http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : அரவிந்த் அம்மா புவனா - பகுதி - 1

பக்கங்கள்

சனி, 8 பிப்ரவரி, 2020

அரவிந்த் அம்மா புவனா - பகுதி - 1

மாலை நேர டியூஷன் முடிந்து அரவிந்த் வீட்டிற்கு வந்தபோது, அவனுடைய அம்மா புவனா தரையில் அமர்ந்து காய்கறிகளை நறுக்கிக்கொண்டே டீவீயில் சீரியல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். புவானாவின் கணவன் கணபதி வெளிநாட்டில் தங்கி வேலை செய்கிறான். பள்ளி படிப்பை பாதியில் நிறுத்தி, பின்னர் எலெக்ட்ரீசியானக வேலை செய்து, புவனாவை திருமணம் செய்தான். ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் ஒரு ஆளை பிடித்து அரபு நாட்டிற்கு வேலைக்கு சென்றான். இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஒரு மாதம் விடுமுறைக்கு வருகிறான். எட்டு வருட காண்ட்ராக்ட். இப்போது சொந்தமாக கட்டிய அந்த வீட்டில், புவனாவும், மகன் அரவிந்த்-ம் இருக்கின்றனர். அரவிந்த் தற்போது பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு படிக்கிறான். சுமாராகத்தான் படிப்பான். ஆனால் ஓரளவு மதிப்பெண் எடுத்து தேர்ச்சி பெறுவான். புத்தகபையை வைத்துவிட்டு வந்து அவள் அருகில் நின்றான் அரவிந்த். இன்று முதல் புதிதாக ஒலிபரப்பாகும் புதிய சீரியலை ஆர்வமாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.


|
|
அரவிந்த் அவனுடைய அம்மாவின் ஜடையை நோட்டமிட்டான். வழக்கம்போல இன்றும் அவளுடைய அடர்த்தியான இடுப்பளவு முடியை ஜடையாக பின்னியிருந்தாள். காலையில்தான் தலைக்கு குளித்து இருந்தாள். அதனால் அவளுடைய தலைமுடி மிருதுவாக இருப்பதுபோல தெரிந்தது. அவளுடைய உச்சந்தலையில் அவனுக்கு பிடிக்காத அந்த இரண்டு நரைமுடி தெரிந்தது. எத்தனைமுறை சொல்லியும் புவனா அதை எடுக்க மறுத்துவிட்டாள். இன்று அவளுக்கு தெரியாமல் அவளுடைய தலையில் இருந்து அந்த இரண்டு முடியை வெட்டிவிடவேண்டும் என நினைத்தான். நேராக அறைக்குள் சென்ற அரவிந்த், ஒரு சிறிய கத்தரிக்கோலை எடுத்து ஒரு முறை வெட்டிப்பார்த்துவிட்டு பாக்கட்டில் போட்டுக்கொண்டு வெளியே வந்தான். வெளியே வரும்போது கையில் தேங்காய் எண்ணை பாட்டிலை எடுத்துவந்தான். புவனாவின் அருகில் இருந்த நாற்காலியை எடுத்து போட்டு அமர்ந்தான். அரவிந்த் கையில் இருக்கும் பாட்டிலை பார்த்ததும் அவனை பார்த்து புன்னகைத்துவிட்டு, வெட்டிய காய்கறிகளை எடுத்து அடுக்களையில் வைத்துவிட்டு வந்து அவன் முன் அமர்ந்தாள்.
|
|
பாட்டிலை கீழே வைத்துவிட்டு, அழகாக பின்னியிருந்த அவளுடைய ஜடையை கையில் எடுத்தான். தினமும் தொட்டுபார்ப்பதுதான் என்றாலும், அவனுடைய அம்மாவின் தலைமுடியை கையில் பிடித்திருப்பது அவனுக்கு உற்சாகமாக இருக்கும். இப்போதும் அதுபோலவே மிகவும் உற்சாகமானான். இன்னொரு காரணம், இன்னமும் பார்க்க இளமையாக இருக்கும் அவனுடைய அம்மாவின் தலையில் இருக்கும் அந்த இரண்டு நரைமுடியை இன்று வெட்டிவிடப்போகிற சந்தோஷம். மெல்ல புவானாவின் ஜடையை அவிழ்த்துவிட ஆரம்பித்தான். முழுவதுமாக அவள் ஜடையை அவிழ்த்துமுடித்தபின் அவளுடைய தலைமுடியை மொத்தமாக அள்ளி கையில் வைத்து அவளுடைய கூந்தல் வாசனையை நுகர்ந்து அனுபவித்தான். மூன்று ஆண்டுகளுக்குமுன் அரவிந்த் அவனுடைய Hair fetish ஆசைகளை பற்றி கூறியபோது சற்று தயங்கினாலும், பின்னர் ஒரே மகனின் ஆசையை நிறைவேற்ற புவனா அவளுடைய தலைமுடியை தொட்டுபார்த்து அனுபவிக்க அரவிந்த்-க்கு அனுமதி அளித்தாள். அப்போதெல்லாம் அரவிந்த் புவனாவின் தலைமுடியில் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும் கூச்சமாக இருக்கும். ஆனால் இப்போது பழகிவிட்டாள். அரவிந்த்-ன் கைகள் அவளுடையதலைமுடியை அள்ளி விளையாடிக்கொண்டிருக்க, புவனா டீவீயில் மூழ்கி இருந்தாள்.
|
|
அரவிந்த் மெல்ல அவள் தலைமுடிக்குள் கைவிட்டு கோதிவிட ஆரம்பித்தான். புவனாவும் மெல்ல பின்னால் சாய்ந்து அவனுக்கு ஏத்தபடி தலையை கொடுத்தாள். மெல்ல குனிந்து அவள் உச்சந்தலையில் முத்தம் கொடுத்தான். மகனின் கூந்தல் ஆசையை எண்ணி புவனா சிரித்தாள். ஒரு கையால் அவள் தலைமுடியை தடவிக்கொண்டே இன்னொடு கையை பாக்கட்டில் விட்டு கத்தரிக்கோலை தேடினான். மெல்ல சத்தம் இல்லாமல் கத்தரிக்கோலை வெளியே எடுத்தான். புவனா தீவிரமாக டீவீயில் இருக்கிறாள் என்பதை உறுதிபடுத்திக்கொண்டு இடது கையால் மெல்ல அந்த நரைமுடியை பிடித்தான்.  வலது கையில் இருந்த கத்தரிக்கோலை மெல்ல அவள் தலைமுடியை நோக்கி கொண்டுவந்தான்.புவனா ஏதோ கேட்க திடுக்கிட்டு கத்தரிக்கோலை பின்வாங்கினான்.
|
|
அரவிந்த்: என்னம்மா.. ஏதோ கேட்டீங்க?
|
புவனா: அரவிந்த், அம்மா உனக்கு பிடிச்சமாதிரி நடந்துகிறேனா?
|
அரவிந்த்: ஏன்மா இப்படி கேட்குறீங்க? நீங்க எனாக்கு பிடிச்சமாதிரிதான எல்லாமே செய்றீங்க…
|
புவனா: அப்போ, நீ மட்டும் ஏன் அம்மாவுக்கு பிடிக்காததை செய்யிற?
|
அரவிந்த்: என்னம்மா சொல்றீங்க?
|
புவனா: உன்னோட கையில இருக்கிற கத்தரிக்கோலை என்கிட்ட கொடு.
|
அரவிந்த்: அம்ம்மாமா…
|
புவனா: எனக்கு தெரியும் இப்போ உன் கையில ஒரு கத்தரிக்கோல் இருக்கு. என்னோட முடியை எனக்கு தெரியாம வெட்டனும்னு நீ உன்னோட பாக்கட்-ல ஒளிச்சுவைச்சு எடுத்துட்டு வந்திருக்க.
|
அரவிந்த்: சாரிம்மா.. இந்தாங்க.
|
புவனா: குட் பாய்.
|
அரவிந்த்: எப்படிமா கண்டுபிடிச்சிங்க?
|
புவனா: உன்னோட திருட்டுத்தனம் எனக்கு தெரியாதா?
|
அரவிந்த்: ப்லீஸ்மா… சொல்லுங்க.
|
புவனா: உள்ள நீ அந்த கத்தரிக்கோலை வெட்டிப்பார்க்கும்போதே சத்தம் வந்தது. வெளிய வரும்போது உன்னோட பாக்கட்ல அது தனியா வெளியே தெரிஞ்சது. இப்போ நீ அந்த கத்தரிக்கோலை எடுத்து என்னோட தலைமுடிமேல வைக்கும்போது இந்த பக்கம் நிழல்ல தெளிவா தெரிஞ்சது.
|
அரவிந்த்: ச்சே… இதைகூட நான் கவனிக்கலையே…
|
புவனா: (சிரித்துக்கொண்டே) நீ இன்னும் வளரனும்டா…. நீ சின்னப்பையன்னு அடிக்கடி நிரூபிக்கிற…
|
அரவிந்த்: ஹாஹா…
|
புவனா: உனக்கு ஏன்டா என்னோட அந்த முடிமேல அவ்ளோ கண்ணு..
|
அரவிந்த்: அம்மா.. நீங்க இன்னமும் பார்க்க சின்னபொண்ணுமாதிரிதான் இருக்கீங்க. ஆனா நீங்க கீழ உட்கார்ந்து இருக்கும்போது மேல இருந்து பார்த்தா, அந்த நரைமுடி, என்னை ரொம்ப டிஸ்டர்ப் பண்ணுது.
|
புவனா: என்ன டிஸ்டர்ப் பண்ணுது?
|
அரவிந்த்: இவ்ளோ அழகான உங்களோட அந்த தலைமுடி-ல அந்த நரைமுடி அசிங்கமா இருக்கு. உங்ககிட்ட சொன்னா நீங்களும் வெட்டமாட்டேன்னு சொல்லிட்டீங்க. அதுனாலதான் உங்களுக்கு தெரியாம உங்களோட முடியை வெட்டலாம்னு நினைச்சேன்.
|
புவனா: ஹாஹாஹா…
|
அரவிந்த்: என்னம்மா சிரிக்கிறீங்க.
|
புவனா: பின்ன என்னடா.. அம்மாவுக்கு வயசு ஏறுதுல… அப்புறம் நரைக்காம எப்படி இருக்கும்.
|
அரவிந்த்: அதுக்காக அது அப்படியே இருக்கணுமா?… உங்களுக்கு ஒண்ணும் அவ்ளோ வயசு ஆகல… சின்னவயசுல கல்யாணம் ஆனதுனால உங்களுக்கு அப்படி தோணுது.
|
புவனா: வேற என்ன பண்ண சொல்ற?
|
அரவிந்த்: எனக்காக உங்களோட முடியை தரக்கூடாதா?
|
புவனா: டேய் கண்ணா… என்னோட மொத்த முடியையும் உன்கிட்டதான கொடுக்கிறேன்… அப்புறம் ஏன் அந்த ரெண்டு முடியை வெட்டனும்னு துடிக்கிற?
|
அரவிந்த்: நீங்க ஏன் அந்த ரெண்டு முடியை வெட்ட விட மாட்டேன்னு சொல்றீங்க?
|
புவனா: நான் ஸ்கூல் படிக்கும்போது இருந்தே எனக்கு இருக்குடா… அது எனக்கு ராசியான முடி… இப்போவரைக்கும் அந்த ரெண்டு முடியை தாண்டி எனக்கு வேற முடி நரைக்கல.
|
அரவிந்த்: அதுக்காக?
|
புவனா: அது மட்டும் இல்ல… அப்போ இருந்தே என்னோட முடி அழகா இருக்குனு நிறையபேர் சொல்லுவாங்க… அதுனால அந்த ரெண்டு நரைமுடி திருஸ்டிக்காக இருக்கட்டும்னு என்னோட அம்மா சொல்லுவாங்க.
|
அரவிந்த்: ரொம்ப தான் sentiment  போங்க…
|
புவனா: என்னோட முடி எனக்கு sentiment  தான்டா
|
அரவிந்த்: ம்ம்ம்…
|
புவனா: சரி.. என்னோட தலைமுடிக்கு இப்போ எண்ணை தேய்ச்சு விடுறியா?
|
அரவிந்த்: இல்லம்மா…
|
புவனா: இல்லையா.. அப்புறம் எதுக்குடா இப்போ தேங்காய் எண்ணை பாட்டிலை தூக்கிட்டு வந்த?
|
அரவிந்த்:சும்மா… அப்போதான நீங்களே வந்து உங்களோட முடியை என்கிட்ட கொடுப்பீங்க…
|
புவனா: கண்ணா… நீ எப்போ வேணும்னாலும் என்னோட முடியை தொடலாம். உனக்கு இல்லாத உரிமையா?
|
அரவிந்த்: இன்னைக்கு காலைல நீங்க தலைக்கு குளிச்சிங்க-ல… உங்க முடி நல்ல வாசனையா இருக்கு. அதுனால இப்போ என்னை வேணாம். நான் உங்க முடியை நல்லா சந்தோஷமா என்னோட கையில பிடிச்சு ரசிக்கப்போறேன்.
|
புவனா: எடுத்துக்கோடா… அம்மாவோட தலைமுடி உனக்கு தான்.
|
அரவிந்த்:  தாங்க்ஸ்மா…

புவனா தன்னுடைய தலைமுடியை அரவிந்திடம் கொடுத்துவிட்டு அமர்ந்திருந்தாள். அரவிந்த், ஆசையோடு அவள் முடிக்கு முத்தம் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தான். ஒரே மகன்தான் என்றாலும், ஒரு ஆண்பிள்ளையின் கையில் தன்னுடைய தலைமுடியை கொடுப்பது சாதாரண விஷயம் அல்ல. டீன் ஏஜ் வந்த பிறகு, ஆண் பிள்ளைகள் தாயிடம் இருந்து சற்று விலக ஆரம்பிக்கும் காலகட்டத்தில், ஆரவிந்த் நேர் எதிராக அவன் அம்மாவிடம் அதிக நெருக்கமாக பாசமானான். முதல் காரணம், அப்பா வெளிநாடு சென்றது. இன்னொரு காரணம் அவன் தன்னுடய Hair fetish ஆசைகளை அவளிடம் பகிர்ந்துகொள்ள ஆரம்பித்தது. இயல்பாக எளிதில் நடக்காத அந்த விஷயம் அவர்கள் வாழ்க்கையில் தற்செயலாக நடந்தது. மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன் நடந்த சம்பவத்தை நினைவுகூர்ந்தாள் புவனா.
|
|
கணபதி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக  பணம் சேர்த்து சென்ற ஆண்டு தான் இரண்டு அறைகளுடன் இந்த வீடு கட்டி குடிபெயர்ந்தனர். அதற்குமுன், ஒரு சிறிய அடுக்களை மற்றும் தனியறையில்லாத குட்டி வீட்டில் இருந்தனர். அப்போது அரவிந்த் ஒன்பதாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்தான். எப்போதும் அம்மா மீது பாசம் அதிகம். அதனால் அதிக நேரத்தை அவளுடனே செலவிடுவான். அரவிந்த் பருவமடைந்து அவன் மீசை முளைக்க ஆரம்பித்த நேரம். ஆனால்  புவனா அவனை சிறுவனாக மட்டுமே நினைத்துகொண்டிருந்தாள்.  ஒருநாள் புவனா தலைக்கு குளித்துவிட்டு, மதிய உணவு முடிந்தபின் தரையில் ஒரு தலையணையை போட்டு படுத்து உறங்க ஆரம்பித்தாள். கண்களை மூடி தூங்கிக்கொண்டிருந்த நேரத்தில், யாரோ முடியை பிடித்து மெல்ல இழுப்பதுபோல உணர்ந்து கண்களை திறந்து பின்னால் பார்த்தாள். அவளருக்கில் அரவிந்த் உட்கார்ந்து ஒரு வாரஇதழை படித்துக்கொண்டிருந்தான். ஒரு கையில் வாரஇதழ், இன்னொரு கையால் அவள் முடியை வருடிவிட்டுக்கொண்டிருந்தான். அதை கவனித்த புவனா அரவிந்திடம் “முடியை பிடிச்சு இழுக்காதடா கண்ணா” என்று அயர்சியில் சொன்னாள். அரவிந்த் அவளிடம் “சரிம்மா” என்று சொல்லிவிட்டு கையை எடுத்தான். புவனா மறுபடி கண்களை மூடி உறங்க நினைத்தாள்.
|
|
மறுபடி அரவிந்த், அவளுடைய முடியை தொடுவது அவளுக்கு தெரிந்தது. ஆனால், இப்போது அவன் அவள் முடியை இழுக்கவில்லை.. மாறாக தடவிக்கொடுக்க ஆரம்பித்தான். மறுபடி அவன் அவளுடைய முடியை பிடித்து இழுத்தால் திட்டலாம் என நினைத்தவளுக்கு, அரவிந்த் முடியை விடாமல் தொட்டுப்பார்த்துக்கொண்டே இருப்பது வித்தியாசமாக பட்டது.மெல்ல கண்களை திறந்து அவனை கவனித்தாள். அவன் கண்கள் ஆர்வமாக வாரஇதழை படித்துக்கொண்டிருந்தது. அவன் கைகள் மெதுவாக அவளுடைய தலைமுடியை வருடிக்கொண்டிருந்தது. உதட்டில் புன்னகையுடன் தூங்கிப்போனாள். கிட்டதட்ட ஒருமணிநேரம் தூங்கியவள் கண் விழித்து பார்த்தபோது அரவிந்த் இன்னமும் அவள் அருகிலேயே இருந்தான். வேறு ஒரு சினிமா வாரஇதழை படித்துக்கொண்டிருந்தான் ஆனால் கைகள் மட்டும் இன்னமும் அவள் தலைமுடியை தடவிக்கொண்டிருந்தது. அவளை தொந்தரவு செய்யாமல் அவள் கூந்தலை ஸ்பரிசம் செய்து கொண்டிருந்தான். பின்னர் எழுந்து தலைமுடியை அள்ளி கொண்டை போட்டுக்கொண்டு வேறு வேலையை செய்ய துவங்கினாள்.
|
|
அதன்பின் மேலும் சில நாட்கள் அதுபோலவே அவள் தூங்கும்போது, விரிந்து கிடக்கும் அவள் தலைமுடியை தடவிப்பார்ப்பான். சிலநேரம் புவனா அதை கவனிப்பாள். சில நேரங்களில் அவன் அவளுடைய தலைமுடியை தொடும் உணர்வுகூட அவளுக்கு ஏற்பட்டது இல்லை. ஒருசில நாட்கள் இரவில் அவனருகில் தூங்கும்போது திரும்பி படுத்திருந்தால், அரவிந்த் அவள் ஜடையை தடவிப்பார்த்து தொட்டுக்கொண்டிருந்தான். முதலில் அதை பெரிதாக அவள் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. பின்னர் சில விஷயங்களை கவனித்தாள். அவள் தலைமுடிக்கு எண்ணை வைக்கும்போதும், தலை வாரி ஜடை பின்னும்போதும் ஆர்வமாக கவனிப்பது நினைவுக்கு வந்தது. அவள் தலைசீவி உதிர்ந்த முடிகளை சுருட்டி குப்பை கூடையில் போட்டிருந்தால்,  அது மறுபடி அரவிந்த் படித்துக்கொண்டிருக்கும் இடத்தின் அருகில் கிடக்கும். அவன் நன்றாக தூங்கி விட்டான் என நினைத்து நிம்மதியாக திரும்பி படுத்தபின் மெல்ல அவள் ஜடையை தடவிக்கொடுக்க ஆரம்பிப்பான். ஒரு ரகசியம் போலவே செய்து வந்தான்.
|
|
அன்று முதல் சில நாட்கள் அவள் அவனிடம் இருந்து சற்று தள்ளி படுத்துக்கொண்டாள். அதன்பின் அரவிந்த் அவள் தலைமுடியை இரவு நேரங்களில் தொடுவது இல்லை. சற்று நிம்மதியாக இருந்தது. அவ்வப்போது அவளுக்கு தெரியாமல் அவளுடைய தலைமுடியை தொட்டுப்பார்க்க முயற்சி செய்வான். ஆனால் முடியாது. அதை கவனித்த புவனா மனத்திற்குள் சிரிப்பாள். டீவீயில் ஒலிபரப்பாகும் பாடல்களில் நீளமான தலைமுடியுடன் பெண்கள் வந்தால், கண்கொட்டாமல் ரசிப்பான். ஒருமுறை அவனையும் மறந்து, “அந்த பொண்ணோட முடி அழகா இருக்கு-ல” என்றான்.
|
|
புவனா: என்னடா கண்ணா… அந்த பொண்ணோட முடி உனக்கு பிடிச்சிருக்கா?
|
அரவிந்த்: ஆமா… ரொம்ப அழகா இருக்கு-ல
|
புவனா: ஹாஹா.. அது அவளோட உண்மையான முடி இல்ல… சவரிமுடி.
|
அரவிந்த்: என்னது.. சவரிமுடியா? இவ்ளோ நீளமா இருக்கு…
|
புவனா: ஆமாடா. அப்படித்தான் இருக்கும்.
|
அரவிந்த்: சவரிமுடி-ன்னா ஜடை மட்டும்தான போட முடியும்? எப்படி விரிச்சு விட்டிருக்கும்போதும் நீளமா இருக்கு?
|
புவனா: இதெல்லாம் சினிமால பயன்படுத்துறதுடா… அப்படிதான் இருக்கும்.
|
அரவிந்த்: ச்சே… ரொம்ப நேரமா அது ஒரிஜினல் முடினு நினைச்சு பார்த்துட்டு இருக்கேன்.
|
புவனா: என்ன அரவிந்த்… இப்போ எல்லாம் பொண்ணுங்களோட முடிமேல உனக்கு ரொம்ப ஆர்வம் இருக்கே… என்ன விஷயம்?
|
அரவிந்த்: தெரியலம்மா…. இப்போலாம் என்னையும் அறியாம நீளமான முடியை பார்க்கிறேன். எனக்கு ரொம்ப பிடிக்குது. சில நேரத்துல தொட்டுப்பார்க்கணும்னு தோணுது.
|
புவனா: ஏன்டா….
|
அரவிந்த்:  ஏன்னு எனக்கும் புரியலை… ஆனா ரொம்ப பிடிக்குது.
|
புவனா: அப்ப அம்மாவோட முடி உனக்கு பிடிக்குமா?
|
அரவிந்த்: ரொம்ப பிடிக்கும்.
|
புவனா: அதுனாலதான் அடிக்கடி என்னோட முடியை தொட்டுப்பார்க்கிறயா?
|
அரவிந்த்: உங்ககிட்ட சொல்ல பயம்… தப்பா இருக்குமோனு… ஆனா என்னால ஆசையை கட்டுப்படுத்த முடியலை. அதான் உங்களுக்கு தெரியாம தொட்டுப்பார்ப்பேன்.
|
புவனா:(சிரிப்புடன்) நான் என்னோட முடியை தொடக்கூடாதுனு சொன்னா என்ன பண்ணுவ?
|
அரவிந்த்: நான் ஒண்ணு சொல்லுவேன் நீங்க திட்டக்கூடாது.
|
புவனா: முதல்ல சொல்லு…
|
அரவிந்த்: நீங்க இப்போலாம் நைட் என் பக்கத்துல படுக்கறது இல்ல… என்னால உங்க முடியை தொட்டுப்பார்க்க முடியல…
|
புவனா: ஆமா.. நானும் கவனிச்சேன்.
|
அரவிந்த்: அதுனால வீட்டுக்கு பஸ்ல வரும்போது ஏதாவது பொண்ணுங்க, அக்காக்கள், இல்லைனா ஆண்டிகள் முடியை யாருக்கும் தெரியாம தொட்டுப்பார்ப்பேன்.
|
புவனா: என்னடா அரவிந்த் சொல்ற? பஸ்ல யாருக்கும் தெரியாம தொடுவியா?
|
அரவிந்த்: ஆமாம்மா… எனக்கு இதை உங்ககிட்ட எப்படி கேட்கிறதுனு தெரியல…
|
புவனா: இதெல்லாம் தப்புடா… அப்படியெல்லாம் யாரோட முடியையும் தொடக்கூடாது.
|
அரவிந்த்:  எனக்கும் பயமா இருக்கும்… ஆனா ஏதோ ஒரு குருட்டு தைரியத்துல தொடுவேன்.
|
புவனா: யாராவது பார்த்து மாட்டிக்கிட்டா என்ன ஆகும் தெரியுமா?
|
அரவிந்த்: இல்லம்மா…
|
புவனா: அங்கேயே உன்னை போட்டு அடிப்பாங்க.. இல்லைனா போலீஸ்ல பிடிச்சு கொடுப்பாங்க.
|
அரவிந்த்: அய்யோ… எனக்கு இதெல்லாம் தெரியாது.. சும்மாதான் முடியை தொட்டுப்பார்ப்பேன். இனிமேல் இதெல்லாம் பண்ணமாட்டேன்… ஸாரீ… மன்னிச்சிடுங்கம்மா…
|
புவனா: உனக்கு இந்த திருட்டுத்தனம் எல்லாம் யாரு சொல்லிக்கொடுத்தது.
|
அரவிந்த்: ஒரு நாள் ஸ்கூல் லைப்ரரி computer-ல முடியை பத்தி தேடிட்டு இருந்தேன். அப்போ ஒரு youtube வீடியோ-ல பார்த்தேன்.
|
புவனா: அப்போ.. நீ ஸ்கூல்-லயும் முடியை பத்திதான் யோசிச்சுகிட்டு இருப்பியா?
|
அரவிந்த்: இப்போலாம் எனக்கு அடிக்கடி முடியை பத்தின நினைப்பாவே இருக்கும்மா…
|
புவனா: கடவுளே… உன்னை முதல்ல ஏதாவது ஒரு டாக்டர்கிட்ட கூட்டிட்டு போகணும். இது என்ன மாதிரி வியாதினு கண்டுபிடிச்சு மருந்து கேட்கணும்.
|
அரவிந்த்: அம்மா.. இது வியாதியெல்லாம் இல்ல…
|
புவனா: பின்ன.. வேற என்ன டா இது?
|
அரவிந்த்: இதுக்கு பேரு Hair Fetish-னு படிச்சேன்
|
புவனா: என்னடா சொல்ற.. அப்படினா என்ன?
|
அரவிந்த்: எல்லாருக்கும் ஏதாவது ஒரு விஷயத்துல ரொம்ப ஈடுபாடு இருக்கும். சிலருக்கு பைக் ஓட்றது, சிலருக்கு பெயிண்டிங். அது மாதிரி எனக்கு இந்த தலைமுடி….
|
புவனா: ஏதோ சொல்ற.. ஆனா எனக்கு உன்னை நினைச்சா பயமா இருக்கு…
|
அரவிந்த்: இனிமேல் இது மாதிரியெல்லாம் நான் பண்ண மாட்டேன்.


|
புவனா: கண்டிப்பா பண்ணக்கூடாது… அப்படி மறுபடி ஏதாவது செஞ்சா அப்பாகிட்ட சொல்லிடுவேன்.
|
அரவிந்த்: கண்டிப்பா செய்ய மாட்டேன்.
|
புவனா: இப்போதான் எனக்கு நிம்மதியா இருக்கு…
|
அரவிந்த்: அதுக்கு நீங்களும் எனக்கு உதவி பண்ணனும்….நான் உங்களோட முடியை தொட்டுப்பார்க்க என்னை அனுமதிக்கணும்.
|
புவனா: என்னடா சொல்ற… என்னோட முடியையா…
|
அரவிந்த்: ஆமாம்மா… உங்களோட முடி எவ்ளோ அழகா இருக்கு தெரியுமா? நான் என்னோட பிரெண்ட்ஸ்கிட்டகூட சொல்லி இருக்கேன்… எங்க பிரெண்ட்ஸ் அம்மாக்கள்-ல உங்க முடிதான் ரொம்ப நீளமா அழகா இருக்குனு.
|
புவனா: உன்னோட பிரெண்ட்ஸ்-ம் உன்னை மாதிரி Hair fetish தானா?
|
அரவிந்த்: இல்லைமா… ஒருநாள் தற்செயலா பேசும்போது முடியை பத்தி பேசுநோம். அப்போ சொன்னேன்.
|
புவனா: சரி…
|
அரவிந்த்: அப்போ இனிமேல் நான் உங்க முடியை தொட்டுப்பார்க்கலாமா?
|
புவனா: கொஞ்சம் பொறுமையா இருடா… எல்லாத்துக்கும் உனக்கு உடனே பதில் சொல்ல முடியாது.
|
அரவிந்த்: ப்ளீஸ்… சரின்னு சொல்லுங்கம்மா…
|
புவனா: நீ என்னோட முடியை என்ன செய்யணும்னு நினைக்கிறேனு தெரியல… அதுனாலதான் என்னால உடனே சொல்லமுடியாது.
|
அரவிந்த்: சரி… உங்களுக்கு தோணும்போது சொல்லுங்க…
|
|
புவனா ஓரிரு நாட்கள் அரவிந்த் கேட்டதை நினைத்துப்பார்த்தாள். பருவமடைந்த மகனிடம் தன்னுடைய தலைமுடியை எப்படி கொடுப்பது என தடுமாறினாள். ஆனால் அவன் தன்னுடைய மனதில் உள்ள எண்ணங்களை மறைக்காமல் அவளிடம் கூறியது நேர்மையாக தோன்றியது. அவனிடம் முடியாது எனக்கூறி அவன் மனத்தில் உள்ள நேர்மையை பாழாக்க அவள் விரும்பவில்லை. தவிர கணவன் அருகில் இல்லாத நிலையில் மகனுக்கு தன்னைவிட வேறு யாரும் உதவமுடியாது என்றும் தோன்றியது. ரகசியமாக கையாளவேண்டிய இந்த விஷயத்துக்கு யாருடைய உதவியும் நாட அவளுக்கு மனமில்லை. அரவிந்த் குழந்தையாக இருந்தபோது பலமுறை அவளுடைய தலைமுடியை பிடித்து விளையாடியிருக்கிறான். இப்போது அவன் சற்று வளர்ந்த குழந்தை அவ்வளவுதான் என தோன்றியது. நீண்ட சிந்தனைக்கு பிறகு அவனிடம் தன்னுடைய முடியை கொடுப்பது என முடிவுக்கு வந்தாள். அரவிந்த் மாலை பள்ளி முடிந்து வீட்டிற்கு வந்ததும் அவனை அழைத்து பேசினாள்.
|
|
புவனா: அரவிந்த்… இன்னைக்கு ஸ்கூல்-ல எப்படி போச்சு?
|
அரவிந்த்: நல்லா போச்சு… புதுசா ஒரு சார் வந்திருக்கார். நல்லா போர் அடிக்காம பாடம் சொல்லி கொடுக்கிறார்.
|
புவனா: உன்கிட்ட ஒரு விஷயம் சொல்லணும்.
|
அரவிந்த்: சொல்லுங்கம்மா….
|
புவனா: நீ அம்மாகிட்ட ஒரு விஷயம் கேட்ட.. ஞாபகம் இருக்கா?
|
அரவிந்த்: உங்களோட தலைமுடியை தொட்டுப்பார்க்கணும்னு கேட்டேன்-ல.. அதுவா?
|
புவனா: ஆமா…
|
அரவிந்த்: சொல்லுங்க…
|
புவனா: நான் என்னோட தலைமுடியை உன்கிட்ட கொடுக்க சம்மதிக்கிறேன். ஆனா இந்த விஷயம் ரகசியமா இருக்கணும்… வெளிய யாருக்கும் தெரியக்கூடாது.
|
அரவிந்த்: ரொம்ப தாங்க்ஸ் ம்மா… கண்டிப்பா நா யாருக்கும் சொல்லமாட்டேன்.
|
புவனா: அப்பாவுக்குகூட தெரியக்கூடாது.
|
அரவிந்த்: சரிம்மா….
|
புவனா: நீ அம்மாகிட்ட எப்போவுமே உண்மையை மட்டும் பேசுறங்கிற நம்பிக்கையில நான் என்னோட முடியை உன்கிட்ட கொடுக்கிறேன். நீ என்கிட்ட பொய் சொல்லவே கூடாது.
|
அரவிந்த்: கண்டிப்பா பொய் சொல்லமாட்டேன்.
|
புவனா: ஆனா.. எனக்கு கொஞ்சம் தயக்கமா இருக்குடா…
|
அரவிந்த்: பயப்படாதீங்கம்மா….
|
புவனா: பயம் இல்லடா… கூச்சம்…
|
அரவிந்த்: சரி… நா ஒரு யோசனை சொல்லுறேன்…
|
புவனா: என்ன சொல்லு…
|
அரவிந்த்: இன்னையில இருந்து உங்களுக்கு நான் தலைசீவி விடுறேன்… எனக்கு அவ்வளவா உங்களைமாதிரி தலைசீவி ஜடை பின்னிவிட தெரியாது…. நீங்க கொஞ்சம் எனக்கு சொல்லிகொடுங்க… பாதி ஜடையை நீங்க பின்னி முடிச்சதும் மீதி ஜடையை நான் பின்னிவிடுறேன்.
|
புவனா: அதுவும் நல்ல யோசனைதான்.
|
அரவிந்த்: அதே மாதிரி… உங்களோட ஜடையை எப்போவுமே நான்தான் அவிழ்த்துவிடனும்…  கொஞ்ச நாள் உங்களுக்கு இது பழகிடும்… அப்புறமா நானே உங்களோட தலைமுடிக்கு எண்ணை தடவி விடுறேன்….
|
புவனா: பரவாயில்லயே… நல்ல யோசனை சொல்லுற…
|
அரவிந்த்: எப்படியும் உங்களோட தலைமுடியை தொடணும் ஆசைதான். இப்போ ஆரம்பிக்கலாமா?
|
புவனா: இப்போவே-வா… ?
|
அரவிந்த்: வழக்கமா சாயங்காலம் நான் வந்ததுக்கு அப்புறமா தலைவாரி ஜடை பின்ணுவீங்களே… அதான் கேட்டேன்…
|
புவனா: ஆமா.. சரி.. நீ என்னோட சீப்பை எடுத்துட்டு வா…
||
அரவிந்த்: சரிம்மா…. இதோ வாரேன்.
|
|
(அரவிந்த் உள்ளே சென்று கண்ணாடியின் அருகில் இருந்த சீப்பை எடுத்து வந்தான்.)
|
|
அரவிந்த்: இந்தாங்கம்மா…
|
புவனா: முதல்ல என்னோட முடியை எப்படி சீவி ஜடை பின்ணுறேன்-னு கவனி…
|
அரவிந்த்: மறந்துட்டீங்களா… முதல்ல உங்களோட ஜடையை அவிழ்க்கனும்… அது இப்போ என்னோட வேலை.
|
புவனா: ஆமா கண்ணா.. மறந்துட்டேன். (ஜடையை எடுத்து முன்னால் போட்டுக்கொண்டே..) சரி இந்தா நீயே என்னோட ஜடையை அவிழ்த்துவிடு…
|
அரவிந்த்: முதல்ல இப்படி உட்காருங்க…
|
புவனா: சரி…
|
|
இவ்வளவுநேரம் அரவிந்துடன் பேசியதில் புவானாவின் மனதில் இருந்த கூச்சம் சற்று விலகியிருந்தது. மனத்தில் தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு, தன்னுடைய ஜடையை கையில் பிடித்துக்கொண்டே குனிந்து அருகில் இருந்த ஸ்டூல்-ல் அமர்ந்தாள். ஆவலுடன் நடந்துவந்த அரவிந்த் அப்படியே அவளுடைய பின்பக்கம் சென்றான். அரவிந்த் அவளுடைய தலைமுடியை எப்படி தொட்டாலும் அமைதியாக இருக்கவேண்டும் என நினைத்துக்கொண்டே கண்களை மூடி அமர்ந்தாள். அரவிந்த் பலமுறை ரசித்த அம்மாவின் தலைமுடியை அவள் சம்மதத்துடன் தடவிப்பார்க்க தயாரானான். அரவிந்த் நேரடியாக புவானாவின் ஜடையை கழுத்தின் அருகே பிடித்தான். புவனா இதை சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை. சற்று கூச்சமான மற்றும் வித்யாசமான உணர்ச்சிகளை அனுபவித்தாள். புவனா முன்னால் எடுத்துப்போட்டிருந்த ஜடையை மெல்ல பின்புறமாக எடுத்தான். கண்களை மூடி அமர்ந்திருந்த புவனா, தன்னுடைய கைப்பிடிக்குள் இருந்த ஜடை மெல்ல கைகளில் இருந்து நழுவி, தோள்பட்டை வழியாக அரவிந்திடம் செல்வதை உணர்ந்தாள்.
|
|
அரவிந்த் புவானாவின் ஜடையை தன் உள்ளங்கைக்குள் பிடித்து அவள் தலைமுடியின் அடர்த்தியை உணர்ந்தான். மெல்ல அவளுடைய உச்சந்தலையில் கைவைத்து அவள் தலைமுடியை தடவிப்பார்த்தான். பின்னர் மெல்ல அவளுடைய தலைமுடியை தடவிக்கொண்டே மீண்டும் ஜடையை பிடித்தான். அவள் ஜடையின் அழகை பிடித்து ரசித்துக்கொண்டே வந்து ஜடையின் அடிப்பகுதியை பிடித்தான். கழுத்துப்பகுதியிலிருந்த ஜடையின் அடர்த்தியை அடிப்பகுதியிலும் உணர்ந்தான் அரவிந்த். மெல்ல புவானாவின் ஜடையை அவிழ்த்துவிட ஆரம்பித்தான். ஜடையின் ஒவ்வொரு கற்றையையும் அனுபவித்து அவிழ்த்துவிட்டான். முதலில் அரவிந்த் அவளுடைய ஜடையை அவிழ்த்துவிடுவதை புவனா உணரவில்லை. அவன் மெல்ல முதுகுக்கு மேல் அவிழ்த்துவிட ஆரம்பித்த பின்னர்தான் உணர்ந்தாள். அரவிந்த் அவசரப்படாமல் மென்மையாக அவளுடைய தலைமுடியை கையாழ்வது அவளுக்கு பிடித்தது.
|
|
அவளுடைய தலைமுடியை அவிழ்த்து முடித்தபின் மெல்ல அவனுடைய விரல்களால் புவனாவின் தலைமுடியை கோதி விரித்துவிட்டான். பூக்களை வருடுவதுபோல அவள் தலைமுடிக்குள் கைவிட்டு தடவிக்கொண்டிருந்தான். அரவிந்தின் ஸ்பரிசம் மிகவும் மிருதுவாக இருந்தது. அரவிந்த் இவ்வளவு அழகாக தன்னுடைய தலைமுடியை ஏந்திக்கொள்வான் என புவனா எதிர்பார்க்கவில்லை. புவனா தன்னையும் மறந்து அவன் விரல்கள் கூந்தலுக்குள் விளையாடுவதை ரசிக்க ஆரம்பித்தாள். தனக்கு கிடைத்த சந்தர்ப்பத்தை அரவிந்த் வீணாக்க விரும்பவில்லை. புவனா மெய்மறந்திருந்த சில சமயம் அவளுடைய தலைமுடியை அள்ளி வாசனையை நுகர்ந்து பார்த்தான். பின்னர் சில வினாடிகள் முத்தம் கொடுத்தான்.புவனா கண்ணை திறந்த போது சில நிமிடங்கள் ஓடியிருந்தது. சாதாரண நேரங்களில் இந்நேரம் புவனா ஜடையை அவிழ்த்துவிட்டு, தலைவாரி மீண்டும் ஜடை பின்னி முடித்திருப்பாள். இப்போது அவளுடைய தலைமுடி ஜடையிலிருந்து அவிழ்ந்து, விரித்துவிடப்பட்டுள்ளது. அவ்வளவுதான். ஆனால் அவள் அதை ரசித்துக்கொண்டிருந்தாள்.
|
|
அரவிந்த் புவனாவிடம் இருந்த சீப்பை கேட்டு வாங்கினான். இந்தமுறை புவனா எதையும் யோசிக்கவில்லை. சீப்பை அரவிந்திடம் கொடுத்தாள். அரவிந்த் சீப்பை வாங்கி அவளுக்கு தலைவாரிவிட ஆரம்பித்தான். புவனா மன அழுத்தங்கள் குறைவது போல உணர்ந்தாள். அவளுக்கு சிறுவயது ஞாபகம் வந்தது. புவனாவின் அம்மா அவளுக்கு தலைவாரி விடும்போது இதுபோல எந்த கவலையும் இல்லாமல் அமர்ந்திருப்பாள். இப்போதும் அவளுக்கு அதுபோலவே தோன்றியது. சிறிதுநேரம் கழித்து எப்படி ஜடை பின்னுவது என அவனுக்கு சொல்லி கொடுத்தாள். பாதி ஜடையை பின்னி முடித்ததும் தலைமுடியை அரவிந்திடம் கொடுத்து மீதி ஜடையை பின்னிவிட சொன்னாள். அரவிந்த் ஆர்வமாக அவளுக்கு ஜடை பின்னிவிட்டான். ஓரளவு சரியாகவே பின்னல் போட்டிருந்தான். அதன்பின் இந்த நிகழ்வு தினமும் நடக்கும். மெல்ல புவனாவின் தலைக்கு எண்ணை தேய்த்துவிடுவது, அவளுடைய ஈரமான தலைமுடியை துவட்டிவிடுவது என அவள் தலைமுடி சம்பந்தப்பட்ட விஷயங்களை அரவிந்த் எடுத்துக்கொண்டான்.


|
|
பழைய நினைவுகளில் இருந்து புவனா மீண்டு வந்தாள். அரவிந்த் ஆசைதீர அவளுடைய தலைமுடியில் விளையாடிக்கொண்டிருந்தான். மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன் தொடைவரை நீளமாக இருந்த புவனாவின் தலைமுடி இப்போது இடுப்பளவு மட்டுமே இருந்தது. அதுவும் அரவிந்தின் ஆசைக்காக அவன் கைகளாலேயே வெட்டப்பட்டதுதான். அரவிந்த் நீளமான கூந்தலை விரும்புவதோடு சேர்த்து கூந்தலை கத்தரிக்கவேண்டும் என ஆசைகளை வளர்த்துக்கொண்டதன் விளைவு அது. ஆனால் அரவிந்தின் ஆசைகள் இதோடு நிற்கபோவதில்லை என புவனா உணர்ந்திருந்தாள். கண்டிப்பாக ஒருநாள் மொட்டை அடிக்க வேண்டும் என கூறுவான் என்பது அவளுக்கு தெரியும். ஆனால் அதற்கான வழியும் அவளிடம் இருந்தது. அரவிந்தின் கவனத்தை புவனாவின் தலைமுடியும், புவனாவின் கவனத்தை அரவிந்தின் ஆசைகளும் ஆட்கொண்டிருந்த நேரத்தில் யாரோ கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்டது. அர்விந்த், புவனா இருவரும் ஒரு வினாடி சுதாரித்து ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தனர். பின்னர் புவனா கடிகாரத்தை நோக்கினாள். யார் வந்திருப்பது என இருவருக்கும் புரிந்தது. அரவிந்திற்குள் ஒரு பரபரப்பு தொற்றிக்கொண்டது. புவானாவின் தலைமுடிக்குள் மூழ்கியிருந்த அரவிந்த் எழுந்து சென்று கதவை திறந்தான். வெளிர் நீலநிற உடையில் சிரித்த உதடுகளோடு அழகான ஓவியம் போல நின்றிருந்தாள் சஹானா.  புவனாவை தவிர்த்து அரவிந்த் தொட்டுப்பார்த்து அனுபவிக்கும் அடர்த்தியான, நீளமான கூந்தலுக்கு சொந்தக்காரி.







கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக