http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : மலையாள ட்யூஷன் - பகுதி - 1

பக்கங்கள்

வெள்ளி, 29 நவம்பர், 2019

மலையாள ட்யூஷன் - பகுதி - 1

என் தலையில் யாரோ கிணுகிணுவென்று தண்டவாள துண்டை இரும்பால் அடித்தது போன்று ஓசை. சட்டென்று விழித்துக் கொண்டேன். அப்போது அலாரம் கிர்ரென்று அடித்தது. வெளியே என்ன நடக்கிறதோ அப்பபடியேதான் மனமும் கற்பனை செய்கிறது. வெளியே இசை என்றால் கனவில் சங்கீத கச்சேரி போல. ஆ கனவே நீ வேண்டும். அப்பாடியானால் நேற்று என் கனவு நாயகர்கள். நாயகிகள். சட். காலையிலேயே உடலில் உஷ்ணம் ஏறியது. டெல்லி. நல்ல குளிர். விடியற் காலை 4 மணிக்கே குளிர் தாங்கவில்லை. பனியும் அதிகமாக இருந்தது. டெல்லியே அப்படித்தான். குளிரென்றால் அப்படி ஒரு குளிர்.

என் மேல் இருந்த இரும்பு தடி போன்ற சிவாவின் கையை எடுத்து தூக்கி போட்டேன்.

சிவா."

"ம்."

"நீங்க கிளம்பனும்"

மனம் சோகமானது. இன்று சிவா தன் வேலைக்காக வெளிநாடு போக வேண்டும். போனால் மறுபடியும் எப்போது வருவானோ? சிவா என்னை இழுத்து என் உதட்டில் அழுத்தி முத்தம் கொடுத்தான்.

"என்னங்க. கிளம்பணும் நீங்க."

"இருடி" சிவாவின் ஆண்மையின் வெளிபாடு தெரிந்ததது. ரெண்டு சின்ன பசங்க கூட டெல்லி வந்தபோது என்னை காத்தது இவந்தான். இவன் ஆளுமைதான். நான் இவன் ஆளுமையை காதலித்தேன். மூச்சு முட்ட காதலித்தேன். இவனும் அப்படித்தான் இவன் மனைவி இறந்து விட இரண்டு குழந்தைகளுடன் சிரமப்பட்டுக் கொண்டு இருந்தது நினைவுக்கு வந்தது. டெல்லிக்கு வந்து ஒரு தனியார் பள்ளியில் தமிழ், மலையாளம் சொல்லிக்கொடுத்து முயற்சித்தேன்.

இறுக்க அணைக்க முயன்ற சிவாவை தள்ளி விட்டு கண்ணாடியில் தெரியும் என் உருவத்தை பார்த்தேன். சுகன்யா நாயர். வெண்பட்டு புடவையில் கோல்டன் பார்டர். வெண்மையான நிறம். சற்றே உருண்டையான முகம். நல்ல உயரமாக இருந்தேன். வெண்பட்டு கேரள முண்டில் இருந்ததால் சற்று உயரம் அடங்கி இருந்தது. தலைமுடி கேரள பெண்களுக்கே உரிய முறையில் சற்று அடர்ந்த்தி. புஸ்ஸென்று சோப்பு நுரை போல எழுந்து இருந்த உதிரி உதிரியான தலைமுடியை கஷ்டப்பட்டு அடக்கி வாரியிருந்தேன்.

தலை முடி என் பிட்டத்தை தொட்டிருந்தது. ஜாக்கெட் ப்ளெய்னாக வெண்பட்டு சேலைக்கு ஈடாக வெண்பட்டில் இருந்தது. கட்டான உடம்பு. மார்பகங்கள் ரெண்டும் முந்தானையை முட்டிக் கொண்டு காட்சி அளிக்கும். பருமனாக இருக்கும் அதை ஒரு கையால் கசக்க முடியாது. முந்தானை விலக்கி காட்டினால் ஜாக்கெட்டை பிதுக்கிய டூத்பேஸ்ட் போல கும்மென்று இருக்கும். மடிப்பு விழுந்த இடுப்பு சதை. ஜாக்கெட்டிற்கும் புடவைக்கும் இடையில் உடல் ஸ்கேஸ் வைத்து அளக்கலாம். நெற்றியில் ஸ்டிக்கர் பொட்டு. எட்டணா ஸைஸ் தொப்புள். வாளிப்பான தொடைகள், புடவையை முட்டிய அடி வயற்று மேடு, நடக்கும் போதும் பொதக் பொதக்கென்று குலுங்கும் பிட்ட மேடு.


"குளிச்சிட்டு வறேன் சிவா" என்று சொல்லிவிட்டு பாத்ரூமிற்கு செல்லும்போது

பக்கத்து அறையில் இருந்த சிவாவின் மகள் ஷர்மிளாவை பார்த்தேன். ஷர்மிளா நூறு சதவீதம் அழகான தமிழ் பெண். ஐந்துக்கு ஐந்து இருப்பாள். கல்லூரிக்கு இப்போதுதான் காலடி எடுத்து வைத்திருந்தாள். அழகான வட்ட வடிவமான முகம். அழகான பெரிய கண்கள், நல்ல வெண்மையான சரீரம், ரோஸ் கன்னங்கள். குழி விழுந்து சிரிக்கும்போது அழகாக இருக்கிறது என்று நிறைய பேர் சொல்லி இருக்கிறார்கள். நீண்ட அழகான கூந்தலை தோள் வரை வெட்டி இருந்தாள். சுருள் சுருளான கருமையான கூந்தல் அவளுக்கு ஒரு ப்ளஸ் பாயிண்ட். பருத்த மார்பகங்கள் இன்னொரு ப்ளஸ் பாயிண்ட். அதிலும் பருத்த தொடையை இறுக்கமாக கவ்வும் நீல நிற ஜீன்ஸ் அவள் சாய்ஸ். அதற்கு மேட்சாக சிறியதாக டாப்ஸ் அணிவது அவளுக்கு பிடிக்கும். அதே போல் ஹை-ஹீல்ஸ் வைத்து இருக்கும் செருப்பை விரும்பி அணிவாள். காரணம் அது அவளை சற்று உயரமாக காட்டும்.

அயர்ந்து தூங்கிக் கொண்டு இருந்தாள். அவளை போர்த்தி இருந்த போர்வையை விலக்கி விட்டு பார்த்தேன். பார்த்த கணத்தில் அதிர்ந்தே போனேன். அவள் அணிந்து இருந்த நைட்டி அப்படி இருந்தது. அவ்வளவு ட்றேன்ஸ்பேரண்ட். அந்த ஆடைகளுக்கு பின்னால் என்ன இருக்கும் என்று சந்தேகத்திற்கு இடமில்லாமல் எல்லாம் தெரியும். பகீரென்று இருந்தது. இவ்வளவு அழகான பெண் ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ் எங்கள் மூன்று மகன்களுக்கு நடுவில். ம்ஹும் கஷ்டம்தான். அந்த பசங்க ஏன் படிக்க மாட்டேங்கறாங்கன்னு இப்பதான் புரியுது. மெல்ல பாத்ரூம் பக்கம் நுழைந்தேன்.

அங்கே பாத்ரூம் டவல் ராடில் ஷர்மியின் ப்ரா ஒன்று தொங்கிக் கொண்டு இருந்தது. எவ்வளவு அழகான ப்ரா. பிங்க் நிறத்தில் ட்ரான்ஸ்பேரண்டாக இருந்தது. பூப்பூவாக டிஸைன். வாவ். அதை அணிந்து கொண்டாலே ஒரு தனி கிக்காகத்தான் இருக்கும் போல. சட்டென்று என் மனதில் காமம் பொங்க ஆரம்பித்தது. அங்கே இருந்த கண்ணாடியில் சென்று என்னை பார்த்தேன். பழங்கால கச்சை போல ஒரு ப்ரா. இவளிடமிருந்து நிறைய கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அவள் ப்ராவை பார்த்தால் கொஞ்சம் பொறாமையாகவே இருந்தது. உடனே அது போல ஒன்று வாங்கிக்கொள்ள வேண்டும்.

மெல்ல உடைகளை களைந்தேன். பூங்கொத்து போல புடவையை அவிழ்த்து ஸ்டாண்டில் போட்டேன். மெல்ல பாவாடையை தூக்கி மலையாள போஸ்டரில் வருவது போல கட்டிக் கொண்டு ஷவரை திறந்து வைத்து விட்டு நீர்த்துளிகள் மேலே அக்ரேலி ஷவரில் இருந்து ஐஸ் ஊசிகளை போல என் மேல் சொரிந்ததை கண்ணாடியில் பார்த்து ரசித்தேன். நிஜமாகவே என் உடலில் இருந்து லேசாக ஆவி புறப்பட்டது. அப்படியானால் மனதில் எவ்வளவு சூடு.

நேற்று சிவாவிடம் போட்ட ஆட்டம் நினைவுக்கு வந்தது. இன்று போனால் அடுத்து 6 மாதமோ? இல்லை 8 மாதமோ? அப்போது மனம் சிவாவின் மகன். இப்போது எங்கள் மகன் - பரத் மேலே மனது போனது. அவனை நினைத்ததும் என் மனம் சூடாகியது. பரத் நல்ல உயரம். கொஞ்சம் போல்ட் டைப். நேற்று அவனுடன் பேசியது நினைவுக்கு வந்தது.

"அம்மா சொல்லட்டுமா"

"ம்ம்"

"சொன்னா கோச்சுக்க கூடாது."

"ம்ஹும் சொல்லு."

"உங்க மார்பில் ஒரு மச்சம் இருக்கு."

"மச்சம் பார்த்து விட்டாயா?" என்று நான் புடவையை பாசாங்காக மூடினேன்."சொல்லேன்"

"ம்ஹும் சொன்னா திட்டுவீங்க"

"அய்யோ நீ சொல்லலைன்னாதான் திட்டுவேன். மண்டை வெடித்து போகும். கோபம் வரும்" என்று என் கண்ணை செல்லமாக உருட்டி அவனை பார்த்தேன்.

"இல்லே. மார்பு மச்சத்தை பார்த்ததும் உங்கள் உடலில் வேறெங்கு மச்சம் இருக்கும்னு யோசித்தேன்"

"ஏய். நான் உன் மம்மிடா. திஸ் ஈஸ் டூ மச்"

"எனக்கு உடல் லட்சணம் தெரியும். அதை வைத்துதான். வேறொன்னு சொல்லட்டுமா."

"சொல்லேன்"

"இடது பக்கம் விலா எலும்பு கீழே."

"கீழே இரு பருப்பு ஸைஸுக்கு ஒரு மச்சம் இருக்கும்."

"அப்புறம்" என்றேன் நாணத்துடன். என்னால் வெட்கத்தை கட்டுபடுத்த முடியவில்லை.

"வலது கால் தொடையில் ஒரு மொச்சை."

"ச்சீய் விட்டா அப்படியே கறபழிச்சிடுவே" என்று செல்லமாக விரட்டினேன். இப்போது மெல்ல என் கையால் வலது தொடையை பார்த்தால் ஐய்யோ அதே போல ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்சீய் நாட்டி பாய்.

ஆம். சிவாவிற்கு ஒரு மகன், மகள். மீரா ஜாஸ்மினை போன்ற ஷர்மிளாவும், மாதவன் போன்ற குறும்புக்கார பரத்தும் மகன்கள். பாவம் அவர்கள் அம்மா சின்ன வயதில் இறந்து விட்டதால் என்னிடமே வளர்ந்தவர்கள்.

இன்னும் ஷவரில் நனைந்துக் கொண்டு இருந்தேன். என் மனம் இப்போது என் வயிற்றில் பிறந்த என் மகன்களை பற்றி போனது. மை காட். பெரியவன் விவேக்கை நினைத்தவுடன் என் மனம் பூரித்து போனது. விவேக் முகத்தில் அவ்வளவு இளமை. தோள் என்றால் ஆண்களுக்கு அப்படித்தான் இருக்க வேண்டும். நான் கற்பனை செய்த மாதிரியே இருந்தது. நேற்று அவன் ஒரு மாதிரியான எலுமிச்சை மஞ்சள் நிறத்தில் ஒரு ஷர்ட் போட்டிருந்தான். கருப்பு பேண்ட், கறுப்பு ஷூ, கீழுதடு கீழே ஒரு மச்சம். அவனை பார்த்தாலே அவன் கன்னத்தை கிள்ள வேண்டும் போல இருக்கும். நேற்றுகூட அப்படித்தான் இருந்தது. நேற்று கூட அவன் கன்னத்தை கிள்ள போனேன். அப்போது அவன் என்ன சொன்னான். அப்படியே அவன் அவங்கப்பா ஜாடை.

அவனுடன் போன பிக்னிக் நினைவுக்கு வந்தது. நாங்கள் எல்லாரும் போயிருந்தோம். ஷர்மிளா கூட தேவதை போல இருந்தாள். ரத்த சிவப்பு நிறத்தில் வெல்வெட் பினிஷுடன் ஒரு மிடி. அதற்கு வெள்ளை வெளேர் என்று ஒரு டாப்ஸ். அப்புறம் ஒரு ரத்த சிவப்பு ஸ்வெட்டர். குதிரை வால் போல் தலையை லூஸாக விட்டிருந்தாள். ஆஹ்ஹ்ஹ் எவ்வளவு அழகு. கண்ணில் ஒரு காம ஏக்கம். மூக்கு---ஆஹ் என்ன ஒரு மூக்கு. அதுதாண்டா மூக்கு ஸாரி அதுதாண்டி மூக்கு என்று சொல்ல வேண்டும் போலிருந்தது. அப்புறம் லேசாக அழுத்தியிருந்த மேலுதட்டின் மேல் பாகம், அப்புறம் உதடுகள், ரோஸ் நிற உதடுகள், செயற்கை சாயம் இல்லை - அவ்வளவு அழகாக. இயற்கையாக. நான் என் கேமராவில் பார்த்தேன். சில முகங்கள் போட்டாவில் பார்த்தால் நன்றாக இருக்கும். போட்டொஜெனிக் முகம். ஆனால் நேரால் பார்க்க சகிக்காது. ஆனால் இவள் அமர்களமாக இருந்தாள். வேகமாக கேமராவை எடுத்து பொருத்தி வேகமாக அடித்தேன் க்ளிக். க்ளிக். அப்போதுதான் என் பின்னால் வந்த மட்ட குதிரையை பார்த்தேன். சற்றே சுதார்ப்பதற்குள் அது என்னை நோக்கி வேகமாக வந்தது. அப்போதுதான் சினிமாவில் வருவது போல விவேக் பாய்ந்து வந்து என் கையை (ஆஹ் என்ன ஒரு ஆண்மை.) பற்றியது. குதிரை கனைத்து விட்டு முன்னால் பாய்ந்தது. யோசிப்பதற்குள் நான் அவன் மேல் படர்ந்திருந்தேன். மூச்சுக்காற்று. சூடாக வாசனையாக அவன் மேல். அவன் மூச்சு சுனாமியாக என் மேல். இரும்பு சிலை மேல் படுத்திருந்து போல் இருந்தது.

"எழுந்திருடா" என்று புன்னகைத்தேன்.

"நீ தாம்மா முதலில் எழுந்துக்கனும்"

"அதானே" என்று சொன்னாலும் நான் அவன் அணைப்பில் இருந்தேன். வினாடிகள் கரைந்தன. நான் விலகவில்லை. விலக எனக்கு மனம் வரவில்லை. நாங்கள் இருவரும் மகுடி பாம்பு போல இருந்தோம். எங்கள் இதயம் படக், படக் என்று அடித்துக் கொண்டது. அவன் மார்பு ஏறி இறங்குவதை என் மார்பு உணர்ந்தது. அப்போதுதான் அவன் என் கன்னத்தில் மென்மையாக என் உதடுகளை பதித்தான். சிலிர்த்தேன். அப்போது சிவா எல்லாரும் வர நான் எழுந்தேன்.

"சூப்பர்மா" என்றான். நாட்டி பாய்.

கடைசியாக ராஜ். அவன் விக்ரம் மாதிரி. பைக் பைத்தியம். இரண்டு நாளைக்கு முன்னால் நடந்தது நினைவுக்கு வந்தது.

"சுகி மம்மி. கமான் ஹாப்" பார்த்தால் பைக்கில் அவன்.

"எங்கேடா கூப்பிடறே."

"உட்காருங்க போலாம்."

தயங்கிக் கொண்டே அவன் பின்னால் பைக்கில் அமர்ந்தேன். வண்டி தடுமாறியது. மெல்ல அவன் இடுப்பை வளைத்தேன். ஸ்கூட்டர் பறந்தது. எங்கே போய் நிற்கிறது என்று தெரிய ஆவல். கடைசியில் பார்த்தால் சினிமா தியேட்டர்.

"ஏஎய்ய்ய்ய்ய் வாலு. இது தேவையா"

"வாங்க மம்மி. சூப்பர் படம்" என்று என் கையை பிடித்து இழுத்தான்.

"படிக்கறத்தை விட்டு."

"எனக்கு எதற்கு பாடம்"

"ச்சீய் அப்ப எனக்கா?" என்றேன்.

"சொல்லிக்கொடுக்கவா?"

"ச்சீய்"

மெல்ல அவன் கையை பிடித்துக் கொண்டு இருட்டில் சென்று அமர்ந்தோம். மெல்ல படத்தை பார்க்க ஆரம்பித்தேன். திடிரென்று அவனை பார்த்தேன். இருட்டில் அவன் கண்களில் ஈரம் மின்ன என்னையே பார்த்துக் கொண்டு இருந்தான். மெதுவாக என் உடலில் உஷ்ணம் பரவியது.

"ச்சீய் என்னையே பார்க்காதே" என்று அவன் கன்னத்தில் லேசாக தட்டினேன்.

அவன் என் கையை பற்றினான். எவ்வளவொ தடவை என் கையை பற்றி இருக்கிறான். ஆனால் இந்த தடவை புதியதாக இருந்தது. எனக்குள் ஏதோ மாற்றம். உடலில் புதிய தினவு. அவன் என் கையை இன்னும் அழுத்த மாட்டானா? ச்சீய்ய்ய்ய் பையனிடமா. சினிமாவை யார் பார்த்தார்கள். வெண் திரையில் மீண்டும் முடிவு. என்று வரும்வரை அவன் கையை பற்றிக் கொண்டு இருந்தேன். முடிவுக்கு வந்தவுடம் விளக்கு எரிந்தபோது வெட்கப்பட்டேன்.

"அம்மா" என்றான்.

"ம்ம்ம்ம்"

"நீ என்னை."

"நான் உன்னை"

"காதலிக்கறாயா?" என்று சொல்லி சிரித்தான்.

"படவா ராஸ்கல். அம்மாகிட்டே பேசறா பேச்சா இது" என்று அவனை செல்லமாக திட்டினேன். திட்டிக் கொண்டே இருந்தேன். அதை நினைத்ததும் இப்போதும் சிரித்துக் கொண்டே இருந்தேன். மை காட். என்ன பசங்க.

மெல்ல என் உடையை போட்டுக் கொண்டு உள்ளே சென்றேன்.

அங்கே சிவா முழிந்த்து என்னை பார்த்துக் கொண்டு இருந்தான்.

"என்ன சுகி. சிரிச்சிட்டே வறே."

"ம்ம்ம் உன் பசங்க. என் பசங்களை நினைச்சி சிரிச்சிட்டே வறேன். அவங்க என்னை பார்க்கறே பார்வையே" என்று சிரித்தேன்.

"பார்வையே"

"ஆமாங்க. என்னை கண் கொட்டாமல் அவங்க பார்க்கும்போது."

"பார்க்கும்போது."

"ச்சீய். மேலே சொல்ல முடியலை."

"ஏய்ய்ய்ய்ய்ய் எனக்கு புரிஞ்சி போச்சி."

"என்னை புரிஞ்சது."

"கண்ணால் கற்பழிக்கங்கறாங்கன்னு சொல்றே."

"ச்சீய் அப்பா பசங்களை பேசற பேச்சா இது. நான் அப்படி சொல்லலே."

"ம்ம்ம் புரியுது. அப்ப உன் உருவம் அவங்களை பாதிக்குது."

"ம்ம்ம்"

"அப்ப நான் ஒண்ணு சொல்லட்டுமா?"

"என்ன"

"ஷிங்கோன் தத்துவம்னு ஒண்ணு இருக்கு. அதாவது நாம நினைக்கறத்துக்கு ஆப்போஸிட்டா செய்யணும். அதாவது உன்னை ஒருத்தன் திட்டினா அவனை மன்னிச்சிடு."

"இப்போ எதுக்கு இது" என்று அவன் மேல் சாய்ந்தேன்.

"அதாவது உன் உருவம்தான் அவங்களை பாதிக்குதுன்னா. உன் உருவத்தையே பாஸிட்டிவா யூஸ் பண்ணு. மறைக்காதே. திறந்து காட்டு."

"ச்சீய்."

ம்ம்ம் இது புதுசாத்தான் இருக்குது. இது அவர்களை படிக்க மேலும் உதவும் போல. இந்த உருவத்தை வைத்தே அவர்களை படிக்க வைத்தால். சிவாவும் அதை உணர்ந்தது போல.

"சுகி. உன்கிட்டே ஏராளமா அழகு இருக்கு. நீ நினைச்சா அவங்களை உற்சாகப்படுத்தலாம், மோட்டிவேட் பண்ணலாம். அவர்களை நல்லா படிக்க உதவலாம். அவங்க சரியா படிக்கணும்" என்று சொன்ன அவன் முகத்தை பார்த்தேன். அவன் சொன்னதில் உண்மை இருக்கு.

"ம்ம்ம்"

"குட். நாளைக்கே உன் ட்யூஷனை ஆரம்பி."

"இப்ப."

"நான் என் ட்யூஷனை ஆரம்பிக்கறேன்"

கட்டி அணைத்தான்.

"ஒரு சுத்து அதிகமாயிடுச்சி."

"ச்சீய். எல்லாம் உன் கைவண்ணம்தான். நீ வருஷத்துக்கு இரண்டு தடவை வந்தாலும்"

"வந்தாலும்"

"நீ கசக்கறா மாதிரி யாராலும் முடியாது. மாவு பிசையறா மாதிரி பிசையறே."

"அப்போ தினமும் ஆட்டுக்கல்லு உன் அடிவாரத்தில் ஆடுனா"

"ஐய்யோ. ஆடினா. தினமும் உலக்கையால் குத்தனா எவ்வளவு நல்லா இருக்கும்."

"அதுக்குதான் நான் அடிக்கடி வரேனே. ஆனாலும்" என்று பெருமூச்சி விட்டான். அவன் கிளம்ப வேண்டும்.

"அதுக்குதானே நான் ஆசையா காத்திட்டு இருக்கேன். நீ ரொம்ப மூடுல் இருக்கியா"

"ஏனாம்"

"என் அடிவாரத்தை புடவையை மீறிட்டு குத்துதே உன் உலக்கை."

"உன்னை பார்த்தா கிழவனுக்கே தூக்கி போட்டு ஏத்தணும்னு தோணுமே"

"நீ பேசாம இருக்கியே அப்ப"

மெதுவாக என்னை தரையில் சாய்த்தான்.

"ஏய் கதவை சாத்திட்டு வா. பெட்ரூம் போகலாம்"

அவன் கதவை சாத்தி விட்டு வர நாங்கள் இருவரும் வேகமாக அவரத்துடன் உள்ளே நுழைந்தோம். புடவையை அவிழ்க்க முயன்றான்.

"நீ கிளம்பணும் சிவா. லேட்டாயிடும்" என்றேன்.

"முந்தானையை எடுத்துகிட்டு ஜாக்கெட்டை மட்டும் சும்மா பிரிச்சிடறனே?"

"ம்ம்ம் சீக்கிரமாப்பா உன்னை பார்த்ததும் என் அடிவாரம் நமநமன்னு இருக்குது."

அவன் என் ஜாக்கெட்டை பிரித்தான். வெள்ளை பாடிக்குள் அடங்காத பருமனா மார்பகங்கள். முதுகில் கைவிட்டு பாடி கொக்கியை அவிழ்த்து பாடியை மேலே தூக்கினான். கவர்ச்சியான மாங்கனிகள். இரண்டு கையாலும் போட்டு வெறியோடு கசக்கினான். அவன் கசக்க கசக்க எனக்கு கண்கள் சுருங்கியது. குனிந்து ஒரு மார்பில் வாய் வைத்து சப்பி உறிஞ்சினான். மற்ற மார்பில் கை கசக்கியது. அவன் தன் உடையை தளர்த்தி மேலே படுத்தான். மெத்தென்ற என் தொடைகளில் அடி வயித்து மோட்டில் அவன் குறி தேய்த்ததால் அவன் டெம்பர் எகிறியது.

"உஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் கடிக்காம. பச். சீக்கிரமாப்பா தாங்க முடியல. ம்"

நான் எழுந்து புடவையை மேலே தூக்கி காலை வி ஷேப்பில் விரித்தேன். மொழு மொழுவென்று ஷேவ் செய்து இருந்தேன். அவன் குனிந்து அந்த மதன மேட்டில் முத்தமிட்டதும் சிலிர்த்து விட்டேன். உஸ்ஸ்ஸ்ஸ் என்று அனத்த ஆரம்பித்தேன்.

"சிவா தாங்காது போல" என்று இடுப்பை பிட்டங்களை மேலே தூக்கி விரிக்க மாதுளங்கணி வெடித்தது போல சிவந்த முக்கோண பிளவு. மெல்ல அடிவார மதன குகைக்குள் தன் உலக்கையை புகுத்தி திணித்தான். இன்ச் இன்சாக அவன் உலக்கையை திணித்தான். உள்ளே திணித்து மேலே படுத்து மார்பகங்களை கசக்கி உதட்டை கவ்வினான். தழுவினான். காலை விரித்து குறி நழுவாமல் நான் அவன் இடுப்பை அணைத்துக் கொண்டேன்.

"சுகி நேத்துதான் வயசுக்கு வந்தியா?"

"ச்சீய். என்ன கேள்வி இது."

"ஏன்னா. இன்னும் புது பெண் போல ரொம்ப டைட்டாதான் இருக்குது. ம்" என்று காலை அகல விரித்து மாவாட்டினான்.

"மாவாட்டினது போதும்பா. கிளம்பறத்துக்குள்ளே ஒரு ரவுண்டையாவது முடிச்சிடு. ம்ம்"

அவன் ஆசையை வெறியாக்கி எக்ஸ்பிரஸ் வேகத்தில் முன்னும் பின்னும் தூக்கி இறக்கி என் உடலுக்குள் புகுந்து போரிட்டான். அவன் குத்துகள் ஒவ்வொன்றின் போதும் என் உடம்பு குலுங்க ஆரம்பித்தது. நான்"ஆஆஆ ஊஊ யம்மா ஆஅ" என்று முக்கி முக்கி அணத்தினேன். மீறிய வளர்ச்சிகள் அவனிடம். அவன் ஆவேசமாக இயங்கினான். பாதி வேலை முடிந்த போது கதவை தட்டும் சத்தம்.

"இருடி" என்று முழுசா குத்திட்டு சாய்ந்தான். இதுதான் சிவா.

***********

சிவா கிளம்பி விட்டான். அவன் போவதையே ஆசையாக பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன். மீண்டும் என் உடலில் உஷ்ணம் பொங்கியது. திரும்பி பார்த்தேன். எங்கள் மூன்று மகன்களும், மகளும் நின்றுக் கொண்டு இருந்தனர். சிவாவின் விந்து இன்னும் இரு தொடைகளுக்கு நடுவே கசிந்துக் கொண்டு இருந்தது. சிவா வருவதற்கு மறுபடியும் 6 மாதம் ஆகும்.

ஆனால் உடம்பில் எடுத்த தினவு அடங்கவில்லை.

சிவா சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது.

"ட்யூஷன்"

என்ன ட்யூஷன் எடுக்கலாம். ச்சீய் இந்த பசங்களுக்கு. தமிழ், மலையாளம். ஆங்கிலம். இல்லை மன்மத ட்யூஷன். ச்சீய். எல்லாரும் என்னை பார்ப்பது தெரிந்தது. யாரு பெஸ்ட் -"மீரா ஜாஸ்மின்" ஷர்மிளாவா?"மாதவன்" பரத்தா?"அப்பாஸ்" விவேக்கா? இல்லை"விக்ரம்" ராஜ்.

ச்சீய். இதில் என்ன சாய்ஸ். வேணும். வேணும். இவர்கள் அனைவரும் எனக்கு வேணும். என் அணுகுமுறை சரியாக இருந்தால். இதயம் படக், படக் என்று அடித்துக் கொண்டது. என் மார்பு ஏறி இறங்குவதை உணர முடிந்தது. அக்மார்க்காய் 42 ஸைஸில் கொப்பறை தேங்காய்கள் ஜாக்கெட்டுள்ளே திமிறியது.

"என்ன மம்மி சிரிக்கறீங்க?" ஷர்மிளா கேட்டாள்.

"யாருக்கு முதலில் அதிர்ஷம் இருக்கோ?" என்று சொல்லி சிரித்தேன். அவர்கள் யாரும் புரியாமல் பார்த்தார்கள்.

"புரியலையே?" என்றான் பரத்.

"ட்யூஷன் ஆரம்பிக்கும் போது புரியும். யாருக்கு முதலில் அதிர்ஷம் இருக்கோ?" என்று சொல்லி மீண்டும் சிரித்தேன்.

அடுத்த பாகத்தில் ட்யூஷன் ஆரம்பிக்கும்.

மௌனி.மகன்களுக்கு மலையாள ட்யூஷன் - 2

நாலு பேரும் ஸ்கூலில் உட்கார்ந்து இருப்பது போல அமர்ந்து இருந்தார்கள். ஹாலில் நான் சொன்னபடியே ஒரு ஸ்கூலில் இருப்பது போல கரும்பலகை உட்பட ஒரு சூழ்நிலையை உருவாக்கி வைத்து இருந்தாள் ஷர்மிளா. இதை பார்க்கும்போது எனக்கு என் பள்ளியில் பாடம் நடத்துவது போலவே தோன்றியது. எல்லார் முன்னாலும் நின்றேன். நால்வர் முகத்தையும் உற்று பார்த்தேன். நிச்சயமா பாடத்தில் ஆர்வம் இருக்கறா மாதிரி தெரியல. அவர்கள் பார்வை என் மார்பகத்தையும், தொடையையும், பிட்டத்தையும்தான் அளவெடுத்துக் கொண்டு இருந்தது. என் மனதிற்குள் சிரித்துக் கொண்டேன். இதைத்தானே நான் எதிர்பார்த்தேன். இதற்காகவே நான் என் பழைய இறுக்கமான ஜாக்கெட் அணிந்துக் கொண்டு இருந்தேன். இதனால் என் மார்பகங்கள் பிதுங்கிக் கொண்டு ஜாக்கெட்டை விட்டு வெளியே வர முயற்சித்துக் கொண்டு இருந்தது. இந்த ஷோவால் நான் எதிர்பார்த்த நிசப்தம் வந்தது.

அருகே இருந்த கரும்பலகையில்"ஊக்கம், வெலை, வெற்றி, பரிசு" என்று எழுதினேன். மெல்ல என் முந்தானையை இழுத்து விட்டு மார்பகத்தின் ஸைடு போஸை காண்பித்தேன். இன்று பசங்களை எவ்வளவு டீஸ் செய்ய முடியுமோ அவ்வளவு செய்ய வேண்டும் என்று முடிவு கட்டிக் கொண்டேன். கரும்பலகையில் மெதுவாக தமிழில் எழுதினேன். இந்த பையன்கள் எல்லாரும் டெல்லியில் வளர்ந்தவர்கள். இவர்கள் தமிழை ரெகுலராக படித்தவர்கள் கிடையாது. எனவே சற்று சிரமப்படுவார்கள் என்று நன்றாகவே தெரியும். பின் எழுதியதை மெல்ல அழித்தேன். நிச்சயம் நான் எழுதியதை நிமிடத்தில் பார்த்து கிரஹிக்க கூடியவர்கள் யார்? என்ற என் முதல் டெஸ்ட் அருமையாக அமைய வேண்டும் என்று எதிர்பார்த்தேன்.

"ஹாய். பசங்களா நான் என்ன எழுதினேன். சொல்லுங்க"

நான் எதிர்பார்த்ததுதான். விவேக், ராஜ் சிரித்துக் கொண்டு இருந்தார்கள். பரத் மட்டுமே கையை ஸ்டைலாக தூக்கினான்.

"ஹோஓஓ" என்று ஒரே கூச்சல்.

"ஊக்கம், வெலை, வெற்றி, பரிசு" என்றான் பரத் சிரித்துக் கொண்டே.

"ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம் குட். பரவாயில்லே தமிழ் நல்லா வருது. உனக்கு பரிசு தரணும்"

"என்னம்மா பரிசு தரப்போறீங்க?" என்றாள் ஷர்மி.

"என்ன ஒரு சாக்கலேட் தருவாங்க" என்று ராஜ் கிண்டலடிக்க எல்லாரும் கொல்லென்று சிரித்தனர்.

"பார்க்கதானே போறீங்க" என்று சொல்லி பரத் அமர்ந்து இருந்த நாற்காலியை நோக்கி போனேன். மெல்ல அவன் முன்னால் நின்றேன். அவன் அண்ணாந்து என்னை பார்த்தான். என்னையா பார்த்தான். ச்சீய் என் மார்பகம்தான் அவன் முன்னால் திராட்சை குலை போல தொங்கிக் கொண்டு இருந்ததே. அதைத்தான் ரசித்து பார்த்தான்.

"நீ சொன்னது சரி பரத். உனக்கு வெற்றி. அதற்கு என் பரிசு" என்று சொல்லிக் கொண்டே மெல்ல என் புடவை தலைப்பை கீழே இறக்கினேன். திடிரென்று சிரித்துக் கொண்டு இருந்தவர்கள் ஷாக்காகி நின்றார்கள்.

"என் பரிசு"

என்று பரத் காதில் கிசிகிசுத்துக் கொண்டே என் உதட்டால் அவன் கன்னத்தை பச்சக்கென்று முத்தமிட்டேன். அவன் நரம்புகள் திடிரென்று இறுக்கமானது. அந்த இடத்தில் இருந்த அனைவரும் எல்லாம் அதிர்ச்சியில் உறைந்தார்கள். ஷர்மிளாவின் வாய் ஏற்க்குறைய அதிர்ச்சியால் பாதி திறந்துக் கொண்டு இருந்தது. எல்லாரும் அதிச்சியால் உறைந்து போயிருந்தனர்.

"சூப்பர் டீச்சர்தான்" என்று விவேக் முணுமுணுத்தான்.

"இனிமேல் வெகேஷன் தினமும் காலை ஒரு மணி நேரம் ட்யூஷன். தமிழ், மலையாளம். ஆங்கிலம் எல்லாம் கலந்து வரும். யார் நான் வைக்கும் பரிட்சையில் தேறினாலும்."

மெதுவாக குரலை தாழ்த்தினேன்."பரிசு நிச்சயம் உண்டு" என்று என் கண்களை செருகிக் கொண்டு சொன்னேன். நான் எதிர்பார்த்த நிசப்தம் வந்து விட்டது. ஊசி போட்டாலும் கேட்குமளவிற்கு நிசப்தம். ராஜ் தயங்கிக் கொண்டே கேட்டான்.

"என்ன மாதிரி பரிசும்மா."

"ம்ஹும். உங்களுக்கு 15 நாள் வெகேஷன். 15 கிளாஸ் ஒரு மணி நேரம் நடக்கும். என்ன பரிசுன்னு முன்னாடி சொல்ல மாட்டேன். ஆனா என்ன பரிசுன்னாலும் உங்கள் எல்லார் முன்னாடித்தான் நடக்கும்" என்று சொல்லிவிட்டு அனைவரை பார்த்து கண்ணடித்தேன்.

"தாங்க முடியாது போலிருக்கே" என்றான் விவேக்.

"இன்னும் சில ரூல்ஸ் இருக்கு. யாருக்கும் தொடர்ந்து இரண்டு தடவை பரிசு கிடையாது. ஏன்னா எல்லாருக்கும் பரிசு கிடைக்கணும். இன்னொன்னு க்ளாஸில் பெர்பாமென்ஸ் சரியில்லேன்னா பரிசு நிகழ்ச்சியை பார்க்க அனுமதி கிடையாது" என்றதும் எல்லாம் ஊஊஊஊஊஉஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ச்ச் என்று சப்பு கொட்டுவது கேட்டது.

"ஏதாவது கேள்வி இருக்கா?" என்றேன் மெதுவாக. விவேக் கையை தூக்கினான்.

"அம்மா. அடுத்த கிளாஸ் என்ன அவார்ட்."

"ம்ஹும். அதுதான் ரூல்ஸ்"

"தெரிஞ்சாதானே நாங்க படிக்க முடியும்."

"கவலைப்படாதே. இன்னிக்கு பரிசை பார்த்தே இல்லே. இனி பரிசும் அதிகமாகிட்டே போகும்" என்று சொன்னவுடனேயே பரத் தன் கன்னத்தை தடவி விட்டுக் கொண்டான். உடனே ஏதோ ஒரு உத்வேகம் அவர்களுக்கு வந்தது போல உணர்ந்தேன். கொஞ்சம் ஷாக். கொஞ்சம் ஆச்சரியம். கொஞ்சம் ப்ரமை எல்லாம் இருந்தது.

"அடுத்த கிளாஸில் மீட் பண்ணுவோம். பரீட்சை தமிழ் உயிர் எழுத்து எல்லாம்" சொல்லிக் கொண்டே என் அறைக்கு வந்தேன்.

மனம் குதுகலித்துக் கொண்டு இருந்தது.

வகுப்பு இரண்டு

"டேய் டயமாவுதுடா. என்னடா அம்மா இன்னும் காணோம்?" என்று என் வீட்டு ஹாலின் சோபாவில் உட்கார்ந்து கொண்டிருந்த விவேக் கேட்பது மெலிதாக கேட்டது.

"இப்ப வந்துருவாடா" என்றான் ராஜ் கிசுகிசுப்பான குரலில்.

"எனக்கு என்னவோ டவுட்டாதான் இருக்கு. என்ன பெருசா வெகுமதி. ஒண்ணும் இருக்காது. பேசாம ஷகிலா படம் ஒன்னு பாத்துட்டுகவுந்து அடிச்சி படுத்திருக்கலாம்."



வினாடிகள் ஓட ஓட அவர்கள் தவிப்பு கூடிக் கொண்டு இருந்தது எனக்கு தெரிந்தது. அவர்கள் பார்வை நான் இருந்த ரூம் மீது பதிந்து இருப்பதை உணர முடிந்தது. வெளியே நன்றாக மழை பெய்து கொண்டிருந்ததால் சில்லென்று காற்று ஊதக்காற்று மாதிரி போல அடித்து ஓய்ந்தது. அவர்கள் தவிப்பை கூட்டிய சந்தோஷத்துடன் சந்தன கீற்றை என் நெற்றியில் இட்டுக் கொண்டு கண்ணாடியில் நிறைவாக பார்த்தேன். கண்ணாடியில் அழகான மலையாள சேச்சி தெரிந்தாள். நன்றாக கோல்டன் பார்டருடன் வெண் பட்டு முண்டு. மேட்சாக ஜாக்கெட். கொஞ்சம் ட்ரேண்ஸ்பேரண்டாக இருக்கட்டும் என்று கறுப்பு கலர் ப்ரா. தலை நிறைய மல்லிகைப் பூ. ம்ம் ரெடி. ரூம் கதவை திறந்தேன்.

ராஜ் உற்சாகமாக"டேய் வர்றா போல" என்றான்.

அவர்கள் எதிர்பார்த்த அந்த தருணத்தின் போது முழு நிலவாக நான் வெளிப்பட்டேன். கொலுசோடு அழுத்தமான மல்லிகை நறுமணம் அவர்களை பரவசப்படுத்தி இருக்க வேண்டும்.

"சரியான கட்டைம்மா நீங்க" என்று ஷர்மிளாவே சொல்ல அங்கே குபீர் சிரிப்பு.

"ஏதோ ஷகிலா படம் போயிருக்கலாம்னு சொன்னியே" என்றான் ராஜ்.

"அய்யோ ஷகிலாவா. அது யாருனே எனக்கு தெரியாதே"

மெல்ல அவர்கள் நரம்பு முறுக்கேறியது உணர முடிந்தது. எல்லாரிடமும் லேசாக டென்ஷன் பரவுவதை லேசாக ரசித்தேன். குறிப்பாக எல்லார் கண்களும் என் மார்பகங்கள் மீது இருப்பது கண்டு உள்ளூர ரசித்தேன். ஷர்மிளாவின் கண்களில் இருந்த லேசான பொறாமையையும் ரசித்தேன். எல்லார் நினைப்பும் வெகுமதி என்ன என்றே இருப்பது தெரியும். எனவே நான் மலையாள எழுத்து எல்லாம் எழுதி கடைசியாக ஒரு கவரை எடுத்தேன்.

"கடைசியா வெகுமதி" என்று சினிமாவில் காண்பிப்பது போல அந்த மூடிய கவரை எடுத்து எல்லார் முன்னாலும் காண்பித்தேன். எல்லார் கண்களும் ஆவலாக அந்த கவர் மேல் இருந்தது. முக்கியமாக விவேக். எல்லார் முன்னாலும் என் மதர்த்த மார்பகங்களை நிமிர்த்தி அந்த கவரை பிரித்தேன்.

"இந்த க்ளாஸ் பரிசு. பரத்" என்று சொல்லிவிட்டு கவரை கீழே போட்டேன். பின் மெல்ல நான் கையை தட்ட ஆரம்பித்தேன். உடனே எல்லாரும் சேர்ந்து கொண்டார்கள். பரத் அப்படி ஒன்றும் சரியாக எழுதவில்லை. ஆனாலும் மற்ரவர்களுடன் ஒப்பீடு செய்யும்போது அவன் பதில்தான் பெஸ்ட். பரத் முகத்தில் சிரிப்பு. நிச்சயம் அவன் இதை எதிர்பார்க்கவேயில்லை.

இன்னொரு கவரை எடுத்தேன். இது என்ன? என்பது போல எல்லாரும் பார்த்தார்கள்.

"இதிலே கம்மியாக மார்க் வாங்கினவன் பேர் இருக்கு" என்று காண்பித்தேன். அமைதி.

"தெரியும் இல்லே. கம்மியா வாங்கினவன் க்ளாஸை விட்டு போகனும் ஓக்கே" என்று சொல்லி திறந்தேன்.

"விவேக்" என்றதும் அவன் முகம் சுருங்கியது.

"ஓக்கேம்மா. என்ன ரிவார்ட் சாக்கலேட் தருவீங்க" என்று சிரித்துக் கொண்டே அந்த ஹாலை விட்டு வெளியே போனான். நானும் அவன் பின்னாலேயே போய் கதவை தாழ் போட்டுக் கொண்டு உள்ளே வந்தேன்.

"இப்போ வெகுமதி. இங்கே வா பரத்" என்று சொல்லி மற்றவர்கள் அமர்ந்து இருக்கும் பக்கம் திரும்பினேன். என் மார்பகம் திமிறிக் கொண்டு இருந்ததை அனைவரும் பார்க்கும்படி நின்றேன்.

"நேரா நில்லு பரத்" என்று சொன்னவுடன் அவன் விறைப்பாக நின்றான். மெல்ல அவனை நோக்கி சென்றேன். அவன் ஏறக்குறைய வியர்த்து விட்டான், அவன் இதய துடிப்பு எனக்கே லேசாக கேட்டது. அவன் முகத்தில் முத்து முத்தாக வியற்வை துளிகள் பூக்க ஆரம்பித்தது. மெல்ல அவனை நோக்கி நின்றுக் கொண்டேன். என் மார்பகமே உணர்ச்சியால் பெரியதாக ஆகியது. என் முலைக்காம்புகள் ஏறக்குறைய என் ஜாக்கெட்டை துளைத்து விடும் போல இருந்தது.

"நேரா நில்லு" என்றேன் மெதுவாக.

"என்னம்மா சொல்றீங்க: அவன் குரல் தடுமாறியது.

"உன் மார்பு என் மாரை தொடனும்"

"மை காட். நம்பவே முடியல" என்று சொல்லிக் கொண்டே அருகில் வந்தான். அவன் மார்பு லேசாக என் மார்பில் மோதியது. அவன் எச்சில் முழுங்கியது என்னால் நன்றாக உணர முடிந்தது. அறையே நிசப்தமாக இருந்தது.

"முத்தமா"

"ம்ம்ம்ம் அதான் உன் ரிவார்ட். கொடுப்பே இல்லே. நான் அழகாதான் இருக்கேன் இல்லே" என்று லேசாக சிரித்தேன். பதில் சொல்ல முடியாமல் அவள் தத்தளித்தது கண்டு சிரித்தேன்.

"ம்ம்ம்" என்று தத்தளித்தான். கஷ்டம்தான் இப்படி எல்லார் முன்னாலும் நடந்துக்கொள்ள? என்னையே ஒரு கணம் நோட்டம் விட்டேன். யாருக்குதான் என்னை பிடிக்காது.

"நிச்சயமா என்னை உனக்கு பிடிச்சிருக்கணும்" என்றேன் அவனிடம் மென்மையாக. எல்லாரும் தங்களுடைய ஸீட்டில் பொறுமையின்றி அசைவது காண முடிந்தது. பரத் லேசாக வெட்கப்பட்டான். அவன் கண்கள் என்னை விட்டு விலக முயற்சித்தது. ஆனாலும் அவன் பார்வையை என்னை விட்டு விலக்க முடியவில்லை. பருத்த பப்பாளி போன்று என் மார்பகங்களை அடிக்கடி அவன் கண்கள் வருடியது. வேண்டுமென்றே கலர்ஃபுலாக ப்ரா வேறு போட்டிருந்ததால் அந்த வெண்பட்டு ஜாக்கெட்டில் அது அப்பட்டமாக தெரிந்தது. மெல்ல அவன் தண்டு அவன் பேண்டை புடைத்துக் கொண்டு இருந்தது தெரிந்தது.

"அம்மாவை முத்தம் கொடுக்க கனவு கண்டதில்லையா?" என்றேன்.

ம்ம்ம் என்னவெல்லாமோ கனவு கண்டிருப்பான். ஆனால் எல்லார் முன்னாலும் ஒத்துக்கொள்ள தயக்கமாக இருக்கும். எல்லார் முன்னாலும் முத்தம் கொடுக்க கொஞ்சம் வெட்கமாகத்தானே இருக்கும்.

"பரத் சீக்கிரம். க்ளாஸை சீக்கிரம் முடிக்க போகிறேன். கொஞ்ச நேரம்தான் இருக்கு" என்று சொல்லிக் கொண்டே என் கையை எடுத்து அவன் தோள் மீது வைத்தேன். மெல்ல முன்னால் வந்தான். அவன் மார்பகங்கள் என் மார்பகங்கள் மீது மோதியது. லேசாக அவன் ஆண்மை என் மீது உரசியது. மெல்ல நானும் உணர்ச்சி வசப்பட்டேன். மெல்ல என் கையால் அவனை அணைத்துக் கொண்டேன். மெல்ல என் மார்பகத்தை மோதி அவன் மார்பு என் மார்பின் மேல் வேகமாக மோதும்படி செய்தேன். அப்படியே குனிந்து அவன் உதட்டை என் உதடால் கவ்விக் கொண்டேன். அவன் கண்களில் ஷாக். எல்லார் முன்னாலும் இப்படி முத்தம் கொடுப்பது, அதை எல்லாரும் பார்ப்பது அவனுக்கு சற்றே வித்தியாசமான அனுபவம்தான். அதுவும் இது லேசான நட்பான முத்தம் இல்லை. ஆங்கில படத்தில் வருவது போல சூடு பறக்கும் முத்தம். மெல்ல என் நாக்கை பரத் வாய் முழுதும் விட்டு துழாவினேன்.

அந்த அறையில் எல்லாரும் சப்பு கொட்டுவது கேட்டது.

மெல்ல மெல்ல என் நாக்கை துழாவினேன். அவன் வாய் லேசாக திறந்தது. வாயை நன்று அகலமாக திறந்தான். மெல்ல என் நாக்கால் அவன் நாக்கை சப்ப ஆரம்பித்தேன். அவன் கண்கள் இன்னும் ஷாக்காகவே இருந்தது. ஆனாலும் இப்படி நான் முத்தமிடுவதால் அவன் தன்னிலை மறந்தான். இன்பத்தில் மூழ்கினான். மெல்ல அவனும் என்னை இறுக்க ஆரம்பித்தான். மெல்ல அவன் இறுக்கம் அதிகமானது. அவன் நாக்கை வைத்து என் உதட்டை துழாவ ஆரம்பித்தான். அவன் நாக்கு என் நாக்கை கவ்விக் கொண்டது.

"டேய் கடிச்சி துப்பிடுவான் போலிருக்கு" என்று ராஜ் குரல் கொடுத்தான்.

ஆனால் பதிலுக்கு யாரும் பேசும் நிலையில் இல்லை.

நான் செட் செய்த அலாரம் கிர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ரென்று அடித்தது.

மெல்ல அந்த முத்தத்தில் இருந்து விடுபட்டேன். பரத் கைகள் நடுங்கிக் கொண்டு இருந்தது. மெல்ல அவனும் என்னை விட்டு விலகினான்.

"அவ்வளவுதானா?" என்று குழப்பமாக சொன்னான்.

"இப்போதைக்கு அவ்வளவுதான்" என்று சொல்லி அனைவரையும் பார்த்தேன். எல்லாரும் ஷாக்காகி உட்கார்ந்து கொண்டு இருந்தனர். நிச்சயம் இந்த மாதிரி பாடங்களை எதிர்பார்த்து இருக்க மாட்டார்கள்.

மெல்ல விறைத்துக் கொண்டு இருந்த பரத் தண்டின் மேல்(பேண்ட் மீதுதான்" லேசாக தட்டிக் கொண்டே சொல்ல ஆரம்பித்தேன்.

"அடுத்த க்ளாஸில் இதைவிட ரிவார்ட் அதிகமா இருக்கும். கான்செப்ட் ரொம்ப ஸிம்புள். நல்லா படிக்கறவனுக்கு வெகுமதி அதிகம். படிக்காதவனுக்கு இதை பார்க்க முடியாது. ஓக்கேவா" என்று சொல்லிக் கொண்டே பரத்தை பார்த்தேன்.

"பரத். ஆனா சோக விஷயம் என்னென்னா அடுத்த தடவை உனக்கு வெகுமதி கிடையாது. ஏன்னா எல்லாருக்கும் பரிசு கிடைக்கணும் இல்லையா?" என்றேன் சிரித்துக் கொண்டே. என் கைகள் அவன் பேண்ட் மேலே இன்னும் தடவிக் கொண்டே இருந்தது.

"இது அநியாயம்மா. ஆனா பரவாயில்லே. இதை மறக்கறத்துக்கே கொஞ்ச நாள் ஆகும்."

"ம்ம்ம் அடுத்த கிளாஸ் மலையாளத்தில் இருக்கற எல்லா எழுத்தும். இன்னிக்கு அவ்வளவுத்தான்" என்று சொல்லி விட்டு என் அறைக்கு திரும்பினேன். எல்லாரும் முணுமுணுத்தபடி தங்கள் அறைக்கு சென்றார்கள். பரத் மட்டும் நின்றுக் கொண்டு இருந்தான்.

"என்ன பரத்" என்றேன் மெதுவாக.

"என்ன சொல்றதுன்னு தெரியல. ஆனா தேங்க்ஸ்மா" என்றேன்.

"உனக்கும் தேங்க்ஸ் பரத்" என்று சிரித்துக் கொண்டே நான் அறைக்கு சென்றேன். போகும்போது லேசாக திரும்பினேன். பிரமை பிடித்தாற்போல நின்றுக் கொண்டு இருப்பது தெரிந்தது. அடுத்த க்ளாஸில் என்னெ செய்யலாம். என் கவனம் அதில் திரும்பியது.

தொடரும்மகன்களுக்கு மலையாள ட்யூஷன் - 3

எல்லாரும் மிக கவனமாக படித்தது ஆச்சரியமாக இருந்தது. அதிலும் விவேக் அதிக ஆர்வம் கொண்டு படித்தது ஆச்சரியமாக இருந்தது. இது போதும். இந்த ரேஞ்சுக்கு போனால் ஓரளவு அவனுடைய பெர்ஃபாமென்ஸ் அதிகமாகும். கல்வி முடிந்து கலவிக்கு எல்லாரும் ஆர்வத்துடன் இருக்கும் பரிசு பகுதிக்கு சென்றேன்.

எலாரையும் அமைதியாக பார்த்தேன். எல்லார் கண்களிலும் பரவசம். என்ன என்று எதிர்பார்ப்பு.

"இந்த க்ளாஸ் பரிசு. ஷர்மிளா" என்றதும் பயங்கர கைதட்டல்.

"மை காட். நம்பவே முடியவில்லை" என்று ஷர்மிளா முன்னால் வந்தாள்.

"லாஸ்ட் ப்ரைஸ்" என்றதும் மீண்டும் பரபரப்பு.

மெல்ல லெட்டரை பிரித்தேன்.

"விவேக்."

"இது அநியாயம்மா. நான் என்ன கஷ்டப்பட்டு படிச்சேன் தெரியுமா"

அவனை ஆசையாக பார்த்தேன்.

"கண்ணா எனக்கு தெரியாதா? ஆனாலும்."

"ஓக்கேம்மா" என்று சொல்லிக் கொண்டு அவன் அறையை விட்டு சென்றான்.

"ஷர்மி பரிசுக்கு தயாரா?" என்றேன்.

"ஆமாம்மா" என்றாள். அவள் முகம் குங்கும சிவப்பால் சிவந்து இருந்தது. என்ன பரிசு என்று குழப்பத்தில் இருக்கிறாள் என்று பட்டது.

"இங்கே வா" என்று அவள் நிற்க பின்னால் நின்றுக் கொண்டேன். மெல்ல என் கை பாம்பு போல அவள் பின் பகுதியை பற்றியது. நான் என்ன செய்கிறேன் என்று திரும்பி பார்த்தாள்.

"ம்ஹும் பார்க்க கூடாது"

மெல்ல தலையாட்டினான். நான் மெல்ல என் கையை அவள் பின்னால் படரவிட்டேன், நான் என்ன செய்ய போகிறேன் என்று மிகவும் எதிர்பார்ப்போடு இருந்தாள். மிகவும் நெர்வஸாக எல்லாரும் இருந்தார்கள். மெல்ல என் கையால் அவள் இடக்கையை பற்றினேன்.

"நெர்வஸா இருக்காதே. ரிலாக்ஸ். நிலாக்ஸ்" மெல்ல என் இடக்கை விரல்கள் அவள் வலக்கையை பற்றிக் கொண்டது. அப்படியே வலக்கையும் கோர்த்தது. மெல்ல அவள் காதில் பின்பக்கம் சென்று"ஷர்மி ரிலாக்ஸ்" என்று மேன்மையாக சொல்லிக் கொண்டே மெல்ல என் மார்பகங்களை அவள் பின்னால் தேய்த்தேன். அவள் முன்னே செல்ல முயற்சி செய்தாள்.

"ம்ஹும். ஷர்மி. அசையக்கூடாது" என்று சொல்லிக் கொண்டே அவளை பின்னால் அழுத்தினேன். முதலில் பசங்களுக்கு நான் என்ன செய்கிறேன் என்று புரியவில்லை. ஆனால் ஷர்மியின் முகத்தில் இருந்து நான் ஏதோ அவளை செய்கிறேன் என்று மட்டும் புரிந்து கொண்டார்கள். மெல்ல என் மாரால் அவள் பின் பகுதியை அழுத்தி அழுத்தி விட்டேன். மென்மையான பஞ்சு மூட்டையுடன் இன்னொரு பஞ்சு மூட்டை உரசியது போல இருந்தது. மெல்ல அவளை திருப்பினேன். இப்போது வகுப்பு முன்னால் இரண்டு பெண்கள் உரசியது நன்றாக தெரிந்து கொண்டிருக்கும். முன்னாடி இருந்த கண்ணாடியில் ஷர்மி கண்களை நன்றாக மூடிக் கொண்டு இருந்தது தெரிந்தது. ஷர்மி பல தடவை என் மார்பகங்களை ரசித்து இருக்கிறாள்."எவ்வளவு பெருசும்மா" என்று ஆச்சரியப்பட்டு இருக்கிறாள். அந்த வட்ட வடிவு மார்பகங்களை அவள் பின்னால் வைத்து லேசாக தேய்த்தேன். ஷர்மிளா உயரம் சற்று அதிகமானதால் என் மார்பகங்கள் அவள் நடு மற்றும் கீழ் பாகங்களில் முதலி தேய்த்தது. மெல்ல என் மார்பால் அவள் பின் பகுதியை மஸாஜ் செய்தேன். பலூன்கள் அவள் பின்னால் பட்டு நசுங்க ஆரம்பித்தது. வேறு ஏதாவது பையன்கள் என்றால் திரும்பி கையால் பிடித்து விடுவார்கள். ஆனால் ஷர்மி அப்படியே அசையாமல் நின்று கொண்டிருக்க அந்த மென்மையான சுவற்றில் என் மார்பகங்கள் நசுங்க ஆரம்பித்தது. மெல்ல என் கைகள் அவள் கை மேல் பயணித்து மெல்ல அவள் கைகளை, தோள் பட்டையை மஸாஜ் செய்தேன்.

"ரிலாக்ஸ் ஷர்மி. ரிலாக்ஸ்"

ஷர்மியும் நான் சொன்னபடியே செய்ததால் தன் மார்பகங்களை தளற விட்டாள். மெல்ல என் கைகள் அவள் மார்பகங்களை மேலே தடவி விட்டது. எங்கள் முன்னால் இருந்த அனைவரும் ஷாக்காகி எங்களையே பார்க்க ஆரம்பித்தார்கள். மெல்ல ஜாக்கெட்டின் மேலே என் கைகள் அவள் மார்பகங்களை பிசைந்து விட்டது. மெல்ல என் கைகள் அவள் மார்பக காம்புகளை ஜாக்கெட்டின் மேலே தேடியதும் மெல்ல அதை நிமிண்டினேன். அவள் உணர்ச்சி வசப்பட்டாள்.

"அம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்மாஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்" என்று ஒரு முனகல்.

மெல்ல என் இன்னொரு கையால் அவள் இடுப்பு பகுதியை தடவினேன். சில்லென்று பனி மலை பட்டாற்போல அவள் சிலிர்த்தாள். மெல்ல அவள் வெண்ணைய் வயிற்றை தடவி விட்டேன். மெல்ல என் கை அவள் புடவைக்குள் சென்று மறைவதை எல்லாரும் பேஸ்து அடித்தாற்போல பார்த்தார்கள். மெல்ல என் கையை அவள் மதன மேட்டில் புடவைக்குள்ளே விட்டு லேசாக தடவ ஆரம்பித்தேன். துள்ள ஆரம்பித்தாள். என் கையை அவள் மர்ம பகுதிகளை தடவி விட்டது. மெல்ல அந்த மதன மேட்டை என் கையால் தடவி விட்டேன். அவளை நிர்வாணமாக பார்த்து இருந்தால் கூட இப்படி உணர்ச்சி வசப்பட்டு இருக்க மாட்டேன். ஆனால் இப்போது இவளுக்கு மேலே நானே உணர்ச்சி வசப்பட்டேன்.

ஒரு கையால் அவள் முன்னால் தடவிக் கொண்டே இன்னொரு கையால் அவள் பின்னால் தடவி விட்டேன். பஞ்சு மூட்டை இறுக்கமாகவும் அதே சமயம் மிருதுவாகவும் இருந்தது.

"எண்டெ ஓமனக்குட்டி" என்று கொஞ்சிக் கொண்டே அவள் பின்னங்கழுத்தில் முத்தமிட்டேன். அவளுக்கு இது போதையை கொடுத்து இருக்கும். முன்னால் அமர்ந்து இருக்கும் பரத் லுங்கி எல்லாம் கூடாரமடித்துக் கொண்டு இருந்தது நன்றாக தெரிந்தது. எப்படி இருக்கும்? பொறுமை பொறுமை. இன்னும் நாள் இருக்கிறது.

இப்போது என் மார்பகங்களை அவள் பின்னால் தேய்ப்பதிலும், என் கைகளை அவள் உடம்பு முழுதும் தடவி விடுவதிலேயே குறிக்கோளாய் இருந்தேன். அதே சமயம் என் கைகள் அவள் உடைகளை கழட்டாமலே அவள் உள் பகுதியை தடவிக் கொண்டு இருந்தது.

"அம்ம்மா தாங்க முடியல" என்று மென்மையாக முனக ஆரம்பித்தாள்.

கரும்பலகையை பார்த்தான்.



"ராஜ் பைக் ஓட்ட உனக்கு பிடிக்கும்தானே"

"ஆமாம்மா."

"ஷர்மி. இப்போ அம்மா உனக்கு பண்ணதை நீ செய்யணும். நான் உனக்கு செய்ததை இப்போ இவனுக்கு செய்யணும்" என்று சொல்ல ஒரு ஃபேண்டஸி அரங்கேறியது.

இப்போது என் பின்னால் ராஜ் மார்புகள் மோதியது. இப்போது என் பருத்த மார்பகங்களை ஷர்மியின் பின்னால் லேசாக மோதிக் கொண்டே என் கையை பின்னால் தள்ளி லுங்கி முன்னால் கொண்டு வந்து கைகளை கோர்த்துக் கொண்ட கைகளை பிரித்து விட்டேன். மெல்ல என் கைகள் அவன் வயிற்றில் தாளம் போட்டது. பின்னால் ராஜ் மூச்சுக்காற்று புஸ் புஸ்ஸென்று என் பின்னால் சுனாமி போல அடித்தது. இறுக்கமாக நாங்கள் மூவரும் ஒருவர் பின்னால் ஒருவர் நின்றுக் கொண்டு - உடையுடந்தான் - இருப்பதை பார்த்த மற்றவர்களும் ஷாக்காகி நின்றுக் கொண்டு இருந்தார்கள். எல்லார் கையும் தங்கள் லுங்கி மேலே இருந்தது.

ராஜ் ஆண்மையை என் பருத்த பிட்டத்தால் மறைத்துக் கொண்டேன். அவன் ஆண்மை என் உடைக்கு மேலே பின்னால் உரச ஆரம்பித்தது. ஆஆஆஆஆஆஆஅஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ் என்று ஒரு சத்தம். வேகமாக ராஜ் உரச ஆரம்பித்தான்.

கிர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர் அலாரம் அடித்தது.

மெல்ல விலகினேன்.

"அம்மா இது அநியாயம்."

மெல்ல அவன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டேன். மெல்ல என் கை அவன் லுங்கிக்கு மேல் இருந்த அவன் ஆண்மையை கிள்ளியது.

"ரொம்ப படிக்கணும் சரியா?"

என்று சொல்ல அனைவரும் தங்கள் அறைக்கு சென்றார்கள். ஷர்மிளா மட்டும் அங்கே நின்றுக் கொண்டு இருந்தாள்.

சாய்ந்து அவள் உதட்டை என் உதட்டால் கவ்விக் கொண்டேன். நீண்ட நேரம் பிரியவில்லை.

"பிடிச்சிருந்ததா?"

ஆர்வமாக தலையாட்டினாள்.

"இப்போ கிளம்பு" என்று அவளை அனுப்பி விட்டு நான் அங்கேயே அமர்ந்தேன். அங்கே விவேக் கையில் புத்தகத்துடன் வெளியே அலைந்துக் கொண்டு இருந்தான். என் உதட்டில் லேசாக புன்னகை. நல்ல முன்னேற்றம். பொதுவாக வீட்டில் உட்காராத விவேக்கே இப்போது அடிக்கடி புத்தகத்தை கொண்டு அலைவதை பார்த்தால் லேசாக புன்னகை வந்தது. படிக்கறது கஷ்டம்தான். போரடிக்கற விஷயங்களை இப்படித்தான் ஸ்பைஸ் செய்யணும் போல. அவர்களிடம் மிகப்பெரிய முன்னேற்றம் இல்லை. இருந்தாலும் முயற்சி எடுப்பது பார்க்க நன்றாக இருந்தது.

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக