http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : வனிதாமணி - பகுதி - 1

பக்கங்கள்

சனி, 29 பிப்ரவரி, 2020

வனிதாமணி - பகுதி - 1

கார் தார்சாலையில் விரைந்து போய்க் கொண்டிருந்தது. டிரைவர் சீட்டில் நான். பக்கத்துச் சீட்டில் என் மனைவியின் அக்காள் வனிதாமணி.அப்போது நேரம் இரவுமணி பத்தைத் தாண்டிக் கொண்டிருந்தது. காரின் ஏசியினால் இதமான குளிர். ரேடியோவிலிருந்து பழம்பாடல் ஒன்று மிதந்துவந்தது.

'ஆயிரம் இரவுகள் வருவ துண்டு;ஆனால், இதுதான் முதலிரவு .'

ஓரக்கண்ணால் பக்கத்தில் பார்த்தேன்.வனிதாவுக்கு 30 வயது. நல்ல உயரம். மாநிறம். வட்ட முகம். சற்றே கருத்த பெரிய உதடுகள். திருமணமானவள். ஆனாலும் மதர்ப்புடன் நிமிர்ந்து நிற்கும் முலைகள். உள்ளடங்கிய வயிறு. தூக்கி நிற்கும் மதர்ப்பான சூத்து. உட்கார்ந்திருக்கும் நிலையில் இதெல்லாம் எப்படி கண்டான் என எண்ணுகிறீர்களா?இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்னாடியே என் திருமணத்தின் போதே நான் அவளை அளந்துவிட்டேன்.ஓத்தால் இப்படிப்பட்ட நாட்டுக் கட்டையை ஓக்க வெண்டுமென அன்றே ஆசைப்பட்டேன். இவள் தங்கை - என் மனைவிக்கு மட்டும் என்ன குறைச்சல். செக்ஸில் ஒன்றுமே நானும் என் மனைவியும் விட்டுவைக்கவில்லை. இருந்தாலும் அவ்வப்போது வனிதாவை நினைத்தும் நான் கை அடிப்பதுண்டு.

அதே வனிதாமணி இப்போது என் அருகே. நாங்கள் இருவர் மட்டுமே காரில். இரவு. இருட்டு. தனிமை. பழைய காமப் பாடல். என் சுண்ணிக்குத் தினவெடுத்தது.வனிதாமணி சுரிதாரில் ஜொலித்தாள். அன்று பார்த்த அதே பெரெழில். ஒன்றுமே கறையவில்ல; குறையவில்லை. அவள் புருஷன் இரண்டு ஆண்டுகளாய் என்னதான் பண்ணினான்.

என் திருமணத்திற்கு ஓராண்டுக்கு முன்பே அவளின் திருமணம். அடேயப்பா!மூன்றாண்டுகள் படுபாவி!. அடித்து நிமிர்த்தி பெண்டு எடுத்திருக்க வேண்டியவளை தொடாத மாதிரி புதுசாவே வைத்திருக்கிறானே. இன்னும் கூட கன்னியோ?மனம் களுக்கென்றது. இன்னும் காமம் ஏறியது.அதெல்லாம் இல்லை. புருஷன் அவளை செய்துவிட்டான். ஆனால், ஒன்றுக்கும் பிரயோஜனம் இல்லாத முதலிரவு. உள்ளே வந்தானாம். பரபரவென எல்லாவற்றையும் கலைந்தானாம். படுக்கப் போட்டு ஏறினானாம். சுண்ணி கூதிமுனையில் பட்டவுடனே விந்து முந்திவிட்டதாம். அதோடு முடிந்தது ஃபர்ஸ்ட் நைட். என் மனைவிதான் இதையெல்லாம் சொன்னாள்.

நான் கறுவினேன். 'பாவி, பாவி.'மறுநாள் மறுபடி செய்தானாம். தலை உள்ளேபோகும் தருவாயில் விந்து கொட்டிவிட்டது. இதையும் என் மனைவியே சொன்னாள்.பொறுமினேன். 'பாவி, பாவி, படுபாவி.'ஒருவாரம் கழித்துதான், முழு சுண்ணியும் உள்ளே போனதாம். இரண்டு இழுப்புக்குமேல் தாங்குவதே இல்லையாம். இதை மட்டும் யார் சொல்லியிருப்பார்கள்? என் மனைவிதான்.உறுமினேன்.

'இவன் கெட்ட கேட்டுக்கு கல்யாணம் ஒரு கேடா?'ஆனால், எனக்கு இதிலெல்லாம் ஆர்வமோ அக்கறையோ இல்லாத மாதிரி அலட்சியம் காட்டி நடித்தேன். இப்போது?கார் இருட்டான பகுதியில் போய்க் கொண்டிருந்தது. அவளைத் திரும்பிப் பார்த்தேன். 'அடிப்பாவி!' அவள் என்னையே பார்த்துகொண்டு வந்தது மாதிரி பார்த்தாள். ரேடியோ விளக்கொளியில் அவள் முகம் பிரகாசித்தது. சட்டென் மறுபுறம் திரும்பிக் கொண்டாள். 'சே!'கியர் மாற்றும் சாக்கில் கியர் குமிழியில் உள்ளங்கை வைத்து விரல்களை நன்கு விரித்து இழுத்தேன். அவள் தொடையில் விரல்கள் உரசி வந்தன. சரேலென வனிதா என்னை ஏறிட்டாள்.

“சாரி!"களுக்கெனச் சிரித்தாள்.

“ஏன்?"

“ஒன்னுமில்லே"

“ஒன்னுமில்லாம கூட சிரிப்பீங்களா?"அவள் பேசவில்லை.

“நாளைக்கு வேலையா?"

மறுநாள் ஞாயிற்றுகிழமை என எந்த மடையனுக்குமே தெரியும். என்ன பண்ணுவது.? பேச்சை வளர்த்து அவளை வளைக்க வேண்டுனே!

“நாளை சன்டே தெரியாதாக்கும்"

“தெரியும், பட் ஏதும் ஸ்பெஷல் கிளாஸ் "

“அதெல்லாம் இல்லை. அதான் டெலிவரி ஆன உங்க வைஃவைப் பார்த்துவிட்டு வரச் சொல்லி அவர் அனுப்பினார்"

“நாளை லீவ்னா தங்கிவிட்டே போயிருக்கலாமே?'

“அவரால் முடியாது"

“என்ன முடியாது?"மௌனித்தாள். "நானும் கேள்விப்பட்டேன்."

“என்ன?"

ஒருவளைவு வந்தது. ஸ்டையலாய் வளைத்தேன். நடு ரோட்டில் ஒரு மாடு. சட்டென ஸ்டீயரங்கை வளைத்து ஒடித்துத் திருப்பினேன். அந்தக் குலுங்கலில்ல் வனித என் மீது சாய்ந்தாள்.

“அய்யோ!"

“ஒன்னுமில்லெ ஒன்னுமில்லே"என் மீது சாய்ந்தவள் படீரென விலகினாள்.

“சாரி"

“பரவாயில்லே" - எமாற்றம்.

“பார்த்து ஓட்டுங்க"

“அந்த மாட்டிடம் அல்லவா சொல்லவேண்டும்?"கலகலஎனச் சிரித்தாள்.

“ரொம்ப அழகா சிரிக்கிறீங்க"

“என்ன?'

“சாரி"

“எதுக்கு சாரி?"புன்னகைத்தேன்.

“சரி முன்பு ஏதோ சொன்னீங்க?"

“என்ன?"

“அவரால முடியாது. அப்படின்னு?"

“இல்லே நீங்க இல்லாம ரெண்டுநாள் அவரால் முடியாதுன்னு" இழுத்தேன்.

இதையும் என் மனைவிதான் சொன்னாள். இரண்டு நாட்களுக்கு ஒருதரம் வனிதா காலை விரிக்க
வேண்டுமாம். மேலே படுத்து சக்கு சக்கென சக்கையாய் ரெண்டு குத்து குத்தி நீர்த்துப்போன விந்தை கொட்டிவிட்டு அவர் கவிழ்ந்து படுத்துக் கொள்வாராம்.

“சொல்லுங்க"

“என்னத்தை?"

“எதோ உங்களுக்குத் தெரிஞ்சிருக்கு."

“ம்"

“என்ன தெரியும்?"

“எல்லாமே"எல்லாமே'னா?"

“எல்லாமே"பொய்க்கோபம் காட்டினாள்.

“சொல்லப் போறீங்களா இல்லையா?"

“சொன்னால் கோபிக்கக் கூடாது"

“இல்லே"

“உங்க தங்கச்சிகிட்டே சொல்லிடக் கூடாது?"

“சொல்லலே"

“புரோமிஸ்?"

“புரோமிஸ்!"

“சத்யம் பண்ணுங்க"

இடக்கரத்தை நீட்டினேன். தயங்கினாள். நான் துணிந்துவிட்டேன்.

“ம்! . புரொமிஸ் பண்ணுங்க சொல்றேன்"

மெல்ல என் கைமீது கை வைத்தாள், வனிதா. சட்டென அவள கரத்தை இறுகப் பற்றிக்
கொண்டேன்.அவள் திமிறினாள்.

“கையை விடுங்க"

“பயப்படாதீங்க"இன்னும் இறுகப் பற்றிக் கொண்டேன். என் உடம்பில் திமிர் ஏறியது. வலிய அவள் கையைப் இழுத்து அழுத்தமாய் முத்தமிட்டு எச்சில்படுத்தினேன்.

“அய்யோ!" அலறினாள்.கையை விடுவித்தேன்.

“என்ன இது?" அவள் கத்தினாள்.

“சாரி, நான் ரெண்டு வருஷமா உங்களைக் காதலிக்கிறேன். ஐ லவ் யு வனிதா!"

அவள் சரேலென என்னைப் பார்த்தாள். தலை கவிழ்ந்தாள்.

“உனக்கு என் மீது ஆசை இல்லே'னு சொல்லு. தென் ஐ வோண்ட் டிஸ்டர்ப் யூ எனிமோர்," சொல்லியபடியே அவள் பருத்த வாழைத்தொடைகளில் கைவைத்தேன். மெல்ல நகர்த்தித் தள்ளினாள். பேசவில்லை. கண்கள் பனித்தன. திடுக்கிட்டேன்.

“சாரி, வனிதா" முதன்முதலாய் அவள் பெயரை உச்சரித்தேன், நடுங்கிய குரலில்.

“உன்னைப் பற்றி முழுகதையும் எனக்குத் தெரியும். ஐ நோவ் யூ நீட் இட் வெரி பாட்லி. மீ டூ. எனக்கு நீ வேணும்"

மறுபடி அவள் கரங்களை ஆதரவாய்ப் பற்றினேன். அவள் விசும்பினாள். காரின் வேகத்தைக் குறைத்தேன். அவள் வீடுவர இன்னும் 20 கிலோமீட்டர்களே இருந்தன. அதற்குள் காரியம் நிறைவேறவேண்டும்.

“பயப்படாதீங்க"இன்னும் இறுகப் பற்றிக் கொண்டேன். என் உடம்பில் திமிர் ஏறியது. வலிய அவள் கையைப் இழுத்து அழுத்தமாய் முத்தமிட்டு எச்சில்படுத்தினேன்.

“அய்யோ!" அலறினாள்.கையை விடுவித்தேன்.

“என்ன இது?" அவள் கத்தினாள்.

“சாரி, நான் ரெண்டு வருஷமா உங்களைக் காதலிக்கிறேன். ஐ லவ் யு வனிதா!"

அவள் சரேலென என்னைப் பார்த்தாள். தலை கவிழ்ந்தாள்.

“உனக்கு என் மீது ஆசை இல்லே'னு சொல்லு. தென் ஐ வோண்ட் டிஸ்டர்ப் யூ எனிமோர்," சொல்லியபடியே அவள் பருத்த வாழைத்தொடைகளில் கைவைத்தேன். மெல்ல நகர்த்தித் தள்ளினாள். பேசவில்லை. கண்கள் பனித்தன. திடுக்கிட்டேன்.

“சாரி, வனிதா" முதன்முதலாய் அவள் பெயரை உச்சரித்தேன், நடுங்கிய குரலில்.

“உன்னைப் பற்றி முழுகதையும் எனக்குத் தெரியும். ஐ நோவ் யூ நீட் இட் வெரி பாட்லி. மீ டூ. எனக்கு நீ வேணும்"

மறுபடி அவள் கரங்களை ஆதரவாய்ப் பற்றினேன். அவள் விசும்பினாள். காரின் வேகத்தைக் குறைத்தேன். அவள் வீடுவர இன்னும் 20 கிலோமீட்டர்களே இருந்தன. அதற்குள் காரியம் நிறைவேறவேண்டும்.

(தொடரும்) "பேசு வனிதா. என் மீது கோபமா?"

இல்லையெனத் தலையசைத்தாள்.

உடம்பில் ஜிவ்வென ஏதோ ஊடுருவியது.

"தாங்ஸ்!"

உணர்ச்சியுடன் அவளது தொடையைத் தடவினேன். அவள் என் கைகளைப் பற்றிக்கொண்டாள்.

"வேணாம்."

"ஏன்?"

"பயமா இருக்கு."

"என்ன பயம்?"

பதிலில்லை.

கையை அவள் முதுகுப் பக்கமாய்ச் செலுத்தி இடுப்புக்கு இறக்கினேன். அவள் நெளிந்து இடம் தந்தாள். கையை இடுப்பில் வைத்து அழுத்திப் பிடித்தேன்.

"ஊகும்!" - பொய்யாய்ச் சிணுங்கினாள். பசு கனிந்துவிட்டது.

காரை வலப்பக்கம் வந்த ஒரு சின்ன சாலைக்குத் திருப்பினேன்.
அவள் என்னைத் திரும்பிப் பார்த்தாள்.

"எங்கே போறீங்க?"

நான் பதில் சொல்லவில்லை.

சற்று தூரம் ஓட்டிச் சென்று மெயின் ரோடிலிருந்து காரை மறைத்து ஓரமாய் நிறுத்தினேன். விளக்கு, எஞ்சின் யாவற்றையும் ஆஃப் செய்தேன். அவள் பக்கம் திரும்பினேன். வெளியில் நிலவு. உள்ளேயும் ஒரு நிலவாய் வனிதா. வெளிநிலவொளியில் இந்த நிலவு ஜொலித்தது. புன்முறுவல் செய்தேன்.

"என்ன?"

பொய்யாய் முறைத்தாள்.

"எதுக்கு இங்கே வந்தீங்க?"

"பேசணும்."

"என்ன பேசணும்?"

"ரெண்டு வருஷக் கதை!"

"மெகா சீரியலா?" - களுக்கென நகைத்தாள். ஓ! சகஜ நிலைக்கு வந்துவிட்டாள். அது மட்டுமல்ல.......................

"மெகா சீரியல்தான். ஆனா, இதுதான், இன்னைக்குதான் முதல் எபிசோட்."

"அய்யோ! வீட்டுக்குப் போகலாம். அவர் தேடுவார்."

"எதுக்கு?"

சட்டென என்னைப் பார்த்தாள்.

"சொல்லு எதுக்கு?"

.தலை கவிழ்ந்தாள்.

"சொல்லுடி எதுக்கு?'

"டீயா?"

"ஆமான்டீ!" - சிரித்தேன்.

"ரொம்பதான் ஓவரா போறீங்க."

"ஓவரா போறேனா? ஓகே அப்போ வீட்டுக்குப் போகலாம்."
பொய்யாய்க் காரை ஸ்டார்ட் செய்யப் போனேன். என் கரத்தை இறுக்கி இழுத்தாள்.

"அப்புறம் என்ன?"

"நீங்க ரொம்ப மோசம்!"

"மோசமா? எது மோசம். என் முகமா. என் உடம்பா? இல்லெ இதுவா?'

அவள் கையைப் பற்றி சட்டென என் சுண்ணி மீது வைத்தேன். சட்டென இழுத்துக் கொண்டாள்.

"ச்சீ!"

"என்னடி ச்சீ இது மோசமா?"

"தெரியாது"

"தெரியாதுன்னா?"

"தெரியாது."

கண்களை கவர்ச்சி ததும்ப மூடிக்கொண்டாள்.

நிலவொளியில் பேரழகுப் பெட்டகமாய் என்னருகே ஒரு பஞ்சவர்ணப் பாவை. அகலமான நெற்றி. அதில் மெல்ல புரளும் ஓரிரு கேசங்கள், எடுப்பான எள்ளுப்பூ நாசி, வழவழப்பான கதுப்புக் கன்னங்கள், ஈரமாய் நெளியும் இதழ்கள். சங்குக் கழுத்து, மூச்சுக்காற்றுக்கேற்ப விம்மிப் புடைக்கும் முலைகள், இன்னும் கீழே...........................ஓ!

படக்கென அவள் மீது சரிந்து சீட்டின் சுக்கானை இழுத்து சீட்டைச் சாய்த்து, நானும் அவள் மீது விழுந்து அணைத்தேன். சட்டெனக் கண்விழித்த வனிதா என்னை இறுகத் தழுவிக் கொண்டாள். விசும்பினாள்.

"ஏய் ஏய், வனிதா என்னடி?"

என்னை மேலும் இறுகத் தழுவி முதுகெல்லாம் தடவினாள்.

"என் மீது இவ்ளோ ஆசையா?" - நான்.

"அதான் என்னை மயக்கிட்டீங்களே."

அதற்குள்ளாக பணிந்து விட்டாளா? என்ன சொல்கிறாள் இவள்?

மெல்ல அவளது பட்டுப்போன்ற முகத்தை என் கரங்களால் வருடியபடி என் பக்கம் திருப்பினேன். என்னை ஊடுறுவினாள். நானும் அவளது கெண்டை விழிகளை ஊடுறுவினேன். சட்டெனப் புன்முறுவல் செய்து பார்வையைத் வேறுபுறம் திருப்பினாள். "ஏய்!" என்றபடி என் பக்கம் திருப்பினேன். 'என்ன?' என்பதுபோல் என்னைப் பார்த்தாள், சாகசமாய்.

"ரெண்டு வருஷம்டி. ரெண்டுவருஷம் இந்த அழகு தெய்வத்திற்குத் தவம் இருந்தேன்."

அவள் கன்கள் பனித்தன. அவள் அழகை அள்ளிப் பருகினேன்..
"இன்னைக்குத்தான்..............."

"இன்னைக்குத்தான்?"


"என் தவம் ஈடேறியது."
"டூ லேட்!"

"என்ன?"

"உங்களுக்கு மட்டுமா ரெண்டு வருஷம்?"

.................................................................

"என் தங்கச்சிய நிச்சயம் செய்ய வந்தீங்களே அப்பவே என்னை இழந்துட்டேன்......................................"

.............................................................................

"என் புருஷனோடு இருக்கும்போது கூட.............................."

........................................................................

"என்ன என்ன என்னடி சொல்றே?"

"ஆங் சொலராங்க. என் மனசில் நெருப்பைக் கொட்டிட்டு என் தங்கச்சிய கட்டிக்கிட்டிங்க. எனக்கு கல்யாணம் ஆகாம இருந்திருந்தா எனக்குதான் நீங்க சொந்தமாகி இருப்பீங்க. உங்களப் பத்தி என் சிஸ்டர் சொல்லும்போதெல்லாம், நான் புழுவா துடிப்பேன்."

"அப்படி என்ன சொல்லுவா அவ உன்னிடம்."

"எல்லாமே."

"எல்லாமே'னா?"

"எல்லாமேதான்"

"என் செக்ஸ் பத்தி கூடவா?"

"ம்!"

"அடிப்பாவிகளா?"

"எனக்கு எப்படி இருக்கும் தெரியுமா? இந்தாளுக்கு ஒரு மண்ணும் தெரியலே. என்னை பொம்மை மாதிரி பாவிச்சிட்டு போயிடுவாரு. அவ்ளோதான் அவரால் முடியும். பட் நான்............................."

அவள் நெற்றியில் விழுந்த கேசத்தைத் தடவி விட்டவாறு, "நான் உன்னை நினைச்சி கை அடிச்சே பல லிட்டர் ஸ்பெர்ம் செலவு பண்ணிட்டேன்'டி." - சிரித்தேன்.

"நான் மட்டும் என்னவாம்?" - சட்டென நாக்கை கடித்துக் கொண்டாள், வனிதாமணி.

சரேலெனப் பாய்ந்து அவள் நெற்று, இமைகள், மூக்கு, கன்னங்கள் என மாறி மாறி முத்தமிட்டேன். அவள் துடித்தாள். என்னைப் பெயர் சொல்லி அரற்றினாள். அவள் தேன் அதரங்கள் துடித்தன. மெல்ல முத்தமிட்டு முத்தமிட்டு சுகம் பார்த்து, சட்டென அவளது முழு உதடுகளையும் என் வாய்க்குள் இழுத்து, கவ்வி, சுழித்து, நாவினால் நீவி நக்கிச் சுவைத்தேன். அவளும் தன் வித்தை முழுவதையும் காட்டினாள். என் நாவினாலேயே அவளது பலாச்சுளை இதழ்களை விரித்து என் நாவினை உள்ளே அனுப்பி அவளது நாவினைத் தொட்டு வருடி இழுத்துச் சப்பினேன். தேனடை தோற்றிடும் தித்திப்பு.

ஐந்து நிமிடங்கள் நான் - ஸ்டாப் முத்தமழை.

வனிதா ஏறக்குறைய மயக்கமுறும் நிலைக்கு வந்துவிட்டாள். என் தழுவலில் மயங்கிக் கிடந்தாள்.

"அய்யா, இவ்ளோ ஆசையை வெச்சிக்கிட்டுதான் ரொம்ப நல்லவர் மாதிரி நடிச்சீங்களா.?"

"நீ மட்டும் என்னடி? ஜாடை மாடையாய் சொல்லியிருக்கலாம்'ல?"

"அதனால என்ன? இப்போதான் என்னை சொந்தமாக்கிக் கிட்டிங்களே."

வெற்றியுடன் அவள் உதடுகளில் முத்தமிட்டேன்.

அவளது சுடிதாரை மேலேற்றி உறுவி எறிந்தேன். அம்மாடி!
ரோஸ்நிற பாடிக்குள் அவளது முலைகள் கிண்ணென்று நிமிர்ந்து நின்றன. பாடியிலிருந்து பிதுங்கி நின்ற சதைக்கோளத்தில் முத்தமிட்டேன். அவள் உணர்ச்சி மயமானாள். அவளது முதுகில் கைகொடுத்து பிரா கொக்கிகளை நீக்கி முலைகளை விடிவித்தேன். அவை இரண்டும் மகிழ்ச்சிக் களிப்பில் துள்ளாட்டம் போட்டன. தங்கக் கலசநிறத்தில், வடிவில், பருப்புப் போன்றே மிகச்சிறிய தேன் நிற முலைக்காம்புகள். அதனைச்சுற்றி பழுப்புநிறம் வட்டமாய். ஆச்சரியம்!

"வனிதா, முலைக்காம்புகள் இவ்ளோ சின்னதா இருக்கே?"
"ம்?"
"அவர் வாய் வெச்சி சப்பியிருந்தா, பெருத்திருக்குமே?"

"அதற்கெல்லாம் அவருக்குத் திறமை ஏது?"

வனிதாவை ஆழமானக் காதலுடனும் பரிவுடனும் பார்த்தேன். கனிவு பிறந்தது.

ஒருமுலையை பாசத்துடன் தடவிக் கொடுத்துப் பிசைந்தேன். மற்றது ஏங்கியது. அதனை வாயில் வைத்துச் சுவைத்தேன். அமிர்தம் ஊறியது. வர்ணிக்கமுடியாத சுவை. மறுமுலையையும் சுவைத்தேன்.
வனிதாமணி நெளிந்தாள்.

"என்னை ஏமாத்திட மாட்டிங்களே?"

"எனக்குக் கிடைத்த வரப்பிரசாதமடி நீ. நான் உன்னை எதுக்கு ஏமாற்றணும்? நம்மை யாராலும் பிரிக்க முடியாது." அவளது மேல் உதட்டைக் கவ்விச் சுவைத்தேன். வனிதாமணி என் கீழுதட்டைக் கவ்விச் சுவைத்தாள்.

"நான் அதைச் சொல்லலே. இப்படி எனக்கு உணர்ச்சி வர வெச்சிட்டு, அவர் மாதிரி பாதியிலேயே விட்டுட்டு...."

"ஏய் என்னை என்ன நீத்துப்போன விந்துக்காரன்னு நினைச்சியா. ஒரு பிள்ளையும் பெத்துட்டேன். ஏன் உன் தங்கை என் வேகம் பத்தி ஒன்னும் சொல்லலியா?"

"சொல்லி சொல்லிதான் என்னுடையதை ஈரமாக்கினாள்.

"

"உன்னுடையதுன்னா?"

"ச்சீ! சொல்ல மாட்டேன்."

"சொல்லுடி."

"மாட்டேன்"

"சொல்லுடின்னா?"

"மாட்டேனா?"

"போடி புண்டை!"

"ஆங் அதேதான்."

"எதேதான்?"

"இப்ப சொன்னீங்களே>"

"என்ன சொன்னேன்?" - தெரியாத மாதிரி நடித்தேன்.

என் காதைச் சட்டென தன் வாயருகே இழுத்து, "புண்டை!" எனக் கிசுகிசுத்தாள். என் நாடி நரம்பிலெல்லாம் 1000 வாட்ஸ் மின்சார அலைகள்.

"தெரியுதில்லெ, அப்புறமும் என்னடி பயம்?"

"அதற்கெல்லாம் இந்த நேரமும் இடமும் போதுமா?"

முறுவலித்தாள்.

"எனக்கும் அப்படிதான்டி தோணுது. பட் ஆரம்பிச்சிட்டேனே. பாதியில் விட்டுட்டு நானும் உன்னை ஏமாத்த விரும்பலேடி"

"நீங்க என்னை ஏமாத்த மாட்டிங்க. ரெண்டு வருஷம் காத்திருந்தோம். இன்னும் ரெண்டொரு நாள் காத்திருந்து.................."

"காத்திருந்து?"

"முழுசா என்னை எடுத்துக்குங்க."

"நானே உன்னை முழுசா எடுத்துகிட்டா.............அந்த ஆளுக்கு?" - நக்கலடித்தேன்.

"ரெண்டு வருஷம் பண்ணதையே பண்ணிட்டு போகட்டும்."

"வனிதா!" காதலுடன் அழைத்தேன்.

"நான் உங்களுக்கு வெறும் வப்பாட்டியா இருக்க விரும்பலே. மனசார என்னையும் பொண்டாட்டியா நடத்துவீங்களா?"

"அது.அது....................." எனக்கும் ஆசைதான். ஆனால்.....................

"ஊர் உலகத்துக்கு வேணாம். உங்க மனசளவில்?"

உணர்ச்சிப் பெருக்குடன் வனிதாவை அள்ளி அணைத்துக் கொண்டேன். அவளும் என் அணைப்புகுள் ஒன்றிக் கலந்திட முயன்றாள்.

"அப்போ நீ எனக்கு ரெண்டாவது பொண்டாட்டி!"

"அத்தான்!"



மூன்று நாட்கள் சென்றன. எங்கே சென்றன? ரொம்ப ரொம்ப ரொம்ப மோசமான நாட்கள். நகரவே மறுத்த சனியன்கள். ரொம்பவும் சிரமப்பட்டேன். அலுவலகத்தில் கூட வனிதாமணியின் ஞாபக்ம் வந்துவிட்டால் பாத்ரூம் சென்று அங்கிருக்கும் சோப்பைக் குழைத்துக் கையடித்துவிட்டு வருவேன். ஏமந்துவிட்டோமோ என்கிற மனக்கிலேசமும் வந்து போனது.

டீக் டீக் டீக்.....

செல்ப்ஃபோனை எடுத்தேன்.

எஸ்.எம்.எஸ். நியூ மெஸ்ஸேஜ்.

'யெஸ்' க்ளிக் செய்தேன்..

"அத்தான், அவர் வெளியூர் போகிறார். இன்று மாலை வரவும்."

மனம் துள்ளிவிழுந்து துடித்டித்தது. 'அட்ரா சக்கை!'

மனைவிக்கு ஃபோன் செய்து ஒரு பொய்செய்தி சொன்னேன். மாலைக் கருக்கலில் மல்லிகைப் பூவுடன் வனிதாமணி வீட்டில் ஆஜர்.

என் கண்கள் அகல விரிந்தன. முதலிரவுக்குப் போகும் அதியற்புத அலங்காரத்துடன், தகதகத்தாள், வனிதாமணி. ஓடிச்சென்று வாரியணைத்துத் தூக்கிக் கொண்டு தட்டாமாலை சுற்றினேன். குதூகலம்.

இறுக்கி அணைத்த்படியே இறக்கினேன். அவளது வயிறு, முலை எல்லாம் என் நெஞ்வ்கில் பட்டு பிதுங்கி, நசுங்கின. அப்படியே அணைத்தபடி உதடுகளைக் கவ்வி இழுத்துச் சுவைத்து அவளது எச்சில் அவ்வளவையும் உறிஞ்சி விழுங்கினேன். அதுதானே எனக்கு உயிர்தண்ணி?

அவள் விலகினாள்.

"வாங்க ரூமுக்குப் போயிடலாம். இங்கே சத்தம் வந்தால் ஆபத்து."

எனது கரத்தைப் பற்றி அழைத்துகொண்டு அவளது பெட்ரூமிற்குள் நுழைந்தாள் நான் அவள் பின்னழகைப் பார்த்து ரசித்தபடி நடந்தேன். அவை இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் என்னிடம் சிக்கி என்னென்ன பாடுபடப் போகின்றனவோ?

அவள் புருஷன் வீக் என்றாலும் அந்த பெட்ரூம் அலங்காரத்தைப் பார்த்து நான் அசந்து போனேன். நால்புறமும் சுவரில் ஆளுயரக் கண்ணாடி. சரவிளக்கு. எழில் கொஞ்சும் பெண்களின் நிர்வாணப் படங்கள். மூலையில் சின்ன. அட்டச் பாத்ரூம். ம்!

"என்ன பார்க்கிறீங்க?"-வனிதாமணி.

"இந்த மாதிரி பெட்ரூம் இருந்துமா..........................................?'

அவள் என் நெஞ்சில் சாய்ந்தாள்.

"பெட்ரூம் மட்டும் இப்படி இருந்துட்டா போதுமா?'

அவளை முத்தமிட்டேன். அப்போதுதான் பார்த்தேன். "வனிதா உன் தாலிக்கொடி..............?"

"அது இப்போ அவசியமா? பீரோவில் பத்திரமா இருக்கு."

"ஏன்?'

'உங்களுக்கு எந்த மனக்கஷ்டமும் வந்திடக்கூடாது. அதான்."

அவளை இறுகத் தழுவினேன். அவள் விலகி டவல் எடுத்துக் கொடுத்தாள். "குளிச்சிட்டு வந்துடுங்க". அடடா! பாத்ரூமிற்கு ஓடினேன். குளித்தேனா இல்லையா எனக்கே தெரியாது. இடுப்பில் டவலுடன் வந்தபோது வனிதா காப்பியுடன் நின்றாள். வாங்கி ஒரே முடக்கில் குடித்தேன். நல்ல வேளை இதமான சூடு. அதற்குள் என் சுண்ணி நீட்டிக் கொண்டு டவலைக் கொடியாக்கிக் கொண்டான். வனிதா அதைப்பார்த்துவிட்டு சிரித்தாள்.

"என்னடி சிரிக்கிறே?'

"அவருக்கு ரொம்ப அவசரம் போலிருக்கு."

"அப்புறம் என்னடி. ரெண்டு வருஷம் காத்திருந்தானே," என்றவாறு அவளை அணைத்துக் கொண்டேன். என் சுண்ணி அவளது புண்டைக்கு நேராய். இடையில் சனியன் பிடித்த சேலை.

"என்ன அவசரம்? ஒருவாரம் அவர் வரமாட்டார்."

"அம்மாடி! ஒரு வாரமா?'

"ம்"

"அப்போ நீ கர்ப்பமே ஆயிடுவேடி."

"அய்யோ அதெல்லாம் வேணாம்."

"ஏன்டி?"

"இன்னும் கொஞ்ச காலம் நல்லா நாம் அனிபவிச்சிட்டு, அப்புறம் பெத்துக்கலாம்."

"வாவ்!"

"எப்படிப் பார்த்தாலும் உங்க பிள்ளையைதானே நான் சுமக்கப் போறேன்."

எனக்கு என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை. அவளை இறுகத் தழுவி, "ஐ லவ் யூடி," என்றேன்.

சுற்றிலும் பதித்திருந்த நிலைக்கண்ணாடிகள் எங்களை அழகாய்ப் பிரதிபலித்தன.

வனிதாமணியின் சேலை முந்தானையை மெல்ல உறுவி, சுற்றி இழுத்தேன். இடுப்பில் சொருகியிருந்ததை உறுவினேன். சிணுங்கினாள் சேலை விடைபெற்றதும் ப்ளவுஸ் பாவாடையுடன் ஜொலித்தாள். பாவாடை நாடாவை இழுத்தேன். பாவாடை வட்டமடித்து விழுந்தது. ரோஸ்நிற பாண்டீஸ். மதனமேடு முட்டிக்கொண்டு தெரிந்தது. குனிந்து பாண்ட்டிஸ் மீது முத்தமிட்டு நிமிர்ந்தேன்.

எதற்கு ப்ளவுஸ்? அதன் கொக்கியை நீக்கி அவிழ்த்தேன். ரோஸ்நிற பிரா. உள்ளேகூட பெண்கள் மேட்ச்சாகத்தான் உடுத்துகிறார்கள். பிரா மற்றும் பாண்டீஸில் வனிதா தேவலோகக் கன்னியாய்த் திகழ்ந்தாள். என்னை அணைத்துக் கொண்டு நின்றவள் சட்டென என் இடுப்பு டவலை அவிழ்த்து விட்டாள். சுண்ணி நேராய் அவள் பாண்டிஸில் இடித்தது. வனிதா சட்டென் அமர்ந்து என் சுண்ணியை உற்றுப் பார்த்து ரசித்தாள்.

"என்னடி பிடிச்சிருக்கா?"

"ரொம்ப பெருசு!" அதனைப் பிடித்து, காளான் மொட்டுபோலிருந்த தலையில் முத்தமிட்டாள். கையில் பிடித்துக் கொண்டு நீவிவிட்டாள்.

"அது ரெடியாதானே இருக்கு. எந்த உசுப்பலும் தேவை இல்லேடி."

"இப்படிதான் எல்லாருக்கும் அன்ரட் அண்ட் ஃபிஃடி டிக்ரீஸில்
நிக்குமா?'

நான் பெருமிதம் கொண்டேன்.

அவளைத் தூக்கி நிறுத்தி அணைத்துக் கொண்டேன். பின்னால் கரத்தை நீட்டி பாடி கொக்கியை நீக்கி பிராவைக் கலற்றினேன். குத்தீட்டிபோல் அவள் முலைகள் விண்ணென்று தூக்கி நின்று குலுங்கின..

ஒருமுலையை பற்றிப் பிசைந்தபடி மற்றதை வாயிலிட்டுக் குதப்பி சுவைத்து காம்பைக் கவ்வி இழுத்தேன். வனிதா என் தலையைப் பற்றிக் கொண்டு அழுத்தினாள். அடுத்த் முலையையும் ருசி பார்த்தேன். மெல்ல முழந்தாளிட்டேன். வயிறு. உள்ளடங்கி இருந்தது. தொப்புள் கூதியின் அமைப்புக்குக் கட்டியங் கூறியது. வயிற்றைப்பிசைந்து தொப்புளில் முத்தமிட்டு நாக்கைவிட்டுத் துழாவினேன். வனிதா கிறங்கினாள். 'உஸ் உஸ்' என அவள் எழுப்பிய ஒலிகளே அதற்குச் சான்று.

பாண்டீஸைப் பார்த்தேன். அற்புத வடிவம். முக்கோணமாய், முனையில் மதனபீடத்தைத் தாங்கியபடி, முட்டிக் கொண்டு........................... முத்தமிட்டேன். மெல்ல பாண்டீஸை உறுவினேன். அவள் தடுப்பதுபோல் நடித்தாள். நாணம். அவளது மென்கரத்தை முத்தமிட்டு விலக்கி பாண்டீஸைக் கீழே இறக்கினேன். வாவ்!

பளபளக்கும் தங்கநிற முக்கோணப் பெட்டகம். மாசு மறுவோ ஒரு மயிரோ கூட இன்றி மொழுமொழுவென்று ஜொலித்தது. சப்பென வாய் வைத்து மதனமேட்டை அழுத்தமாய் முத்தமிட்டபடி பெரிய பெரிய அவளது சூதை அழுத்திகொண்டு பிசைந்தேன்.
வனிதாவின் இரு தொடைகளுக்கும் நடுவில் நாக்கைவிட்டு கூதியைத் தொடமுயன்றபடி பின்புற வாசலில் விரல் வைத்து அழுத்தினேன். அவள் தடுத்தாள்.

"அய்யோ! பின்னாடி ஒன்னுமில்லெ"

"ஒன்னுமில்லையா? பைத்தியம்..... பைத்தியம். அங்கேயும் ஒரு சொர்கமிருக்குதடி," எழுந்து அவளை அணைத்துக்கொண்டு சொன்னேன்.

"அங்கேயா?"

"ஆமா"

"உள்ளே போகுமா?"

"முழுசாவே போகும். ஆனா பிள்ளைதான் தங்காது!"

"சீ! என்னை ஒருவழி பண்னாம விடமாட்டீங்க போலிருக்கே?"

"ஒருவழியா பலவழிகளில் பண்ணப்போறேன்டி."

என்னை அணைத்துக் கொண்டு முறுவலித்தாள், வனிதா. அவளை மலர்க்கொத்து போல் அள்ளிக்கொண்டு போய் மெத்தையில் கிடத்தேன். பக்கத்தில் படுத்தேன். ஸ்பிரிங் மெத்தை சொகுசாய் அமிழ்ந்து கொடுத்தது. எல்லா ஏற்பாடும் அவள் புருஷன் செய்திருக்கிறான். ஆனால்,....................

வனிதாவின் உடம்பு முழுக்க செ.மீ. பை செ..மீ முத்தமிட்டு, எச்சிலாக்கி, மெல்ல ஆங்காங்கே செல்லக் கடி கடித்து பற்குறி பத்தித்தபடி தொடைகளைப் பிசைந்து முத்த்மிட்டேன். மதனமேடை என்னை போருக்கு அழைப்பதுபோல் புடைத்து இருந்தது. அவளது கால் மாட்டில் அமர்ந்து கால்களை மெல்ல விரித்து முன்னேறி கூதியருகே வந்தேன். புண்டை தேனாமிர்தம் சொட்டியபடி ஈரப்பளபளப்புடன் துடித்துக் கொண்டிருந்தது. கூதியின் வெளியிதழ்கள் சுருங்கி விரிந்து என் பூலை விழுங்கத் துடித்தன.

"ஃபுல்லாவே ஷேவ் பண்ணிட்டியா?"

"ம்"

"எப்போ?"

"கொஞ்சம் முன்னாடிதான்."

எப்பவுமா? இதான் ஃபர்ஸ்ட் டைமா?"

"எவ்ரி ஃபிஃடீன் டேய்ஸ்."

அவள் புண்டையாய் பேராசையுடன் முத்தமிட்டேன். வாயெல்லாம் பிசின்போல் தேன் அப்பிக் கொண்டது. சுவைத்தேன். முதலில் புண்டையைச் சுற்றியிருந்த, வழிந்த தேனையெல்லாம் நக்கி நக்கி நக்கிச் சுவைத்தேன். பின்னர் வனிதாவின் புண்டை உதடுகளை விரித்து நக்கினேன். நடுகுழி தங்கச் சிமிழுக்குள் செந்தூரமாய் சிவந்து அழகு காட்டியது. மெல்ல நாக்கை அந்தக் குழிக்குள் வைத்தேன்.

வனிதா துள்ளினாள்.. 'புஸ்.......புஸ்' என ஒலி எழுப்பினாள். நன்றாக நக்கினேன். அவள் துடித்தாள். என் தலையை அமுக்கி அழுத்தினாள். திணறினேன். எனினும் நக்குவதை விடவில்லை. அவளது கிளிட்டோரிசை கவ்வி இழுத்து நாவினால் தடவிச்சுவைத்தேன்.

சட்டென அவள் அஷ்டகோணலாய் உடம்பை நெளித்தாள். பொளக்கென கூதியிலிருந்து திரவமாய் மதனநீர் பெருக்கெடுத்து வழிந்தது. அதைக்குடித்தால் ஆண்களுக்கு ஆயுள் கெட்டி. சட்டென வாய்வைத்துக் குடித்தேன். பழைய இரும்பு வாடையுடன் புளித்தது. புளித்த தேன் எனச் சுவைத்தேன். ஒருசொட்டும் கீழே சிந்த விடவில்லை.

வனிதாவின் பிடி தளர்ந்தது. ஏறிட்டுப் பார்த்து மேலேறி வந்து அவள் மீது படுத்து அணைத்துக் கொண்டேன்.

"என்னடி அவ்ளோதானா?"

அவள் வெட்கப்பட்டு என்னை அணைத்துக் கொண்டாள்.

"இதான் ஃபர்ஸ்ட் டைம் அத்தான், எனக்கு இப்படி ஆனது." கிசுகிசுத்தாள்.

எனக்குள் பெருமிதம்.

"உன் பூமியின் சொர்கம் அற்புதமா இருக்குடி."

"பூமியின் சொர்கமா?'

"ஆமாம். இந்த பூமியில் சொர்கமே பெண்களில் புண்டைதானே?"

"ச்சீ!"

"என்னடி ச்சீ?" என் உதடுகளில் ஒட்டியிருந்த அவளது ஆர்கஸ நீரை அவள் வாயில் தடவினேன். "இதான் நீ வடிச்ச தேனாமிர்தம். எப்படி இருக்கு?"

என்னைப்புரட்டிப் போட்டு மேலேறிப்படுத்தாள், வனிதா. "எனக்கு இப்பவே செத்துடணும் போலிருக்கு?'

அவளைப்பார்த்தேன்.
"இந்த சுகத்தோடேயே செத்திடணும்."

"அடிப்பாவி! என்னை அட்டம்ட் ரேப்'னு மாட்டிவிட்டுடுவே போலிருக்கே?"

சிரித்தேன்.

"உங்களுக்குக் கிண்டலா இருக்கு. ஒவ்வொரு நாளும் நான் பட்ட நரகவேதனை எனக்குத்தான் தெரியும். இந்த லட்சணத்தில் என்னடி நீ மரக்கட்டை மாதிரி கிடக்கிறே? ஒரு ஆக்ஷனும் இல்லெ. இப்படியே போனா நான் இன்னொருத்திய தேடவேண்டியதுதான் என்கிற விமர்சனம் வேறு."

அவளை ஆதரவாய்த் தட்டிக் கொடுத்து ஆறுதல் படுத்தினேன்.

மறுபடி முத்தக்கலை தொடங்கியது. தலைகீழாய் தவழ்ந்து, முத்தமிட்டு முத்தமிட்டு அவள் தொடைகளைத் தூக்கி வளைத்து கூதியைச் சுவைத்தேன். அவள் முகத்துக்கு நேரே என் சுண்ணி. அவள் மெல்ல மெல்ல முத்தமிட்டாள்.

"என்னடி அயிரை மீன் மாதிரி பாசாங்கு. வரால் மீன் மாதிரி கவ்வுடி."

'லபக்'கென அவள் என் சுண்ணியைக் கவ்வினாள். எனக்குள் மின்னலைள். சப்பினாள். ஊம்பினாள். குதப்பினாள். பற்களில் உரசினாள். என் சுண்ணி அவளிடம் பாடாய்ப் பட்டது. நான் ஆசைபெருக்கெடுக்க இன்னும் தொடைகளை இழுத்து அவளது ஆசனவாயைப் பார்த்தேன். சின்னஞ் சிறு கறுப்புச் சுரியனாய் கிரணக் கோடுகளுடன் மலவாசல் வசீகரித்தது. அதனை முத்தமிட்டு நாக்கினால் தடவி வட்டமிட்டு ஓழ் செய்தேன். வனிதா என்னை மேலே இழுத்தாள்.

"போதும், எனக்கு மறுபடி வந்திடும் போலிருக்கு."

அவளது கால்களை நன்கு விரித்தேன். என் சுண்ணியை அவளது புண்டைக்குழியில் வைத்தேன்.

"ஓகேவா?'

"டபுள் ஓகே" - நாணினாள்.

நறுக்கெனக் குத்தினேன்.

"அம்மாஆஆஅ!"

"என்னடி?"

"கொஞ்சம் மெல்லமா.'

"வலிக்குதா?"

"கொஞ்சம்."

அவள் சொன்னது முழு உண்மை. சுண்ணி ரொம்ப சிரமத்துடனே இறுக்க்க்கமான வனிதாவின் புண்டைக்குள் போனது. நேற்றுதான் கன்னி கழிந்து இன்று இரண்டாவது ஆட்டம் போடுவதுபோல் சுகமோ சுகம். மெல்ல மெல்ல அழுத்தி முழு சுண்ணியையும் அவளது புண்டைக்குள் விட்டு கொட்டை மட்டுமே வெளியில் நிற்க வனிதாமீது படுத்துக் கொண்டேன்.

"எப்படி இருக்கு?"

"ம்!"

மெல்ல சுண்ணியை அசைத்தேன். சுழற்றினேன்.. வனிதா "ம்."ம்....," எனப்பிதற்றி புறாபோல் ஒலி எழுப்பினாள்.. மெல்ல சுண்ணியை இழுத்து சட்டெனக் குத்தினேன்.. "க்கும்!" என்றாள்.

"முழுசும் போயிடுச்சு."

"முழுசுமா?"

"ஏழு இன்ச்சும்"

"ஏழு இன்ச்சா?'

"போதாதா?'

அவள் என் பட்டக்ஸில் கிள்ளினாள்.

மறுபடி இழுத்துக் குத்தினேன். அவள் மெல்ல இடுப்பைதூக்கி இடித்தாள். புரிந்துகொண்டேன்.. வனிதாவின் இருகால்களையும் வளைத்துக் கொண்டேன். இடுப்பு மேழே உயர்ந்தது. அப்படியே முலைகளில் கைகளை மெல்ல ஊன்றிப் பிசைந்தபடி ஓக்கத் துவங்கினேன். வனிதாமணி இடுப்பை அசைத்து அசைத்துக் கொடுத்தாள். சுண்ணி வனிதா கூதியின் அடி ஆழம் வரை போய் வந்து போனது.

சற்று ஓய்வு.

புறவிளையாட்டுகளில் ஈடுபட்டோம். தட்டிக் கொள்ளுதல். கிள்ளுதல். முத்தமிடுதல்.

கொஞ்ச நேரம்.

பின்னர், வனிதாவின் கால்களை உயர்த்தினேன். விரித்தேன். முழந்தாளிட்டபடி ஓக்கத் துவங்கினேன். வனிதா என் தாளத்திற்கேற்ப இடுப்பைத் தூக்கித் தூக்கிக் கொடுத்து முழுசுண்ணியையும் உள்வாங்கினாள். சிறிது நேரம் புணர்ந்தேன்.

விந்து வெளிவரும் நேரம்.

அடக்கினேன்.

மறுபடி அவள் மீது படுத்து ஓய்வெடுத்தேன். வெளிக்கலவி புரிந்தோம்.

சற்று சென்றது.

இரண்டு கால்களையும் ஒரு சேர பிடித்து மேலேற்றி கும்பிட்ட அவளது கூதியில் ஓக்கத் தொடங்கினேன். அவள் என்னை இழுத்துத் தன் மீது போட்டுக்கொண்டு ரிதமின்றி கசக்கிப் பிழியத் துவங்கினாள். பலவாறு ஒலிகள் எழுப்பினாள். உச்சத்திற்கு வந்துவிட்டாள் போலும்.

நான் அவள் மீது கவிழ்ந்துக் கொண்டு உதடுகளக் கவ்விச் சுவைத்தபடி முலைகளைப் பிசைந்துகொண்டு ஓக்கலானேன். அவள் என் இடுப்பைச் சுற்றிவளைத்துக் கொண்டு இடுப்பைத் தூக்கி தூக்கி என்னை 'ஓத்'தாள்.

அவள் உடல் அஷ்டகோணலாய் நெளிந்தது. என் உடலும் அஷ்டகோணலாய் நெளிந்தது. என் சுண்ணி விந்தை பீய்ச்சினான். அவளிடமிருந்தும் திரவம் வெளியேறியது. இரண்டும் அவளது கர்ப்பப் பையருகே கலந்து உறவாடின. நான் இன்னும் இன்னும் இன்னும் என் சுண்ணியை அழுத்தினேன். முடிந்தால் விரைக்கொட்டைகளும் உள்ளே போய்விடட்டும். ஒருவரை ஒருவர் இறுகத் தழுவிக்கொண்டு கிடந்தோம்.

கொஞ்ச நேரங்கழித்து கண்விழித்தோம். வனிதா புன்முறுவலுடன் என்னை அணைத்து முத்தமிட்டாள். "சரியான மன்மதராஜன் நீங்க."

"அவ்ளோதானா?'

"ஆம்பிளை'னு சொல்றதுக்கு அர்த்தமுள்ள அத்தான்,"

"புதுக்கவிதையா?'

முறுவலித்தாள்.

என் சுண்ணியின் டெம்பர் குறைந்தாலும் வனிதாவின் புண்டையைவிட்டு வெளியேற மறுப்பவன் மாதிரி உள்ளேயே இருந்தான். மெல்ல எழுந்தேன். பெட்ஷீட்டில் வனிதாவின் கூதிக்கு கீழே காமதேனுவும் சோமபானமும் கலந்தது போல், எங்களின் விந்து வட்டமடித்துக் கொண்டிருந்தது.

சுற்றிலும் பார்த்தேன். நிலைக் கண்ணாடிகளில் மன்மதன் - ரதியாய் எங்கலின் கோலம். வனிதாவுக்கும் காட்டினேன். சிரித்தாள்.



அப்போதுதான் டிரஸ்ஸிங் டேபிள் மீதிருந்த மல்லிகைச் சரம் என் கண்ணில் பட்டது. அவள் தலையில் சூடி அழகு பார்க்க வாங்கி வந்தேன்.

ஆயினுமென்ன?

எட்டி அதனை எடுத்தேன். மூன்றாகத் துணித்தேன். வனிதாமணி என்னையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். இரு சரங்களை அவளது இரு முலைகளில் சுற்றினேன். மற்றதை அவளது மதனமேடையில் வைத்தேன்.

அவள் பூரித்தாள். என்னை இழுத்து தன் மீது போட்டுக் கொண்டாள். "இன்னும் என் மீது ஆசையா?"

"வெறும் உடம்பு ஆசைனா செஞ்சி முடிஞ்சதும் சலிப்பு வந்திடும். பட் நான் உன் உடம்பை மட்டுமா விரும்பினேன். உன்னை முழுசுமா இல்ல காதலிக்கிறேன்."

அவள் விசும்பினாள். "இது போதும் அத்தான் எனக்கு." இறுகத் தழுவினாள்.

"பசிக்குது வனிதா."

"அதற்குள்ளாகவா?'

"அடியே, ஓழுக்குண விலாத போது சிறிது வயிற்றுக்கும் ஈயப்படும்'னு சங்க காலத்திலேயே சொல்லியிருக்குடி."

வனிதா பெரிதாக நகைத்தாள்.

எழுந்தாள்.

"சாப்பாடு எப்போதோ ரெடி வாங்க."

இருவரும் நிர்வாணமாகவே டைனிங் ரூமிற்கு வந்தோம். மேசை மீது எல்லாம் தயாராய் இருந்தன. ஒவ்வொரு பாத்திரத்தின் மூடியைத் திறந்தாள், வனிதா. கோழிப் பொரியல். ஆட்டிறைச்சி வறுவல். மீன்குழம்பு. இன்னும் ....................

"இவ்வளவும் யாருக்குடி?"

"எல்லாம் என் அத்தானுக்குதான்." என் வயிற்றில் இடித்தாள்.

"அம்மாடி இவ்வளவும் நான் சாப்பிட்டேன்; செத்தேன்."

"அப்புறம் எப்படி உங்களுக்குப் பலம் வரும்?'

"எதுக்குப் பலம்?'

"அதுக்குதான்." நெஞ்சில் செல்லமாய்க் குத்தினாள்.

இருவரும் அருகருகே அமர்ந்தோம். சரிப்பட்டு வரவில்லை. அவளை அள்ளி என் மடியில் அமர்த்திக் கொண்டேன். ஒரே தட்டில் பரிமாறி உண்டோம். அவளுக்கு நான் ஊட்டினேன். அவள் எனக்கு ஊட்டினாள். 








கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக