இருந்த மெட்டி மட்டுமே அவள் அணிந்திருந்த அணிகலன்.


ச்சே... தோழன் மனைவியை இப்படியா வெறித்துப் பார்ப்பது?? "ஓ.. சாரி.. சித்ரா.. என்ன?" "நான் தான் உங்கள டிஸ்டர்ப் பண்ணதுக்கு ரொம்ப சாரி சொல்லணும் அசோக்." அடிப்பாவி... மாற்றி மாற்றி இருவரும் சாரி சொல்வதற்கு இதா தருணம்? கதவின் ஒரு பக்கம் நிர்வாணமாக நான் ஒதுங்கியுள்ளேன். நீயோ அரை அம்மணமாக கணவனின் நண்பன் முன்னால் நிற்கின்றாய்... சாரி மட்டும் தான் குறைச்சலா? "பரவாயில்லை.. சொல்லு சித்ரா." "வந்து... கேக்கவே ரொம்ப சங்கடமா இருக்கு... வந்து.. ப்ளீஸ்.. நீங்க தப்பா எடுத்துக்கல்லைன்னா??" சித்ராவின் கண்கள் வெட்கத்தில் தரையை நோக்கித் தாழ்ந்தன. அவள் கன்னம் சிவந்தது. ஆனால்??? "ம்ம்.. சொல்லு.. என்ன?" "வந்து... என்னோட ப்ரா.. அங்கே. ப்ளாக் ப்ரா.. வேணும். பாத்ரூம்ல வச்சிருந்தேன்.. இங்கதான் குளிக்கப்போறேன்ங்கிற ஞாபகத்துல வச்சிருந்தேன்.. இஃப் யூ டோ ண்ட் மைண்ட்.. வந்து என்னோட ப்ரா..." திக்கித் திணறினாள். குறுகிய தடித்த உதடுகள் வெட்கத்தில் துடித்தன. என்னை நிமிர்ந்து பார்க்கவே நாணம் போல. என் சுண்ணி துடிதுடித்தது. "இதோ... ஜஸ்ட் எ மினிட்... எடுத்துக்குடுக்குறேன்." கையை எட்டி அவள் ப்ராவை எடுத்தேன். மிருதுவான துணியை விரலால் தேய்த்துக் கொடுத்தேன். சித்ராவின் மார்பகமும் இதே போல் மிருதுவாக இருக்குமோ?? "ப்ளீஸ் குடுங்க அசோக்." "இதோ..." மீண்டும் எட்டி நின்று கதவிற்கு வெளியே தலையை மட்டும் காட்டி கை நீட்டி அவள் ப்ராவைக் கொடுத்தேன். வாங்கிக்கொண்டாள். அவளது இடது கை இன்னும் அவள் மார்பின் மீது டவலை கெட்டியாகப் பிடித்துக்கொண்டிருந்தது. வலது கையை நீட்டி வாங்கினாள். "ஓ மை காட்... திரும்பவும் சாரி அசோக்." "என்ன ஆச்சும்மா?" "அது வந்து... ச்செ.... வந்து... ப்ராவோட சேர்ந்து ப்ளாக் பேண்டீஸும்... பாத்தீங்களா?" "இல்லையே!!" என் ரத்தம் கொதித்தது. சித்ரா காட்டிய கண்காட்சி அப்படி இருந்தது. அவள் கழுத்திலிருந்து வழிந்த ஒரு நீர்த்துளி மெதுவாக இறங்கி அவள் க்ளீவேஜுக்குள் நுழைந்தது.

"கொஞ்சம் பாருங்க அசோக்.. ப்ளீஸ்.. ரொம்ப எக்ஸ்பென்சிவ் செட் இது.. ப்ளீஸ்." "ஷ்யூர் சித்ரா.. பாக்குறேன்." அழகிய இளம் பெண்ணின் ப்ரா-ஜட்டி தேடுவதை விட வேறு என்ன வேலை எனக்கு? அதுவும் கதவுக்கு பின்னால் குளியலறையில் நான் நிர்வாணமாக இருக்க, அந்தப் பக்கத்தில் என் தோழன் மனைவி அரை நிர்வாணமாக... ஆஹ்.. என் சுண்ணியை உருவிவிட்டுக்கொண்டே மீண்டும் திரும்பினேன். "வாஷ் பேசின் மேலே ஒரு கப் போர்ட் மாதிரி இருக்குமே அசோக்.. ஒரு வேளை அதுக்குள்ள வச்சிருக்கேனோ என்னவோ? கொஞ்சம் பாத்து." "ஒன் மினிட் சித்ரா." அவள் கூறியது சரி தான். அந்த அலமாரியில் ஓரமாக மடித்து வைக்கப்பட்டிருந்தது ஒரு அழகிய மெல்லிய சாட்டின் போன்ற கருப்பு பேண்டீஸ். ப்ராவைப் போலவே மெல்லிய வேலைப்பாடுகள் கொண்டது. விரித்துப் பார்த்தேன். தடவினேன். வழுவழுப்பு... சித்ராவின் வளைவான குண்டிகளை வளைத்துப் பிடிக்கும் வடிவில். "இருக்கு சித்ரா.. ஹியர்.." மீண்டும் கையை மட்டும் வெளியே நீட்டினேன். "ஓ... காட்.. நல்ல வேளை." அவள் நெற்றியில் வழிந்த வியர்வையைத் தடவிவிட்டாள். "தொலைஞ்சி போயிருச்சோன்னு பயந்தேன் அசோக்.. தாங்க்ஸ்." ஒரு ஜட்டி தொலைந்து போனால் அவ்வளவு அச்சம் வருமா என்ன? வாங்கிக்கொண்டாள். என்னால் ஏதும் சொல்ல முடியவில்லை. சித்ராவின் குண்டிகள் மறையும் வரை எட்டிப் பார்த்தேன். மீண்டும் கதவை மூடினேன். ம்ஹும்.. இதற்கு மேல் தாக்கு பிடிக்க இயலாது. வேகம் வேகமாக கையடிக்கத் தொடங்கினேன். எஜமானியும் வேலைக்காரியும் மாறி மாறி என் மனக்கண்களில் தோன்றி மறைந்தனர். சித்ராவின் கூப்பிய வாய்.... என் சுண்ணி... சிவாவின் சுண்ணி... சாந்தியின் மார்பகங்கள்... நான்..ஆஹ்.. என் சுண்ணி சித்ராவின் வாயில்... உறிஞ்சுகின்றாள்.... வாயைக் கூப்பி இழுக்கின்றாள்.... சிவாவின் சுண்ணி சாந்தியின் கூதியில்...ஓ... சாந்தியின் குண்டி கிழிந்துவிடும்... ஆஹ்.... வாய் விட்டுக் கதறவேண்டும் போல் இருந்தது. அடக்கினேன்.. முனகினேன்..ம்ம்ம்...அஹ்.... ம்ம்ம்.... சீறிப் பாய்ந்தது என் வெள்ளை வெள்ளம். நேராக டாய்லெட்டினுள் காட்டினேன். பொங்கி வழிந்தது. பாய்ந்தது... ஓ...ஹ்ஹ்....

குளியலைத் தொடர்ந்தேன். மெதுவாகக் கதவைத் திறந்து எட்டிப் பார்த்தேன். யாரும் இல்லை. என் டவலை எடுத்துக் கொண்டு பாத்ரூமுக்குள் மீண்டும் புகுந்தேன். துவட்டிக்கொண்டு, துண்டைக் கட்டிக்கொண்டேன். என் ஜட்டியை அலசிக் காயப் போட்டேன்.. அறைக்கு வந்து வேறு ஆடைகள் அணிந்துகொண்டேன். ஷார்ட்ஸ் அணியலாமா என்று யோசித்தேன்.. ம்ஹும்.. வேண்டாம். என்னதான் இருந்தாலும் நண்பன் இல்லாத நேரத்தில் அவன் மனைவியிடம் கண்ணியமாக நடந்துகொள்ளவேண்டும். பைஜாமா போன்ற ஆடையும், மேலே ஒரு டி-ஷர்டும் அணிந்தேன். சாதாரணமாகவும், ரிலாக்ஸ்டாகவும் இருக்கும், அதே நேரம் கண்ணியத்தையும் காப்பாற்றலாம். சுண்ணி இப்போது தான் கக்கி முடிந்திருந்ததால், அமைதியாக ஜட்டிக்குள் உறங்கிப்போயிருந்தது. அறையை விட்டு வெளியே வந்தேன். "ஐயா.. வாங்கய்யா... உக்காருங்க. அக்கா இன்னும் ரெண்டு நிமிஷத்துல வந்துருவாங்க." அமைதியுடன் அழகாக சாந்தி பேசியதைக் கேட்கவே இனிமையாக இருந்தது. தாவணியைத் தன் நெஞ்சைச் சுற்றி இறுக்கமாக அணிந்து இடுப்பில் சொருகியிருந்தாள். இன்னும் அரசல் புரசலாக தொப்புள் தெரிந்தது. ஒட்டிய வயிறு; மினுமினுக்கு இடைப் ப்ரதேசம்... அதற்கு மேலே "தலைசுற்றிப் போனேன்" என்று சொல்லும் அளவுகள். சித்ராவின் அளவு 38DD என்று அறிந்தாயிற்று. சாந்தியின் அளவுகள்? எப்படித் தெரிந்து கொள்வது. கையில் பி டித்துப் பார்த்தால்... தர்ம அடி கிடைத்தாலும் கிடைக்கும். ஆனால் அளவுகள் கிடைக்காது. "ஹாய் அசோக்... நல்லா ரெஸ்ட் எடுத்தீங்களா?" யாழ் போன்ற இசை கேட்டுத் திரும்பினேன். அங்கே... அடேயப்பா. இந்த சித்ரா எனக்கு அதிர்ச்சி மேல் அதிர்ச்சி கொடுப்பது என்று தீர்மானித்தாள் போல. எல்லாம் இன்ப அதிர்ச்சிகள். கருப்பு ஆடை. மேலங்கி என்று சொல்லலாம். மெல்லிய சாட்டின் துணியிலினாலான ஹவுஸ்கோட் போன்ற மேலாடை. சாதாரணமாக உள்ளே அதே போன்ற ஒரு நீண்ட மேக்ஸி அணிந்து அதற்கு மேலாடையாக இதை அணியவேண்டும். ஆனால் சித்ரா மேக்ஸி எல்லாம் அணியவில்லை. உள்ளே பளீரென்று தெரிந்த கருப்பு "லவபிள்" மாடல் ப்ரா மற்றும் பேண்டீஸ். அதற்கு மேலே இந்த ஹவுஸ்கோட் மட்டுமே. சங்குக் கழுத்து, வெள்ளை க்ளீவேஜ், ப்ரா, லேசாக மேடிட்டிருந்த வெண்ணை வயிறு, ஆழமான தொப்புள், கருப்பு பேண்டீஸ், கொழுகொழுப்பான வெண்தந்தத் தொடைகள், வழுவழுப்பான முழங்கால்கள் எல்லாம் அப்பட்டமாகத் தெரிய ஆடை அணிந்திருந்தாள். கூந்தலை தலைக்கு மேலே தூக்கி உச்சிக் கொண்டையாக்கியிருந்தாள். "ம்ம்.." எனக்கு வார்த்தைகள் வரவில்லை. "ஜெட் லாக் கொஞ்சமாவது விட்டிருக்கா?"



"ஓ.. இட்ஸ் ஓக்கே சித்ரா." "நல்லா.. ஃப்ரீயா குளிச்சீங்க இல்லையா? டயர்ட்னெஸ் எல்லாம் பறந்து போயிரும்." ஃப்ரீயாகக் குளித்தேன்.. என்றால்.. நான் நிர்வாணமாகக் குளித்ததைக் குறிப்பிடுகின்றாளா? "ஆமாம் சித்ரா.. நல்லா இருந்தது.. ஃப்ரீயா, ஃப்ரெஷ்ஷா குளிச்சேன்." "தட்ஸ் குட்." "நீங்களும் ஃப்ரெஷ்ஷா இருக்கீங்க.. புதுசா பறிச்ச ரோஜா மாதிரி இருக்கீங்க சித்ரா. "வாவ்.. கனடாவுலே ரோஜாப்பூக்கள் அதிகமா பார்த்திருப்பீங்க போல." கலகலவென்று சிரித்தாள். ஆனால் நான் கூறியதை ரசித்தாள் என்று புரிந்தது. "ம்ம்... பாத்திருக்கேன்... ஆனால் ரோஜாப்பூ மாதிரியான பெண்ணை அங்கே எல்லாம் பார்க்கமுடியாது. அங்கே எல்லாம் வெள்ளை ரோஜா தான். வாசனையே இல்லாத ரோஜா. ரோஸ் நிற ரோஜாவை இங்கே தான் பார்க்க முடியும். கமகமன்னு வாசனையா..." வேண்டுமென்றே அவ்வாறு பேசினேன். ஆழமாக மூச்சிழுத்தேன். "ம்ம்ம்.. நல்லாப் பேசுறீங்க. ஆனால் ரோஸ் ரோஜாவிற்கு இயற்கையிலேயே மணம் இருக்கு. ரோஸ் நிறப் பெண்ணுக்கு லக்ஸ் சோப் போட்டால் தான் மணம்." மீண்டும் சிரித்தாள். சித்ராவின் சிரிப்பைக் கேட்டுத்தான் கவிப்பேரரசு "டெலிஃபோன் மணி போல் சிரித்தவள்" என்று பாட்டெழுதினாரா? "ம்ம்.. உக்கார்ந்து சாப்பிடுங்க அசோக்." மேசையில் இரண்டு தட்டுக்கள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. "நீங்க சித்ரா?.." "ம்ம்.. நானும்தான். முதல்ல நீங்க உக்காருங்க. நான் பரிமாறுரேன். அதுக்குள்ள சாந்தி எல்லா பதார்தமும் கொண்டு வைப்பாள். அப்போ நானும் உக்காருவேன்." "ஓக்கே சித்ரா." கவனமாக எனக்குப் பரிமாறினாள். அருகே வந்து கையைத் தூக்கும் போது தான் நான் கவனித்தேன். சித்ராவின் அக்குள்களில் லேசான மிருதுவான அடர்த்தியில்லாத பூனை முடி எட்டிப் பார்த்தது. கத்திரிக்கோலோ ப்ளேடோ வைத்தே இல்லை போல. "அக்கா.. உக்காருங்கக்கா.. நான் வைக்கிறேன்." தாவணியை தன் இடுப்பில் இறுக்கமாக சொருகியவாறு சாந்தி வந்தாள். "ம்ம்.. போடு டி." என்று சித்ராவும் அமர்ந்தாள்.

சாதாரணமான கலகலப்பில் பேச்சு சென்றது. என் அருகே... மிக மிக அருகே நின்று சாந்தி என்னைக் கவனித்தாள். சித்ரா தனக்கு வேண்டியவற்றை தானே பரிமாறிக்கொண்டாள். ஒவ்வொரு முறை அவள் கை நீட்டும் போதும், கைகளுக்கடியில் மிருதுவான அக்குள் முடிகள் என் கண்களைத் தாக்கும். ம்ம்ம்... என்ன சுகந்தமான மணம். லக்ஸ் சோப்பின் மகிமை தான் என்ன!!!! சாந்தி, பாய்ந்து பாய்ந்து கவனித்தாள். என் மீது உரசவில்லை.. அவ்வளவுதான். ஆனால் என்னேரம் உரசிவிடுமோ என்று என் நெஞ்சை திக் திக் என்று அடிக்க வைக்கும் அருகாமையில் சாந்தியின் மார்பகங்கள் பயணிக்கும். என் தோளிலிருந்து அரை செண்டிமீட்டர் தொலைவில் குத்தீட்டிகளாய் நிற்கும். ஆனால் உரசாது. குனிந்து மேசையிலிருந்து பாத்திரம் எடுக்கும் போது அவள் வெண்ணை வயிறு என் முழங்கைக்கு மிக அருகே வந்து ஒட்டி உரசுவது போலிருக்கும்.. ஆனால் தொடாது. இடையிடையே சித்ராவின் செப்புவாய் நகருதலைக் காணவேண்டுமே!! டெலிஃபோன் மணி சிரிப்பைக் கேட்க வேண்டுமே!!!... அடாடாடா... உண்மையிலேயே மகிழ்ச்சியான சங்கடங்கள். என் கழுத்து வரை இந்தக் காம சங்கடங்கள் ஏறி என் கண் விழி பிதுங்கி நின்றேன். ஆனால் "என்னவளே... அடி என்னவளே..." என்று பாட முடியாமல் திணறினேன். ஏனென்றால் சித்ரா என்னவள் அல்ல. என் நண்பனின் சொத்து. என் உயிர் தோழன் மனைவியைத் தொட்டுப் பார்க்கலாமா? எனக்கு சகோதரி போன்றவள். "ம்ம்ம்.. அருமையான விருந்து சித்ரா.." நாக்கு சப்பு கொட்டினேன். உண்மையாகவே இது போன்ற் தென்னிந்திய சாப்பாடு உண்டு எத்தனை வருடங்கள் ஆகிவிட்டன!! "ஓஹோ.. இந்த விருந்துக்கே ஐயா இப்பிடி ஆயிட்டீங்களா? நீங்க இண்டியாவுல தங்கியிருக்கிற வரையிலும் இன்னும் எவ்வளவோ விருந்தெல்லாம் இருக்கே!! இல்லியா சாந்தி?" நான் ஆடிப்போனேன். சித்ராவின் பேச்சில் ஏதோ ஒரு suggestion இருக்கின்றதா? விருந்து படைக்கப்போகின்றாளா? அதுவும் சாந்தி அதற்கு உடந்தையா? சாந்தியைப் பார்த்தேன். நிர்மலமான இளம் முகத்தில் ஒரு நமுட்டுச் சிரிப்பு. லேசான வெட்கம். அவள் மூக்கில் பொடிசான மூக்குத்தி மினுமினுத்தது. தாவணி மூடிய இளம் நெஞ்சம் ஏறித் தாழ்ந்தது. "ம்ம். ஆமாம்கா." சிரிப்பை அடக்கிக்கொண்டு வேகமாக உள்ளே சென்றாள். நிச்சயம் என்னவோ நடக்கப் போகின்றது. சித்ராவின் அப்பட்டமான சாட்டின் துணி ஹவுஸ்கோட் வேறு என்னை பாடாய்ப் படுத்துகின்றது. குத்தீட்டி முலைகள் ஹவுஸ்கோட்டைத் தூக்கி நிறுத்தி என்னை பார்த்து சிரிப்பது போலிருந்தது. உணவு முடித்து எழுந்தேன். "வாங்க அசோக்." சித்ரா முன்னால் செல்ல நான் பின் தொடர்ந்தேன். பின்புறக் கொப்பரைகளின் உல்லாசமான ஆட்டம். சாட்டின் போன்ற அவள் மேனி மீது சாட்டின் துணி வழுக்கிக்கொண்டு சென்றது. சிறிய ஜட்டி உள்ளே தெரிந்தது. பாதி ஜட்டி அவள் குண்டிக்கும்பங்களுக்கு இடையே காணாமல் போயிருந்ததால், பாதி குண்டிகள் வெள்ளைவெளேர் என்று வெட்டவெளிச்சம். கிள்ளத்தூண்டும் குண்டிகள். வேண்டுமென்றே, நான் கிள்ளவேண்டும் என்றே சித்ரா இது போல் செய்கின்றாளோ?

அவள் வாஷ் பேசினில் முதலில் கை கழுவினாள். பின்னர் நான் கை கழுவும் போது சாந்தி சித்ராவிடம் ஒரு சிறிய டர்க்கி டவல் நீட்ட, அவள் கை துடைத்துக்கொண்டாள். முகத்தையும் துடைத்தாள். முகத்திலிருந்து அவள் கழுத்திலும் அதற்கு சற்று கீழேயும் வழிந்த நீரையும் துடைத்தாள். துடைத்துவிட்டு அதே டவலை என்னிடம் தந்தாள் சித்ரா. டவலை முகர்ந்தேன்..ம்ம்ம்ம்.. சித்ராவின் வாசனை. என் அழகி சித்ராவின் முலைகளின் முகட்டுகளைத் துடைத்த வாசனை... ஆஹா.. அதற்குள் இவள் என் சித்ரா ஆகிவிட்டாளா? கை, முகம் எல்லாம் துடைத்துவிட்டுப் பார்த்தேன். இன்னும் அங்கேயே நின்றுகொண்டிருந்தாள் சித்ரா. தொடுதூரத்தில் அவள் முலைகள். என்னிடமிருந்து டவலை வாங்கிக்கொண்டாள். "இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் ரெஸ்ட் எடுத்துக்கோங்க அசோக். எனக்கும் கொஞ்சம் பர்சனல் வொர்க் இருக்கு. மதியத்துக்கு மேலே எங்கேயாவது ஊர் சுத்தப் போகலாம்." so ஊர் சுற்ற எனக்கு ஒரு பெண் துணை இன்று கிட்டப் போகின்றது. அவள் கூறியதும் சரியே. உண்ட மயக்கம் தொண்டனுக்கும் உண்டு. அருமையான விருந்து படைத்த சாந்திக்கு என் மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்து என் அறை நோக்கி நடந்தேன். "எது வேணும்னாலும் 31 நம்பர் அழுத்தி, சாந்தி கிட்ட சொல்லுங்க அசோக். உங்களோட எல்லாத் தேவைகளையும் அவள் பூர்த்தி செய்வாள்." என் தேவை இப்போது என் சுண்ணிக்கு ரிலீஸ். அதைத் தருவாளா? என் அறைக்குள் நுழையும் முன் ஒரு முறை திரும்பிப் பார்த்தேன். இரு இளம் பெண்களும் அருகருகே நின்றுகொண்டிருந்தனர். சாந்தியின் கண்களில் ஆவல், அவள் இதழ்களில் புன்முறுவல், கண்கள் தாழ்ந்ததில் வெட்கம் தெரிந்தது. ஆனால் சித்ராவின் பார்வையில்.. ம்ம்ம்.. அப்பட்டமான அழைப்பு தெரிந்தது. எப்படியும் மசிந்துவிடும் கேஸ் தான். பொறுமை.. பொறுமை.. அசோக்... பொறுத்திரு. சித்ரா வந்து வலையில் விழட்டும். என் அறைக்குள் ஓடினேன். சில்லென்ற ஏஸி ஓடிக்கொண்டிருந்தது. குளிர்காலத்திலும் எனக்கு ஏஸி தேவைப்பட்டது. ஏனென்றால் டொரொண்டோ வின் வானிலைக்குப் பழக்கப்பட்டுப் போயிருந்தேன். ஆனால் குளிரிலும் வியர்த்தது. சித்ராவும் சாந்தியும் ஏற்படுத்திய சூட்டின் விளைவு. தாங்கமுடியவில்லை. பைஜாமா, சட்டை எல்லாம் அவிழ்த்தேன். வேண்டாம் போ.. என்று ஜட்டியையும் அவிழ்த்து, என் துடிக்கும் தம்பிக்கு விடுதலையளித்தேன். சரசரவென்று சாரைப்பாம்பு போல் சீறினான். முக்காலடிக்குக் குச்சி போல் நீண்டான். பாத்ரூமுக்குள் சென்று சிறுநீர் கழித்துவிட்டு வந்தேன். கொஞ்சம் ரிலீஃப். அப்படியே அம்மணமாகப் படுத்துக்கொண்டேன். சில்லென்ற ஏஸிக் காற்று அடித்தது. மெத்து மெத்து வென்றிருந்த ராஜஸ்தான் சில்க் போர்வையை எடுத்து கழுத்து வரை மூடிக்கொண்டேன். அருமையான போர்வை. தாராளமாக மூன்று அல்லது நான்கு பேர் அதற்குள் புகுந்துகொள்ளலாம். ம்ம்ம் கதகதப்பு. இத்துடன் ஒரு பெண்ணின் கதகதப்பும் சேர்ந்தால்!!!! மெதுவாக போர்வைக்குள் கையடிக்கத் தொடங்கினேன்.

ச்சே.... இந்த சித்ராவும் சாந்தியும் என் மனக்கண்கள் முன்னால் வந்து நின்று வாட்டுகின்றார்களே!!! அந்த கருப்பு நிற சாட்டின் ஹவுஸ்கோட்டை விலக்கினால்??? வாஹ்... கருப்பு லேஸ் ப்ரா பேண்டீஸுக்குள் சந்தன மேனி அடங்கியிருக்குமா? சாந்தி ஏன் தொப்புளுக்குக் கீழ் தாவணி கட்டவேண்டும்? விரல் விட்டு அவள் தொப்புளை நோண்டினால்??? அஹ்.. வெட்கத்தில் சிவக்கும் சாந்தியின் பொன்னிற முகம் என் மனத்தில் நிழலாடியது. விடுங்கய்யா... என்று சிணுங்குவாளா? இல்லை சிணுங்காமல் என் மீது சாய்வாளா? சாய்ந்தால்.. ம்ம்ம்.. இரு இளம் மெத்தைகள்.. அப்போது சித்ராவின் சிவந்த சிறிய வாயின் தடித்த உதடுகள் O போல் குவியும்.. அதற்குள் என்னுடைய 10 இன்ச் பூளைச் சொருகி.. ஐயோ... கடவுளே.. என்ன கற்பனை!. இடது புறம் புரண்டுப் படுத்தேன். வலதுகையால் மெதுவாக சுண்ணியை ஆட்டியபடி கண்ணயர்ந்தேன். திடீரென்று என்ன நடந்தது???

ச்சே.... இந்த சித்ராவும் சாந்தியும் என் மனக்கண்கள் முன்னால் வந்து நின்று வாட்டுகின்றார்களே!!! அந்த கருப்பு நிற சாட்டின் ஹவுஸ்கோட்டை விலக்கினால்??? வாஹ்... கருப்பு லேஸ் ப்ரா பேண்டீஸுக்குள் சந்தன மேனி அடங்கியிருக்குமா? சாந்தி ஏன் தொப்புளுக்குக் கீழ் தாவணி கட்டவேண்டும்? விரல் விட்டு அவள் தொப்புளை நோண்டினால்??? அஹ்.. வெட்கத்தில் சிவக்கும் சாந்தியின் பொன்னிற முகம் என் மனத்தில் நிழலாடியது. விடுங்கய்யா... என்று சிணுங்குவாளா? இல்லை சிணுங்காமல் என் மீது சாய்வாளா? சாய்ந்தால்.. ம்ம்ம்.. இரு இளம் மெத்தைகள்.. அப்போது சித்ராவின் சிவந்த சிறிய வாயின் தடித்த உதடுகள் O போல் குவியும்.. அதற்குள் என்னுடைய 10 இன்ச் பூளைச் சொருகி.. ஐயோ... கடவுளே.. என்ன கற்பனை! இடது புறம் புரண்டுப் படுத்தேன். வலதுகையால் மெதுவாக சுண்ணியை ஆட்டியபடி கண்ணயர்ந்தேன்.

திடீரென்று...... யாரோ நடமாடும் அரவம்.. கனவா? நனவா? லேசாகக் கண் திறந்துப் பார்த்தேன். இன்னும் இடது புறமாக ஒருக்களித்துத் தான் படுத்திருந்தேன். என் முன்னால்.. அட.. யாரது? சித்ராவின் கருப்பு சாட்டின் ஹவுஸ்கோட்டின் முதுகுப்புறம் தெரிந்தது. ஆனால் இது என்ன?? முதுகில் ப்ராவின் பட்டையும், இடுப்புக்குக் கீழ் ஜட்டியுன் தெரியவில்லையே?? ஹவுஸ்கோட் வழியாக ஊடுருவிய சூரிய ஒளியில் வெறும் அப்பட்டமான மேனி மட்டுமே தெரிகின்றதே. சித்ரா லேசாகத் திரும்பினாள். ஆஹா.. அவள் இடதுபக்கப் போஸ். ம்ஹும்... குலை தள்ளும் கும்பங்களை மூடும் ப்ரா காணோம். விரைப்பான கருப்பு மகுடமாய் இருக்கும் இடது கருவளையம் அவள் ஹவுஸ்கோட்டைத் தூக்கிக் கிழித்தது போல் இருந்தது. கொழுகொழுவென்ற கொங்கையின் ஒரு பகுதி வெட்டவெளிச்சமாய்த் தெரிந்தது. அதன் கிழே லேசாக மேடிட்டிருந்த வெள்ளை வயிறு. சித்ராவின் கையில் மடித்து அயர்ன் செய்து அடுக்கி இருந்த ஆடைகள். எல்லா ஆடைகளுக்கும் மேலே அவளுடைய கருப்பு ப்ரா-ஜட்டி மடித்து வைக்கப்பட்டிருந்தது.... அவ்வளவுதான் கழற்றிவிட்டாள் போலும். அங்கிருந்த வார்டுரோபை ஓசையின்றி திறந்தாள். நான் உறங்கியிருப்பேன் என்று தொந்திரவு செய்யாமல் ஓசையின்றி திறந்தாள். துணிமணிகளை ஒவ்வொன்றாக அடுக்கி வைத்தாள். மூடினாள். திரும்பினாள். "ஓ... முழிச்சிகிட்டுத் தான் இருக்கீங்களா அசோக்." புன்னகைத்தாள். "சாரி.. டிஸ்டர்ப் பண்ண வேண்டாம்னு பார்த்தேன். ஆனால் நீங்கள் தூங்கிகிட்டு இருப்பீங்க.. இப்பவே துவைச்ச துணியெல்லாம் அடுக்கி வைக்கலாம்னு வந்தேன்." துவைத்த துணிகள் சரி.. ஆனால் ஏன் அணிந்திருந்த ப்ரா-ஜட்டியையும் கழற்றி உள்ளே வைத்தாய் என்று என்னால் கேட்க முடியுமா? அவள் கட்டிலருகே நடந்து வந்தாள். லேசாக.. மிக மிக லேசாக குலுங்கிய மார்பகங்கள் அப்பட்ட வெளிச்சம். "இன்னும் தூக்கம் வரல்லியா அசோக்." கிறக்கமான குரலில் கேட்டுக்கொண்டே கட்டிலில் அமர்ந்தாள். கைகளைத் தூக்கி கொண்டையாக்கியிருந்த கூந்தலை அவிழ்த்தாள். அக்குள்கள் இரண்டிலும் படித்திருந்த மென்மையான முடிகளை எனக்குக் காட்டியது போல் இருந்தது. நேச்சர் பவர் ஷாம்பூ விளம்பரம் போல் சடசடவென்று அவள் கூந்தல் அவிழ்ந்து நேர்த்தியாக விழுந்தது. மார்பகம் மீது விழுந்த கூந்தலைப் பின்னால் தள்ளிவிட்டாள். தெளிவான காட்சியை எனக்குக் காட்டவேண்டும் என்று நினைத்தாள் போலும்.

"தூக்கம் வராம என்னவோ பண்ணிகிட்டு இருக்கீங்க??" அவள் கண்கள் எங்கோ சென்றது. போர்வைக்குள் என் வலது கை என் சுண்ணி மீது இருப்பதை வெளியிலிருந்து அவள் பார்த்து யூகித்தாள். "இல்ல... வந்து.. பரவாயில்லை. கொஞ்சம் நேரத்துல தூங்கிருவேன்." பேசுவதற்குள் எனக்கு குளிரிலும் வியர்த்தது. "ரொம்ப வேர்க்குதா அசோக்? இந்த ஏஸியிலுமா?" என்னருகே நகர்ந்து வந்தாள். என் நெற்றியில் அரும்பாகப் பூத்திருந்த வியர்வைத்துளிகளை அவள் விரல்களால் தடவினாள். "எனக்கு ஏஸியை விட்டு வெளில போனாத்தான் வேர்க்குது அசோக்." சம்மந்தம் இல்லாமல் சொன்னாள். நான் சும்மா தலையாட்டினேன். "இந்த ரூம் எங்களோட ரூம். பெரிய மாஸ்டர் பெட்-ரூம நம்ம ஃப்ரெண்டுக்குக் குடுன்னு சிவா சொல்லியிருந்தார். அதுனாலத் தான் அடிக்கடி உங்க ரூமுக்கு வந்து என் டிரஸ்ஸ எடுத்து டிஸ்டர்ப் பண்ண வேண்டியிருக்கு." என் மிக அருகில் அமர்ந்தாள். ரோஜா வாசனை மூக்கிலடித்தது. தொடர்ந்தாள். "நான் இப்போ இருக்குற ரூம்ல ஏஸி வேலை பண்ணல்ல. அதுனால...." என்றவள் தன் கால்களைத் தூக்கினாள். தொடை வரை ஆடை ஏறியது. பளபளவென்று வெண்மையான வாழைத்தண்டுகள். "அதுனாலே.. நானும் இங்கேயே படுத்துக்குறேன் அசோக்." சட்டென்று தன் கால்களை போர்வைக்குள் நுழைத்து, அவளும் சரிந்து படுத்து போர்வையை தன் நெஞ்சு வரை இழுத்து விட்டுக்கொண்டாள். "ஐ ஹோப்.. நீங்க ஒண்ணும் அப்ஜெக்ட் பண்ண மாட்டீங்களே?" வாசகர்களே!! என் நிலமையை யோசித்துப் பாருங்கள். காம உணர்ச்சிகள் தாங்காமல் நான் ஆடைகளைக் களைந்து போர்வையைப் போர்த்தி உள்ளே முஷ்டியடித்துக்கொண்டிருக்கின்றேன். அதுவும் சித்ராவின் அழகான வளைவுகளை நினைத்து கையடிக்க.. இங்கே இவளோ லஜ்ஜையின்றி அரைகுறை ஆடையுடன் என் போர்வைக்குள் புகுகின்றாள். என்னுடைய ஆருயிர் நண்பன் சிவாவின் மனைவியல்லவா??

"உங்களப் பாத்தா பாவமா இருக்கு சார்." போர்வைக்குள்ளேயே எப்படித் தூக்கினாள்; எப்படிக் களைந்தாள் என்று புரியவில்லை. கை கால்களை ஆட்டினாள். சட்டென்று ஹவுஸ்கோட் அவள் கையில் வந்தது. அப்படியே வெளியே கை நீட்டி ஓரமாகத் தூக்கி எறிந்தாள். அப்படியென்றால்... அவளும் அம்மணமாகப் போர்வைக்குள் இருக்கின்றாளா?? "பாவம் நீங்க மட்டும் தனியா படுத்திருக்கீங்க.. குளிருக்குக் கதகதப்பா ஆக்க வேண்டாமா? உங்கள சுகம்மா வச்சிக்கிறது as a hostess என்னோட கடமை இல்லையா?" போர்வைக்குள் மெதுவாக நகர்ந்து என்னருகே வந்தாள். என் வலது கை மீது தன் கை வைத்தாள். "நீங்க கஷ்டப்பட்டு பண்ணுற வேலைய நான் பண்ணட்டுமா?" பூப்போன்ற மென்மையான நீளமான வெண்டை விரல்கள் என் சுண்ணியைச் சுற்றி வளைத்தன. "அவ்வளவு ஆசையா அசோக் ..." மேலும் நகர்ந்து வந்து என் தோள் மீது மற்றொரு கை போட்டாள். "என் மேலே அவ்வளவு ஆசையா அசோக்?" அவள் என்னை அணைக்க.... அவள் மேனி என் மீது தொடுவதற்கு முன், அவள் இரு நெஞ்சுப் பந்துகள் என் நெஞ்சைத் தொட்டன. ஆஆஆ... சூடாக இரு புள்ளிகள் என் மீது அழுத்தின. துடித்தேன்.. என் தம்பியும் துடித்தான். இருவரும் கழுத்து வரை போர்த்திக்கொண்டு தலையை மட்டும் வெளியே காட்டிக்கொண்டிருந்தோம். "துடிக்கிறீங்க அசோக்.. இது வரைக்கும் இது மாதிரி அழகான பொண்ணைப் பார்த்ததில்லையா?" "ம்ஹும்.. இது மாதிரி அழகியைப் பார்த்ததில்லை சித்ரா.. அதுவும் ஒரு இந்தியப் பெண்.. ஒரு தமிழ்ப்பெண்.. அதுவும் என் ஃப்ரெண்டோ ட மனைவி. ம்ஹும்.. எதிர்பார்க்கல்ல" "எதிர்பாராம கிடைக்கிறது தான் ப்ளெசண்ட் ஷாக் இல்ல?" அவள் இடது காலைத் தூக்கி தொடையை என் தொடை மீது போட்டாள். சுண்ணியை ஆட்டினாள். மெத்துமெத்துவென்று மென்மையான முடிப் ப்ரதேசத்தின் மீது என் சுண்ணி உரசியது. "டேக் மி அசோக்.. டேக் மி.. ப்ளீஸ்." கொஞ்சினாள். கெஞ்சினாள். அவள் கன்னம் என் கன்னம் மீது மிருதுவாக உரசியது. என் சுண்ணியை அவள் ஆட்டி ஆட்டி, வேகமாக இப்போது அவள் பிளவில் உரசியது. ஈரம் கசியும் பிளவு.

"வேணாம்.. சித்ரா.. இது சரியில்லை.." "என்ன சரியில்லை? ம்ம்... ஐ வாண்ட் யூ அசோக்." "ம்ஹும்.. நீ என் ஃப்ரெண்டோ ட மனைவி.. நீ எனக்கு சகோதரி மாதிரி.. வேண்டாம்." என் வாய் வேண்டாம் வேண்டாம் என்று சொல்லியதே தவிர, அவள் மார்பகங்கள் இப்போது என் நெஞ்சின் மீது அழுத்தியதையோ, என் சுண்ணி அவள் யோனி வாயிலில் புரண்டதையோ தடுத்து நிறுத்தவில்லை. "யூ ஆர் ராங் அசோக். உங்க ஃப்ரெண்டோ ட மனைவி மாதிரின்னா உங்க மனைவி மாதிரி தான். ம்ம்ம். என்ன ஏத்துக்கோங்க ப்ளீஸ்." "இல்ல.. ம்ம்ம் ஆஆ... சித்ர்...ஆஆ... இது சிவாவுக்கு துரோகம்.. ம்ஹா..." அவள் சட்டென்று அவள் இடுப்பை ஆட்ட, என் சுண்ணியின் நுனி அவளுக்குள் நுழைந்தது. "இல்ல.. அசோக்.. துரோகமில்ல..ம்ம்ம்.. வாவ்.. சூப்பர்.. அது.. துரோகமில்ல.. ரெண்டு பேரும் செக்ஸுக்கு வாடுரோம். வீ போத் வாண்ட் டு ஃபக்.. அவ்வளவுதான்." மேலும் வேகமாக ஆட்டினாள். மார்பகங்களை என் மீது தேய்த்தாள். "ஓ.. சித்ரா.. நாம நிதானம் தவறிடுவோம்.. இல்ல.. வேண்ட்.... .ம்ம்ம்ம்.. ஓ.. காட்." சித்ரா என்னைப் பொருட்படுத்தவில்லை. சட்டென்று போர்வையை உதறித் தள்ளினாள். என்னை மல்லாக்கத் தள்ளினாள். சட்டென்று என் இடுப்பிற்கு அந்தப்பக்கம் தன் காலைப் போட்டு மண்டியிட்டு எழுந்தாள். என் சுண்ணியை தன் கைகளால் உருவிக்கொண்டே உட்கார்ந்தாள். சர்ரென்று அவளுக்குள் நுழைந்தேன். "ஆஆச்.... அசோக்...ம்ம்ம்.." மெதுவாக மேலும் கீழும் ஆட்டிக்கொண்டே அவள் முழு பாரத்துடன் உட்கார, என் சுண்ணி முக்கால் பாகம் அவள் சூடான யோனிக்குள் சென்றது. அடேயப்பா.. சிவாவின் குண்டு பூள் பல முறை செலுத்தப்பட்டிருந்தாலும், இன்னும் இறுக்கம் குறையாத யோனிக் குழாய். கெட்டியாக என் சுண்ணியைப் பற்றிக்கொண்டது. "எனக்கு வேற வழி தெரியல்ல அசோக்.. உங்கள அடைஞ்சே தீரணும். ஆஹ்..." முன்னால் சாய்ந்து லேசாக தன் இடுப்பை ஆட்டினாள். மேலும் உள்ளே ஏறியது. என் மூக்கினருகே அவள் முலைகள் ஆடின.

"ம்ம்... சப்புங்க அசோக்.. ஆஹ்... வாவ்.. லவ்லி." ஆவது ஆகட்டும், நடப்பது நடக்கட்டும் என்று நானும் துணிந்துவிட்டேன். அவள் முலை ஒன்றைப் பற்றி என் உதடுகளில் கவ்வினேன். மற்றொன்றை கையில் பிடித்துக் கசக்கினேன். "இவ்வளவு... ஆசையா.. சித்ரா.. என் மேலே. ஆஹ்ம்ம்ம்ம்." "ம்ம்.. உங்களுக்குத் தெரியாது .. அச்..ஓக்.. ம்ம்ம்.. " எம்பி எம்பிக் குதித்தாள். முழுமையாக உள்ளே ஏற்றிக்கொண்டாகி விட்டது. "உங்க ஃபோட்டோ வை சிவா காட்டிய அன்னிக்கே நான் முடிவு பண்ணிட்டேன் அசோக். என்னிக்காவது உங்களை அடையணும்னு.. ஆஹ்.. எவ்வளவு தூரம் குத்துறீங்க அசோக்.. வாவ்.. லவ்லி." நான் பேசவில்லை. மும்முறமாக அவள் காம்புகள் இரண்டையும் நக்குவதிலும், சுவைப்பதிலும், லேசாகக் கடிப்பதிலும், கவ்விப் பிடித்து உதடுகளால் இழுப்பதிலும் என் நினைவை ஒருமுகப்படுத்தினேன். "ம்ம்.. அசோக்க்க்.. டார்லிங்.. ம்ம்ம்.. பண்ணுங்க.. ஆஹ்.. யூ ஆர் க்ரேட் அசோக்.. ஆஹா...ம்ம்ம்.. நீளமான பினிஸ்.. வாவ்.. ம்ம்...ம்ம்ம்." சித்ரா வேகமாக குதிரை ஓட்டத்தொடங்கினாள். "நீ தானே கிளப்பிவிட்டே சித்ரா.." இது வரை மரியாதையாகப் பன்மையில் பேசிய நான் ஒருமைக்குத் தாவினேன். என் சுண்ணியே அவளுக்குள் ஏறியாகிவிட்டது.. இன்னும் எதற்கு மரியாதை. "ம்ம்.. யெஸ் டியர்.. எனக்கு நீங்க வேணும்.. அதான்." வேகம் வேகமாக ஆடினாள். அதற்குப் பின் பேசவில்லை. முக்கல் முனகல் தான். அவ்வப்போது ஆ..ஊ.. என்று உளறுவாள். அப்போதெல்லாம் அவள் யோனிக்குழாய் என் சுண்ணியைக் கெட்டியாக அமுக்குவது போலிருக்கும். பொலபொலவென்று அவள் கருப்பையிலிருந்து நீர் என் சுண்ணி மீது அபிஷேகம் செய்யும். ஆனால் உடனடியாக மீண்டும் எம்பிக் குதிக்கத் தொடங்குவாள். அவளுடைய உச்சம் போலும்.



"சித்...ர.....ஆஆஅ... ஐ'ம் கம்மிங்.....ஆ... எடுத்து வெளில விடட்டா..."?? "நோ.. அசோக்... ஆஆஅ... விடுங்க.. இல்ல.. உள்ளே..ம்ம்..ம்ம்ம்..ம்ம்..ஆஹஹஹ்ஹ்ஹ்வ்வ் வ்வ்வ்வாஅவ்வ்..." அப்படியே பொதேர் என்று என் மீது சாய்ந்தாள். இடுப்பு மட்டும் இன்னும் அநிச்சையாக ஆடிக்கொண்டிருந்தது. ஆனால் காமத்தின் சோர்வில் என் மீது படர்ந்தாள். இருவரும் முழு நிர்வாணமாகக் கட்டித் தழுவினோம். ஆனால் சுண்ணியை வெளியே எடுக்கவில்லை. நான் அடக்கி வைத்திருந்த ஏராளமான விந்து நீரைக் கக்கி முடித்த பின்னர், கொஞ்சம் சுருங்கியிருந்தாலும் இன்னும் என் தம்பி அவள் யோனிக்குள் துடித்துக்கொண்டிருந்தான். "தட் வாஸ் க்ரேட் அசோக்." என் உதட்டை நக்கினாள் என் தோழனின் மனைவி.









கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக