http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : ரேணுகாவும் சிவாவும் - பகுதி - 1

பக்கங்கள்

வியாழன், 6 பிப்ரவரி, 2020

ரேணுகாவும் சிவாவும் - பகுதி - 1

காலை எழுந்து, கையில் காப்பி கோப்பையுடன் சிவா பால்கணிக்கு வந்தான். கீழே சுதாகர் பேப்பர் படித்துக்கொண்டிருந்தார். சுதாகர் சிவாவின் வீட்டில் கீழ் பகுதியில் குடியிருப்பவர். அவருடன் அவர் மனைவி சாந்தியும் மகள் ரேணுகாவும் இருக்கின்றனர். சிவாவிற்கு அப்பா இல்லை. அம்மாவுடன் வசித்து வந்தான். மிகவும் புத்திசாலி. பங்குச்சந்தையில் அதிக ஆர்வமுள்ளவன். எப்படியும் மாதம் இரண்டு லட்சங்களை சம்பாதித்து விடுவான். பெரும்பாலும் வீட்டிலேயே இருப்பான். எப்பொழுதும் அந்த கம்ப்யூட்டர் முன்னாடிதான் இருப்பான். சிவாவின் அம்மாவும் அவனை எதுவும் சொல்லமாட்டாள்.


சுதாகர் பேப்பரை கீழே வைத்துவிட்டு வீட்டிற்குள் சென்றார். ரேணுகா செடிகளுக்கு தண்ணீர் ஊற்றிக்கொண்டிருந்தாள். படிகளில் இறங்கி வரும்போது ரேணுகாவின் ஜடையை கவனித்தான்… “ஹே.. மொட்டை பாப்பா.. என்ன பண்ற” என்று கேலியாக கேட்டான். ரேணுகாவிற்கு கோவம் வந்தது. உடனே அவள் ஜடையை கொண்டை போட்டுவிட்டு “நான் ஒண்ணும் மொட்டை இல்ல.. நீங்க போங்க அண்ணா” என்று கோவமாக சொன்னாள். அவன் சிரித்துவிட்டு அவள் அருகில் வந்து “எனக்கு நீ எப்பவும் மொட்டச்சிதான்” என்று சொல்லிவிட்டு அவள் கொண்டையை தொட்டுவிட்டு போனான்.ரேணுகாவும் சிவாவும் அண்ணன் தங்கை போல இருப்பார்கள். ஆனால் இந்த தலைமுடி விஷயத்தில் இருவரும் எலியும் பூனையும்.
இந்த வீட்டிற்கு குடிவந்த புதிதில் ரேணுகாவிற்கு பதினான்கு வயது. ஒண்பதாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்தாள். அப்போது சிவாவிற்கு இருவது வயது இருக்கும். அவள் சிவாவிடம் அண்ணா என்று நன்றாக ஒட்டிக்கொண்டாள். படிப்பில் எந்த ஒரு சந்தேகம் வந்தாலும் சிவாவிடம் கேட்டு படிப்பாள். படிப்பில் நல்ல முன்னேற்றம் இருந்தது. அதனால் ரேணுகாவின் பெற்றோரும் மகிழ்ச்சி அடைந்தனர்.
ரேணுகாவின் ஒண்பதாம் வகுப்பு விடுமுறையில் அவளுக்கு நீண்ட காலமாக நிறைவேறாமல் இருந்த ஒரு வேண்டுதலுக்கு மொட்டை போட நினைத்தனர். ரேணுகாவின் முடி இடுப்பிற்கு கீழ் நீளமாக, அடர்த்தியாக இருக்கும். அதனால் ரேணுகா மொட்டை போட மறுத்துவிட்டாள். பின்னர் சிவா அவளிடம் மெல்ல எடுத்துக்கூறினான்.
சிவா: ரேணு.. அப்பா அம்மா சொன்னா கேட்கணும்… எதுக்கு இப்படி பிடிவாதம் பிடிக்கிற?
ரேணுகா: இல்ல அண்ணா.. என்னால மொட்டை போட முடியாது. பாருங்க என்னோட முடி எவ்ளோ நீளமா இருக்குனு.. எப்படி அண்ணா நான் மொட்டை போடுறது.
சிவா: சாமிக்கு முடியை கொடுக்குறேன்-னு சொல்லிட்டு.. மொட்டை போடமாட்டேன்-னு சொல்றியே… இது நல்ல இருக்கா. இப்போ மொட்டை போடலேனா… சாமிக்கு கோவம் வரும்… அப்புறம் பின்னாடி உனக்கு முடி வளரவே வளராது. தலை வழுக்கை விழும். உனக்கு அது நல்ல இருக்குமா?
ரேணுகா: அண்ணா என்னைய ரொம்ப பயமுறுத்துரீங்க….
சிவா: இல்ல ரேணு… உண்மைதான்…. நீ இப்போ மொட்டை போட்டா ஒண்ணும் இல்ல… இதுவே நீ காலேஜ் போனத்துக்கு அப்புறம் மொட்டை அடிச்சிக்க முடியுமா. அதான் இப்போவே மொட்டை போடுறது நல்லது.
ரேணுகா: எல்லார் முன்னாடியும் மொட்டை போட எனக்கு கொஞ்சம் கூச்சமா இருக்கு அண்ணா…
சிவா: சரி நான் உங்க வீட்டில சொல்லி இங்கயே மொட்டை போட சொல்றேன் ஓகே-வா?
ரேணுகா: ஓகே அண்ணா.. நீங்களும் என்கூட இருக்கணும்.
சிவா ரேணுகாவின் வீட்டில் நடந்ததை கூறினான்… ரேணுகா மொட்டை அடிக்க சம்மதம் சொன்னது அனைவருக்கும் திருப்தி. இன்னும் ஒரு வாரத்தில் வீட்டிலேயே மொட்டை அடித்துவிட்டு கோவிலுக்கு செல்லலாம் என்று தீர்மானித்தனர். ஒரு வாரம் கழித்து வீட்டிற்கு நாவிதனை வரச்சொல்லி இருந்தனர். ஒரு அறையில் ரேணுகாவிற்கு மொட்டை போட எல்லாம் செய்து வைத்திருந்தனர். சாந்தி வந்து ரேணுகாவை அழைத்தாள். முந்தையநாள் தலைக்கு குளித்து இருந்ததால் இப்பொழுது அழகாக ஜடை பின்னி இருந்தாள். அம்மாவிடம் யாரும் வரவேண்டாம் என்று கூறிவிட்டு மொட்டை அடிக்கும் அறைக்கு சென்றாள். சாந்தி சிவாவிடம் சென்று… “ரேணுகா தனியாக இருக்கவேண்டாம் சிவா.. நீயும் கூட இரு” என்று கூறி அனுப்பி வைத்தாள்.
அங்கு சென்ற சிவா ரேணு நின்று கொண்டிருப்பதை கவனித்தான். “என்ன ரேணு ரெடியா?” என்று கேட்டான். “அண்ணா.. எனக்கு இவரை பார்த்தா பயமா இருக்கு…. நான் இவர்கிட்ட மொட்டை போட மாட்டேன்” என்றாள். “அய்யோ.. அப்டியெல்லாம் சொல்லக்கூடாது ரேணு” என்றான். “நீங்கதான என்னை மொட்டை போட சொன்னீங்க.. நீங்களே எனக்கு மொட்டை போட்டு விடுங்க அண்ணா” என்று அழுகும் குரலில் சொன்னாள். சற்று யோசித்துவிட்டு சரி என்றான். நாவிதனிடம் அறையின் பின்பக்க கதவை காட்டி நீங்க வெளிய இருங்க என்று சொல்லிவிட்டு ரேணுவை அழைத்தான்.
சிவா: ரேணு… நான் இப்போ உனக்கு மொட்டை போடப்போறேன். ஆனால் நான்தான் உனக்கு மொட்டை போட்டேன்-னு யாருக்கும் சொல்லக்கூடாது
ரேணு: சரிங்கண்ணா…. ஆனால் எனக்கு வலிக்காமா மொட்டை போட்டு விடுங்க.
சிவா: சரிடா…
சிவா ரேணுவை திருப்பி உட்கார வைத்தான். ரேணுவிண் ஜடை அவள் இடுப்புவரை இருந்தது. அவள் ஜடையை கையில் எடுத்தபோது கனமாக இருந்தது. சிறுவயதில் அவன் அம்மாவின் ஜடையை பிடித்து விளையாடும்போது அம்மாவின் ஜடை இப்படித்தான் கனமாக இருக்கும் என்று நினைத்துப்பார்த்தான். மெல்ல ரேணுவிண் ஜடையை அவிழ்த்து விட்டான். அவிழ்த்துவிட்ட ரேணுவிண் தலைமுடி இப்பொழுது தரையை தொட்டது. ரேணுவிண் அடர்த்தியான தலைமுடியை விரித்துவிட்டபின் அவள் முன்புறம் வந்தான். அருகில் இருந்த பாத்திரத்தில் இருந்து நீர் எடுத்து மெல்ல ரேணுவிண் தலையில் ஊற்றினான். பின் அவளுடைய கனமான தலைமுடியை ஈரமாக்கி தலையின் இரண்டுபுறமும் கொண்டை போட்டு விட்டான். கையில் நாவிதனின் கத்தியை எடுத்தான். ரேணுவை பார்த்து சிரித்தான். பின்னர் கத்தியில் ஒரு பிளேடை சொருகினான். ரேணுவிண் தலையை குனிய வைத்து அவளுடைய உச்சந்தலையில் கத்தியை வைத்து மொட்டை அடிக்க தொடங்கினான். உச்சந்தலையிலிருந்து முன்புறமாக சிரைத்தான். ரேணு தான் தலையில் ஒருவிதமான குளிர்ச்சியை உணர்ந்தாள். அவளுடைய நீளமான முடி தலையில் இருந்து மழிக்கப்படுவதை உணர முடிந்தது. சிவா கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவளுடைய இடது பக்க தலையை சிரைத்தான். ரேணுவிண் காது மடல்களின் மேல் உள்ள முடியை சிரைக்கும்போது ஒரு .சிலிர்ப்பை உணர்ந்தான். இடது பக்கம் முடிந்ததும் ரேணுவிண் பின்னால் சிரைத்தான். ரேணுவிண் பின்னந்தலையில் சிரைத்து முடிக்கும்போது அவளுடைய இடதுபக்க கொண்டை ரேணுவிண் மடியில் விழுந்தது. மீண்டும் ரேணுவிண் வலதுப்புறம் சிரைக்க தொடங்கினான். பாதி மொட்டையாக ரேணுவை பார்க்க சிரிப்பு வந்தது. ரேணுவிண் தலைமுடியை சிரைக்கும் போது கேலியாக அவளை “மொட்டை பாப்பா” என்று அழைத்தான். ரேணுவிற்கு அழுகை வந்தாலும் இன்னொரு புறம் கோவம் வந்தது. ரேணுவிற்கு கோவம் வந்ததை பார்த்த சிவா இனிமேல் ரேணுகா அழமாட்டாள் என்று தைரியமானான். அவள் கோவப்படும் அழகை ரசித்துக்கொண்டே அவளுக்கு மொட்டை அடித்து விட்டான். மெல்ல ரேணுவிண் வலதுபுறம் கொண்டையும் அவளின் மடியில் விழுந்தது. ரேணு தன்அழகான முடியை கையில் எடுத்தாள். அருகில் இருந்த மேஜையில் முடியை வைத்துவிட்டு கண்ணாடியை பார்த்தாள். மொட்டைத்தலையுடன் தன்னை பார்க்க வெட்கமாக இருந்தது. திரும்பி வந்து சிவாவை கட்டி பிடித்து “தாங்க்ஸ் அண்ணா” என்றாள். சிவா ரேணுவை வெளியே அழைத்து வந்தான்.
முதலில் ரேணுவை மொட்டை தலையுடன் பார்த்தது ரேணுவிண் அத்தைதான். எப்பொழுதும் நீளமான முடியுடன் இருக்கும் ரேணுவை மொட்டை தலையாக பார்த்ததும் சற்று ஆச்சரியமானவள் பின்னர் சிரித்துவிட்டாள். அத்தை சிரிப்பதை பார்த்ததும் ரேணுவிற்கு கோவம் வந்தது.
ரேணு: சிரிக்காதீங்க அத்தை.. நானே மொட்டை போட்ட வருத்தத்தில் இருக்கேன்.
ரேணுவிண்: இல்லடா..ரேணுகுட்டி…. மொட்டை போட்டதுக்கு அப்புறமும் நீ அழகா இருக்க… அதுனாலதான் உன்னைப்பார்த்து சிரித்தேன்.
ரேணு: அம்மா எங்க அத்தை?
ரேணுவிண் அத்தை: அம்மா இப்போ வருவாங்கடா… கொஞ்சம் வேலை இருக்கு அவங்களுக்கு. நீ வா. நான் உன்னை குளிக்கவைக்கிறேன். சிவா… இந்தா இந்த மஞ்சள் துணியில ரேணுவோட முடியை கட்டித்தரச்சொல்லு அந்த நாவிதன்கிட்ட… கோவில்-ல போடணும்.
சிவா மறுபடி அந்த அறைக்கு வந்தான். ரேணுவிண் மொட்டையடிக்கப்பட்ட முடி மேஜையின் மேல் இருந்தது. கையில் இருந்த துணியை பார்த்தான். ரேணுவிண் முடியை கட்டுவதற்கு அந்த துணி கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருந்தது. இதில் பாதி துணியே போதும் என்று துணியை இரண்டாக கிழித்தான். யாரோ கதவை திறக்கும் சத்தம் கேட்டு திரும்பினான். ரேணுவிண் அம்மா உள்ளே வந்தாள். அவளை கண்டதும் “சொல்லுங்க அத்தை” என்றான்.
சாந்தி: சிவா… இப்போதான் அந்த துணியை ரெண்டா கிழிச்சிக்கோ-னு சொல்ல வந்தேன். நல்ல வேலை நீயே அதை செய்துட்ட…
சிவா: ஆமா அத்தை ரேணுவோட முடியை வைக்கிறதுக்கு பாதி போதும்-னு தோணுச்சு. அதான் கிழிச்சிட்டேன்.
சாந்தி: ரொம்ப தாங்க்ஸ் சிவா… நீ கூட இல்லைனா ரேணு மொட்டை போட்டு இருக்க மாட்டாள். வேற எதுவும் சொன்னாளா?
சிவா: இல்ல அத்தை…. ரேணு ரொம்ப நல்ல பொண்ணு. எதுவும் சொல்லல. நான்தான் கொஞ்சம் அவளை “மொட்டை பாப்பா” னு கிண்டல் பண்ணிட்டேன். மத்தபடி ஒண்ணும் இல்ல. அமைதியா இருந்தாள்.
சாந்தி: ரேணு எப்படி சொல்லுவா? அதுவும் அவளுக்கு பிடிச்ச சிவா அண்ணா கையாள மொட்டை அடிக்கிறேன்-னு சொன்னதுக்கு அப்புறம்?
சிவா: (அதிர்ச்சியுடன்) அத்தை உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்… அதுக்குள்ள ரேணு சொல்லிட்டாளா? பிளீஸ் அத்தை அம்மாகிட்ட சொல்லாதீங்க.
சாந்தி: ச்சே… ச்சே… என்ன சிவா எனக்காக ரேணுவை மொட்டை போட சம்மதிக்க வச்சிருக்க.. உன்னைப்போய் சொல்லுவேனா?
சிவா: தாங்க்ஸ் அத்தை. ஆனால் ரேணு இவ்ளோ சீக்கிரம் உங்ககிட்ட சொல்லுவா-னு நினைக்கலை.
சாந்தி: (சிரித்துக்கொண்டே) ரேணு ஒண்ணும் என்கிட்ட சொல்லல சிவா. நான்தான் நீ ரேணுவுக்கு மொட்டை அடிக்கும்போது பார்த்தேன்.
சிவா: ஐயோ… எப்போ உள்ள வந்தீங்க… நான் கவனிக்கவே இல்ல
சாந்தி: நான் வீட்டுக்கு பின்னாடி இருக்க ரூம்-க்கு போகும்போது அந்த நாவிதன் வெளியவே இருந்தான். என்னடா இவன் ரேணுவுக்கு மொட்டை அடிக்காம இங்க நிக்குறான்-னு யோசிச்சுக்கிட்டே உள்ள வந்தேன்… ஜன்னல் வழியா நீ ரேணுவுக்கு மொட்டை அடிக்க தண்ணிய அவ தலைல ஊதும்போதே பார்த்தேன். சரி.. நீதான் அவளை மொட்டை அடிக்க சம்மதிக்க வச்ச. இப்போ நீயே மொட்டை போட்டு விடுற-னு நினைச்சு ஒண்ணும் சொல்லல.
சிவா: அப்பாடா… நான்கூட கொஞ்சம் பயந்துட்டேன். சரி கொஞ்சம் இருங்க… ரேணுவோட முடியை இந்த மஞ்சள் துணியில கட்டி தரேன்.
சாந்தி: இரு சிவா… என்ன அவசரம். ரேணுவுக்கு மொட்டை அடிச்சுவிட்டுட்ட… எனக்கு இப்போ யாரு மொட்டை அடிக்கிறது?
சிவா: என்ன அத்தை சொல்றீங்க… நீங்களும் மொட்டை அடிச்சிக்க போறீங்களா?
சாந்தி: ஆமா சிவா… வேண்டுதல்படி நானும்தான் மொட்டை அடிச்சுக்கணும். ஏன் நீ ரேணு மாதிரி சின்ன பொண்ணுக்கு மட்டும்தான் மொட்டை அடிப்பியா?
சிவா: அப்படியெல்லாம் இல்ல அத்தை. அவ சின்ன பொண்ணு… ஆழக்கூடாது-னு நானே மொட்டை அடிச்சு விட்டேன். ஆனா நீங்களும் இன்னைக்கு மொட்டை போட போறீங்க-னு எனக்கு தெரியாது.. அதான் கொஞ்சம் அதிர்ச்சியாயிட்டேன்.
சாந்தி: கவலைப்படாத சிவா. நான் அம்மாகிட்ட சொல்ல மாட்டேன்.
(ஜடையை முன்னாடி எடுத்து போட்டுக்கொண்டே) எனக்கும் நீளமான முடிதான். இங்க பாரு. உன் கையாள மொட்டை அடிக்கணும்-னு இப்போ எனக்கும் ரேணு மாதிரியே ஆசையா இருக்கு. அத்தைக்கு நீயே மொட்டை போட்டு விடுடா கண்ணா.
சிவா: சரிங்க அத்தை.. இப்படி உட்காருங்க.
அங்கிருந்த ஒரு நாற்காலியில் சாந்தி அமர்ந்தாள். சிவா அவள் பின்னாடி வந்து நின்றான். சாந்தி தான் ஜடையை பின்னால் தூக்கி போட்டாள். அவளுடைய ஜடை நாற்காலியை தாண்டி தரையை தொடும் அளவு இருந்தது. சிவா சவரக்கத்தியில் இன்னொரு பிளேடை சொருகிவிட்டு சாந்தியின் ஜடையை பார்த்தான். இப்போது சாந்தியின் நீளமான தலைமுடியை மொட்டை அடிக்க தயாரானான்.

சாந்தி தன்னுடைய தலையில் வைத்திருந்த மல்லிகைப்பூவின் மணம் சிவாவை வெகுவாக கவர்ந்தது. சாந்தியின் ஜடையை அவளின் உச்சந்தலையில் இருந்து ரசித்துக்கொண்டே வந்தான். அவளின் இடையை தாண்டும்போது சிவாவின் கவனம் சிதறியது. “ஜடை”யை தவிர்த்து “இடை”யை கவனிக்க தொடங்கினான். சிவாவின் கவனம் சிதறுவதை அறிந்த சாந்தி “சிவா… அத்தையை அப்புறம் ரசிக்கலாம் டா.. இப்போ மொட்டை அடிச்சுவிடு. நேரமாகுது” என்றாள். தன் வயதுக்கோளாரை நினைத்து நொந்து கொண்டான். இதற்காகவாவது சீக்கிரம் சாந்தியின் தலையை மொட்டை அடிக்க வேண்டும் என்று எண்ணினான். சிறிது நேரம் அவளிடம் வேறு ஏதாவது பேசலாம் என்று நினைத்தான்.
சிவா: சாரி அத்தை… இதோ ஆரம்பிக்கிறேன். அதுவரை வேறு ஏதாவது பேசலாம்.
சாந்தி: அதுவும் சரிதான். என்ன-னு சொல்லு. பேசலாம்.
சிவா: அத்தை… உங்களுக்கு என்ன வேண்டுதல்… எதுக்காக இப்போ மொட்டை போடுறிங்க?
சாந்தி: சிவா, எனக்கு 16 வயசுல கல்யாணம். கல்யாணம் ஆன கொஞ்ச நாள்ல ரேணு என் வயித்துல உண்டாயிட்டா. அப்போ என் வீட்டுக்காரர் உனக்கு சுகப்பிரசவம் ஆகணும்-னு கோவில்-ல வேண்டி இருக்கேன். நீயும் ஏதாவது வேண்டிக்கோ, அப்போதான் நல்லபடியா குழந்தை பிறக்கும்-னு சொன்னார். நானும் ரொம்ப பக்தியோட… அந்த கோவில்-ல மொட்டை போட்டுகிறேன்… எனக்கு பிறக்கிற குழந்தைக்கு அதே கோவில்-ல மூணு மொட்டை போடுறேன்-னு வேண்டிக்கிட்டேன்.
சிவா: என்ன அத்தை… இதுக்காகவா மொட்டை போடுறேன்-னு வேண்டிக்கிட்டீங்க?
சாந்தி: உனக்கு புரியாது சிவா. அந்த சின்ன வயசுல எனக்கு பிரசவத்தை நினைச்சு ரொம்ப பயம். நமக்கு பிடிச்ச ஒன்னைத்தான் கடவுளுக்கு காணிக்கையா கொடுக்கணும்-னு என்னோட அம்மா சொல்லுவாங்க. எனக்கு என்னோட தலைமுடி ரொம்ப பிடிக்கும். என்னோட வயசு பொண்ணுங்களே என்னோட அடர்த்தியான நீளமான முடியை பார்த்து பொறாமைப்படுவாங்க. அதான் நான் மொட்டை போட்டு என்னோட தலைமுடியை காணிக்கையா கொடுக்குறேன்-னு வேண்டிக்கிட்டேன்.
சிவா: அப்போ இவ்ளோ நாளா ஏன் மொட்டை போடலை?
சாந்தி: ரேணுவுக்கு ஐந்து வயசு இருக்கும்போதே ரெண்டு மொட்டை போட்டாச்சு. என்வீட்டுக்காரர்தான் அப்போ என்னை மொட்டை போட விடலை. அவருக்கு என்னோட முடி ரொம்ப பிடிக்கும். அப்புறம் அவர் வேலை ட்ரான்ஸ்பர் ஆகி டெல்லி போயிட்டோம். மறுபடி இப்போதான் இந்த ஊருக்கு வந்தோம். இப்போ ரேணுவுக்கு மொட்டை போடலை-னா அப்புறம் இனிமேல் அவ மொட்டை போட சம்மதிக்க மாட்டாள். அதான் அவளோட கடைசி மொட்டை போடும்போது நானும் மொட்டை போடணும்-னு இப்போ மொட்டை அடிச்சிக்க போறேன். ரேணுவுக்கு இதுதான் கடைசி மொட்டை சிவா. இனிமேல் அவளுக்கும் என்ன மாதிரி நீளமா முடியை வளர்க்கணும்.
அனைத்தையும் கேட்டுவிட்டு சிவா இப்போது சாந்தியின் ஜடையை கையில் எடுத்தான். ரேணுவிண் ஜடையை விட சாந்தியின் ஜடை ரொம்ப அடர்த்தியாக இருந்தது. மெல்ல அவளுடைய ஜடையை அவிழ்த்துவிட தொடங்கினான்.
சாந்தி: சிவா.. என்னோட ஜடையை அவிழ்காத. என்னோட தலையை அப்படியே மொட்டை அடிச்சுவிடு. அப்போதான் முடி தேவையில்லாம கீழ விழுகாது.
சிவா: இல்ல அத்தை… உங்க முடியை அவிழ்த்து விட்டு மொட்டை அடிச்சாதான் நல்லா இருக்கும்.
சாந்தி: சரி சிவா.. உனக்கு எப்படி பிடிச்சு இருக்கோ அப்படியே என்னோட தலையை மொட்டை அடிச்சு விடு
சிவா: அது மட்டும் இல்ல.. ரேணுவுக்கு மொட்டை அடிக்கும்போது எனக்கு ஒருவிதமா நல்லா இருந்துச்சு. அவ தலை-ல இருந்து முடி கீழவிழும்போது என்னை அறியாம நான் அனுபவிச்சேன். நீங்க உள்ள வந்து உங்களுக்கும் மொட்டை அடிக்கணும்-னு சொன்னதும் எனக்கு ரொம்ப குஷியா இருந்துச்சு.
சாந்தி: அடப்பாவி… அப்போ எனக்கு மொட்டை அடிச்சு விடுறதில்ல உனக்கு அவ்வளவு சந்தோசமா?
சிவா: ஹாஹா…. இவ்வளவு நாளா உங்க நீளமான தலைமுடியை கொஞ்ச தூரத்தில இருந்து ரசிச்சிருக்கேன். நீங்க உங்க முடியை TRIM பண்ணும்போது ஆசையா இருக்கும். நானே வந்து உங்க முடியை TRIM பண்ணனும்-னு தோணும். ஒருவேளை நீங்க அதுக்கு முடியாது-னு சொல்லிட்டா உங்க தலைமுடியை மொத்தமா வெட்டி எடுத்துட்டு போய் நானே வச்சிக்கணும்-னு தோணும்.
சாந்தி: என்னோட முடியை வேற என்னலாம் பண்ணலாம்-னு தோணும்?
சிவா: உங்களுக்கு ஜடை போட்டு விடணும்… கொண்டை போடணும். நீங்க தலைக்கு குளிச்சதும் உங்க தலைமுடியை துவட்டிவிடணும்.
சாந்தி: அப்புறம்.
சிவா: இப்போ ஒரே ஒரு வருத்தம்தான். உங்க முடியை என் கையாள வெட்டி விடணும்-னு தோணுச்சு. இப்போ நீங்களே வந்து உங்க முடியை என்கிட்ட கொடுத்துட்டீங்க. இப்போ உங்க உங்க முடியை வெட்றதுக்கு பதிலா மொட்டை அடிக்க போறேன். ஆனா உங்களுக்கு கொண்டை போட்டு விடணும், ஜடை போடணும்ங்கிற ஆசையெல்லாம் இன்னும் அப்படியே இருக்கு
சாந்தி: கவலைப்படாத சிவா. இன்னைக்கு எனக்கு மொட்டை அடிச்சு விடு. மறுபடி எனக்கு முடி வளர்ந்ததும் நீ எனக்கு கொண்டை போடு, ஜடை பின்னு.. இன்னும் என்ன வேணும்னாளும் பண்ணு. உனக்கு சந்தோசம்-னா முடியை வெட்டிவிடு…. நானே என்னோட முடியை உன்கிட்ட வந்து தரேன்.
சிவா: ரொம்ப தாங்க்ஸ் அத்தை. இப்போ இங்களுக்கு மொட்டை அடிக்கிறேன். ரெடியா இருங்க.
சாந்தி: நான் ரெடிதான் சிவா. என்னோட ஜடையை எடுத்துக்கோ. உன்னோட இஷ்டப்படி என்னோட தலையை மொட்டை அடிச்சு விடு
சிவா சாந்தியின் ஜடையை அவிழ்த்துவிட துவங்கினான். சாந்தியின் அடர்த்தியான தலைமுடி மெல்ல விடுபட ஆரம்பித்தது. அவள் தலையில் இருந்த மல்லிகைப்பூவை எடுத்து தனியே வைத்தான். மீண்டும் அவள் ஜடையை அவிழ்த்துவிட துவங்கினான். அவள் பின்கழுத்தில் உள்ள பின்னலை அவிழ்த்தபோது அவளுடைய முடி மொத்தமாக விரிந்தது. சிவா சாந்தியின் முடியை மொத்தமாக கையில் எடுத்தான். அவள் பின்கழுத்தருகில் அவள் முடியை ஒட்டுமொத்தமாக சேர்த்து ஒரே கையில் பிடித்தான். இன்னொரு கையில் அருகில் இருந்த கத்தரிக்கோலை எடுத்தான். காற்றில் இருமுறை கத்தரிக்கோலை வெட்டி பார்த்தான். கத்தரிக்கோல் வெட்டும் சத்தம் சாந்தியின் காதில் கூசியது. மெல்ல அந்த கத்தரிக்கோலை சாந்தியின் கழுத்தருகில் பிடித்திருந்த தலைமுடியை வெட்ட கொண்டுவந்தான். சிவா தான் தலைமுடியை ஒட்டுமொத்தமாக வெட்டப்போகிறான் என்று உணர்ந்த சாந்தி “சிவா… என்னோட முடியை இப்படி வெட்டாதடா… சாமிக்கு காணிக்கையா கொடுக்கிற முடி. அதுனாலதான் ஜடையோட மொட்டை அடிக்க சொன்னேன்” என்றாள். சிவா சாந்தியின் முடியை ஒட்டுமொத்தமாக வெட்டிவிட்டு பின்னர் மொட்டை அடிக்கலாம் என்று நினைத்திருந்தான். இப்போது சாந்தி முடியை வெட்டாமல் மொட்டை அடிக்கணும்-னு சொன்னதும் கத்தரிக்கோலை கீழே வைத்தான்.
சாந்தியின் அருகில் இருந்த பாத்திரத்தில் ரேணுவுக்கு மொட்டை அடித்தது போக மீதம் நிறைய தண்ணீர் இருந்தது. அதை எடுத்து சாந்தியின் அருகில் வைத்துவிட்டு சாந்தியின் முன்னால் வந்து நின்றான். சிவா முன்னாடி வந்து நின்றதும் புரிந்துகொண்டு மொட்டை அடிக்க வசதியாக சாந்தி தலையை குனிந்துகொண்டாள். சாந்தி தலையை குனிந்ததும் அவளுடைய முடி சிவாவின் முன் சரிந்தது. சாந்தியின் சரிந்த தலைமுடி தரையை தொட்டது. சிவா சாந்தியின் உச்சந்தலையில் கை வைத்து அவள் முடியை தடவிப்பார்த்தான். குனிந்து அவள் தலைமுடியை நுகர்ந்துபார்த்துவிட்டு அவள் உச்சந்தலையில் முத்தமிட்டான். சிவா தன் தலைமுடியை முத்தமிட்டதை சாந்தி ரசித்தாள். பின்னர் சிவா சாந்தியின் அடர்த்தியான முடியை நடுவில் வகிடு எடுத்து இரண்டாக பிரித்து அவளின் முன்பக்கத்தில் போட்டான். சாந்தின் முடி இப்போது அவள் மடியில் இருந்தது. அருகில் இருந்த பாத்திரத்தில் இருந்து தண்ணீர் எடுத்து சாந்தியின் தலையில் ஊற்றினான். அவள் தலையில் ஊற்றிய நீர் தலைமுடி வழியாக வழிந்தது. மறுபடி தண்ணீர் எடுத்து ஊற்றி அவள் தலையை மசாஜ் செய்தான். அவள் தலைமுடிக்குள் கையை விட்டு ஆசைதீர தடவினான். அவள் தலையை இடதுபுறம் திருப்பி வலதுபுறத்தில் இருந்த முடியை கொண்டைபோட சேகரித்தான். சாந்தியின் நீளமான தலைமுடி மொட்டை அடிக்கும்போது அவள் மடியில் விழுவதை பார்க்க ஆசை வந்தது. கையில் சேகரித்த அவள் முடியை அப்படியே விட்டுவிட்டான். கடைசியாக ஒருமுறை தண்ணீர் எடுத்து அவள் தலையில் ஊற்றி தடவிவிட்டு சவரக்கத்தியை எடுத்தான். ரேணுவுக்கு மொட்டை அடித்தது போக இன்னொரு பிளேடு பாதி இருந்தது. அதை எடுத்து சவரக்கத்தியில் சொருகினான். சிவா கத்தியில் பிளேடை சொருகும்போது அவன் உணர்ச்சி அதிகமாகி அவனுடைய ஆண்குறி மெல்ல எழுந்தது. அதை கவனித்த சாந்தி நிமிர்ந்து சிவாவை பார்த்தாள். கையில் கத்தியுடன் மொட்டை அடிக்க தயாராக இருந்தான். சாந்தி தன்னை கவனிப்பதை உணர்ந்த அவன் மெல்ல சிரித்தான். சாந்தி சிவாவின் -ல் முட்டிக்கொண்டிருந்த அவனுடைய ஆண்குறியை தடவிவிட்டு, சிரித்துக்கொண்டே “ரொம்ப உணர்ச்சிவசப்படாத சிவா… சீக்கிரம் மொட்டை அடி” என்றாள். சிவா சாந்தியின் தலையை குனியவைத்து சவரக்கத்தியை அவள் உச்சந்தலையில் வைத்தான். அவள் வகிடில் கத்தியை வைத்து சிரைத்து சாந்தியின் தலையை மொட்டை அடிக்க ஆரம்பித்தான். அவள் வகிடில் இருந்து முன்புறமாக சிரைத்துக்கொண்டே நெற்றிவரை உள்ள முடியை வழித்துவிட்டான். பெரிய கற்றையாக சாந்தியின் தலைமுடி வழிந்துவந்து அவள் மடியில் விழுந்தது. சாந்தி தான் தலையில் முதலில் கொஞ்சம் எரிச்சலையும் பின்னர் குளிர்ச்சியையும் உணர்ந்தாள். ஆசையாக வளர்த்த தன்னுடைய தலைமுடி கற்றையாக வந்து மடியில் விழுந்தது அவளுக்கு கொஞ்சம் வருத்தமாக இருந்தது. சிவா மறுபடி சாந்தியின் தலையின் இடதுபுறத்தில் உச்சியில் இருந்து முன்புறமாக சிரைத்தான். மீண்டும் ஒரு பெரிய கற்றைமுடி வந்து மடியில் விழுந்தது. அப்படியே அவள் இடதுபுறம் சென்று மேலிருந்து காதுவரை உள்ள முடியை சிரைத்தான். கொஞ்சம்கொஞ்சமாக இடதுபுறத்தில் சிரைத்துமுடித்துவிட்டு சாந்தியின் பின்புறம் சென்றான். மீண்டும் உச்சியில் கத்தியை வைத்து மேலிருந்துகீழ் அவள் தலைமுடியை மழித்துவிட்டான். இப்போது சாந்தியின் இடதுபுறம் மொத்தமாக மொட்டையாக இருந்தது. ஒவ்வொருமுறை சிவா மழிக்கும்போதும் சாந்தியின் முடி அவள் மடியில் வந்து விழுந்தது. சிறுவயதுமுதல் அவளை தனித்து அடையாளம் காட்டியது அவளின் கூந்தல்தான். இப்போது மொட்டை அடிக்கும்போது அந்த நீண்டகூந்தல் கத்தைகத்தையாக மடிந்து விழுவதுபோல் தோன்றியது. தினமும் காலை எழுந்ததும் கண்ணாடியின் முன் நின்று தலைமுடியை விரித்துப்போட்டு பின்னர் கொண்டைபோடுவாள். அதை நினைத்து பார்க்கையில்அவளை அறியாமல் அவள் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது. சாந்தியின் பின்தலையில் உள்ள முடியை சிரைத்துமுடித்ததும், அவள் வலதுபுறத்திற்கு வந்தான். மொட்டை அடிக்கும்போது கொத்துகொத்தாக சாந்தியின் முடி அவள் மடியில் விழுவதை ரசித்துக்கொண்டிருந்த சிவா, இப்போது அவள் கண்ணீர் சிந்துவதை பார்த்தான். எந்த பெண்ணாக இருந்தாலும் ஆசையாக வளர்த்த கூந்தலை இழக்கும்போது கண்ணீர் விடுவதை அவனால் உணர முடிந்தது. பாதி மொட்டை அடித்தநிலையில் இனிமேல் அவனால் நிறுத்த முடியாது. அவள் வலது புறத்தில் மொட்டை அடிக்க துவங்கினான். அவள் தலையில் இருந்து இன்னும் கொஞ்சம் மட்டுமே ஒட்டி இருந்த முடியை மழித்தான். கருகருவென அடர்த்தியாக பரந்துவிரித்திருந்த சாந்தியின் தலைமுடி இப்போது அவள் மடியில் உயிரற்று கிடந்தது. சாந்தி கண்களை துடைத்துவிட்டு நிமிர்ந்து பார்த்தாள். சிவா சவரக்கத்தியை மடித்துவைத்தான்.
சிவா: மொட்டை அடிச்சு முடிச்சாச்சு அத்தை. அவ்ளோதான். அழாதிங்க.
சாந்தி: என்னதான் வேண்டுதல்னாலும் மனசுக்கு கொஞ்சம் கஷ்டம்தான் சிவா. எப்போவும் தலைசீவும்போது மட்டும்தான் என்னோட முடி என் மடியில கிடக்கும். இப்போ மொட்டை என்னோட அடிச்சு மொத்த தலைமுடியும் மடியில இருக்கிறதை பார்க்கமுடியல. சீக்கிரம் இந்த முடியை எடுத்து அந்த மஞ்சள் துணியில கட்டி வை.
சிவா அந்த மஞ்சள் துணியை எடுத்து சாந்தியின் முன் விரித்தான். அவள் மடியில் மொத்தமாக கையில் எடுத்தான். எப்போதும் கண்டு ரசித்த அவள் தலைமுடி கையில் கனமாகவும் மனத்தில் பாரமாகவும் இருந்தது. அந்த முடியை அப்படியே கட்டி எடுத்து ரேணுவிண் முடியோடு சேர்த்துவைத்தான். பின்னர் சாந்தியின் அருகில் வந்தபோது சிவாவின் கைகளை பிடித்து எழுந்தாள். சிவா அருகில் இருந்த கண்ணாடியில் காட்டினான். சாந்தி தயக்கத்துடன் கண்ணாடியில் தான் மொட்டைத்தலையை பார்த்தாள். அவளுடைய அழகிய தலைமுடி இல்லாவிட்டாலும் அவள் அழகாகத்தான் இருந்தாள். நேற்றுவரை “கூந்தல்அழகி” ஆனால் இன்று “கூந்தல்இல்லாதஅழகி” என்று மனத்தில் நினைத்துக்கொண்டாள்.
சிவா: அத்தை… ரேணு மட்டும் இல்ல.. நீங்களும் மொட்டை அடிச்சத்துக்கு அப்புறம் அழகாதான் இருக்கீங்க.
சாந்தி: கிண்டல் பண்ணாத சிவா
சிவா: இல்ல அத்தை.. உண்மையாத்தான் சொல்றேன். உங்களுக்கு நீளமான முடியும் அழகா இருக்கு. மொட்டைத்தலையும் அழகா இருக்கு.
சாந்தி: தாங்க்ஸ் சிவா.
சிவா: இதுக்கெல்லாம் எதுக்கு தாங்க்ஸ். நான்தான் உங்களுக்கு சொல்லணும். இவ்ளோ நம்பிக்கையா உங்க தலையை என்கிட்ட கொடுத்தத்துக்கு.
சாந்தி: மொட்டை அடிச்சத்துக்காக மட்டும் இல்ல சிவா. உன் மனசுல என் முடியை பத்தி என்ன நினைச்ச-னு உண்மையா சொன்னதுக்கும் அப்புறம் என்னோட முடியை எண்ணலாம் பண்ண ஆசை-னு சொன்னியே அதுக்கும்.
சிவா: பரவாயில்லை அத்தை. ஆனா தயவுசெஞ்சு யார்கிட்டயும் நான்தான் உங்களுக்கு மொட்டை போட்டுவிட்டேன்-னு சொல்லிடாதிங்க.
சாந்தி: கண்டிப்பா நான் யார்கிட்டயும் சொல்லமாட்டேன் சிவா.
சிவா: அப்புறம் உங்களுக்கு மறுபடியும் முடி பழையபடி நீளமா வளர்ந்ததும் நான் தொடலாமா?
சாந்தி: உனக்கு இல்லாமலா சிவா. என்னோட முடி வளர்ந்ததும் எப்போ வேணும்னாலும் வந்து தொட்டுப்பாரு. ஆனால் நீ என்னோட முடியை தொடுறது நம்ம ரெண்டுபேரைத்தவிர யாருக்கும் தெரியாம பார்த்துக்கோ
சொல்லிவிட்டு சாந்தி அந்த அறையைவிட்டு வெளியேறினாள். வெளியே சாந்தியின் கணவரும், உறவினர்களும் அவளின் மொட்டைத்தலையை கேலி செய்வது சிவாவுக்கு கேட்டது. சிவா சிரித்துக்கொண்டே நாவிதனை அழைத்து இந்த விஷயம் வெளிய யாருக்கும் தெரியக்கூடாது என்று சொல்லி பேசிய காசைவிட அதிகமாக கொடுத்துவிட்டான். நீண்டநாளாக அழகிய தலைமுடியுடன் கண்முன்னே சுற்றிய சாந்திக்கும் ரேணுவுக்கும் மொட்டை அடித்து விட்டதை நினைத்து மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
ரேணுவிண் அத்தை உள்ளே வந்தாள். சிவாவை பார்த்து சிரித்துவிட்டு “Barbar போயிட்டானா?” என்றாள்.
சிவா: இப்போதான் போனான். ஏன் என்ன ஆச்சு… உங்களுக்கும் மொட்டை போடணுமா?
ரேணுவிண் அத்தை: இல்ல சிவா. என்னோட முடியை கொஞ்சம் Trim பண்ணணும். அதான் அவன் இருந்தா Trim பண்ணலாம்-னு பார்த்தேன்
சிவா: அவ்ளோதானா… அதுக்கு எதுக்கு அவன்…
ரேணுவிண் அத்தை: அப்போ யார் Trim பண்றது.
சிவா: நானே பண்றேன்.
ரேணுவிண் அத்தை: அய்யோ வேணாம்-பா. உனக்கு எதுக்கு சிரமம்.
சிவா: சிரமம் எல்லாம் உண்ணும் இல்லை. இன்னைக்கு என்ன உங்க Barbar-னு நினைச்சுக்கோங்க.
ரேணுவிண் அத்தை: சரி சிவா. ஒரு ரெண்டு இன்ச் கட் பண்ணிவிடு.
சிவா: ரெண்டு இன்ச் போதுமா?
ரேணுவிண் அத்தை: போதும் சிவா. ஏற்கனேவே என்னோட முடி இடுப்புவரை தான் இருக்கு.


சிவா: இப்போ இங்க உங்களுக்குத்தான் நிறையமுடி இருக்கு.
ரேணுவிண் அத்தை: ஆமா சிவா. பாவம் அண்ணியும் மொட்டை போட்டாங்க. ரேணுவும் மொட்டை போட்டுட்டா.
சிவா: கவலைப்படாதீங்க. சீக்கிரம் அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் நல்லா முடி வளர்ந்திடும். நீங்க திரும்பி நில்லுங்க.
சிவா அவள் ஜடையை பிடித்தான். சாந்தியைப்போல இவளுக்கும் நல்ல அடர்த்தியான முடி. ஆனால் சாந்தியைப்போல தொடைவரை இல்லாமல் இடுப்புவரை மட்டும் நீளமாக இருந்ததால் தலையிலிருந்து இடுப்புவரை ஒரே அளவு அடர்த்தியாக கருகருவென தலைமுடியாக இருந்தது. சிவா அவள் ஜடையை பிடித்து ரெண்டு இன்ச் அளவை கையில் சரிபார்த்துவிட்டு கத்தரிக்கோலை கையில் எடுத்தான்.
ரேணுவிண் அத்தை: சிவா, அப்படியே ஜடையோட வெட்டிவிடாத பா. அப்புறம் முடி ஒரே அளவா இருக்காது. கொஞ்சம் இரு ஜடையை பிரிச்சுவிடுறேன்.
சிவா: (மனத்துக்குள் சந்தோசத்துடன்) இருங்க நானே உங்க ஜடையை பிரிக்கிறேன்.
ரேணுவிண் அத்தை: உன்னை ரொம்ப கஷ்டப்படுத்துறேனா?
சிவா: இதுல என்ன கஷ்டம். இவ்வளோ அழகான, அடர்த்தியான முடியை என்கிட்ட கொடுத்து Trim பண்ண சொல்லி இருக்கீங்க. உங்க ஜடையை பிடிக்கும்போதே ரொம்ப ஜாலியா இருக்கு.
ரேணுவிண் அத்தை: நீ நல்லா பேசுற சிவா. இன்னைக்கு மட்டும் சரியா என்னோட முடியை Trim பண்ணிவிட்டா இனிமேல் நீதான் எனக்கு Barber. எப்போ எனக்கு Trim பண்ணணும்-னாலும் உன்கிட்டத்தான் வருவேன்.
சிவா: கண்டிப்பா. இவ்ளோ அழகான முடியா இருந்தா எப்போ வேணும்னாலும் உங்களுக்கு கட் பண்ணி விடுறேன்.
சொல்லிவிட்டு அவள் ஜடையை பிரித்துவிட்டான். அவளின் அடர்த்தியான முடி முதுகில் விரிந்து விழுந்தது. சிவா அவளை விரித்த தலைமுடியுடன் பார்த்ததும் தன் உணர்ச்சிகளை அடக்க கஷ்டப்பட்டான். நல்லவேளையாக அவள் திரும்பி நின்றதால் சிவாவை கவனிக்கவில்லை. ஒரு சீப்பை எடுத்து அவள் தலைமுடியை நன்றாக சீவினான். பின்னர் அவள் முடியை இரண்டுபக்கமும் இருந்து கோதி ஒன்றாக சேர்த்துப்பிடித்தான். அவள் முடியை பின்பக்கம் கழுத்தில் பிடித்துக்கொண்டு இன்னொரு கையில் கத்திரிக்கோலை எடுத்தான். அவன் கத்திரிக்கோலை ஒருமுறை காற்றில் வெட்டிப்பார்த்தான். சிவா தன் முடியை வெட்ட அயுத்தமாகிறான் என்று அவள் புரிந்து கொண்டாள். “சிவா, என்னோட முடியை கழுத்துக்குகீழ அப்பிடியே வெட்டிடாத பா. ரெண்டு இன்ச் மட்டும் வெட்டுவிடு போதும்” என்று சிரித்துக்கொண்டே சொன்னாள். சிவாவும் மெல்ல கையை கீழே இறக்கி சரியாக ரெண்டு இன்ச் அளவு வைத்து பார்த்துக்கொண்டான். பின்னர் கத்திரிக்கோலை அவள் முடியில் வைத்து வெட்டத்தொடங்கினான். அவன் முடியை வெட்ட வெட்ட அவளின் முடி தரையில் வந்து விழுந்தது. அவள் முடியை வெட்டும்போது வந்த “க்ரீச்ச் க்ரீச்ச்” என்ற சத்தத்தை இருவரும் ரசித்தனர். “சிவா, இந்த முடியை வெட்டும்போது வரும் சத்தமே ஒரு அலாதியான சந்தோசம் தெரியுமா?” என்றாள். இவளுக்கும் முடி வெட்டுவது ரொம்ப பிடிக்கும்போல என்று நினைத்துக்கொண்டான். இப்போது முடியை வெட்டி முடித்ததும் அவன் கைப்பிடியில் இருந்து முடியை விடுவித்தான். மீண்டும் அவள் முடி முதுகில் பரந்துவிரிந்தது. மறுபடி ஒருமுறை கத்திரிக்கோலை முடியின் அடியில் வைத்து நேராக வெட்டிவிட்டான். முடியை Trim பண்ணி முடித்ததும் அருகில் இருந்த கண்ணாடியில் பார்த்தாள். நேர்கோட்டில் அளவு வைத்ததுபோல சரியாக வெட்டியிருந்தான் சிவா. அதைக்கண்டதும் ரேணுவிண் அத்தை அதிசயித்துப்போனாள்.
ரேணுவிண் அத்தை: சிவா, நீ பேசாம Hair stylistஆயிடு. இவ்ளோ அழகா முடிவெட்டியிருக்க.
சிவா: நான் வெட்டிவிட்டதால மட்டும் இல்ல, உண்மையிலே உங்க முடி ரொம்ப அழகா இருக்கு. நல்லா அடர்த்தியாவும்இருக்கு. இன்னும் நீளமா வளர்த்திங்கனா ரொம்ப அழகா இருக்கும்
சிவா: கண்டிப்பா உனக்காகவே வளர்கிறேன் சிவா. அப்போதான் உன்கிட்ட வந்து Trim பண்ணிக்கமுடியும்
ரேணுவிண் அத்தை: அப்புறம் மொட்டைஅடிச்ச அவங்களோட முடி எங்க? அதை கோவில்-ல போய் போடணும்.
சிவா: இதோ இங்கதான் இருக்கு.
ரேணுவிண் அத்தை: சரி இருக்கட்டும். நான் ஜடை பின்னிட்டு எடுத்துக்கிறேன்.
சொல்லிவிட்டு ரேணுவிண் அத்தை அவள் முடியை ஒன்றாக சேர்த்து ஜடை பின்னத்துவங்கினாள். சிவா அவள் ஜடை பின்னும் அழகை ரசித்தான். தன் முடியையும், ஜடை பின்னுவதையும் சிவா ரசிப்பதை அவள் கவனித்தாள்.
ரேணுவிண் அத்தை: என்ன சிவா. என்னோட முடியை அப்படி பார்க்கிற. என்னோட முடி உனக்கு அவ்ளோ பிடிச்சிருக்கா.
சிவா: ஆமா. என்னவோ தெரியல உங்க முடி ரொம்ப என்னைய கவர்ந்து இழுக்குது.
ரேணுவிண் அத்தை: என்னோட முடியை வெட்டும்போது எப்படி இருந்தது.
சிவா: அதுவும் நல்லா இருந்தது. ஏன்?
ரேணுவிண் அத்தை: இடுப்புவரை இருக்கிற என்னோட முடியே உனக்கு பிடிச்சு இருக்குனா? அப்போ என் அண்ணியோட முடி உனக்கு கண்டிப்பா பிடிச்சிருக்கும். இல்லையா?
சிவா: ஆமா. எனக்கு அவங்களோட முடி ரொம்ப பிடிக்கும்.
ரேணுவிண் அத்தை: அப்போ யோசிச்சு பாரு. அந்த Barbar என் அண்ணியோட ஜடையை அவிழ்த்துவிட்டு அவங்களோட நீளமான தலைமுடியை மொட்டை அடிக்கும்போது எவ்ளோ ஜாலியா அனுபவிச்சிருப்பான்.
சிவா: கண்டிப்பா அனுபவிச்சிருப்பான்.
ரேணுவிண் அத்தை: எனக்கு ஒரே ஒரு வருத்தம் அவங்களுக்கு மொட்டை அடிக்கும்போது நான் பக்கத்துல இல்லைனு தான். இருந்திருந்தா நானும் அதை பார்த்து ஜாலியா அனுபவிச்சிருப்பேன். உனக்கு என்னோட முடியை வெட்டும்போது ஒரு சந்தோசம் இருந்தது போல எனக்கும் இருந்தது. இதுக்கு இங்கிலீஷ்-ல Hair Fetish னு பேரு. எனக்கு என்னமோ நீயும் ஒரு Hair Fetish னு தோணுது. அதுனாலதான் நீ என்னோட முடியை வெட்டும்போது ஜாலியா இருந்த.
சிவா: ஓ.. அப்படியா.. எனக்கு இதுவரைக்கும் னா என்னனு தெரியாது. இப்போ புரியுது.
ரேணுவிண் அத்தை: இப்போ புரியுதுல. அது போதும். ரொம்ப தாங்க்ஸ் சிவா என்னோட முடியை கட் பண்ணி விட்டதுக்கு.
சிவா: எனக்கு Hair Fetish பத்தி சொல்லியிருக்கீங்க. உங்களுக்குத்தான் நான் தாங்க்ஸ் சொல்லணும். மறுபடி எப்போ உங்க முடியை தொடுவேன்-னு நான் காத்திருப்பேன்.
ரேணுவிண் அத்தை: கண்டிப்பா சிவா. சீக்கிரம் அதுக்கான வாய்ப்பு வரும். இப்போ நான் கிளம்புறேன்.
ரேணுவிண் அத்தை மஞ்சள் துணியில் கட்டிய முடியை எடுத்துக்கொண்டு போனாள். அவள் போகும்போது அவள் ஜடையை சிவா கவனித்தான். அடர்த்தியான அவள் ஜடை ஆடிக்கொண்டே சென்றது. அவள் சென்றதும் கதவு அடைத்தது.
பழைய நினைவுகளை அசைபோட்டுவிட்டு நிகழ்காலத்திற்கு வந்தான் சிவா.
உள்ளே சென்ற சுதாகர் மீண்டும் வெளியே வந்தார். அதே நாற்காலியில் அமர்ந்து பேப்பர் படிக்கத்துவங்கினார். சிவா சுதாகரிடம் “அத்தை எங்க காணோம்” என்றவுடன், “உள்ள இருப்பாள். போய் பாரு சிவா” என்றார். சிவா வீட்டிற்குள் சென்றான். அடுக்களையில் வேளையாக இருந்த சாந்தி சிவா வருவதை கவனிக்கவில்லை. சிவா சத்தமில்லாமல் வந்து மெல்ல சாந்தியின் பின் நின்றான். சாந்தியின் முடியை கவனித்தான். அவளுடைய ஜடை பாதி பின்னி மீதி பின்னாமல் அப்படியே தொங்கியது. அவள் முடி நீண்டு தொடைவரை இருந்தது. அவளுக்கு மொட்டை அடித்தபோது எவ்வளோ முடி இருந்ததோ அதைவிட கொஞ்சம் நீளமாக இருந்தது. சாந்தியின் ஜடையை பின்னுவதற்காக அவள் முடியை கையில் பிடித்தான். மெல்ல ஜடை பின்ன ஆரம்பித்தபோது யாரோ தன் முடியை பிடித்து ஜடை பின்னுவதை உணர்ந்த சாந்தி
“சிவா… எப்போடா வந்த… காப்பி வேணுமா?” என்றாள்.
சிவா: எப்படி அத்தை நான்தான்-னு கண்டு பிடிச்சிங்க?
சாந்தி: என் வீட்டுக்காரர் என்ன கட்டிப்பிடிச்சிட்டு அப்புறமாத்தான் என்னோட முடியில கைவைப்பார். என் பொண்ணு அவளுக்கும் நீளமான முடி இருக்குனு என்னோட முடியில இப்படி விளையாடமாட்டாள். நீ மட்டும்தான் என்னோட முடியைமட்டும் ரசிச்சு இப்படி தொடுறது.
சிவா: அதுசரி… என்ன உங்கமுடி கொஞ்சம் நீளமா இருக்கிற மாதிரி இருக்கு. இன்னும் Trim பண்ணாலயா?
சாந்தி: அதான.. என்னடா இவன் இன்னும் இதை கேட்கலை-னு பார்த்தேன். என்னோட முடி கொஞ்சம் வளர்ந்ததும் நீ கத்தரிக்கோலை எடுத்துட்டு வந்திருவ. நாளைக்கு அவர் மறுபடியும் ஊருக்கு போயிருவார். ரேணு காலேஜ் போனதும் வறேன். நீயே எப்போவும்போல TRIM பண்ணிவிடு
சிவா: ரொம்ப போரடிக்குது அத்தை. நாளைக்கும் Trim மட்டும்தானா?
சாந்தி: டேய் கண்ணா.. அதுக்காக நான் மறுபடியும் மொட்டை அடிக்க முடியாதுடா.
சிவா: எனக்கும் மொட்டை அடிக்கணும்-னு ஆசைதான். ஆனால் நான் உங்களை மொட்டை அடிக்க சொல்லல. நாளைக்காவது இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமா முடி வெட்டாலம்-னு பார்த்தேன்.
சாந்தி: அய்யோ வேணாம் சிவா. அப்புறம் என்னோட வீட்டுக்காரர்-க்கு பதில் சொல்ல முடியாது. ஏற்கனவே நீ “மொட்டை பாப்பா” னு கிண்டல் பண்றேனு ரேணு கோவப்படுறா. இல்லைனா அவளோட முடியையும் நீயே TRIM பண்ணு-னு சொல்லிடுவேன்.
சிவா: எப்படி கோவப்பட்டாலும் doubt கேட்க என்கிட்டதான வரணும்.
சாந்தி: டேய்… அவ உன்மேல இருக்கிற பாசத்துலதான் நீ என்ன கிண்டல் பண்ணினாலும் உன்கிட்ட மறுபடி வந்து பேசுறா.
சிவா: எல்லாம் சரிதான். ஆனால் அவ முடியை தொடவே விடமாட்டேங்கிறா.
சாந்தி: நீ அவளை “மொட்டை பாப்பா” னு கூப்பிடுறதை நிறுத்து. அவளே அப்புறம் உன்கிட்ட வந்து “முடியை தொட்டுக்கோங்க அண்ணா”னு சொல்லுவாள்.
சிவா: சரி விடுங்க. நான் ஒரு நாள் அவகிட்ட பேசி சமாதானம் செஞ்சுக்கிறேன். ஆனால் எனக்கு இப்போ கை ரொம்ப துடிக்குது.
சாந்தி: டேய் உனக்காக இப்போ யாரும் ரெடியா இல்ல. பேசாம மொட்டை அடிக்க ஒரு ஐடியா சொல்றேன் கேளு.
சிவா: சூப்பர் அத்தை. யாருக்கு?
சாந்தி: ரேணுவுக்கும் எனக்கும் மொட்டை அடிச்சபோது, ரேணுவோட அத்தை ஒருத்தி இங்க இருந்தாள் தெரியும்-ல. அவதான் நான் மொட்டை அடிச்சத்துக்கு அப்புறம் எப்பவும் “அண்ணி.. மொட்டை அடிக்கும்போது எப்படி இருந்தது-னு” கேட்டுக்கிட்டே இருப்பாள். இப்போ அவளுக்கும் நீளமான முடிதான். பேசாம அவளை இங்க வரச்சொல்றேன். நீ அவளுக்கு மொட்டை அடிச்சுவிடு.
சிவா: (மனத்தில் பழைய நினைவுகளை ஓட்டினான்) ஆமா. ஞாபகம் இருக்கு. ரேணுவுக்கு மொட்டை போட்டதுக்கு அப்புறம் வந்து அவங்கதான் கூட்டிட்டு போனாங்க.
சாந்தி: அவளேதான்.
சிவா: அவங்க பேரு என்ன?
சாந்தி: விஜி.
சிவா: ஞாபகம் இருக்கு. அவளுக்கும் நல்ல அடர்த்தியான முடிதான்.
சாந்தி: எனக்கு தெரியும் சிவா, நீ எப்படியும் அவ முடியை கவனிச்சு இருப்ப-னு
சிவா: அவங்களுக்கும் எதுவும் வேண்டுதலா?
சாந்தி: இல்லடா… நீ மொட்டை அடிக்கணும்-னு சொன்னதால் அவளுக்கு மொட்டை அடி-னு சொன்னேன். அவ்ளோதான்.
சிவா: நான்கூட அவங்க உண்மையிலேயே மொட்டை அடிக்கப்போறாங்கனு நினைச்சேன்.
சாந்தி: டேய் சிவா. ரேணு உள்ள .வந்துட்டு இருக்கா. நாம அப்புறம் பேசுவோம்.
ரேணுகா உள்ளே வந்தாள். சமையல் அறையில் சிவாவும் அவள் அம்மாவும் பேசுவதை கவனித்துவிட்டு தேங்காய் எண்ணை பாட்டிலை எடுத்துக்கொண்டு , தன் கொண்டையில் கை வைத்தவாறு நகர்ந்தாள். ரேணு தலைக்கு எண்ணை தேய்க்கப்போகிறாள் என்று சிவா புரிந்துகொண்டான். “எங்கடி போற… இங்கயே எண்ணை தேய்கலாம்ல” என்று சாந்தி கூறுவதை கேட்டு, சிவாவை பார்த்தாள். பின்னர் “இல்லமா… நான் என்னோட ரூம்-ல போய் தேய்ச்சுக்கிறேன்” என்று கூறிவிட்டு சென்றாள். போகும்போது சிவாவிடம் “இன்னைக்கு எனக்கு Accounts சொல்லித்தரேன்-னு சொல்லி இருக்கீங்க. நான் அப்புறமா உங்க வீட்டுக்கு வறேன். ரெடியா இருங்க”-னு சொன்னாள்.
சாந்தி: சிவா, இங்க இருந்தா நீ கிண்டல் பண்ணுவே-னுதான் அவ உள்ள போறா.
சிவா: தெரியும் அத்தை. சரி விடுங்க. இப்போ போய் அவளை சமாதானம் செய்றேன்.
சாந்தி: முதல்ல அதை செய்.
சிவா ரேணுவிண் அறைக்கு சென்றான். ரேணு கண்ணாடிமுன் அமர்ந்திருந்தாள். சிவா அறையின் வாசலில் நிற்பதை அவள் கவனிக்கவில்லை. ரேணு தன் கொண்டையை அவிழ்த்தாள். அவள் ஜடையை கொண்டையாக போட்டிருந்ததால், அவள் கொண்டையை அவிழ்த்ததும் அவளுடைய நீளமான ஜடை தலையிலிருந்து விடுபட்டு வழிந்துவந்து அவள் மடியில் விழுந்தது. அவள் ஜடையை கழுத்தின் புறத்தில் இருந்து பிடித்து அப்படியே தடவிப்பார்த்தாள். ரேணுவிண் அடர்த்தியான ஜடையை பார்த்ததும் சிவாவின் மனது ஆனந்தக்கூத்தாடியது. ரேணுவிண் முன் இருந்த கண்ணாடி அருகில் ஒரு சின்ன கத்தரிக்கோல் இருப்பதை சிவா கவனித்தான். இன்று எப்படியாவது ரேணுவை சமாதானம் செய்து அவள் தலைமுடியை தொட்டுவிடவேண்டும். முடிந்தால் அவளுடைய முடியை கத்தரிக்க வேண்டும் என்று மனத்துக்குள் எண்ணினான். தன்னுடைய அழகிய கூந்தலை கத்தரிக்கும் எண்ணத்துடன் சிவா பின்னால் இருப்பதை அறியாமல், ரேணு அவளுடைய அடர்த்தியான ஜடையை அவிழ்க்கத்துவங்கினாள். தன் ஜடையில் இருந்த ரப்பர்.பேண்டை கழட்டி அந்த கத்தரிக்கோலின் அருகில் வைத்தாள். சிவா மெல்ல அறைக்குள் நுழைந்து ரேணுவிண் தலைமுடியை நோக்கி நடந்தான்.







கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக