http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : படிப்படியாக - பகுதி - 1

பக்கங்கள்

சனி, 29 பிப்ரவரி, 2020

படிப்படியாக - பகுதி - 1

மலையாள பட போஸ்டர் போல கண்ணாடியின் முன்னால் வெறும் டர்க்கி டவலை கட்டிக் கொண்டு கண்ணாடியில் என் அழகை ரசித்துக் கொண்டு இருந்தேன். டவலை கழட்டிவிடும்படியாக என் மார்பகங்கள் திமிறியது. ஏனோ உடல் அடக்கமுடியாத உணர்ச்சி வேகத்தில் நடுங்கியது. மனம் முழுதும் காமம். ஏனோ வயிற்றில் பட்டாம்பூச்சி பறந்தது. உடலெங்கும் இன்பக் கிளுகிளுப்பு பரவியது. உணர்சி பொங்கியது. இரவு மணி 10. இன்று என் 20 ஆவது திருமண ஆனிவர்ஸரி டே. அதுவும் இன்று வெளியே அழைத்துக் கொண்டு போவதாக. ம்ஹும் நம்பிக்கையில்லை. இருந்தாலும் மனம் கேட்கவில்லை. அதான் இந்த நேரத்திலும் குளித்து கண்ணாடி முன்னால் நின்றுக் கொண்டு இருந்தேன். இன்னும் என் கணவன் ராஜுவிற்காக காத்துக் கொண்டு இருந்தேன். ம்ம்ம்ம் எப்போது தான் அவர் நேரத்திற்கு வந்து இருக்கிறார். திருமணத்திலிருந்தே அப்படித் தான். பணத்திற்காக எப்போதும் ஓடிக் கொண்டு இருக்கும் அவர் என்று தான் என்னை பற்றி கவலைப்பட்டார். பணத்தை பெருக்கினாரே ஒழிய நாளுக்கு நாள் எங்கள் இடைவெளி அதிகரித்துக் கொண்டு தான் இருந்தது. மீண்டும் கண்ணாடியில் பார்த்தேன். 38 வயதிலும் அழகுதான். அதில் ப்ரத்யோகமாக தெரிந்தது என் நீண்ட பட்டு கூந்தல்தான். நேற்றுக்கூட என் நண்பி அனிதா சொன்னாள்.

“ஷோபா? இந்த தலைமுடி விஷயத்தில் உன்னை யாரும் அடிச்சிக்க முடியாதுடி” அடாடா. இதை சொல்லும்போது அவள் கண்ணில்தான் எவ்வளவு பொறாமை. உண்மைதான். நான் சிறிய வயதில் எனக்கு வரும் மாடலிங் அஸைன்மெண்ட் எல்லாமே ஷாம்பு அட்வர்டைஸ்மெண்ட்தானே? அதில் மயங்கித்தானே ராஜு அகர்வால் என்னை திருமணம் செய்துக் கொண்டார். ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ் அந்த உடல் அழகு அப்படியேத்தான் இருந்தது. மெல்ல என் கைகளால் தடவிக் கொண்டேன். மாசு மறுவற்ற உடல். பட்டு போல மென்மை. இன்னும் என் அழகுக்கு குறைவு இல்லை. மெல்லிய இடை. ஆனால் மார்பு மட்டும் பெருத்து இருந்தது. சிறுத்த இடை - பெருத்த முலை எவ்வளவு சிலை போல அழகை தருகிறது. மெல்ல என் நீண்ட பட்டு கேசத்தை தடவிக் கொண்டேன்.

கறுப்பு புடவை, கறுப்பு ஸ்லீவ்லெஸ் ஜாக்கெட், கறுப்பு ப்ரா என்று போட்டுக் கொண்டு இருந்ததில் என் வெண்மையான உடல் கலர் சற்று அதிகமாகவே தெரிந்தது. தலையை லூஸாக விட்டு அதில் நீண்ட மல்லிகையை க்ளிப் போட்டு வைத்துக் கொண்டேன். கழுத்து முகம் எல்லா இடத்திற்கும் பவுடரை போட்டு அப்பிக் கொண்டேன். மெல்ல செண்ட் பாட்டிலை எடுத்து என் அக்குள் முழுதும் அடித்துக் கொண்டேன். என் பட்டு கூந்தலை எடுத்து அதற்கு கீழும் அடித்துக் கொண்டதில் கூந்தல் மணமாக இருந்தது. ம்ஹும் ராஜுவிற்கு கொடுத்து வைக்கவில்லை. ஆனால் ஒன்று எப்போதும் நான் பணம் கேட்டால் அவர் மறுப்பதில்லை. எவ்வளவு செலவு செய்தாலும் கேட்பதில்லை. இதை வைத்து திருப்தி அடையவேண்டியதுதான்.

அப்போதுதான் வெளியே பெர்முடாஸில் படித்துக் கொண்டு இருக்கும் ராகு லை பார்த்தேன். ஆ அழகான புத்திசாலி பையன். இவன் இருப்பதால்தான் என் வாழ்க்கைக்கு ஒரு அர்த்தமே வருகிறது. ஆஹ்ஹ்ஹ் எப்போதும் படித்துக் கொண்டு இருக்கிறானே? காஃபி எதாவது வேணுமா? கேக்கலாமா. என்று உள்ளே நுழைந்தேன். அவன் மென்மையாக என்னை பார்த்து சிரித்தான். அவன் சிரிக்கும்போது கன்னத்தில் லேசாக குழி விழுகிறதே.

“என்னமா. எங்காவது வெளியே போறயா?"

அவன் திடிரென்று கேட்டதும் இன்று ராஜு என்னை வெளியே கூட்டிக் கொண்டு போவதாக சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது. அவர் எங்கே வரப்போறார். மெல்ல தளும்பிய கண்ணீரை மறைத்துக் கொண்டு

“இல்லேடா கண்ணா. எங்கேயும் போகல. ஏன் கேக்குற" என்று சமாளித்து கேட்டேன். அவனுக்கு சட்டென்று என் கண்கள் தளும்பியது வருத்தமாக இருந்திருக்கும். சற்று அங்கே நிலவிய சில விநாடி மௌனங்களை மறைக்க

“அம்மா. மறுபடியும் நாந்தான் ஃபர்ஸ்ட் ரேங்க்" என்றான்.

“ஓ. அப்படியா?" என்று முன்னால் வந்து அவனை லேசாக அணைத்துக் கொண்டேன். மெல்ல அவனை அணைக்கும்போது என் பட்டுக்கூந்தல் அவனை வேகமாக தோண்டிக் கொண்டு போனது.

“எனக்கு தெரியுமே நீ எவ்வளவு ஸ்மார்ட்" என்றேன். அவன் விரல்கள் என் பட்டு கேசத்தை லேசாக தடவிக் கொண்டு இருந்தது.

“அம்மா ஒன்னு சொல்லட்டுமா?”

“என்னடா ராகுல்?" என்றேன் ஆச்சரியமாக.

“யூ லுக் ஸ்டன்னிங்மா.”

“ஓ தேங்க்ஸ்" என்றேன் ஆச்சரியமாக. இவன் இது போல பேசியதில்லையே.

“இந்த நீட்டு கூந்தல் உன் ஸ்பெஷாலிட்டிமா” என்று சொல்லிவிட்டு அவன் புத்தகம் பக்கம் திரும்பினான். அவன் கையில் இருந்த பட்டு கேசத்தை விடுவித்துக் கொண்டு மெல்ல என் அரௌக்கு வந்து கட்டிலின் மேல் விழுந்தேன். மெல்ல என் கண்கள் மீண்டும் கலங்கியது. சட். என்ன புருஷன் இவன். திடிரென்று எனக்கு என் கணவன் அருகில் இருந்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று தோன்றியது. நேரம் ஓடிக் கொண்டே இருந்தது. கையில் ஒரு நாவலை எடுத்து படித்துக் கொண்டு இருந்தேன். நேரம் போனதே தெரியவில்லை. சட். இன்னும் அவர் வரவில்லை. மணி 12 ஆக போகுது. இனி எங்கே வரப் போகிறார். மெல்ல நைட்டிக்கு மாறினேன். மீண்டும் வெளியே வந்தேன். இன்னும் ராகுல் அறையில் விளக்கு எரிந்துக் கொண்டு இருந்தது. இன்னும் படித்துக் கொண்டு இருக்கிறான் போல. மெல்ல மீண்டும் அவன் அறைக்கு வந்தேன். உள்ளே வந்தபோது அவன் கட்டிலில் படுத்துக் கொண்டு படித்துக் கொண்டு இருந்தான். மெல்ல அவன் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து அவன் முதுகை தொட்டேன். அவன் அதிர்ச்சியோடு திரும்பினான். சற்று நேரத்தில்

“அம்மா நீங்களா?" என்றான்.

“என்ன படுக்கலயா?" என்றேன்.

“இல்லேம்மா இன்னும் படிக்கணும்" என்று மெல்ல மூச்சை இழுத்துக் கொண்டான்.

“படுத்துக்கோ ராகுல். நாளைக்கு படிச்சிக்கலாம்.”

“அம்மா. யூ லுக் ப்யூட்டிபுல். அதிலும் உங்க முடி ரொம்ப அழகு" என்றான்.

“இதையே இன்னுக்கு முழுசா சொல்ல போறீயா. நாளைக்கு படிக்கலாம்" என்று அவன் கன்னத்தை செல்லமாக தட்டி விட்டு எழுந்தேன். லைட்டை அணைத்து

“குட் நைட் ராகுல்” என்று சொல்லவே அவனும் குட் நைட் என்ரான். மீண்டும் என் அறைக்கு வந்து படுத்தேன். சற்று நேரத்திற்கெல்லாம் என் கணவர் வந்து படுத்து, படுத்த வேகத்திலேயே உறங்கி போனார். சட். என்ன மனிதர். சற்று நேரத்திற்கெல்லாம் அவர் குறட்டை கேட்டது. மெல்ல அவர் மேல் கையை வைக்கலாமா என்று நினைத்தேன். ஆனால் ஏனோ ஒரு வெறுப்புதான் வந்தது. கல்யாண நாளிலுமா?காலையில் எழுந்தேன். ஏனோ இரவு தூங்கவேயில்லை. நேராக கிச்சனுக்கு சென்றேன். கவனமாக காலை உணவை தயாரித்தேன். அவற்றையெல்லாம் எடுத்து வந்து டேபுள் மேல் வைத்தேன். கணவர் சூட்கேஸுடன் வருவது தெரிந்தது. டேபுளில் அமர்ந்தவர் வேகவேகமாக உணவை அள்ளி நிரப்பிக் கொண்டு இருந்ததை பார்த்தேன். யோசித்து பார்த்ததில் நேற்று இரவில் இருந்து ஒரு வார்த்தை கூட நாங்கள் பேசவில்லை. சட். காஃபி டம்பளரை நீட்டியதை அவர் பார்க்கவேயில்லை.

“நேரமாயிடுச்சி ஷோபா" என்று விறுவிறுவென்று போவதை வெறுப்பாக பார்த்தேன். என்ன மனுஷன் இவர்?

“தேங்க்ஸ் ஃபார் காஃபி" என்று என் கையில் இருந்து காஃபியை பிடுங்கியதை உணர்ந்து திரும்பி பார்த்தேன். ஆஹா ராகுல்.

“ஸூப்பர் காஃபிம்மா. எக்ஸலெண்ட்" என்று பாராட்டும் இவனை பார்த்தேன். ஆஹ்ஹ்ஹ் என்னமா வளர்ந்து விட்டான். 18 வயதில் பெரிய சினிமா ஸ்டார் போல இருக்கிறான். நன்றாக உடற்பயிற்சி செய்வதால் மார்பு நன்றாக பரந்து இருந்தான். கைகள் எல்லாம் தடிமனாக இரும்பு போல இருந்தது.

“சரிம்மா. நானும் சாப்பிடறேன்" என்று சாப்பிட்டுவிட்டு என் புடவையில் துடைத்தான்.

“ச்சீய். இந்த பழக்கம் இன்னும் போகலேயே உனக்கு?" என்றேன்.

“ம்ஹும். எதுக்கு போகனும். அம்மா யூ ஹேவ் ஸ்டன்னிங் ஹேர்” என்று லேசாக தன் கையை அதில் துடைப்பது பொல பாவனை செய்ய

“ஏய்ய்ய்ய் வேணாம் ஹேர் பாழாயிடும்" என்று சொல்வதற்குள் மின்னல் போல மறைந்தான் ராகுல். ஆஹ்ஹ்ஹ் அதே குறும்புதான். நாட்டி பாய். என்று செல்லமாக என் மனதில் அவனை திட்டிக் கொண்டேன். இவன் இருக்கும் வரை எனக்கு வாழ்க்கையில் பிடிப்பு இருக்கும். அன்று மாலை உற்சாகத்துடன் வந்தான் ராகுல்.

“அம்மா எக்ஸாம் டைம் டேபுள் வந்தாச்சி அடுத்த திங்கள்கிழமையிலிருந்து எக்ஸாம்"

“எக்ஸாமை உற்சாகமா வரவேற்பது எனக்கு தெரிஞ்சி நீ மட்டும்தான்” என்று அவன் கன்னத்தை செல்லமாக தட்டினேன். ஆனால் எனக்கு மனதில் கவலை வந்தது. எப்போதும் படிக்கும் அவன் இனி பரிட்சைக்காக இரவு பகலாக படிக்கப் போறான். சட். உடம்பை கெடுத்துக்க போறான். இனி நாமும் இனி கவனமாக பார்த்துக் கொள்ளவேண்டும். அன்று இரவு 10. 30. வழக்கம்போல என் கணவர் வரவில்லை. கையில் காஃபியுடன் என் மகன் அறைக்கு வந்தேன். முழு ஏ. சி வைத்துக் கொண்டு வெறும் பெர்முடாஸ் மட்டும் போட்டுக் கொண்டு படித்துக் கொண்டு இருந்தான். மெல்ல அவன் பக்கத்தில் போய் நின்றேன்.

“இந்தா காஃபி" என்று குனிந்தேன். என்னமோ கணக்கு. போடுவது அடித்துக் கொண்டும் இருந்தான்.

“சரியாவே வர மாட்டேங்குது” என்று அவன் கைகள் மெல்ல என் நீண்ட முடி கற்றைகளை பிடித்தது. தன்னிச்சையாக அவற்றை எடுத்து தன் முகத்தில் வைத்து சேர்த்துக் கொண்டான்.

“என்ன கணக்கும்மா. வரவா மாட்டேங்குது"

என் தலைமுடி அவன் கையில் இன்னு இருந்தது. நிச்சயம் இவன் வேண்டுமென்றே செய்யவில்லை. அவன் கவனம் எல்லாம் படிப்பில்தான் இருக்கிறது. ஆனால்

“சரி. முதலில் காஃபி குடி” என்றேன்.

“ம்ஹும். கணக்கு தான் முதலில்" என்று அவன் ஒரு கையை மென்மையாக என் முடிக்கற்றையை தடவிக் கொண்டே இன்னொரு கையால் அந்த கணக்கை அடித்துக் கொண்டும், திருத்திக் கொண்டும் இருந்தான். நான் அமைதியாக அவன் என் முடிக் கற்றையை தடவிக் கொடுப்பதை பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன். என்னமா படிக்கிறான் என்று ரசித்துக் கொண்டு இருந்தேன்.

“அப்புறம் படிக்கலாம். முதலில் குடி. ஆறிப்போக போகுது” என்று குனிந்து அவன் கன்னத்தில் லேசாக முத்தமிட்டேன்.

“இதோ வந்துட்டேன். ஸால்வ் ஆகற மாதிரி இருக்குது. ஆனாலும் முடியல"

என்று வேக வேகமாக கணக்கு போட்டுக் கொண்டு இருந்தவன்

“ஏஏஏஏஏஏஏஏஏஹே. வந்துடுச்சி" என்று முதல் முறையாக குனிந்து என் கன்னத்தில் முத்தமிட்டான்.

“நீ ரொம்ப லக்கிம்மா. ஒரு மணி நேரமா முயற்சி பண்ணேன். நீ வந்ததுமே ஆன்ஸர் வந்துடிச்சி" என்று குதுகலித்தான். திடிரென்று உஷ்ணமாக என் கன்னத்தில் வந்த முத்தத்தால் கதி கலங்கி போனேன். இது தற்செயலாக நடந்தது என்று தெரிந்தாலும் ஏனோ என் முகம் குங்குமம் போல சிவந்தது. ஏனோ வெட்கப்பட்ட மாதிரி உணர்ந்தேன். ஏனோ என் உடலில் லேசாக அமில மாற்றங்கள் நடந்தது போல இருந்தது. என் இதயம் லேசாக துடித்தது. ஏ. சி காற்றில் என் தலைமுடி ஷாம்பு விளம்பரத்தில் வருவது போல பறந்துக் கொண்டு இருந்தது.

“இந்த கணக்கும் ரொம்ப கஷ்டம்தான்"

என்று என்னை நோக்கி நெருங்கி உட்கார்ந்துக் கொண்டான். அந்த பேப்பரை பார்த்தேன். எல்லாம் புரியாத குறியீடுகள். பார்த்திராத எழுத்துக்கள். சற்றே சோர்வாக இருந்தது. படுத்து தூங்கலாம் போல இருந்தது, ஆனால் என் முடிக்கற்றைகளை தடவிக் கொண்டு படித்துக் கொண்டு இருக்கும் அவனை விட்டு எழ மனதில்லை. மிகவும் கஷ்டப்பட்டு வெற்றி கண்ட பிறகெல்லாம் அவன் அடைந்த சந்தோஷமும், குதுகலமும் பரவசமூட்டியது. அவ்வப்போது அவன் திடிரென்று அந்த பரவசத்தில் முடியில் முத்தமிட்டபோது என்ன செய்வது என்றே புரியவில்லை. அவன் மென்மையான முத்தங்கள் எல்லாம் ஏனோ எனக்கு புதியதாக இருந்தது. சற்றே புதிய நிலை. மென்மையாக அவன் முத்தமிட்ட பகுதியை தடவிக் கொண்டேன். சற்று நேரத்தில் அவன் கை அப்படியே நின்று விட்டது. குனிந்து பார்த்தேன். நன்றாக உறங்கியிருக்கிறான். அப்படியே அவனை கட்டிலில் படுத்தேன். அவன் கைகள், கால்கள் எல்லாம் தடிமனாக இருந்தது. ஆண்மையின் சின்னமாக இருப்பது போல பட்டது. படுத்த அவன் மேல் பெட்ஷீட்டை போர்த்தேன்.

“ராகுல் ஐ லைக் யூ" என்று அவன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டேன். பின் லேசாக கதவை சாத்தி விட்டு என் அறைக்கு வந்தேன். எப்போது தூங்கினேனோ தெரியவில்லை. காலையில்

“என்ன ஷோபா. நேத்து தூக்கத்தில் ராகுல் ராகுல்னு சொல்லிட்டி இருந்தே. ஏன்?"

என்னது தூக்கத்தில் சொன்னேனா? தெரியல. ஏன்னு தெரியவில்லை.

தொடரும் மௌனிமகனிடம் படிப்படியாக - 2


“என்னது இரவில் ராகுல் பெயரை சொன்னேனா?"

ஆனால் கணவரிடம் வேறு ஒன்றும் சொல்லவில்லை. நானும் வீட்டு வேலைகளை செய்ய ஆரம்பித்து விட்டேன். என் கணவரும் வேகமாக வெளியே சென்று விட்டார். அப்போது ராகுல் வெளியே வந்தான்.

“மார்னிங்மா"

“குட் மார்னிங். காலேஜுக்கு கிளம்பலயா" என்றேன் பாத்திரத்தை கழுவிக் கொண்டே.

“ம்ஹும். இன்று முதல் ஸ்டடி லீவ் ஆரம்பம். நான்தான் சொன்னேனே"

என்று சொல்லிக் கொண்டே அவனும் பாத்திரத்தை கழுவ ஆரம்பித்தான்.

“டேய். விடு. இதை நான் பாத்துக்கறேன். கையை துடைச்சிட்டு போய் படி" என்று சொல்லிக் கொண்டே புடவை தலைப்பை நீட்டினேன். ஆனால் அதற்குள் அவன் கையை மேலே இருந்த ஜாக்கெட்டில் துடைக்க ஆரம்பித்தான். நான் பதிலுக்கு எதுவும் பேசவில்லை. அவன் கை அழுத்தமாக துடைத்தது சற்று வினாடிகள் அதிகமாக இருப்பது போல பட்டது. இது தினமும் நடக்கும் விஷயம் என்றாலும் இன்று ஏனோ ஒரு மாதிரியாக இருப்பது போல பட்டது.

“சரி ராகுல். நான் கடைக்கு போகனும். காய்கறி ஒண்ணுமேயில்லை. நான் போய் வாங்கிட்டு வருகிறேன்" என்றேன்.

“நானும் வரேம்மா"

“சரி வா" என்று சற்று தொலைவில் இருந்த ஷாப்பிங் மாலிற்கு கிளம்பினேன். அங்கு ஊசி முதல் வீ. சி. டி வரை கிடைக்கும். அங்குதான் நான் காய்கறி எல்லாம் வாங்குவேன். ராகுல் வந்தால் காரிலேயே போய்விட்டு வந்துவிடலாம். காரில் நாங்கள் எதுவும் பேசவில்லை. ஷாப்பிங் மாலிற்கு வந்ததும் நான் காய்கறி செக்சனுக்கு செல்ல அவன் ரேசர் ப்ளேடு வாங்கவேண்டும் என்று மற்றொரு செக்சனுக்கு சென்று விட்டான். அப்போதுதான் அந்த ஆளை பார்த்தேன். நன்றாக காலையிலேயே தண்ணீர் போட்டிருப்பான் போலே. குப்பென்று அடித்தது. மூக்கை துடைத்து விட்டுக் கொண்டேன். வெறித்து பார்த்துக் கொண்டு இருந்தான். நான் என் பார்வையை திருப்பிக் கொண்டேன். ஆனாலும் அவன் பார்வை என்னை தொடருவது தெரீந்தது. அருகே இருந்த தக்காளியை எடுக்க போகும்போது ட்ம்மென்று என்னை மோதினான். சட். இங்கேயுமா?அவனை பார்த்தேன். இளித்தான்.

“டக்கர் ஃபிகர்"

சட். இவங்கிட்டே என்ன பேச்சு. விலகி நான் மற்ற காய்கறிகளை வேகமாக வாங்கிக் கொண்டு க்யூவில் நின்றதை பார்த்த ராகுல் வந்து சேர்ந்தான். அப்போது அந்த ஆளும் வந்து உரசுவது போல நின்றான். என் நிலமை தர்மசங்கடமானது. இதை பார்த்த ராகுல் அவனை பார்த்து

“கொஞ்சம் தள்ளி நில்லுங்க" என்றான் கோபமாக.

“ஏன் இது உங்க அப்பன் வீட்டு கடையா?" என்று அவன் உரசல் அதிகமானது.

“நகருன்னு சொல்றேன்ல" என்று ராகுலும் தன் குரலை உயர்த்த. நான்

“ராகுல் இந்த குடிகாரன் கிட்டே என்ன பேச்சு. அமைதியா இரு” என்று அவனை அடக்கினேன்.

“இங்கே பாருடா இவளை. என்னா ஒரு தலைமுடி" என்று குனிந்து கூந்தலின் மணத்தை இழுத்தான்.

“டேய் நகருடா இப்ப" என்று ராகுல் அவனை தள்ளிவிட அதற்குள் அந்த ஆள் கை வேகமாக என் பிட்டத்தை பற்றி அழுத்தமாக ஒரு கிள்ளு கிள்ளி விட்டான். ஓஓஓ என்று அந்த கடையே அதிரும்படி கத்தி விட்டேன். அதை கேட்டு கடையாள் வேகமாக வந்து விட மற்ற சிலரும் சேர்ந்து விட்டார்கள். என்னால் அவமானத்தை தாங்க முடியவில்லை. கண்கள் தளும்பி விட்டது. அதைக் கண்டு ராகுல் அவனை வேகமா தள்ளி விட்டான். அதையும் மீறி அவன் வர ராகுல் அவனை ஓங்கி அறைந்தான். அதற்குள் எல்லாரும் சேர்ந்து ராகுலை விலக்கி விட

“இந்த மாதிரி ஆளுங்களை எல்லாம் ஏன் சார் இங்கே விடறீங்க" என்று ராகுல் அந்த கடை ஓனரிடம் கத்த எல்லாரும் அவனை சமாதானம் செய்ய அந்த ஆள் கன்னத்தை தடவிக் கொண்டே விலகினேன். சட்டென்று நடந்த இந்த விஷயத்தால் கதி கலங்கி போனேன். ஏனோ என் கண்ணில் தண்ணீர் வழிந்தது. ராகுலை இறுக்கி கட்டிக் கொண்டேன் அவனும் என்னை ஆறுதலாக கட்டிக் கொண்டான். இது தன்னிச்சையாக நடந்த செயல் என்றாலும் அவன் அணைப்பு ஆறுதலாக இருந்தது உண்மை. அவன் கை வாஞ்சையாக என் தலைமுடியை தடவி விட்டது.

“கூல் டவுன்" என்று சொல்லிக் கொண்டே என் முதுகை முடியுடன் தடவிக் கொடுத்த போது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பயம் விலகி ஒரு வித பரவச நிலை அடைந்த மாதிரி உணர்ந்தேன். அவன் ஆறுதலாக தடவி விடுவதை நான் எதுவும் சொல்லாததால் அது சற்று நிமிடங்கள் அதிகமாகவே நடந்த மாதிரி தோன்றியது.

“ஸாரி மேடம்" என்று அந்த கடை ஓனர் என்னிடம் மன்னிப்பு கேட்டார்.

“பரவாயில்லிங்க. நீங்க என்ன பண்ணுவீங்க" என்றேன் மெதுவாக.

“ஸாரி ஸார். பார்த்து உங்க பெண்டாட்டியை அழைச்சிட்டு போங்க?" என்று ராகுலை பார்த்து சொல்லஅவனும் லேசாக அதிர்ந்ததை உணர முடிந்தது. என்னுள்ளும் ஏதோ அமில மாற்றங்கள் நடந்ததை உணர முடிந்தது. கார் வரை நடக்கும்போது அவன் அணைப்பிலேயே இருந்தேன். அவன் கார் ஸ்டார்ட் செய்யும்போதும் அவன் ஒரு கையால் என்னை அணைத்தபடி தான் ஸ்டார்ட் செய்தேன். அவன் ஆறுதலை என்னை பிடித்துக் கொண்டு இருந்தது எல்லாம் கொஞ்சம் வித்தியாசமாக இருந்தது. சற்று நேரத்திற்கு மேலேகவே அவன் என்னை பிடித்துக் கொண்டு இருந்தது ஆற்தலாக இருந்தது. நன்றாக உடற்பயிற்சி செய்ததால் அவன் உடம்பு எஃகு மாதிரி இருந்தது. அந்த அணைப்பு ஏனோ எனக்கு தேவைப்பட்டது போல தோன்றியது. இந்த அணைப்பு எல்லாம் தற்செயல்தான் என்றாலும் ஏனோ என் உடம்பில் உஷ்ணம் ஏறியது. என் எண்ணங்கள் மாறியது. அவன் தோளில் சாய்ந்து கொண்டு இருப்பதை விரும்பினேன். வீடு வறைக்கும் அந்த அணைப்பிலேயே வந்தது எனக்கு சந்தோஷமாக இருந்தது. ஒரு வேளை நான் கலங்கி போயிருந்ததால் அவன் மறுப்பு எதுவும் சொல்லவில்லை போலிருக்கிறது. அந்த எஃகு கைகள் என் சந்தன முதுகின் மேலே கடைசி வறைக்கும் இருந்தது.

வீட்டிற்கு வந்ததும் தான் தன் கையை எடுத்தான். வந்ததும் அவன் நேராக படிக்க சென்று விட நான் சமையல் அறைக்கு சென்று எல்லாம் செய்தேன். பின் பாத்ரூமிற்கு சென்றேன். இன்று காலை நடந்ததை நினைத்துக் கொண்டே என் உடலை நன்றாக அக்ரேலிக் ஷவரில் தேய்த்து குளித்தேன். ஆனாலும் சில்லென்ற தண்ணீர் உடலைதான் சில்லாக்கியதே தவிர மனதில் இருந்த அதே உஷ்ணம் அப்படியேத்தான் இருந்தது. இன்று வித்தியாசமாக உடை செய்ய வேண்டும் போலிருந்தது. என்ன போட்டுக்கொள்ளலாம் என்று நினைத்த போது தான் கேரளா முண்டு நினைவுக்கு வந்தது. என் தாய் கேரளத்தில் இருந்து வந்த்தால் அவள் எப்போதும் வீட்டில் முண்டு தான். எனவே அதே பழக்கம் எனக்கும் இருந்தது. எனவே நானும் தும்பை பூ போல இருந்த வெள்ளை கோல்டன் பார்டர் இருந்த முண்டை கட்டிக் கொண்டேன். கண்ணாடி முன்னால் நின்று அக்குளிலும், கழுத்திலும் ஏராளமான பவுடரை அப்பிக் கொண்டேன். லேசாக செண்டை எடுத்து அடித்துக் கொண்டேன். ஆ பட்டு கேசம். இதுவல்லவா அவனையும் மற்றவர்களையும் கவருகிறது. மெல்ல லூஸாகிக் கொண்டேன். செண்ட் அடித்துக் கொண்டு மெல்ல அவன் அறையை நோக்கி சென்றேன். தலையை சொறிந்து கொண்டு ஏதோ வேகமாக கனக்கு போட்டுக் கொண்டு இருந்தான். உற்று அதை பார்த்தேன். எனக்கு கணிதத்தில் ஏ. பி. சி கூட தெரியாது. மெல்ல அவனை நெருங்கி அவன் தலையில் கையை வைத்து அவன் முடியை சிலுப்பினேன். குப்பென்று செண்ட் அடித்திருக்கும். குனிந்த என் கன்னத்தில் அவன் கன்னம் வைத்துக் கொண்டே அவன் கை மெதுவாக என் தலைமுடி பக்கம் சென்றது.

“இந்த கணக்கு கஷ்டமா இருக்கு" என்று சொல்லிக் கொண்டே அவன் படிப்பை தொடர்ந்தான். ஆனால் அவன் கை என் தலை முடியை மட்டும் தடவிக் கொண்டு இருந்தது. அவன் கவனம் படிப்பில் தான் இருக்கிறது. ஆனாலும் தன்னிச்சையாக அவன் கை என் தலை முடியை தடவிக் கொண்டு இருப்பதை ரசித்தேன்.

“முயற்சி செய்" என்றேன். ஒருவேளை இது எனக்கே சொல்லி கொண்டதோ.

“நீங்க இப்படியே இருங்க. நான் முயற்சி செய்யறேன்" என்று அவன் சொல்ல நான் அவனை நெருங்கி

“சரி நான் இப்படியே உட்கார்ந்துக்கறேன். நீ முயற்சி செய்” என்றேன். உண்மையில் அவன் என் தலை முடியை தடவிக் கொண்டு இருப்பதை ரசித்தேன். அவன் விரல்களை தலை முடியை தன் விரல்களால் சுற்றிக் கொண்டு அதன் மென்மையை உணர்ந்துக் கொண்டு இருந்துக் கொண்டே கணிதம் போட்டுக் கொண்டு இருந்தான். நான் அவன் நெருக்கத்தை ரசித்துக் கொண்டு இருந்தேன். ஒரு கை என் தலை முடியை தடவிக் கொண்டு இருந்தது. மற்றொரு கை வேகமாக கணிதத்தை போட்டுக் கொண்டு இருந்தது. ஏதோ எழுதுவதும் அடிப்பதுமாக இருந்தான். நான் ஒன்றும் புரியாமல் அதையே பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன். அவன் அடித்து எழுதியபோ தெல்லாம் அவன் கை என் மெத்தென்ற தொடையில் பட்டது. மெல்ல அந்த சுகத்தை அனுபவித்துக் கொண்டு இருந்தேன். அவ்வப்போது அவன் எஃகு கைகள் என் தொடையை குத்தியது. என் உடல் எல்லாம் சிலிர்த்தது. கையே இப்படியா. ஆனால் இதையெல்லாம் வேண்டுமென்றே செய்வது போலவும் தோன்றவில்லை. அவன் கவனம் முழுதும் இதில்தான் இருந்த மாதிரி பட்டது. திடிரென்று என் கன்னத்தில் பச்சக்கென்று முத்தம் அவன் கொடுத்தபோது திகைத்தேன்.

“தாங்ஸ்மா. இந்த கேள்விக்கு விடை வந்துடுச்சி” அவன் முகத்தில் பரவசம். அவன் அவ்வப்போது இதுபோல செய்தாலும் ஏனோ இன்று என் நிலையில் சற்று ஒரு மாதிரியாக இருந்தது. இதுவும் தற்செயலாக நடந்ததா?

“எனக்கு எதுக்கு தாங்க்ஸ்"

“ஏன்னா. நீங்க தான் எனக்கு இன்ஸ்பிரேஷன்.”

“இன்ஸ்பிரேஷனா?"

“ஆமாம். நீங்க இப்படி பக்கத்தில் இருந்ததால் தான் இப்படி என்னால் இந்த கணக்குக்கு விடை கண்டுபிடிக்க முடிஞ்சது.”

“அதனால்"

“அதனாதான் இந்த அம்மாவிற்கு தாங்க்ஸ். முக்கியமா இந்த பட்டுக் கூந்தலுக்கு தேங்க்ஸ்" என்று என் கூந்தலின் முடிவை எடுத்து அதற்கு லேசாக முத்தம் கொடுத்தான். என்னை இழந்து விடுவேனோ? சற்று பயமாக இருந்தது.

“சரி எழுந்திரு. சாப்பிடலாம்” என்று கிச்சனை நோக்கி சென்றேன். ஏனோ இன்று நடப்பெதெல்லாம் வித்தியாசமாக இருக்கிறது. இன்று காலை முதல் நடப்பதையெல்லாம் மீண்டும் நினைத்து பார்த்தேன். சற்று வித்தியாசமாக இருந்தாலும் ஏனோ மனம் மிகவும் லைட்டாக இருந்தது. உடம்பின் ஒவ்வொரு செல்லும் புதிய ராகங்களை பாடுவது போல உணர்ந்தேன். மொத்தத்தில் வித்தியாசமான உணர்ச்சி பெருக்கில் இருந்தேன்.

தொடரும் மௌனிபடிப்படியாக மகனிடம் - 3


// இப்போது அடுத்த இரண்டு பாகங்களுக்கு ராகுல் தொடருவான் //

அம்மா திடிரென்று கேரள முண்டில் வருவது சந்தோஷமாக இருந்தது. முண்டின் மேல் டவலை போட்டிலிருந்தாலும் அவள் அழகை அதனால் மறைக்க முடியவில்லை. அம்மாவின் இந்த மாற்றம் எனக்கு போதை ஏற்றியது. அவள் எப்படி திரும்பினாலும் அவள் வெண்மையான சதைகள் வெண்ணைய் போல் திரண்டு எழுந்து எனக்கு காமபோதையை ஏற்றியது. அம்மாவிற்கு என் போதை தெரியுமா? அம்மா எப்போதும் வீட்டில் ரிலாக்ஸாக இருக்க இப்படி கேரள முண்டில் இருப்பது வழக்கம். இப்போதும் அப்படித்தான் இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். ஆனாலும் இன்று என்னால் ஏனோ தாங்க முடியவில்லை. அதிலும் அந்த பருத்த பிட்டத்தை பார்த்துக் கொண்டு இருகும்போது ஏனோ என் உடம்பு முழுதும் குப்பென்று வியர்த்தது. ஆனாலும் எப்படியோ சமாளித்துக் கொண்டு சகஜமாக இருந்தேன். சமையல் அறையில் தடார், புடாரென்று சத்தம். சமையல்காரி வரவில்லை போலிருக்கு. அம்மா நின்றுக் கொண்டு பாத்திரம் கழுவ மாட்டார்கள். எல்லாவற்றையும் தரையில் போட்டுக் கொண்டு கழுவுவது வழக்கம். மெல்ல புத்தகத்தை மூடி வைத்து விட்டு போனேன். பாத்திரம் கழுவிக் கொண்டு இருந்த அம்மாவை பார்த்ததும் போதை உச்சிக்கு போனது. அவள் குனிந்து பாத்திரம் கழுவும் போது அவள் பருத்த பப்பாளி மார்பகங்கள் ஜாக்கெட்டில் இருந்து வெளியே வந்து விழுந்து விடும் போலிருக்கு. அந்த பருத்த மாங்கனிகளின் மேல் பகுதியை பார்த்ததும் இதயம் ஏடா கூடமாக ஓடியது. அந்த சதை பிளவுக்கு நடுவே இருந்த இடைவெளி மனதை எங்கோ அழைத்து சென்றது. மெல்லியதான திரை போல அம்மா மேலே போட்டிருந்த டவல் இருந்தது.

“அம்மா நான் வேணும்னா ஹெல்ப்" என்று இழுத்தேன்.

“என்ன பாத்திரம் கழுவவா. சாப்பிட்டு காலேஜ் கிளம்பு" என்று சிரித்தாள். ஸ்டடி லீவ் ஆரம்பித்து விட்டது. ஆனாலும் கணிதத்தில் சில சந்தேகம் இருந்ததால் ப்ரொஃபஸரிடம் வந்து கேட்பதாக சொல்லி இருந்தேன். ஆனாலும் இது நல்ல வாய்ப்பு தான். அவள் முன்னாலேயே உட்கார்ந்துக் கொண்டு இட்டிலி சாப்பிட ஆரம்பித்தேன். மெல்ல சாப்பிட்டேன். சாப்பிட்டிக் கொண்டே அம்மாவின் அழகை பருகிக் கொண்டு இருந்தேன். அந்த வெண்மையான நெற்றியில் லேசாக வியர்வை வழிந்துக் கொண்டு இருந்தது. அவ்வப்போது அதை துடைத்து அந்த மயிற்கற்றைகளை தள்ளி விட்டுக் கொண்டு இருந்தாள். எவ்வளவு அழகான முடிகள். அப்பப்பா. அவை எவ்வளவு ஸாஃப்டாக இருந்தது. ஆனால் எவ்வளவு நேரம்தான் இப்படி ஓடும். சாப்பிட்டு முடித்து வழக்கம்போல தட்டிலேயே கை கழுவினேன். அதே போல எப்போதும் அம்மா புடவையில் கை துடைப்பது வழக்கம். அதையே நினைத்துக் கொண்டு அம்மா முன்னால் நின்றேன். என்ன செய்தேன். சட். அம்மா போர்த்தி இருந்த டவலை எடுத்து துடைத்து விட்டேன். சடாரென்று எடுத்ததால் அவள் பப்பாளி மார்பகங்களை தெளிவாக பார்த்து விட்டேன். அவளும் இதை எதிர்பார்க்கவில்லை. எனவே திடிர் பாதி மார்பக தரிசனம் என் உடலில் உஷ்ணத்தை ஒரு கணத்தில் ஏற்றி விட்டது. சட்டென்று என் மனம் துடித்து விட்டது. அம்மாவாச்சே.

“சாரிம்மா" என்று சொல்லிவிட்டு வேகமாக புத்தகத்தை எடுத்துக் கொண்டு ஓடினேன். சட். என்ன காரியம் செய்து விட்டேன். ஒருவேளை தப்பாக எடுத்துக் கொண்டார்களா? திரும்பி பார்த்தேன். புன்முறுவல் பூத்தபடி சிரித்துக் கொண்டு இருந்தாள்.

“பை ராகுல். சீக்கிரம் வந்துடு" என்று சிரித்துக் கொண்டே சொன்னபோது அம்மா இதை தப்பாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை என்று தோன்றியது.

உடனே காலையில் அம்மாவை அணைத்தபடி காரை ஸடார்ட் செய்தது எல்லாம் நினைத்து பார்த்தேன். ஆஹா. பஞ்சு பொதியை போல என்ன ஒரு மென்மை. சருமம். எல்லாவற்றுக்குல் மேலாக அந்த பட்டு கேசம். மெல்ல என் இரு கைகளாலும் அந்த பட்டு கேசத்தை தடவி விடவேண்டும் போலிருந்தது. மெல்ல என் முகத்தை அவற்றில் பொருத்திக்கொள்ள வேண்டும் என்று தோன்றியது. காலேஜ் முழுதும் மனம் படிப்பில் செல்லவேயில்லை. மனம் காமத்தையே அசை போட்டுக் கொண்டு இருந்தது. மெல்ல எல்லா சந்தேகங்களையும் கேட்டுக் கொண்டு வீட்டிற்கு வந்தேன். வீட்டை அடைய அடைய அம்மாவை பார்க்க மனம் துடித்தது. வீட்டு கதவை திறந்த அம்மாவை பார்த்து ஏற்க்குறைய ஸ்டன் ஆனேன். அம்மா புடவைக்கு மாறி இருந்தாள். இந்த சந்தன கலர் அவள் உடம்புக்கு பொருந்தி இருந்தது. சற்றே புடவை சில இன்ச் கீழே கட்டி இருந்ததால் அந்த சந்தன டயர் இடுப்பு தெரிந்தது. மெல்ல அந்த இடுப்பில் கை வைக்க வேண்டும் என்று மனம் பரபரத்தது.

“இதோ வந்துட்டேன்மா" என்று சொல்லிக் கொண்டு பாத்ரூம் சென்று விட்டேன். அம்மாவின் விசேஷ மேக்கப் பார்த்தால் குழப்பமாக இருந்தது. ஒருவேளை அவளும் உணர்ச்சியால் தவிக்கிறாளா? இல்லை. இது எல்லாம் சகஜமா? ஒரு வேளை நாந்தான் தவறாக எடுத்துக்கொள்கிறேனா? ஆனாலும் அந்த சந்தன டயர் உடம்பின் உஷ்ணத்தை ஏற்றியது. காலையில் அந்த பப்பாளிகள் சித்ரவதையை விட இது அதிகம். ஓரே குழப்பமாக இருந்தது. அம்மா இப்படி இதுவரை ஸெக்ஸியாக புடவை உடுத்தி பார்க்கவில்லை. எதற்காக என்று கேள்வி எழுந்தது. நேராக பாத்ரூம் போனேன். என் ஆண் குறி விறைத்துக் கொண்டு இருந்தது. மெல்ல அதன் தலையில் தட்டி விட்டேன். மெல்ல குலுங்கியது. அம்மா ஒருவேளை என்னை உணர்ச்சிக்கடலில் வேண்டுமென்றே ஆழ்த்துகிறாளா என்று தோன்றியது. காலையில் தெரியாத்தனமாக செய்த செய்கை அவளை உறுத்தவேயில்லையா? அஒரு வேளை அதை அவள் விரும்புகிறாளா? மெல்ல என் உடலில் உஷ்ணம் பரவியது. மெல்ல கை, கால்களை கழுவிக் கொண்டு என் அறைக்கு சென்றேன். சென்று புத்தகத்தை எடுத்து சில கணக்குகளை போட ஆரம்பித்தேன். சில நிமிடங்களில் செண்ட் மனம் மெல்ல என் நாசி அருகே பரவியது. நிமிர்ந்து பார்த்தேன். சொர்க்க லோகமே என் நேரில் வந்தது போல இருந்தது. அவளை பார்த்து விட்டு மீண்டும் என் கணக்கை பார்த்தேன். கவனம் சிதறியது. மனதில் அம்மா ஆக்கிரமிக்க ஆரம்பித்தாள்.

“நான் கூடவே இருக்கேன்" என்று அவள் சிரித்துக் கொண்டே என் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தாள்.

“அதுக்கென்ன?" என்று அவள் தலைமுடியை பிடித்துக்கொள்ள பார்த்தேன். ஆஹ்ஹ்ஹ். தழைய தழைய பின்னல் போட்டுக் கொண்டு இருந்தாள். எவ்வளவு நீளமான தலைமுடி. பின்னலை தன் முன்னால் விட்டுக் கொண்டு என் பக்கத்தில் இருந்தாள். தொடக்கூட முடியாது. கவனம் சிதறியது. கணக்கும் வரவில்லை. போட்ட கணக்கை அடித்தேன்.

“சட். என்னம்மா இது ஆன்ஸரே வரமாட்டேங்குது" என்று சலித்துக் கொண்டேன்.

“சரி. காஃபி தரட்டுமா?" என்றாள்.

“சேச்சே. நீ இரும்மா" என்று என் கையை நீட்டினேன். சட். மறுபடியும் தவறு. கை நேராக அவள் தொடைப்பகுதியின் மேல் இருக்கும் முக்கோண சதையை சென்று குத்தியது. சட்டென்று ஒரு பஞ்சு மூட்டையை குத்தியது போல இருந்தது. இவ்வளவு மென்மையான. என்ன ஒரு வழவழப்பு.

“ஸாரிம்மா" என்று பதறினேன்.

“அதுக்கென்ன. பரவாயில்லை” என்று சிரித்துக் கொண்டே என் பக்கத்தில் அமர்ந்தாள். நானும் கட்டிலில் எழுந்து உட்கார்ந்தேன். அவளை பார்த்தேன். இன்னும் சிரித்துக் கொண்டு இருந்தாள். லேசாக அவள் சிரித்துக் கொண்டு இருந்தது எனக்கு சற்று ஆறுதலாக இருந்தது. சற்றே பயமும் தெளிந்து ரிலாக்ஸ் ஆனேன். மெல்ல அந்த தொடையில் இடித்த என் கையை தடவிக் கொண்டேன். பாக்கியசாலியான கைதான். அடித்து எழுதி இருந்த கணிதத்தை பார்த்தாள்.

“என்ன ராகுல். தெரியலயா?" என்றாள்.

“ம்ஹும்"

“அப்ப ஏன்?" என்று கேள்விக்குறியா புருவத்தை எழுப்பி”நான் இருக்கறது டிஸ்ட்ரேக்ட் செய்யுதா?" என்று கொல்லென்று சிரித்தாள். அந்த சிரிப்பில் என் பயம் போனது. லேசாக தைரியம் வந்தது.

“ஏம்மா பின்னல் போட்டிருக்கே?" என்றேன்.

“பின்னலுக்கும் கணக்குக்கும் என்ன சம்பந்தம்? லூஸா விடனுமா?" என்றாள்.

“ஆமாம்மா. அப்பத்தான் அழகா இருக்கீங்க" என்றேன். அடுத்த அவள் சொன்ன வார்த்தையில் கலங்கி போனேன்.

“பின்னலை அவிழ்க்க ஆசைப்படறயா?" என்று எழுந்து கட்டிலின் மேல் அமர்ந்து இருந்த என் மடியில் அமர்ந்தாள். ஏதோ பஞ்சு மூட்டை என் மேல் உட்கார்ந்தது போல இருந்தது. சற்றே கதி கலங்கி போனது உண்மை. சற்றே முன் நோக்கி நகர்ந்து

“ப்ளீஸ்" என்றாள். அலை அலையாக பட்டு கேசம் என் முன்னால் அசைந்தாடியது போதையை தந்தது. காலையில்தான் ஷாம்பு போட்டு நன்றாக ப்ரஷ் செய்து ஷாம்பு அட்வடைஸ்மெண்ட் விளம்பரத்தில் வருவது போல இருந்தாள். இவ்வளவு அழகா. மெல்ல உணர்ச்சி பொங்கியது. இதயம் லேசாக அடித்துக் கொண்டது. அந்த கூந்தலில் இருந்து வந்த மணம் போதையை தந்தது. மெல்ல முன்னால் குனிந்து அந்த கூந்தல் புதரில் என் முகத்தை புதைத்துக் கொண்டேன். அந்த நறுமணத்தை மெல்ல என் நாசியில் முகர்ந்தேன். சொக்குதே மனம் என்று மனம் மெல்லியதாக பாட்டிசைத்தது. உணர்ச்சி வெள்ளத்தில் சிக்கி தவித்தேன்.

“வாசனை பிடிச்சிருக்கா?" என்று குரல். கிணற்றிலிருந்து கேட்பது போல இருந்தது. வாயை திறக்கலாம் என்றால் முடியவில்லை, எப்படியோ தடுமாறி

“ஐ லவ் இட்" என்று சொல்லிக் கொண்டே என் முகத்தை மேலும் அவள் பின்னங்கழுத்தில் புதைத்தேன். மெல்ல அவள் பின்னலை தடவி விட்டேன். மெல்ல அவள் பின்னலை நெகிழ்த்த ஆரம்பித்தேன். மெல்ல என் விரல்கள் அவள் கழுத்தில் பட்டது. அப்போது லேசான முனகல் அம்மாவிடமிருந்து வந்தது. அவளுக்கும் உணர்ச்சிகள் ஏறி இருக்கும் போல. மெல்ல அவள் சந்தன கழுத்தை தடவிய போது உணர்ச்சிகள் கட்டுக்கடங்காமல் போனது. மெல்ல குனிந்து மென்மையாக அவள் பின்னங்கழுத்தில் அழுத்தி முத்தமிட்டேன். முத்தமிட்டவுடன் அவள் உடல் குலுங்கியது. ஷாக் அடித்தாற் போல அவள் உடல் குலுங்கியது. மெல்ல திரும்பி பார்த்தாள். அவள் முகத்தில் பரவசம். அந்த பரவசத்தை பார்த்ததும் தைரியம் அதிகமானதும். மெல்ல என் கைகளை அவள் கைக்கு கீழே கொண்டு சென்று அவள் அக்குள் பிரதேசத்தை தடவினேன். மெல்ல என் அழுத்தம் அதிகமானது. மெல்ல அந்த இடுக்கத்தில் நன்றாக என் கையை தேய்த்தேன். மென்மையாக என் கையை தட்டி விட்டாள்.

“அப்பா வரும் நேரம். அப்புறம்" என்று எழுந்தாள். கலைந்த தலைமுடியை சிலிர்த்துக் கொண்டாள். கைக்கு எட்டியது வாய்க்கு வரும்போது கிடைக்காததால் மெல்ல மனம் வாடியது. என் முகவாட்டத்தை பார்த்தவள் சிரித்துக் கொண்டே

“அப்புறம் அங்கே பார்க்கலாம்" என்று சொன்னாள்.

“அப்புறம்" என்றால். ஓ. மனம் மீண்டும் பழைய நிலைமைக்கு வந்தது. உண்மைதான் அப்பா வரும் நேரம். அவள் நிர்வாணமான அக்குளில் லேசாக தடவுவது போல மனதில் கற்பனை எழுந்தது. ஆண் குறி கட்டுக்கடங்காமல் எழுந்து ஆடியது. லுங்கியில் புடைத்துக் கொண்டு இருந்த அதை பார்த்து களுக் என்று சிரித்தாள். சற்றே அவமானமாக இருந்தது. அதே சமயம் சற்றே கர்வமாகவும் இருந்தது. இவ்வளவு அழகான பெண் எனக்கே எனக்கா? அந்த ஒரு வார்த்தைக்கு இவ்வளவு சக்தியா?

“அப்பா வர டையம். அப்புறமா பார்த்துக்கலாம். இப்ப நீ படி" என்று குனிந்து என் கன்னத்தில் பச்செக்கென்று அழுத்தமாக முத்தமிட்டாள். எல்லா மன வேதனையும் பறந்து போனது. உற்சாகத்தில் என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை. காற்றில் பறப்பது போல உணர்ந்தேன். அம்மா தேர் போல வெளியே சென்று விட்டாள். அந்த பிட்டத்தையே ஆசையாக பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன். வந்தததும் டெலிவிஷனை ஆன் செய்து பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டார். என்ன அப்பா இவர். நான் என்ன படிக்கிறேன் என்று அவருக்கு தெரியுமா? மீண்டும் என் கவனத்தை படிப்பில் திருப்பினேன். கஷ்டம்தான். ஆனால் பரிட்சை இருக்கே. மீண்டும் படிக்க ஆரம்பித்ததில் நேரம் ஓடியதே தெரியவில்லை. திடிரென்று மீண்டும் செண்ட் மணம். திரும்பி பார்த்தேன். அம்மா. நைட்டியில். கையில் தட்டில் இரவு டின்னர் இருந்தது.

“சாப்பிடலயா?"

“படிக்கணும்" லேசாக சிணுங்கினேன்.

“சாப்பிட்டு படிக்கறது தானே?" என்று மெல்ல உணவை எடுத்து என் வாயில் கொடுத்தாள்.

“வேணாம்மா. படிக்கனும்"

“நீ படி. நான் ஊட்டறேன்" என்று உணவை எனக்கு ஊட்ட ஆரம்பித்தாள். கடைக்கண்ணால் ஹாலை பார்த்தேன். அப்பா இன்னமும் ஏதோ ந்யூஸ் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தார் சுவாரஸியமாக. மெல்ல எனக்கு ஊட்ட ஆரம்பித்தாள். அப்படி அவள் ஊட்டும்போது அவள் விரல் என் உதட்டை தடவியது. குப்பென்று என் உடலில் மீண்டும் உணர்ச்சி ஏறியது. ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ். மெல்ல அவள் விரலை என் வாய்க்குள் வைக்கும் போதெல்லாம் ஹாலை பார்த்துக் கொண்டே லேசாக சப்பினேன்

மெல்ல ஒரு முனகல். மெல்ல வாயை திறந்து அவள் விரல்கள் என் வாயிக்குள் செல்ல விட்டேன். பின் மெல்ல அவள் விரல்களை கை சப்புவது போல சப்ப ஆரம்பித்தேன். மெல்ல மெல்ல அவள் விரல்களை நன்றாகவே சப்ப ஆரம்பித்து விட்டேன். அவள் என்னை நெருங்கி உட்கார என் போதை ஏகமாக ஏறியது.

“மெதுவா" என்று அவள் கீச்சுக் குரலில்.

“முடியலம்மா" என்றேன்.

“அப்பா இருக்காரு" என்று சிக்னல் கொடுத்துக் கொண்டே தன் விரலை நான் சப்ப அனுமதித்தாள். கால் மணி நேரம் கழித்து எனக்கு ஊட்டுவதை முடித்தாள்.

“பயங்கர எக்ஸ்பீரியன்ஸ்" என்று அவள் ஊட்டுவதை சொல்லி சிரித்தேன்.

“எனக்கும் தான்" என்று நான் சப்பிய அவள் விரலை பார்த்து சொன்னாள். தட்டிலேயே கை கழுவினேன். பழக்க தோஷம். கையை அவள் நைட்டியில் துடைத்தேன். அப்போது வேண்டுமென்றே அவள் தொடையை தடவினேன்.

“பார்த்து நைட்டியை கழட்டிட போறே” என்று என் காதில் கிசுகிசுத்தாள். அவள் அப்படி சொன்னதும் எனக்கு முழுதுமாக ரிலாக்ஸ் ஆனேன். மெல்ல என் கையை வைத்து அழுத்தினேன்.

“ரொம்ப பண்ணா மாட்டிப்போம்" என்று செல்லமாக என் கையை தட்டி விட்டு எழுந்தாள்.

“அம்மா"

“அப்புறம்" என்று சிரித்துக் கொண்டே வேகமாக போனாள். டீஸ் செய்வதற்கு அளவேயில்லையா?

தொடரும் மௌனிபடிப்படியாக மகனிடம் - 4


இரவு நெடு நேரம் படித்துக் கொண்டு இருந்ததால் எப்போது உறங்கினேன் என்றே தெரியவில்லை. காலையில் எழுந்து மணி பார்க்கும்போது மணி 10. பசி வயிற்றை கிள்ளியது. உடனே இன்று ஹால் டிக்கெட் வாங்க வேண்டும் என்று நினைவுக்கு வந்தது. கூடவே நேற்று நடந்த லீலைகள் எல்லாம் மனதில் ஓடியது. அப்படியே எழுந்து வெளியே வந்தேன். அம்மா நைட்டியில் காஃபி போட்டுக் கொண்டு இருந்தார்கள். பிங்க் கலரில் ஏராளமான பூக்களுடன் நைட்டி இருந்தது. பின்னால் சென்று நின்றுக் கொண்டேன். நைட்டி ஈரமாக இருந்ததால் அந்த பருத்த பிட்டங்கள் பிளவு நன்றாக தெரிந்தது. உள்ளே எதுவும் போடவில்லை என்று தெரிந்தது. பின்னால் வெகு அருகாமையில் நின்று கொண்டேன். திரும்பி பார்த்து சிரித்தாள். நைட்டியின் மேலே ஈர டவலை போட்டு இருந்தாள். இப்போதுதான் குளித்து இருக்க வேண்டும். சொப்பு, ஷாம்பு, பவுடர் என்று எல்லா மணமும் சேர்ந்து மணம் வீசிக் கொண்டு இருந்தாள். மணம் உடலின் ஒவ்வொரு செல்லையும் ஆக்கிரமைத்து ஆட்டி வைத்தது.

“நாளைக்கு பரிட்சை ஆரம்பமா?"

“ம்ம்ம்ம்" என்று தலையாட்டினேன்.

“இன்னிக்கு காலேஜ் போகனுமா?"

“ஆமாம்மா. ஹால் டிக்கெட் வாங்கணும். மதியம் போகலாமான்னு பார்க்கறேன்” என்றேன்.

“நாளைக்கு பரிட்சைக்கு இவ்வளவு லேட்டாகவா ஹால் டிக்கெட் தருவாங்க" என்று தன் சமையலை தொடர்ந்து கொண்டு இருந்தாள். உண்மையில் உடனே காலேஜ் செல்ல வேண்டி இருந்தது. ஒரு ஐந்து மணி நேரம் தள்ளி போட்டது அம்மாவிடம் இன்னும் கொஞ்சம் அதிக நேரம் செலவிடத் தான். இன்னும் மிக அருகாமையில் நின்று கொண்டேன்.

“எப்படி பரிட்சைக்கு ப்ரெபரேஷன் ஓடுது?" என்றாள் மெதுவாக. இன்னும் என் பரிட்சை பற்றி கவலைப்படுகிறாள்.

“கடைசி ரிவிஷனுக்கு உங்களுக்காக வெயிட் பண்றேன்" என்றேன்.

“நான் எதுக்கு" என்று களுக்கென்று சிரித்தாள்.

“எனக்கு இதை தடவிக் கொண்டே படித்தால் தான் நல்லா படிக்க முடியுது" என்று அவள் தலைமுடியை லேசாக தடவி விட்டேன். அலை அலையான பட்டு கேசத்தை ஈர டவலில் அடக்கி வைத்திருந்தாள்.

“ஓஹோ” என்று சிரித்துக் கொண்டே அந்த ஈர டவலை எடுக்க அந்த பட்டு கேசம் அலை அலையாக அவள் சந்தன முதுகில் பரவியது. முன்னேறிய என் முதுகில் சாய்ந்து கொண்டாள். அவள் கூந்தல் என் முகத்தை வருடியது. மெல்ல அந்த மணத்தை முகர்ந்தேன். அந்த நறுமணம் உடலின் ஒவ்வொரு செல்லையும் ஆட்டி படைத்தது.

“வாசனைம்மா" என்று மேலும் அந்த கூந்தலில் என் முகத்தை புதைத்துக் கொண்டேன். அவள் எதுவும் பதிலுக்கு பேசவில்லை. பின்னோக்கி வந்து என் மார்பை தன் பின் முதுகால் தேய்த்தாள். மெல்ல என் இரு கைகளை அவள் தோள் பட்டைகளில் வைத்து மேலே இழுத்தேன். என் உஷ்ணமான உதடுகள் அவள் கழுத்து பிரதேசத்தில் சஞ்சரித்துக் கொண்டு இருந்தது. அழுத்தமாக அந்த பகுதியில் இன்ச் இன்சாக முத்தமிட்டேன். அவள் உதடுகளில் இருந்து புரியாத பாஷயில் வார்த்தைகள் வந்துக் கொண்டு இருந்தது. மெல்ல என் கையை அவள் நைட்டியினுள் கை பக்கம் விட்டு அழுத்தமாக அவள் அக்குள் பகுதியில் வைய்த்து தேய்த்தேன்,

“ஆஆஆஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்" என்று முனகிக் கொண்டே திரும்பினாள். மெல்ல தன் முகத்தை நிமிர்த்தி என் கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள். பனிமலை ஒன்று பச்செக்கென்று என் முத்தமிட்டாற்போல் சில்லென்று இருந்தது. மெல்ல என் விரலை நகர்த்தி அவள் அக்குள் பிரதேசத்தை தடவிக் கொண்டே முனிந்து அவள் மேல் மார்பக பகுதியின் மேல் என் தலையை சாய்த்துக் கொண்டேன். அந்த பப்பாளி மார்பில் என் முகத்தை வைத்து தேய்த்தேன். அந்த மென்மையை அனுபவித்துக் கொண்டே ஒரு கையால் அவள் அடர்ந்த கூநதலை எடுத்து என் கையில் வைத்து கசக்கினேன். மற்றொரு கையை அவள் அக்குள் பகுதியில் வைத்துக் கொண்டு எம் முகத்தை அவள் மேற்பக்க மார்பில் வைத்து தேய்த்தேன். மெல்ல என் விரல்கள் அவள் ஈர தலையை தடவி விட்டது.

“உனக்கு என் தலைமுடி அவ்வளவு பிடிச்சிருக்கா?" என்றாள் மென்மையாக.

“யெஸ். எவ்வளவு ஸாஃப்ட்மா. தடவிட்டே இருக்கணும் போல இருக்கு”

“இப்பதான் குளிச்சேன். அழுக்கு பண்ணாதே" என்றாள். அவள் சொன்னது இன்னமும் நான் அழுக்கு செய்ய வேண்டும் என்று சொன்னது போல இருந்தது. என் கைகளை மேலும் இறுக்கினேன்.

“ப்ப்ப்ப்ப்ப்ப்ப்ப்ப்ப்ப்பஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்"

சட். வேலைக்காரி. இப்பொழுதுதானா காலிங் பெல்லை அடிக்கணும்.

“வேலைக்காரி வந்துட்டா?"

“நேரம் காலம் தெரியாம. விட்டா இப்படியே தடவிட்டே இருக்கணும்போல இருக்கு”

“சரி விடு. சந்தேகம் வரும்" என்று என் உதட்டில் அழுத்தமாக முத்தம் கொடுத்து விலகினாள். நான் ஒரு கணம் தடுமாறிப் போனேன். விலகி வேகமாக சென்று கதவை திறக்க வேலைக்காரி உள்ளே வந்தாள். அந்த பெங்காலி வேலைக்காரி எங்களை தாண்டிக் கொண்டு சென்றாள்.

“என்னம்மா இது” என்று சலித்துக் கொண்டேன்.

“உஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்" என்று தன் உதட்டில் தன் விரலை வைத்து காட்டியும் நான் தொடர்ந்தேன்.

“தாங்க முடியலம்மா?"

“பொறுமை. பொறுமை” என்று அவள் சிரிக்கவே நான் டி. வி ஆன் செய்தேன். விளம்பரம். நமீதா ஸ்லீவ்லெஸ் ப்ளவுஸ் போட்டுக் கொண்டு டூயட் பாடிக் கொண்டு இருந்தாள். நான் அவளை பார்த்தேன்.

“அழகா இருக்காயில்லே" என்றாள் அம்மா மெதுவாக. வேலைக்காரி என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கேட்டாள். அம்மா பதிலுக்கு அவளிடம் பேசுவதையே ரசித்து பார்த்தேன். வேலைக்காரி பெங்காலி. அவளுக்கு தமிழ் தெரியாதது எவ்வளவு நல்லதாக போய்விட்டது.

“அழகாயிருக்கா இல்லே" என்றாள் மீண்டும் வேலைக்காரி போனவுடன்.

“எனக்கு தெரிஞ்சி நீதாம்மா அழகு" என்று என் கையை அவள் நைட்டி தொடை மேல் வைத்தேன்.

“ச்சீய். இதெல்லாம் கொஞ்சம் ஓவர். இவ ஸெக்ஸி" என்று செல்லமாக என் கையை தட்டி விட்டாள். முதல் முறையாக இந்த வார்த்தையை சொல்லி கேட்கிறேன்.

“இந்த ட்ரஸ் போட்டா நீ கூடத் தான் ஸெக்ஸி" என்றேன்.

“இப்படியா ட்ரஸ் போடணும்ங்கறே” என்றாள்.

“போட்டா சூப்பராயிருப்பே. இருக்கா உன்கிட்டே.”

“ஏன் வாங்கி தரப் போறயா" என்று சிரித்தாள்.

“நீ போட்டுக்கறதுன்னா வாங்கி தறேன். அட்லீஸ்ட் ஸ்லீவ்லெஸ் போடும்மா"

“ஏனாம்" என்றாள் ஒய்யாரமாக

“அப்போ தான்” என்று இழுத்தேன்.

“அப்போ தான்" என்று அவள் கிண்டல் செய்வது போல கேட்க

“அப்பதான் உங்க மார்பழகு, கையழகு எல்லாம் தெரியும்மா" என்றேன்.

“ச்சீய்.”

அவள் முகம் சிவந்தது.

“ஆமாம்மா. இந்த தலை முடி மாதிரி இதுவும் ரொம்ப டிஸ்டர்ப் பண்ணுது" என்று தட்டு தடுமாறி சொன்ன போது உடம்பில் ஏராளமாக உஷ்ணம் பரவியது.

“பார்க்க ஆசைன்னா காட்றா பாரு" என்று டிவியில் இருக்கும் நமிதாவை காட்டினாள்.

“நமிதா என்னம்மா. உன் ஈடு வருமா" என்று அவளை மேல் என் கையை வைத்தேன். மீண்டும்

“உஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்” என்று வேலைக்காரி பக்கம் காட்டினாள். அதனால் மீண்டும் விலகினேன்.

“அம்மா. யூ ஷுட் ஆல்ஸோ வியர் ஸ்லீவ்லெஸ் ஜாக்கெட்" என்றேன்.

“வொய்ய்ய்ய்ய்" என்று சிரித்தாள்.

“பிகாஸ்ஸ்ஸ் ஐ வாண்ட் டோ ஸீ யுவர் ஆர்ம்பிட்.”

“ஓஒ. தென்"

“ஐ வாண்ட் டூ கிஸ்"

மீண்டும் அவள் முகம் நாணத்தால் சிவந்தது. மீண்டும் தமிழிற்கு வந்தேன்.

“அம்மா. நான் வேணும்னா இப்பவே காலேஜ் போய் ஹால் டிக்கெட் வாங்கிட்டு வரட்டுமா?" என்றேன்.

“வாங்கிட்டு வாயேன். நீ வரும் போது வேலைக்காரியும் இருக்க மாட்டா. அப்பாவும் இருக்க மாட்டாங்க?" என்று மெதுவாக சொன்னாள். சட். இப்போது என் முகம் சிவந்தது. காற்றில் நடப்பது போல இருந்தது.

“சரி. உடனே குளிச்சிட்டு வா" என்று என்னருகில் வந்து எனக்கு மட்டும் கேட்கும்படி

“ஸ்லீவ்லெஸ் போட்டுட்டு வறேன்” என்று என் காதருகில் கிசிகிசுத்தாள். அதற்குள்ளாகவா. வேகமாக பாத்ரூம் ஓடினேன். எல்லாம் கனவில் நடப்பது போல இருந்தது. அதுவும் இந்த நிகழ்ச்சிகள் எல்லாம் கட்டுக் கடங்காமல் ஓடுவது போல தெரிந்தது. போதாத குறைக்கு பரீட்சை வேறு. அம்மாவின் தலைமுடியை ஸ்பரிசித்தது, அவள் அக்குள் பிரதேசத்தை தடவியது. அவளை ஸ்லீவ்லெஸ் போட்டுக்க சொன்னது. ம்ம்ம்ம் எல்லாமே புதிராகத் தான் இருந்தது. வேக வேகமாக குளித்து முடித்து வந்தேன். வேலைக்காரி இன்னும் கிச்சனில் பாத்திரங்களை உருட்டிக் கொண்டே இருப்பது கேட்டது. தலையை துவட்டிக் கொண்டே வெளியே வந்தேன். அம்மாவை தேடினேன். பார்த்ததும் அதிர்ந்தேன். ஸ்லீவ்லெஸ் ப்ளவுஸ். நான் சொன்னேன் என்பதற்காக அதற்குள் மாற்றி விட்டாளா? அவள் சந்தன கலருக்கு அந்த கறுப்பு கலர் ப்ளவுஸ் அருமையாக இருந்தது. ஆனால் பழையது என்று அவள் பிதுங்கிய மார்புகளே சொன்னது. மெல்ல அதை மறைக்கும் திரை போல வெண்மை நிறம் டவல் இருந்தது. அந்த பப்பாளி முலைகளை மறைக்க அது போதுமானதாக இல்லை. மெல்ல பின்னால் வந்து அவளை கட்டிப் பிடித்தேன். கும்மென்று மணம் வந்தது. அவள் தலையில் இருந்த ஈரடவலை பிரித்தேன். அந்த பட்டு கேசங்கள் இன்னும் ஈரமாகவே இருந்தது. மெல்ல அந்த மணத்தை முகர்ந்து கொண்டே அவள் இடையில் கை வைத்தேன், மெல்ல என் கை அவள் இடையை இறுக்கியது.

“ஆஆஆஆவ் வலிக்குது"

இருந்தாலும் என் கை அவள் இடையை பற்றியது. மெல்ல அந்த வெண்மையான வெண்ணைய் இடையை தடவினேன்.

“வேலைக்காரி இருக்கா?" என்றாள்.

“ம்ம்ம் அதற்கு ஒரு வழி இருக்கு"

“என்ன” என்று கிசுகிசுத்தாள்.

“பூனம்" என்று குரல் கொடுத்தேன்.

“ஜி" என்று வந்தவளிடம்

“கொஞ்சம் கறுவேப்பலை வாங்கி வா" என்றேன் இந்தியில். அவள் புரியாமல் நிற்க

“இல்ல ஒரு 10 ரூபாய்க்கு வாங்கி வா" என்றேன் மீண்டும் இந்தியில்.

“ஜி. ரூப்யா தீஜியே" என்று சொல்லவே உள்ளே வேகவேகமாக உள்ளே ஓடி சென்று காசை கொடுத்து அவளை அனுப்பி கதவை தாழ் போட்டேன்.

“கில்லாடிதான்" என்று சிரித்தாள்.



“டெல்லியில் கறுவேப்பலை தேடி அலைவா” என்று அவள் போர்த்தி இருந்த டவலை அகற்றினேன். அவள் பதில் எதுவும் சொல்லாமல் சிரித்தாள்.

“இதுக்கு மேலே இது தேவையில்லேமா" என்றேன்.

“ம்ம்ம் என் பையன் இதை போட்டுங்க வேணாங்கறான். அப்புறம்"

“அப்புறம். நான் என்ன செய்ய போகிறேன் தெரியுமா" என்று அவளை இறுக்கினேன்.

“ஏதோ தெரியுது. ஆனா நான் நிச்சயமா கத்த மாட்டேன்” என்றாள்.

“என்ன பண்ண போறேன்னா? கிட்டே வாங்க" என்றேன். என்னருலில் வந்தாள். அவள் காது கிட்டே கிசுகிசுத்தேன்.

“எனக்காக நீங்க ஸ்லீவ்லெஸ்ஸில் வந்திங்க. இப்ப நீங்க இது இல்லாம பாக்கணும்"

“ச்சீய் நாட்டி” என்று என் கன்னத்தை கிள்ளினாள். காலிங் பெல் அடித்தது.

“என் பிடியில் இருந்து விலகி சென்றாள். யாருன்னு பார்க்கறேன்"

கதைவை திறந்ததும் என் அப்பா உள்ளே வந்தார். வந்தவர் நேராக ஹாலில் உள்ளே சோஃபாவில் அமர்ந்தார். என்னை பார்த்ததும்

“ஹால் டிக்கெட் வாங்க போகல” என்றார்.

“கிளம்பனும்பா" என்றேன் சோகமாக.

“முதலில் பரீட்சையை நல்லா முடி. அப்புறம் எல்லாம் நடக்கும்" என்று அம்மா சொல்லவே மீண்டும் மகிழ்ச்சியானேன்.

“நடக்குமா?" என்றேன் நான் வியப்புடன்.

“மாட்டேன்னு சொல்லலியே" என்று அம்மா சிரித்துக் கொண்டே சொல்ல அப்பா புரியாமல் பார்த்தார். ஆம். யாருக்குதான் புரியும் இந்த ஊடலும், கூடலும். ஆனால் பரீட்சை முடியும் வரை தாங்குமா?.





கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக