http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : செல்வா - பகுதி - 2

பக்கங்கள்

புதன், 29 ஜனவரி, 2020

செல்வா - பகுதி - 2

செல்வாவுக்கு திடீர் என்று விழிப்பு வந்தது. பாத்ரூம் போக வேண்டும் போல இருந்ததால் எழுந்தான். மெல்லிய இரவு விளக்கு வெளிச்சத்தில் பாத்ரூம் போய் விட்டு திரும்ப வந்து படுக்கலாம் என்று நினைத்து, அதற்கு முன்னால் காயத்ரி எப்படி தூங்குகிறாள் என்று அறிய ஆவல் கொண்டான். கட்டிலில் அவளை காணவில்லை, சுற்றுமுற்றும் தேடிய அவன் கண்கள் தரையில் நிலைத்து நின்றது. செல்வாவின் தலையணைக்கு அருகில் தரையில் ஒருகளித்து உறங்கி கொண்டிருந்தாள் காயத்ரி. போர்வை எதுவும் இல்லாததால் அவள் உடல் குளிரில் நடுங்கி கொண்டிருந்தது. தலையில் கைவைத்து கொண்டு " என்ன பெண் இவள் என் அருகில் உட்கார்ந்தவாரே தூங்கிவிட்டால் போல, சரி முதலில் கட்டிலில் உள்ள தலையணை மற்றும் போர்வையை எடுத்து போர்த்தி விடலாம் என்று எண்ணி அவளை முழுக்க போர்வை கொண்டு போத்தி விட்டு, அருகிலே அவனும் படுத்தான். அவள் முகம் வட்டமான நிலவு போல் இரவுவிளக்கில் பளபளக்க, அவளை பார்த்து கொண்டே மனநிம்மதியுடன் உறங்கினான்.



காலை 5 . 30 மணி அளவில் எழுந்து தனது வழக்கமான யோகா, மற்றும் உடற் பயிற்சிகளை முடித்தான். மணி இப்போது 6 . 30 . கதவை தட்டும் ஓசை. அவனுக்கு புரிந்தது. காயத்ரியை எழுப்பினான். அரக்கபரக்க எழுந்தவளிடம், "இந்த பாரு உங்க அம்மா தான் கதவை தட்டுறாங்க, கொஞ்சம் உன்னோட புடவையை கலைத்து, மற்ற உடைகளையும் கலைத்து நமக்கு முதல் இரவு நடந்த மாதிரி நடந்து கொள். இங்கே நடந்தது எதுவும் அம்மாவுக்கு தெரிய வேண்டாம், வருத்தபடுவார்கள். தயவுசெய்து நான் சொன்னபடி செய்". தலையை அசைத்து அவன் சொன்னது போல், உடைகளில் சில மாற்றங்களை செய்தபின் கதவை திறந்தாள் காயத்ரி. அதற்குள் கட்டிலுக்கு தலையணை மற்றும் போர்வையை மாற்றி, கட்டிலில் படுத்து உறங்குவது போல் நடித்தான் செல்வா. காஞ்சனா வாசலில் நின்று காயத்ரியை வெளியே அழைத்து "என்னடி எல்லாம் ஒழுங்காக நடந்ததா?" என்று கேட்க, ஆமாம் என்று ஒரு வார்த்தையில் பதில் சொல்லி விட்டு, வெளியில் இருந்த பாத்ரூமில் குளிக்க சென்று விட்டாள். செல்வாவும் ஒரு மணி நேரம் கழித்து எழுந்து உள்ளே இருந்த பாத்ரூமில் குளித்துவிட்டு வெளியே வர, அவனுக்கு காபி தயாராக இருந்தது. குடித்து முடித்த போது காயத்ரி ரூமுக்குள் நுழைந்து அவனுக்கு தேவையான உடைகளை வைத்துவிட்டு வெளியேற, புதிய உடைகளை மாற்றி கொண்டு வெளியே வந்தான் செல்வா. வாசலில் அவனுக்காக காத்து கொண்டிருந்த காயத்ரி, "கீழே வாங்க போகலாம், சீக்கிரம் சாப்பிடுங்க, நம்ம (உங்க) வீட்டுக்கு போக வேணும்னு அம்மா சொன்னாங்க". கீழே இறங்கி வந்தபோது அவனுக்கு முன்னே அவன் மாமனார், மாமியார், காயத்ரி தங்கை திவ்யா அனைவரும் காத்து கொண்டிருந்தனர். மூர்த்தி "என்ன மாப்பிளை சீக்கிரம் சாப்பிட்டு காயத்ரியோட நீங்க கிளம்புங்க, நாங்களும் உங்களோட வரலாம்னு பாக்கிறோம். உங்களுக்கு சம்மதம் தானே?" "என்ன மாமா நீங்க இதுக்கெல்லாம் என்கிட்ட எதுக்கு கேக்கணும், வாங்க போகலாம்" என்று சொல்லி விட்டு, குட்மார்னிங் அத்தை, திவ்யா என்று சொல்லிவிட்டு, காயத்ரியுடன் காலை உணவுக்கு என்று உட்கார்ந்தான்.அனைவரும் ஜம்புலிங்கம் வீட்டுக்கு செல்ல, அனைவருக்கும் சிறப்பான வரவேற்பு அளிக்கபட்டது. செல்வா காயத்ரியை ஆரத்தி எடுத்து உள்ளே அழைத்து வந்தனர். செல்வா, மூர்த்தி, காஞ்சனா சோபாவில் உட்கார, காயத்ரிசெல்வாபக்கத்தில்நின்றுகொண்டிருந்தாள். பார்வதி அவளையும் திவ்யாவையும் உட்கார சொல்ல, பரவா இல்லை, அத்தை என்று சொல்லி நின்று கொண்டிருந்தாள் காயத்ரி. பார்வதி சமையல் அறைக்கு செல்ல காயத்ரியும் அவள் பின்னாலே சென்று காபிபோட உதவி செய்தாள். பார்வதிக்கு தன் மருமகள் ரொம்ப அழகு என்பதில் பெருமை, இப்போதோ தனக்கு உதவி செய்வதில் ரொம்ப சந்தோஷம். கணவனுக்கு அருகில் உட்கார தயங்குகிறாள், என்னதான் படித்து இருந்தாலும், பண்பாடு மறக்காத பெண்ணாக இருக்கிறாள். இப்படி ஒரு மருமகள் கிடைக்க தவம் செய்து இருக்க வேண்டும் என்று ஆச்சர்யபட்டாள் பார்வதி. . காபி tray யை எடுத்து சென்று அனைவருக்கும் காபி கொடுத்தாள் காயத்ரி. பருத்தி புடைவையில் அழகு தேவதையாக மிளிர்ந்த காயத்ரியை காபியுடன் சேர்ந்து, கண்களால் பருகினான் செல்வா. "டேய் செல்வா கவிதா இப்போ தான் போன் பண்ணினா, உன் செல்போன் தொடர்பு கிடைக்காததால என்னை கூப்பிட்டா, உன்னோட தேன்நிலவுக்கு ஊட்டில புக் பண்ணுதன கன்சல் பண்ணி குனூர் தாஜ் ஹோட்டல்ல ஒருவாரம் புக் பண்ணி இருக்காங்க. உங்க ரெண்டு பேருக்கும், சேரன்ல டிக்கெட் புக் பண்ணி உன்னோட மெயில் ஐடிக்கு அனுப்புச்சு இருக்காளாம். காயத்ரியை அவளோட போன்ல கூப்பிட சொன்னா." செல்வா "முதல் இரவே இன்னும் ( www.tamilsexstoriespdf.com ) முடிய காணோம், இந்த நேரத்தில அது ஒன்னுதான் குறைச்சல்," என்று முனகி விட்டு, தனக்காக honey moon trip புக் செய்து கொடுத்திருக்கும் நண்பர்களுக்காக, அவர்களின் அன்புக்காக போகலாம் என்று முடிவு செய்து, காயத்ரியை பார்க்க அவள் சரி என்று கண்களால் சொன்னாள். காயத்ரி கவிதா உடன் பேசி எல்லா விவரங்களையும் வாங்கி கொண்டாள். இன்று இரவே கோவை கிளம்ப வேண்டும் என்றும். நாளை ஒரு surprise கிபிட் காத்திரிப்பதாகவும் கவிதா சொன்னாள். இந்த விஷயம் செல்வாவுக்கு தெரிய வேண்டாம் என்று கேட்டு கொள்ள, காயத்ரியும் சரி என்று சொல்லி போனை துண்டித்தாள். இருவரும் ஒரு வாரத்துக்கு தேவையான உடைகளை பேக் செய்து கொண்டு இரவு சேரனில் kovai கிளம்பினர். காலை கோவை ரயில் நிலையத்தில் AC கோச்சை விட்டு இறங்கிய இருவரையும், கவிதா மற்றும் ரேகா பூங்கொத்துடன் வரவேற்க, கோவையின் சில்லென்ற காற்று அனைவரையும் வருடியது. தூக்க கலக்கத்தில் இருந்து அப்போது தான் விடுபட்டு இருந்த காயத்ரி, கவிதாவை, அக்கா என்று தாவி அணைத்து கொண்டாள். "பாசமலர்களே கிளம்புவோமா" என்று இருவரையும் கிண்டல் செய்த செல்வாவை தோளில் கவிதா கிள்ள, "ஐயோ" என்று கத்தி கொண்டு, "சண்ட வேணாம் சமாதானமா போய்டலாம் என்று சொன்னதை வாபஸ் வாங்கி விட்டு அனைவரும் கவிதா கொண்டு வந்திருந்த இன்னோவாவில் ஏறினர். அவர்கள் இருவரையும் ரெசிடென்சி ஹோட்டலில் விட்டுவிட்டு 11 மணிக்கு திரும்ப வருவதாக சொல்லி விட்டு கவிதா மற்றும் ரேகா கிளம்பினர்.11 மணிக்கு இருவரும் தயாராகி காத்துகொண்டிருக்க கவிதா மட்டும் இன்னோவாவில் வந்து இருவரையும் பிக் அப் செய்து, ராஜ வீதியில் இருந்த பதிவாளர் அலுவலகத்தின் வாசலில் இறக்கி விட்டு காரை பார்க் செய்து விட்டு வருதாக கவிதா விடை பெற்றாள். எதற்கு இங்கே இறக்கி விட்டால் என்று சிந்தனை செய்து கொண்டே இருவரும் இறங்கி அலுவலக வளாகத்தில் நுழைய அங்கே செந்தமிழ், ரேகா, ஜீவா, வாசுகி, ரகு, ரமேஷ், ரோஹித், டேவிட், பாஷா எல்லாரும் இருந்ததை பார்த்து ஆச்சர்ய பட்ட செல்வா, செந்தமிழை பார்த்து "நீ இங்க எப்படிடா வந்த? நீதான எங்கள நேத்து சேரன்ல வழி அனுப்பி வச்ச", என்று கேட்க, " டேய் இதல்லாம் கவிதாவோட surprise giftல ஒன்னு. கவிதா டிக்கெட்டுக்கு காசு தந்தா, அதுனால காலை முதல் ப்ளைட்ல வந்துட்டேன்", என்று சொல்ல, கவிதாவும் அந்த நண்பர்கள் கூட்டத்தில் கலந்தாள். "செல்வா நாங்க எல்லோரும் சேர்ந்து சாய்பாபா காலனில ஒரு பிளாட் வாங்கி இருக்கோம், அத உங்களோட திருமண பரிசா குடுக்கலாம்னு இருக்கோம்" என்று சொல்ல. செல்வா உணர்ச்சி வசப்பட்டு "கவிதா எல்லாத்துக்கும் ஒரு அளவு இருக்கு, நட்புளையும் தான். நண்பர்கள்ன ஏதோ டிவி வாஷிங் மிசின் மாதிரி கிப்ட் வாங்கி தருவாங்க. பிளாட் வாங்கி தருவது எங்கயுமே நடக்காது" என்று சொல்லி அன்புடன் கண்டித்தான்.


"டேய் நாங்க எல்லாரும் சாதாரண நண்பர்கள் இல்லைடா, அதோட நீ MBA படிச்சப்ப எங்க எல்லாருக்கும் Operations Reasearch சொல்லி கொடுத்து 90 மார்க்குக்கு மேல வாங்க வச்ச. ஆனா எந்த கிப்டும் வாங்க மாட்டேன்னு சொன்ன, எங்களுக்கு மனசு கேக்கல. உன்ன மாதிரி நண்பனுக்கு அதுவும் இந்த மாதிரி கல்யாணத்துக்கு கிப்டா கொடுக்கிறதுல பெருமையா இருக்கு. இதை நீ கட்டாயம் எத்துகிடனும் என்று ரகு சொல்ல, எல்லாரும் கோரசாக "செல்வா ப்ளீஸ்டா" என்று கெஞ்ச. "சரி ஆனா ஒரே கண்டிசன் இத காயத்ரி பெயர்ல தான் ரெஜிஸ்டர் பண்ணனும் அப்படின்னா எனக்கு ஓகே," என்று சொன்னான். இவர்களின் நட்பை நினைத்து ஆச்சர்யபட்டு இருந்த காயத்ரிக்கு கடைசியில் செல்வா சொன்னது புரியவில்லை. "என்ன சொன்னிங்க" என்று கேட்ப தற்குள் அவள் பர்சை எடுத்து அவளது பான்கார்டை வெளியே எடுத்து பத்திரம் எழுதுபவரிடம் கொடுத்தாள் கவிதா. போலரிட் கேமராவில் காயத்ரியை போட்டோவும்எடுத்தனர். அடுத்த 1 மணி நேரத்தில் சார்பதிவாளர் உள்ளே அழைக்க, செல்வா காயத்ரியை அழைத்து கையெழுத்திட வைத்தான். கிருஷ்ணா ஸ்வீட்ல இருந்து வாங்கி வந்த மைசூர்பாகை அனைவருக்கும் கொடுத்தான் ரமேஷ்.ரகு தான் கொண்டு வந்திருந்த Xylo காரில் ஆறு பேரை கூட்டி கொண்டு செல்ல, பின்னாலே இன்னோவா காரில் செல்வா காயத்ரி உட்பட ஆறு பேர் பின் தொடர்ந்தனர். இருபது நிமிடத்தில் சாய்பாபா காலனியை அடைந்தவுடன், அனைவரும் டெலிபோன் எக்ஸ்சேன்ஜ் அருகில் இருந்த அந்த புதிய அடுக்கு மாடி குடிஇருப்பில் நுழைந்து முதல் மாடியில் அமைந்து இருந்த 101 என்ற எண்ணிட்ட பிளாட்டின் கதவைதான் கொண்டு வந்திருந்த சாவியை கொண்டு திறந்தான். கவிதா "முதல்ல வீட்டு ஒனற வர சொல்லுங்க" என்று சொல்லி காயத்ரியை வலதுகாலை எடுத்து உள்ளே வர, அதை தொடர்ந்து செல்வா மற்றும் நண்பர்கள் தொடர்ந்தனர். அது 1260 சதுர அடிகள் கொண்ட பிளாட். வரவேற்பறை, கெஸ்ட்ரூம், இரண்டு படுக்கை அறைகள் பாத்ரூமுடன், சமையல் அறை (italian kitchen), பெரியஹால் (with french window) இவற்றுடன், எல்லா வசதிகளுடன், குடியேற தகுந்ததாக இருந்தது. "உங்க ரெண்டு பேருக்கும் இந்த வீடு பிடிச்சிருக்கும்னு நினைக்கிறோம், வாழ்த்துக்கள்" என்று சொல்லி பிறகு, "இப்போ எல்லோரும் அன்னபூர்னாவில் சாப்பிட்டு விட்டு, வீட்டுக்கு கிளம்பலாம் என்றாள்" கவிதா. மதிய உணவு முடிந்த உடன் 2 மணி அளவில் ஏற்கனவே வரசொல்லி இருந்த அவள் வீட்டு டிரைவரை கூப்பிட்டு, "இவங்க ரெண்டு பேரையும் குனூர் தாஜ் ஹோட்டல் டிராப் செய்து விட்டு வந்துவிடு" என்று சொல்லி விட்டு "வாழ்த்துக்கள்" சொல்லி விட்டுகிளம்பினாள். அவளை தொடர்ந்து அனைத்து நண்பர்களும் விடை கொடுக்க செல்வா காயத்ரியை சுமந்து கொண்டு இன்னோவா குனூர் விரைந்தது. நட்பு தான் எவ்வளவு வலியது?சுமார் 5 மணிக்கு, தாஜ் ஹோட்டலில் இருவரையும் இறக்கி விட்டு கவிதாவின் டிரைவர் கோவை செல்ல, ரிசெப்சனில் அவர்களுக்கு பூங்கொத்து உடன் சிறப்பான வரவேற்பு அளிக்கபட்டது. இது எல்லாம் தன் நண்பர்களின் வேலை என்று உணர்ந்த செல்வாவுக்கு என்ன சொல்வது என்று தெரியவில்லை. தன் நண்பர்களின் அன்புக்கு என்ன கைமாறு செய்ய போகிறோம் என்று வியந்து கொண்டே, காயத்ரியுடன் அவர்களுக்காக புக் செய்யப்பட்ட சூட்டில் (suit) நுழைய, அவர்கள் இருவரது சூட்கேஸ்களையும் பின்னாலே ஹோட்டல் ஊழியர் கொண்டு வைத்தனர். முதல் இரவு அறை போல அலங்கரிக்கபட்டு இருந்தது அந்த படுக்கை அறை. அதை பார்த்த செல்வா காயத்ரியை பார்த்து புன்முறுவல் செய்ய, காயத்ரியின் முகம் சிவந்தது. செல்வாவிடம் "உங்கள பார்த்தா எனக்கு பொறாமையா இருக்கு" என்று ஆரம்பித்தாள், சட்டையை கழட்ட தொடங்கிய செல்வா, "எதுக்கு" என்று கேட்க. "உங்க நண்பர்கள் எல்லாரும் உங்க மேல வச்சிருக்கிற அன்பை பார்த்து தான். எனக்கு நண்பர்கள் யாரும் கிடையாது. ஒரே ஒரு பிரெண்ட் தான் - பூஜா அவளும் என்கிட்ட சண்டை போட்டு பிரிஞ்சுட்டாள்", என்று வேதனையுடன் பெரு மூச்சு விட, செல்வாவுக்கு மனதுக்கு சங்கடமாக இருந்தது. அவளுக்கு நண்பர்கள் யாரும் இல்லாததால் பேசுவதற்கு யாரும் இல்லை. சுகமோ துக்கமோ நண்பர்களிடம் பகிர்ந்து கொள்வது போல் எதுவும் இல்லை என்பதை அறிந்த செல்வா, "கவலைபடாதே காயத்ரி, நீ என் கூட எதை வேணாலும் பகிர்ந்துக்கலாம்" என்று சொல்லி விட்டு இரவு உடைக்கு மாறினான். அதற்குள் பாத்ரூம் சென்று காயத்ரியும் நைட்டிக்கு மாறி வந்தாள். இவளுக்கு என்ன டிரஸ் போட்டாலும் நல்லா இருக்கு என்று அவளை பார்த்த உடன் நினைத்த செல்வா " உனக்கு டயர்டா இருந்தா பெட்ல படுத்துக்கோ" என்று சொல்லி அங்கே இருந்த சோபாவில் உட்கார்ந்து தனது ஆப்பிள் ஐபோடை எடுத்து பாட்டு கேக்க ஆரம்பித்தான். காயத்ரிக்கு தூக்கம் வரவில்லை. கொஞ்ச நேரம் டிவி பார்க்கலாம் என்று ரிமோட்டை எடுத்து எல்லா சானலையும் மாற்றி கொண்டு இருந்தாள். "என்ன கண்ணா போர் அடிக்குதா?" என்று கேட்டவாறு தன் ஐபோடை அணைத்து விட்டு அவள் அருகில் அமர்ந்தான். காயத்ரிக்கு கொஞ்சம் கூச்சமாக இருந்தது, ஆனாலும் செல்வா தனக்கு அருகில் அமர்ந்திருப்பது அவள் மனதுக்கு பிடித்திருந்தது.காயத்ரியின் கையை தன் கைகளுக்கு நடுவில் வைத்து, அவள் முகத்தை பார்த்து "என்னவேணும்?" என்று கேட்க, அவளுக்கு ஒரு கணம் மூச்சே நின்றது போல் உணர்வு. ஒரு மனது அவனிடம் இருந்து கையை எடுத்து கொள்ள சொன்னது, இன்னொரு மனமோ வேண்டாம் அவன் முதல் தடவையா உன் கையை பிடிக்கிறான், அவன் மனசு கோண நடந்து கொள்ளாதே என்றது. "செல்வா நான் ஒன்னு கேப்பேன் நீங்க தப்பா நினைக்காம பதில் சொல்லணும்". கையை எடுக்காமலே "என்ன" என்று செல்வா கேட்க, "நீங்க கோவை வீட்டை என் பேர்ல ஏன் எழுதி வச்சிங்க?" என்றுகேட்க, "நீ கேக்குறது ஒரு விதத்தில நியாயம் தான். ஆனா கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் நீ வேற நான் வேறன்னு எனக்கு தோணல. அதனால தான் நான் கொஞ்சம் அவசரபட்டு இப்படி செஞ்சேன். ஒருவேளை உனக்கு நான் அதிகமான உரிமை எடுத்துகிட்டேன் அப்பிடின்னு தோணுச்சின்னா, அயம் ரியலி சாரி" என்று அவள் கையை கன்னத்துக்கு அருகில், கொண்டு வர அவள் கூச்சத்துடன் "இல்ல இல்ல" என்று அவசரத்துடன் மறுத்தாள். அவள் குனிந்த தலையை நிமிர வைக்க செல்வா அவனது கைகளால் அவள் முகத்தை ஏந்தினான். அவள் கண்களை மூடி இருக்க, அந்த பளிங்கு முகத்தில் முத்தமிட நெருங்கினான். காயத்ரி கண்ணை மூடி இருந்தாலும் உணர்வுகள் மூடப்படவில்லை. அவளது சிவந்த இதழ்களில் மென்மையான அச்சாரம் பதிக்க, அங்கே ஒரு புதிய காதல் பாடம் அரங்கேற தொடங்கியது. அவளின் மூடி இருந்த கண்களில் தனது முத்தபயணத்தை தொடர்ந்தான். அவனது உணர்ச்சிகள் கட்டுக்கு அடங்காமல் போக, அவளை அள்ளி அணைத்து கொண்டான். காயத்ரி அவன் இழுத்த இழுப்புக்கெல்லாம் விட்டு கொடுக்க, செல்வா காயத்ரியிடம் "கண்ணா என்ன ஒன்னும் பேச மாட்டேங்கிற, என் மேல கோபம் ஒன்னும் இல்லையே" என்று கேட்க, காயத்ரிக்கு என்ன இவர் இப்பிடி இருக்கார். கேள்வி கேக்க வேண்டிய நேரமா இது, ஆனா பதில் பேசாம இருந்தா விடமாட்டார் போல இருக்கே. கண்களை திறந்து அவனை பார்த்து, "இல்லை" என்று தலை அசைத்தாள். அவளை இறுக்க அணைத்து தன் கேள்வி கணைகளை தொடர்ந்தான். "உங்கள நான் பஸ்ல தப்பா நெனைச்சுட்டேன், பின்னால யோசிச்சு பாத்தப்ப நீங்க என்மேல கை வச்சுரிக்க வாய்ப்பில்லைன்னு தெரிஞ்சுது, பூஜா சொன்னத நான் யோசிச்சு பார்த்து இதை புரிஞ்சுகிட்டேன். எனக்கு ஆண்கள்னா ஒரு வெறுப்பு, அதுனாலதான் உங்கள பத்தி தவறா நினைச்சேன். என்னை மன்னிச்சுடுங்க. ஊருக்கு போன உடனே முதல் வேலையா உங்க அப்பா அம்மா கிட்ட நான் உங்க மேல சொன்னது தவறான குற்றசாட்டுன்னு சொல்லி மன்னிப்பு கேட்கணும்" என்று சொல்லி அவன் கையை எடுத்து முத்தமிட்டு, "என் மேல கோபம் இல்லையே என்று கேட்க, "என் மகாராணி மேல எனக்கு கோபம் வராது. உன்ன பத்தி எல்லாம் என் மாமியாரை கேட்டு தெரிஞ்சுகிட்டேன். சரி, நம்ம ரெண்டு பேரும் ஒருத்தர ஒருத்தர் நல்லா புரிஞ்சுக்கணும். சரியா?" என்று கேட்டு, "உன்ன பத்தி சொல்லு" என்றான்.அதிக கேள்வி கேட்டது செல்வா தான். அவள் விருப்பங்கள், ஆசைகள், சிறு வயதில் நடந்த மறக்க முடியாத சம்பவங்கள், நண்பர்கள், பிடித்த திரைபடங்கள், பாடல்கள், என்று அவர்கள் பேச்சு ஓடி கொண்டிருந்தது. இரவு மணி ஒன்பதை தொட, செல்வா காயத்ரி இருவரும் ரெஸ்டாரண்டில் சென்று இரவு உணவை முடித்து ரூமிற்கு திரும்பினர். படுக்கைஅறை ஏற்கனவே தயாராக இருக்க, இருவரும் அமர்ந்து பேச தொடங்கினர். "ஒரு முக்கியமான விஷயம், என்னோட அப்பா அம்மாகிட்ட இப்போதைக்கு பஸ்ல நடந்ததை பற்றி சொல்ல வேண்டாம். உன் மேல கோபம் வர வாய்ப்பு இருக்கு. கொஞ்சம் பொறு சந்தர்ப்பம் வரட்டும் நானே சொல்லுறேன்" என்று சொல்ல, "இல்லைங்க செல்வா, உங்க அப்பா உங்க மேல ரொம்ப கோபமா இருக்கார், என்னால தான் இதல்லாம்" என்று மறுக்க, "எனக்கு புரியுது, கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணு, அப்பாவுக்கு என்மேல அன்பு இருக்கு, அதுதான் கோபமா வெளிப்பட்டு இருக்கு. நாம யார் மேல அதிகமா அன்பு வச்சு இருக்கோமோ அவங்க மேலதான் நாம அதிகமா கோபபட முடியும். அது மாதிரி தான், என் அப்பாவும்", என்று சொல்லி அவள் வாயை அடைத்தான். தொடர்ந்து பேசிவிட்டு இருவரும் உறங்கும்போது இரவு மணி ஒன்று. காலை ஏழுமணி அளவில் செல்வா விழித்து பார்க்க, காயத்ரி அவன் மார்பில் தலையை வைத்து உறங்கி கொண்டிருந்தாள். அவளை பார்த்த செல்வாவுக்கு அவள் உடல் முழுக்க முத்த மழை வேண்டும் என்ற ஆசை வந்தது.சரி இன்று இரவை முதல் இரவாக்கி விடலாம் என்று தீர்மானித்தான். லேசாக அசைந்து படுக்கையை விட்டு நகர்ந்து பாத்ரூம் சென்று பல் விளக்கி, காலை கடன்களை முடித்து விட்டு திரும்பினான். அப்போது தான் கண்விழித்த காயத்ரி செல்வாவை பார்த்த உடன் வெட்கபட்டு படுக்கையை விட்டு இறங்கி, பாத்ரூம் செல்ல, செல்வா "காயத்ரி உனக்கு காபி சொல்லட்டுமா?" என்று கேட்க, "நீங்க என்ன சொல்றிங்களோ அதுதான் எனக்கும்" என்று சொல்லி விட்டு விரைந்தாள். காலை உணவுக்கு பின், இன்று நாம் சிம்ஸ்பார்க் போகலாம் என்று இருவரும் முடிவு செய்து, ஏற்கனவே ஹோட்டல்லில் வண்டி ஏற்பாடு செய்து இருக்க, அதில் ஏறி காலை 11 மணி அளவில் சுற்றி பார்க்க தொடங்கினர். அக்டோபர் மாதமாக இருந்ததால் ஓரளவு கூட்டம் இருந்தது. இருவரும் நடந்து படகுதுறைக்கு வந்து அருகில் இருந்த சேரில் அமர்ந்து பேசிகொண்டு இருந்தனர். இருவரையும் பார்த்து அந்த வழியாக வந்த இரண்டுபேர், சிறிது தூரம் சென்ற பின்பு திரும்பி வந்து செல்வாவிடம், "சார் நீங்கதான சூப்பர் சிங்கர் நிகழ்ச்சி இறுதிபோட்டிக்கு தேர்வான ரெண்டுபேர்ல ஒருத்தர்" என்று கேட்க, "ஆமா" என்று சொன்ன செல்வாவிடம், "சார் சார் ஒரு பாட்டு பாடுங்க சார்" என்று கெஞ்ச, என்ன இது ஹனிமூன் வந்த இடத்துல இப்படி ஒரு அன்பு தொல்லை என்று யோசிக்க, காயத்ரி "பரவாயில்லை ஒரு பாட்டு பாடுங்க, அவங்க சந்தோசப்படுவாங்க" என்றுசொல்ல, அதற்குள் 10 -15 பேர் மேலும் சேர, செல்வாவுக்கு இனி தப்ப முடியாது என்று புரிந்து போனது.


என்ன பாட்டு பாடலாம் என்று யோசிக்க, சுற்றி இருந்த கூட்டத்தில் ஒருவர், "சார் நீங்க செமி பைனல்ல பாடுன பாட்டு பாடுங்க. அது ரொம்ப நல்லா இருந்தது " என்று சொல்ல, செல்வாவுக்கும் அதுதான் சரி என்று தோன்றியது. "சங்கீத ஜாதி முல்லை காணவில்லை" என்று பாட தொடங்க, மொத்த கூட்டமும் ஆடாமல் அசையாமல் பாடல் கேட்க, எட்டு நிமிஷம் தொடர்ந்தது அந்த பாடல். அதற்குள் பார்க்கின் மற்ற பகுதியில் இருந்து அனைவரும் வர, கிட்டதட்ட 50 பேர் கொண்ட கூட்டம் கூடி இருந்து பாடலை கேட்டது. பாடல் முடிந்ததும் கரகொலி ஒலித்தது. "தம்பி , இன்னும் ஒரே ஒரு பாட்டு பாடுங்க" என்று ஒரு வயதான அம்மா கேட்க, "சரி இதுதான் கடைசி பாட்டு" என்று சொல்லி விட்டு, "ஆயர் பாடி மாளிகையில்" பாட அனைவரும் மகுடிக்கு மயங்கிய நாகம் போல தலை அசைத்து ரசித்து கேட்டனர். பாடல் முடிந்தவுடன் செல்வாவை சுற்றி கூட்டம். எல்லோருக்கும் கை கொடுக்கவும், ஆட்டோ கிராப் வாங்கவும் ஆசை, ஒரு வழியாக சமாளித்து காயத்ரி இருக்கும் இடத்துக்கு வந்து "போகலாமா" என்று கேட்க, தலை அசைத்து கிளம்பினாள் காயத்ரி. பார்க்கில் மேல ஏற அவள் கஷ்டபடுவதை அறிந்த செல்வா அவளை கையில் தூக்கி கொள்ள, "விடுங்க ப்ளீஸ்" என்று கெஞ்சினாள் காயத்ரி. அவளை அப்படியே படுக்கை வசத்தில் தூக்கி கொண்டு படி ஏறினான். கூடி இருந்த அனைவரும் அவனை கைதட்டி உற்சாகபடுத்த, சில பேர் போட்டோவும் எடுத்தனர். பார்க் வாசலுக்கு வந்து அவளை இறக்கிவிட, காயத்ரிக்கு சொல்ல முடியாத அளவுக்கு வெட்கமும், அதேசமயத்தில் பெருமையும் வழிந்தது. "என்ன இவன் இந்த அளவுக்கு அன்பு செலுத்துகிறானே, இவனுக்கு நான் என்ன கைமாறு செய்ய முடியும்" என்று வியந்தாள். டால்பின் நோஸ் மற்றும் சில இடங்களை சுற்றி பார்த்து விட்டு மீண்டும் ஹோட்டல் திரும்ப இரவு மணி 8 , வழக்கம் போல் இரவு உணவை முடித்து விட்டு தங்கள் ரூமுக்கு திரும்பினர். காயத்ரி ஒன்று மட்டும் புரிந்தது, இன்று இரவு தன் வாழ்நாளில் மறக்க முடியாத இரவாக இருக்கும் என்று. கொஞ்சம் டென்சன், கொஞ்சம் பயம், கொஞ்சம் வெட்கம், கொஞ்சம் ஆசை கலந்த கலவையாக அவளை தாக்க, என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் படுக்கை அறையில் அமர்ந்தாள். அதற்குள் உடை மாற்றி கொண்டு செல்வா அவள் அருகில் வர, நானும் உடைமாற்றி கொண்டு வருகிறேன் என்று சொல்லி பாத்ரூமுக்குள் புகுந்து விட்டாள். காயத்ரி புதிய பருத்தி புடவையில் தேவதை போல் வந்து அவன் அருகில் அமர்ந்தாள். விளக்கை அணைத்து விட்டு, இரவு விளக்கு வெளிச்சத்தில் அவளை பார்த்தான். அவள் அவன் கண்களுக்கு ரதியாக தோன்ற, அவன் மன்மதனாக காட்சி அளித்தான். காதல் காமம் இரண்டும் இல்லை என்றால் இந்த உலகில் மனித இனம் ஏது?அவள் உதட்டில் தன் உதட்டை வைத்து தேன் எடுக்க முயற்சி செய்தான். எடுக்க எடுக்க குறையாத தேன்கூடு போல், அவள் இதழில் இருந்து அவனுக்கு அளவில்லாத இன்பம் கிடைத்தது. காயத்ரியின் நிலைமையோ அதைவிட மோசம், கொடுப்பது எடுப்பது இதில் இரண்டில் எதில் அதிக இன்பம் நினைத்தாள், எதுவாக இருந்தாலும் இரண்டுமே கடைசியில் இணைவது இன்பத்தில் தான் என்று உணர்ந்து மயங்கினாள். அந்த இரவு அவர்கள் இருவருக்கும் விடியா இரவானது. காலை 7 மணிக்கு முதலில் கண் விழித்தாள் காயத்ரி. உடல் வலி இருந்தது, ஆனால் மனம் முழுக்க சந்தோஷம் நிரம்பி வழிந்தது. "நான்தான் இந்த உலகத்திலே சந்தோசமான பெண்". எழுந்து அங்கங்கே சிதறி கிடந்த தனது உடைகளை அள்ளி கொண்டு, குளியல் அறைக்குள் புகுந்தாள். நிர்வாணமான தன் உடலை தானே ரசித்தாள். அவளுடைய உதடுகள் இரவு முழுக்க செல்வாவுடன் நடத்திய காதல் யுத்தத்தால் கன்னி போயிருந்தன. தனது தனங்களை தடவி பார்த்தாள். அவை இரண்டும் செல்வாவின் வாய்ஜாலத்தால் சிவந்து போய் இருந்தன. பல் தடங்கள் பதிந்து அவளுடைய மார்பகங்களுக்கு அழகு ஊட்டின. வாழை தண்டு போல் இருந்த அவள் காலுக்கு நடுவில் இருந்த அவளது பெண்மை நேற்று இரவு செல்வாவின் ஆண்மையுடன் இட்ட போரில் வெற்றி பெற்றதால் பூரிப்பு அடைந்து பெரிதாகி இருந்தது. முதல் இரவில் அனைத்து பெண்களும் கற்பழிக்கபடுகிறார்கள் என்று பிரபல பெண் எழுத்தாளர் ராஜம் கிருஷ்ணன் சொன்னது அவளுக்கு நினைவுக்கு வந்தது. தன் கணவன் அவனை அவமானபடுத்தி இருந்தும் முதல் இரவில் கண்ணியமாக நடந்து கொண்டதை பெருமை உடன் நினைத்து பார்த்தாள். இனி எக்காரணத்தையும் முன்னிட்டு நான் விட்டு கொடுக்க போவதில்லை என்று சபதம் செய்தாள். உடல் முழுக்க நன்றாக தேய்த்து குளித்து விட்டு வெளியே வந்தாள். செல்வா இன்னும் உறங்கி கொண்டு இருக்க, பச்சை நிற சுடிதார் அணிந்து கொண்டு, அருகில் அமர்ந்து அவன் முகத்தை பார்த்து கொண்டிருந்தாள். நேரம் போனதே தெரியவில்லை. செல்வாக்கு தூக்கம் களைந்து விழிக்க "ஹாய் குட்மார்னிங்" என்றாள் அந்த பச்சை நிறதேவதை. அழகு பெட்டகமாக தெரிந்த அவளை கண்டவுடன் செல்வாவுக்கு காமம் தலைக்கு ஏறியது. அவளை கட்டி அணைத்து முத்த மழை பொழிந்தான். மூச்சு திணறிய காயத்ரி "செல்வா ப்ளீஸ் ப்ளீஸ்" என்று கெஞ்சினாள். கொஞ்சம் நிறுத்திய செல்வாவை பார்த்து காயத்ரி, அவன் கழுத்தை கட்டி அணைத்து வலது கன்னத்தில் கடித்தாள். "ஐயோ" என்று கத்திய செல்வாவை "சாரி" என்று கண்களில் குறும்பு தாண்டவம் ஆட மன்னிப்பு கேட்டாள். இருவரும் குளித்து விட்டு வர மணி 9 ஆனது. அன்றைய தினமலர் பேப்பரை புரட்டிய காயத்ரி, என்னங்க இந்த செய்தியை பாருங்கள் என்று மூன்றாவது பக்கத்தில் இருந்த செய்தியை வாசித்தாள்." புது மனைவி கால் வலி, தூக்கி நடந்த கணவன் - இன்றைய காதலர்களுக்கு ஒரு பாடம்". இந்த தலைப்புடன் பக்கத்தில் செல்வா காயத்ரியை தூக்கி கொண்டு நடந்த படம் போடப்பட்டு இருந்தது. "ஆமா இத பாத்தா யாராவது கண்போட போறாங்க" என்று உரக்க சிரித்தான் செல்வா. அதே நேரத்தில் ஊட்டியில் இருந்த போகடியா தேயிலை தோட்டத்தில் தினமலர் படித்து கொண்டு, "ஏண்டி நீ இங்கயா இருக்க, என் வாழ்க்கைய பாழாக்கிட்டு நீ மட்டும் உன் புருஷனோட சந்தோசமா இருக்கியா? இனிமே எப்படி இருக்கன்னு நான் பாக்கிறேன்னு?" செல்வா காயத்ரி படத்தை பார்த்து உறுமி கொண்டிருந்தான் உச்சித்குமார். காதலில் காதலிப்பதும் காதலிக்கபடுவதும் சுகமேஉச்சித் குமார் பற்றி தெரிய நாம் இரண்டு வருடங்கள் பின்னோக்கி செல்ல வேண்டும். அப்போது சென்னையின் நந்தனத்தில் உள்ள புகழ் பெற்ற இருபாலர் பயிலும் கலை கல்லூரியில் B .Com இரண்டாம் ஆண்டு படித்து கொண்டிருந்தாள் காயத்ரி. எல்லோரையும் தனது அழகால் கவர்ந்த காயத்ரியை சுற்றி எந்நேரமும் வாலிபர்கள் கூட்டம், அங்கு அவள் ஒரு கனவு கன்னியாக ஆராதிக்கபட்டாள். உச்சித் குமார் ஒரு வட இந்திய இளைஞன், கல்லூரியில் M .Com படித்துகொண்டிருந்தான். பிறந்து வளர்ந்தது ஊட்டியில். அவன் அப்பா ஊட்டி மற்றும் குன்னூரில் டீஎஸ்டேட் ஓனர். அவனுக்கு பல பெண் நண்பர்கள் உண்டு. அழகான பெண்களை மயக்கி சீரழிப்பதே அவன் பொழுது போக்கு. காயத்ரிக்கு சின்ன வயதில் ஏற்பட்ட அனுபவத்தால் ஆண்களிடம் இருந்து தள்ளி இருப்பாள். அவளின் நெருங்கிய பிரெண்ட் பூஜா மட்டுமே, மற்ற பெண்களுடன் அவள் ஹாய் சொல்லும் அளவுக்கு பழக்கம். மற்ற பெண்களுக்கு காயத்ரி அழகை பார்த்து பொறாமை அதிகம் என்பதால், காயத்ரியுடன் அதிகம் பேசுவதில்லை. ஒருநாள் சீனியர் farewell பார்ட்டி அருகில் இருந்த ஹோட்டலில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு இருந்தது. எல்லாரும் கட்டாயம் போக வேண்டியிருந்ததால் காயத்ரியாலும் தவிர்க்க முடியவில்லை, அம்மாவிடம் போன் செய்து லேட் ஆகும் என்று தெரிவித்தாள். மாலை ஏழு மணிக்கு, ஆரம்பித்த பார்ட்டியில் இருந்த நண்பர்கள் உச்சித்தை கிண்டல் செய்து விளையாடி கொண்டு இருந்தனர். உச்சித் பாத்ரூம் சென்று திரும்பி வரும் வழியில் காயத்ரியை கண்டான். அவனுக்குள் வியப்பு இந்த அழகி எப்படி இத்தனை நாள் நம்ம கண்படாமல் இருந்தாள்? சரி நாம போய் பேச வேண்டியது தான் என்று முடிவு செய்து, காயத்ரி அருகில் வர, பூஜா அவனை கண்டு "ஹாய் உச்சித், எப்படி இருக்கீங்க" என்று நலம் விசாரித்து, காயத்ரியிடம் "இது நம்ம சீனியர் உச்சித் குமார், MCOM பைனல் இயர், நல்ல டான்ஸ் ஆடுவார், இவருக்கு நிறைய நண்பர்கள்" என்று அறிமுகபடுத்தி வைத்தாள். உதடு பிரியாமல் சிரித்தவளை கண்டு தேன் குடித்த வண்டு போல ஆனான் உச்சித். "ஓகே பை பை" சொல்லி விட்டு தனது நண்பர்களுடன் சேர, அங்கே டான்ஸ் பார்ட்டி ஆரம்பமானது. ஹிந்தி பாட்டுக்கு சிறப்பாக நடனம் ஆடிய உச்சித்தை பார்த்து அனைவரும் கைதட்டி உற்சாகபடுத்தினர். காயத்ரியும் அந்த பாராட்டில் கலந்து கொண்டாள். உச்சித் தன்னை அடிக்கடி திரும்பி பார்ப்பதை அறிந்த காயத்ரி அவனிடம் கொஞ்சம் விளையாடி பார்க்கலாம் என்று நினைத்து அவனுக்கு ஹாய் என்று SMS அனுப்பினாள். திரும்ப ஹாய் என்று பதில் அளித்த உச்சித், யாரது என்று கேட்க, காயத்ரி என்ற பதில் வந்ததும் உற்சாகமானான். பக்கத்தில் இருந்த பூஜாவிடம் அவன் பதிலை காண்பிக்கஅவளோ "வேணாண்டி பிரச்னை ஆயிடும். அவன் பொம்பளபொறுக்கி, பணக்காரன் வேற" என்று சொல்ல, "சரிதான் போடி பெரிய பயந்தான்கொள்ளி, இப்ப பாரு வேடிக்கைய" என்று சொல்லி, I miss you என்று SMS செய்ய, I too என்ற பதில் வந்தது. திரும்ப பதில் அனுப்பாமல் தனது செல்போனை ஆப் செய்து வைத்தாள். உச்சித்க்கு பதில் வராமல் போக, காயத்ரியை தேடி அவள் இடம் வந்து சேர்ந்தான். "ஹாய்" என்று சொல்லி விட்டு, "Can you join with me for a dance? (நாம கொஞ்சம் டான்ஸ் ஆடலாமா)" என்று கேட்க "ஓகே" என்று பதில் சொல்லி அவனுடன் ஆட போனாள்.



அவனை பார்த்து ஏன்டா? பொண்ணுங்கன்னா கிள்ளு கீரையா, உனக்கு இன்னைக்கு நல்ல பாடம் புகட்டுறேன்னு நினைத்து கொண்டே, அங்கே இசைக்கப்பட்ட பாடலுக்கு நடனம் ஆட தொடங்க, உசித்துக்கு நம்ப முடியவில்லை. ஒரு அழகான பெண் அதுவும் இந்த கல்லூரியின் கனவு கன்னி தன்னுடன் ஆடுகிறாள் என்று. எல்லா இளைஞர்களும் அவனையே பொறாமையாக பார்ப்பது போல் நினைத்தான்.

நடனம் உச்ச கட்டத்தை அடைய, ஏற்கனவே மது அருந்தியதால் இருந்த போதையை விட காயத்ரியின் அருகாமை அதிக போதையை தர, தடுமாற ஆரம்பித்தான். அவள் இடுப்பில் கைவைத்து ஆட இழுக்க காயத்ரிக்கு கோபம் தலைக்கு ஏறியது, அரங்கமே அதிர பளார் என்று அறைந்து, "பொறுக்கி ராஸ்கல், கண்ட எடத்தில கை வைக்கிற" என்று கத்த, அவளது கிளாஸ் நண்பர்களும் , உச்சித் மேல் பொறாமையில் வெந்த அவன் கிளாஸ் நண்பர்களும் அவனை புரட்டி எடுத்தனர். அவமானத்தில் வெந்த உச்சித் அவளை முறைச்சு பார்க்க "போடா" என்று கை அசைத்து அவனை வெளியேற சொன்னாள். அந்த சம்பவத்திற்கு பிறகு உச்சித் கல்லூரிக்கு வருவது குறைந்தது. கடைசி செமஸ்டர் தேர்வுகள் மட்டும் எழுத வந்து விட்டு ஊட்டி திரும்பினான். இருந்தாலும் அவன் மனதில் அந்த அவமானம் அழியாத தழும்பாக பதிந்தது. அதற்கு பிறகு காயத்ரியை பற்றி தினமலர் நாளிதழை பார்த்த போது திரும்ப அவன் பட்ட அவமானம் நினைவுக்கு வந்தது. "இதுதான் சரியான சந்தர்ப்பம், விட கூடாது". அவள் அனுப்பிய I miss you என்ற SMS ஐ அவன் save செய்து வைத்திருந்தான். அதை இப்போது காயத்ரி புருஷன் கிட்ட காண்பித்து அவளோட வாழ்கையை பாழ்படுத்தலாம். அந்த நினைப்பே அவனுக்கு இனிமையாக இருந்தது. தினமலர் நாளிதழை படித்து மேலும் விபரங்கள் அறிந்து கொண்டு, தனது காரில் தாஜ் ஹோட்டலை நோக்கி விரைந்தான். காலை உணவை முடித்து விட்டு 10 மணி அளவில் தங்கள் ரூம் திரும்பிய செல்வா, காயத்ரி இருவரும் இன்று எங்கே போகலாம் என்று பிளான் செய்ய, அதற்குள் அவன் ஆபிசில் இருந்து அவன் செகரட்டரி ரமா போன் செய்து "சார் ஒரு வெளிநாட்டு buyer கிட்ட VC இருக்கு, MD அட்டென்ட் பண்ணனும் டைம் ஆயிடிச்சு, அவர் நம்பர் நாட் ரீச்சபிள்ல இருக்கு. நீங்க ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் manage பண்ணுங்க , அதுக்குள்ள நான் MDயை கனக்ட் பண்ணிடுவேன், உங்கள ஹனிமூன்ல தொந்தரவு செய்ய கஷ்டமா இருக்கு" என்று சொல்ல. "இட்ஸ் ஓகே. VC எப்போ நான் எங்க அட்டென்ட் பண்ணனும்" என்று கேட்க. "சார் நான் ஏற்கனவே ஹோட்டல் ரிசப்சன்ல பேசிட்டேன் அங்கே VC வசதி இருக்கு, நீங்க உடனே போனா நல்லா இருக்கும்" என்று சொல்ல, "சரி நான் பாத்துக்கிறேன்" என்று சொல்லி, "காயத்ரி ஒரு அஞ்சுநிமிஷம் வெயிட் பண்ணு ரிசப்சன் கிட்ட ஒரு VC அட்டென்ட் பண்ணிட்டு வந்துடுறேன்", என்று சொல்ல அவன் போனில் பேசியதை வைத்து அவனது அவசரம் புரிய "நோ problem போயிட்டு வாங்க, நான் காத்துரிக்கேன்" என்று சொன்னாள்.கீழே ரிசப்சன் நெருங்கி VC இருக்கும் அறை எங்கே இருக்கிறது? என்று செல்வா விசாரிக்க, அதற்குள் ரிசப்சனில் ஒரு சிவப்பான உயரமான வட இந்திய இளைஞன் "காயத்ரி எங்க stay பண்ணி இருக்காங்க" என்று விசாரிக்க, ரூம் நம்பர் சொல்லப்பட்டவுடன் லிப்டுக்கு விரைந்தான். இவன் ஏன் காயத்ரியை விசாரிக்கிறான் என்று அவனை உற்று கவனித்து, பிறகு VC ரூமிற்குள் நுழைய அதற்குள், அவனுடைய அப்பா போனில் கூப்பிட்டார்,

"செல்வா நான் VC log in பண்ணிட்டேன். நீ VC அட்டென்ட் பண்ண வேண்டாம்" என்று சொல்லி கட் செய்தார். சரி அப்பா வந்துட்டார், இனி கவலை இல்லை ஆனாலும் சரியாய் பேசமாட்டேன்கிறாரே, " என்று நினைத்தவாறே தனது ரூமிற்கு திரும்பி, கதவை தட்ட போனபோது உள்ளே இருந்து காயத்ரியின் கோப குரல் கேட்டது. "ஏன்டா உனக்கு அறிவு இல்லையா? அப்போதானே நீ அறை வாங்கின, இன்னுமா உனக்கு புத்தி வரல" என்று ஆவேச குரல் எழுப்பினாள். இதற்கு அந்த வட இந்திய இளைஞன் "ஏண்டி நீ எனக்கு அனுப்பின SMS இருக்கு அது போதும், உன் கல்யாண வாழ்க்கைய நாசம் பண்ணுறதுக்கு. நீ எனக்கு வேணும், அதுக்காக நான் என்ன வேணா பண்ணுவேன்" என்று எச்சரித்து "உன்ன போன்ல கூப்பிடறேன், இடத்த நான் முடிவு பண்ணுறேன் , அங்கே நம்மளோட முதல் இரவை வச்சிக்கிடலாம்" என்று சொல்லி விட்டு அவன் வரும் ஓசை கேட்டு செல்வா அருகில் இருந்த ஹாலுக்கு விரைந்து செல்ல, அந்த இளைஞன் லிப்டுக்கு அருகில் வந்து காத்திருந்த நேரத்தில், அவனுக்கு தெரியாமல் அவனை செல்போனில் போட்டோ எடுத்தான் செல்வா. உடனே அதை MMS மூலம் செந்தமிழுக்கு அனுப்பி விட்டு அவனை போனில் கூப்பிட்டான் . செந்தமிழ் இரண்டாவது ரிங்கில் போனை எடுக்க, செல்வா அவனிடம், "செந்தமிழ் நான் ஒருத்தனோட போட்டோவை அனுப்பிச்சி இருக்கேன். நீ உடனே பூஜாவை காண்டாக்ட் பண்ணி டீடைல்ஸ் வாங்கு, ரகு கிட்ட பேசி அவனோட ஸ்கூல் மேட் யாரோ ஊட்டில DSP இருக்கார். அவரோட உதவியோட இவனை பத்திய முழு தகவல் வேணும் அப்பிடின்னு சொல்லு" என்று உத்தரவு பிறப்பிக்க. "என்ன மச்சான் என்ன problem? "என்று கேட்டபோது," காயத்ரியோட காலேஜ்ல படிச்சவன் மாதிரி இருக்கான். அவள ப்ளாக் மெயில் பண்ணுறான். அவனை வாழ்நாள் முழுக்க காயத்ரியை நினைக்காத அளவுக்கு எதாவது பண்ணனும், அதால சீக்கிரம் details கண்டு பிடிச்சு என்னை கூப்பிடு" என்று சொல்லு போனை கட் செய்தான். பிறகு அவன் ரூமிற்குள் நுழைய காயத்ரி கண் கலங்கி கட்டிலில் அமர்ந்திருந்தாள். அவள் பார்வை கதவை வெறித்து பார்த்து கொண்டிருந்தது. அவள் நிலை அறிந்த செல்வா, மேலும் சங்கடத்தில் ஆழ்த்தாமல் இருக்க "என்ன காயத்ரி ஒரு மாதிரியா இருக்க. உடம்பு சரியில்லையா" என்று நெற்றியை தொட்டு பார்த்து, "உன்னால முடியலேன்னா நாம நாளைக்கு ஊட்டி போகலாம், எனக்கு ஆட்சேபனை இல்லை" என்று சொல்ல, காயத்ரிக்கு அப்போது இருக்கும் நிலைமையில் வெளியே செல்ல பிடிக்கவில்லை.நடந்ததை செல்வாவிடம் சொல்லி விடலாமா என்று நினைக்க, அவளது மனமோ வேணாம் எல்லா ஆண்களும் ஒரே மாதிரி தான். செல்வா கிட்ட உச்சித் பத்தி சொன்னா தன்னை பற்றி சந்தேகபடுவான் என்று முடிவெடுக்க முடியாமல் தடுமாறினாள். செல்வாவை பார்க்கும் போது அவனிடம் சொல்ல வேண்டும் என்று தோணும், அவள் மனமோ வேண்டாம் என்று சொல்லும். அவள் தவிப்பை உணர்ந்த செல்வா அவளை கட்டி அணைத்து "என் கண்ணு குட்டிக்கு என்ன பிரச்சனை?" என்று கேட்க அவள் கண்ணீர் விட்டு அழ ஆரம்பித்தாள். செல்வா பதறி தவித்து "என்ன பிரச்சனை?" என்று திரும்ப கேட்க, "இல்லை எனக்கு அம்மாவை பார்க்கணும் போல இருக்கு" என்று சொல்ல, "நீ மொதல்ல அம்மாகிட்ட பேசு, பிறகு அவங்கள மீட் பண்ணுறத பத்தி யோசிக்கலாம்" என்று செல்வா காஞ்சனா நம்பர் டயல் செய்து காயத்ரியிடம் கொடுத்து விட்டு, அவள் தனியாக பேசட்டும் என்று எண்ணி ரூமை விட்டு வெளிய வந்தான். காயத்ரி அம்மாவிடம் உச்சித் வந்து தன்னை மிரட்டி விட்டு போனது, சொல்ல, காஞ்சனாவோ அவளை "நீ யாருக்கும் கவலைபடாதே. நீ செல்வா கிட்ட நேரடியாக பேசு. எந்த பிரச்சனையா இருந்தாலும் பேச்சு வார்த்தை மூலம் தீர்க்கலாம். மாப்பிள்ளையும் நல்ல மாதிரி. அவர் ஒன்னும் தப்பா நினைக்க மாட்டார்" என்று சொன்னாள். காயத்ரிக்கு கொஞ்சம் நம்பிக்கை வந்தது, பிரச்னையை சமாளிக்கலாம் என்று தைர்யம் வந்தது. போன் காலை முடித்து விட்டு செல்வாவை தேட, கதவை திறந்து கொண்டு வெளியில் இருந்து வந்தான். "என்ன இப்போ ஓகே வா. சரியான அம்மா கோண்டுவா இருக்கியே", என்று அவளை சீண்டினான். "இப்போ நான் ஓகே. எங்க வேணா போகலாம்" என்று காயத்ரி சொல்ல, "இப்போ ஊட்டிக்கு கிளம்பலாம் நேரம் ஆகுது" என்று அவளை அவசரமாக கிளப்பினான். சரி செல்வாவிடம் பிறகு தனிமையில் பேசலாம் என்று விட்டு விட்டாள். அன்றைய பொழுது எப்படி கழிந்தது என்றே தெரியவில்லை. இதற்கு இடையில் செல்வாவுக்கு செந்தமிழ் மற்றும் ரகுவிடம் இருந்து call வந்தது. இடை இடையே அட்டென்ட் செய்து காயத்ரியிடம் இருந்து விலகி பேசி வந்தான். காயத்ரி என்னவென்று கேட்க, "ஒண்ணுமில்லை செந்தமிழ் ஒரு போலீஸ் பிரச்சனைல மாட்டிகிட்டான், அதுக்குத் தான் நான் ரகுகிட்ட பேசிகிட்டு இருக்கேன்" என்று சொன்னான். உண்மையில் உச்சித்குமார் விஷயத்தை செந்தமிழ் மற்றும் ரகுவுடன் பேசி கொண்டு இருக்கிறோம் என்பதை அவளுக்கு இப்போ சொல்ல வேண்டாம், பிரச்சனையை முடிச்சிட்டு சொல்லலாம் என்று நினைத்தான்.


அன்று போடனிகல் கார்டன், படகுதுறை, தொட்டபெட்டா சென்று ஹோட்டல் திரும்பினர். மறுநாள் முதுமலை மற்றும் கோத்தகிரி சென்று தாஜ்ஹோட்டல் திரும்பினர். செல்வாவிடம் உச்சித்குமார் பற்றி பேச வேண்டும் என்பதையே மறந்து விட்டாள் காயத்ரி. ஹனிமூன் தொடங்கி ஆறாவது நாள் அன்று மதியம் குன்னூரில் இருந்து கிளம்பி, இரவு கிளம்பிய மேட்டுபாளையம் எக்ஸ்ப்ரஸில் சென்னை திரும்பினர்.வீட்டுக்கு திரும்பிய புது மண தம்பதியினருக்கு செல்வா வீட்டில் சிறப்பான வரவேற்பு கொடுக்கப்பட்டது. காயத்ரி தன் மாமியார், மாமனார் மற்றும் செல்வா மனம் கோணாமல் நடந்து கொண்டாள். தலைதீபாவளிமூர்த்திகாஞ்சனாவீட்டில்சிறப்பாககொண்டாடினர்செல்வாகாயத்ரிதம்பதியினர்காயத​்ரிதங்கைதிவ்யாஅப்படியேகாயத்ரியின்சிறியவயதுசெராக்ஸ்போலஇருந்தாள். 10 வது பப்ளிக் எக்ஸாம் ஆனதால் அவளுக்கு மாத்ஸ் எக்ஸாம் சம்மந்தபட்ட சந்தேகம் எல்லாம் செல்வாவிடம் கேட்டு தெரிந்து கொண்டாள். செல்வா 10 வது மற்றும் 12 வது கணக்கு பாடத்தில் 100 மற்றும் 200 மதிப்பெண்கள் எடுத்தவன். அவனை கணக்கு புலி என்று அவன் ஆசிரியர்கள் அளிப்பது வழக்கம். திவ்யா சில சமயம் செல்வா வீட்டுக்கு வந்து சந்தேகம் கேட்பதும், சில நேரம் செல்வா காயத்ரி வீட்டுக்கு வரும்போது திவ்யா சந்தேகம் கேட்டு தீர்ப்பதும் வழக்கம். ஒரு ஞாயிறு அன்று திவ்யா அல்ஜிப்ராவில் சந்தேகம் கேட்க போனில் விளக்கி புரியாததால், செல்வா நேரடியாக செல்ல முடிவு செய்தான், காயத்ரி பார்வதி உடன் கோவிலுக்கு போய்விட்டதால் அவன் தனது பைக்கில் செல்ல வீட்டில் திவ்யா மட்டும் தனியாக இருந்தாள். "திவ்யா அம்மா எங்கே" என்று கேட்க "இன்னும் அரைமணி நேரத்தில கிளினிக்ல இருந்து வருவாங்க" என்று சொல்லி, "மாமா நீங்க சொல்லி குடுங்க" என்றாள். Algebra விளக்கி முடித்தவுடன், "மாமா நாளைக்கு நாங்க எல்லாம் மகாபலிபுரம் பிக்னிக் போறோம்". "எப்படி போறீங்க" என்று கேட்க "பைக்ல தான்". " யாரு பைக்ல". "என்னோட கிளாஸ் பசங்களோட தான்". "சரி எப்போ போயிட்டு திரும்ப வரிங்க" என்று கேட்க, "மாலைல போயிட்டு காலைல வர போறம்", என்று சொல்ல, "என்ன புரியாம பேசிறியா? வீட்டுக்கு தெரியுமா" என்று கேட்க, "நானும் என்னோட சேர்த்து எட்டு பொண்ணுங்க, பசங்க சேர்ந்து போறோம், வீட்டில யாருக்கும் தெரியாது, இது ஒரு த்ரில் தான் இல்ல" என்று கேட்க, செல்வாவுக்கு கோபம் உச்சந்தலையில் ஏறியது." திவ்யா என்ன பேசுறோம்னு புரிஞ்சுதான் பேசுறியா? நீ ஒரு பொண்ணு, ரிஸ்க் எடுத்தா பாதிக்கபட போறது நீ மட்டும் இல்ல, நம்ப குடும்பமும் தான். நீ போக கூடாது. நான் உன்னோட அம்மாகிட்ட இதை பத்தி சொல்ல போறேன்", "நீங்க என்ன சொல்றது, நான் உங்கள பத்தி, நீங்க என்ன மகாபலிபுரம் கூப்பிட்டதா சொல்லுவேன்".இதை கேட்டு கொண்டே உள்ளே நுழைந்த காஞ்சனா "என்னடி, மாப்பிள்ளை கிட்ட மரியாதை இல்லாம பேசுற. உன் வயசுக்கு ஏத்த மாதிரி நடந்துக்க" என்று சொல்லி பளார் என்று அறைந்தார். "அத்தை வளர்ந்த பெண்ணை அடிக்காதிங்க. அவள் புரிஞ்சு பேசுற மாதிரி தெரியல. நீங்க கொஞ்சம் அவளோட உக்கார்ந்து பேசுங்க. என்னை பொறுத்த வரையில் அவளோட சேர்க்கை சரியில்லை. அவளோட நண்பர்கள் கூட்டத்தை கவனிங்க. முடிஞ்சா ஸ்கூல் மாத்துங்க இப்போதைக்கு இதுதான் solution, சாரி திவ்யா" என்று சொல்லி விட்டு, கிளம்பினான். வரும் வழியில் அவனுக்கு பலத்த சிந்தனை "இந்த மீடியாவின் தாக்கத்தினால் எல்லாரும் பாதிக்கபட்டு இருக்காங்க. சிலர் அதை தவறான பாதைக்கு போக ஒரு கருவியா உபயோகிக்கிறாங்க. நல்ல வேளை திவ்யாவை மகாபலிபுரம் போகாம காப்பாத்தியாச்சு" என்ற நிம்மதியுடன் வீட்டுக்கு திரும்பினான். செல்வா காயத்ரியின் தாம்பத்ய வாழ்வு தடை இல்லாமல் சென்றது. செல்வா வின் மற்றவர்களை புண் படுத்தாத நல்ல எண்ணம், அவள் மனதை புரிந்த தன்மை, இவை அவர்கள் இருவரையும் மனம் ஒத்த தம்பதியினர் என்று சுற்றமும் நட்பும் வாழ்த்தியது. காயத்ரிக்கு செல்வா ஆபீஸ் ல இருந்து வர சிறிது நேரம் தாமதம் ஆனாலும் மனம் பர பரக்க ஆரம்பித்து விடும். இருவருக்கும் இடையில் என்ன ஊடல் வந்தாலும் கடைசியில் செல்வா தான் விட்டு கொடுப்பான். கேட்டால் ஒருவர் பொறை, இருவர் நட்பு என்று சொல்லி சிரிப்பான். காயத்ரிக்கு அவனை பார்த்தால் பெருமையாக இருக்கும், சில நேரங்களில் பொறாமையாகவும் இருக்கும். ஜம்புலிங்கமும் அவர் மனைவி பார்வதியும் சிங்கப்பூர் மலேசியா டூர் நவம்பர் கடைசி வாரத்தில் சென்றனர். வரும் டிசம்பர் 6 காயத்ரி பிறந்த நாள். என்ன பரிசு கொடுக்கலாம் என்று சிந்தனை செய்தான். அவளுக்கு பிடித்த 1000 பாடல்களை புதிய ஆப்பிள் ஐ போடில் ஏற்றி, பிறகு அவளுக்கு பிடித்த புத்தகங்களையும் பரிசாக கொடுக்க முடிவு செய்தான். இதை அவளுக்கு சர்ப்ரைஸ் கிப்டாக கொடுத்தால் அவள் எப்படி சந்தோஷபடுவாள் என்று நினைத்து பூரிப்படைந்தான். அதற்கு அடுத்த நாளான டிசம்பர் 7 தனது பிறந்த நாள் வருவதும் அவனுக்கு மிக சந்தோசமாக இருந்தது. காயத்ரி பிறந்த நாளுக்கு முந்தைய நாளான டிசம்பர் 5 மாலை முதல் செல்வா-க்கு ஆபீசில் இருப்பு கொள்ளவில்லை. எப்போது ஆறு மணி ஆகும் என்று காத்து கொண்டிருந்தான். அதே நேரத்தில் வீட்டில் காயத்ரியின் செல்போனுக்கு அந்த கால் வந்தது. இதென்ன தெரியாத நம்பரா இருக்கே, என்று தயக்கத்தோட தனது செல்போனை எடுத்தாள். அழைத்தது உச்சித்குமார், "என்னடி, என்ன முடிவு பண்ணி இருக்க, நான் இப்போ சென்னைல தான் இருக்கேன், நாளைக்கு உன் பிறந்த நாள் அப்பிடின்னு எனக்கு முன்னாலேயே தெரியும். அதே நாள்தான் நீ எனக்கு விருந்தாகுற நாள். சீக்கிரம் முடிவு பண்ணு. என்ன தான் நல்ல புருஷனா இருந்தாலும் தன் பொண்டாட்டி கல்யாணத்துக்கு முன்னால இன்னொருத்தனோட பழகுனவ-ன்னு தெரிஞ்சா சந்தேகபடாம இருக்க மாட்டான். அதுனால நம்ம விஷயத்த உன் புருஷன் கிட்டே நான் சொல்றதா இல்ல வேணாமாங்கிறது உன் சம்மதத்தை பொறுத்துதான் இருக்கு. நான் நாளைக்கு காலைல 10 மணிக்கு போன் பண்ணி எங்க வரணும்னு சொல்லுறேன் ரெடியா இரு" என்று சொல்லி போனை கட் செய்தான். கலங்கி போன காயத்ரிக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை, குழப்பம் மனதை சூழ செல்வா-க்கு போன் செய்வதா இல்லை வேண்டாமா என்று யோசித்தாள்.செல்வா ஆபீசில் ஆறுமணி ஆனவுடன், உடனே கிளம்பி வடபழனியில் உள்ள ஆடியோ கடையில் ஐ போடில் பாடல்களை அப்டேட் செய்து, தி நகர் வந்து 22 புத்தகங்களை பல பதிப்பகங்களில் விசாரித்து வாங்கி விட்டு வந்தான். அனைத்து புத்தகங்களும் காயத்ரிக்கு பிடித்த எழுத்தாளர்கள் எழுதியது. வீட்டில் நுழைந்த போது இரவு எட்டுமணி. அவன் செல்போனை எடுத்து பார்க்க காயத்ரியிடம் இருந்து இரண்டு missed கால் வந்து இருந்தது. சாரி கவனிக்காம விட்டோமே என்று நினைத்தான். சரி இப்போ வீட்டுக்கு வந்தாச்சு, காயத்ரியை நேரடியாக பார்த்து பேசி கொள்ளலாம் என்று முடிவு செய்தான். அவன் வீட்டுக்கு திரும்பும் போதெல்லாம் அவனுக்காக புதிய உடை, மல்லிகை பூ மற்றும் அலங்காரத்துடன் காத்திருக்கும் அவள், அன்று ஏனோ கவலையாக தெரிந்தாள். வண்டியை நிறுத்தி விட்டு காயத்ரியை நெருங்கி அழைக்க, அவளிடம் இருந்து பதில் இல்லை. தீவிர சிந்தனை வசப்பட்ட நிலையில் இருந்தாள். அவள் தோளை தட்டி "ஹாய்" என்றான். சிந்தனையில் இருந்து விடுபட்ட காயத்ரி "உங்கள தான் தேடிகிட்டு இருக்கேன், உங்க போன்ல நான் ட்ரை செய்து பதில் எதுவும் வராததால என்ன ஆச்சோன்னு கவலைபட்டு இருந்தேன்" என்றாள். "சொல்லுடா என்ன பிரச்சனை?" என்றான். அவளுக்கு உச்சித்குமார் விஷயத்தை அவனிடம் எப்படி ஆரம்பிப்பது என்று தெரியவில்லை. ஒரு வேளை சரியாக புரிந்து கொள்ளாமல் என்னை பத்தி சந்தேகபட்டால் என்ன செய்வது. சரி முதல்ல இத வேற மாதிரி ஆரம்பிக்கலாம் என்று, "ஒண்ணுமில்லை செல்வா என்னோட friend பாரதி அவளுக்கு கல்யாணம் ஆகி கொஞ்சம் நாள் தான் ஆகுது", என்று ஆரம்பித்து உச்சித் குமார் பற்றிய விபரங்களை அப்படியே பெயர் மாத்தி செல்வாவிடம் சொல்லி, "இப்போ அவள ப்ளாக்மெயில் பண்ணுறான். என்ன பண்ணுறதுன்னு கேக்குறா". செல்வாவுக்கு எல்லாம் புரிந்தது. ஏற்கனவே செந்தமிழ் இந்த விபரங்களை பூஜாவிடம் இருந்து அவனுக்கு தெரிவித்து இருந்தான். கொஞ்சம் விளையாடலாம் என்று எண்ணி, "இது அவள் பண்ணுன தப்பு, நம்பிக்கை துரோகம். அதுக்கு ஏத்த தண்டனைய அவ அனுபவிக்கணும். அவ புருஷன் அவள முதல்ல டைவர்ஸ் பண்ணிட்டு வேற பொண்ண கல்யாணம் பண்ணிக்கணும். அவ செஞ்ச தவற உணர்ந்து அவதிபடனும்" என்று சொல்ல, காயத்ரிக்கு முகம் மாறியது. "அய்யோ இப்போ சொன்னால் நம்மளை பத்தியும் இப்படித் தானே சொல்லுவார்", என்று மனம் நொந்து போனாள். செல்வாவுக்கு ஞாபகம் வந்தது. என்ன இது ஒரு மாதம் ஆகியும் அந்த உச்சித்குமார் பற்றி தகவல் இல்லையே என்று நினைத்து விட்டு, சரி காலைல கூப்பிட்டு கேக்கலாம் என்று முடிவு செய்து காயத்ரியை பின் தொடர்ந்தான். இரவு உணவை முடித்து விட்டு இருவரும் படுக்கை அறை திரும்பினர், காயத்ரிக்கு கடந்த இரண்டு நாளாக உடல்வலி. இன்று இந்த பிரச்னையும் சேர ஆழ்ந்த யோசனையில் இருந்தாள். "என்ன மேடம் என்ன தீவிர யோசனை" என்று கிண்டல் செய்தான். அவள் பிறந்த நாள் காலை 8 மணி அதனால் அவளுக்கு கிப்ட் கொடுக்க வேண்டியதை காரில் ஒளித்து வைத்து விட்டு வந்து இருந்தான். இருவரும் படுக்கையில் படுத்தபின் கொஞ்சநேரம் பேசிவிட்டு அவன் உறங்கிவிட, காயத்ரிக்கு தூக்கம் வரவில்லை. புரண்டு புரண்டு படுத்து கடைசியில் உறங்கிய போது காலை 2 மணி.6 மணிக்கு எழுந்த செல்வா செய்த முதல் காரியம் புத்தகங்களையும் ஐ போடையும் கட்டிலுக்கு அடியில் வைத்தது தான். பிறகு ஹாலை பலூன் மற்றும் கலர் காகிதங்களால் அலங்கரித்தான். 7 மணிக்கு அவன் முதல் நாள் பேக்கரியில் ஆர்டர் செய்து இருந்த பிறந்த நாள் கேக் வந்தது. அதை அப்படியே fridge ல் வைத்தான். எல்லாம் முடித்து விட்டு அவள் அருகில் உக்கார்ந்து 8 மணி எப்போது ஆகும் என்று வெயிட் செய்தான். சரியாக எட்டு மணி ஆக, அவள் காதுக்கு அருகில் சென்று my sweety , my beloved wife என்று கொஞ்சி எழுப்ப கண் திறந்த காயத்ரியை ஹாப்பி பர்த்டே சொல்லி வாழ்த்து சொன்னான். காயத்ரிக்கு அவள் பிறந்த நாளே மறந்து போனது. வாழ்த்து சொன்ன செல்வாவை கட்டி அணைத்து நன்றி சொன்னாள், குளித்து விட்டு வந்தவுடன், முதல் வேலையாக கேக் வெட்டி, பலூன் உடைத்து, காயத்ரி செல்வாவுடன் கொண்டாடினாள். "உனக்கு ரெண்டு கிப்ட் இருக்கு" என்று சொன்ன உடன்"எங்கே" என்று அவள் ஆவலுடன் கேட்க "வெயிட் பண்ணு கட்டிலுக்கு அடியில இருக்கு. நான் எடுத்து வந்து தரேன்" என்று சொன்னான். அதற்குள் அவள் செல்போன் அலற யாராக இருக்கும், ஒரு வேளை அவனாக இருக்குமோ என்று நடுங்கியபடி எடுத்தாள். நல்ல வேளை அது அவளோட வீட்டு தொலைபேசி எண். போனை எடுத்தவுடன் அவள் அம்மா "ஹாப்பி பர்த்டே" சொல்லி விட்டு "நான் அங்க வரேன்" என்று சொல்லி, "உன் தங்கை வாழ்த்து சொல்லணுமாம்" என்று சொல்லி விட்டு காஞ்சனா மூர்த்தியை அழைக்க விரைந்தாள். அக்காவிடம் வாழ்த்து சொல்லிய திவ்யாவிடம்," எப்போ நீ வீட்டுக்கு வர" என்று கேட்க, "இல்லக்கா, நான் உன்ன பார்க்க அங்க வர முடியாது. மாமா எங்கிட்ட ஒரு மாதிரி பேசுறாரு" என்று சொல்லி அழ ஆரம்பித்தாள். காயத்ரிக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை "என்னடி விபரமாக சொல்லு" என்று கேட்க, "இல்லக்கா அவர் என்னை மகாபலிபுரம் போகலாம், ஜாலியா திரில்லா இருக்கும், உன் அக்காவுக்கு தெரிய வேணாம். ஏன் மாமா இப்படி தப்பா பேசுறிங்க நான் அக்கா கிட்ட சொல்லுருவேன்னு சொன்னப்போ, நீ சொன்னியினா அவ உன்னை நம்ப மாட்டா. அப்படி நம்பினாலும் எனக்கு கவலை இல்லை, மிஞ்சி போனா அவ என்ன பண்ணுவா, டைவர்ஸ் தான, எனக்கு கவலை இல்லை அப்பிடின்னு சொல்லிட்டாரு".


"ஏண்டி அம்மா கிட்ட சொல்லலையா?" என்று கோபமாக கேட்க, "உனக்கு தான் அம்மாவை பத்தி தெரியுமே, மாப்பிளை சொன்னதுதான் வேதம், அதுனால சொல்லலை" "சரி அழாத. நான் பாத்துக்கிறேன்" என்று சொன்னாள்.அதற்குள் படுக்கை அறையில் இருந்து சந்தோசமாக வந்த செல்வா, "நீ அங்க வந்தா நான் ரெண்டு கிப்டையும் காண்பிப்பேன். உனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்" என்று சொல்ல, "அது மொதல்ல இருக்கட்டும். என் கேள்விக்கு பதில் சொல்லுங்க. இந்த வாரம் நீங்க திவ்யாவுக்கு ஏன் கணக்கு பாடம் சொல்லி தர போகலை?" " இல்ல அவளே படிச்சுக்கிறேன் அப்படின்னு சொன்னா" "சரி போன வாரம் சண்டே அன்னிக்கு போனிங்களே என்ன நடந்துச்சு?" எரிச்சல் ஆனான் செல்வா, "ஒண்ணும் நடக்கலை. அல்ஜிப்ரா சொல்லி தந்திட்டு வந்தேன்." "அப்புறம் அங்கே என்ன நடந்தது?" " ஒன்னும் நடக்கல". "பொய் சொல்லாதிங்க. கணக்கு சொல்றேன் சொல்லிட்டு என் தங்கையை கணக்கு பண்ண பாத்திங்களா?" " ஏய் என்ன பேசுறோம்னு தெரியாம பேசாத. அப்புறம் பின்னால வருத்தபடுவ". "எனக்கு அதை பத்தி கவலை இல்லை. செல்வா, அவளோ 10 வது படிக்கிற சின்ன பொண்ணு, இவ்வளவு கேவலமா நடந்துகிரிங்களே வெக்கமா இல்லையா? அவ உங்கள மாமா அன்போட கூப்பிட நீங்க மாமா வேலைய காமிச்சிங்களா?" ஆவேசத்துடன் கத்தினாள். ஒரு புறம் உச்சித் குமாரின் torture இன்னொரு புறம் நல்லவன் போல் நடிக்கும் கணவன். யாரை நம்புவது? செல்வாக்கு ஒரு நிமிஷம் என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. அவளின் தோளை உலுக்கினான். "காயத்ரி நான் அப்படிபட்ட ஆள் இல்ல. அதுவும் திவ்யா மாதிரி சின்ன பொண்ணுங்க கிட்ட இப்படி நடக்கும் அளவுக்கு கேவலமானவன் இல்லை". "அப்படின்னா அவள் பொய் சொல் சொல்றான்னு சொல்லுறிங்களா? அவள் என் தங்கை பொய் சொல்ல மாட்டா? அதுனால அவளுக்கு என்ன லாபம்?" என்று சீறல் உடன் எதிர் கேள்வி எழுப்பினாள். "உங்களுக்கு என்ன செக்ஸ் மட்டும் வேணும்னா எத்தனையோ பொண்ணுங்க கிடைப்பாங்க? ஏன் நான் அழகா இல்லையா? இன்னும் உயிரோட தான இருக்கேன்? ஏன் இப்படி அலையிறிங்க" என்று கதற, பொறுமை இழந்த செல்வா தன் வாழ்கையில் இரண்டாவது முறையாக அவளை கைநீட்டி அறைந்தான். "ச்சே, என்ன பத்தி கேவலமா பேசிட்ட. இப்போ உனக்கு புரியாது. ஆனா நீ உண்மையை உணர்ந்து தேடும்போது நான் அங்க இருக்க மாட்டேன்" திரும்பி வேக வேகமாக வெளிய வந்து தன் பைக்கை எடுத்து கொண்டு கிளம்பியவனுக்கு தன்னை அறியாமல் கண்களில் இருந்து நீர் கொட்டியது. "எனக்கு மட்டும் ஏன் இந்த சோதனை? நான் எதுவும் தப்பா நடந்துக்கலையே? என்னை ஒரு பொறுக்கியா, காமந்தககாரனா நினைசுட்டாள். . ஆனா அவளுக்கு என் மேல நம்பிக்கை இல்லாம போய்டுச்சு. அவளை என்னால மறக்க முடியுமான்னு தெரியலை. இனிமே மனசு ஒட்டுமான்னு தெரியலை"முதல்ல அத்தை கிட்ட பேசலாம் என்று எண்ணி செல்போனை தேட, அப்போது தான் காயத்ரியுடன் கோபப்பட்டு cell phone ஐ வீட்டிலே விட்டு விட்டு வந்தது ஞாபகம் வந்தது. சரி இப்போ என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்து அருகில் உள்ள PCO சென்று காஞ்சனாவின் செல்போனுக்கு டயல் செய்தான். போனை எடுத்த காஞ்சனா "யாரது" என்று கேட்க, கொஞ்சம் இடைவெளி விட்டு "அத்தை நாந்தான்" " என்ன மாப்பிளை உங்க செல்போன் என்ன ஆச்சு". "கொஞ்சம் வெளியில அவசர வேலையா வந்ததனால வீட்டில மறந்து வச்சிட்டேன்". "என்ன? சொல்லுங்க மாப்பிளை .நான் அங்கதான் வந்திகிட்டு இருக்கேன்" என்று சொல்ல "ஒண்ணுமில்ல, நீங்க வரும் போது நான் கல்யாணத்துக்கு முன்னால காயத்ரிக்குன்னு கிப்ட் ஒன்னு கொடுதுரிந்தேன். அத காயத்ரி கிட்ட இப்போ கொடுத்துருங்க" என்று சொல்ல, "ஏன் மாப்பிள்ளை உங்க குரல் ஒரு மாதிரியா இருக்கு, இப்போ நீங்க எங்க இருக்கீங்க" என்று கேட்க, "ஒன்னும் இல்லை, அத்தை மழைல ( www.tamilsexstoriespdf.com ) நனைஞ்சுட்டேன். வேற ஒண்ணும் இல்லை. urgent வேலையா வெளியில இருக்கேன். நான் அப்புறம் கூப்பிடுறேன்" என்று சொல்லி போனை வைத்தான். "என்ன ஆச்சு மாப்பிளைக்கு. ஒரு மாதிரியா பேசுறாரு" என்று நினைத்து கொண்டே, திவ்யாவை கூட வர சொல்லி அழைத்தாள். "இல்ல அம்மா நான் வரலை என்று சொன்னவளை, ஏண்டி அக்காவை பார்த்து பிறந்தநாள் வாழ்த்து சொல்லையா. ரொம்ப பிகு பண்ணிக்கிற," என்று கேக்க, இனியும் மறுத்தால் சந்தேகம் வரும் என்று திவ்யா காஞ்சனாவுடன் கிளம்பினாள். வீட்டில் இருந்த காயத்ரிக்கு உலகமே ஸ்தம்பித்த மாதிரி இருந்தது. தான் செல்வாவை சொன்னது சரியா தவறா என்று தெரியவில்லை. செல்வா அறைந்தது கன்னத்தில் எரிந்தது. எங்கே போக போகிறான். இங்கே திரும்ப வர தானே வேண்டும் என்று இறுமாப்புடன் நினைத்தாள். அதற்குள் செல்வாவின் செல்போன் அலற தொடங்கியது. அதை கையில் எடுத்து, ஓ சார் மறந்து வச்சு போய்ட்டார் போல இருக்கு என்று கிண்டலுடன் நினைத்தபடி அழைப்பது யார் என்று கவனித்தாள். அதில் செந்தமிழ் போட்டோ வர "ஹாய் செந்தமிழ் அண்ணா கூப்பிடுறார். என்ன விஷயம்னு கேட்கலாம்?" என்று முடிவு செய்து போனை எடுத்தாள். "டேய் செல்வா உச்சித்குமாரை போலிஸ்ல அரெஸ்ட் பண்ணிட்டாங்க, அவன் சீக்கிரத்தில வெளிய வர முடியாது. நான் இங்க போலீஸ் கமிசனர் ஆபீஸ் வெளியில இருந்து பேசுறேன், பூஜாவும் என் கூட இருக்கா" என்று சொல்ல, அந்த செய்தியை கேட்டு சிலை போல் நின்றாள் காயத்ரி.அண்ணன் நாந்தான் காயத்ரி. நீங்க சொன்ன விஷயம்... "என்று ஆரம்பிக்க "யாரு காயத்ரியா, நாங்க இப்பவே வீட்டுக்கு வந்திகிட்டு இருக்கோம். உன் பிறந்த நாள் வர்றதுக்குள்ள இத முடிக்கணும்னு நானும் செல்வாவும் முயற்சி பண்ணி இப்போ தான் ஒரு வழியா முடிஞ்சது. மத்தத நேர்ல சொல்றோம்" என்று போனை வைத்தான். காயத்ரிக்கு தலை சுற்றியது. "எப்படி இந்த விஷயம் செல்வாவுக்கு தெரிந்தது. நான் ஒன்னும் சொல்லாம எப்படி? என்னென்னமோ நடந்து இருக்கு. எங்கிட்ட ஒரு வார்த்தை கூட சொல்லலையே. அதுவும் பூஜாவும் ஒன்னும் சொல்லவில்லையே. ஆமா நாம்தான் அவகிட்ட பேசி ரெண்டு மாசம் இருக்குமே" என்று பதட்டத்துடன் காத்திருந்தாள். அதற்குள் காஞ்சனா திவ்யா இருவரும் வீட்டுக்குள் நுழைய. காஞ்சனா "மாப்பிளை எங்கடி" என்று கேட்க. "ஒன்னும் இல்லம்மா ஒரு சண்டை அதுதான். என்ன சண்டை. உன் பிறந்தநாள் அதுவுமா? அவர் சண்ட போடுற ஆள் இல்லையே?" என்று விசாரிக்க, "அதும்மா வந்து" என்று திவ்யாவை பார்த்தபடி தயங்க திவ்யா அவளிடம் சைகையில் ஏதோ சொல்ல , "என்ன சொல்லுடி, என்ன, திவ்யா மாப்பிள்ளையை பத்தி எதாவது சொன்னாளா?" என்று கேட்க "ஆமாம்மா, ஏதோ அவர் தப்பா" என்று ஆரம்பிக்க. "ஏண்டி அவ சொன்னா உனக்கு புத்தி எங்க போச்சு. உன் புருசன நீ புரிஞ்சுகிட்டு தான குடும்பம் நடத்துற? இல்ல நீங்க ரெண்டு பேரும் ராத்திரி படுக்க மட்டும் பெட் ரூம் வரிங்களா" என்று கத்த ஆரம்பிக்க, காயத்ரி "என்னம்மா இது அருவெறுப்பான கேள்வி கேக்குற?" "அவ என்ன சொன்னா அத சொல்லு", "செல்வா மகாபலிபுரம் கூப்பிட்டார்னு" " ஓஹோ, மாப்பிள்ளை ஒன்னும் சொல்லலையா" "இல்லம்மா நாந்தான் திவ்யா பொய் சொல்ல மாட்டான்னு சண்டை போட்டேன், அவரு கோவிச்சுகிட்டு போயிட்டாரு". "போடி கூ முட்டை. அறிவு இல்ல உனக்கு. என்ன நடந்தது, எனக்கு தெரியும். இவதான் அப்பிடி கேட்டுருக்கா, மாப்பிள்ளை முடியாதுன்னு சொல்லி அட்வைஸ் பண்ணுனார். நல்ல வேளை நான் அங்க வந்ததால எனக்கு எல்லாம் தெரிஞ்சுது".


என்னடி இப்போ நடந்தத சொல்லுறிய இல்ல என் கிட்ட அடி வாங்கிறியா" என்று திவ்யாவை பார்த்து உறும, திவ்யா பயத்துடன் "அம்மா சொல்றது உண்மை. நாந்தான் மாத்தி சொல்லிட்டேன். சாரி அக்கா", என்று தயங்கி சொல்ல, ஒரு கணம் என்ன செய்வது என்று கலங்கி நின்றாள் காயத்ரி. இதற்குள் செந்தமிழ், பூஜாவுடன் வீட்டுக்குள் வர, பூஜா காயத்ரியை பார்த்து "எப்படி இருக்க?" என்று நலம் விசாரித்து விட்டு, நடந்ததை சுருக்கமாக சொன்னாள். "உச்சித் பிரச்னையை முடிச்சுட்டு உன்கிட்ட சொல்லனும்னு செல்வாவுக்கு ஆசை. அதுனால உன்கிட்ட எதையும் சொல்லலை. உச்சித் அவன் தோட்டத்தில கஞ்சா பயிர் பண்ணுறான். அதை விற்று வரும் பணத்தில் தீவிரவாதிகளுக்கு ஹவாலா மூலம் கொடுத்து வருகிறான் என்ற தகவல் இன்பார்மர் மூலம் கிடைத்தது. அதை ரகு நண்பரான DSP மூலம் அவனை பிடிக்க இவ்வளவுநாள் ஆனது. இப்போ உனக்கு ஹாப்பி தான. எங்க செல்வா?" என்று பூஜா, செந்தமிழ் தேட "இல்லை அவர் வெளிய போயிருக்கார்" என்று சமாளித்தாள்.

"சரி நாங்க கெளம்புறோம், இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்" என்று சொல்லி வாழ்த்தி விட்டு இருவரும் விடை பெற்றனர். "இந்தாடி உனக்கு ஒரு பரிசு கொடுக்கணும்னு மாப்பிள்ளை கல்யாணத்துக்கு முன்னாலே என் கிட்ட கொடுத்து இருந்தார்" என்று அந்த கவரை கொடுக்க, அதில் இருந்து ஒரு கடிதமும் அதை தொடர்ந்த ஒரு application இரண்டும் விழுந்தன. கடிதத்தை படித்த காயத்ரியின் முகத்தில் மாற்றம், அவளுக்கு அடக்க முடியாமல், கண்களில் கண்ணீர் வழிய தொடங்கியது. காஞ்சனாவுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. அதை பிடுங்கி படிக்க தொடங்கினாள். "காயத்ரி நமது திருமண வாழ்க்கை நல்லபடியாக நடக்கும் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கு. ஒரு வேளை தவிர்க்க முடியாத காரணங்களால் நாம பிரிய வேண்டி வந்தா உனக்கு உதவியா இருக்கும்னு இந்த விவாக ரத்து பத்திரத்தில கையெழுத்து போட்டு இருக்கேன். உனக்கு என்ன காரணம் போட்டுக்கணும்னு தோணுதோ அதை போட்டுக்கோ. நீ அதுக்கப்பறம் யாரை வேணாம்னாலும் கல்யாணம் பண்ணிக்க. உன்னோட சந்தோஷம் எனக்கு முக்கியம். ஆனா என்னோட வாழ்க்கைல இனி எந்த பொண்ணுக்கும் இடம் கிடையாது. அன்புடன் செல்வா" இதை படித்த காயத்ரியின் நிலையோ கவலைக்கிடம் ஆனது. அழுது அழுது கண்கள் வீங்கி விட்டன. ஒரு நிலையில் அவள் மயக்கம் போட்டு விழ காஞ்சனா அவளை கட்டிலில் படுக்க வைத்து நாடி துடிப்பை பார்க்க அது அவருக்கு சந்தோசமான செய்தியை சொன்னது. அவளுக்கு மயக்கம் தெளிய "ஏண்டி நீயே ஒரு குழந்தை மாதிரி தான். உனக்கு ஒரு குழந்தை வரப் போகுதா?" என்று ஆச்சர்யத்துடன் கேட்க காயத்ரிக்கு முகம் குங்கும பூவாய் சிவந்தது. இந்த வேளையில் "என் செல்வா அருகில் இல்லையே? அவரை தொடர்பு கொள்ளவும் முடியவில்லையே" என்று மனம் நொந்தாள். வீட்டில் இருந்து கிளம்பி, காஞ்சனாவுடன் பேசி விட்டு பைக்கை அதன் போக்கில் விட்டு விட்டான் செல்வா. பெசன்ட் நகர் கடற்கரையில் இருந்த கடையில் உட்கார்ந்து யோசித்து கொண்டிருந்தான். "நிச்சயம் அத்தை விவாகரத்து application னை கடிதத்துடன் கொடுத்துரிப்பார். காயத்ரி என்ன முடிவு செய்தாலும் எனக்கு சம்மதமே. ஆனால் அவள் இல்லாமல் நான் எப்படி இருப்பேன். வீம்புக்கு சொல்லிவிட்டு வந்தாலும், இரண்டு மாதங்கள் ஒன்றாக வாழ்ந்த பிறகு அவள் இல்லாத வாழ்கையை நினைத்து பார்க்கவே முடியவில்லை" நேரம் ஓடியதே தெரியவில்லை. மதியம் சாப்பிட தோணவில்லை. கடல் அலைகள் அவனுக்கு ஆறுதல் தந்தன. சரி இப்போ வீட்டுக்கு கிளம்பலாம் என்று மாலை ஆறு மணி அளவில் வீட்டை அடைந்தான். கதவு பூட்டி இருக்க காலிங் பெல் அழுத்த, சில நிமிடங்களில் கதவு திறந்தது. கதவை திறந்த காயத்ரிக்கு செல்வாவை பார்த்த உடன் நம்ப முடியவில்லை. சிலையாக சமைந்து போனாள். உள்ளே நுழைந்து அவள் தோளை பிடித்து உலுக்க காயத்ரி மயக்கம் அடைந்து கீழே சாய, அவளை கை தாங்கலாக அணைத்து சென்று படுக்கையில் கிடத்தினான். தண்ணீர் கொண்டு அவள் முகத்தில் தெளிக்க, எழுந்த காயத்ரி அவன் மார்பில் சாய்ந்து தன் கண்ணீரால் அவன் சட்டையை நனைத்தாள். "ஏன் செல்வா என்ன விட்டுட்டு போனிங்க. நான் முட்டாள்தனமா பேசுனா, அதுக்காக நீங்க இப்பிடியா என்னை தவிக்க விட்டு போறது. இனிமே நீங்க எங்கயும் போக கூடாது. ஏன்னா இப்போ நான் ஒரு உயிரில்ல ரெண்டு உயிர்" என்று சொன்னாள். செல்வாக்கு நம்ப முடியவில்லை. "உண்மையா சொல்லுற". "ஆமாங்க, நீங்க என்ன விட்டு போறேன்னு சொன்னாலும் நான் உங்கள விட மாட்டேன்". அவனை கட்டி அணைத்து "என்ன நீங்க மன்னிச்சு ஏற்று கொள்வீர்களா?" என்று பாவமாக அவன் முகத்தை பார்க்க, அந்த பார்வை அவன் மனதை அறுத்தது. "இல்ல கண்ணா நீ இல்லாத வாழ்கையை நான் நினச்சு கூட பார்த்தது இல்லை. நான் முட்டாள்தனமா எழுதின கடிதத்தை மன்னிச்சுடு."




"இல்லைங்க அந்த கடிதம் நீங்க என் மேல வச்ச அன்ப காட்டுது. அம்மா வந்தாங்க நடந்ததை சொன்னாங்க. பிறகு செந்தமிழ் அண்ணா, பூஜாவோட வந்து உச்சித் விஷயத்தை சொன்னாங்க" என்று சொல்லி அவனை பார்த்தாள். "ஏன் அந்த விஷயத்தை நீங்க என்கிட்ட சொல்லலை". "எனக்கு குன்னூர்ல அவன பாத்த உடனே சந்தேகம். அதுதான் உடனே செந்தமிழ், ரகு ரெண்டு பேர் கிட்டயும் பேசி முடிக்க சொன்னேன்" "உங்களுக்கு என்கிட்ட அவன பத்தி கேக்கனும்னு தோணலையா." "சொல்லனும்னு நினைச்சா நீயே சொல்லிருப்ப. அதோட அவன் ஒரு மட்டமான ஆளு அவனுக்கு நீ பயந்து ஓடுறது, மூட்டபூச்சிக்கு பயந்து வீட்ட கொளுத்துற மாதிரி. உன்னோட பழைய வாழ்க்கைய பத்தி எனக்கு கவலை இல்ல. நாம ரெண்டு பேரும் இப்ப வாழுற வாழ்க்கைல ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் உண்மையா இருப்போம். அது போதும்" என்றான்"ஆமா நீங்க ஏதோ எனக்கு பிறந்த நாள் பரிசு குடுக்கிறேன்னு சொன்னிங்க. அது என்ன?" ஒருநிமிஷம்என்றுகுனிந்துகட்டிலுக்குஅடியில்இருந்துஅவளுக்குபிடித்த 22 கதைகள்அடங்கியபார்சலைகொடுத்தான். பிரித்துபார்த்துவிட்டு "அதுஎன்ன 22" என்றுகேட்க "அது உன்னோட வயசு", "ஆமால்ல எனக்கு 21 முடிஞ்சு 22 தொடங்குது" அவனை அருகில் இழுத்து ஒரு முத்தம் கொடுத்தாள். "இது சரியில்ல" என்று சொன்ன செல்வாவை, "என்ன" என்று கண்ணாலே அவள் கேட்க "உனக்கு எத்தனை புத்தகம் பரிசா கிடைச்சிருக்கு". "ம்ம் 22 . ஒன்னு குடுத்த மீதி 21 எங்க?" "அதுதான் இது" என்று சொல்லி விட்டு சிரித்தாள். செல்வாவும் சிரித்தான். "சரி இந்த ஐ போடில 1000 பாட்டுக்கு மேல இருக்கு, சில சிறப்பான ஆனா இது வரைக்கும் கேட்காத பாடல்களும் இருக்கு. எனக்கு பிடிச்சிருக்கு. உனக்கும் பிடிக்கும்னு நினைக்கிறேன்". பாடலை அவன் சுழல விட, ஹான்ட்ஸ் ப்ரீ காதில் மாட்டி கொண்டு அவர்கள் கேட்ட முதல் பாடல், ஜெயச்சந்திரன் வாணிஜெயராம் பாடி, கமல் சுஜாதா நடித்த அந்த மெலடி (Movie-Idhaya malar). "அன்பே உன் பேர் என்ன ரதியோ ஆனந்த நீராடும் நதியோ"


கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக