http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : பார்பர் ரமேஷ் - பகுதி - 1

பக்கங்கள்

சனி, 8 பிப்ரவரி, 2020

பார்பர் ரமேஷ் - பகுதி - 1

இன்னும் சூரியன் எட்டிப்பார்க்காத காலை பொழுதாக இருந்தது. குளித்து முடித்து தயாராகிக்கொண்டிருந்த ரமேஷ் மணியை பார்த்தான். கடிகாரம் 6:15 எனக்கூறியது. மெல்ல சத்தம் வராமல் ஜன்னல் கதவை திறந்தான். இன்னும் எதிரில் இருந்த வீட்டின் கதவுகள் திறக்கப்படவில்லை. அவன் கிளம்பவேண்டிய நேரம் நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது. சற்று பரபரப்புடன் அவன் கண்கள் தேடிக்கொண்டிருக்க, எதிர்வீட்டு கதவு திறந்தது. தினமும் நடப்பதுதான் என்றாலும் இதயத்துடிப்பு அதிகரித்துக்கொண்டிருந்த ரமேஷின் கண்களுக்கு கூந்தல் தரிசனம் தருவதுபோல வெளியே வந்தாள் வித்யா. ஒரு கையில் காப்பி கோப்பையை வைத்துக்கொண்டு இன்னொரு கையால் தான் ஜடையை எடுத்து முன்னால் போட்டுக்கொண்டே படிக்கட்டில் இறங்கினாள். அவளின் அடுத்த செய்கை என்னவாக இருக்கும் என ரமேஷூக்கு தெரியும். சட்டென ஜன்னலில் இருந்து விலகி மறைந்துகொண்டான். படியிலிருந்து இறங்கிய வித்யா மெல்ல தன் இடது கையால் காதோரத்தில் இருந்த தலைமுடியை சரி செய்துகொண்டே இடதுபுறம் திரும்பினாள். ரமேஷின் அறையில் விளக்கு எறிந்து கொண்டிருப்பது ஜன்னல் வழியாக தெரிந்தது. ஆனால் இன்னும் கதவு திறக்கப்படாமல் இருப்பதை கவனித்துவிட்டு  அருகில் இருந்த ஒரு சொகுசு சேரில் அமர்ந்தாள். கையில் இருந்த காப்பி கோப்பையை மெல்ல ருசித்து பருகிக்கொண்டிருந்தாள்.


 ரமேஷ் மீண்டும் எட்டிப்பார்த்தான். அவள் பார்வை அவன் அறையின் மீது இல்லை. ஆனால் அந்த அறை ஜன்னலின் பார்வை அவள்மீது முழுமையாக இருந்தது. தன்னுடைய வீடியோ காமிராவை எடுத்து ஜன்னலின் ஓரத்தில் வைத்து வித்யாவை ஸூம் செய்து ரெகார்ட் செய்ய ஆரம்பித்தான். நீளமான அவளுடைய ஜடை மடியில் தவழ்ந்து விழுவதுபோல வந்து அமர்ந்தது. அவள் விரல்கள்  அவளுடைய கேசத்தை கோதிவிட ஆரம்பித்தது. தன்னுடய ஜடையை எடுத்து கைகளில் ஏந்தினாள். ஒரு குழந்தையை தடவுவதுபோல மெல்ல தன் ஜடையை தடவிக்கொடுத்தாள். ரமேஷின் மனது அவள் ஜடையை கைகளில் ஏந்திக்கொள்ள ஏங்கியது.  விரல்களால் மெல்ல இறங்கிவந்து அவளுடைய ஜடையை பிரித்துவிட துவங்கினாள்.  அவள் பின்னலில் இருந்து கற்றைகற்றையாக அடர்த்தியான அவளுடைய தலைமுடி விடுபட ஆரம்பித்தது. பின்னலை முழுவதுமாக அவிழ்த்துவிட்டு விரிந்த கூந்தலுடன் கதிரவனுக்காக காத்திருந்தாள். சுமார் எட்டு நிமிடங்களுக்கு பின் ரமேஷ் வீடியோ எடுப்பதை நிறுத்தினான். காமிராவை தூக்கி வைத்துவிட்டு நேரமாவதை உணர்ந்து வெளியே கிளம்பினான். அவன் கதவை திறந்ததும் வித்யாவின் பார்வை அவன் மேல் விழுந்தது. இருவரும் பரஸ்பரம் சிறிய புன்னகையை பரிமாறிக்கொண்டனர்.
வித்யாவின் கணவன் வெளிநாட்டில் தங்கி வேலை செய்து வருகிறான். தற்போது வீட்டில் வித்யா தன் மகன் விக்கியுடன் இருக்கிறாள். வீட்டின் வாடகைக்கு விட்டிருந்த பகுதியில் ரமேஷ் குடியிருக்கிறான். தனிமையாக இருக்கும் பட்சத்தில் ஒரு பிரம்மசாரியை வாடகைக்கு குடியமர்த்தலாமா என மிகவும் யோசனை செய்தாள் வித்யா. மேலும் கணவரின் சொந்த ஊரை சேர்ந்தவன் மற்றும் அவள் மாமியார் அவனையும் அவன் குடும்பத்தையும் பற்றி நல்லவிதமாக கூறி அவனுக்கே வாடகைக்கு விட அறிவுரை செய்திருந்தாள். முதலில் சற்று தயங்கினாலும் அவள் கணவரிடம் கூறிவிட்டு அங்கே வாடகைக்கு அனுமதித்தாள். அவனுடைய நடவடிக்கையை கண்காணித்தவளுக்கு சற்றே அதிசயமாக பட்டது. அவன் அதிகம் பேசுவதில்லை. இதுவரை எந்த கெட்ட பழக்கங்களையும் அவனிடம் கண்டதில்லை. அவனுடைய அம்மா சமீபத்தில் காலமானதால், கிராமத்தில் தங்கியிருக்க மனமில்லாமல் அவன் சலூன் நடத்தும் இந்த ஊரிலேயே இருக்கலாம் என முடிவெடுத்து வந்திருந்தான். அவனுடைய நிலைமை அவளை சற்று அவனிடம் கனிவுடன் நடந்துகொள்ள வைத்தது. மேலும் அவள் கணவன் அவனை சிறுவதுமுதல் பழக்கம் என்றதும் அவனை ஒரு உறவினன்போல உணறவைத்தது. நாட்கள் செல்ல செல்ல ரமேஷ் சற்று முகம் கொடுத்து பேச ஆரம்பித்தான். வித்யாவின் மகன் விக்கி அவன் மாலையில் வீடு வந்ததுமே மாமா என்று விளையாட வந்துவிடுவான். அவனுடன் விளையாடினால் வித்யா எதுவும் தவறாக நினைப்பளோ என தயங்கியவன் நாட்கள் செல்ல செல்ல அந்த சிறுவனுடன் ஐக்கியமாகிவிட்டான். நாட்கள் செல்ல செல்ல அவன் மிகவும் இயல்பாகவே பழகினான். வாரஇறுதிநாட்களில் சில நேரங்களில் அவனுக்கும் சேர்த்து சமைத்துவிட்டு வீட்டிற்க்கு அழைப்பாள். அவ்வப்போது அவள் கணவனுடன் வீடியோசாட்-ல் பேசும்போது அவனையும் அழைத்து பேச வைப்பாள். அவளுடைய மாமியார் வந்தாலும் அவனுடன் கனிவாக நடந்துகொள்வார். ஆனால் வித்யாவிற்கு தெரியாதே ஒரு விஷயம் அவன் ஒரு Hair Fetish என்பது.
இந்த வீட்டிற்கு குடிவந்த புதிதில் ரமேஷ் வித்யாவின் தலைமுடியை அதிகம் கவனிக்கவில்லை. ஓரிரு வாரங்கள் கழித்துதான் அவளுடைய கூந்தலை கவனித்து சற்று மிரண்டுபோனான். நல்ல அடர்த்தியான மற்றும் நீளமான தலைமுடி. மேலும் அது குளிர்காலம் என்பதால் அவள் பொதுவாக காலைநேரத்தில் அவன் கிளம்பும்போது அவன் கண்ணில் பாடுவது இல்லை. கோடைகாலம் வந்தால் காலையிலேயே எழுந்து வெளியே வந்து காற்றோட்டமாக அமர்ந்துவிடுவாள். அவளுடைய அழகிய தலைமுடியை பார்த்து தன் உணர்ச்சியை கட்டுப்படுத்த முடியாமல் ஒருநாள் ஜன்னல் வழியாக அவளுக்கு தெரியாமல் அவள் தலைமுடியை வீடியோவாக எடுத்து பார்த்து ரசித்தான். பின்னர் தினமும் அது அவனுக்கு வாடிக்கையாகிவிட்டது. இன்றும் அதுபோலதான் ஒரு வீடியோவை எடுத்திருந்தான். அவள் வீசிய ஒரு சிநேக புன்னகைக்கு பதிலளித்துவிட்டு நகர்ந்தான்.  இந்நேரம் அவள் அவனை அழைத்து ஒரு விஷயத்தை கேட்க வேண்டும் என்று நினைத்தான். அவன் நினைத்ததுபோலவே வித்யா அவனை அழைத்தாள்.
வித்யா: ரமேஷ்… என்ன இன்னைக்கு இவ்ளோ சீக்கிரமா கிளம்பியாச்சு.
ரமேஷ்: ஒண்ணும் இல்லங்க… ஒரு சின்ன வேலை இருக்கு. ஒரு நண்பன் ஊரில இருந்து வாரான். அவனை கூட்டிட்டு போய் இன்னொரு இடத்துல விடனும்.
வித்யா: சரி..சரி… இன்னைக்கு எப்போ உன்னோட சலூன்க்கு நான் வரலாம்?
ரமேஷ்: உங்க இஷ்டம் எப்போ வேணும்னாலும் வாங்க.
வித்யா: இப்படித்தான் ஒரு ரொம்பநாளா சொல்ற…. இன்னைக்கு விக்கிக்கு பண்ற Haircut-ல அப்படியே உன்னோட சலூன் எப்படி இருக்கும்னு பார்க்கப்போறேன்.
ரமேஷ்: தாராளமா வாங்க. ஆனா பொதுவா குழந்தைகளுக்கு முடிவெட்ட கூட்டிட்டு வர்ற லேடீஸ்கிட்ட பொதுவா சாயங்காலம் தான் வர சொல்லுவேன். அப்போதான் கூட்டம் கொஞ்சம் கம்மியா இருக்கும்.
வித்யா: பொதுவா நான் இவனை சலூன்க்கு கூட்டிட்டு போகமாட்டேன். நான் போகிற பார்லர்லயே அவனுக்கும் முடிவெட்டிவிட சொல்லுவேன்.
ரமேஷ்: ஓ.. சரி..சரி… இப்போ விக்கி அங்க முடிவெட்டமாட்டேன்னு சொல்றானா?
வித்யா: அதெல்லாம் இல்ல…. ஒரு வருஷமா இங்கதான இருக்க…. அவனும் உன்கிட்ட நல்லா பழகுறான். எவ்ளோநாள்தான் அவனுக்கு லேடீஸ் பார்லர்ல முடிவெட்டுறது.
ரமேஷ்: அதுவும் சரிதான். சரி என்கிட்ட சொன்னா நானே அவனை கூட்டிட்டு போவேன்ல….
வித்யா: ஏன் ரமேஷ்.. உன்னோட சலூன்க்கு நான் வரக்கூடாதா?
ரமேஷ்: அய்யோ… அப்படியெல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல.. நீங்க தாராளமா வாங்க… ஒரு மணிக்கு மேல வாங்க… ரொம்ப கூட்டம் இருக்காது.
வித்யா: அதுனால மட்டும் இல்ல…. எனக்கும் அங்க கொஞ்சம் ஷாப்பிங் இருக்கு. அதை முடிச்சிட்டு வரணும்…. எவ்ளோ நேரம் ஆகும்னு சரிய தெரியலை
ரமேஷ்: சரி… பரவாயில்ல… எப்போ முடியுமோ வாங்க. நான் இப்போ கிளம்புறேன்… நேரமாச்சு.
மனத்திற்குள் திருப்திபட்டுக்கொண்டே அங்கிருந்து கிளம்பினான். அவனுடைய நண்பனை வரவேற்று வேறுஒரு இடத்தில் இறக்கிவிட்டு வந்து தன்னுடைய வேலையை ஆரம்பித்தான். வழக்கம்போல இன்றும் காலைநேரம் சற்று கூட்டமாக இருந்தது. மதியத்திற்குமேலே சற்று ஓய்வு கிடைத்தது. அங்கிருந்த தினசரியை எடுத்து படிக்க துவங்கினான். அப்போது யாரோ வருவதுபோல இருந்தது. கடையின் கதவை திறந்துகொண்டு உள்ளே வந்தாள் வித்யா. அவளை இவ்வளவு விரைவாக அவன் அங்கு எதிர்பார்க்கவில்லை. உள்ளே நுழைந்தவள் அவனை பார்த்து சிரித்துவிட்டு கடையை சுற்றி நோட்டமிட்டாள். அவள் மனதில் நினைத்ததுபோல இல்லாமல் சுத்தமாகவும், விசாலமாகவும் இருந்தது. மூன்று பார்பர் சேர் இருந்தது. ரமேஷ் மட்டும் அமர்ந்து இருந்தான். அவளுடன் விக்கி வரவில்லை. வழக்கமாக வரும் கஷ்டமர்களிடம் கேட்பதுபோல அவளிடம் “உள்ள வாங்க… என்ன பண்ணனும்.. கட்டிங்கா…இல்ல ஷேவீங்கா..” என்று சற்று நக்கலுடன் கேட்டான். வித்யா ஒரு நிமிடம் யோசித்தாலும் அவன் குறும்பாக கேட்கிறான் என புரிந்துகொண்டாள். மேலும் நக்கலாக அவனிடம் “கட்டிங்” என்று சிரித்துக்கொண்டே சொன்னாள். அவனும் விடுவதாக இல்லை. பதிலுக்கு “அப்போ வாங்க ஜடையை பின்னால் எடுத்துப்போட்டு இங்க உட்காருங்க” என்று சொல்லி நடுவில் இருந்த பார்பர் சேரை காட்டினான். “போதும் ரமேஷ் உன்னோட விளையாட்டு” என்றாள்.
ரமேஷ்: என்ன நீங்க மட்டும் வந்திருக்கீங்க… விக்கி வரலையா?
வித்யா: என் வீட்டுக்காரரோட தங்கை வந்தனா வந்திருந்தாள். பக்கத்து டெய்லர் கடை வரைக்கும் வந்தோம். அவளோட இப்போ பக்கத்து கடையில ஐஸ் க்ரீம் சாப்பிட்டுட்டு இருக்கான்.  இப்போ அப்படியே எவ்ளோ கூட்டம் இருக்குனு பார்க்க வந்தேன்.
ரமேஷ்: ஓ…சரி..சரி….
வித்யா: முடி வெட்ட எவ்ளோ வாங்குறிங்க?
ரமேஷ்: நம்ம விக்கி தான.. எதுக்கு காசெல்லம்….
வித்யா: பொதுவா சொல்லுங்க….
ரமேஷ்:  கட்டிங் மட்டும்னா 60 ரூபாய்… கட்டிங் & ஷேவீங் னா 85 ரூபாய்.
வித்யா: லேடீஸ்க்கு எவ்ளோ வாங்குறிங்க?
ரமேஷ்: ஹாஹா… இங்க பொதுவா ஆம்பளைங்க மட்டும்தான் வருவாங்க… லேடீஸ் எதுக்கு இங்க வரப்போறாங்க… ஊரெல்லாம் நிறைய பார்லர் இருக்கே.
வித்யா: ஓ… அப்போ நீங்க இதுவரைக்கும் லேடீஸ்க்கு முடி வெட்டுனது இல்லயா?
ரமேஷ்: அப்படினு சொல்ல முடியாது…. சில நேரங்கள்ல குழந்தைகளை கூட்டிட்டு வர பெண்கள் கொஞ்சமா அவங்க முடியை ட்ரிம் பண்ண சொல்லுவாங்க…..
வித்யா: சூப்பர்….அவங்களுக்கும் இதே சேர் தானா?
ரமேஷ்: ஆமா.. இங்க வேற என்ன சேர் இருக்கு…. ஒரு சிலர்க்கு மட்டும் லேயர் ஸ்டைல் பண்ணி இருக்கேன்… அவங்க மட்டும் இந்த சேர்ல உட்கார்ந்து முடி வெட்டி இருக்காங்க… மத்தபடி வெறும் ட்ரிம் மட்டும்னா ஜஸ்ட் நின்னு கிட்டே  அவங்களோட ஜடையை அவிழ்த்துவிட சொல்லி கொஞ்சம் சீவி விட்டு கட் பண்ணி விடுவேன். அவ்ளோதான்.
வித்யா: சரி..சரி….
ரமேஷ்: என்ன திடீர்னு… லேடீஸ் கட்டிங் பத்தி கேட்குறீங்க?
வித்யா: நீ ஒரு ட்யூப்லைட்…. நீ லேடீஸ்க்கு முடி கட் பண்ணி விட்டா உன்கிட்ட  பண்ண சொல்லலாம்னு தான்.
ரமேஷ்: ஹாஹா…இதுக்கு எதுக்கு இவ்ளோ பீடிகை…. எப்படி கட் பண்ணனும்னு சொல்லுங்க… என்னால முடியும்னா கட் பண்ணி விடுறேன்.
வித்யா: சரி சொல்றேன்… கொஞ்சம் இரு…
ரமேஷ்: ஏன் நீக்குறீங்க… வந்து உட்காருங்க….
வித்யா: எனக்கு இந்த பார்பர் சேர்ல உட்காரனும்னு ரொம்ப ஆசை. இங்கயே உட்காரலாமா?
ரமேஷ்: தாராளமா…
வித்யா விளையாட்டாக நினைத்து ஆர்வமாக சென்று நடுவில் இருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்தாள். அவள் ரமேஷை கடந்து சென்றபோது அவளுடைய ஜடையை கவனித்தான். அவன் தூரத்தில் இருந்து தினமும் ரசித்த கூந்தல் அவன் அருகிலேயே அவனைக்கடந்து சென்றது. அவனை தாண்டி செல்லும்போது அவனையும் வா என்று கூப்பிடுவதுபோல இருந்தது. அவள் சென்று அந்த நாற்காலியில் அமரும்போது பின்னாலேயே சென்ற ரமேஷ் அவள் அமர்ந்ததும் ஒரு சைடில் வந்த ஜடையை தன் கையால் எடுத்து சேரின் பின்பக்கம் போட்டான். வழக்கமாக வித்யா பார்லர் போகும்போதும் இதுபோலவே அவள் அமர்ந்ததும் அவளுடைய ஜடையை எடுத்து பின்னால் போட்டுவிட்டு தான் மேற்கொண்டு எதையும் கேட்பார்கள். இப்போதும்  அதுபோலவே ரமேஷும் அவளை கேட்காமல் அவளுடைய ஜடையை எடுத்து சேரின் பின்னால் போட்டுவிட்டு அவள் பின்னால் நின்றான். ஆனால் அவள் உணராதது இன்னும் அவன் அவளுடைய ஜடையை கையில் பிடித்துக்கொண்டு இருக்கிறான்.
பார்லரில்  மட்டுமே பெண்கள் அவள் தலைமுடியை எடுத்து கையில் பிடித்துகொள்வது உண்டு. முதல் தடவையாக ஒரு ஆடவன் கையில் அவள் கூந்தல் அகப்பட்டு இருக்கிறது.  கூச்சமாக இருந்தாலும் ரமேஷ் பழகிய முகம் என்பதால் சற்று ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டு அமர்ந்திருந்தாள். அவனும் அவளிடம் என்ன மாதிரி கட் பண்ண வேண்டும் எனக்கேட்டுக்கொண்டே அவளுடைய ஜடையை தடவிப்பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான். அவன் அவளுடைய ஜடையை தடவிப்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்பது மெல்ல வித்யாவிற்கு புரிந்தது.   என்னதான் வீட்டில் அமைதியாக இருந்தாலும் இங்கு அவன் வேலையில் அவன் குறியாக இருக்கிறான் எனப்புரிந்தது. ஒருவேளை பார்லரில் உள்ள பெண்கள் சொல்லுவதுபோல் இவனுக்கும் அவளுடைய தலைமுடி மிகவும் பிடித்துவிட்டதுபோல…. அதனால்தான் அவள் ஜடையை விடாமல் கையிலேயே வைத்திருக்கிறான்போல என நினைத்துக் கொண்டாள். மற்றவர்கள் அவள் கூந்தலை பற்றி நினைப்பது அவளுக்கு பெருமையே. எனவே அவள் அவனிடம் எதுவும் பேசாமல் அவன் என்ன செய்கிறான் எனப்பார்த்தாள்.
ரமேஷ் அவள் ஜடையை நன்றாக கவனித்தான். அவள் சிறிதுநேரத்திருக்கு முன்பாகவே தலைசீவியிருக்க வேண்டும் எனப்புரிந்தது. அவள் தலைமுடியை உச்சந்தலையிலிருந்து நோட்டமிட்டான். அவனையும் அறியாமல் அவள் விரல்கள் அவள் தலைமுடியை தடவிப்பார்த்தது. வித்யா கண்ணாடி வழியாக ரமேஷை கவனித்தாள். அவள் தினமும் வழக்கமாக பார்க்கும் ரமேஷ் போல அல்லாமல் அவன் கண்களில் ஒரு ஆர்வம் தெரிந்தது. அவன் கைகள் அவள் கூந்தல் கற்றைகளை தடவிப்பார்த்தன. மெல்ல அவன் விரல்கள் இறங்கி அவள் ஜடையை பிடித்தது. வித்யா சற்று கூச்சமாக உணர்ந்தாள். அவன் விரல்கள் மெல்ல கீழிறங்கி அவள் ஜடையின் அடிப்பகுதியை பிடித்தது. அவள் முடியை வெறும் ட்ரிம் மட்டும் செய்யப்போகிறாளா இல்லை வேறு எதுவும் ஸ்டைலில் கட் பண்ணவேண்டும் என சொல்லப்போகிறாளா என அவனுக்கு தெரியவில்லை. எதுவாக இருந்தாலும் இப்படியே ஜடையோடு கட் பண்ண முடியாது என்பதால் துணிந்து அவள் ஜடையை அவிழ்த்துவிட ஆரம்பித்தான். முதலில் அவள் ஜடையில் இருந்த ரப்பர்பாண்டை கழட்டினான். பின்னர் மெல்ல அவள் பின்னலை அவிழ்த்துவிட ஆரம்பித்தான். ரமேஷ் அவள் ஜடையை அவிழ்த்துவிடுவது வித்யாவிற்கு தெரிந்தது. அவன் என்ன செய்யப்போகிறான் எனப்பார்க்கலாம் என அமைதியாக இருந்தாள்.
அவள் ஜடையை அவிழ்த்துவிட அவளுடைய அடர்த்தியான தலைமுடி அவனை வியப்பில் ஆழ்த்திக்கொண்டிருந்தது. சில நொடிகளில் அவள் பின்னலை முழுவதுமாக அவிழ்த்துவிட்டிருந்தான். தன் விரல்களால் மெல்ல அவள் முடியை கோதிவிட்டான். பின்னர் அவள் முன்னால் வந்து அவளைக்கடந்து சென்று அவள் முன் இருந்த டீராயரை திறந்து உள்ளிருந்து ஒரு சீப்பு மற்றும் ஒரு கத்தரிக்கோலை எடுத்து வெளியே வைத்தான். அவன் பின்னால் சென்று நின்றாவுடன் கையிலிருந்த கத்தரிக்கோலை வேட்டுவதுபோல பாவனை செய்தான். அந்த கத்தரிக்கோலின் சத்தம் வித்யாவின் மனதில் ஒருவித உணர்ச்சியை கிளப்பியது. கத்தரிக்கோலை பார்த்ததும் அவளுடைய கண்கள் விரிந்து இதயத்துடிப்பு சற்று அதிகமாகியது. சீப்பை மட்டும் எடுத்து வந்து அவள் தலைமுடியை சீவிவிட ஆரம்பித்தான். அவள் தலைமுடி இப்போதுதான் பின்னலில் இருந்து விடுபட்டதால் அலை அலையாக இருந்தது. அதை சரி செய்வது போல அவள் தலைமுடியை சீவினான் ரமேஷ். உதட்டில் புன்னகையுடன் அவனை கண்ணாடி வழியாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் வித்யா. ரமேஷ் தன்னுடைய தலைமுடியை சீவும் வரை அமைதியாக இருந்துவிட்டு பின்னர் மௌனம் கலைத்தாள்.
வித்யா: ரமேஷ்.. என்ன பண்ணிட்டு இருக்க.
ரமேஷ்: உங்களுக்கு தெரியலையா.. உங்களோட முடியை சீவி விட்டுட்டு இருக்கேன்.
வித்யா: ஏன்?
ரமேஷ்: உங்களோட முடி ஜடை பின்னி இருந்ததால கொஞ்சம் சீவிவிடலாம்னு பார்த்தேன்.
வித்யா: அதெல்லாம் சரிப்பா…. இப்போ எதுக்கு என்னோட ஜடையை அவிழ்த்து விட்ட?
ரமேஷ்: நீங்கதான முடி வெட்டனும்னு சொன்னீங்க?
வித்யா: நான் அப்படியா சொன்னேன். நல்லா யோசிச்சுபாரு.
(ரமேஷ் யோசித்தான்.. என்ன சொல்ல போறாங்க இவங்க… ஒரு வேலை மொட்டை அடிக்க சொல்லப்போறாங்களோ?!?!)
ரமேஷ்: எனக்கு புரியல….
வித்யா: நான் உனக்கு லேடீஸ் ஹேர்கட் தெரியும்னா… நீ ஹேர்‌கட் பண்ணிவிடனும்னு சொன்னேன்… ஆனா அது எனக்கு இல்ல வந்தானாவுக்கு.
ரமேஷ்: அய்யோ.. உங்களுக்கு இல்லயா…. சாரி….
வித்யா: ஹாஹா…
ரமேஷ்: அப்புறம் ஏன் நான் உங்களோட ஜடையை அவிழ்கிற வரைக்கும் அமைதியா இருந்தீங்க?
வித்யா: நீ எங்க ரமேஷ் என்ன பேச விட்ட…. நான் இந்த சேர்ல உட்கார்ந்ததும் நீயாவே என்னோட ஜடையை எடுத்து பின்னால போட்ட… அப்புறம் கொஞ்சநேரம் என்னோட முடியை தொட்டுப்பார்துக்கிட்டே இருந்த…. என்ன தோணுச்சோ திடீர்னு என்னோட ஜடையில இருந்த ரப்பர்பாண்டை கழட்டிவிட்டு என்னோட ஜடையை அவிழ்த்துவிட்டுட்ட. இப்போ ஒரு சீப்பை எடுத்து என்னோட முடியை சீவி விட்டுட்டு இருக்க. உன்னோட கடைக்கு யார் வந்தாலும் இப்படித்தான் கேட்காம முடி வெட்ட ஆரம்பிச்சுருவியா?
ரமேஷ்: அய்யோ… அப்படியெல்லாம் இல்ல. நீங்க முடிவெட்டனும்னு சொன்னதும் நான் உங்களுக்கு தானோன்னு நினைச்சுட்டேன். அதுனாலதான் நீங்க உட்கார்ந்ததும் உங்களோட ஜடையை அவிழ்த்துவிட்டேன்.
வித்யா: நல்ல வேளை… இன்னும் நான் எதுவும் பேசாம இருந்தா நீ இந்நேரம் என்னோட முடியை வெட்டியிருப்ப.
ரமேஷ்: அப்படியெல்லாம் இல்ல. உங்களுக்கு எப்படி முடி வெட்டனும்னாலும் முதல்ல உங்க ஜடையை அவிழ்க்கனும். அதான் ஒரு ஆர்வத்துல உங்களையும் கேட்காம ஜடையை கழட்டிவிட்டேன்.
வித்யா: உன்னோட ஆர்வத்தைதான் நான் கண்ணாடியில பார்த்துக்கிட்டே இருந்தேனே…
ரமேஷ்: சரி போதும்… ரொம்ப கலாய்க்காதிங்க…. இந்தாங்க சீப்பு… சீவி ஜடை போட்டுக்கோங்க.
வித்யா: ரொம்ப ஆர்வமா என்னோட முடியை அவிழ்த்துவிட்டேல… அதே ஆர்வத்தோட நீயே எனக்கு மறுபடியும் ஜடையை போட்டு விடு. அப்போதான் நான் எவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு தினமும் என்னோட முடியை ஜடை பின்னிக்கிறேன்னு உனக்கு புரியும்.
ரமேஷ்: சரி… அப்படியே உட்காருங்க… நானே மறுபடி உங்களுக்கு ஜடை பின்னி விடுரேன்.
ரமேஷ் மனத்திற்குள் சந்தோஷத்துடன் மறுபடி வித்யாவின் அழகான தலைமுடியை இரு கைகளாலும் அள்ளினான். தூரத்தில் இருந்து ரசித்துக்கொண்டிருந்தவன் இப்போது அவள் கையாலேயே அவள தலைமுடியை தீண்டுகிறான்.அவ்வப்போது அவள் வீட்டில் இவனுக்கும் சேர்த்து சமைத்தபோது, சாப்பிட செல்வான். அப்போது மிக அருகாமையில் அவளுடைய தலைமுடியை ரசித்திருக்கிறான். சிலநேரங்களில் அவள் தலைமுடியை தொட்டுவிடவேண்டும் என ஆசை வரும். ஆனால் தனக்குள் கட்டுப்படுத்திக்கொள்வான். இன்று வித்யாவின் தலைமுடியை வெட்டிவிடும் வாய்ப்பு கிடைத்தது என்று நினைத்து சந்தோஷத்துடன் அவள் முடியை தொட்டான். ஆனால் அவளுக்கு முடிவெட்ட முடியவில்லை என வருத்தப்படும்போது மீண்டும் அவளுடைய தலைமுடியை ஜடையாக பின்னிவிடும் வாய்ப்பு கிடைத்ததில் மகிழ்ச்சி.
மறுபடி வித்யாவின் தலைமுடியை சீவ ஆரம்பித்தான் ரமேஷ். சில நிமிடங்கள் சீவி முடித்த பின் அவள் கழுத்தருகில் இருந்த முடியை மூன்றாக பிரித்தான். ரமேஷ் தன்னுடைய தலைமுடியை எப்படி ஆர்வமாக சீவி விடுகிறான் என வித்யா கவனித்துக்கொண்டிருந்தாள். அவனுக்கு தலைமுடியின் மீது உள்ள ஆர்வம் அவளுக்கு கொஞ்சம் தெரிய ஆரம்பித்தது. இல்லையென்றால் நன்றாக படித்த ஒருவன் ஏன் இப்படி சலூன் வைத்து நடத்தவேண்டும் என தோன்றியது. அதே நேரத்தில் ரமேஷ் வித்யாவின் தலைமுடியை மீண்டும் ஜடையாக பின்னிக்கொண்டிருந்தான். மீண்டும் எப்போது இதுபோல மறுபடி இவள் கூந்தலை அள்ளிக்கொள்ள வாய்ப்பு கிடைக்கும் என யோசித்தான். அதையும் தாண்டி வித்யாவை தரையில் அமர வைத்து மொட்டை அடிக்கும் ஆசை நிறைவேறுமா என ஏங்கினான். மெல்ல வித்யாவின் நீளமான முடியை மீண்டும் ஜடையாக போட்டு முடித்தான். கடைசியில் வால்போல சிறுது பகுதியை விட்டுவிட்டு அடிப்பகுதியை சீவினான். வித்யாவின் கைகளில் இருந்த பாண்டை வாங்கி அவள் ஜடையை காட்டினான். அவன் கடைசியாக அவள் ஜடையை கட்டிக்கொண்டிருந்தபோது வந்தனா விக்கியுடன் உள்ளே நுழைந்தாள். பார்பர் நாற்காலியில் வித்யா அமர்ந்திருக்க. அவள் ஜடையை ரமேஷ் பிடித்துக்கொண்டிருந்ததை பார்த்ததும் சற்று ஆச்சரியமானாள்.
வந்தனா: அண்ணி.. நீங்க என்ன உட்கார்ந்து இருக்கீங்க? நீங்களும் முடியை கட் பண்ணிக்க போறீங்களா?
வித்யா: இல்ல வந்தனா….
வந்தனா: அப்போ எதுக்கு ரமேஷ் அண்ணா உங்களோட ஜடையை கையில பிடிச்சுகிட்டு இருக்காங்க. உண்மையை சொல்லுங்க.
வித்யா: ஹாஹா…. அது வேற ஒண்ணும் இல்ல. நான் ரமேஷ்கிட்ட லேடீஸ் ஹேர்‌கட் பண்ணுவானானு கேட்டுக்கிட்டே இந்த சேர்ல உட்கார்ந்தேன். அவ்ளோதான்…. ரமேஷ் ஊடேனே என்னோட ஜடையை கழட்டிவிட்டான்.
வந்தனா: அய்யோ.. அப்புறம்.
வித்யா: வேற என்ன… அப்புறமா ஒரு சீப்பை எடுத்து என்னோட முடியை சீவி விட ஆரம்பிச்சுட்டான். திடீர்னு இங்க இருந்து ஒரு கத்தரிக்கோலை எடுத்து முன்னாடி வைச்சான்.
வந்தனா: ஹாஹாஹா. அப்புறம்.
வித்யா:  எனக்கு உள்ள செம்ம பயம். இன்னும் கொஞ்சம் விட்டா என்னோட முடியை வெட்டி இருப்பான். அப்புறம் நானே அவனை நிறுத்தசொல்லிட்டேன்.
வந்தனா: அப்புறம் என்ன சொன்னாங்க.
வித்யா: எனக்காக கேட்கலை… வந்தனாவுக்காக கேட்டேன் னு சொன்னேன். மறுபடி நீயே என்னோட ஜடையை ஒழுங்கா பின்னிவிடுனு சொன்னேன். அதான் இப்போ அவனே மறுபடி என்னோட ஜடையை பின்னி விட்டான்.
வந்தனா: சூப்பர் அண்ணா… நீங்க அண்ணியோட முடியை கொஞ்சம் கட் பண்ணி இருக்கலாம்.
ரமேஷ்: ஹாஹா… அவங்க சரின்னு சொன்னா நான் இப்போவும் ரெடிதான்.
வித்யா: அடப்பாவிகளா… விட்டா என்னோட தலைமுடியை வெட்டாம விடமாட்டீங்க போல இருக்கே.
வந்தனா: அதான் இவ்ளோ முடி வச்சிருக்கீங்கள்ல அண்ணி. கொஞ்சம் முடியை வெட்டிக்கிட்டாதான் என்ன?
வித்யா: உன்னவிட எனக்கு முடி நீளமா இருக்குனு பொறாமையா?
வந்தனா: சே..சே… அதுனால இல்ல. இன்னும் எதுக்கு இவ்ளோ நீளமான முடி… கொஞ்சம் முடியை வெட்டிவிட்டா நல்லா மாடலா இருப்பீங்க…. அதான் சொன்னேன்.
வித்யா: போதும் போதும். நான் முடியை வெட்டாம இருக்கிறதுதான் நல்லது.
ரமேஷ்: அவங்க சொல்றதும் சரிதான வந்தனா…. இப்போலாம் யாரு இவ்ளோ நீளமா முடியை வளர்க்கிறது. நெறைய பேரு உன்னை மாதிரி குட்டையான முடிதான் விரும்புறாங்க.
வந்தனா: அண்ணா… என்னோட முடி குட்டையா இருக்கா உங்களுக்கு.
ரமேஷ்: உங்க அண்ணியோட முடியை பார்க்கிறப்போ உன்னோட முடி கொஞ்சம் குட்டைதான்.
வந்தனா: பாருடா… என்ன உங்க ஹௌஸ் ஓனருக்கு சப்போர்ட்டா?
ரமேஷ்: அப்படியெல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல. உண்மையைத்தான சொன்னேன்.
வந்தனா: அடேங்கப்பா… அப்புறம் எதுக்கு கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி எங்க அண்ணியோட முடியை வெட்டுறதுக்கு ரெடியா இருந்தீங்க?
வித்யா: ரமேஷ்…. நீ நல்லா மாட்டிக்கிட்ட…. இப்போ இதுக்கு பதில் சொல்லு.
ரமேஷ்: சலூன்ல ஒரு லேடி வந்து லேடீஸ் கட்டிங் பண்ணுவீங்களானு கேட்டு, நான் அமாம்னு சொன்னதுக்கு அப்புறம் இந்த சேர்ல உட்கார்ந்தா நான் என்ன பண்ண முடியும்.
வந்தனா: ஹாஹா… அண்ணி அவர் சொல்றதும் சரிதான். நீங்க லேடீஸ்க்கு முடி வெட்டுவீங்களானு கேட்ட வரைக்கும் சரிதான். ஏன் அந்த சேர்ல போய் உட்கார்ந்தீங்க?
வித்யா: அது ஒண்ணும் இல்ல வந்தனா…நான் எப்போவும் போற லேடீஸ் பார்லர்ல சேர் இவ்ளோ பெருசா இருக்காது. பின்னாடி சாய்மானம் இடுப்பு வரைக்கும்தான் இருக்கும். உள்ள வரும்போது கஷ்டமர்னு யாரும் இல்ல. அதான் இன்னைக்கு இங்க உட்காரலாம்னு தோணுச்சு.


வந்தனா: ஹாஹா… என்ன அண்ணி சின்ன பசங்கமாதிரி உங்களுக்கு ஆசை.
ரமேஷ்: இந்த சேர்ல உட்காரனும்னு ஆசைனா முன்னாடியே சொல்லியிருக்கலாமே.
வித்யா: ஏன்… முன்னாடியே வந்து உட்கார்ந்து இருக்கலாமேனு சொல்றியா?
ரமேஷ்: சே..சே… அப்படியெல்லாம் சொல்லுவேனா?
வந்தனா: பின்ன… இதேமாதிரி இன்னொரு சேர் வாங்கி வீட்டிலேயே போட்டு உட்காரலாம்னு சொல்றீங்களா?
ரமேஷ்: கரெக்ட்.
வந்தனா: என்ன கரெக்ட்…. யாராவது சலூன் சேர் வாங்கி வீட்டில போட்டு உட்காருவாங்களா?
ரமேஷ்: நீங்க வாங்கி போட்டு உட்காரவேண்டாம். என்னோட வீட்டிலயே ஒண்ணு இருக்கு. நீங்க அங்கயே வந்து உட்காரலாம்.
வித்யா: ரமேஷ் அங்க வீட்டில ஒரு சேர் இருக்கா?
ரமேஷ்: ஆமா… முதல்ல இங்க நாலு சேர் போடணும்னு நினைச்சு ஆர்டர் பண்ணிட்டேன். அப்புறமா நாலு சேர் போட்டா ரொம்ப இடைஞ்சலா இருக்கும்னு தோணுச்சு. அதுவுமில்லாம கடையில இங்க ஒரு பையன்தான் இருக்கான். வேற வழியில்லாம அந்த இன்னொரு சேர் அங்க வீட்டிலதான் இருக்கு.
வித்யா: ஓ.. எனக்கு தெரியாம போச்சே.
ரமேஷ்: விக்கி வந்தாலும் அந்த சேர்லதான் விளையாடுவான்.
வந்தனா: இது முதல்லயே தெரிஞ்சிருந்தா இங்க வராம அங்கயே வந்து முடி வெட்டியிருப்பேனே…
வித்யா: நானும் இந்தனை நாளா விக்கிக்கு லேடீஸ் பார்லர்ல முடி வெட்டாம உன்கிட்டயே முடி வெட்டிவிட சொல்லியிருப்பேன்.
ரமேஷ்: இப்போ அதுனால என்ன… உங்களுக்கு எங்க வேணும்னு சொல்லுங்க.. அங்கயே வச்சு வெட்டலாம்.
வித்யா: இவ்ளோ தூரம் வந்துட்டோம்… இன்னைக்கு இங்கயே வெட்டலாம்.
வந்தனா: அதுவும் சரிதான்.
ரமேஷ்: சரி முதல்ல யாருக்கு முடி வெட்டனும். வந்தனாவுக்கா இல்ல விக்கிக்கா?
வித்யா: வந்தனா.. நீ சொல்லு முதல்ல நீ முடி வெட்டிக்கிறயா இல்ல விக்கியை உட்கார வைக்கலாமா?
வந்தனா: எனக்கு எதுனாலும் ஓகே தான். ஆனா இப்போ என்ன அவசரம்? இப்போதான் முதல் தடவை ஒரு ஆண்கள் சலூன்க்குள்ள வந்திருக்கேன். இங்க என்னலாம் இருக்குனு பார்க்கிறேன்.
வித்யா: இங்க சுத்தி பார்க்க என்ன இருக்கு?
வந்தனா: ஹாஹா… பொதுவா இதுமாதிரி சலூன்ல போய் இவ்ளோ சுதந்திரமா இருக்க முடியாது. நிறைய ஆம்பளைங்க இருப்பாங்க… கொஞ்சம் கூச்சம் இருக்கும். இப்போ இங்க நம்மளை தவிர யாரும் இல்ல. நம்ம ரமேஷ் அண்ணா கடை. அதான் கொஞ்சம் ஃப்ரீயா இருக்கலாம்னு.
வித்யா: எங்க போனாலும் உனக்கு ஃப்ரீடம் வேணும். சரி அப்போ நான் முதல்ல விக்கிக்கு முடி வெட்ட சொல்றேன்.
வந்தனா: சரி…
வித்யா: ரமேஷ், நீ முதல்ல விக்கிக்கு முடி வெட்டிவிடு. இவளுக்கு அப்புறமா முடி வெட்டலாம்.
ரமேஷ்: சரி. வந்தனாவுக்கு என்ன மாதிரி முடி வெட்டனும்.
வித்யா: அது அவளுக்கு தான் தெரியும். ஏதோ காலேஜ் டூர் போறா… அதுக்குதான் இப்போ ஹேர்‌கட்.
ரமேஷ், வித்யா இருவரும் வந்தனாவுக்கு என்ன மாதிரி முடி வெட்டனும் என பேசிக்கொண்டிருந்தபோது வந்தனா அங்கிருந்த பொருட்களை நோட்டமிட்டுக்கொண்டிருந்தாள். அவள் பொதுவாக லேடீஸ் பார்லரில் பார்க்கும் கருவிகளைவிட இங்குள்ள முடி வெட்டும் கருவிகள் சற்று வித்தியாசமாக இருந்தது. ரமேஷ் சிறிது நேரம்முன் வித்யாவின் முடியை வெட்டலாம் என நினைத்து எடுத்து வைத்த கத்தரிக்கோல் அங்கிருந்தது. வந்தனா அதை கையில் எடுத்து எப்படி வெட்டும் என சும்மா வெட்டிப்பார்த்தாள். கத்தரிக்கோல் வெட்டும் சத்தம் கேட்டு இருவரும் அவளைப் பார்த்தனர். அவள் ரமேஷிடம் மற்ற பொருட்கள் எங்கிருக்கும் எனக்கேட்டாள். அவன் சிரித்துக்கொண்டே அவளருக்கில் வந்து அங்கிருந்த டீராயரை திறந்து காட்டினான். உள்ளே நிறைய சீப்புகள், கத்தரிக்கோல்கள் மற்றும் க்லிப்பர் இருந்தது. க்லிப்பரை தூக்கிப்பார்த்தபோது அங்கே சில சவரக்கத்திகளும் இருந்தது. அவற்றில் ஒரு வெள்ளை கைப்பிடி போட்ட சவரக்கத்தியை கையில் எடுத்தாள் வந்தனா. அந்த சவரக்கத்தியை வித்யாவிடம் கொண்டு சென்று காட்டினாள்.
வந்தனா: அண்ணி இங்க பார்த்தீங்களா…
வித்யா: இது தெரியாதா எனக்கு… சவரக்கத்தி.
வந்தனா: அய்யோ அண்ணி அது எனக்கு தெரியும்… இது வச்சு என்ன பண்ணுவாங்கனு தெரியும்ல.
வித்யா: (முறைத்துக்கொண்டே) தெரியும்… மொட்டை அடிக்க யூஸ் பண்ணுவாங்க. வேணும்னா இங்க உட்காரு… ரமேஷ்கிட்ட சொல்லி உனக்கு மொட்டை அடிக்க சொல்லலாம். அப்புறம் எப்படி யூஸ் பண்ணுவாங்கனு உனக்கே புரியும்.
வந்தனா: எப்படி மொட்டை அடிக்கிறதுனு தெரிஞ்சுக்க எதுக்கு நான் உட்காரனும். அதான் நீங்க ஏற்கனவே உட்கார்ந்து இருக்கீங்களே. அப்படியே உங்களுக்கே மொட்டை அடிக்கலாம்.
வித்யா: என்னடி கிண்டல் பண்ணுறியா?
வந்தனா: பின்ன என்ன அண்ணி… நான் என்ன சொல்ல வறேன்னு உங்களுக்கு புரியவே இல்லை.
வித்யா: ஆமா… கொஞ்சம் எனக்கு புரியறமாதிரி சொல்லு.
வந்தனா: காலையில நம்ம பேசிக்கிட்டு இருந்தோமே… மறந்துட்டீங்களா?
வித்யா சற்று யோசிக்க ஆரம்பித்தாள். வந்தனா பொறுமை தாங்காமல் வித்யாவின் அருகில் சென்று அவன் காதில் மெல்ல ரகசியமாக ஏதோ சொன்னாள். அவள் சொல்லும்போது இடையிடையே வித்யா ரமேஷை பார்த்தாள். ரமேஷ்க்கு எதுவும் புரியவில்லை. இருவரும் மாறிமாறி ஒருவர் காதில் ஒருவர் பேசிக்கொண்டனர். முதலில் வித்யாவின் முகத்தில் சற்று தயக்கம் இருந்தது பின்னர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தெளிவானாள். பின்னர் இருவரும் பேசி முடித்தபின் வித்யா ரமேஷிடம் “கொஞ்சம் கதவை பூட்டிவிட்டு பேசலாமா?” என்றாள். “கதவை பூட்ட முடியாது… யாராவது கஸ்டமர் வந்தால் என்ன செய்வது?” என பதிலளித்தவுடன் வித்யா வந்தனாவிடம் சொல்லி விக்கியை சில நிமிடங்கள் அங்கிருந்து அழைத்து செல்ல கூறினாள். ரமேஷ் என்ன பேசினார்கள் எனப்புரியாமல் முழித்துக்கொண்டிருந்தான். வந்தனா விக்கியை அங்கிருந்து வெளியே அழைத்துச்சென்றாள். வந்தனா வெளியே சென்றவுடன் வித்யா ரமேஷிற்கு விளக்கமாக கூறினாள்.
வித்யா: என்ன ரமேஷ்… நாங்க என்ன ரகசியம் பேசினோம்னு குழப்பமா இருக்கா?
ரமேஷ்: ஆமா… ஒரு கத்தியை எடுத்து பார்த்திட்டு இவ்ளோ நேரம் என்ன பேசுறீங்கனுதான் புரியல.
வித்யா: இன்னைக்கு காலைல நாங்க பார்லர் போனா அவளுக்கு ஹேர்‌கட் பண்ணிட்டு அப்புறமா கொஞ்சம் அந்தரங்க இடத்தில இருக்கிற முடியையும் ஷேவ் பண்ணனும்னு பேசினோம். ஆனால் இன்னைக்கு பார்லர் இல்ல… வேற எங்கயும் இதே மாதிரி பண்ணுவாங்களானு தேடிப்பார்க்க நேரமில்லை. அதான் உன்கிட்ட உதவி கேட்கலாம்னு யோசனை கொடுத்தாள்.
ரமேஷ்: அய்யோ.. நானா? நான் எப்படி வந்தனாவுக்கு அதெல்லாம் பண்ண முடியும்.
வித்யா: எனக்கு புரியுது…. ஆனா உன்னால அவளோட அக்குள்ல மட்டுமாவது எடுக்க முடியும்ல.
ரமேஷ்: கொஞ்சம் தயக்கமாதான் இருக்கு. லேடீஸ்கு எப்படி.
வித்யா: பயப்படாத… நீ இங்க அம்பளைகளுக்கு எடுத்துவிடுவேல… அது மாதிரித்தான்.
ரமேஷ்: ஆனா இதெல்லாம் இங்க லேடீஸ்க்கு பண்ண முடியாது.
வித்யா: ஹாஹா… இங்க பண்ண முடியாதுனு எனக்கும் தெரியும். நீதான் வீட்டிலயும் ஒரு சேர் இருக்குனு சொன்னியே… பேசாம சாயங்காலத்துக்குமேல நாங்க அங்க வறோம். அப்போ பண்ணலாமானு கேட்கதான் அவ சொன்னாள்.
ரமேஷ்: என்னோட ரூம்லயா?
வித்யா: ஆமா…. நாளைக்கு காலையில அவ மறுபடி கிளம்புறாள். சாயங்காலம் டூர்க்கு கிளம்பனுமாம். அப்போ அக்குள்ல முடியோட இருக்கிறது சங்கடமா இருக்குனு நினைக்கிறா.
ரமேஷ்: எனக்கு கொஞ்சம் கூச்சமாதான் இருக்கு. நான் இதுவரைக்கும் லேடீஸ்க்கு இதெல்லாம் பண்ணினது இல்ல.
வித்யா: பயப்படாம இரு… நான் பார்த்துக்கிறேன்.
ரமேஷ்: சரி.
வித்யா: அப்போ நீ சாயங்காலம் வரும்போது இந்த கத்தியையும் பிளாடையும் எடுத்துட்டு வா.
ரமேஷ்: அது ஒண்ணும் பிரச்னை இல்ல… வீட்டிலயும் ஒண்ணு ரெண்டு கத்தி, கத்தரிக்கோல் எல்லாம் இருக்கு.
வித்யா: அப்போ வசதியா போச்சு. வேற எதுவும் தேவைப்பட்டால் அதையும் எடுத்துட்டு வா.
ரமேஷ்: சரி. எடுத்துக்கிறேன்.
வித்யா: அப்போ விக்கிக்கும் உன்னோட வீட்டிலேயே முடி வெட்டலாமா?
ரமேஷ்: உங்க இஷ்டம்… எனக்கு ஓகேதான்.
வித்யா: சரி… அப்போ நாங்க கிளம்புறோம். சாயங்காலம் வீட்டில பார்க்கலாம்.
ரமேஷ்: சரி.
வித்யா: பரவாயில்ல.. நீ நல்லாவே என்னோட முடியை ஜடை பின்னியிருக்க… தாங்க்ஸ்.
ரமேஷ்: ஹாஹா… நான் அவிழ்த்துவிட்ட ஜடையை நானே பின்னிவிடுறதுதான நியாயம்.
வித்யா: சரிதான்.. ஆனா அதையும் தாண்டி உனக்கு என்னோட முடி பிடிச்சிருக்குனு நினைக்கிறேன்.
ரமேஷ்: இவ்ளோ நீளமான முடியை தொட்டுப்பார்க்கிறதுனா யாருக்குதான் பிடிக்காது. அதுவும் இவ்ளோ அழகான முடி.
வித்யா: தாங்க்ஸ்….
ரமேஷ்: ஒரு ஒரு சின்ன வருத்தம்தான்.
வித்யா: என்ன.. எனக்கு முடி வெட்ட முடியலைனா?
ரமேஷ்: ஆமா… கொஞ்சம் ஆர்வமா உங்களோட ஜடையை அவிழ்த்துவிட்டு உங்களோட முடியை சீவிவிட ஆரம்பிச்சுட்டேன்… அட்லீஸ்ட் உங்களுக்கு ட்ரிம் மட்டுமாவது பண்ணி இருந்தா இன்னும் திருப்தியா இருந்திருக்கும்.
வித்யா: கவலைப்படாத.. அதுக்குனு ஒரு நேரம் வரும். அன்னைக்கு என்னோட முடியை உன்கிட்டயே தரேன். இப்போ கிளம்புறேன்.
ரமேஷ்: சரி….
ரமேஷூடன் விளக்கமாக எடுத்து கூறிவிட்டு வித்யா அங்கிருந்து கிளம்பினாள். அவள் போகும்போது அவன் பின்னிவிட்ட ஜடையின் அழகை ரசித்துப்பார்த்தான். அவள் கதவை மூடிவிட்டு செல்லும்போது ஒருமுறை திரும்பி பார்த்து சிரித்துவிட்டு சென்றாள். அவன் மாலை கிளம்பும் வரை அங்கு நடந்தது எல்லாம் அவனுக்கு வியப்பாக இருந்தது. எப்பொழுது மாலை நேரம் வரும் என காத்திருந்தான். மாலை அவன் வீடு வந்து சேர்ந்தபோது வாசலில் வித்யா அவளுடைய தலைமுடியை விரித்துவிட்டு அமர்ந்திருந்தாள். அவள் பின்னால் அமர்ந்திருந்த வந்தனா அவளுடைய தலையை மசாஜ் செய்து கொண்டிருந்தாள். அங்கு விளையாடிக்கொண்டிருந்த விக்கி ரமேஷை பார்த்ததும் வந்து ஒட்டிக்கொண்டான். வித்யா மதியம் முழுவதும் வெயிலில் அழைந்ததால் தலைவழியாக இருக்கிறது என்றதும் வந்தனா அவளுக்கு இப்போது மசாஜ் செய்து கொண்டிருந்தாள். ரமேஷ் எப்போது தயாராக இருந்தாலும் அவர்களை வரச்சொல்லிவிட்டு அவனுடைய வீட்டிற்கு சென்றான். சிறிது நேரத்தில் தூங்க செல்லும்போது போடும் ஒரு டிராக் பேண்ட் மற்றும் டி-சர்ட் மாத்திவிட்டு வாசலுக்கு வந்து தன்னுடைய மொபைலை எடுத்து நோண்ட ஆரம்பித்தான். வந்தனா ரமேஷ் ஃப்ரீயாக இருப்பதை கவனித்து வித்யாவிடம் இப்போதே செல்லலாமா எனக்கேட்க, வித்யாவும் சரி முதலில் விக்கிக்கு முடி வெட்டிவிடலாம் என இருவரும் ரமேஷின் வீட்டை நோக்கி நடந்தனர்.
ரமேஷ் அவன் வீட்டை நோக்கி வந்த வித்யா மற்றும் வந்தனா இருவரையும் உள்ளே அழைத்தான். உள்ளே நுழைந்த இருவருக்கும் சற்று ஆச்சரியம். ஒரு பேச்சுலர் அரை போல இல்லாமல் மிகவும் நேர்த்தியாக இருந்தது. வித்யா கண்களை சுழலவிட்டாள். நிறைய புத்தகங்கள் இருந்தது. டீவீயின் அருகே நிறைய திரைப்பட டிவிடிக்கள் இருந்தன. ஓர் சில ஹேர்ஸ்டைல் பற்றிய புத்தகங்களும் இருந்தன. கடைசியில் அவள் தேடிய பார்பர் சேர் இருந்தது. ஆனால் அவன் கடையில் உள்ளது போல சுற்றி கண்ணாடி எதுவும் இல்லை. வித்யாவும் வந்தனாவும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துவிட்டு ரமேஷிடம் தொடங்கலாமா என்பதுபோல பார்த்தனர். ரமேஷ் அதை புரிந்துகொண்டவன் போல தான் மாலை கொண்டுவந்த சில பொருட்களையும் தன் அறையிலிருந்து ஒரு சின்ன லெதர் பையையும் எடுத்து வந்தான். அந்த பையின் உள்ளே இரண்டு மூன்று சவரக்கத்திகளும் சில புதிய கத்தரிக்கோலும் இருந்தது. வந்தனா முதலில் அதை கவனித்தாள். கடைஇல் பார்த்ததுபோலவே இதிலும் ஒரு வெள்ளை கைப்பிடியுடன் ஒரு சவரக்கத்தி இருந்தது.
வித்யா: முதல்ல விக்கிக்கு முடி வெட்டலாம்.
ரமேஷ்: சரி…
வித்யா: விக்கியை இந்த சேர்ல உட்கார வைக்கலாம்ல…
ரமேஷ்: தாராளமா… ஒரு நிமிஷம் பொறுங்க. ஒரு விஷயத்தை நான் மறந்துட்டேன்.
வித்யா: என்ன?
ரமேஷ்: பொதுவா சின்ன பசங்க உட்காரும்போது உயரம் பத்தாது. அதுனால ஒரு பலகை வச்சுட்டு உட்கார வைப்போம். இங்க அதுமாதிரி எதுவும் இல்ல.
வந்தனா: அய்யோ.. அப்புறம் என்ன பண்றது.
வித்யா: அது ஒண்ணும் பெரிய விஷயம் இல்ல. நான் இந்த சேர்ல உட்கார்ந்து விக்கியை என்னோட மடியில உட்கார வைச்சுக்கிறேன்.
வந்தனா: அண்ணி.. நீங்க இந்த சேர்ல உட்கார இவ்ளோ அர்வமா இருக்கீங்களே..
வித்யா: பொதுவா லேடீஸ் பார்லர்ல இவனை என்னோட மடியிலதான் உட்கார வைப்பேன். இது ஒண்ணும் எனக்கு புதுசு இல்ல.
ரமேஷ்: அதுவும் நல்ல யோசனைதான்.
வந்தனா: அப்போ முடிவெட்டும்போது உங்கமேல விழுகாதா?
வித்யா: அடிப்பாவி… கொஞ்சம் யோசிச்சு பாரு… என்னை சுத்திதான் ஒரு துணி போட்டு இருப்பாங்களே… அப்புறம் எப்படி வெட்டுறமுடி என்மெல விழும்.
வந்தனா: அட..ஆமா. ரமேஷ் அண்ணா.. உங்ககிட்ட அந்த துணி இருக்குல?
ரமேஷ்: இருக்கு வந்தனா
வந்தனா: சரி… அண்ணி அப்போ நீங்க உட்காருங்க… ச்சே… நான் என்னோட மொபைலை எடுத்துட்டு வராம போய்ட்டேன்.
வித்யா: எதுக்குடி
வந்தனா: சும்மாதான்… நீங்க இதுல உட்கார்ந்து இருக்கும்போது முடி வெட்டுறதை வீடியோவா எடுத்து வசிக்கலாம்னு தான்.
வித்யா: உனக்கு வேற வேளையில்ல… எல்லாத்தையும் வீடியோ எடுத்துக்கிட்டு.
வந்தனா: அதெல்லாம் உங்களுக்கு புரியாது. ஒரு ஜாலிதான். ரமேஷ் அண்ணா உங்க மொபைல் கொடுங்க… நான் வீடியோ எடுத்திட்டு அப்புறமா ட்ரான்ஸ்பர் பண்ணிக்கிறேன்.
ரமேஷ்: சரி.. அங்கிருக்கு எடுத்துக்கோ.
வந்தனா ரமேஷின் மொபைலை எடுத்து ரெக்கார்ட் பண்ண ஆரம்பித்தாள். வித்யா விரிந்துகிடந்த தன்னுடைய தலைமுடியை அள்ளி கொண்டை போட்டாள். வழக்கமாக அவள் போடும் கொண்டைபோல இல்லாமல் சற்று தளர்வாகவே போட்டாள். பின்னர் சென்று அந்த பார்பர் சேரில் அமர்ந்தாள். ரமேஷ் அவள் பின்னால் நின்று ஒரு துணியை எடுத்து விரித்து அவள் கழுத்தை சுற்றி வைத்து பின்பக்கமாக முடிச்சுபோட்டான். வித்யாவின் கொண்டை கழுத்தின் பகுதியில் இருந்ததால் அவன் கைகள் முடிச்சுபோடும்போது அவள் கொண்டையை உரசிக்கொண்டிருந்தன. அதன்பின்னும் ரமேஷ் ஒருமுறை அவள் கொண்டையை தொட்டுப்பார்த்தது வித்யாவிற்கு தெரிந்தது. ரமேஷ் விக்கியை தூக்கி வித்யாவின் மடியில் உட்காரவைத்தான். விக்கியை சரியாக உட்காரவைக்க அட்ஜஸ்ட் பண்ணும்போது வித்யாவின் தளர்வான கொண்டை மெல்ல அவிழ்ந்து சரிந்தது. அவளுடைய நீளமான முடி அப்படியே அந்த துணியின் மேல் விரிந்தது. ஒரு கணம் என்ன செய்வது என ரமேஷ் யோசித்தான். அவிழ்ந்த கொண்டையை பற்றி கவலைப்படாமல் விக்கிக்கு முடி வெட்டுமாறு வித்யா கூறினாள். அதை பார்த்துக்கொண்டிருந்த வந்தனா அண்ணியை கிண்டல் செய்ய ஆரம்பித்தாள். “அண்ணி… ரொம்ப குனிஞ்சு பார்க்காதீங்க… அப்புறம் ரமேஷ் அண்ணா உங்களோட முடியை வெட்டிவிடப்போறாங்க” என்றாள். அவள் கேலியை பொருட்படுத்தாமல் வித்யா சிரித்துவிட்டு அமர்ந்திருந்தாள். ஆனால் ரமேஷிடம் “முடிவெட்டும்போது என்னோட முடி குறுக்க வந்தா நீயே அதை ஒதுக்கிவிட்டு அப்புறம் இவனுக்கு முடி வெட்டு. அவசரப்பட்டு என்னோட முடியை வெட்டி விடாத” என்றாள்.


ரமேஷும் சரி என்று கூறிவிட்டு விக்கிக்கு முடி வெட்ட ஆரம்பித்தான். முதலில் ஒரு ஸ்ப்ரே எடுத்து அவனுடைய தலைமுடியில் தெளித்தான். சிறிது தண்ணீர் விரிந்து கிடந்த வித்யாவின் தலைமுடியிலும் தெறித்தது. அவள் முடியில் குட்டி குட்டி நீர்த்தீவளைகள் அப்படியே நின்றது அவன் கண்களுக்கு அழகாக இருந்தது. மெல்ல விக்கிக்கு முடி வெட்ட ஆரம்பித்தான். விக்கியுடன் பேசி விளையாட்டு காட்டிக்கொண்டே முடி வெட்டினான். அவ்வப்போது வித்யா அசையும்போது அவளுடைய தலைமுடி குறுக்கே வந்தது. ஆனால் ரமேஷ் கூச்சப்படாமல் இயல்பாகவே அவள் முடியை ஒதுக்கிவிட்டு மீண்டும் முடிவெட்ட துவங்கினான். ரமேஷ் ஒவ்வொருமுறை அவள் முடியை கையில் பிடித்து ஒதுக்கிவிடும்போதும் வித்யா அதை ரசித்துப்பார்த்தாள். அவன் வெறுமனே ஒதுக்கிவிடாமல், அவள் முடியை கைகளில் எடுத்து கோதிவிடுவதுபோல தூக்கி பின்பக்கமாக போட்டான். சில நேரங்களில் வம்பிழுப்பதுபோல அவளே தெரியாததுபோல தலையை அசைத்து முடியை முன்பக்கமாக விழவைத்தாள். அது ரமேஷூக்கு புரிந்தது. மனத்திற்குள் சிரித்துக்கொண்டே அவள் முடியை எடுத்து ஒதுக்கிவிடுவான். அடுத்த பத்து பதினைந்து நிமிடங்களில் ரமேஷ் விக்கிக்கு முடி வெட்டி முடித்திருந்தான். மிகவும் அழகாக இருந்தது. விக்கி கீழே இறங்கியதும் பார்த்த வித்யா மகிழ்ச்சியடைந்தாள். இனிமேல் விக்கிக்கு ரமேஷிடம் முடி வெட்டலாம் என நினைத்தாள்.
ரமேஷ் வித்யாவின் முடியை மொத்தமாக எடுத்து முன்னால் போட்டுவிட்டு அப்புறமாக  அவளுடைய கழுத்தை சுற்றி இருந்த துணியை கழட்டினான். கீழே இறங்கிய வித்யா தன்னுடைய முடியை மீண்டும் கொண்டையாக இறுக்கமாக போட்டாள். முதலில் சென்று விக்கியை குளிக்க வைத்து தூங்க வைத்துவிட்டு அப்புறமாக மீண்டும் வந்தனாவுடன் வருவதாக கூறினாள் வித்யா. விக்கியை வைத்துக்கொண்டு வந்தனாவிற்கு ஷேவ் செய்யமுடியாது என அவன் புரிந்துகொண்டான். வந்தனா அப்போது ஒரு யோசனை சொன்னாள். அவள் முதலில் சென்று விக்கியை குளிக்கவைப்பதாகவும், அதுவரை ரமேஷ் வித்யாவிற்கு அவன் கஸ்டமர்போல ஒரு பத்துநிமிடம் மசாஜ் செய்துவிட கூறினாள். வித்யாவிற்கும் அது சரி எனப்பட்டது. பத்து பதினைந்து நிமிடங்களில் வந்து விடுவதாக வித்யா கூறியதையடுத்து வந்தனா விக்கியை அழைத்துக்கொண்டு அங்கிருந்து புறப்பட்டாள். போகும்போது ஏதோ சைகை செய்துவிட்டு சென்றாள். வித்யா மீண்டும் அதே பார்பர் நாற்காலியில் அமர்ந்தாள். ஏனோ அவளுக்கு அந்த நாற்காலி மிகவும் பிடித்துவிட்டது. அவள் பின்னால் நின்ற ரமேஷ் அவள் கொண்டையை அவிழ்த்துவிடும் முனைப்பில் அவள் தலைமுடியில் கைவைத்தான். பழையபடி மீண்டும் அந்த துணியை அவளை சுற்றி போட்டுவிட்டு அப்புறமாக முடியை அவிழ்த்துவிடுமாறு வித்யா கூறினாள். சற்று தயங்கினாலும் மறுபடி அவளை சுற்றி துணியை இறுக்கினான் ரமேஷ். ரமேஷ் மசாஜ் செய்யும்போது தெரியாமல் சேலை விலகி தவறாக தோன்றிவிடக்கூடாது என்று நினைத்துதான் வித்யா அப்படி சொன்னாள். அது அவளுக்கு கூச்சமில்லாமல் உட்கார சௌகரியமாகவும் இருந்தது.







கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக