http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : கும்பலாக கொண்டாட்டம் - பகுதி - 1

பக்கங்கள்

சனி, 29 பிப்ரவரி, 2020

கும்பலாக கொண்டாட்டம் - பகுதி - 1

மதி பெங்களூரில் இஞ்சினியரிங் காலேஜில் முதலாண்டு படித்துக் கொண்டிருக்கிறான். ரொம்ப நல்ல பிள்ளையாக ஊரில் வளர்ந்தவன் வெளியூர் வந்ததிலிருந்து கொஞ்சம் அவிழ்த்து விடப்பட்ட காளையாக திரிகிறான். எல்லாம் வயசு செய்யும் கோளாறு. அவன் அப்பா கொஞ்சம் உஷாராகவே அவனை ஹாஸ்டலில் விடாமல் ஒரு பேயிங் கெஸ்ட் அகாமடேஷனில் தங்க வைத்திருக்கிறார். மாதாமாதம் ரூபாய் மூவாயிரத்தை வீட்டு உரிமையாளார் பருவதம்மாவிற்கு அனுப்பி விடுவார். மதிக்கு ஆயிரம் ரூபாயை மட்டும் அனுப்புவார். காலேஜ் பீஸெல்லாம் இரண்டு மூன்று மாதத்திற்கு ஒரு முறை மகனை பார்க்க வரும்போது அவரே கட்டிவிடுவதால் மதி அவரை ஏமாத்தி பணம் வாங்க முடியாது. ஆரம்பத்தில் அவனுக்கு அப்பா அனுப்பும் ஆயிரம் ரூபாய் பணம் போதுமானதாகத்தான் இருந்தது. மூன்று வேளை சாப்பாடு பருவதம்மா போட்டு விடுவார். வாரத்திற்கு ஒரு முறை சினிமா பார்க்க போவது மட்டுமே அவனுக்கு செலவாக இருந்தது. பிறகு காலேஜில் நண்பர்கள் குழாம் பெருக பெருக பியர் அடிக்கவும், நைட் கிளப் போவதற்கும் அதிகம் பணம் தேவைப்பட்டது.

காலேஜிலிருந்து வீட்டிற்கு திரும்பி வரும் நேரம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதிகரித்தது. அப்போதெல்லாம் பருவதம்மா அவனை எச்சரிப்பார். அப்பா வரும்போது அவனை பற்றி சொல்லப்போவதாக பயமுறுத்துவார். அதற்கு பயந்து கொண்டு அவனும் இரண்டு மூன்று நாட்களுக்கு ஒழுங்காக வருவான். பருவதம்மாவிடம் ஏதாவது ஜோக்காக பேசி அவருக்கு ஐஸ் வைத்து சரி செய்வான். பிறகு மறுபடியும் வேதாளம் முருங்கை மரத்தில் ஏறி விடும். இப்படியே ஆறு மாதங்கள் போனது. இரண்டு மூன்று முறை அவனுடைய அப்பா வந்த போதும் பருவதம்மா அவரிடம் எதுவும் சொல்லவில்லை. மாறாக அவன் நல்ல பிள்ளையாக இருக்கிறான் என்று வேறு சர்டிபிகேட் கொடுத்தாள். ஊரில் இருக்கும் போதும் அவனால் எந்த பிரச்சினையும் இல்லாததால் மதியுடைய அப்பாவிற்கும் அவன் மேல் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. என் மகனை போல் உண்டா என்று சொல்லி மகிழ்ந்து கொண்டார்.



பருவதம்மாவிற்கு வயது ஐம்பதை நெருங்கி கொண்டிருக்கும். ஆனால் இன்னும் ஒரு முடி கூட நரைக்கவில்லை. அவருக்கு முப்பத்தெட்டு வயது என்று சொன்னால் கண்ணை முடிக் கொண்டு நம்பலாம். இன்னும் அவர் உடம்பில் இளமை மீதமிருந்தது. உயரம் அதிகமில்லை. சதைப்பற்றான உருளையான தேகம். பெயரிலேயே மலையை வைத்திருக்கும் அவருக்கும் நெஞ்சிலும் இரண்டு குன்றுகள் இருந்ததில் ஆச்சரியமில்லை. பாந்தமாக சேலை உடுத்துவதால் அவைகளை அடுத்தவர் கண்களுக்கு உறுத்தாமல் மறைத்து வைத்து கொண்டிருந்தார். முந்தானையை எடுத்து முகத்தை துடைத்துக்கொள்ளும் போது இடுப்பு இடைவெளி, வெண்ணையில் புரட்டியெடுத்த மைதாவாய் பளபளக்கும். அளவான குண்டிகள். நடக்கும்போது அதிராது. கணவரை இழந்து சில வருடங்கள் ஆகி விட்டது. பேங்க் பேலண்ஸ் கணிசமாக இருந்தது. இரண்டு மூன்று வாடகை வீடுகளின் மூலமாக வருமாணம் வருகிறது. அது போக, குடியிருக்கும் வீட்டில் மாடியில் உள்ள ஒரு அறையை பேயிங் கெஸ்டிற்காக விட்டிருந்தார். பருவதம்மாவிற்கு இரண்டு பெண்கள். ஆண் குழந்தை இல்லை.

வந்த புதிதில் மதி நல்ல பிள்ளையாக வந்தோமா சாப்பிட்டோமா, தன் அறைக்கு போய் படித்தோமா, படுத்தோமா என்று இருந்தான். பிறகு நாள் ஆக ஆக பருவதம்மாவுடன் முன்னறையில் உட்கார்ந்து டிவி பா ர்த்து அரட்டை அடித்துக் கொண்டு நேரத்தை போக்கினான். அவனுக்கு வயதான பருவதம்மாவிடம் எந்தவிதமான ஆர்வமும் இல்லை. அவ்வப்போது அவனோடு சின்ன சின்ன அரட்டை அடிக்கும் பெரியவள் சாதனா மீதும் சின்னக்குட்டி வீணா மீதும்தான் அவனுக்கு ஒரு கண். இருவரும் அவனை விட பெரியவர்கள். பெரியவள் கல்லூரி முடித்துவிட்டு கம்ப்யூட்டர் கோர்ஸ் பண்ணிக் கொண்டிருக்கிறாள். வீணா பைனல் பிஎஸ்ஸி படிக்கிறாள். மதியும் கம்ப்யூட்டர் படிப்பதால் இருவருடனும் சப்ஜெக்ட் பற்றி பேசுவான். சாதனாவிற்கு ஆங்கில சினிமாக்கள் மேல் கொஞ்சம் மோகம் அதிகம். நல்ல விசிடிக்களை அவளுக்காக நண்பர்களிடமிருந்து வாங்கி வந்து கொடுப்பான். இருவரும் படம் பார்த்துக் கொண்டே அதைப்பற்றி பேசுவார்கள். அவர்களுக்கு தன் மேல் ஒரு கிரேஸ் இருப்பதாக அவனுக்குள் ஒரு நினைப்பு. யாராவது ஒருவர் மடங்கினால் கூட இந்த நாண்கு ஆண்டுகாலத்தைஜாலியாக கடத்தி விடலாமே என்பது அவனுடைய நம்பிக்கை. எல்லாம் கல்லூரியில் அவனுக்கு கிடைத்த கூடாநட்பின் விளைவு.

அன்றைக்கு வீணாவுடன் டாட் நெட் பற்றி பேசி தன் அறிவின் ஆழத்தை காட்டி, அவளது வியப்பால் விரிந்த விழிகளை ரசித்தான். வீணா பெயருக்கேற்றவாறு வீணை போல்தானிருப்பாள். இடை சிறுத்து மார்பு விரிந்து பின்புறம் அழகாக அகன்று கவர்ச்சியாக இருந்தாள். நிறம் கொஞ்சம் மட்டுதான். ஆனால் அந்த பேசும் விழிகளும் பளீர் சிரிப்பும் எந்த ஆடவனையும் ஆட்டுவிக்கும். களையான முகம். வில்லாக வளைந்த புருவங்கள். மீன் விழி. எடுப்பான கூரிய நாசி. சின்ன உதடுகள் திறந்து பேசும்போது பாடுவது போல இருக்கும். அந்த அளவுக்கு குரல் இனிமை. அப்படியே உதடுகளை கவ்வி வாயமுதம் பருக துடிப்பான். இறுக்கமான சுடிதாரில் இளமைக்கனிகள் இரண்டும் விம்மி ததும்பும். துப்பட்டா போட்டு அவைகளை மறைப்பதில்லை. பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது மதியின் கண்கள் அடிக்கடி அவளது கழுத்துக்கு கீழே தாவும். வீணாவும் அதை கண்டுகொள்ளாமல் இன்னும் நெருங்கி உட்கார்ந்து அவன் பொறுமையை சோதிப்பாள். கரும்பச்சை கலரில் சுடிதார் அதில் பட்டையாக கறுப்பு கோடுகள், கீழே மேட்சிங்காக கறுப்பு பஜாமா. அழுத்தமான நிறத்தில் உடை அணிவது அவளது பழக்கம். இளமையில் பளபளக்கும் அவளது முகத்தை அந்த நிறங்கள் இன்னும் தூக்கிக்காட்டும். பார்க்கும் மதிக்குதான் பாவம் மூச்சு முட்டும்.

டைனிங் டேபிளில் ஒரு ஓரத்தில் சுவரில் சாய்ந்து உட்கார்ந்தவாறு அவளுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தான். அவள் மதிக்கு பக்கவாட்டில் உட்கார்ந்து டேபிளில் சாய்ந்தவாறே அவன் பேசுவதை கேட்டுக் கொண்டு அவ்வப்போது தலையை அழகாக ஆட்டிக் கொண்டிருந்தாள். அப்படி உட்கார்ந்திருந்ததில் அவளது ஒருபக்க முலை டேபிளில் விழுந்து நசுங்கி கொண்டிருந்தது. சுடிதாரின் லோ-கட் நெக்கில், அவளது இரு கனிகளும் பிராவை விட்டு மேலெழும்பி மதியின் கண்களுக்கு விருந்தளித்து கொண்டிருந்தது. ஜட்டி போடாமல் அணிந்திருந்த ஷார்ட்ஸில் கொடி மரம் நிமிர்ந்தது. கால் மேல் கால் போட்டு அமுக்கிக் கொண்டான்.

“என்ன மதி, உன் கண் போகிற போக்கு சரியில்லையே, உன் கிட்ட பேசும்போது நான் கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையால்ல இருக்கனும் போல” சொல்லி விட்டு வீணா நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டாள். அவள் முகத்தில் கோபம் இல்லை. மாறாக சிரிப்புதான் இருந்தது.”சே சே என்ன வீணா என்னைய போயி இப்படி சொல்லிட்டியே. எதேச்சையா பார்த்தேன். நான் என்ன வேணும்னா பார்த்தேன். இப்படில்லாம் என்னையை பத்தி பேசாத" பாவமாக முகத்தை வைத்துக் கொண்டான்.”சரி சரி எனக்கு உன்னைய பத்தி தெரியாதா. சும்மா விளையாட்டுக்குத்தான் சொன்னேன். இதுக்கு போயி இப்படி வருத்தப்படுறியே" ஆறுதலாக சொன்னாள். ஏதோ சொல்ல வாயெடுத்த சமயம் தொலைபேசி ஒலித்தது. வீணா எழுந்துபோய் உள்ளே சென்று தொலைபேசியை எடுத்து பேசினாள். யாரோ அவளுடைய தோழி போலும். கலகலவென சிரித்து பேச ஆரம்பித்து விட்டாள். யாரோ வெளிகேட்டை திறந்து வாசலில் செருப்பைக் கழட்டிப்போடும்சத்தம் கேட்டது. திரும்பி பார்த்ததில் சாதனா உள்ளே வந்தாள்.

“குட் ஈவ்னிங் மதி, தனியா உட்கார்ந்து கொண்டு இருக்காய். அம்மா எங்கே, அந்த சின்னவாலு எங்கே?"

“ஆன்ட்டி பக்கத்துல கடை வறைக்கும் போயிருக்காங்க. வீணாவோடு பேசிக்கிட்டு இருந்தேன். இப்போதான் போன் அடிச்சதுன்னு எழுந்து போனாள்.”

“நீ அப்படியே போரடிச்சு போயி உட்கார்ந்திருக்காயாக்கும். இரு முகத்தை வாஷ் பண்ணிட்டு நொடியில் வந்து விடுகிறேன்"

உள்ளே போன சாதனா அவளது ரூமிற்குள் நுழந்து சுடிதாரை டாப்ஸை தலை வழியாக உரித்து படுக்கையில் தூக்கி போட்டாள். கண்ணாடியில் தன் உருவத்தை பார்த்தாள். மாசு மருவின்றி வளவளவென இருந்தது. சுண்டினால் ரத்தம் தெறிக்கும் அளவிற்கு சிவந்த நிறம். தங்கையை விட கொஞ்ச தடிமனான உடம்பு. ஆனால் குண்டு இல்லை. கறுப்பு பிரா மாம்பழங்களை அடக்க முடியாமல் திணறிக் கொண்டிருந்தது. அடுத்த முறை 38 D வாங்க வேண்டுமென்று நினைத்துக் கொண்டாள். கைகளை தூக்கி பிராவின் பக்கவாட்டில் வழிந்து கொண்டிருந்த சதைக்கோளத்தை உள்ளே தள்ள முயற்ச்சித்தாள். ரப்பர் பந்தாக தழும்பியது. பிரா பட்டைகளுக்குள் கையை விட்டு ஒரு சைடாக திரும்பி கண்ணாடியில் பார்த்துகொண்டே விரல்களை உள்ளே ஓட்டி இறக்கி விட்டாள். முதுகுக்கு கீழே பின்புறங்களின் எழுச்சிகளில் அவளுக்கே பொறாமையாக இருந்தது. வயிறு ஒட்டி இருக்கிறாதா என்று ஒரு தடவை கண்ணாடியை பார்த்து நிச்சயப்படுத்திக் கொண்டு, பின்பக்கம் கையை விட்டு பிரா கொக்கிகளை கழட்ட, அடடா கரண்ட் போய்விட்டது. அவளுடைய நிர்வாண மார்பகங்களை பார்க்கலாமென்றால் கர்நாடக மின்வாரியம் பழி வாங்கி விட்டதே. இருட்டில் தடவி நைட்டியை போட்டுக் கொண்டு பைஜாமாவையும் பேண்டிசையும் கழட்டி எறிந்து விட்டு ஒரு மெழுகுவர்த்தியை எடுத்துக் கொண்டு வெளியே வந்தாள்.

போனை வைத்து விட்டு வீணா அவளது அறைக்கு போய்விட்டாள். இருட்டில் தனியாக மதி உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தான். மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சம் வந்ததும் அந்த பக்கம் திரும்பி பார்த்தவனுக்கு மறுபடியும் மூச்சடைத்தது. அழகே உருவான சாதனா கையில் கேண்டில் ஏந்தி வருவதை பார்க்கும் போது ஏதோ தேவதை சொர்கத்திலிருந்து இறங்கி அவனை தேடி வருவது போல அவனுக்கு பட்டது. டைனிங் டேபிள் கேண்டிலை வைத்தவுடன், போன கரண்ட் வந்தது.”அப்பாடி நல்ல வேளை வந்துச்சு, இன்னைக்கு ராத்திரி தூங்குன மாதிரிதான் நினைச்சேன். பேன் ஓடலன்னா கொசு கடிச்சு தின்னுடும். தப்பிச்சோம்.”

“அது மட்டுமில்ல சாதனா, நீங்க ரொம்ப நாள் கேட்டுக்கிட்டு இருந்த விசிடியையும் கொண்டு வந்துருக்கேன். கரண்ட் இல்லைன்னா எப்படி நாம பார்க்க முடியும்" என்று சொல்லிவிட்டு பேக்கில் வைத்திருந்து விசிடியை எடுத்து அவள் கையில் கொடுத்தான்.



“அய்யோ, ரொம்ப தாங்க்ஸ் மதி, இந்த படத்தைதான் தேடிக்கிட்டு இருந்தேன். எப்படியோ பிடிச்சி வாங்கிட்டு வந்துட்ட. கரண்ட் வந்தது ரொம்ப நல்லதா போச்சு. இப்பவே போட்டு பார்க்கலாம்"

“சினிமால்லாம் சாப்பாடுக்கு பிறகுதான். சாப்பிட்ட பிறகு என்ன வேணும்னாலும் பண்ணுங்க" சொல்லிக் கொண்டே பருவதம்மா உள்ளே வந்தார்கள்.”போச்சு அம்மா வந்தாச்சா, இனிமே சினிமா பார்த்த மாதிரிதான். இன்னைக்கு உனக்கு ஏதாவது டிவி சீரியல் இருக்குமே பார்க்குறதுக்கு"

“எனக்கு ஒண்ணும் சீரியல் பார்க்க வேணாம். நீங்க எல்லாரும் சாப்பிட்ட பிறகு படத்தை பார்க்கலாம். இப்போ வாங்க சாப்பிடலாம். வீணா நீயும் வா, சாப்பாடு போடுறேன்"

எல்லோரும் டைனிங்க் டேபிளில் சுற்றி உட்கார்ந்து சாப்பிட, வழக்கத்துக்கு மாறாக, சாப்பிட்டு முடித்தவுடன் எனக்கு சுண்ட காய்ச்சிய பாலை ஒரு கிளாஸில் ஊற்றி கொடுத்தார்கள் பருவதம்மா.”அதென்ன மதிக்கு மட்டும் இன்னைக்கு புதுசா பால்" சாதனா கேட்க, "நீங்க ரெண்டு பேரும் குடிக்க மாட்டிங்க. இன்னைக்கு பால் கொஞ்சம் மிச்சமாயிடுச்சு. அத்தோட மதி வளர்ற பிள்ளை, பால் குடிச்சா நல்லது. இன்னையிலருந்து அவனுக்கு தினைக்கும் ராத்திரி பால் கொடுக்க போகிறேன்" சாதனா மதியை திரும்பி பார்த்து கண்ணை உயர்த்தி சிமிட்டி சிரித்தாள். பருவதம்மா சொன்ன வார்த்தைகளை ஜெர்சி பசு மாடு சாதனா சொன்னா எப்படியிருக்கும் என்று மதி நினைத்துப் பார்த்துக் கொண்டான். நினைப்பே அவன் தொடையிடுக்கு இடைவெளியை அதிகப்படுத்தியது. எப்படியா? அதான் நடுவுல இருக்குறது நல்லா விளஞ்ச அடிக்கரும்பு சைஸ க்கு பருக்குதே.


வீணாவுக்கு ஹிந்தி படங்கள் பிடிக்கும் அளவிற்கு ஆங்கில படங்கள் பிடிப்பதில்லை. பருவதம்மாளுக்கோ கன்னட சீரியலே போதுமானது. எனவே நானும் சாதனாவும்தான் எப்போதும் ஆங்கில விசிடிகளை பார்ப்போம். அதுவும் மசாலா இல்லாத கிளாஸிக்கல் திரைப்படங்கள் மட்டும்தான் இருவருக்கும் பிடித்தமானது. அவ்வப்போது கவித்துவமான செக்ஸ் காட்சிகள் வரும் படங்களை தேர்வு செய்து மதி கொண்டு வருவான். பத்து மணிக்கு மேல் பார்ப்பதால், பருவதம்மாவும் வீணாவும் உறங்க போய்விடுவார்கள். ஷோபாவில் உட்கார்ந்து காலை நீட்டிக் கொண்டு சாதனா படம் பார்ப்பாள். மதி கொஞ்சம் தள்ளி சேரில் உட்கார்ந்து கொள்வான். வீட்டில் அனைத்து விளக்குகளும் அணைக்கப்பட்டிருக்கும். டெலிவிஷன் திரையில் இருந்து வரும் மங்கிய வெளிச்சத்தில் சாதனா அவனுக்கு ஒரு ஆதர்ஷ கன்னியாக கனவுலக மங்கையாக தோன்றுவாள். புரண்டு உட்காரும்போது நைட்டி நெகிழ்ந்து கழுத்துக்கு கீழே அந்த திரட்சி சிறு குன்றுகளாக காட்சி தரும். சூடான காட்சிகள் டிவியில் வரும் போது அவள் கண் கொட்டாமல் பார்ப்பதை மதி ஆவலுடன் பார்த்து ரசிப்பான். அவள் அருகில் போய் உட்கார்ந்து கட்டியணைத்து மதர்த்த முலைகளை கருணையுடன் உருட்ட வேண்டுமென்று அவனுக்கு பரிதவிப்பாக இருக்கும். தைரியம் வராமல் ஷார்ட்ஸில் எழும்பி துடித்துக் கொண்டிருக்கும் சின்னவனை தடவிக்கொடுப்பான்.

சாதனா வேண்டி விரும்பி கேட்டிருந்த அன்பெய்த்ஃபுல் விசிடியை அன்றைக்கு கொண்டு வந்திருந்தான். கதாநாயகி கணவனை விடுத்து மாற்றானுடன் படுக்கையில் விரகதாபத்துடன் புரளும் காட்சி அவனை ரொம்பவே பாதித்தது. சாதனா அவன் இருப்பதை லட்சியம் பண்ணாமல் தொடைகளை உருட்டி கால் மேல் கால் போட்டு நீட்டி நிலை கொள்ளாமல் புரண்டு கொண்டிருந்தாள். அவள் இடுப்புக்கு கீழே ஊழிகாற்று பேயாய் விசிறியடித்து கொண்டிருந்தது மதிக்கு தெளிவாக புரிந்தது. அவள் கொஞ்சம் அவன் பக்கம் திரும்பி ஜாடை காட்டினால் போதும். அவள் கால்களுக்கிடையே முகம் பதிக்க தயாராயிருந்தான். அவளோ தொலைகாட்சியின் மீது வைத்த கண்ணை எடுக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள். மதிக்கு திரைப்படம் பார்க்கும் ஆசை போய்விட்டது. அவனது மனத்திரையில் சாதனா நைட்டியின் முன்புற பட்டன்களை விடுவித்து உள்ளிருந்த எலாஸ்டிக் பிராவின் பட்டைகளை கீழிறக்கி கனத்து உருண்டிருந்த முயல்குட்டி மார்பகங்களை அடியில் பிடித்து கைகளில் ஏந்தி அவனை பார்த்து கண்ணடித்து அழைக்கிறாள். அவளுக்கு முன்னால் மதி என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் மலங்க மலங்க விழித்து கொண்டிருக்க, "மதி கண்ணா, கிட்ட வா, வந்து சாதனா உனக்காக பெரிசா வளர்த்து வச்சிருக்கிற புறா குஞ்சுகளை தடவு, ம்ம்ம். தைரியமா வா". அவன் கால்களை கட்டி போட்டது போல இருக்கிறது. கையை உயர்த்தி அவைகளை பிடிக்க முயல்கிறான். சாதனாவின் தோற்றம் விலகி விலகி தூரமாக போகிறது. அவளது கலகல சிரிப்பு சத்தம் அறையெங்கும் எதிரொலிக்கிறது.

“மதி. ஏய் மதி. இங்க பாரு" சாதனாவின் குரல்தான். கண்ணை திறந்து பார்த்தான். இப்போது ஹாலில் விளக்கு எரிந்து கொண்டிருக்கிறதுனாவி அணைக்கப்பட்டு விசிடி பிளேயரும் உயிரிழந்து இருந்தது. சாதனா அவனுக்கு மிக அருகில் நின்று கொண்டு அவன் தோள்பட்டையை பிடித்து உலுக்கி கொண்டிருந்தாள்.”ஆங்க். என்ன சாதனா.”.”என்னவா. , படம் பார்த்துகிட்டே தூங்கி போயிட்டயா, எவ்வளவு நேரம் உலுக்கிறது. போ, போயி உன் ரூம்ல படுத்துக்க. இந்தா விசிடி, பிடி. , நாளைக்கு ரிட்டர்ன் பண்ணனும்ல" விசிடியை கையில் நீட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.”ஓஹ். தூங்கி போயிட்டனா? என்னன்னு தெரியல. இன்னைக்கு அடிச்ச போட்ட மாதிரி தூக்கம் வருது. ஹாவ்” கொட்டாவி விட்டபடியே விசிடியை பெற்றுக் கொண்டு மாடியேறி அவன் அறைக்கு சென்று படுத்தான். கண்ணிமைகள் மீது பாறாங்கல்லை வைத்தது போலிருந்தது. படுத்தவுடன் இரண்டும் மூடிக் கொண்டன. என்னவாயிற்று எனக்கு இன்று என்று நினைத்துக் கொண்டான். தொடர்ந்து மூன்று நாட்களாக இரவு கண் விழித்து படம் பார்ப்பதால் வரும் வினையென்று எண்ணிக் கொண்டு தூங்கிப் போனான்.

கனவில் வஞ்சிக்கோட்டை வாலிபன் ஸ்டைலில் சாதனாவும் வீணாவும் நடன உடைகளை உடுத்திக் கொண்டு "சாதூர்யம் பேசாதடி. என் சதங்கைக்கு பதில் சொல்லடி.” என்று போட்டி போட்டுக் கொண்டு பாட வீரப்பா பாணியில் மதி சபாஸ் சரியான போட்டி ஹாஹ்ஹா. என பேய் சிரிப்பு சிரித்தான். ஆடிக் கொண்டிருந்த பாவையர் இருவரும் சட்டென மேலே போட்டிருந்த உடையை கழட்டி அவன் முகத்தில் விசிறியடித்து விட்டு புயலாய் ஆடினர். இரு ஜோடி கொங்கைகளும் ததும்பி குலுங்கி ஆடுவதை பார்க்க கண் கொள்ளா காட்சியாக இருந்தது. வேண்டுமென்றே அவன் பக்கத்தில் வந்து எதிரெதிரே நின்று நான்கு முலைகளையும் முட்டி மோதினர். சாதனாவின் பருத்த மாம்பழங்கள், வீணாவின் அளவுக்கு மீறி உரமிட்டு வளர்ந்த ஆரஞ்சு பழங்களின் மீது மோதி, அவன் முகத்தில் காக்டெய்ல் ஜூஸ் தெறித்தது. நாக்கை வெளியே நீட்டி முகத்தில் வழிந்த ஜூஸை நக்கினான். உயிர் முழுதும் இனித்தது. அவன் முகத்தை அவர்களது இருவர் முலைகளும் தாக்கியது. மதி மூச்சு திணற இன்பம் அனுபவித்தான். அவன் அணிந்திருந்த ராஜா காலத்து பைஜாமாவிற்குள் யாரோ ஒருத்தியின் கை நுழைந்தது. மதி வேண்டாமென்று சொல்ல நினைத்தாலும் வாயெடுக்க வரவில்லை. இரு ஜதை முலைகள் அவன் கன்னத்தில் அழுந்தி உருண்டு கொண்டிருந்தது.

அத்துமீறி பிரவேசித்த கை, தங்கு தடையின்றி உள்ளே நுழைந்து உள்ளே இருந்தவைகள் அனைத்தையும் மொத்தமாக அள்ளிப்பிடிக்க, உருட்டு கட்டை உருண்டு திரண்டு மேலும் முறுக்கேறியது. அதுவரை செல்லமாக அழுத்திக் கொண்டிருந்த கை இப்போது ஆவலில் இறுக்கி பிடிக்க அவனுக்கு வலித்து விட்டது.”ஸ்ஸ்ஸ்ஹா. ம்ம்ம்ம்" என்று முனங்கினான். சட்டென விழிப்பு வந்து விட்டது. உடம்பெல்லாம் சூடாகியிருந்தது. தொடையிடுக்கெல்லாம் வியர்வை. சே என்ன ஒரு கனவு. இன்னும் கொஞ்ச நேரம் தொடர்ந்திருந்தால் சொப்பனஸ்கலிதம் ஆயிருக்கும் என்று நினைத்துக் கொண்டான். அவனுக்கு உள்ளுக்குள் அமிர்தம் திரண்டு முண்டிக் கொண்டிருந்தது. யாராவது கை வைத்து ஆட்ட மாட்டார்களா என மனம் ஏங்கியது. அவன் ஏக்கத்தை தீர்க்கும் வண்ணம் மீண்டும் ஒரு வளைகரம் மென்மையாக ஆண்மையை பற்றி அடியிலிருந்து மேலாக நளினமாக வருடிவிட, உணர்வது கனவா அல்லது நிஜமாகவே நடக்கிறதா என புரியவில்லை. ஒரு வேளை கனவுக்குள் இன்னொரு கனவாக இருக்குமோ. நிஜத்தில் நடக்கிறது என்றால், செய்பவர் யாரென்று கண்ணுக்கு புலப்படுமே. இப்போது ஒரே இருட்டாகவல்லவா இருக்கிறது. வருடிக் கொண்டிருந்த கரம் இப்போது சின்னவனை செல்லமாக உலுக்கியது. மேலும் கீழும் ஏறி இறங்கியதில் மேல் தோல் வழண்டு கீழே வர, மீண்டும் கை மேலே போகும் போது தோலிழந்த மொட்டு பாகத்தில் பட்டு கொஞ்சம் கூச்சமெடுத்தது. இப்படிப்பட்ட நுட்பமான உணர்ச்சி கனவில் சாத்தியமா. மதிக்கு ஒரே குழப்பமாக இருந்தது. நிதானமாக யோசித்தான்.

அவன் உடலில் எல்லா பாகங்களும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சுயநிலைக்கு திரும்பி மூளையின் கட்டுப்பாட்டுக்கு வந்தது. ரத்த நாளங்கள் இடுப்புக்கடியில் ஓவர்டைம் செய்வது புரிந்தது. கண்டிப்பாக யாரோ ஒருவர் ரொம்ப ஆவலுடன் அவனது அடிக்கோலுக்கு சுளுக்கெடுத்து கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் கண்களுக்கு ஒன்றும் புலப்படவில்லையே என்று யோசித்த போதுதான், தான் இன்னும் கண்களை திறக்கவேயில்லை என்பது புரிந்தது. மனதுக்குள் தலையிலடித்துக் கொண்டான். அவசரப் படாமல் மெதுவாக கண்களை திறக்க முயர்ச்சித்தான். ம்ஹ ம். பெரிய பாரமாய் இருந்தது. பெரும்பாடு பட்டு இமைகளை அப்புறப்படுத்த வேண்டியதாயிருந்தது. விளக்கு இல்லாததால் அறை இருட்டாக இருந்தது. கண்கள் இருட்டுக்கு பழக்கப்பட கொஞ்சம் நேரமாகுமென்று பொறுமையுடன் காத்திருந்தான். அரை விழிகளை மட்டும் திறந்து வைத்துக் கொண்டு காதுகளை தீட்டி உற்றுக்கேட்டான். அவன் பக்கத்தில் யாரோ உட்கார்ந்திருப்பது, அவர்கள் மூச்சு விடும் சத்தத்தில் உணர்ந்தான். பொறுமையாக இயங்கி கொண்டிருந்த கை இப்பொது கொஞ்சம் அவசரமாக இயங்கி கொண்டிருந்தது. வளையல்கள் ஒன்றோடு ஒன்று மோதி கிணிங் என்ற சத்தம் பிண்ணனியாக முழங்கியது. கண்களுக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக காட்சி புலப்பட்டது. படுக்கையின் மத்தியில் மதி படுத்திருக்க, ஓரமாக கால்களை தொங்க போட்டுக் கொண்டு ஒரு உருவம் உட்கார்ந்து இருந்தது. மதியின் ஷார்ஸ் தொடைக்கு கீழே இழுத்து விடப்பட்டிருந்தது. அவனது கொடி மரம் நீண்டு உயர்ந்து செங்குத்தாக ஆடிக் கொண்டிருக்க, சதைப்பிடிப்பான உள்ளங்கைகள் கொலுக்கட்டை பிடிப்பது போல அதை பிடித்து பிடித்து விட்டுக் கொண்டிருந்தது. வருடியும், அழுத்தி ஆட்டியும் விட்டது போக இப்போது பிடித்து விடும் இந்த கைக்கு சொந்தக்காரி யாரென்று தெரிந்து கொள்ளாவிட்டால் மதிக்கு தலையே வெடித்து விடும் போலிருந்தது. அவனால் படுக்கையில் அசையக்கூட முடியவில்லை. இப்படி டயர்டாக இருக்குமளவிற்கு என்ன பண்ணினேன் என்று நினைத்து பார்த்தான். ஒண்றும் புரியவில்லை.

இந்த சிந்தனைகளால், கரை புரண்ட அமிழ்தம் கொஞ்சம் கட்டுக்கடங்கி இருந்திருந்தது. இப்போது கொலுக்கட்டை பிடிப்பது ஒரு புதிய உணர்ச்சியை தூண்டுவதாக இருந்ததால், மீண்டும் நுரை பொங்க கீழிறந்து மேலாக கஞ்சி வெள்ளம் பாய்ந்து வர ஆரம்பித்தது. உடலெங்கும் காம பரவசம். நரம்புகள் முறுக்கேறியது. நூறு சதவீதம் சுயநிலைக்கு வந்து விட்டான். கட்டிலில் உட்கார்ந்து அவனுக்கு "கர"சேவை செய்து கொண்டிருந்த உருவம் சில்-அவுட்டில் தெரிய, சந்தேகமேயில்லாமல் அது யாரென்று மதிக்கு தெரிந்தது. தான் கண்டுபிடித்தது சரிதானா என்று மீண்டும் ஒரு முறை உறுதி செய்து கொள்ள தலைப்பட்டவனாய் தலையை திருப்பி இன்னும் கொஞ்சம் இமைகளை விரித்து பார்க்க, அந்த கையின் இயக்கம் சுவிட்ச் போட்டது போல நின்றது. ஆனாலும் கையை பனங்கிழங்கில் இருந்து அகற்றவில்லை. அவன் விழித்துக் கொண்டானோ என்ற சந்தேகத்தில் தயங்கி நின்றது போலிருந்தது. நல்ல வேளை இருட்டில் கண்கள் திறந்திருப்பது அந்த உருவத்திற்கு தெரியாது என்று நினைத்துக் கொண்டான். அசையாமல் படுத்துக் கொண்டு விரைத்த ஆண்மையை உணர்ச்சி கூட்டி துடிக்க வைத்தான். பிடித்த கைக்குள் அது ஒரு துள்ளு துள்ளியது.

பிடித்திருந்த கரம் உடனடியாக அடிக்கிழங்கை விடுவித்து அவனை உற்று பார்த்தது. அடடா என்ன காரியம் செய்து விட்டோம் என்று வருத்தப்பட்டான். கட்டிலில் உட்கார்ந்திருந்த உருவம் எழுந்து கொண்டு சன்னலில் இருந்து வந்த வெளிச்சத்தில் பட்டு விடாமல் இருட்டுக்குள் தள்ளி போய் நின்று கொண்டது. மூச்சை அடக்கி சீராக விட்டு கொண்டு அசையாமல் படுத்து கிடந்தான். ஒவ்வொரு கணமும் ஒரு யுகமாக கழிந்தது. இருட்டுக்குள் அந்த உருவம் அசைந்த போலிருந்தது. சில நொடிகளுக்கு பிறகு தைரியம் பெற்று முன்னுக்கு வர, தெரு விளக்கில் இருந்த வந்த மெலிய வெளிச்சம் முகத்தில் பட்டு அவன் சந்தேகத்தை உறுதி செய்தது.”ஆஹாஹ்ஹ்ஹா” மனசுக்குள் கும்மாளமிட்டான். கனியிருக்க காய கவர்ந்தற்று என்று வள்ளுவப் பெருந்தகை சும்மாவா சொன்னார். பழுத்த கனியாக பருவதம்மாளே நமக்கு பாய் விரிக்க மனதுக்குள் ஆவல் கொண்டு இங்கு வர, நாமென்னவோ இன்னும் பழுக்காத காய்கள் சாதனாவையும், வீணாவையுமல்லவா இத்தனை நாளாக பிராக்கெட் போட்டுக் கொண்டு நேரத்தை வீணாக்கி கொண்டிருந்தோம் என்று நினைத்துக் கொண்டான்.


மூச்சை அடக்கிக் கொண்டு ஆடாமல் அசையாமல் மதி படுத்துக்கிடந்தான். லேசாக பாதி விழிகளை திறந்து பருவதம்மாளின் ஒவ்வொரு அசைவுகளையும் நோட்டமிட்டான். பருவதம்மாவுக்கு மதி விழித்து விட்டானோ என சந்தேகமாக இருந்தது. பாலில் போட்ட ஒரு தூக்க மாத்திரை பத்தாதோ, இன்னும் ஒன்று போட்டிருக்க வேண்டுமோ என்று நினைத்தாள். அவன் மறுபடியும் அசைகிறானாவென்று கொஞ்சம் நேரம் காத்திருந்து பார்த்து விட்டு, அதற்கு மேல் பொறுமையில்லாமல் அடுத்த கட்ட நடவடிக்கைக்கு தயாரானார். இந்த இரவுக்காகதானே இத்தனை நாள் காத்திருந்தார். மதியின் கண்ணில் படுமாறு ஒரு பக்க முலையை காட்டியும், பெருத்த பின்புறங்களை வைத்து தெரியாமல் இடிப்பது போல அவன் மேல் இடித்தும் எத்தனையோ ஜாடைமாடையாக செய்தும் அவன் அதையெல்லாம் புரிந்து கொள்வது போல இல்லை. எத்தனை நாட்கள்தான் காத்திருப்பது. அவனோ தன் பெண்கள் இருவரிடமும் காட்டுகிற அக்கறையில் ஒரு துளிகூட தன் பக்கம் காட்டுவதில்லை என்பதை புரிந்து கொண்டு, தூக்க மாத்திரை திட்டத்தை தயார் செய்தார். அவன் நன்றாக தூங்கும் போது மலையாள பெண்டிர்கள் தேங்காய் உரிக்கும் ஸ்டைலில் ஏறி ஏற்றம் இறைத்து விட தீர்மாணித்தார். அப்படியும் அவருக்கு ஒரு சந்தேகம் வந்தது. தூங்கும்போது ஆண்களுக்கு கடப்பாரை விறைக்குமா? துடித்து பருக்குமா? அடி நமைச்சலை தீர்க்கும் அளவிற்கு உறுதியாய் எழுந்து நிற்குமா என பற்பல கேள்விகள். அந்த சந்தேகத்தில்தான் பாலில் ஒரு மாத்திரையை மட்டும் கலந்தார்.

அவன் பாலை குடித்தவுடன் மேலே சென்று படுப்பான் என்று எதிர்பார்த்திருந்தவருக்கு, சாதனாவுடன் உட்கார்ந்து படம் பார்க்க ஆரம்பித்தவுடன் பெரிய ஏமாற்றமாகி விட்டது. அவருடைய அறையிலிருந்து கொண்டு ஜன்னல் வழியாக ஹாலில் உட்கார்ந்திருந்த அவனை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்து கொண்டிருந்தார்னாவியில் அவனுக்கு கவனம் இல்லை. தன் மகள் சாதனாவின் முலாம் பழங்களின் மீதுதான் கண் என்று புரிந்து கொண்டார். போட்டிருந்த ஷார்ஸ க்குள் தடி பருப்பதை ஆவலுடன் கவனித்து விட்டு ஓடிப்போய் அதை பற்றி உருவும் ஆசை வந்தது. கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டு அடக்கிக் கொண்டார். படம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன் சேரில் உட்கார்ந்தபடியே தூங்கிப்போனதையும் பார்த்தார். எப்போது இந்த சனியன் பிடித்த படம் முடியும் என்று தேவுடு காத்துக் கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தார். நல்ல வேளையாக சீக்கிரம் படம் முடிந்து, சாதனா அவனை எழுப்பி மேலே போய் படுக்க சொன்னாள். பிறகு அவள் தன் ரூமிற்கு போய் கதவை அடைத்துக்கொள்ளும் வரை காத்திருந்து ஒரு கால் மணி நேரம் இடைவெளி விட்டு மாடிப்படியேறி மதியின் அறைக்கு வந்து சேர்ந்தார். இளம் கன்றுகுட்டியாய் படுக்கையில் படுத்திருக்கும் அவன் அழகை கொஞ்ச நேரம் பார்த்து ரசித்தவர், அவன் அருகில் உட்கார்ந்து தொடைகளை தடவினார். உறுதியாக தேக்கு மரம் போல இருந்தது. தான் கீழே படுக்க அவன் தன் மேல் ஏறி இடித்தால் எப்படியிருக்கும் என்று நினைத்துக் கொண்டாள். அந்த நினைப்பே அந்தப்புறத்தை நனைத்தது.

முதலில் ஷார்ட்ஸிற்குள் கீழிருந்து கையை நுழைக்க முயன்றவருக்கு, அது டைட்டாக இருந்ததால் முடியாமல் பட்டன்களை கழட்டி மெதுவாக கீழிறக்கினார். ஜன்னல் வழியாக கசிந்த மெல்லிய தெருவிளக்கு ஒளியில் அவனுடைய பனங்கிழங்கு தளர்ந்து தூங்கி கொண்டிருந்தது. அதை இரு விரல்களால் பற்றி, அடிக்கொட்டைகளை இன்னொரு கையால் தாங்கி தடவிக்கொடுத்தார். அவன் தடி சற்றே பருப்பதை விரல்களில் உணர்ந்தார். விரல்களை மெல்லமாக மேலும் கீழும் ஓட்ட, கடகடவென அவனுடைய ஆண்மை நட்டுக் கொண்டு எழுந்து நின்று விட்டது. அதன் பருமனும், நீளமும் கொள்ளை மகிழ்ச்சியை அளித்தது. கொஞ்சம் சின்னதாகவோ அல்லது மீடியம் சைஸிலோ இருக்குமென நினைத்து வந்தவருக்கு, ஏழு இஞ்சில் நன்றாக பருத்து விலாங்கு மீனாய் துடித்து கொண்டிருந்ததை பார்க்கவும் மனதுக்குள் ஒரே சந்தோஷம். கைகளால் ஆசை தீர பற்றி செல்லம் கொஞ்சி விளையாண்டு மகிழ்ந்தார். சில பல வருடங்களுக்கு முன்பு கணவனின் வேட்டியை விலக்கி உருவி விடும் நினைப்பு வந்தது. அவரும் அப்படித்தான். வேலை முடித்து வீட்டுக்குள் வந்தால், சாப்பிட்டு விட்டு நேரே உறங்க போய்விடுவார். பருவதம்மாள்தான் ரொம்ப ஆர்வத்துடன் போய் தடவிக்கொடுத்து அவருக்கு வெறியேற்றி ஒரு ஆட்டம் போட்டு படுப்பார். பல சமயங்களில் மலையாள உறியல்தான். தான் மேலேறி உட்கார்ந்து களைப்புடன் படுத்துக்கிடக்கும் கணவனுக்கு தொந்தரவு கொடுக்காமல் குண்டியை ஆட்டி ஆட்டி தண்ணீரை வெளியெடுப்பதில் அவருக்கு அப்படியொரு மகிழ்ச்சி. இருந்தாலும் கணவன் மேலேறி, உள்ளே விட்டு வலுவாக இடிக்கும் வழக்கமான ஆட்டத்தில்தான் அவருக்கு நாட்டம் அதிகம். எப்படியாவது மதியை வழிக்கு கொண்டு வந்து இன்னும் இரண்டு மூன்று வருடங்களுக்கு அவனை தினமும் தொடர்ந்து இடிக்க சொல்லவேண்டும் என்று மனதுக்குள் முடிவெடுத்தார்.

கொஞ்ச நேரம் அவன் தம்பியை தாலாட்டிக் கொண்டிருந்தவருக்கு மதி சற்றே அசைந்தவுடன் பயம் வந்துவிட்டது. விலகியவர் பிறகு தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு நெருங்கி வந்து பார்த்தார். அசைவில்லாமல் அவன் தூங்குவதை பார்த்ததும் நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டார். இடுப்புக்கு கீழே நட்டுக் கொண்டு நின்று கொண்டிருந்தது மட்டும் இன்னும் தூங்கவில்லை. உடனே வேலையை ஆரம்பித்து விட வேண்டுமென்று முடிவு செய்து கட்டியிருந்த சேலையை அவிழ்த்து ஓரமாக வைத்தாள். எப்போதும் இறுக்கமாக கட்டிய புடவையில் இருப்பவர், அதை கழட்டியவுடன்தான் மார்புக்கோளங்களின் உண்மையான சைஸ் மதியின் கண்களுக்கு தெரிந்தது. ஜாக்கெட்டுக்குமேலாக வைத்து பார்க்கும்போதே குண்டு குண்டாக பழுத்த இரண்டு பப்பாளிகள் உருண்டு திரண்டு தளராமல் நிமிர்ந்து நிற்பது தெரிந்தது. கிட்டதட்ட 40 DD சைஸ க்கு மேலாக இருக்குமென மனதுக்குள் கணக்கு போட்டான். தூக்கிக் கொண்டிருந்த தடி இன்னும் உயர்ந்து பின்னுக்கு சாய்ந்து வயிறில் போய் முட்டியது. பருவதம்மாள் நிதானமாக தலைமுடியை அள்ளி கொண்டை போட்டுக் கொண்டார். விறுவிறுப்பான வேலையில் இறங்குவதற்கு தயாராகி விட்டார். எழுந்து சென்று அப்படியே இடுப்பில் கை போட்டு இறுக்க கட்டி பிடித்து பப்பாளிகளை நெஞ்சோடு அழுத்தி நசுக்கி கொண்டே, அகன்ற வாய்க்குள் நாவை விட்டு துழாவ வெறி வந்தது. இருந்தாலும் அமைதியாக நடப்பதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். தொடையை மட்டும் இன்னும் கொஞ்சம் அகட்டி வைத்துக் கொண்டால் நன்றாக இருக்கும் போலிருந்தது. அசைந்தால் எங்கே மறுபடியும் விலகி போய்விடுவோரோ என்று நினைத்துக் கொண்டு பேசாமலிருந்து விட்டான். கொண்டையை உயர்த்தி போட்டு முடிந்து கொண்டு கைகளை ஜாக்கெட் கொக்கிகளுக்கு கொண்டு வந்து ஒவ்வொன்றாக கழட்ட ஆரம்பித்தார். எடுப்பாக தூக்கிக் கொண்டு நின்ற கொண்டையை பார்த்திலேயே மதிக்கு இடுப்புக்கு கீழே ஏகத்துக்கு விரைத்தது. விட்டால் பருவதம்மாவை குப்புற படுக்க வைத்து அவரது கொண்டையிலேயே தடியை விட்டு ஆட்டி தண்ணீரை வெளியேற்றி விடுவான் போலிருந்தது. மூச்சை மெதுவாக உள்ளிழுத்து வெளியே விட்டு டென்ஷனை குறைத்தான். இன்றைக்கு இரவு முழுவதும் ஆட்டம் ஆட வேண்டியிருக்கும். அவசரப்பட்டு தண்ணீரை வெளியேற்றி விடக்கூடாது என எண்ணிக் கொண்டான். பருவதம்மா ரவிக்கையின் கடைசி கொக்கியையும் கழட்ட, உள்ளாடை அணியாததால் சில்-அவுட்டில் பெரிய முலைகள் கண்ணுக்கு தெரிந்தது. கனிகள் தளர்ந்து தொப்பென வெளியே வந்து விழும் என்று நினைத்திருந்தான். அவைகளோ ஆச்சரியப்படும் அளவிற்கு கிண்ணென்று தூக்கிக் கொண்டு நின்றது.

ரவிக்கையை முழுவதுமாக கழட்டிவிட்டு மடித்து, அவிழ்த்து வைத்திருந்த சேலையின் மீது வைத்தார். இருட்டில் பாவாடை முடிச்சை தேடிஅவிழ்க்க நேரமாகும் என்றோ என்னவோ, அதை அவிழ்க்காமல் தூக்கி, ஆண்கள் லுங்கியை கட்டிக்கொள்வது போல இடுப்பில் கட்டிக் கொண்டார். அவரது செய்கைகளை ஒரு ஆச்சரியத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ரொம்ப நாளாகவே மனதுக்குள் ஒத்திகை பார்த்திருப்பார் போலும், ஒவ்வொன்றையும் தயங்காமல் இயல்பாக செய்து கொண்டே வந்தார். இடுப்பில் மட்டும் கொஞ்சம் அதிகமாக சதை இருந்தது. அழகாக இரண்டு அடுக்கு மடிப்புகள் விழுந்திருந்தன. நீச்சல் குளத்தில் தொபுக்கடீரென்று குதிப்பதற்கு முன்பாக ஒரு பார்வை பார்வது போல படுக்கையில் படுத்திருந்தவனை மேலிருந்து கீழாக நோட்டம் விட்டார். தொடைவரை இறக்கி விடப்பட்டிருந்த ஷார்ட்ஸை கால் வழியாக உருவி எடுத்துவிட்டு தொடையிடுக்கில் கைவைத்து கோலிகளை அள்ளி எடுத்தவர், அவைகளை எடை பார்ப்பது போல உள்ளங்கையில் தாங்கிப்பிடித்தார்.”இதுவும் நல்லா பெருசாத்தான் இருக்கு, பயலுக்கு தண்ணீர் நல்லா ஊறும். உறிஞ்சி எடுத்துட வேண்டியதுதான்" கொஞ்சம் சத்தமாகவே முணங்கினார். ஆதுரமான தடவலில் மதிக்கு இன்ப சிலிர்ப்பு எடுத்து உடம்பு நடுங்கியது. இடுப்பு தடியை பிடித்து இந்தப்பக்கமும் அந்தபக்கமுமாக வளைத்து நிமிர்த்தி பார்த்தவர், திருப்தியடைந்தவராய் அழுத்தி ஆவேசமாய் ஒரு உருவி உருவினார். மதிக்கு இடுப்பை வளைத்து தூக்கி "ஹ்ம்ம்மாங்” என கதற வேண்டும் போல இருந்தது. உடலெங்கும் ஒரே இன்ப பாய்ச்சல். கஞ்சி முட்டிக் கொண்டிருந்தது. இன்னுமொரு தடவை அது போல உருவ மாட்டார்களா என்பது போல இருந்தது. என்ன ஒரு வலுவான உருவல் அது.

பருவதம்மா படுக்கையில் ஏறி அவன் இடுப்புக்கு இரண்டு பக்கமும் கால்களை வைத்து மண்டி போட்டு, இரு கைகளாலும் விலாங்கு மீனை மீண்டும் பிடித்தார். பால் குடித்த பாம்பு சத்தியம் செய்வது போல, மதியின் தடி தலையை ஆட்டி டப்டப்பென அவரது கையில் மோதியது. இரு விரல்களால் அதன் தலையை பிடித்து முன்தோலை கீழே தள்ள, மதிக்கு வலித்தது. வலிக்குது மெதுவாக உரிங்கன்னு எப்படி சொல்வதென்று தெரியாமல் ஒருவித மயக்கத்தில் இருந்தான். அது கீழே இறங்காமல் அடம் பிடிப்பது பருவதம்மாவுக்கு புரிந்து போய், குனிந்து நுனியை வாயில் தள்ளினார். வெதுவெதுப்பான அவரது வாய் எச்சில் பட்டு தடி இன்னும் பருத்தது. எச்சில் கூட்டி முன்தோலை உதடுகளால் பிரித்து உள்ளிருந்த தலைப்பாகத்தை ஈரமாக்கி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தோலை கீழே இறக்க, அது வழண்டு போய் கீழிறங்கியது. கொஞ்ச நேரம் நுனியை மட்டும் வாய்க்குள் குதப்பி நாக்கால் தடவி விட்டார். மதிக்கு கூச்சமும் இன்பமும் சரிசமமாக இருந்தது. முழுதாக உள்ளே தள்ளிக் கொண்டால் நன்றாக இருக்கும் போல இருந்தது.

இடுப்பை தூக்கி ஒரு கையால் தடியை பிடித்து அடிப்பிளவின் மீது கோடு போடுவது போல முனையை மேலும் கீழும் தேய்த்தார். ரொம்ப நாளுக்கு பிறகு ஒரு ஆணின் தடி பட்டவுடன் அவரது அந்தப்புரம் ஆனந்த கண்ணீர் விட்டது. ஏற்கனவே எச்சிலில் நனைந்திருந்த கொடிக்கம்பம், பருவதம்மாவின் இடைசுரங்கத்திலிருந்த வழிந்த தேன்பாகின் ஈரமும் சேர, ஓட்டையை கண்டுபிடித்து வழுக்கிக் கொண்டு உள்ளே சென்றது.”ஹாங்க். மதிக்கண்ணா” மென்மையாக முனங்கினார். தடியின் நுனி போனதற்கே அவருக்கு உடம்பு சிலிர்த்தது. முழுதடியையும் இடுப்பை ஆட்டி உள்ளே தள்ளினார். எந்தவித தடங்கலும் இல்லாமல் சரெலென உள்ளே போனது. மதிக்குத்தான் இன்பம் தொண்டையை அடைத்தது. முன்பின் அனுபவித்திராத சுகம். இளஞ்சூடான தண்ணீருக்குள் தடியை வைத்து ஆட்டுவது போல கதகதப்பாக இருந்தது. மன்மதவெள்ளம் அடிக்கோலியிலிருந்து மேலெழும்பி ஊர்வலத்தை ஆரம்பித்து விட்டது. நச்நச்சென்று நாலு குத்தி உடனடியாக கஞ்சியை கக்கி விடவேண்டுமென வெறியாக இருந்தது. என்ன செய்வது, கட்டிப்போட்டது போலிருந்தது அவனுக்கு.


பருவதம்மாவிற்கு தன் உடலின் எடையை தூக்கிக் கொண்டு மேலும் கீழுமாக கம்பத்தின் மீது ஆடுவது சிரமமாக இருந்தது.”அப்ப்பப்பா, வயசாயிடுச்சு போல எழுந்து உட்காரக்கூட முடியல. ஆனா உள்ள விட்டு ஆட்டனும்ங்கிற ஆசை மட்டும் குறைய மாட்டேங்குது. வயசுப்பையனை கீழ போட்டு நான் மேலருந்து ஆட வேண்டியிருக்கு" கொஞ்சம் அலுத்துக் கொண்டாலும் விறுவிறுப்பு குறையாமல் குண்டியை தூக்கி மதியின் கொட்டைகள் மீது மோதிக் கொண்டிருந்தார். அவரது மென்மையான குந்துப்புறங்கள் இலவம் பஞ்சு தலையணைகளாக தொடையில் மோதுவதை ரொம்பவே ரசித்துக் கொண்டே மந்திரக்கோலின் தலையில் ஏற்பட்ட குறுகுறுப்பான உணர்ச்சிக்கும் அடிமையானான். இன்னும் கொஞ்சம் வேகமாக ஆட மாட்டாளா குற்றால அருவியை திறந்து விட மாட்டோமா என்றிருந்தது. மதியின் உடலின் இருபக்கமும் கையை ஊண்றிக் கொண்டு சின்னப்பெண் போல பருவதம்மா குதித்துக் கொண்டிருந்தார். களைப்பையும் மீறி அவருக்கு உள்ளுக்குள் உச்சம் மேல் உச்சம். உடம்பிலிருந்த தண்ணியையெல்லாம் பெண்மையின் பிளவு வழியாக கொட்டித்தீர்த்தார்.”டேய் மதிக்கண்ணா, இன்னும் எவ்வளவு நேரம்டா ஆகும் உனக்கு, சீக்கிரம் பைப்பை திறந்து விடுடா" அவனை எழுப்பி விடாமல் சின்ன குரலில் தன் மனதிலிருக்கும் ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்தினார்.

மதி என்ன வெளியே விடமாட்டேனென்ன உறுதி செய்துகொண்டா படுத்துக்கிடக்கிறான். நச்நச்சென்று நாலு அடி அடித்தாலல்லவா மடை திறக்கும். தொட்டிலில் குழந்தையை போட்டு ஆட்டுவதைப் போல குண்டியை ஆட்டினால் வெள்ளம் வடிந்து விடுமா. அவனும் பல்லை கடித்து உறுப்பை விரைத்து தண்ணியை மேலெழுப்ப உத்தேசித்தும் பிரயோசனம் இல்லை. நேரமாக ஆக குண்டியாட்டம் குறைந்தது. வெளியே வர முட்டிக் கொண்டிருந்த தண்ணீர் அவனுக்கு மீண்டும் உள்ளே போய்விட்டது. பருவதம்மா களைத்துப்போய் அப்படியே அவன் மேல் உட்கார்ந்து கொண்டார். ரொம்ப நாள் ஆசை அவருக்கு தீர்ந்து போய் விட்டது. அவனிடமிருந்து கஞ்சியை வெளியே எடுக்கவில்லையே என்ற குறையை தவிர அவருக்கு எல்லாம் நல்லபடியாக முடிந்த திருப்தி. உருவிக் கொண்டு எழுந்தார். கம்பீரமாய் ஆடிக் கொண்டு அவனது சதைக்கோல் நட்டக்குத்தலாய் நின்றது. பருவதம்மாவின் பருவப்பசை பட்டு ஈரத்துடன் பளபளத்துக் கொண்டிருந்ததை குனிந்து வாய்க்குள் நுழைத்துக் கொண்டார். அடிக்கோலிகளை கைகளால் உருட்டி கீழிறங்கிய வெந்நீரை மேலே தள்ளினார். வாயை இறுக்கி தண்டை கவ்விக் கொண்டு எச்சிலை சுரந்து வாய்க்குள் வைத்து ஆட்ட, அந்த ஆட்டத்தின் வேகத்துக்கு அடிக்கொட்டைகளை கையால் தாலாட்ட, மதிக்கு இழந்த சொர்க்கம் மீண்டும் கண்களில் தட்டுப்பட்டது. பருவதம்மாவின் பிரமாண்டமான மார்பகங்கள் அவன் தொடைகளில் பட்டு நசுங்கி விரைத்த காம்புகள் முள்ளாய் குத்தின. வாய்வேகம் மனோவேகமாக அதிகரித்தது. தண்டின் மொட்டு பாகம் வெடித்து விடுவதைப்போல பருக்க, பருவதம்மாவிற்கு பயல் தண்ணியை விடப்போகிறான் என புரிந்து கொண்டார்.

வாயிலிருந்து தண்டை எடுத்து கையால் பிடித்து சக்சக்கென்று ஆட்ட ஆரம்பிக்க, "ம்ம்ம்ம்மா, ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹாஹா. ங்ங்க். அப்படித்தான். விடாம ஆட்டுங்க. ஹாங்க். அய்ய்ய்யோ” இன்ப சுவராஸ்யத்தில் மதி நிலைமை தெரியாமல் வாயை திறந்து மெல்ல முனங்க ஆரம்பித்து விட்டான். ஆட்டிக் கொண்டிருந்ததை பருவதம்மா சட்டென நிறுத்தி விட்டார். கண்ணை மூடி ரசித்துக் கொண்டிருந்தவன் விழித்துப்பார்த்து ஏன் நிறுத்தி விட்டார் என்பதைப்போல பார்க்க, கொஞ்ச நேரம் கழித்துதான் அவனுக்கு நிலவரம் புரிந்தது.”ஏண்டா, இவ்வளவு நேரம் முழிச்சுக்கிட்டா இருந்த" பிடித்த பிடியை விடாமல், சின்ன வயதில் பள்ளிக்கூடத்தில் ஆசிரியர் அவன் காதை திருகுவதை போல, அவன் கோலை திருக்கி கொண்டு பருவதம்மா கேட்க, என்ன பதில் சொல்வதென்று தெரியாமல் விழித்தான்.”டேய் கேக்கிறேன்ல, வாயைத்திறந்து பதில் சொல்ல மாட்ட?" மரக்கிளையை ஒடிப்பது போல அவன் கோலை வளைத்து பிடித்தார். லேசான வலியுடன் "இல்ல பருவதம்மா, இப்போதான் விழிச்சேன். சரி, நீங்க பண்ணிக்கிட்டு இருக்கீங்களே, உங்களை தொந்தரவு செய்ய வேண்டாம்னு கண்ணை மூடிக்கிட்டு இருந்தேன்"

“இந்த வயசான காலத்துல மேலே ஏறி நங் நங்குன்னு குத்திக்கிட்டு கிடந்தேன். எழுந்து நல்ல பிள்ளையா, நீங்க தள்ளிக்கோங்கம்மா உங்களுக்குள்ள நான் தள்ளுறேன்னு சொல்லாமா, இவ்வளவு நேரம் சும்மா கிடந்து சுகம் அனுபவிச்சியா" இன்னும் வளைத்தார்.

“ரொம்ப வளைக்காதிங்க. உடைஞ்சிர போகுது. இப்பவே வலிக்குது. அய்யோ அப்ப ஆட்டுன மாதிரியே ஆட்டுங்களேன். ஏன் நிறுத்திட்டீங்க. ப்ளிஸ்"

“வலிக்குதா உனக்கு. நல்லா வலிக்கட்டும். என் பொண்ணுங்க ரெண்டு பேரையும் பார்வையிலயே கற்பழிச்சுக்கிட்டு இருந்தில. அதுக்குத்தான் உனக்கு இந்த தண்டனை"

“அதெல்லாம் அப்புறம் பேசலாம். இப்போ நான் என்ன செய்யனும். உங்களை மல்லாக்க படுக்க வச்சு ஏறனுமா. படுங்க”

அப்படி அவன் சொன்னவுடன் பருவதம்மாளின் கோபம் தணிந்தது.”அப்படி சொல்றா என் ராசா. இப்படித்தான் எள்ளுன்னா எண்ணெயா இருக்கனும். பதமா உள்ள வச்சி தண்ணி பாய்ச்சுடா என் செல்லமே. டேய் மெதுவா மெதுவாடா. இப்படி ஆவேசமா என்னைய படுக்கையில தள்ளுற. கொஞ்சம் பொறுமையா இரு. நான் ஒண்ணும் சின்னப்பொண்ணு இல்ல"

“மேலே ஏறி கும்மாங்குத்து குத்துனீங்கல்ல, இப்போ மட்டும் என்னவாம். பேசாம வாயை மூடிக்கிட்டு, அடியில மட்டும் திறந்து வச்சிக்கிட்டு பேசாம் படுங்க. இப்போ குத்துற குத்துல்ல உங்களுக்கு சொர்கம் தெரியும்"

“இப்போதாண்டா ஒரு ஆம்பிள மாதிரி பேசற. வெறும் பேச்சோடு நிக்காம அப்படியே செயல்லயும் காட்டு பார்க்கலாம். அப்ப்பா ராட்சசா, மெதுவா தூக்கி பிசையிடா, இப்படியா போட்டு பரோட்டாவுக்கு மாவு பிசையிற மாதிரி பிசையிறது. டேய், அந்த காம்பை இதமா உருட்டனும்டா இப்படியா போட்டு நசுக்குறது. மெதுவாடா. அட, சொல்றேன்ல. ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸாஸாஹ்ஹா"

“வாயை மூடிக்கோங்கன்னு சொன்னேன்ல, இப்போ பாருங்க உள்ள சொருகுற ஸ்பீட, ப்ப்ப்ப்பா. எனக்கே வலிக்குது, இன்னும் முன்னால உள்ள தோல் சரியா உரியலையா, அது வலிக்குது. அப்ப்ப்பா, இப்போ நல்லா உள்ள போயிடுச்சு, உங்க தொடைங்க இரண்டையும் நல்லா அகட்டி வச்சிக்கோங்க. ஆங். அப்படித்தான். இப்போ உள்ள தள்ளி வெளியில் எடுத்து ஏறி இறங்கி அடிக்கிறேன் பாருங்க. ஹாங்க். இப்போ நல்லாருக்கா"

“ஆஹா ஹாஹா. என் செல்வமே, அப்படித்தாண்டா. ஆஹா. ரொம்ப நல்லாருக்குடா, நல்லாவே ஏறி அடிக்கிற. அப்படித்தான். என்னடா உன் கொடிக்கம்பு உள்ளாற தடிக்குது, என்ன வரப்போகுதா, அப்போ கஞ்சியை உள்ளயே நல்லா பீய்ச்சி அடிடா. என்னடா சொல்லி முடிக்குறதுக்குள்ள அடிச்சிட்ட. ரொம்ப நேரமா அடக்கி வச்சிகிட்டு இருந்தியா. ஹாஹ்.”

“பருவதம்மா, ம்ம்ம்மா. ஹாங்க் அப்படித்தான் உள்ளாற இறுக்கி இறுக்கி பிடிங்க. இதோ வந்திடுச்சி, ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸாஸா.”

“வந்துடுச்சுடா உனக்கு, ஆஹா அப்படித்தான், நல்லா பீச்சி அடிடா கண்ணா, ஆஹா எவ்வளவு வருது. நல்லா சூடா வேற இருக்கு, என் பள்ளத்தாக்கு முழுவதும் நனைஞ்சிருச்சுடா"

மதி பெருத்த மார்பகங்களின் மீது படுத்துக் கொண்டு அவைகளை மார்புகளால் நசுக்கிக் கொண்டே இடுப்பை பருவதம்மாவின் இடைச்சுரங்கத்தில் வைத்து அழுத்தி கடைசி சொட்டு பாதரசத்தை உள்ளே வடித்தான். பருவதம்மாவுக்கு வெந்நீர் பாய்ச்சலால் இன்னொரு முறை உச்சக்கட்டம் கிடைத்தது. மதியின் இடுப்பை சுற்றி வளைத்து கனத்த தொடைகளை அவனின் சின்ன குண்டியின் மீது போட்டு இறுக்கிக் கொண்டு மல்லாந்து கிடந்தார். ஊற்றி வடித்த களைப்பில் கொஞ்சம் அவரது தோளின் மீது படுத்து ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டவனை முகம் திருப்பி அவனது உதடுகளை தன் வாய்க்குள் வாங்கிக் கொண்டார். ஆரஞ்சு பழ சுளைகளை வாய்க்குள் வைத்து சாறை இறக்குவது போல அவனது உதடுகளிலிருந்து ஜூஸ் எடுத்தார். எப்போதும் கையடித்த பின்னால் சுருங்கிப்போகும் அவனது கொடி மரம், அதீத ஆவலில் அன்று அப்படியே விரைத்த நிலையில் பருவதம்மாவின் பாதாளத்தில் அடங்கிக்கிடந்ததை மதி உணர்ந்து மகிழ்ச்சியடைந்தான். ஆஹா அடுத்த ஆட்டத்தை இப்போதே ஆரம்பித்து விடலாமென எண்ணி கத்தியை உறையிலிருந்து எடுப்பதை போல வெளியே எடுத்தவன், பருவதம்மாவை படுக்கையில் புரட்டி குப்புற படுக்க வைத்தான்.”என்னடா செய்ற பாவி, இப்போதானே ஆடி முடிஞ்ச, அதுக்குள்ள என்னத்துக்கு என்னைய இப்படி புரட்டி போடுற. கொஞ்சம் இருடா எனக்கு களைப்பா இருக்கு. டேய். ச்சே. அங்கல்லாம் போயி கைய வச்சிக்கிட்டு. அட சும்மாருன்னா, இந்த காலத்து பசங்களுக்கு கொஞ்சம் கூட அறிவேயில்லை, குண்டிக்குள்ள போயி விரலக்கொடுத்து நோண்டுறான் பாரு. சொன்னா கேக்க மாட்ட, சும்மாரு"

“பருவதம்மா, என் ரூம் தேடி வந்து என் தம்பிய பிடிச்சி ஆட்டி என்னைய உசுப்பேத்தி விட்டுட்டீங்க. இப்போ குத்துதே குடையுதேன்னா எப்படி, அவஸ்தை படுங்க. விரலை விட்டதுக்கே இப்படின்னா எப்படி. இந்த 7 அங்குல தடி உள்ள போகும்போது என்ன பாடு படப்போறிங்களோ?"

“என்னடா சொல்ற, உன் துவஜஸ்தம்பத்தை என் குண்டிக்குள்ள நுழைக்கப் போறியா, சும்மா ஜோக்குக்குத்தானே சொல்ற.” அப்படிக்கூட செய்யலாமென்று பருவதம்மாவுக்கு அன்றுவரை தெரியாது.

“ஆமா அர்த்தராத்திரி ஒரு மணிக்கு, கட்டில்ல உங்களோட அம்மணமா படுத்துக்கிட்டு ஜோக்கடிச்சுக்கிட்டு இருக்கேன் நானு. சும்மா கம்முன்னு படுத்துக்கிட்டு இடுப்பை தூக்கி குண்டியை அகட்டி தோதா காண்பிங்க. ஆங். அப்படித்தான். இன்னும் கொஞ்சம் இடுப்பை உயரமா தூக்குங்க"

“இருடா. என்ன செய்யப்போறன்னு முதல்ல சொல்லிட்டு செய்யிடா. அட எதுக்குடா என் குண்டி பந்துகளை உன் கைகளால பிடிச்சி அகலமா விரிக்கிற. என்னடா அது குறுகுறுன்னு அந்த ஓட்டையில போயி இடிக்குது. உன் கோலை வச்சி அங்க என்ன பண்ணுற. ஆங்க்க் ஹாஹா. ம்ம்ம்ம்மா. டேய். டேய்ய்ய்ய்ய். நிஜமாவே உன் தடியை உள்ளாற நுழைக்கிறியாடா. அய்யோ அம்ம்மா வலிக்குதுடா. ஸ்ஸ்ஸ்ஸாஆஆஆஆ எரியுதுடா. மெதுவா இன்னும் மெதுவா. இல்லடா வேண்டாம் எடுத்துடு எனக்கு பயமாருக்கு. என்னடா இப்படி டைட்டா இருக்கு. இதுக்குள்ள எப்படிடா நுழைக்கிற".



“ஆங் அதுக்குத்தான் அங்க நுழைக்கிறேன். நல்லா ரெண்டு பிள்ளைங்கள பெத்து முன்பக்கத்த லூஸா ஆக்கிட்டீங்க. அதுக்குள்ள என் தடியை நுழைச்ச எனக்கு என்ன சுகம் இருக்கும். ஆஹாஹா. இப்போதான் எனக்கு சொர்க்கம் தெரியுது. அப்பாபா.”

“எனக்கு நரகம் தெரியுதுடா. உன்கிட்ட வந்து வசமா மாட்டிக்கிட்டேனே. இதுவும் நல்லாத்தான் இருக்கு. ஆனா இதெல்லாம் கொஞ்ச வயசுல செஞ்சிருக்கனும். இப்போ இடுப்புக்கு கீழே எல்லாமே வலிக்குதுடா, உன் சின்ன வயசு வேகத்தை என்னால தாங்க முடியலையே. மெதுவா செய்யிடா என் ராசா. உனக்கு புண்ணியமா போகட்டும்"

மதி அவரது புலம்பல்களை காதில் வாங்கிக்கொள்ளாமல் கனஜோராய் இயங்கினான். பருவதம்மாவிற்கு ஒரு கட்டத்தில் புரிந்து போய்விட்டது. இனி இந்த ராவல்பிண்டி எக்ஸ்பிரஸ் தண்ணியை கக்கினால்தான் நிற்குமென்று. தண்ணியை கக்கினாலும் சுருங்காத தடியை நினைத்து அவருக்கு பயம் வந்தது. எதையும் கவலைப்படாமல் ஜிகுஜிகுவென மதியின் இடுப்பு துடித்துக் கொண்டிருந்தது.



கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக