http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : திவ்யா அம்மாவும், பாட்டியும் - பகுதி - 2

பக்கங்கள்

திங்கள், 2 டிசம்பர், 2019

திவ்யா அம்மாவும், பாட்டியும் - பகுதி - 2

நீண்ட நேரத்தக்கு பின் செண்பகம் தான் பேசினாள் ‘தோஷம் கழிச்சிட்டா கண்டம் பெருசா இருக்காதுல ஜோசியரே’. ‘தோஷமும், கண்டமும் சேந்து வரதால தான் நான் பயந்தேன் மத்தபடி கண்டம் ஒன்னும் பெருசா இல்ல. நீங்க அம்பாள் கோயிலுக்கு போய் தாலிய பிரிச்சி மறுபடியும் கோதண்டத்த கட்ட சொல்லுங்க, போறப்போ என்கிட்ட சொல்லுங்க ஒரு ஐயர் போன் நம்பர் சொல்றேன் அவர்கிட்ட போய் சொன்னீங்கன்னா அவர் எல்லா பரிகாரமும் சொல்லி கொடுத்திடுவாறு நீங்க எல்லாத்தையும் கையோட முடிச்சிட்டு வந்திடலாம்’ ஆறுதலாக கூறினார் ஜோசியர்.

என்னதான் ஆறுதாலாக பேசினாலும் வீட்டில் ஒரு இருக்கமே நிலவியது. அந்த இறுக்கத்தை கோதண்டம் தான் கலைத்தார். ‘சரி சரி அதான் ஒன்னும் இல்லைன்னு சொல்லிடாருள்ள அப்புறம் ஏன் சோகமா இருக்கீங்க. ஆடி மாசம் வர இன்னும் ரெண்டு மாசம் இருக்கு. வந்ததும் கோயிலுக்கு போய் அவர் சொன்ன மாறி பண்ணிட்டு வந்திடலாம். அதுக்காக இப்படியே இருப்பீங்களா? அந்த ஆளுக்கு அறிவே இல்ல, எத சொல்லணும் எத சொல்ல கூடாதுன்னே தெரியாது, வா திவ்யா வந்து சாப்பாடு வை, கடைல வேலை நெறைய இருக்கு. இன்னைக்கு நைட் நேரம் கழிச்சி தான் வருவேன்…’ சொல்லிக்கொண்டே கோதண்டம் சமையல் அறைக்குள் போக, பின்னாடியே கண்ணை கசக்கி கொண்டு திவ்யா அவருக்கு சாப்பாடு போட போனாள். ஓரிரண்டு நாட்களில் அனைவரும் பழைய நிலைக்கு வந்தனர். ஹரிஷ் பள்ளிக்கு செல்வது, கோதண்டம் வியாபாரம் என்று அனைவரும் தங்களது தினசரி வேலைகளை கவனிக்க ஆரம்பித்தனர்.

பழையபடி குறும்பும் கேலியும் அப்போ அப்போ நடந்தது. செண்பகம் பாட்டி ஹரிஷை சீண்டுவதிலேயே குறியாக இருந்தாள். இப்பொழுது எல்லாம் அவள் ஹரிஷ் கூடயே குளிக்க ஆரம்பித்தாள். ஹரிஷ் குளிக்க வரவில்லை என்றாலும் அவள் குளிக்க போகும்போது ஹரிஷ் வீட்டில் இருந்தால் அவன் முன்னாடியே சேலையை அவுத்து போட்டு, ஜாக்கெட் ஹூக்குகளை கலத்தி தன் ஜாக்கெட்டை திறந்து போட்டுக்கொண்டு தன் முலைகளை ஆட்டிக்கொண்டு ஹரிஷிர்க்கு தரிசனம் கொடுத்து விட்டுதான் குளிக்க போவாள். ஹரிஷிர்க்கு செண்பகத்துடைய பெரிய பப்பாளி சைஸ் மைதா மாவு முலைகளை பார்க்க பார்க்க ஆசையாகவும் இருந்தது. அதே நேரத்தில் அவனுக்கு அடக்க முடியாத படி மூடையும் கிளப்பி விட்டது. இதையெல்லாம் திவ்யா அம்மா கவனிக்காமல் இல்லை. வயசு கோளறு என்று விட்டு விடுவாள். ஆனால் ஹரிஷிர்க்கு செண்பகத்துடைய புண்டை தரிசனம் மட்டும் கிடைக்க வில்லை. இப்படியாக நாட்கள் கழிய ஒரு நாள் ஹரிஷிற்கு செண்பக பாட்டி தன் புண்டை தரிசனத்தையும் காட்டினாள். அன்று ஞாயிற்று கிழமை. ஹரிஷ் வீட்டு ஹாலில் உக்காந்து பேப்பர் படித்துக்கொண்டிருந்தான். திவ்யா அம்மா காலையிலேயே உணவு சமைக்கும் அவசரத்தில் இருந்தாள். செண்பகம் எப்பொழுதும் போல் ஜாக்கெட்டை திறந்து போட்டு கொண்டு குளிக்க சென்றாள். குளித்து முடித்து திரும்பி வரும்போது வெறும் பாவாடையை முலை வரை ஏத்தி கட்டிக்கொண்டு வந்தாள். வந்தவள் நேராக ஹரிஷ் எதிரில் வந்து நின்றாள். பெரிய முலைகள் பாவாடையை தூக்கி கொண்டு நின்றதால் பாவாடை நன்றாக மேலே ஏறி போய் இருந்தது. அவளுடைய தொடைகள் சேரும் இடம் நன்றாகவே தெரிந்தது. ஹரிஷ் தரையில் உக்காந்திருந்ததால் அவளுடைய புண்டை முடிகள் காடு நான்றாகவே ஹரிஷிற்கு தெரிந்தது. அதை பார்த்ததும் ஹரிஷால் பேப்ப்பரில் கவனம் செலுத்த முடியவில்லை. வேறு ஏதும் தெரியாதா என்று கண்கள் அங்கேயே அலைந்தன. செண்பகம் தன் தலையில் கட்டி இருந்த துண்டை அவுத்து தலையை துவட்ட கையை தலைக்கு மேலே தூக்கினாள். அப்போது அவள் முலைகள் மேலே தூக்க அதில் கட்டி இருந்த பாவாடையும் மேல தூக்கியது. இப்பொது ஹரிஷிர்க்கு பாட்டியோட கூதி மேடு வரை நன்றாகவே அப்பட்டமாக தெரிந்தது. முதல் முதலாக அவன் ஒரு கூதியை இவ்வளவு பக்கத்தில் பார்த்தது அவனை திக்கு முக்காட வைத்தது. உடம்பு உஷ்ணம் ஏறியது. பாட்டி நின்று கொண்டு இருந்ததால் கூதி பிளவு அவனுக்கு இன்னும் தெரியவில்லை. அவளை உக்கார சொல்லி காலை விரிக்கவா சொல்ல முடியும்.


அப்போது செண்பகம் தன் முடியை முன்னாடி இழுத்து போட்டுக்கொண்டு குனிந்து முடியை துண்டால் உதறி துவட்டினாள். அப்போது அவள் முடியில் இருந்த ஈரம் ஹரிஷ் மேலும் அவன் படித்து கொண்டிருந்த பேப்பர் மேலும் தெரித்தது. முடிகள் வழியே பார்வையை ஓட விட்டான். பாவாடை நாடா ஓட்டை வழியா பாட்டியோட வெண்ணை முலைகள் என்னை பார் என்று காட்டிகொண்டிருந்தது. மீண்டும் செண்பகம் முடியை உதற ஹரிஷ் மேலே நெறைய தண்ணீர் தெளித்தன. அதை பார்த்த செண்பகம் ‘ஐயோ, பேராண்டி மேல எல்லாம் தண்ணி தெரிச்சிட்டேனா, பேப்பர் எல்லாம் நனஞ்சிடிச்சே. அந்த பக்கம் திரும்பி துவட்டிக்குறேன்…’ என்று சொல்லிக்கொண்டே ஹரிஷிர்க்கு தன் குண்டியை காட்டிக்கொண்டு முடியை அவள் முகம் முன்னாடி போட்டுக்கொண்டு குனிந்து துவட்ட ஆரம்பித்தாள். அப்போது பாவாடை நன்றாக மேலே ஏறி அவள் பானை குண்டிகளை ஹரிஷிர்க்கு நன்றாகவே காண்பித்தாள். ஹரிஷிர்க்கு அவன் பலான புத்தகத்தில் குண்டியை காம்பித்துக்கொண்டு ஒக்க வாடா என்று அழைக்கும் அழகிகள் குண்டியை விட பாட்டி குண்டு பெரிதாக அழகாக இருந்தது. செண்பகம் அவனை இன்று கொஞ்சம் அதிகமாகவே படுத்தி விட்டாள். ஹரிஷ் தரையில் உக்காந்து இருந்ததால், குண்டிகளுக்கு அடியில் தொடைகளுக்கு இடையில் இருந்த புண்டை இதழ் முடிகளோடு பார்க்க முடிந்தது. அப்படியே எழுந்து நின்று ட்ரவுசரை கலத்தி போட்டு அப்படியே தன் பூலை பாட்டி கூதியில் விட வேண்டும் என்று அவன் உடல் தவித்தது. அவன் இன்னும் குனிந்து பாட்டியோட புண்டையை பார்க்க எத்தனிக்கும் போது திவ்யா அம்மா அடுப்படியில் இருந்து வெளியே வந்தாள். தன் தாயும் மகனும் இருக்கும் நிலையை பார்த்து புன்னகைத்துக்கொண்டாள். ‘அம்மா என்னம்மா நீ இப்படி நிக்குற அவன் முன்னாடி. பாரு எல்லாத்தையும் அப்படியே காட்டிட்டு நிக்குற’. என்று சொல்லிக்கொண்டே தன் கையில் இருந்த காய்கறி தட்டையும் அருமனையையும் தரையில் வைத்தாள். ‘எப்படி காமிச்சிட்டு நின்னாலும் உன் பையன் இடிச்ச வச்ச கொழுக்கட்டை மாறித்தானே உக்காந்துட்டு இருக்கான்’ கிண்டல் செய்தாள் செண்பகம். ‘உனக்கு அவன கிண்டல் பண்ணலன்னா தூக்கம் வராதே, சீக்கிரம் துவட்டிட்டு வந்து இந்த காய்ய எல்லாம் நறுக்கி கொடும்மா’


‘இருடி வரேன்’ என்று சொல்லிக்கொண்டே தலையில் முடியோடு சேர்த்து துண்டை கட்டினாள். பாவாடையை முலை வரை கட்டியபடி தரையில் அப்படியே உக்காந்து கொண்டாள். பாவாடை நன்றாக மேலே ஏறி அவள் வெறும் குண்டியில் தான் தரையில் அமர்ந்தாள். அருமனையை ஒரு காலுக்கு இடையில் வைத்து இன்னொரு காலை விரித்தது போல் முட்டியை மடக்கி அமர்ந்தாள். அவள் பாவாடை இப்போது இடுப்பில் சென்று மடங்கிக்கொண்டது. ஹரிஷிர்க்கு அவன் தவம் கிடந்த பாட்டியின் கூதி பிளவு தரிசனம் இப்போது நன்றாகவே கிடைத்தது. அதோடு அவள் முட்டி அவள் முலைகளை முட்டி பாவடைக்கு வெளியே தள்ளியது. இதை பார்க்க பார்க்க ஹரிஷால் தாங்க முடியவில்லை. என்னதான் பாட்டி நன்றாக கிண்டல் பண்ணி பேசினாலும் அவளை அப்படியே இழுத்து போட்டா ஒக்க முடியும். எதாவது ஏடாகூடமாக செய்து விட கூடாதே என்று பயமும் ஹரிஷை தயங்க வைத்தது. உடனே தன் அறைக்கு ஓடினான். அவன் பூலு ‘போதும் என்ன விட்டுடு என்று கதறி அழும் வரை மூன்று நான்கு முறை கை அடித்து கஞ்சியை காக்க வைத்தான். இப்போதைக்கு எழுந்திருக்கவே முடியாது என்று அவன் பூலு அடம் பிடிக்க அப்படியே பூலோடு சேந்து அவனும் தூங்கிப்போனான். இப்படியே இரண்டு மூன்று மாதங்கள் ஓட, திவ்யா அம்மாவோட வயிறு வெளியே தள்ள ஆரம்பித்தது. திவ்யா அம்மா உடல் தங்க முலாம் பூசியது போல் மினுமினுத்தது. ஐந்து மாத கருவை சுமக்கிறாள் அல்லவா. இப்போதெல்லாம் பாவாடையை கட்டும்போது வயிற்றில் இறுக்கமாக கட்டி விட கூடாது என்று வயிறு உப்பல் முடியும் இடத்தில் தொப்புளை விட நான்கு இன்ச் நன்றாக கீழ தள்ளி கட்ட ஆரம்பித்தாள். ஹரிஷிர்க்கு பாட்டி கிண்டல் பண்ணி படுத்துகிறாள் என்றால் திவ்யா அம்மா இப்படி காண்பித்து அவன் சூட்டை கிளப்பினாள். அன்று ஹரிஷ் பள்ளிக்கூடத்தில் இருந்த போது அந்த செய்தி வந்தது. கோதண்டம் அக்சிட்டேன்டில் இறந்து விட்டார். புத்தகங்களை தூக்கி கொண்டு வீட்டுக்கு ஓடினான் ஹரிஷ். வீட்டில் திவ்யா அம்மா, செண்பகம் பாட்டி, இன்னும் சில சொந்தக்கார பெண்கள் கோதண்டம் உடல் பக்கத்தில் உக்காந்து கதறி கதறி அழுதுக்கொண்டிருந்தார்கள். இவனை பார்த்ததும் இன்னும் அழுக்குரல் அதிகமானது. ஹரிஷ் இதை கொஞ்சமும் எதிர் பார்க்கவில்லை. எதோ தங்கள் குடும்பத்தின் ஆணி வேர் அறுந்தது போல இருந்தது. அன்று மாலை சாந்தி தன் மகன் விஷ்வாவையும் மகள் காயத்ரியையும் அழைத்துக்கொண்டு வந்தாள். அன்று மாலையே ஹரிஷ் தன் அப்பாவிற்கு இறுதி சடங்குகளை செய்து முடித்தான். எல்லோரும் அழுது அழுது பின் வீடே அமைதியானது. தூரத்து சொந்தக்காரர்கள் எல்லாம் ஒவ்வொருவராக கிளம்ப. நெருங்கின சொந்தம் மட்டும் வீட்டில் இருந்தது. ‘சரிம்மா ஆனது ஆயிடிச்சி. இனி என்ன அழுதாலும் கோதண்டம் திரும்ப வரமாட்டான். வயித்து புள்ளக்காரிய ரொம்ப அழ வைக்காதீங்க. ஆக வேண்டிய வேலைய பாருங்க. இனி எல்லாம் உங்களுக்கு ஹரிஷ் தான். ஒருத்தருக்கொருத்தர் ஆறுதலா இருந்துக்க வேண்டியதுதான்’ ஒரு பெரியவர் மௌனத்தை கலைத்தார். ஹரிஷ் எல்லா சடங்குகளையும் முடித்து விட்டு வீட்டிருக்கு வரும்போது வீடே மாறி இருந்தது. இன்று காலை தான் பள்ளிக்கு செல்லும்போது கலர் டிவி போல் காட்சி அளித்த வீடு இப்பொழுது ப்ளாக் & ஒய்ட் டிவி போல் மாறி இருந்தது. வீடு மட்டும் அல்ல திவ்யா அம்மாவும் அப்படித்தான் இருந்தாள். காலையில் உடுத்தி இருந்த மஞ்சள் நிற சேலை இப்பொழுது வெள்ளை நிறமாகி இருந்தது. ஹாலில் ஒரு பக்கத்தில் திவ்யா அம்மா உக்காந்திருந்தாள். வலது பக்கத்தில் செண்பகம் பாட்டியும் இடது பக்கத்தில் சாந்தி சித்தியும் உக்காந்திருந்தார்கள். சித்திக்கு பக்கத்தில் காயத்ரி அழுத முகத்தோடு அமர்ந்திருந்தாள். விஷ்வா வீட்டு திண்ணையில் உக்காந்திருந்தான். எல்லாம் ஒரே நாளில் மாறி போனது. ஹரிஷ் தான் முதலில் பேசினான், ‘அம்மா இந்த வெள்ளை சேலை கட்டாதம்மா’. திடீர் என்று அவன் இப்படி கூறியது எல்லோர் கவனத்தையும் அவன் பக்கம் திருப்பியது. அவன் குரலில் இது நாள் வரை இல்லாத தோரணை இருந்தது. எதோ ஆர்டர் போடுவது போல் இருந்தது அவன் குரல். செண்பகம் தான் பதில் சொன்னாள், ‘அப்பா காரியம் முடியிற வரைக்கும் தான்டா அப்புறம் அம்மா வேற சேலை கட்டிப்பா’.


‘அதெல்லாம் வேண்டாம், இப்போவே மாத்து பாட்டி’ கட்டளையிட்டான். ‘அது சரிதான், இனிமே வீட்டுக்கு ஆம்பள அவன்தானே, அவன் சொல்ற படி நடந்துக்கோங்க இல்லனா கோவம் வந்திட போகுது. வீட்டு ஆம்புலய கோவ படமா பார்த்துக்கோங்கம்மா’ என்று ஒரு சொந்தக்கார பாட்டி கிண்டலடிக்க கூடி இருந்த எல்லோரும் ‘அது சரிதான்’ என்று சிரித்தனர். செண்பகம் தான் ஒரு முடிவு எடுத்தவளாய் எழுந்தாள். திவ்யாவை அழைத்துக்கொண்டு உள்ளறைக்கு சென்றாள். சாந்தியும் காயத்திரியும் பின்னாடியே போனார்கள். ‘இந்தாடி உன் பையன் சொல்ற மாதிரி சேலைய மாத்து’ என்றாள். ‘என்னம்மா அவரு காரியம் கூட முடியல அதுக்குள்ளே வெள்ளை சேலைய அவுக்க சொல்ற’ ‘இதோ பாரு திவ்யா, உன் புள்ளைக்கு நீ வெள்ளை சேலை கட்டுறது பிடிக்கல, சொந்தக்காரங்களே மாத்துன்னு சொல்லும்போது நீ என் சங்கட படுற. நீ வெள்ளை சேலையெல்லாம் கட்டக்கூடாது. வயித்து புள்ளக்காரி வேற, சேலை கட்டும்போது வயித்த பாத்துட்டு இதுக்கு அப்பன் இல்லையேன்னு நீயும் ஏங்கி போய்டக்கூடாது. கோதண்டம் இறந்துட்டான் இனிமே அவன் வர மாட்டான். அவன் இருக்கும்போது கூட வேலை வியாபாரம்னு தான் இருந்தான். அதனால இந்த வீட்டை பொருத்தவர இதுக்கு முன்னாடியும் நாம மூணு பேருதான் இனிமேலும் நாம மூணு பேருதான். இனிமே ஹரிஷ் சொல்ற படி நடந்துக்க பாரு. நமக்கு மட்டும் இல்ல, வயித்துல இருக்குற புள்ளைக்கும் இந்த வீட்டுல ஒரு ஆண் துணைன்னு சொன்னா அது இனிமே ஹரிஷ் தான். அதனால அவன் சொல்ற மாதிரி சேலைய மாத்து’. அறிவுரை போல பேசி முடித்தாள் செண்பகம். ‘ஆமாக்கா அத்தானும் நீயும் எப்படியோ எனக்கு தெரியாது. ஹரிஷ் உன்ன சேலைய மாத்துன்னு சொன்ன விதத்திலேயே நான் புரிஞ்சிக்கிட்டேன் அவனுக்கு உன்னை இப்படி பார்க்குறதுக்கு . இனிமே அவனுக்காக தான் நீ, சேலைய மாத்துக்கா’ சாந்தியும் சப்போர்ட் பண்ணினாள். ‘சரி’ என்று புன்னகையை சிந்திய வாறே சேலையை மாற்ற தொடங்கினாள் திவ்யா. ‘ஆமா இனிமே ஹரிஷ் தான் எல்லாமே. அவன் தான் என்னோட சேந்து என் குழந்தையையும் வளக்க போறான். இனிமே வீட்டுக்கு ஆம்பள அவன்தான்’ என்று திவ்யா நினைத்ததும் மனதில் ஒரு ஆறுதல் பரவியது. அதோடு சேர்ந்து ஒரு குறுகுறுப்பும் உடலில் ஒட்டி கொண்டது. கொஞ்ச நாளாக ஹரிஷ் தன்னை பார்க்கும் பார்வை மாறி இருப்பதை திவ்யா உணராமல் இல்லை. ஹரிஷ் செண்பகத்தை அப்பட்டமாக பார்ப்பதை திவ்யா நிறைய தடவை பார்த்திருந்தாலும் பெரிதாக கண்டுக்கொள்ள மாட்டாள். ஆனால் அந்த பார்வை திவ்யா கர்பமானதில் இருந்து அவள் மேலும் விழுவதை உணர்ந்திருந்தாள். காட்டினால் பையன் பார்க்கத்தானே செய்வான் என்று அதையும் கண்டுக்கொள்ளாமல் இருந்தாள். ஆனால் இன்று அவை எல்லாம் ஒருசேர வரும்போது திவ்யாவிற்கு உடல் சிலிர்த்தது. அவளையும் அறியாமல் அவள் கூதி சிறிது கசிந்தது. செண்பகம் அவளை உலுக்கிய போது தான் சுதாரித்தாள் திவ்யா. ‘என்னடி திவ்யா திவ்யான்னு கூப்பிடுறேன் என்ன யோசனை உனக்கு’ செண்பகம் கேட்க, ‘ஒன்னும் இல்லம்மா’ என்று திவ்யா கூறினாலும் அவள் காலையில் இருந்து அழுது வீங்கியிருந்த முகம் சிறிது மலர்ந்து சிவந்து இருந்தது. ‘ஒரு வேலை ஹரிஷ் நினைப்பா இருக்கும்’ சாந்தி உடனே கிண்டல் செய்தாள். ‘ச்சி என்ன பேசுற, அவன் என் பையன்’ என்று சொன்னாலும் அது சொல்லும்போது ஒரு புன்முறுவல் வெக்கத்தோடு உதிர்ந்தது. ‘ம்ம்ம் பையன் தான்மா அதனால தான் அவன் சொன்னதும் சேலைய மாத்திருக்கியாக்கும், அவன பத்தி பேசினதும் அந்த நினைப்புலையே முந்தானையை இடுப்புலயும் இடுப்புல கட்டுறத முந்தானை இடத்துலயும் வச்சி கட்டுறியாக்கும்’ சாந்தி மேலும் கிண்டல் செய்ய. அப்போது தான் சேலையை மாத்தி கட்டியிருப்பதை திவ்யா உணர்ந்தாள். சாந்தி கிண்டல் செய்ததற்கு மறுபேச்சி பேசாமல் வெக்கப்பட்டுக்கொண்டே சேலையை மறுபடியும் அவுத்து கட்டினாள் திவ்யா. ‘பாரும்மா பதில் சொல்ல மட்டேன்குறா அப்போ ஹரிஷ் தானா மனசுல’ என்று சாந்தி மீண்டும் கிண்டல் செய்ய, ‘ச்சி ச்சி சும்மா இரேண்டி, அப்படி எல்லாம் ஒன்னும் இல்ல அவன் என் மகன்டி’ பேச்சை முடிக்கும் விதமாக உறுதியாக சொல்வது போல் சொன்னாள். என்னதான் ஒன்றுமில்லை என்று வெளிக்காட்டினாலும் அவளால் அதன் பின் ஹரிஷிடம் பழைய படி அம்மாவாக பேச முடியவில்லை. எதோ அவன் தன்னை பார்க்கும்போதெல்லாம் தன் உடலை அங்குலம் அங்குலமாக ரசிப்பதாகவே அவளுக்கு தோன்றியது. அவள் உடல் அடிக்கடி சிலிர்த்தது. முன்பெல்லாம் அவன் பார்வையை கண்டுக்கொல்லாதவள், இப்பொழுதெல்லாம் அவன் பார்க்கும்போது ‘அவன் அதை பார்கிறான் அதை மறை’ என்று பெண்ணுக்கே உரிய நாணம் அவளை மறைக்க துண்டித்து. அன்று இரவு, செண்பகம், சாந்தி, திவ்யா, காயத்ரி எல்லாரும் ஹாலில் படுத்துக்கொண்டனர். விஷ்வாவும் ஹரிஷும் உள்ரூமில் படுத்துக்கொண்டார்கள். மறுநாள் காலையிலேயே எல்லோருடைய மனதும் சகஜ நிலைக்கு வந்தது. சொந்தக்காரர்கள் அப்போ அப்போ வந்து போனார்கள். வேலையெல்லாம் முடிந்ததும் ஒவ்வொருவராக குளித்து முடித்தனர். திவ்யா குளித்துவிட்டு பாவடையை முலை வரை கட்டிக்கொண்டு வரும்போது விஷ்வா எதிரில் வந்தான். திவ்யாவை பார்த்ததும் ஒரு நிமிடம் சிலை ஆனான். முலையும் குண்டியும் அவள் கர்பமான வயிறும் அந்த பாவாடையில் உப்பலாக தெரிந்தது. பின் சுதாரித்து ‘அம்மா எங்க பெரிம்மா’ என்றான்.


‘குளிச்சிட்டு இருக்காடா என்ன வேணும் உனக்கு, என்கிட்டே கேளு’ என்றாள் திவ்யா. ‘ஒண்ணுமில்ல பெரிம்மா அம்மாவ தான் பாக்கணும்’ என்றான். ‘நீ சரியான அம்மா புள்ளைடா, அங்க பின்னாடி குளிச்சிட்டு இருக்கா போய் பாரு’ என்று சொல்லிக்கொண்டே துணி மாற்ற சென்றாள் திவ்யா. எல்லோரும் மதிய உணவு முடிந்து பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். செண்பகம் சுவற்றில் சாய்ந்த படி உக்காந்திருந்தாள். அவள் மடியில் சாந்தி படுத்திருந்தாள். பக்கத்தில் திவ்யா உக்காந்திருந்தாள். அவள் மடியில் காயத்ரி படுத்திருந்தாள். சாந்தி இடது பக்கமாக திரும்பி படுத்திருந்ததால் அவள் முந்தானை விலகி தரையில் விழுந்திருந்தது. அவள் வலது முலை லோ கட் ஜாக்கெட்டை இழுத்துக்கொண்டு கீழே சரிந்து இருந்தது. ஜாக்கெட்டில் மூன்று ஹூக்குகள் தான் இருந்தன. பெரிய முலைகளாக இருந்ததால் பாரம் தாங்காமல் முலை காம்பு வரை வெளியே வந்து இடது முலை மேல் படுத்திருந்தது. ‘என்னடி ஜாக்கெட்டுல மூணு ஹூக்குத்தான் வச்சி தச்சிருக்க’ திவ்யா கேட்டதும், தன் முலைகளை பார்த்தவாறு தன் வலது முலையை கொத்தாக பிடித்து சரிவில் இருந்து தூக்கி தன் ஹூக்குகளை நன்றாக தெரியும்படி காட்டிக்கொண்டு, ‘ஆமாக்கா, எங்க வீட்டு பக்கத்துல புதுசா ஒரு பொண்ணு ஜாக்கெட் எல்லாம் தச்சி குடுக்குறா அவதான் இப்படி வச்சா நல்லா இருக்கும்னு சொல்லி, என் எல்லா ஜாக்கெட்டுக்கும் இப்படி வச்சி தச்சிட்டா. நல்லாத்தான் இருக்குன்னு நானும் அப்படியே விட்டுட்டேன், என் நல்ல இல்லையா என்ன?’ சாந்தி கேட்க, ‘நல்லாத்தாண்டி இருக்கு’ சொல்லிக்கொண்டே சாந்தி ஜச்கேட்டிர்க்குள் மேல் வழியாக அவள் இரண்டு முலைகளுக்கு நடுவில் இருக்கும் பள்ளத்தில் கைவிட்டு ஹூக்குகளை ஆராய்ந்தாள். ‘நல்ல பலமான ஹூக்காதாண்டி போட்டிருக்கா, உன் முலை கனத்த தாங்கனும்னா இவ்ளோ பலமாத்தான் போடணும்’ திவ்யா இடக்கு பேசினாள். ‘ச்சி போக்கா’ திவ்யாவின் கையை தட்டி விட்டாள், ‘உன்னோடத விட ஒன்னும் என்னோடது பெருசு இல்ல. நீயும் அம்மாவும் வளத்து வச்சிருக்கிறது மாதிரியா நான் வச்சிருக்கேன்’ என்றால் வெக்கம் கலந்த கிண்டலோடு. ‘ஏன்டி உங்க பேச்சுல என்ன இழுக்குறீங்க’, செண்பகம் உடனே கேட்டாள். ‘பின்ன என்னம்மா நீயும் அக்காவும் பப்பாளி பழம் மாதிரி வளத்து வச்சிருக்கீங்க உங்கள பாத்தா அது தான் முதல்ல கண்ணுக்கு தெரியுது’ ‘உன்கிட்ட பேசி ஜெயிக்க முடியாது டி’, திவ்யா சொல்லிவிட்டு காயத்ரி தலையை கோதி விட தொடங்கினாள். இவர்கள் பேசியதை கேட்டுக்கொண்டிருந்த காயத்ரி, தன் முலைகளை பார்த்துக்கொண்டே, ‘எனக்கு தான் இருக்குறதுலேயே சின்னதா இருக்கு’ கவலையோடு கூறினாள். அதை கேட்டு சிரித்த படி, ‘நீ பெரிய மனுஷி ஆனா உனக்கும் பெருசாகும்டி செல்லம்’ திவ்யா அறுதல் கூறினாள். ‘அதுக்கு இன்னும் ரொம்ப நாள் இருக்கே உங்க வயசு வரணும்ன ரொம்ப வருஷம் ஆகுமே’, காயத்ரி அங்கலயித்தால். ‘அது நீ பெரிய பொம்பளை ஆகுறதுக்கு ரொம்ப நாள் ஆகும் ஆனா சீக்கிரமே பெரிய மனுஷி ஆயிடுவடி’ சாந்தி சேர்ந்து கொண்டாள். ‘பெரிய மனுஷி நான் என்ன அப்போ, நான் எப்போ ஆவேன்’ ஆர்வமாக கேட்டாள் காயத்ரி. ‘என் பொண்ணுக்கு ஆசைய பாரு, சீக்கிரம் ஆயிடுவடி’ சொல்லிக்கொண்டே காயத்ரி கன்னத்தை செல்லமாக கிள்ளினாள் சாந்தி. அப்போ விஷ்வா உள்ளே நுழைந்தான். ‘அம்மா’ விஷ்வா தான் சாந்தியை கூப்பிட்டான்… ‘என்னடா’ சாந்தி கேட்க விஷ்வா எதோ கண்ணால் பேசினான். ‘உள்ள வாயேன்’ என்றான். சாந்தியும் கண்களாலேயே ‘வேண்டாம்’ என்று சொல்ல அவன் கெஞ்சுவது போல் முகத்தை வைத்துக்கொள்ள, ‘உள்ள போ, வரேன்’ என்பது போல் கண்ணை காட்டினாள். அவன் வேகமாக ரூமுக்குள் செல்ல இவள் சரிந்த தன் முந்தானையை வாரி போத்திக்கொண்டு எழுந்து அவன் பின்னே சென்றாள். என்ன நடக்கிறது என்று தெரியாமல் திவ்யாவும் செண்பகமும் சாந்தி போவதையே பார்த்துக்கொண்டிருக்க, சாந்தி தன் முழங்கையை மடக்கி அவள் முந்தானைக்குள் கையை விட்டு ஜாக்கெட் ஹூக்குகளை கலத்திக்கொண்டே ரூமுக்குள் சென்றாள். அவள் பின்னாடி இருந்து பார்க்கும் திவ்யாவிர்க்கும் செண்பகதிர்க்கும் அவள் ப்லௌசை கழற்றுவது நன்றாகவே தெரிந்தது. சாந்தி ரூமுக்குள் சென்று இவர்கள் பக்கம் திரும்பி கதவு மூடும்போது அவள் முந்தானைக்குள் ஜாக்கெட் திறந்து கிடந்ததும் அவள் முலைகள் விடுபட்டு ஆடிக்கொண்டிருந்ததும் நன்றாக தெரிந்தன. அதை பார்த்து சிறிது அதிர்ந்தே போன திவ்யாவும் செண்பகமும் என்ன நடக்கிறது என்று யுகித்தவர்களாய் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து லேசாக சிரித்துக்கொண்டனர். அரை மணி நேரம் கழித்து அறைக்கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்க, திவ்யாவும் செண்பகமும் நிமிர்ந்து பார்க்க, சாந்தி தான் முதலில் வெளியே வந்தாள். வரும்போது அவள் ஜாக்கெட் அவுத்து கிடந்தது, அதன் மேல் சேலையால் போர்வை போல் தூக்கி போத்திக்கொண்டு வந்தாள். கலைந்து கிடந்த தன் முடிகளை கொண்டை போட்டவாறு வெளியே வந்தாள். அவள் கை மேலே தூக்கி இருந்ததால் அவள் ஜாக்கெட் மேலும் திறந்து சேலைக்கு அடியில் அவள் கொங்கைகள் ஆடுவதை நன்றாக காட்டியது. வெளியே வந்தவள் நேராக அடுப்படிக்கு சென்றாள். உள்ளே ஜாக்கெட் ஹூக்குகளை சேலைக்குள் கை விட்டு மாட்டிக்கொண்டே உள்ளிருந்து ‘அக்கா பால் எங்க இருக்கு’ குரலை மட்டும் வெளியே அனுப்பினாள்.


‘அங்க உள்ள பெரிய பாத்திரத்துல இருக்கு பாருடி’ என்று சொல்லிக்கொண்டே, தன் மடியில் படுத்திருந்த காயத்ரியை எழுந்து உக்கார வைத்து விட்டு, திவ்யா எழுந்து அடுப்படிக்கு சென்றாள். சாந்தி ப்ளௌஸ் ஹூக்குகளை மாட்டிக்கொண்டிருந்ததை பின்னாடி இருந்து பார்த்தபடி, ‘இதோ இங்க இருக்குடி’ என்று சொல்லிக்கொண்டே பாலை எடுத்து கொடுத்தாள் திவ்யா. அதை வாங்கி அமைதியாக காய்ச்ச தொடங்கினாள் சாந்தி. ‘எத்தனை நாலா இது நடக்குது’ நேராக விஷயத்துக்கு வந்தாள் திவ்யா. திவ்யாவை ஏறிட்டு பார்த்துவிட்டு, நாணமும் பயமும் கலந்தவளாய் ‘ஒரு வருஷாமாக்கா’ என்றாள் சாந்தி. ‘ஒரு வருஷமாவா’ வாயடைத்து போனவள் போல் நின்றாள் திவ்யா. ‘ஏன்டி ஆறு மாசத்துக்கு முன்னாடி கூட கோயில் திருவிழாக்கு வந்தீங்க அப்போ கூட ஒன்னும் சொல்லலையேடி’ ‘ஆமாக்கா இங்க வச்சி ஒன்னும் பண்ண வேண்டாம்னு சொல்லிதான்க்கா கூட்டிட்டு வந்தேன். ஆனா இன்னைக்கு நீ குளிச்சிட்டு வந்தத பாத்துட்டு அவருக்கு ரொம்ப மூடு ஆயிடிச்சாம், தாங்க முடியலாம் அதான் என்ன கெஞ்சினாரு’. சாந்தி தயங்கி தயங்கி சொல்லி முடித்தாள். ‘என்னடி விஷ்வாவை போய் அவரு அவருன்னு சொல்ற, தாலி கட்டின புருஷன் மாதிரி’. ‘ஆமாக்கா எங்களுக்கு கல்யாணம் ஆயிடிச்சி அவரோட தாலிதான் நான் கட்டிருக்கேன்’ சாந்தி தலையை குனிந்து கொண்டே காற்றாக சொல்ல, திவ்யாவிற்கு அதிர்ச்சி மேல் அதிர்ச்சி, ‘என்னடி சொல்ற உன் புள்ளையையே கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டியா, என்னடி உளறுற’. ‘ஆமாக்கா ஒரு வருஷத்துக்கு முன்னாடி, கொஞ்ச நாளா அவரு பார்வையே சரியில்ல, குரு குருன்னு என்ன உரிச்சி எடுக்குற மாதிரி என்னை பாக்குறது மாதிரி இருந்திச்சி. நானும் வயசு பையன் தானேன்னு ரொம்ப கண்டுக்கல. என்கிட்டே எதோ சொல்ல வந்து ரொம்ப தயங்கினாறு அப்புறம் என்ன நினைச்சாரோ நேரா என் மாமனார் மாமியாருக்கிட்ட போய் என்ன கல்யாணம் கட்டிக்கணும்னு கேட்டிருக்கார். முதல்ல அவங்க ரொம்ப சங்கட பட்டாங்க, கோவப்பட்டாங்க, எனக்கு ஒண்ணுமே புரியல. அப்புறம் சரின்னு சொல்லிட்டு என்கிட்ட வந்து கேட்டாங்க. எனக்கு பயங்கர அதிர்ச்சி, ச்ச நாம சரியா புள்ளைய வளக்கலையோ இல்ல நாம பண்ண எதோ அவன் மனச இப்படி சஞ்சல பட வச்சிரிச்சோன்னு கவலைப்பட்டேன். அப்புறம் யோசிச்சி பார்த்தேன் உனக்கே தெரியும் எனக்கு வயசுக்கு வந்த நாளுல இருந்து அரிப்பு ரொம்ப அதிகம்ன்னு. நீ கல்யாணம் ஆன அப்போவே நான் முழுகாம இருந்தேன். அத வெளிய சொல்ல முடியாமத்தான் வீட்ட விட்டே ஓடி போனேன். நானும் எத்தன நாளைக்குத்தான் காய்கரிகளே யூஸ் பண்றது. அப்புறம் ரெண்டு நாள் கழிச்சி நானும் சரின்னு ஒத்துக்கிட்டேன்’. என்று நடந்ததை முழுவதும் சொல்லி முடித்தாள் சாந்தி. அவள் கூறியதை கேட்டு வாயடைத்து சிலை போல் நின்று கொண்டிருந்தாள் திவ்யா. செண்பகமும் சமையல் அறை வாசலில் இருந்து சாந்தி கூறியது அனைத்தையும் கேட்டபடி சமையல் அறைக்குள் வந்தாள். சாந்தியின் தலையை வருடிய படி ‘ஏன்டி உன் மாமனார் மாமியாரே உன் சந்தோசம் தான் முக்கியம்னு உனக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைக்கும்போது நாங்க அதை வேண்டாம்னு சொல்லுவோமா?. எங்கக்கிட்ட என் மறைச்ச. நாங்களும் கல்யாணத்துக்கு வந்திருப்போம்ல’. ‘இல்லம்மா எனக்கு உங்ககிட்ட சொல்லி சம்மதம் வாங்கனும்னு தான் ஆசை. ஆனா கோதண்டம் மாமா இருந்தாரு, அவரு இதை கேள்விப்பட்டு, எங்க வீட்டுல இப்படி நடக்குதுன்னு தெரிஞ்சி இங்க திவ்யா அக்காவையும் ஹரிஷயும் தப்பா நினைச்சாருன்னா என்னம்மா பண்றது அதான். உங்ககிட்ட இப்போதைக்கு சொல்ல வேண்டாம்னு இருந்தேன். இன்னைக்கு அவரு கூப்பிட்டதும் என்னால தட்ட முடியல அதன் உங்களுக்கு தெரிஞ்சாலும் பரவால்ல, சொல்லி புரியவச்சிக்க்கலாம்னு தான்..’ சாந்தி கொஞ்சம் தைரியம் வந்தவளாய் பேசினாள். ‘அது சரிதான், சரி சரி சீக்கிரம் பால் காய்ச்சி எடுத்துட்டு போ, என் புது மருமகன் என் பொண்ண ஓத்து களைச்சி போயிருப்பாரு, வேணா பாதாம் பிஸ்தா உடச்சி போடுறியா பாலுல’ செண்பகம் இப்போது சாந்தியை கிண்டல் செய்ய. ‘ச்சி போம்மா’, வெக்க பட்டுக்கொண்டே பாலை ஆற்றி எடுத்து சென்றாள் சாந்தி.


மூன்றாவது நாள் காரியம் முடிந்ததும் சாந்தி, பிள்ளைகளுக்கு ஸ்கூல் லீவ் இல்லை, என்று கூறி ஊருக்கு கிளம்பினாள். தங்களது துணிமணிகளை எடுத்து வைத்துக்கொண்டே, ‘சரிக்கா நான் கிளம்புறேன், பதினாறாவது நாள் விசேஷத்த நீங்களே பண்ணிடுங்க, பசங்களுக்கு ஸ்கூல் லீவ் இல்ல. வேற ஏதும் விஷம்ன்னா போன் பண்ணுங்க. ஏதும் அவசரம்ன்னா பசங்கள விட்டுட்டு நான் தனியா வரேன். என்றாள். ‘சரிடி, உன் உடம்ப பாத்துக்கோ, என் கொலுந்தனாரையும் நல்லா பாத்துக்கோடி’ திவ்யா கிண்டல் செய்ய. ‘உன் நேரம் நீ கிண்டல் பண்ற எனக்குன்னு ஒரு நேரம் வராமையா போய்டும் அப்போ பாத்துக்குறேன் உன்ன’, கிண்டலுக்கு எதிர்வாதம் செய்ய முடியாமல் சாந்தி பேச்சை தவிர்த்தாள்.



‘ம்ம் அப்புறம் எனக்கு கொஞ்சம் ஜாக்கெட் தச்சி எடுத்துட்டு வாயேண்டி, இங்க உங்க மாமாதான் தச்சி வாங்கிட்டு வருவாரு, நான் எங்க போய் தைக்க குடுக்குறது, நீ அடுத்த முறை வரும்போது தச்சி எடுத்துட்டு வரியா’ திவ்யா கேட்க. ‘துணியும், அளவு ஜாக்கெட்டும் குடுக்கா, அந்த பொண்ணு நல்ல தைப்பா, உனக்கு எப்படி வேணுமோ சொல்லு அப்படி தச்சி எடுத்துட்டு வரேன்’ என்றாள் சாந்தி. ‘இந்தாடி’ திவ்யா அளவு ப்லௌசையும் தைக்க வேண்டிய துணிகளையும் கொடுக்க,

‘இதென்னக்கா இப்படி இருக்கு ஜாக்கெட் துணி இந்த துணியிலல்லாமா ஜாகெட்ட தச்சி போடுற, துணி உள்ள காத்துக்கூட போகதேக்கா, நீ இத வை நானே துணி எடுத்து நானே தச்சி எடுத்துட்டு வரேன்’ ‘இங்க எல்லாம் இப்படித்தாண்டி கிடைக்குது, சரி சரி உனக்கு தச்ச மாறி மூணு ஹூக் வச்சி தைச்சிடாத’ என்று திவ்யா சொல்லி முடிக்கும் முன்பே, ‘அப்போ ரெண்டு ஹூக் வச்சி தைச்சா போதுமா’ என்று சொல்லி சாந்தி சிரிக்க. ‘ஏய் ச்சி அப்படியெல்லாம் பண்ணி துணிய பாலாக்கிடாதடி, அதெல்லாம் உன் துணியோட வச்சிக்கோ எனக்கு ஒழுங்கா எப்பயும் போல தைச்சிட்டு வா, என்றாள் திவ்யா. ‘ம்ம்ம் பாக்கலாம் பாக்கலாம், அப்போ என் மூடு எப்படி இருக்கோ அப்படித்தான் தைக்க சொல்லுவேன்’ என்று பயமுறுத்தினாள் சாந்தி. ‘ஒழுங்கா மட்டும் தைச்சிட்டு வரல அப்புறம் உன்கிட்டே குடுத்து அனுப்ச்சிடுவேன் நீதான் போட்டுட்டு அலையணும்’ என்று திவ்யா எச்சரிக்க, ‘எனக்கு என்ன நான் ஜாக்கெட் போடாமல் அலைஞ்சா கூட அங்க அத ஏன்னு கேக்குறதுக்கு ஆளு இல்ல அத ரசிக்கிரதுக்குதான் ஆளு இருக்கு’ பெருமை பேசினாள் சாந்தி. ‘ம்ம்ம் நல்லா இருந்த சரிதான், ஒழுங்கா தைச்சிட்டு வாடி’ என்று திடமாக திவ்யா சொல்ல, ‘சரி சரி’ என்றாள் சாந்தி. அன்று சாந்தியின் குடும்பம் ஊருக்கு செல்ல, வீடு மீண்டும் பழைய நிலைக்கு வந்தது. கோதண்டம் இறந்த அன்று மாலையே ஹரிஷ் திவ்யாவை கலர் புடவை கட்டி வர சொல்லும்போதே கோதண்டம் இறந்த சோகம் மறைய தொடங்க, இந்த மூன்று நாளில் நடந்த நிகழ்ச்சிகள் கோதண்டம் இறந்த சோகத்தை முழுவதுமாக அழிக்க, வீட்டில் பழைய நிலை திரும்பியது. அவ்வப்பொழுது உறவினர்கள் வந்து விசாரிக்கும்போது திவ்யாவும் செண்பகமும் கண்ணை கசக்கினார்கள், அவர்கள் போன பிறகு அவரவர் வேலையை பார்க்க தொடங்கினார்கள். நாட்கள் செல்ல செல்ல திவ்யாவின் வயிறு நன்றாக வளர்ந்தது. ஏற்கனவே அஜாக்கிரதையாக புடவை அணியும் திவ்யா இப்போது கேள்வி கேட்க கணவன் இல்லை என்பதாலும், வயிறு பெருத்து இருப்பதாலும் சௌகரியமாக இருப்பதற்காக சேலையை போர்த்தியது போல் போட்டுக்கொண்டு அலைந்தாள். வயிறு பெருக்க பெருக்க ஜாக்கெட் கீழ் ஹூக்கு போட கஷ்டமாக இருந்ததால் அதை கழற்றி விட்டு அலைந்தாள். மத்த நேரத்தில் விகர்ப்பமாக இல்லை என்றாலும், அவள் கொண்டை போடா கையை உயர்த்தும்போது அவள் ஜாக்கெட் தோளோடு மேலே ஏறி அவள் பால் வெள்ளை முலைகளின் அடிப்பாகத்தை வெளியே அப்பட்டமாக காட்டியது. மாதங்கள் போக போக திவ்யா தங்கம் முலாம் போல மெருகேறிக்கொண்டே சென்றாள். அவள் வயிற்ரை தள்ளிக்கொண்டு, பாவாடையை வயிறு இருக்குகிறது என்று தன கூதி மேடு வரை கீழே இறக்கி கட்டிக்கொண்டு முழு வயிறையும் காட்டிக்கொண்டு வீட்டில் அலைவதும் அடிக்கடி முலை தரிசனம் தருவதும் ஹரிஷை படாத பாடு படுத்தியது. அப்படியே இழுத்து போட்டு அம்மாவை ஓக்க மாட்டோமா என்று மனம் அலைந்தாலும், கர்பமாக இருப்பவளிடம் எப்படி ஆரம்பிப்பது, அதோடு அம்மா ஒத்துக்கொள்ளாமல் வருத்தபட்டால், என்ன செய்ய என்று தன்னை அடக்கிக்கொண்டான். இருந்தாலும் அவனால் அடக்க முடியவில்லை. ஒருநாள், இரவு எல்லோரும் டிவி பார்த்துக்கொண்டிருந்த போது ஹரிஷ் மெதுவாக அம்மா பக்கத்தில் உக்காந்தான்.


‘அம்மா பாப்பா பெருசா வளர்ந்திருக்குமாம்மா’ திவ்யாவின் வயிற்ரை பார்த்துக்கொண்டே பேச்சி குடுத்தான். டிவி பார்த்துக்கொண்டே ‘ஆமாண்டா செல்லம், இன்னும் கொஞ்ச நாளுல புறந்திடும்’ அவனை பார்க்காமலே பதில் சொன்னாள் திவ்யா. ‘அம்மா நான் உங்க வயிற தடவி பாக்கட்டா’ என்றான் ஹரிஷ். இதை எதிர்பார்க்காத திவ்யா அவன் பக்கம் திரும்பினாள். அவனுடைய கண்கள் தன் முந்தானை போர்த்திய வயிற்றின் மேல் இருப்பதை பார்த்து லேசாக சிரித்துக்கொண்டே ‘ம்ம்ம் தடவி பாருடா’ என்று சொல்லிக்கொண்டே தன் சேலையை வலது பக்கம் இழுத்து முழு வயிற்றையும் காட்டினாள். முதலில் எடுத்ததும் அம்மாவின் தொப்புள் பகுதியில் கை வைத்தான் ஹரிஷ். அவன் கை வைத்ததும், கர்பத்தால் இழுக்கப்பட்டு மிகவும் உணர்ச்சி மிகுந்த பகுதியில் கை பட்டதும் திவ்யா ஒரு வினாடி சிலிர்த்தாள். அவளது புண்டையும் உயிர்த்து கசிய தொடங்கியது. என்னதான் கணவனுடன் அடிக்கடி உறவு கொண்டதில்லை என்றாலும் திவ்யாவின் உணர்ச்சிகள் முழுவதுமாக செத்து போக வில்லை. கணவன் தினமும் உறவுக்கொள்ள அழைத்திருந்தாலும் சளைக்காமல் அவனுக்கு விரித்து காட்டியிருப்பாள். இப்போது ரொம்ப நாள் கழித்து அவளுக்கு எதோ ஒரு உணர்ச்சி தூண்டுதல். இதை சற்றும் அறியாதது போல் ஹரிஷ் மெதுவாக அவள் வயிறு முழுவதும் தடவினான். ஏற்கனவே திவ்யா வயிறை இருக்க கூடாது என்று பாவாடையை கீழே இறக்கி போட்டிருந்தாள், மேலே ஜாக்கெட் கீழ் ஹூக்கை கழற்றி விட்டிருந்தாள். ஹரிஷோ இதுதான் சமயம் என்பது போல் தன் அம்மாவின் வயிறு பகுதியை அணுஅணுவாக அனுபவித்தான். ‘அம்மா குழந்தை காலு எங்கம்மா இருக்கும்’ வயிறை தடவிக்கொண்டே கேட்டான். ‘இப்போ பத்தாவது மாசம் ஆச்சில குழந்தை காலு இங்க இருக்கும்’ என்று தன் முலைக்கு கீழே கை வைத்து காட்டினாள். அவள் எதிர்பார்க்காத வண்ணம் ஹரிஷ் திடீரென்று அவள் கைவைத்த இடத்தில் முத்தம் கொடுத்தான். அதை சற்றும் எதிர்பார்க்காத திவ்யா லேசாக உணர்ச்சி வசப்பட்டவலாய் ‘ஹா’ என்று காமமாய் கூறினாள். அந்த சத்தத்தை கேட்டு இவர்கள் பக்கம் திரும்பிய செண்பகம் நடப்பதை கண்டுகொள்ளாதவள் போல டிவி பக்கம் திரும்பிக்கொண்டாள். ‘அம்மா குழந்தை வயிறு எங்கம்மா இருக்கும்’ என்று கேட்டவனை காட்டினால் என்ன செய்வான் என்று தெரிந்தவளாய் காமமும் ஆச்சர்யமும் கலந்து பார்த்தவள், ‘இங்க இருக்கும்டா, செல்லம்’ என்று வயிறு பகுதியில் கை வைக்க ஹரிஷ் அவள் கை எடுக்கும் முன்பே கையை அவனே எடுத்து அங்கே முத்தமிட்டான். ‘அப்புறம் தலை எங்கம்மா இருக்கும்’ என்று கேட்டவனிடம் அங்க காமிச்சா அங்கேயும் முத்தம் கொடுப்பானே என்று எண்ணி, காமிக்கலாமா?… வேண்டாமா?… என்று அவள் மனம் போராடினாலும், அவள் கைகள் தானாகவே அவள் பாவடையை கீழே தளர்த்தி தன் அடிவாயிற்றை காண்பித்தது. உக்கார்ந்த நிலையில் முத்தம் கொடுக்க சங்கடமாக இருந்த படியால் லேசாக அம்மாவின் மடியில் படுத்தவாறு அடி வயிற்றின் கீழ் பகுதியில் ஹரிஷ் முத்தத்தை பதித்தான். டிவியில் இருந்து கவனம் சிதறியவலாய் செண்பகம் இவன் அங்க என்ன பண்றான் என்று பார்க்க, திவ்யா கண்களை சொருகி கிறங்கி போய் தன் வயிறை காண்பித்து கொண்டிருந்தாள். ஹரிஷ் முத்தத்தை விட்டு தன் உதட்டால் வருடி கொண்டிருந்தான்.




‘டேய் அங்க என்னடா பண்ற’ என்று செண்பகம் கேட்க, ‘பாப்பாவுக்கு முத்தம் கொடுக்குறேன் பாட்டி’ என்று குழந்தை தனமாக ஹரிஷ் பதில் சொல்ல, ‘பாப்பாக்கு முத்தம் கொடுக்குரியா, இல்ல அம்மா கூதிக்கு கொடுக்குரியா’ என்று செண்பகம் கேட்க, கண்கள் கிறங்கி போய் சுகத்தில் லேசாக மயங்கியவலாய், காலை விரித்து காட்டிக்கொண்டிருந்த திவ்யா ‘ஸ்ஸ்ஸ் என்னம்மா அவன் பாப்பாக்கு தான் முத்தம் கொடுக்குறான், நீ சும்மா இறேன்’ என்று மகனுக்கு வக்காலத்து வாங்கினாள். ‘நீ இப்படி விரிச்சி காமிச்சிட்டு இருந்தா அவன் எல்லா இடத்துக்கும் கொடுப்பாண்டி’ கிண்டலாய் சொன்னால் செண்பகம். தன் தாய் கிண்டல் செய்வதை லட்சியம் செய்யும் மனநிலையில் இல்லாத திவ்யா, தன்னை அனுபவித்து முத்தம் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கும் தன் மகனின் தலை முடியை கோதி விட்டவாறு அவன் முத்தத்தை ரசித்து கொண்டிருந்தாள். இதற்கு மேல் செய்யலாமா வேண்டாமா என்று எண்ணம் வர, கிடைத்த வாய்ப்பை நழுவ விட மனமில்லாமல், அதை தொடர வேண்டும் என்று நினைப்போடு, தன்னை தாய் பாசத்தோடும் காமம் கலந்தும் பார்த்து ரசித்துக்கொண்டிருக்கும் திவ்யா அம்மாவை பார்த்து ஹரிஷ், ‘அம்மா இன்னைக்கு நான் உன்கூட படுக்கட்டாம்மா’, என்றான். அதை கேட்டதும் இவர்கள் பக்கம் திரும்பிய செண்பகம் ‘என்னடா அம்மா மேல இன்னைக்கு இவ்ளோ பாசம்’, என்று கிண்டலடிக்க. ‘அதெல்லாம் இல்ல, அம்மா மேல எனக்கு என்னைக்கும் பாசம்தான்’ என்று ஹரிஷ் பதில் சொல்ல, ‘ஆமா ரொம்ப தான் பாசம் அப்போ இவ்வளவு நாள் அம்மாவை தனியா விட்டுட்டு என் தனியா போய் படுத்தியாம்’ என்று உண்மையான கோவத்துடன் திவ்யா கேட்டாள். ‘நீதானேம்மா நான் படிக்கணும்னு தனியா ரூம் எல்லாம் பண்ணிக்கொடுத்த’ ‘நீ படிக்கிறதுக்கு பண்ணி கொடுத்தேன், அப்படியே அங்கேயே படுத்துகிரதுக்கா பண்ணேன்’. ‘ஐயோ அம்மா நான் நீதான் உன் தாலில விளையாடுறது பிடிக்காம, உன் மேல காலு போடுறது பிடிக்காம என்ன தனியா படுக்க வச்சியோன்னு இவ்வளவு நாளும் நினைச்சிட்டு இருக்கேன்மா’ என்று உண்மையாய் வேதனை பட்டான். ‘ஐயோ செல்லம், நீ தாலியோட விளையாடனும்னுதானே உனக்கு முந்தானைய அவுத்து காமிச்சேன் நான், உங்க அப்பா கூட படுக்காம உன் கூட படுத்தேன்.’, என்று திவ்யா தாய் பாசத்தோடு லேசாக கண்கலங்க, ‘என்னை மன்னிச்சிடும்மா, நீதான் என்கூட படுக்க இஷ்டம் இல்லாம அப்படி பண்ணிட்டியோன்னு நினைச்சேன், எத்தனை நாள் உன் தாலியோட விளையாடாம தூக்கம் வராம அழுதிருக்கேன் தெரியுமா’, என்று கூறி திவ்யா மடிமேல் படுக்க, ‘நானும் எத்தனை நாள் உன்னை பிரிஞ்ச ஏக்கத்துல அழுதிருக்கேன் தெரியுமா என் செல்லம்’ என்று கூறி அவன் நெற்றியில் பாசத்தோடு முத்தம் பதித்தாள். ‘சரி சரி, நேரம் ஆச்சி என் புள்ளைக்கு பசிக்கும், நான் போய் சாதம் பினஞ்சி எடுத்துட்டு வரேன் இன்னைக்கு நான் தான் என் புள்ளைக்கு ஊட்டுவேன்’, ஹரிஷ் கன்னத்தை கிள்ளிக்கொண்டே சொன்னாள் திவ்யா. ஹரிஷும் அவள் மடியில் இருந்து எழுந்து உக்கார, திவ்யா மெதுவாக தன் இடது கையை கீழே ஊனி தன் வயிறை பிடித்துக்கொண்டு எழுந்து நிற்க, ஏற்கனவே ஹரிஷின் விளையாட்டில் அவிழ்ந்திருந்த முந்தானை கீழே விழ, லூசாக இருந்த பாவாடை அவுரும் நிலைக்கு வர, எழுந்து நின்றதும் பாவடையை பிடித்துக்கொண்டு முந்தானையை தரையில் போட்டபடி, கீழ் ஹூக் திறந்திருந்த ஜாக்கெட்டோடு தன் மார்பை காட்டிக்கொண்டே பாவடையை சரி செய்தாள். பின் புடவையை ஒழுங்காக கட்டிக்கொண்டு சமையல் அறைக்கு சென்றவள் சிறிது நேரத்தில் தட்டில் சாதத்தோடு வெளியே வந்தாள். வந்தவள் மெதுவாக தரையில் உக்கார்ந்தபடி, ‘ம்ம்ம் உக்காந்துட்டு சாப்பிடுறியா இல்ல அம்மா மடியில படுத்துட்டு சாப்பிடுறியா, என்றது வாய்ப்பை நழுவவிட கூடாது என்று நினைத்து ‘மடியில’ என்று ஒரு வார்த்தையில் ஹரிஷ் பதில் கூற, அவள் கேட்டு முடிக்கும் முன்பே ஹரிஷ் பதில் கூறியதை கேட்டு கொஞ்சலாக சிரித்த படி ‘வா’ என்று தன் மடியை காட்டியபடி உட்காந்தாள்.


ஹரிஷ் நகர்ந்து வந்து, உடலை தரையில் படுத்தபடி, தலையை மட்டும் திவ்யாவின் இடதுகால் மடியில் சாப்பிடுவதற்கு ஏதுவாக படுத்துக்கொண்டான். திவ்யாவும் அவனுக்கு குழந்தைக்கு ஊட்டுவதை போல் சாதம் ஊட்டினாள். அடிக்கடி தட்டை தன் வலது கையில் ஏந்திக்கொண்டு ஹரிஷ் தலை முடியை இடது கையால் வருடிக்கொடுத்தாள். இப்படியாக ஹரிஷ் சாப்பிட்டு முடிக்க, அவள் கையில் ஒட்டி இருந்த பருக்கைகளை தானே உறிஞ்சி கொண்டாள். அதில் ஹரிஷின் எச்சிலும் சேந்து இருக்க அதை நன்றாக உறிஞ்சிக்கொண்டே, ‘இருடா செல்லம் அம்மா கை கழுவிட்டு வந்து வாயை தொடச்சி விடுறேன்’ என்று சொல்லிக்கொண்டே, மெதுவாக எழுந்து அடுப்படிக்கு சென்றாள். தன் கையை நன்றாக கழுவிவிட்டு வெளியே வந்து ஹரிஷ் சாப்பிட்ட வாயை நன்றாக கழுவி விட்டு தன் சேலை முந்தானையால் அந்த தண்ணீரை தொடைத்தாள். ‘ம்ம் இன்னைக்கு நீ உன் ரூம்ல படுக்க வேண்டாம், அப்பா ரூம்ல போய் படு அங்க தான் பெரிய கட்டில் இருக்கு, அம்மா வேலையெல்லாம் முடிச்சிட்டு வந்து உன்கூட படுத்துக்குறேன்’ என்றாள் திவ்யா. ‘சரிம்மா’ என்று கூறியவன் மனதில் இன்னைக்கு எதாவது பண்ணனும் என்று நினைத்தான், ஆனா இப்போவோ அப்போவோ குழந்தை பெத்துக்குற நிலையில இருக்குற அம்மாவ என்ன பண்றது என்ற பயமும் அவனுள் இருந்தது. ஆனா இன்னைக்கு கிடைத்த வாய்ப்பை தவற விட மனசு இல்லை. பாக்கலாம் என்ன பண்ண முடியும் என்று என நினைத்துக்கொண்டான். எது செய்ய வாய்ப்பு கிடைத்தாலும் அதை செய்துவிட வேண்டும் என்று உறுதி எடுத்துக்கொண்டான். எழுந்து உள்ளே போய் தன் மேற்ச்சட்டையை கழற்றி போட்டான். அந்த பெரிய கட்டிலில் படுத்துக்கொண்டான், அம்மா எப்போ வருவாள் என்று நினைத்துக்கொண்டே ரூமின் வாசல் கதவை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தான். அங்கே திவ்யாவிற்கு நீண்ட நாளைக்கு பிறகு மகனுடன் படுக்க போகிறாள் என்ற எண்ணமே அவளுக்கு சுறுசுறுப்பை தந்தது, வேலைகளை எல்லாம் சீக்கிரம் செய்து முடித்தாள். முகம் கழுவி தன் முந்தனையாலேயே தொடைத்துக்கொண்டே ஹாலுக்கு வந்தாள். தன் கையில் சொம்பில் தண்ணி வைத்திருந்தாள். அங்கே செண்பகம் பாய் விரித்து படுத்திருக்க, அவளை பார்த்துக்கொண்டே பெட்ரூமுக்கு போக நினைத்து ஒரு கணம் நின்றாள். ‘அம்மா அந்த சாவிகொத்த கொடு…’ திவ்யா என் சாவிக்கொத்தை கேட்கிறாள் என்று புரிந்தும் புரியாதலாய் போல, ‘அது எதுக்குடி உனக்கு’ என்று கேட்க. ‘ஏன்ம்மா உனக்கு தெரியாதா என் புள்ளை எதுலயாவது விளையாடினாத்தான் தூங்குவான்னு, அவன் பேசும்போது கேட்டுட்டுதானே இருந்த என் தாலியோட விளையாடாம, தூங்காம எவ்ளோ கஷ்டபட்டதா சொன்னான், என் செல்லம். இப்போ என்கூட படுக்கும்போது அவனுக்கு என்ன வேணுமோ அத நான் குடுக்க வேண்டாமா. இப்போ என்கிட்ட தாலி இல்ல, என் தாலிக்கு அப்புறம் உன் சாவிக்கொத்தை தானே பிடிச்சிட்டு தூங்குவான் அதான் இப்போ உன் சாவிக்கொத்தை கொடு நான் காலைல திரும்ப கொடுத்திடுறேன்’, என்று விவரித்து முடிக்க, ‘அது சரிதாண்டி, ஆனா பார்த்து பக்கவாட்டுல சொருகிக்கோ இல்லைன்னா உன் பையன் கண்ட இடத்துல கை வைப்பான், பாத்துக்கோ’ என்று செண்பகம் எச்சரிக்க, ‘அதுக்குத்தான் வாங்கிட்டு போறேன்’ என்று வாய் தவறி திவ்யா உண்மையை சொல்ல, ‘அதானே பார்த்தேன், நீ வயித்தை காமிச்சிட்டு அவன முத்தம் கொடுக்க விடும்போதே எனக்கு தெரியும்டி. ஒன்னும் தெரியாத புள்ளை மாதிரி இருந்துட்டு என்ன வேலை பாக்குற நீ, ம்ம்ம்… என்னவோ என் பொண்ணு நல்லா இருந்த எனக்கு சந்தோசம்தான். பாத்துடி இப்போவோ அப்போவோன்னு புள்ளை பெத்துக்குற நிலமையில இருக்க பாத்து நடந்துக்க’ என்று கேலியோடு அறிவுரையும் கூறி சாவிக்கொத்தை கொடுத்து அனுப்பினாள் செண்பகம். வெக்கத்தோடு சாவியை வாங்கிக்கொண்டு திவ்யா உள்ளே சென்றாள். அவள் வருவதை பார்த்த ஹரிஷ் தலைக்கு கை வைத்து படுக்க, அவனை பார்த்து நாணியபடி திரும்பி ரூம் கதவை தாழ் போட்டாள். பின் சாவிக்கொத்தை இடுப்பில் சொருகிய படி, கட்டிலின் அருகில் தன் பெரிய முலைகளையும் குண்டியையும் ஆட்டிக்கொண்டு சென்றாள். தன் கையில் இருந்த சொம்பு தண்ணியை கட்டிலின் அருகில் தன் பக்கமாக வைத்துவிட்டு, ‘என்னடா செல்லம் தூக்கம் வரலையா?’ என்று கேட்டுக்கொண்டே தன் முந்தானையை உருவி கழுத்தில் முகத்தில் இருந்த தண்ணீரையும் வேர்வையையும் துடைத்தாள். ‘இல்லம்மா இந்த ரூம்ல இது வரை படுத்ததில்லையா, அதான் தூக்கம் வரல’, ஹரிஷ் அம்மாவின் அழகான முதுகு பகுதியை பார்த்துக்கொண்டே, பக்கவாட்டில் தெரியும் அவளது இடுப்பு மடிப்பை ரசித்துக்கொண்டே பதில் சொன்னான்.


‘ம்ம்ம் போக போக சரியா போய்டும்டா’ என்று திவ்யா கூற, ‘அப்போ நான் தினமும் உங்ககூட இங்கயே படுதுக்கவாம்மா’ என்று ஆர்வமாய் கேட்டான். ‘ஆமா இனிமே நீ அம்மா கூடத்தான் படுக்கணும்’ கட்டளை போடுவதுபோல் சொல்லி, ‘தண்ணி தாகம் எடுத்தா இங்க சொம்புல தண்ணி வச்சிருக்கேன் எடுத்து குடிச்சிக்க, சரியா?… வெளிய எதுக்கும் போக வேண்டாம், காலைல விடிஞ்சதும் கதவு திறந்தா போதும் சரியா?…’ என்று கூறிக்கொண்டே தன் கையில் இருந்த முந்தானையை மடியில் போட்டு ஹரிஷுக்கு வலது பக்கத்தில் வெறும் ஜாக்கெட்டோடு படுத்தாள். ‘சபா… என்று படுத்த திவ்யா படுத்ததும் ஹரிஷ் உடனே அம்மா பக்கம் திரும்பி படுத்துக்கொண்டான். தான் பெரியவன் ஆனதுக்கு அப்புறம் தன் பக்கத்தில் படுக்கும் முதல் பெண் அம்மாதான். அவள் படுத்த வேகத்தில் அவள் லோ கட் ஜாக்கெட்டில் இருந்த பிரா போடாத அவளது பப்பாளி முலைகள் ஒரு முறை மேலே எழும்பி பின் ஜாக்கெட்டுக்குள் ததும்பி அடங்கியது. அந்த மைதாமாவு முலைகளை தன் கைக்கு எட்டும் தூரத்தல் பார்க்கும்போது ஹரிஷின் பூலு எழுந்து ஆடியது. அப்படியே கீழே அவன் கண்கள் செல்ல அவளது ஜாக்கெட் கீழ் ஹூக்குகள் பிரிந்திருக்க அங்கிருந்து அவளது வயிறு பகுதி உப்பலாக ஆரம்பித்திருந்தது. வயிறில் துணி எதுவும் இல்லை. நல்ல பெரிய பானை போல இருந்தது திவ்யாவின் வயிறு, இன்னும் கீழே செல்ல அவள் ஆழமான தொப்புள் அழகாக தெரிய அதற்க்கு கீழே அவள் மடியில் போட்டிருந்த சேலை முந்தானை பேன் காற்றில் பரவி இருக்க, அதற்க்கு கீழே அவள் கொசுவம் சொருகிய பாவாடை நாடா வெள்ளையாக வெளியே தெரிய, பக்கவாட்டில் அவள் இடுப்பு எலும்பு ஒரு இன்ச் வரை வெளியே தெரிந்தது. அதற்க்கு கீழே அவள் சேலை நன்றாக மூடி இருக்க, திவ்யா தனது இடது பக்கத்தில் ஹரிஷ் இருப்பதால், தன் வலது காலின் முட்டியை மடக்கி லேசாக தொடையை விரித்து படுத்திருந்தாள். இதையெல்லாம் ஒரு கணத்தில் நோட்டம் இட்ட ஹரிஷ் தன் பூலை சமாதான படுத்த முடியாமல் திணறினான். அவன் தன் பக்கம் திரும்பி படுத்ததை பார்த்த திவ்யா, சிறு வயதில் தாலியோடு விளையாடுவதை நினைத்துக்கொண்டு, ‘அம்மாக்கிட்ட எதுடா தாலி, அதான் நீ விளையாட பாட்டிக்கிட்ட இருந்து சாவிக்கொத்தை வாங்கிட்டு வந்தேன்’ என்று சொல்லியவள், தன் சிதறிக்கிடந்த முந்தானையை ஒதுக்கி தொப்புளுக்கு கீழே தன் கூதிமேட்டின் மேல் சொருகி இருப்பதை காண்பித்தாள். எதோ ‘இங்க தான்டா என் புண்டை இருக்குது’ன்னு காண்பித்ததை போல் இருந்தது. தேங்க்ஸ் மா’ என்று கூறியவன், ‘இன்னைக்கு உன் வயித்தை தடவத்தான் எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருந்தது’ சொல்லிக்கொண்டே தன் வலது பக்கமாக திரும்பி இடது கையை எடுத்து திவ்யா அம்மாவின் வயிற்றில் வைத்தான். ஏற்கனவே சாப்பிடுவதற்கு முன்பு முத்தம் தருகிறேன் என்று தன்னை உசுபேத்தி இப்போதுதான் கொஞ்சம் அடங்கி இருந்த திவ்யா அம்மாவின் உடல் மறுபடியும் சிலிர்க்க ஆரம்பித்தது. ‘ஸ்ஸ்ஸ், உனக்கு என்ன பிடிக்குதோ அத பண்ணுடா செல்லம்’ என்று காற்றாக கூறி, தன் வயிறில் விழுந்திருக்கும் கொஞ்ச நஞ்ச புடவை முந்தானையையும் உருவி தூக்கி போட்டபடி ஹரிஷை காமமாக பார்த்தாள். அவள் வயிறை கையால் சுற்றி சுற்றி அளவு எடுத்தவனாய் அவள் ப்லௌசை மேலே தள்ளி, கீழே அவள் பாவடையை கொசுவத்தொடு கீழே ஒதுக்கி அவள் வயிறு பகுதியை முழுவதுமாக தடவி சூடு ஏற்றினான். இப்போது திவ்யாவிடம் கேட்காமலேயே அவள் வயிறு முழுவதும் முத்தம் குடுக்க ஆரம்பித்தான். ‘எப்போம்மா பாப்பா புறக்கும்…’ ‘இன்னும் பத்து பதினைஞ்சு நாளுல புறக்கும் டா’ ஹரிஷின் தடவல்களில் மெய் மறந்தவளாய் கண்கள் சொருகி ஹரிஷை பார்த்துக்கொண்டே அவன் தலை முடியை கோதிக்கொண்டே கூறினாள். அம்மா கொஞ்சம் இணங்குவதை கவனித்த ஹரிஷ், இன்னும் தைரியம் வந்தவனாய் தொப்புளில் முத்தம் கொடுத்துக்கொண்டே கையை சாவிக்கொத்தின் பக்கத்தில் வைத்து மெதுவாக கையை உள்ளே கொண்டு சென்றான். பாவாடை கீழே இறங்க இறங்க திவ்யா அம்மாவின் கூதி முடி வளரும் இடம் தொடங்க, திவ்யா அம்மாவுக்கும் அவள் எதிர்பார்க்காத அளவு பாவாடை கீழே இறங்குவதை உணர்ந்தாள். காமத்தின் உச்சத்தில் எதையும் தடுக்க முடியாதவளாய் திவ்யா ஹரிஷை விளையாட விட்டாள். ஹரிஷ் திவ்யா அம்மாவின் கூதியை பார்க்கும் ஆர்வத்தில் அவள் தொப்புளில் அப்படியே தலை வைத்து படுத்தான். சிறிது நேரம் பாரம் தாங்கியவள், பின் வலி எடுக்கவே ‘ஹரிஷ் கண்ணா, அம்மா வயித்துல இப்போ படுக்காதடா, அம்மா குழந்தைய பெத்து பாட்டிக்கிட்ட கொடுத்துட்டு உனக்காகவே வரேன் அப்போ, நீ எப்போவும் அம்மா மேலே படுத்துக்கலாம்’, என்ன பேசுகிறோம் என்று அறியாமல் உணர்ச்சி பொங்க சொல்ல…


‘ஏன்ம்மா பாப்பாவ என்கிட்டே கொடுக்க மாட்டீங்களா நான் பாப்பாக்கூட விளையாட வேண்டாமா’ ஹரிஷ் குழந்தை தனமாக கேட்க… ‘நீ பாப்பாக்கூட விளையாடினா அம்மாக்கூட யாரு விளையாடுவா’ ‘நான் பாப்பாக்கூடையும் விளையாடுவேன் அம்மாக்கூடையும் விளையாடுவேன்’ என்று சொல்லிக்கொண்டே திவ்யாவின் வயிற்றில் இருந்து எழுந்து அவள் பக்கத்தில் படுத்தான். ஆனாலும் அவன் கை அவள் கூதி மேட்டில் அவள் முடிகள் வளர தொடங்கும் இடத்தில் வருடி கொண்டிருந்தது. பின் தன் இடது கை பெருவிரலை முடிகளில் வருட விட்டபடி மீதி விரல்களால் அதற்கு கீழே பாவடையில் தொங்கிய சாவிக்கொத்தை அழுத்தி கவ்வி பிடித்தான். திவ்யா ஏற்கனவே அவளது வலது காலை விரித்து வைத்திருந்தால், ஹரிஷ் அழுத்த அவளது புடவை பாவாடையோடு பள்ளம் விழுந்தது போல் இரண்டு கால்களுக்கும் இடையே செல்ல ஹரிஷின் கை திவ்யா அம்மாவின் கூதியில் முட்டியது. அதை எதிர்பார்க்காத திவ்யா உடல் சிலிர்த்து கண்கள் விரிந்து காமம் கொப்பளிக்க ஹரிஷை திரும்பி பார்த்தாள். ஹரிஷ் தூங்குவது போல் கண்களை மூடிக்கொண்டு சாவிக்கொத்தில் விளையாடுவதுபோல் தன் கைவேலையை திவ்யாவின் கூதியில் அரங்கேற்றிக்கொண்டிருந்தான். சாவிக்கொத்தை அடிவிரல்களில் வைத்துக்கொண்டு உள்ளங்கையால் பிடித்துக்கொண்டு அவன் விரல் நுனிகளை திவ்யாவின் கூதியில் வருடினான். ஹரிஷ் கண்களை மூடி இருந்த படியால் தன்னை பார்க்கமாட்டான் என்று தெரிந்து, திவ்யா உடல் சுகத்தில் நெளிந்தாள். என்னதான் கணவனிடம் ஓத்து இன்பம் அனுபவித்திருந்தாலும், இப்படி பட்ட சூழ்நிலை அவளுக்கு கை வேலை கூட பெரிய சுகமாக உச்சியில் ஏறியது. தன் உடல் அசைவை ஹரிஷின் கைகள் உணராமல் இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டாள். ஹரிஷின் கவனம் இப்போது சாவிக்கொத்தின் மேல் இல்லை தன் கூதி மேல்தான் இருக்கிறது என்பது நன்றாக புரிந்தது. சாவிக்கொத்தின் ஒரு முனை வெளியில் சாவியோடு தொங்க இன்னொரு முனை திவ்யாவின் கூதி கோட்டில் பட்டுக்கொண்டிருந்தது. ஏற்கனவே ஒழுகியிருந்த திவ்யாவின் கூதி இப்போது மேலும் குளம் போல் ஊற்று எடுக்க அந்த சாவிக்கொத்து முனை நன்றாக அதில் நனைவதை உணர்ந்தாள் திவ்யா. இப்போ நல்ல ஊறி காலைல நல்ல காஞ்சி விரச்சி இருக்குற சாவிக்கொத்தை பார்த்து அம்மா என்னடி இதுன்னு கேட்டா என்ன சொல்ல, உன் பேரன் பண்ண விளையாட்டுல நான் கசிஞ்சி போனதுன்னா சொல்ல முடியும் என்று நினைக்கும்போதே திவ்யாவின் முகம் சிவந்தது. ஹரிஷ் தூக்கத்தில் விளையாடுவது போல் அவன் சாவிக்கொத்தை பிடித்து கீழே இழுத்தான். அவன் பெருவிரல் அவள் முடிபகுதியில் இருந்து கீழே இறங்கி புடவை கொசுவத்தை பிடித்தி சாவிக்கொத்தொடு கீழே இறக்கியது. இறங்கிய வேகத்தில் அவன் பெருவிரல் திவ்யா அம்மாவின் கூதி பருப்பில் போய் நின்றது. முடியோடு அவள் கூதி பருப்பில் நிமிண்டியவன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முடிகளை பெருவிரலாலேயே ஒதுக்கி அவள் பருப்பை உணர்ந்தான். முடிகள் ஈரமாக இருக்க அது அம்மாவுடைய கூதி நீர் என்பதை உணர்ந்தவனின் மூலையில் அது பற்றிய தகவல்கள் செக்ஸ் புத்தங்களில் படித்தது எல்லாம் ஒரு கணம் ஞாபகத்துக்கு வர அம்மா இப்போது உச்ச கட்டத்தில் இருக்கிறாள் என்பது புரிந்தது. பெருவிரலால் நிமிண்டிய படியே தன் ஆள்க்காட்டி விரலையும் பெருவிரளோடு சேர்த்து மெதுவாக கொஞ்சம் கீழே இறங்கி திவ்யா அம்மாவின் கூதி உள்ளே விரலை சொருகினான். தன் அம்மாவின் கூதியை தொட்டு விட்டான். உள்ளே விரலை புகுத்தி விட்டான். ஏற்கனவே சூடாகி போய் இருந்த திவ்யாவின் கூதி நன்றாக திறந்து இருந்தது. உள்ளே கஞ்சி நிரம்பி இருக்க இவன் விரலை உள்ளே விட்டு வாசலை திறந்து விட்டதும் உள்ளே இருந்த கூதி நீர் வெளியே கசிந்து பிசுபிசுப்பாக்க, ஹரிஷின் விரல் தடையின்றி உள்ளே சென்றது. ஓட்டை எவ்வளவு தூரம் போகிறது என்ற குழந்தை ஆர்வத்தில் ஹரிஷ் முழு விரலையும் விட்டு ஆழம் பார்க்க, அது அவன் விரல் நீளத்தையும் தாண்டி ஆழமாக செல்கிறது என்று கற்றுக்கொண்டான். எடுத்ததுமே ஹரிஷ் நிறுத்தாமல் விரலை ஆழமாக விட்டது திவ்யா அம்மாவை தடுமாற வைத்தது. தன் இடுப்பை லேசாக அசைத்தவளாய் ‘ஹா’ என்று சத்தம் இல்லாமல் முனங்கினாள். ஹரிஷின் ஆள்க்காட்டி விரல் கூதியின் உள்ளே பக்கவாட்டு சதைபிடிப்பு சுவர்களில் விளையாட, அவன் பெருவிரல் திவ்யாவின் கூதி பருப்பை நிமிண்ட, இந்த சுகத்தை இதுவரை அறியாத திவ்யா, புழு போல் நெளிந்த படி உச்சத்தை அடைந்தாள். அவள் இடுப்பை எக்கி எக்கி அவள் கூதியுள் கஞ்சியை குப்பென்று நிறைத்தது. அவள் உச்சம் பெற்றுவிட்டாள் என்பதை அறியாத ஹரிஷ் விளையாடிக்கொண்டே இருக்கவே, கொஞ்ச நேரம் அதில் தளைத்து இருந்தவள், ஹரிஷின் கையை பிடித்து நிறுத்தினாள். மெதுவாக அவன் கையை எடுத்து தன் வயிற்றின் மேல் போட்டுக்கொண்டாள். அது ‘ஸ்லர்ப்’ என்ற சத்தத்தோடு வெளியே வந்து அவள் வயிற்றின் மேல் பட்டதும் அதில் இருந்த தன்னுடைய கஞ்சி தன் வயிறில் பட்டு பிசுபிசுப்பாக்குவதை உணர்ந்தாள். இதற்கு முன் கஞ்சி கையில் பட்டாலே முகம் சுழிக்கும் திவ்யாவிற்கு இன்று தன் உடலில் படுவது பிடித்திருந்தது.


ஓல் முடிந்து தன் உடைகளை சரி செய்யும் வேசி போல தன் பாவடையை இழுத்து மேலே போட்டுக்கொண்டாள். தன் முந்தானையை தேடி அதை எடுத்து தன் மேல் போர்வை போல போட்டுக்கொண்டாள். அவ்வளவுதானா என்று ஹரிஷ் தூங்குவது போல் நடித்துக்கொண்டே நினைக்க… திவ்யா கர்பமாக இருந்த படியாலும், ஹரிஷ் இன்று அவளை மிகவும் சூடேற்ற அதனால் உடலை அலட்டிக்கொண்டதாலும். பின் ஹரிஷின் விளையாட்டில் மிகவும் உணர்ச்சி கொந்தளித்து உச்சம் பெற்றதாலும், திவ்யாவால் அதற்க்கு மேல் ஒத்துழைக்க முடியவில்லை என்பதுதான் உண்மை. தான் கர்பத்தின் கடைசி நிலையில் இருப்பதால் அதற்கு மேல் ஹரிஷை செய்ய விட அவள் மனது பயந்தது. அவள் நாடி நரம்பு எல்லாம் அடங்கி தளர்ந்தது. எதோ இரத்தம் இப்போது தான் சீராக பாய்வது போல் உணர்ந்தாள், சீராக மூச்சி விட, கண்களில் களைப்பும், தூக்கமும் பரவ அப்படியே தூங்கிவிட்டாள். மறுநாள் காலை திவ்யா தான் முதலில் எழுந்தாள். ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் ஆழமான தூக்கம் போல் இருந்தது. ஹரிஷை பார்த்தாள். அவன் இவள் பக்கமாக திரும்பி படுத்திருந்தான். ஒரு கை தலைக்கு அடியில் கொடுத்தபடி இன்னொரு கை திவ்யாவின் முலையின் மேல் படர்த்தி வைத்து தூங்கிக்கொண்டிருதான். நன்றாக விடிந்ததை உணர்ந்த திவ்யா. முதலில் தன மார்பை தூக்கி லேசாக உடலை நெலித்து விட்டு ஹரிஷின் கைகளின் ஸ்பரிசத்தை தன மார்பில் நன்று அனுபவித்துவிட்டு, பின் மெதுவாக அவனை எழுப்பாமல் அவன் கைகளை எடுத்து கீழே வைத்தாள். பின் கட்டிலில் உக்காந்து தன் முந்தானையை தேடி பிடித்து மேலே போட்டவளாய், தன் அழகிய முடியை ஒன்று சேர பிடித்து கொண்டை போட்டுக்கொண்டே ஹரிஷை மீண்டு பார்த்தாள். அவன் அசந்து தூங்கிக்கொண்டிருக்க, ‘எப்படி தூங்குறான் பாரு ஒன்னு தெரியாத குழந்தை மாறி, ராத்திரி என்ன பாடு படுத்திட்டான்’ என்று அவன் செய்த செயல்களை நினைத்து பார்த்துக்கொண்டாள். ‘அம்மா நான் உங்க வயிற தடவி பாக்கட்டா’ என்று ஹரிஷ் கேட்டவரை தான் நன்றாக ஞாபகம் இருந்தது. அதன் பின் நடந்த அனைத்தும் அவளுக்கு போதையில் கனவு உலகத்தில் நடந்துபோல் இருந்ததன. அவன் செய்தததையும் தான் அதற்கு இணங்கியதையும் நினைத்துக்கொண்டு லேசாக வெக்க பட்டு சிரித்தபடி, ஹரிஷை எழுப்பாமல் அவன் கன்னத்தை கிள்ளினாள். பின் எழுந்து தன் புடவையை சரி செய்துவிட்டு, அறைக்கதவை திறந்து வெளியே வந்து செண்பகத்தை தேடிக்கொண்டே சமையல் அறைக்கு சென்றாள். அங்கே செண்பகம் இவர்களுக்கு காபி கலந்து வைத்திருந்தாள். பின் புறம் செண்பகம் துணி துவைக்கும் சத்தம் கேட்க, காபி டம்பலரோடு பின் புரத்துக்கு சென்றாள் திவ்யா. திவ்யாவை பார்த்த செண்பகம் அவள் முகத்தில் ஒரு மாற்றம் தெரிவதை கவனிக்காமல் இருக்க வில்லை. அவள் முகத்தில் இருந்த எதோ ஒரு இறுக்கம் குறைந்து முகம் மலர்ந்து இருந்தது. ‘என்னடி ராத்திரி சரியா தூங்கலையா’ வம்பிழுத்தால் செண்பகம். ‘அதெல்லாம் இல்லம்மா ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் நல்லா தூங்கி எழுந்தேன்’ என்று திவ்யா சொல்ல, ‘அப்படியா நான் என்னவோ ராத்திரி பூரா உன் மகன் உன்ன தூங்க விட்டிருக்க மாட்டானுல்ல நினச்சேன்’ என்று செண்பகம் கேட்க. ‘அவன் என்ன தூங்கவிடாத மாதிரி தான் பண்ணினான், ஆனா ரொம்ப கலைப்பா தூக்கமா வந்திரிச்சிம்மா, அப்படியே என்னையும் அறியாம தூங்கிட்டேன்’ என்றாள் திவ்யா. ‘அப்போ ராத்திரி ஒண்ணுமே நடக்கலையாடி’ ஏமாற்றமாக செண்பகம் கேட்க. ‘அது ஏன்ம்மா கேக்குற, அவன் விரல் வச்சே எனக்கு வர வச்சிட்டான்ம்மா, மாமாகூட அங்க அப்படி பண்ணதில்ல, அவன் பண்ணதுல ரொம்ப உணர்ச்சி வசப்பட்டு வந்தததாலத்தான் கலைப்பா தூக்கம் இழுத்திரிச்சிம்மா’ என்று முதல் இரவுக்கு போயிட்டு வந்து தாயிடம் நடந்ததை கூறுவதுபோல் சொல்லி முடித்தாள் திவ்யா. ‘அப்போ நல்லா ஆடிட்டு தான் தூங்கிருக்கீன்களா, எதோ ஒண்ணுமே பண்ணாத மாறி முகத்த வச்சிட்டு இருக்க, கள்ளி’ என்று பெண்மையாக அவள் தொடையை தட்டியவள் ‘நான்தான் அவன் சின்ன வயசா இருக்கும்போதே சொன்னேனே அவன் நல்லா விரல் போடுவான்னு நீதான் கேக்கல, இவ்வளவு நாள் சும்மா இருந்துட்ட’, என்று அனுபவம் அறிந்தவள் போல் செண்பகம் பேச, செண்பகம் வார்த்தைகள் திவ்யாவின் உடலை கூசி சிலிர்க்க வைக்க, ‘ச்சி அசிங்கமா பேசாதம்மா’ என்று வெக்கத்தோடு சிணுங்கினாள்.


‘ஆமாண்டி நீ பண்றதெல்லாம் பண்ணு நான் பேசுறது தான் உனக்கு அசிங்கமா தெரியுது, சரி சரி ஹரிஷ் இன்னும் எழுந்துக்கலையா, அவன எழுப்பி காபி குடுடி அவன் ஸ்கூல் போக வேண்டாமா…’ ‘ஆமாம்மா, சரி நான் அவன கவனிக்குறேன்’ என்று போக எத்தனித்தவளை, செண்பகம் தடுத்து, ‘திவ்யா இன்னும் கொஞ்ச நாளைக்கு ஹரிஷோட படுக்க வேண்டாம்’ என்றாள். ‘ஏன்ம்மா’ என்று ஏக்கமும், கவலையும் கேள்வியாய் பார்த்தவளை பார்த்து, ‘நீயே இப்போவோ அப்போவோன்னு இருக்க, ஹரிஷ் சின்ன பையன் அவன்கிட்ட வேகம் தான் இருக்கும், நீயும் அவன் செய்றதுக்கு எல்லாம் ஒத்துலைக்குற, நேத்து அவன் உன் வயித்துக்கு முத்தம் கொடுத்தத பார்க்கும்போதே அவன் உன் மேல வெறியா இருக்கான்னு தெரிஞ்சிகிட்டேன். அதனால குழந்தை நல்லபடியா புறக்கட்டும், அப்புறமா நல்லா நாளா பார்த்து நானே உன்ன அவன்கூட சேர்த்து வைக்குறேன் அது வர கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோடி செல்லம்’ என்றாள். செண்பகம் சொல்வது வருத்தத்தை தந்தாலும் அதன் உண்மையை புரிந்தவளாய் ‘சரிம்மா’ என்றாள் சோகமாக அடுப்பறைக்கு சென்று ஹரிஷிக்கு காபி கலந்து எடுத்துக்கொண்டு பெட்ரூம் சென்றாள்.

அங்கே ஹரிஷ் தூங்கிக்கொண்டிருந்தான். அவனை ஆசையாக பார்த்தவளாய் அவன் தோளை உலுக்கி எழுப்பினாள். எழுந்த ஹரிஷ் காலைலேயே அம்மா முகத்தில் விழித்தவனாய் அம்மாவிடம் காபி வாங்கி குடிக்க…, ‘என்னடா இவ்வளவு நேரம் தூங்குற ராத்திரி சரியா தூங்கலையா?’ ‘இல்லம்மா ராத்திரில்லாம் தூக்கம் வரல’ ‘அம்மாவ மன்னிச்சிக்கோ செல்லம், அம்மாவுக்கு ரொம்ப கலைப்பா இருந்திச்சா, அதான் கண்ண இருட்டிடிச்சி, இனிமே அம்மா உன்ன தூங்கவச்சிட்டு அப்பறமா தூங்குறேன்…’ திவ்யா பாசத்தோடு கூற… ‘பரவால்லம்மா, கொஞ்சம் கொஞ்சமா பழகிடும்’ ‘ம்ம்ம் சரி சரி, சீக்கிரம் எழுந்து ஸ்கூலுக்கு கிளம்பு நேரம் ஆச்சி’ அவசரப்படுத்தினாள். இன்று இரவு அம்மாவை தூங்க விடக்கூடாது என்று பகல் முழுவதும் நினைத்த ஹரிஷிக்கு அன்று இரவி ஏமாற்றமே காத்திருந்தது. அன்று இரவு சாப்பிட்டுவிட்டு அம்மாவுக்காக காத்திருந்த ஹரிஷ் அம்மா வெளியே பாயை விரித்து படுப்பது தெரிந்து வெளியே வந்து ‘அம்மா உள்ள வந்து படு’ என்று கட்டளை போட. அதற்கு செண்பகம் வேண்டாம் என்று விளக்கம் கூற, அதை புரிந்து கொண்டவனாய் வருத்ததோடு உள்ளே சென்று கட்டிலில் படுத்துக்கொண்டான். ‘ச்ச இப்போதான் தைரியாமா தொட ஆரம்பிச்சேன் அதுக்குள்ளே இப்படி ஆயிடிச்சே’ என்று கவலையுற, இவன் முகத்தில் கவலையை பார்த்து அங்கே திவ்யா ஏங்க, அதை பார்த்து செண்பகம் ‘இது என்ன ஆத்து தண்ணியா அடிச்சிட்டு போறதுக்கு, கிணத்து தண்ணிதானே எப்போ வேணாலும் குடிச்சிக்கலாம். கொஞ்சம் ரெண்டு பேரும் பொறுமையா இருங்க’ என்று சொல்ல, இருவரும் தங்களை தாங்களே தேத்திக்கொண்டு உறங்கி போனார்கள்.







கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக