http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : திருமதி நிஷா கண்ணன் - பகுதி - 31

பக்கங்கள்

வெள்ளி, 21 பிப்ரவரி, 2020

திருமதி நிஷா கண்ணன் - பகுதி - 31

நிஷா அவன் முன்னால் தலைகுனிந்து நின்றுகொண்டிருந்தாள். அவளது மார்புகள் ஏறி இறங்கின. லிப்ட் திறந்தபிறகுதான் சீனு அவள் அடிவயிறை விட்டான். அங்கே மூலைக்கொருவராக ஒரிருவர் நின்றுகொண்டிருந்தனர். கஸ்டமர்கள் யாரும் இருப்பதாக தெரியவில்லை. 

என்ன சைஸ் ஸார்?

34 சைஸ் இடுப்புக்கு ஏத்தமாதிரி எடுங்க 

நிஷா அமைதியாக நின்றுகொண்டிருந்தாள். அவளுக்கு உடம்பில் புதுரத்தம் பாய்ந்து ஜிவ்வென்றிருந்தது. அந்தப் பெண் லேண்ட்லைன் போனில் யாரையோ கூப்பிட்டாள். பெல்லி செயின் செக்சன் லாக் ஆகியிருக்கு....சாவி எடுத்துட்டு வாங்க... என்றாள். 

கீ வந்துக்கிட்டு இருக்கு. அதுக்குள்ளே வேற ஏதாச்சும் பாக்குறீங்களா? பெல்லி பட்டன் ஜுவல்ஸ்...

காட்டுங்களேன் 

அந்தப்பெண் ஒரு பாக்ஸை எடுத்தாள். 

ஸ.. சைஸ்?.. என்ன மாடல்?

இவங்களுக்குத்தான் வேணும். உங்களுக்கு ஐடியா இருக்கும்ல... அதுப்படி எடுங்க 

இ... இல்ல ஸார்... ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒவ்வொரு மாதிரி.... 

எல்லாருக்கும் குழியாத்தானே இருக்கும்?

இ...இல்ல... ஒரு சிலருக்கு சின்னதா இருக்கும். 

இவங்களுக்கு மீடியம் சைஸ். ஒரு கிரேப் போடுற அளவுக்கு குழிவா இருக்கும். ரவுண்ட் ஷேப்.

அந்தப் பெண் திகைத்தாள். v அய்யோ... இவன் என்ன இப்படி வர்ணிக்குறான்!.... பின் மெதுவாகச் சொன்னாள். கிரேப்ல சின்னதும் இருக்கு பெருசும் இருக்கு....

மீடியம் சைஸ் க்ரேப் நுழையுற அளவுக்கு.... ஐ மீன்...இதுவரைக்கும் உள்ள போகும்! - சீனு தன் ஆள்காட்டி விரலில் முதல் கோட்டுக்குக் கீழே தொட்டுக் காட்டினான். நிஷாவுக்கு வெட்கம் பிடுங்கித் தின்றது. ச்சே... அந்தப் பெண் என்னைப்பற்றி என்ன நினைப்பாள்?

அந்தப் பெண் எச்சில் விழுங்கினாள்.

எந்த டைப்ல பாக்குறீங்க?

ஹேங்கிங் டைப். பேசிக் மாடல்ஸ் காட்டுங்க 

பியர்ஸிங் பண்ணியிருக்காங்களா?

அடுத்த தடவை வரும்போது பியர்ஸிங் பண்ணி கூட்டிட்டு வர்றேன். இப்போ பேசிக் மாடல்ஸ் காட்டுங்க.

அப்போ இதை பாருங்க. ஹார்ட் ஷேப்பில் டாலர் தொங்குகின்ற ஒரு ஜுவல் காட்டினாள். சீனு அதை வாங்கிப்பார்த்தான். நல்லாருக்குல்ல? என்று நிஷாவிடம் கேட்டான். அவள் ம்... என்றாள்.

இங்க ட்ரையல் ரூம் இருக்கா.... 

ஸாரி ஸார் ஜுவல்ஸ் போட்டுப் பாக்குறதுக்கு தனி ரூம்லாம் கிடையாது 

ஓ.... ஆக்சுவலி... மேடம் கூச்சப்படுவாங்க.

ஸாரி ஸார்.... - அந்தப் பெண் உண்மையிலேயே வருத்தப்பட்டாள்.  

அப்போ ப்ளக் டைப் கொடுங்க 

முதல்ல சைஸ் தெரியனுமே ஸார்... - அந்தப் பெண், பாக்ஸை அவன் முன்னால் திறந்து வைத்தாள். 

சீனு அதிலிருந்து ஒரு கோல்டன் பால் எடுத்தான். அந்த உருண்டையை... கையில் வைத்துப் பார்த்தான். 

இது பெருசுன்னு தோணுது ஸார்....

இல்ல... சரியாயிருக்கும். என்ன நிஷா?

நிஷா பேசாமல் நிற்க... சீனு அவள் புடவைக்குள் விரலை நுழைத்து.... அந்த பாலை அவள் தொப்புளுக்குள் வைத்து அமுக்கினான். 

ஹக்.....

அந்த பால் சில நிமிடங்கள் அவள் தொப்புளுக்குள் இருந்துவிட்டு, பின் கீழே அவள் கொசுவத்தில் விழுந்தது. நிஷாவுக்கு பெண்மை திறந்து மூடியது. சீனு அந்த பாலை எடுத்து கொடுத்தான்.  

அடுத்த சைஸ் கொடுங்க 

அவள் கொடுத்தாள். சீனு அதை வாங்கிக்கொண்டு, நிஷாவைப் பார்த்தான். அவளது முலைகள் ஏறி இறங்குவதை ரசித்தான். அந்தப் பெண் முன்னாடியே...மெதுவாக அவளது புடவையை விலக்கி.... அந்த பாலை... அவள் தொப்புளுக்குள் நுழைத்து.. ப்ளக் பண்ணினான். 

நிஷா கண்களை மூடிக்கொண்டாள். அந்த கோல்டன் பால் அவளது குழிந்த தொப்புளுக்குள் அழகாக உட்கார்ந்துகொண்டது. அந்தப் பெண் கண்கள் விரிய நிஷாவைப் பார்த்தாள். அடி கள்ளி.... எவ்ளோ இறக்கி கட்டியிருக்கா! சும்மா சொல்லக்கூடாது.... தொப்புள் அழகா வச்சிருக்கா. அதான் புருஷன் ஜுவல் போட்டு அழகு பாக்குறான்!


அடி கள்ளி.... எவ்ளோ இறக்கி கட்டியிருக்கா! சும்மா சொல்லக்கூடாது.... தொப்புள் அழகா வச்சிருக்கா. அதான் புருஷன் ஜுவல் போட்டு அழகு பாக்குறான்!

இது சரியாயிருக்கு... என்றான்.

நடக்கும்போது பால் கீழே விழக்கூடாது ஸார்....

எப்படி செக் பண்றது மேம்?

கொஞ்ச தூரம் மேமோட நடந்து போய்ட்டு வாங்க ஸார். கீழ எதுவும் ஆர்டர் பண்ணியிருந்தா....போயி பேய்மென்ட் பண்ணிட்டு வாங்க. லிப்ட் வேணாம். ஸ்டெப்ஸ் யூஸ் பண்ணுங்க 

சீனு நிஷாவைக் கூட்டிக்கொண்டு கிரவுண்ட் ப்ளோர் போனான். அவர்கள் படியிறங்கும் பொது, நிஷாவின் தொப்புளுக்குள் நகை இருப்பது, அந்தப் புடவையின் ஊடாக அரசல் புரசலாகத் தெரிய.... அது அங்கிருந்த ஆண்களை அவளது இடுப்பை நோக்கி சுண்டியிழுத்தது.

தொப்புளுக்கு நகை போட்டு கூட்டிட்டு வர்றான் பாருடா... கொடுத்து வச்சவன்!... என்று பொறாமைப்பட்டார்கள். நிஷாவின் தொப்புளை பார்க்க ஏங்கினார்கள்.

தொப்புளுக்குள் அந்த பாலை வைத்துக்கொண்டு.... நிஷா கவுண்டரில் பணம் கட்டினாள். இது ஒரு புதுவித சுகமாக இருக்க.... அவளது பெண்மை கொதித்தது. நீரை கசியவிட்டது. சீனு அவளையே பார்த்து ரசித்துக்கொண்டிருந்தான். 

நிஷா... அந்த நகை அப்படியே நல்லா தெரியுது....

எ...என்ன சொல்ற? - நிஷா சட்டென்று குனிந்து கீழே பார்த்தாள். அய்யோ... எல்லாரும் பார்த்திருப்பாங்க..... - அவள் முகம் சிவந்தது.

ஜிமிக்கியை வாங்கிக்கொண்டு, நாணத்துடன் அவள் வேகமாக படியை நோக்கி நடந்தாள்.  பர்ஸ்ட் ப்ளோர் போனதும், இன்னொரு பெண் எதிர்ப்பட்டாள். 

எக்ஸ்க்யூஸ் மீ... இங்க என்ன பண்றீங்க?

ஜுவல் வாங்க வந்தோம் - சீனுவும், நிஷாவும் தொடர்ந்து நடக்க...

மேம்... ஒரு நிமிஷம்....

நிஷாவும் சீனுவும் நின்றார்கள். 

மேல போறதுக்கு முன்னாடி...ஒரு சின்ன ஸ்கேனிங்... - அவள்  சொல்லிக்கொண்டே தன் கையிலிருந்த ஸ்கேனரை  சீனுவின் முன்னால் பேருக்கு ஆட்டிவிட்டு, பின் இவள் முன்னாலும் அசைக்க.... கீ...கீ என்று சத்தம் வந்தது. 

நிஷா திகைத்தாள். சீனுவும்தான்.

என்ன மேம் சத்தம் வருது?

தெ... தெரியல.....

இதற்குள் அவள்  நிஷாவின் வயிற்றுப்பகுதியில் புடவைமேல் குத்துமதிப்பாக தொப்புளுக்குமேல் ஸ்கேனரை வைத்துவிட்டாள். 

இங்கேயிருந்துதான் சத்தம் வருது

அ... அது.....  - நிஷாவுக்கு நாக்கு வறண்டது.

இதற்குள் அந்த இளம் பெண்... சட்டென்று அவளது புடவையை விலக்கிப் பார்க்க... அல்ட்ரா லோ ஹிப்பில்.... தொப்புளுக்குள் நகையோடு நிஷா....  தன் அடிவயிறை முழுவதுமாக அவளுக்குக் காட்டிக்கொண்டு....இப்படி எவளோ ஒருத்தி தன் அழகுகளை திறந்துபார்க்கிறாளே என்ற நாணத்தில்.... கையால் முடிந்தவரை மறைத்தாள்

எ... என்ன பண்றீங்க??

இதற்குள் சீனு கோபமாக அந்தப் பெண்ணைப் பிடித்து தன்பக்கம் இழுத்தான். அவளிடம் நடந்தவற்றை விளக்கிச் சொன்னான். 

ஸாரி ஸார் ... ரியலி ஸாரி மேம்... என்றாள் அவள். எங்களுடைய ஸ்டாப்ஸ் கூட்டிச்செல்லாமல் தனியாக மேலே செல்வோரிடம் ஸ்கேன் செய்வது எங்கள் பழக்கம் என்று வருத்தத்தோடு சொன்னாள்.

அதுக்காக இப்படித்தான் ப்ரெயின்லெஸா நடந்துப்பீங்களா? - நிஷா கடுகடுத்தாள்.

ஸாரி மேம்... 

ப்ச்..


மேம்... நீங்க ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க. லவ்லி வெய்ஸ்ட். செக்ஸி லோ ஹிப். உங்க ஹஸ்பண்ட் ரொம்ப லக்கி 

நீங்களும் ரொம்ப அழகுதான்... என்று வழிந்தான் சீனு 

நிஷா அவனை முறைக்க... அந்தப் பெண் சிரித்துக்கொண்டே போனாள். 

அங்க போயி நகையை வச்சிட்டியே... அந்தப் பொண்ணு என்னப்பத்தி என்ன நினைச்சிருப்பா.... - கடுகடுத்தாள்.

உன்னை தொப்புள் அழகின்னு நினைச்சிருப்பா 

போடா 

இதற்குள் இருவரும் செகண்ட் ப்ளோர் வந்திருக்க.... என்னாச்சு மேம்... பிட்டா இருக்கா....

ம்..  - நிஷா தலையாட்டினாள்.

இப்போ எடுத்துடலாமா? என்று சீனு கேட்க... அந்தப் பெண் சரி என்று சொல்லிவிட்டு வேறுபக்கம் பார்த்தாள். சீனு நிஷாவின் புடவையை விலக்கினான். 

ஏய்... நா... நானே எடுக்குறேன்.. - நிஷா திரும்பிக்கொண்டாள். அவளே எடுத்து அதை டேபிள் மேல் வைத்தாள். 

செயின் பாக்கணும்னு சொன்னீங்களே.... 

எஸ் மேம்... காட்டுங்க 

சீனு மாடல்ஸ் பார்த்து ஒன்று செலக்ட் பண்ணினான். இத... போட்டுப் பார்க்கலாமா?

ஸ்யூர் 

சீனு அந்தச் செயினைப் பிடித்துக்கொண்டு நிஷாவின் இடுப்பை நோக்கி வர.... அவளோ.... டேய் வேணாம் என்று உதட்டுக்குள் முணுமுணுக்க..... அதைக் கண்டுகொள்ளாமல் அவன் அவள் புடவைக்குள் கைகொடுத்து அவளை அனைத்துப் பிடித்தவாறு செயினை பின்னிடுப்பைச்சுற்றிக் கொண்டுவந்து, தொப்புளுக்கருகில் வைத்து, கோர்ப்பதற்காக வளையத்தை நீக்க...  தொப்புளின் விளிம்புகளில் அவன் விரல்களின் பின்புறம் வருடிய வருடலில்....  நிஷா முகத்தைச் சுழித்து இமைகளைத் தாழ்த்தினாள். செயினை கோர்த்துவிட்டு, சீனு பல்லால் கடித்து அதை டைட் செய்ய.... அவனது மீசையின் வருடலிலும், மூச்சுக் காற்றின் சூட்டிலும் அவள் தொப்புள் நடுங்கியது. அந்தச் செயின் சரியாக அவள் தொப்புளில் உரசிக்கொண்டு கிடந்தது. நிஷா புடவையை இழுத்து மூடிக்கொண்டாள். 

போதும்... என்பதுபோல் அவனைப் பார்த்தாள். அவன் போதாது.. என்று புடவையை விலக்கினான். அந்தப் பெண்ணிடம் சொன்னான். 

செயின் சின்னதா இருக்கு மேம்... 

ஓ... பட்.. இது ஓகேதானே.... அழகாத்தானே இருக்கு!

எனக்கு செயின் இதைவிட கீழ கிடக்குறமாதிரி வேணும்.... - 'இதைவிட' எனும்போது நிஷாவின் தொப்புளில் விரல்வைத்துச் சொன்னான். அந்தப் பெண் எச்சில் விழுங்கினாள். நிஷா தொப்புளை உள்ளிழுத்தாள். 

நடக்கும்போது செயின் இந்த லைன்ல வந்து கிடக்கணும்.... -  தொப்புளுக்கு கீழே... கொஞ்சம் பரந்த U ஷேப்பில் உப்பியிருந்த நிஷாவின் அடிவயிற்றில் விரல்வைத்து, விரலை U வடிவில் நகர்த்திக் காட்டினான். நிஷாவை வெட்கம் பிடுங்கித் தின்றது. அய்யோ... அவளுக்கு என்னோடதை நல்லா காட்டுறான்!

ஓ... கரெக்ட்டா லோவர் பெல்லில கிடக்குறமாதிரி  வேணுமா.... 

ஆமாங்க... அப்படித்தான். 

ஓகே இதை போட்டுப் பாருங்க 

செயினை வாங்கிய சீனு, நிஷாவின் தொப்புளில் தட்ட, அவள் இவன்பக்கம் நகர்ந்து வந்து இடுப்பைக் காட்டினாள். அந்தப் பெண் உதட்டுக்குள் சிரித்துக்கொண்டு தலையைக் கவிழ்ந்துகொண்டாள். சீனு நிஷாவின் இடுப்புக்கு தாலி கட்டினான். ரொம்ப அழகா இருக்கு... என்று அவள் தொப்புளுக்குள் செல்லமாய் சுண்டினான். 

ஹான்....  


இதை வாங்கிக்கறேன்... என்றான்.  

இவ்வளவு விலை கொடுத்து எனக்கு கிப்ட் எதுக்கு. வேணாம் சீனு ப்ளீஸ்... நீ உனக்கு பிரேஸ்லெட் வாங்கிக்கோ. பார்வதியக்காவுக்கு தெரிஞ்சா என்ன தப்பா நினைக்கமாட்டாங்களா..

அவங்களுக்கு தெரிஞ்சாதானே....  என்னோட முதல் கிப்ட் உன் இடுப்புக்காகத்தான் இருக்கணும்னு நான் எப்பவோ முடிவு பண்ணிட்டேன். நீ பேசாம வாங்கி போட்டுக்கோ. 

அ... அவரு என்ன நினைப்பாரோ?

போதைல ரொம்ப எமோஷனலாகி, நீ சீனுகூட படுத்தாவது குழந்தை பெத்துக்கோனு அவரே வாய்விட்டு சொல்லிட்டார். இதுக்கு என்ன சொல்லப்போறார்... நான் பாத்துக்கறேன்... என்று சொல்லிக்கொண்டே அவள் பின்னழகில் தட்டினான். நிஷா பேய்மென்ட்  செக்சனை நோக்கி நடந்தாள். பணம் கட்டி முடித்ததும் சீனு அவளை செயினை போட்டுக்கச் சொல்ல... அவள் வாஷ்ரூம் சென்று போட்டுக்கொண்டு வந்தாள். 

சீனு அவளை ஷாப்பிங் மால் கூட்டிச்செல்ல.... இடுப்பு வளைவிலும் அடிவயிற்றிலும் அந்த செயினின்  உரசல்  அவளுக்கு சுகமாக இருந்தது. அதோடு சீனு அவளை மனைவிபோல் அனைத்துப் பிடித்துக்கொண்டு நடந்தது அவளை என்னமோ செய்தது. கணவருக்கு டிரஸ் எடுக்க அவள் ஒரு ஷோ ரூமுக்குள் நுழைய... அவர்களுடைய அதிர்ஷ்டம் அங்கே ஆட்கள் மிகவும் குறைவாக இருக்க..  சீனு அவளை சீண்டிக்கொண்டே இருந்தான். 

தொப்புளுக்குள் சீனுவின் விரலை வைத்துக்கொண்டே ஹேங்கரில் தொங்கும் உடைகளை நிஷா செலக்ட் செய்யவேண்டியிருந்தது. அவள் அங்கும் இங்குமாய் நகரும்போதுகூட சீனு அவள் தொப்புளுக்குள் விரலை வைத்துக்கொண்டே அவள்கூட சேர்ந்து நகர்ந்தது அவளுக்கு புதுவித சுகமாய் இருந்தது.

சீனு.... ஒரு மாதிரியா இருக்குடா... விரலை எடு.... - ஹஸ்கி வாய்ஸில் சொன்னாள். இடுப்பு மற்றவர்களுக்கு தெரியாமல் இருக்க ஆடைகளுக்குள் உடலை நுழைத்து நின்றாள். இதை சாக்காகப் பயன்படுத்திக்கொண்டு அவன் அவள் தொப்புளை மீட்டிக்கொண்டிருந்தான். 

விரலை எடுடா பொறுக்கி...! - அவள் ரகசியமாய் கையை பின்னால் கொண்டுவந்து அவன் பூலை பிடித்து அழுத்திக் கசக்கினாள். 

ஏய்... -  சீனு அவள் தொப்புளிலிருந்து விரலை எடுத்தான். அவள் சிரித்தாள். சீனு அவளது இடது மாங்கனியைப் பிடித்தான். 

டேய்... கேமரா இருக்கும் சும்மா இரு 

நான் உன்ன அணைச்சுப் பிடிச்சிருக்கறமாதிரி தெரியும் அவ்வளவுதான்  

அய்யோ... ஏண்டா இப்படி பண்ற? - கையை தட்டிவிட்டாள். முகம் சிவக்க சிவக்க... ஷாப்பிங் பண்ணினாள். தடுக்கத் தடுக்க... தன்னைத் தீண்டும் அவனை ரசித்தாள். அவனோ அவள் ஒதுக்குப்புறமாக சிக்கும் இடங்களில் எல்லாம் அவள் முலைகளை அமுக்கினான். குண்டிகளில் தட்டி விளையாண்டான். அடிவயிற்றை செயினோடு சேர்த்து வருடினான். தொப்புளுக்குள் கிள்ளினான்.

நிஷா ரகசியமாக உச்சமடைந்தாள். கணவனோடு ஷாப்பிங் வரும்போது கிடைத்திராத ஒருவித சந்தோசம்... அளவில்லாமல் கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் மிதந்தாள். நேரம் போவதே தெரியாமல் அவனது தீண்டலில் கிறங்கினாள். அவனது தொடுதலுக்காக ஏங்கினாள்.  

சீனு... நான் வெட் ஆகிட்டேன்.

போய் கழட்டி எடுத்துட்டு வா 

நிஷா வாஷ்ரூம் சென்று நாணத்தோடு பேன்டியை கழட்டி, பெண்மையை கழுவினாள். இப்போ சீனு இருந்தா நல்லா நக்கிவிடுவான்... என்று நினைத்து உதட்டைக் கடித்தாள். தனது அமிர்தத்தால் நனைந்த பேன்டியை கையில் சுருட்டி வைத்துக்கொண்டு வந்து சீனுவிடம் கொடுத்தாள். 

அவன் அவளை இன்னர்ஸ் செக்ஷனுக்குக் கூட்டிட்டுப் போய்... ஒரு தாங்க் பேன்ட்டியைக் கையில் எடுத்தான். 

நிஷாவுக்கு, கீழே மறுபடியும் கசிந்தது. அவனைப் பார்த்து, தலையில் அடித்துக்கொண்டாள். பொறுக்கி.. என்று முணுமுணுத்தாள்.

ஷாப்பிங்க் இப்படியே சுகமாகக் கழிந்தது. அந்தக் கடையிலிருந்து கிளம்பும் முன், நிஷா சொன்னாள்.

ஆசைதீர செயின் போட்டு பாத்துட்டல்ல? கழட்டிடட்டுமா?

ம்.. பட் நான்தான் கழட்டி விடுவேன்! 

நிஷா அவனுக்குப் பழிப்பு காட்டினாள். இருவரும் புட் கோர்ட்டில் வந்து உட்கார்ந்தனர். அங்கிருந்த அனைவரும் பரபரப்பாக இருக்க... சீனு அவளருகில் இடதுபக்கமாக உட்கார்ந்துகொண்டு, லாவகமாக அவளது இடுப்புச் செயினைப் பிடித்து... ஹூக்கை விடுவித்தான்.  கழட்டிவிட்டு அவன் உருவும்போது, செயின் அடிவயிற்றை உரசிக்கொண்டு போனது நிஷாவுக்கு ஒரு மாதிரியாக இருந்தது. உதடுகள் துடிக்க அவனைப் பார்த்தாள். 

கண்ணன் கேட்டா என்ன சொல்றது சீனு?

அவரு இதை கழுத்துல போடுற செயின்னு நினைப்பாரு. ஒரு டாலர் மட்டும் கோர்த்துக்கோ. அப்பப்போ கழுத்துல போட்டுக்கோ. என்கூட படுக்கும்போது மட்டும் இடுப்புல போட்டுக்கோ. - மெதுவாக, அவள் காதுக்குள் சொன்னான். 

எனக்கு உன்கூட இனி படுக்கணும்ங்கிறதைவிட, அவரு என்ன மனசார மன்னிக்கனும்னுதான் மனசுல ஓடிட்டே இருக்கு சீனு. காலைலயே அவர் முகம் சரியில்ல. பிறந்த நாள்ங்கிறதால என்னை திட்டாம அமைதியா இருக்காரோ என்னவோ. ஆனா மனசுக்குள்ள என்மேல கோபம் இருக்கும். அது வெறுப்பா மாறி என் வாழ்க்கையே போயிடுமோன்னு தோணுது. - நிஷாவின் முகம் மெதுவாக கவலையில் ஆழ்ந்தது. 

கவலைப்படாதடி. அப்படி எதுவும் நடந்தா நான் கண்ணனோட கால்ல விழவும் தயார். உன்மேல எந்தத் தப்புமில்லை, உன்னை போர்ஸ் பண்ணித்தான் பண்ணேன்னு சொன்னா அவரு உன்ன வெறுக்க மாட்டாரு.

போர்ஸ் பண்ணி பன்னான்னா அப்புறம் அவன்கிட்ட உனக்கு என்னடி வேலை? எப்படி கொஞ்சி கொஞ்சி பேசுறேன்னு கேட்டா?? 

உங்களைவிட என்ன நல்லா பண்ணாங்க. அவன் பண்ணது பிடிச்சுப் போச்சுன்னு சொல்லுடி...... - சீனு அவள் இடுப்பைக் கிள்ளி சிரித்தான்.

உனக்கு எல்லாமே விளையாட்டா போச்சு!.... என்று முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டாள் நிஷா. ச்சே... இவனுக்கு என் கவலை புரியமாட்டேங்குதே! 

அங்கிருந்து கிளம்பி ஒரு ஐஸ் க்ரீம் பார்லர் வந்தார்கள். வரும்போது, காரில்,  சீனு அவளை இடுப்போடு அணைத்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தான். கை அவளது இடுப்புச் சேலைக்குள் இருந்தது. நிஷாஅவனது தோளில் சாய்ந்துகொண்டாள். அவள் அப்படி சாய்ந்ததும், எப்போதும் இருக்கும் டிராபிக் இப்போதும் இருக்கக்கூடாதா.. என்று நினைத்தான் சீனு.

அந்த மிதமான வெளிச்சம் உள்ள ஐஸ் க்ரீம் கடைக்குள் நுழைந்தார்கள். நிஷா சந்தோசமாக இருந்தாள். ஆனால் சீனு பேசியது அவளது மகிழ்ச்சியை கெடுப்பதுபோல் அமைந்தது. 

அவர் எப்படி ரியாக்ட் பண்ராருன்னு சொல்லுடி. அதுக்கேத்தமாதிரி நாம நடந்துப்போம். நீ சொல்லாம இருந்திருந்தா, எப்போலாம் வசதியிருக்கோ அப்போலாம் நாம சந்தோஷமா இருந்திருக்கலாம். கெடுத்துட்ட.

சீனு... ப்ளீஸ்... அவரு ஒரு துரும்புக்கு கூட கெடுதல் நினைக்குறவரு கிடையாது. அவர் அழுதுக்கிட்டு அப்படிக் கேட்டபோது, என்ன வெட்டிப் போடுங்க கண்ணன்....னு சொல்லனும்போல இருந்தது. நைட்டெல்லாம் என் மைண்டுல திரும்பத் திரும்ப அதுதான் ஓட்டிட்டு இருந்தது. விவாகரத்து தவிர, அவர் என்ன சொன்னாலும் கேட்டுக்கணும்னு முடிவு பண்ணிட்டேன். நீயே சொல்லு... வேற ஒருத்தரா இருந்தா இப்போ உன்கூட ஜுவல்லரிக்கு நான் வந்திருக்கவே முடியாது. இந்நேரம் உன்ன உன் அப்பா அம்மா காரித் துப்பிட்டு இருப்பாங்க. 

சரி சரி ஒரேயடியா கண்ணன் புராணம் பாடாத. ஒத்துக்கிடுறேன். அவர் நல்லவர்தான். ஆனா அவர் தகுதிக்கு, சீனுகூட படுத்து வேணும்னா...ன்னு சொல்லியிருக்கக் கூடாது. அவருக்கு இனிமே உன்ன சீனுகூட படுக்காதடின்னு சொல்லவோ, என்னை தண்டிக்கவோ உரிமை கிடையாது. 

ப்ச். இப்படி லோவா நினைக்காதே சீனு. நாம கட்டிப்புடிச்சிட்டு இருந்ததை பார்த்துத்தான் அப்படிச் சொல்லிட்டாரு. புரிஞ்சிக்கோ. அவருக்கு செல்ப் கான்பிடன்ஸ் சுத்தமா டவுன் ஆகிடுச்சு. ஹாஸ்பிடல் தனியா போயிருக்கார். அவர் மனசு எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டிருக்கும்? இதுவரைக்கும் அவரை யாரும் கை நீட்டிப் பேசுற அளவுக்கு அவர் வச்சிக்கிட்டதில்லை. அப்பா கூட அவரை தப்பா பேச யோசிப்பார்.  அவரோட படிப்பும் அறிவும் அப்படி. சொந்தக்காரங்க கொடுத்த டார்ச்சர்ல...போதைல சொல்லக்கூடாததை சொல்லிட்டார். நீ அதை அட்வான்டேஜ் எடுத்துக்கிட்டு பேசுறத கேட்கும்போது மனசு கஷ்டமா இருக்கு.

நிஷா..  எனக்கு புரியுது. ஆனா.... எப்போ கூப்பிட்டாலும் வந்து படுப்பேன்னு சொன்னியேடி... நான் எத்தனை கனவோட இருக்கேன் தெரியுமா?..

எனக்கு ஆசைதாண்டா. ஆனா நேத்து அவரு இப்படி பீல் பண்ணி பேசுவாருன்னு நான் நினைக்கலையே. தப்பு பண்ணிட்டேன்னு தெரிஞ்சும் மன்னிக்குற அவருக்கு, நான் எப்படி நடந்து இருந்திருக்கணும்? இதுக்கு மேலயும் நான் அவருக்கு படுக்கைல துரோகம் பண்ணா அதுக்கு மன்னிப்பே கிடையாது. என்னால நிம்மதியாவே இருக்க முடியாது சீனு. - நிஷாவின் கண்கள் கலங்கின.

சீனு பதில் பேசாமல் இருந்தான். நிஷாவின் வாழ்க்கையில் என்னால் எந்த பிரச்சனையும் வரக்கூடாது என்று நினைத்தேன். ஆனால் காமம் என் கண்ணை மறைத்துவிட்டது. நிஷா எனக்கு எல்லா உரிமையையும் கொடுத்தாள். தாய்க்கு அடுத்தபடியாக என்மேல் அக்கறையாக இருந்தாள். ஆனால் அவள் கண்கலங்குவதற்கு இப்போது நானே காரணமாகிவிட்டேன்!
    
சீனு... ஒன்னு சொல்லட்டுமா? என்மேல கோபப்பட மாட்டியே?

சொல்லு நிஷா 

நாம பிரிஞ்சிடலாம்டா. நீ எனக்கு எவ்வளவோ சுகத்தை அள்ளிக் கொடுத்துட்ட. எனக்கு இது போதும். - நிஷாவின் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்தது. 

ஏய்... என்னடி.... இப்படி அழுத்திட்டிருக்க. யாராவது பார்த்தா என்ன நினைப்பாங்க.... - சீனு பதறிக்கொண்டு அவள் கண்களைத் துடைத்தான். 

காயத்ரியும் நீயும் சந்தோசமா இருங்க. இனிமே நான் உன்ன கண்ட்ரோல் பண்ணமாட்டேன். இனிமே நான் உன்கிட்ட உரிமையா எதையும் கேட்கமாட்டேன். 

நிஷா தலையைக் குனிந்துகொண்டு, கண் கலங்கி அழுதாள். 

நிஷா... ப்ளீஸ்... அழாதே.... - சீனு எவ்வளவோ சொல்லிப்பார்த்தும் நிஷா அழுதுகொண்டேயிருக்க... சீனு செய்வதறியாமல் திகைத்தான். நிஷா அவன் தோளில் சாய்ந்துகொண்டாள்.

முதல்ல கண்ணனுக்கு ட்ரீட்மெண்ட் எடுக்கணும். அவருக்கு நான் ஒரு அழகான குழந்தை பெத்துக்கொடுக்கணும். சபைல எல்லார் முன்னாடியும் குழந்தை குட்டிகளோட போய் நிக்கணும். அப்போதான் சீனு நான் முழுசா சந்தோசமா இருப்பேன். அதுதான் எனக்கு உண்மையான சந்தோசம். என்ன புரிஞ்சு நடந்துப்பியா சீனு?

கவலைப்படாதடி... உன் நல்ல மனசுக்கு எல்லாம் நல்லபடியா நடக்கும்.  

வீடு வந்ததும், சீனு அவளது வாசல்வரை வந்து கையிலிருந்த கவர்களைக் கொடுத்தான். அவள் கதவைத் திறக்கும் முன், சீனு அவளது கையைப் பிடித்துக்கொண்டு சொன்னான். 

நிஷா... நீ அழக்கூடாதுடி. நீ சந்தோசமா இருக்கணும். கண்ணன் எனக்கு என்ன தண்டனை கொடுத்தாலும் நான் ஏத்துக்கறேன். உன்மேல தப்பு இல்லைன்னு அவர் கால்ல விழுந்துன்னாலும் கெஞ்சுறேன்.

உன்ன எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும் சீனு. உனக்கு அந்த கஷ்டத்தை நான் கொடுக்காம பாத்துக்கறேன். நானே சமாளிக்கறேன்.

நிஷா நா தழு தழுக்க சொல்ல..., சீனு சிலையாக நின்றுகொண்டிருந்தான். 

கடைசியாக, நிஷா அவன் கையில் அந்த ஜுவல் பாக்ஸை திணித்தாள்.

 


என்ன மன்னிச்சிடு சீனு! 

வீட்டுக்குள் - 

தூங்கி எழுந்து ப்ரெஷாக உட்கார்ந்திருந்த கண்ணன் இன்னும் இரவு நடந்த நிகழ்ச்சிகளையே நினைத்துக்கொண்டிருந்தார். 

நிஷாவை சீனு எவ்வளவு அக்கறையோடு சமாதானப்படுத்திக்கொண்டிருந்தான்.... நான் செய்யவேண்டியதை அவன் செய்துகொண்டிருந்தான். நிஷா சாதாரணமாக அவனோடு படுத்திருக்க மாட்டாள். அவளை நெருங்கி நெருங்கி வந்து, தொட்டு தொட்டு விளையாடி, உனக்கு நானிருக்கேன் என்று அக்கறை காட்டியிருப்பான். அவள் விழுந்திருப்பாள். நான் அசந்த நேரத்தில்... சீனு உள்ளே புகுந்துவிட்டான். எப்போதுடா நிஷா அன்புக்காக ஏங்குகிறாள், சுகத்துக்காக ஏங்குகிறாள் என்று காத்துக்கொண்டே இருந்திருப்பான். எத்தனை முறை நிஷாவை படுக்கையில் வீழ்த்தியிருக்கிறானோ?. ஒருமுறை மட்டும் என்றால் பரவாயில்லை. நிஷா அதை சீக்கிரம் மறந்துவிட வாய்ப்பிருக்கிறது.

அவர்களை அந்த நிலையில் பார்த்ததும் சீனுவை அடித்து வெளியேற்றியிருக்கவேண்டும். ஆனால் நான் என்ன செய்தேன்? அவன் முன்னாடியே நிஷாவிடம், அவன்கூட படுத்து பிள்ளை பெற்றுக்கொள்கிறாயா என்று கேட்டு, மாபெரும் தவறு செய்துவிட்டேன். குடிக்கக்கூடாது என்றிருந்த நான், அளவில்லாமல் குடித்ததால் வந்த வினை. ஒருவேளை நான் செய்துகொண்டிருக்கும் தவறுதான் என்னை அப்படி பேசவைத்துவிட்டதோ?

நிஷா வந்ததும், நடந்தது நடந்துபோச்சு... இனிமேல் இப்படி நடக்காமல் பார்த்துக்கொள் என்று சொல்லவேண்டும். நான் சொன்னால் நிஷா ஒத்துக்கொள்வாள். மறுப்பு சொல்லமாட்டாள். ஆனால் அவன் ருசி கண்ட பூனை. இவளை விடமாட்டான். அழகின் உருவமாய் இருக்கும் நிஷாவை, இவன் மட்டுமல்ல, எவன் தொட்டாலும் அவளை விட்டுப்போகவேண்டும் என்று நினைக்கமாட்டான்.

நிஷாவுக்கு என்மேல் அன்பு குறையவில்லை. கண்ணீரோடு மன்னிப்பு கேட்டாள். நான் கேட்கவேண்டிய மன்னிப்பை அவள் கேட்டாள். இனி அவனுக்கும் உனக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்று காலையிலேயே சொல்லியிருக்கலாம். வேணாம். நல்ல நேரம் பார்த்து பேசவேண்டும். இப்போதுதான் நிஷாவை நன்றாக கவனித்துக்கொள்ளவேண்டும் என்ற அக்கறை வருகிறது. சீனுவைவிட நன்றாக கவனித்துக்கொள்ளவேண்டும். பரிசு வாங்கித்தருகிறேன் என்று கூட்டிப் போயிருக்கிறான். எப்படியும் அவளை இடுப்போடு சேர்த்து அனைத்துக்கொண்டுதான் திரிவான். நிஷாவுக்கு இது பிடிக்கும். இது தெரிந்தும் நான் அதை எப்போதும் செய்ததில்லை. அலட்சியப்படுத்தியிருக்கிறேன். இனி பரிவு காட்டி என்ன செய்ய? நிஷாவை அவன் போட்டது போட்டதுதானே? 


"அவனால் உன் குடும்பத்துக்கு எந்தப் பிரச்சினையும் வராது" என்று ஸ்வாமி சொன்னாரே. அதனால் நான் கவலைப்படத் தேவையில்லை. இனிமேல் அவனோடு படுக்கவேண்டாம் என்று மட்டும் நிஷாவை கண்டிக்கவேண்டும்.

நிஷா, கைகளில் ஷாப்பிங்க் கவர்களோடு உள்ளே நுழைந்தாள்.

இப்போ எப்படி இருக்கீங்க கண்ணன்? உடம்புக்கு பரவாயில்லையா? என்று பாசத்தோடு கேட்டுக்கொண்டே அவரருகில் வந்தாள். கண்ணன் அவளது கைகளை பிடித்துக்கொண்டு அவளை ரசித்துப் பார்த்தார். 

நீ எவ்ளோ அழகா இருக்கே தெரியுமா? 

போங்கங்க.. சும்மா சொல்லாதீங்க 

சரி சரி என்னலாம் வாங்கியிருக்கீங்க?

நிஷா அவருக்கு எடுத்த ட்ரெஸ் மெட்டீரியல்ஸ் எல்லாவற்றையும் ஆர்வத்தோடு காட்டினாள்.  தான் வாங்கிய தொங்கட்டத்தைக் காட்டினாள்.

பிடிச்சிருக்காங்க? இதுல முக்கால்வாசி சீனுதான் செலக்ட் பண்ணான். 

ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு நிஷா. சரி... சீனு உனக்கு என்ன கிப்ட் கொடுத்தான்? -  ( அதைவிட பெரிய கிப்டாக தானும் ஒன்று வாங்கிக்கொடுக்கவேண்டும் என்று நினைத்து, கேட்டார்). 

நிஷா தயங்கினாள். அவளது உள்மனது எச்சரித்தது. நிஷா.... நீ சில விஷயங்களில் பொய் சொல்லித்தான் ஆகவேண்டும்!  

அவன் அதை எடுத்துத் தர்றேன்... இதை எடுத்துத் தர்றேன்னு கேட்டுக்கிட்டேதான் இருந்தான். நான்தான் வேணாம்னு சொல்லிட்டேன். 

அவள் இப்படிச் சொல்லும்போது, அவள் அணிந்திருந்த தாங்க் பேன்ட்டி ஞாபகத்துக்கு வந்தது. ச்சே... செயினை திருப்பிக் கொடுத்துட்டேன்! இதை என்ன செய்வது?

இதையெல்லாம் பாத்துட்டு இருங்கங்க. பாத்ரூம் போய்ட்டு வந்திர்றேன். 

வேகவேகமாக பாத்ரூமுக்குள் சென்றாள். வேகமாக அந்த சிறிய பேன்ட்டியை கழட்டினாள். முன்பக்கம் இருந்த சிறிய முக்கோண வடிவ துணியில் திட்டுத்திட்டாக, எக்கச்சக்கமாக படிந்திருந்த தனது மதன நீர் திட்டுக்களைப் பார்த்தாள். பாலாடை போல் அதிலிருந்து தொங்கிக்கொண்டிருந்த தனது பெண்மையின் சந்தோஷ சுவடுகளை... வியப்போடு பார்த்தாள்.

இனிமேல் இதையெல்லாம் இழக்கப் போகிறேன்....!!!!.... என்று கண் கலங்கினாள். 

சீனு... இதை உன் ஞாபகமா வச்சிக்கட்டுமா?

நோ... இது அவன் என்னை அவன் பொண்டாட்டி மாதிரி நடத்தியதை ஞாபகப்படுத்திக்கொண்டே இருக்கும். அப்படிப் பார்த்தால்... இந்த பெட்... இந்த சோபா... இந்த டைனிங் டேபிள்... எல்லாம்தான் இதையெல்லாம் ஞாபகப்படுத்தும். அதையெல்லாம் தூக்கிப்போட முடியுமா? மனதிலிருந்து அவனைத் தூக்கியெறிய முடியுமா? முடியாது! காலம்தான் இந்த ஞாபகங்களை அழிக்கவேண்டும். கடவுளே எனக்கு உதவி செய்!

நிஷா அதை கையோடு கொண்டுவந்து டஸ்ட் பின்னுக்குள், குப்பையை விலக்கி, அடியில் போட்டாள்.

என்னங்க... சீனுவுக்கு கல்யாணம் பண்ணனும். நாமளும் அவங்களோட சேர்ந்து பொண்ணு தேடணும்... என்றாள். 


அவள் எதற்காக சொல்கிறாள் என்பதைப்  புரிந்துகொண்ட கண்ணன், அது சரி என்று நினைத்தார். அவர் மனதுக்குள் ஒரு புது கணக்கு ஓடியது.  

நிஷா... என்னோட டிபார்ட்மென்ட்ல காவ்யான்னு ஒரு பொண்ணு இருக்கா. அவளோட தங்கச்சிக்கும் வரன் பாத்துட்டு இருக்காங்க. பொண்ணு பேரு அகல்யா. ரொம்ப அழகான, லட்சணமான பொண்ணு.

அய்யோ அந்தப் பொண்ணை நான் பாக்கணும் கண்ணன்!

பாக்க ஏற்பாடு பண்றேன். ஆனா நீதான் சீனுவோட அம்மா அப்பாகிட்ட பேசணும்.

நான் சொன்னா அவங்க கண்டிப்பா கேட்பாங்க. பொண்ணு மூக்கும் முழியுமா இருக்கணும். என்னைவிட அழகா இருக்கணும். நல்ல கேரக்டரா இருக்கணும்.

இங்கே - சீனு, தன் கையிலிருந்த அந்த செயினையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். நிஷாவை கேக் தடவி சாப்பிட்டது, திருட்டுத்தனமாக அவளை ஓத்தது, கடைக்கு கூட்டிட்டுப் போய் தொப்புளுக்குள் நகை போட்டுப் பார்த்தது.... என்று இந்த நாள் எவ்வளவு சுகமாகப் போய்க்கொண்டிருந்தது! ஆனால் கடைசியில்... நீ கொடுத்த கிப்டும் வேண்டாம், நீயும் வேண்டாம் என்று போய்விட்டாளே... அவள் என்ன பண்ணுவாள் பாவம்... அநியாயத்துக்கு அப்பாவியாய் இருக்கிறாள். அவள் நினைத்திருந்தால், சரிங்க... சீனுவோட படுத்து பிள்ளை பெத்துக் கொடுக்கிறேன் என்று சொல்லி வருஷம் முழுக்க என்கூட படுத்து சந்தோஷமா இருந்திருக்கலாம். ஆனால் புருஷனுக்கு மதிப்பு கொடுக்கிறாள். அவருக்கு மரியாதை வேண்டும் என்று நினைக்கிறாள். கற்புக்கரசியாக இருந்த அவளை நான்தான் கெடுத்தேன். என் ஆசைக்காக கெடுத்தேன். காயத்ரி மாதிரி.. வீணா மாதிரி... உடனேவா படுத்தாள்? எவ்வளவு தவிப்பு தவித்தாள்... அவளைத் தடவித் தடவி... சுகத்தைக் காட்டி... அந்த சுகத்துக்கு ஏங்கவைத்து.... நான்தானே அவள் மனதைக் கெடுத்தேன்! நான் அவளுக்கு இவ்வளவு கெடுதல் நினைத்திருக்க, அவளோ இப்பொழுது வரை, எனக்கு நல்லதுதான் நினைக்கிறாள். வெறும் நான்கு நாட்கள் நான் கொடுத்த சந்தோஷத்துக்காக, என்னை ஒதுக்க முடியாமல் அழுகிறாள்! 

என் நிஷா நல்லவள். என் தேவதை. அவள் என்ன சொன்னாலும் கேட்கவேண்டும். அவளுக்காக எதையும் செய்யவேண்டும். 


அன்று இரவு - நிஷா நன்றாகக் குளித்து, கண்ணனுக்காகத் தயாரானாள். கண்ணன் அவளை ஓத்துவிட்டு, வழக்கத்துக்கு மாறாக, அவளைத் தடவிக்கொடுத்துக்கொண்டு அவளிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தார். அப்போது நிஷா கேட்டாள். 

என்னங்க... என்மேல கோபம் இல்லையே.... 

நான் அதை மறக்க நினைக்கிறேன் நிஷா.... 

ஸாரிங்க. இனிமே பேசமாட்டேன். ஆனா உங்களுக்கு ரொம்ப மனக் கஷ்டத்தைக் கொடுத்திட்டேனோன்னு மனசு அரிச்சிக்கிட்டே இருக்கு.

கண்ணன் அவளை இழுத்து, தன்மேல் போட்டுக்கொண்டார். அவளது பஞ்சுக் குவியல் பின்னழகுகளைத் தடவிக்கொடுத்தார். 

அந்தக் கஷ்டமெல்லாம், நீ என்னோட பிள்ளையைத்தான் பெத்துப்பேன்னு சொன்னியே... அதுலயே போயிடுச்சி.

நிஷா அவரது உதடுகளைக் கவ்வினாள். ஒரு நீண்ட முத்தமிட்டாள். 

என்ன உங்களுக்கு இவ்வளவு பிடிக்குமாங்க?

நீ எனக்கு பொண்டாட்டியா கிடைச்சதுக்காக நான் எத்தனை நாள் பெருமைப்பட்டிருக்கேன் தெரியுமா? உன்ன மாதிரி அழகும் குணமும் உள்ள பொண்ணு யாருக்கு கிடைப்பா சொல்லு? 

அ... ஆனா... நான் உங்க நம்பிக்கையை எல்லாம் கெடுத்துட்டேனே... ச்சே... என்ன நினைச்சா எனக்கே கேவலமா இருக்கு 

நிஷா...உனக்கு இந்த குற்ற உணர்ச்சியே இனி வரக்கூடாது. ஒரு விஷயம் உன்கிட்ட சொல்லலாமா வேணாமான்னு நானும் தவிச்சுட்டு இருக்கேன். சொன்னா கோவிச்சுக்க மாட்டியே....

சொல்லுங்க கண்ணன். 

கண்ணன் எழுந்தார். கைலியை எடுத்துக் கட்டிக்கொண்டு, பெட்டில் உட்கார்ந்தார். முகத்தில் கவலையோடு, தயக்கத்தோடு அவளைப் பார்த்தார். நிஷா அவரது மடியில் படுத்துக்கொண்டு, அவரது கையை எடுத்து முலையில் வைத்துக்கொண்டாள். 

ஏன் கண்ணன் தயங்குறீங்க? ஹாஸ்பிடல்ல வேற ஏதாவது சொன்னாங்களா?

அதெல்லாம் இல்ல நிஷா. உனக்கு எப்படி சொல்றதுன்னு தெரியல. நீ தாங்கிப்பியான்னு தெரியல. 

நிஷா எழுந்து உட்கார்ந்தாள். அவரைக் கூர்மையாகப் பார்த்தாள். சொல்லுங்க கண்ணன்... என்றாள்.

என் டிபார்ட்மெண்ட்ல... காவ்யான்னு ஒரு பொண்ணு இருக்கான்னு சொன்னேன்ல... அவளுக்கு... ஹஸ்பண்ட் கிடையாது. ரொம்ப நல்லவ. ஏழ்மையான குடும்பம். தனி ஆளா ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு பெத்தவங்களையும் பாத்துக்கிட்டு தங்கச்சியையும் நல்ல நிலைமைக்கு கொண்டுவந்திருக்கா.  

ஓ... சீனுவுக்கு வரதட்சணைலாம் கேட்கக் கூடாதுன்னு சொல்றீங்களா?

இ.. இல்ல நிஷா 

அப்புறம்?

அந்தப் பொண்ணு காவ்யாவுக்கும் எனக்கும் தொடர்பு இருக்கு. 

கண்ணன்.........!!!!!!

நிஷா.... ப்ளீஸ்!... நீ அதிர்ச்சியாவேன்னு தெரியும். பட்... அ... அவ... பாவம். புருஷனை பறிகொடுத்துட்டு ரொம்ப நொந்து போயி நின்னா. அவளுக்கு ஆறுதலா இருந்தேன். ஆனா அது எங்களை பல தடவை தப்பு பண்ணவைக்கும்னு ரெண்டு பேருமே நினைக்கல... இதை உன்கிட்ட எப்படி சொல்றதுன்னு ஒரு வருஷமா தவிச்சிட்டு இருக்கேன்.

 நிஷாவின் கண்களில் கண்ணீர் முட்டியது. 

கண்ணன்... எ... என்ன சொல்றீங்க?.....நி... நீங்களா இப்படி??? 

நிஷா அடக்க முடியாமல் அழுதாள். கண்ணன் அவளை சமாதானப்படுத்துவதற்காக அவள் தோளைத் தொட... படக்கென்று அவர் கையைத் தள்ளிவிட்டுவிட்டு, என்னைத் தொடாதீங்க..... என்று கத்தினாள். ஓஓஓஓ.... என்று குலுங்கிக் குலுங்கி அழுதாள்.   

அந்த இரவு ரணமாய் கழிந்தது.


மறுநாள் - 

அழுது அழுது சோர்ந்துபோய், கண்கள் வீங்கி, நிஷா பெட் ரூமுக்குள்ளேயே கிடந்தாள். திடீர் திடீர் என்று விம்மி விம்மி அழுதாள். அழுது அழுது அவளுக்கு காய்ச்சல் வந்திருந்தது. 

கண்ணன் அவளை சமாதானப்படுத்த முடியாமல், ஹாலில் சோகமாக உட்கார்ந்திருந்தார். 

அப்போது, நிஷாவுக்கு மோகனிடம் இருந்து போன் வர... கஷ்டப்பட்டு சகஜமாகப் பேசினாள். 

பிஸி ஷெட்யூல்ல டாக்டர் உங்களுக்கு அப்பாயிண்ட்மெண்ட் கொடுத்திருக்கார்னு சொன்னேனே. நாளைக்கு சிகாகோ போயிடுவார். இன்னும் கிளம்பலையா நீங்க?

கண்ணனும் நிஷாவும் எதுவும் பேசிக்கொள்ளாமல்... ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்க்காமல்... மோகன் ரெகமெண்ட் பண்ணியிருந்த டாக்டரைப் போய் பார்த்தார்கள். 

பழைய ரிப்போர்ட்டை காட்டி டிஸ்கஸ் பண்ணும்போது, எல்லாம் சரியாக ஒரு வருடம் ஆகுமா டாக்டர்? என்று கண்ணன் கவலையாய் கேட்க, டாக்டர் சிரித்தார். 

ஒரு மாதம் போதும். மேக்சிமம் இரண்டு மாதம். நான் சொல்ற டெஸ்ட்டுகளையும், மருந்துகளையும் எடுத்துக்கோங்க. நான் சொல்ற மாதிரி உங்க பழக்க வழக்கங்களை மாத்திக்கோங்க. நம்பிக்கையா இருங்க. 

ஹாஸ்பிடலிலிருந்து கிளம்பினார்கள். நிஷா காரில் ஏறுவதற்கு கண்ணன் ஓடிவந்து கதவை திறந்தார். அவள் உட்கார்ந்ததும், கதவை தன்மையாக அடைத்துவிட்டு, போய் தன் சீட்டில் உட்கார்ந்தார். 

நிஷா அவரைப் பார்க்காமல் இடது பக்கம் வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டு வந்தாள். கண்ணன் சொல்லிய வார்த்தைகள் தலையில் முள்ளாய் குத்தின.

ஒரு வருஷமா எனக்கும் காவ்யாவுக்கும் பழக்கமிருக்கு. ஆனா அது வெறும் காதலாத்தான் இருந்தது. உடலுறவு வரைக்கும்லாம் போனதில்ல.

என்னாலதான் அவ சந்தோஷமா இருக்கிறதா அடிக்கடி சொல்லுவா. லேபுல வேலை முடிஞ்சதும், அவளை வீட்டுல ட்ராப் பண்ணிட்டு, பேசிட்டு இருந்துட்டு, வருவேன்.

கான்பரன்ஸ்க்கு நான் மட்டும் போகல. அவளும் வந்திருந்தா. ஒரே ஹோட்டல்லதான் தங்கினோம். அப்போதான் முதன் முதல்ல உடலுறவு வச்சிக்கிட்டோம். அவதான் கான்பரன்ஸ் அட்டண்ட் பண்ணினா. நான் குற்ற உணர்ச்சில திரும்பி வந்துட்டேன். என் டிபார்ட்மெண்டை சமாளிக்கிறது எனக்கு ஈஸி. பட் அப்பவே எனக்கு உங்கமேல சந்தேகமும் இருந்தது. ஆனா நீ என்னைப் பார்த்ததும் ஓடி வந்து கட்டிப்பிடிச்ச. சந்தோஷப்பட்டேன். வீணாக சந்தேகப்பட்டுட்டேனேன்னு வருத்தப்பட்டேன். 

காவ்யாவோட ஏற்பட்ட உடலுறவை... அதோடு நிறுத்திக்கணும்னு நினைச்சேன். ஆனா அது நாலு தடவை, ஐந்து தடவைன்னு.... தொடர்ந்தது. 

எனக்கு, உன்ன சந்தோசமா வச்சிக்கணும்ங்கிறதைவிட... காவ்யா என்ன சந்தோசமா வச்சிருக்காங்கிறதுதான் பெருசா தெரிஞ்சது. நான் வீட்டுக்கு வரும்போதெல்லாம் நீ எப்பவும் சோகமா இருப்ப. ஆனா காவ்யா என்னை பார்த்ததுமே அவ்ளோ ஹேப்பி ஆகிடுவா. என்கிட்ட சிரிச்சி சிரிச்சி பேசுவா. நான் கொஞ்சமா... அன்பா பேசினாலே... நெகிழ்ந்திடுவா. உங்க வைஃப் ரொம்ப லக்கி கண்ணன்...னு அடிக்கடி சொல்லிட்டே இருப்பா.

நேத்து உன்னையும் சீனுவையும் அப்படிப் பார்த்ததும், நான் மட்டும் என்ன? உத்தமனா? ன்னு என் மனசாட்சி கேட்டது. ஆனா எனக்கும் காவ்யாவுக்கும் உள்ள உறவாலதான் உன்ன ஈஸியா புரிஞ்சிக்கிட்டேன்.

அதுக்காக, நான் பண்ணதும் நீ பண்ணதும் சரியாப் போச்சுன்னு சொல்ல வரலை. நான் பண்ணத நியாயப்படுத்தவும் இல்ல. எனக்குத் தேவையெல்லாம் உங்களை மன்னிச்சிட்டேங்க... ங்குற ஒரு வார்த்தைதான். இனி ஜென்மத்துக்கும் இந்த தப்பை திரும்ப செய்ய மாட்டேன்.

என்னுடைய ரிசர்ச் பேப்பருக்கு நல்ல வேல்யூ இருக்கு. லண்டன்ல இப்போ நல்ல ஆப்பர்சூனிட்டீஸ் இருக்கு. அங்க இருக்குற என்னோட ப்ரொபஸர் சொன்ன கான்செப்ட்டுலதான் பேப்பர் பப்ளிஷ் பண்ணியிருக்கேன். நீ ம்ம்.. னு ஒரு வார்த்தை சொன்னா போதும். இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல நாம லண்டன்ல.... ஒரு புது வாழ்க்கையை தொடங்கலாம். பழசை மறந்துட்டு.... சந்தோஷமா வாழலாம். 

நாம கிளம்புறதுக்கு முன்னாடி, சீனுவுக்கும், காவ்யாவோட தங்கை அகல்யாவுக்கும், ஒரு நல்ல வாழ்க்கை ஏற்படுத்திக் கொடுத்துட்டா.... அது போதும். காவ்யாவுக்கு நான் பண்ணியிருக்கற ப்ராமிஸ் நிறைவேறிடும். 

என்ன சொல்ற நிஷா?
என்ன சொல்ற நிஷா?
என்ன சொல்ற நிஷா?


அன்றிலிருந்து நிஷாவுக்கு வாழ்க்கையே வெறுத்துவிட்டதுபோல் இருந்தது. கண்ணன் அவளிடம் அன்பு மழை பொழிந்தார். ஆனால் அவளால் அதை அனுபவிக்க முடியவில்லை. ஏன் எனக்கு துரோகம் பண்ணீங்க கண்ணன்??? என்று அவர் சட்டையைப் பிடித்துக் கேட்கவேண்டும்போல் இருந்தது. ஆனால் கேட்கமுடியவில்லை. அழுது ஆர்ப்பாட்டம் பண்ணி பெட்டியைத் தூக்கிக்கொண்டு பிறந்தவீட்டுக்குப் போகமுடியவில்லை. விவாகரத்து பண்ணப்போகிறேன் என்று அவரிடம் கத்தமுடியவில்லை. 

ஆண்களின் சுயநலம் அவளை சுட்டது. அதில் கருகினாள். 

பார்வதி, சந்திரன், சீனு சகிதம், அகல்யாவைப் பெண் பார்க்க, கண்ணனோடு சேர்ந்து காவ்யாவின் வீட்டுக்குப் போனாள். காவ்யாவைப் பார்த்ததுமே அவளையுமறியாமல் அவள்மேல் ஒரு பரிதாபம் வந்தது. எந்த அலங்காரமுமில்லாத அவளது முகத்திலிருந்த பொறுப்புணர்வும், குடும்பத்தைக் கட்டிக் காக்கும் கடமை உணர்வும், அன்புக்காக ஏங்கும் விழிகளுமாய்... இருந்தாள். அகல்யா, நிஷா நினைத்ததைவிட அழகாக இருந்தாள். தயங்கி தயங்கி...பேசினாள். எல்லோருக்கும் அகல்யாவைப் பிடித்துவிட்டது. 

சீனு - அகல்யா நிச்சயதார்த்தம் சிறப்பாக முடிந்தது.  காவ்யா வீட்டில் ஏழ்மை என்பதால் கல்யாணத்துக்கு சில மாதங்கள் டைம் கேட்டிருந்தார்கள். கண்ணன் கொடுக்க முன்வந்த பண உதவியை மறுத்தாள்.

நிச்சயதார்த்தம் முடிந்து சில வாரங்களில், நிஷாவுக்கு லண்டன் செல்வதற்கான ஏற்பாடுகள் முடிந்திருந்தன. 

நிஷா, ஏர்போர்ட் கிளம்புவதற்கு முன்பு, பார்வதியிடமும், சந்திரனிடமும் விடைபெற்றாள். கல்யாணத்துக்கு இருக்காம கிளம்புறியேம்மா என்று பார்வதி கண்கலங்கினாள். . 

சீனுவை, தனியாக அவன் அறையில் சந்தித்தாள். 

மத்த பொண்ணுங்களோட சகவாசம் வச்சிக்கக் கூடாது. அகல்யாவோட சந்தோஷமா குடும்பம் நடத்தணும் சரியா?

நிஷா... ஐ மிஸ் யூ நிஷா.... - சீனு முதன் முறையாக அழுதான். 

நிஷா அவனையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். அவன் உதடோடு உதடு பொருத்தி, கட்டிலில் அவனோடு விழுந்து புரளவேண்டும் என்று அவள் மனமும் உடலும் துடித்தன. கண்ணனிடம் செய்த சத்தியமோ, சீனுவின் திருமண வாழ்க்கை மேல் உள்ள அக்கறையோ, அவளது இயல்பான குணமோ... ஏதோ ஒன்று அவளைத் தடுத்தது. 

அவனது கண்ணத்தில் அழுத்தமாய் ஒரு முத்தம் கொடுத்து, கண்ணீரோடு விடைபெற்றாள். 

கண்ணனுக்கு, மோகன் மற்றும் ராஜ்ஜின் பாராட்டு முதன் முதலில் கிடைத்தது. டிபார்ட்மெண்ட்டே அவரைக் கொண்டாடினார்கள். காவ்யா மட்டுமே அழுதுகொண்டிருந்தாள். லண்டன் கிளம்பும் அன்று, காவ்யாவும் அகல்யாவும் சீனுவும் ஏர்போர்ட்டுக்கு வந்திருந்தனர். ஒருபுறம் சீனுவும் அகல்யாவும் நிஷாவும் சிரித்துச் சிரித்துப் பேசிக்கொண்டிருக்க... மறுபுறம் கண்ணனும் காவ்யாவும் நின்றுகொண்டிருந்தனர்.

என்ன மன்னிச்சிடு காவ்யா... 

நீங்க எனக்கு நல்லதுதானே கண்ணன் செய்திருக்கீங்க. ஏன் மன்னிப்பு கேட்குறீங்க. இது உங்கள் வாழ்க்கை. நீங்க சந்தோஷமா இருக்கணும்னு நினைக்கிற முதல் ஆளா நானிருப்பேன். போயிட்டு சீக்கிரமா நல்ல நியூஸ் சொல்லுங்க.

கல்யாண வேலை எல்லாம் நீதான் இழுத்துப் போட்டுச் செஞ்சிட்டிருக்கியா?

வேற வழி? கொஞ்சம் லோன் போட்டிருக்கேன். எவ்ரிதிங்க் வில் பி ஆல்ரைட். ஆனா... அகல்யாவோட லவ் பெயிலியர் பத்தி... அவ எனக்காகத்தான் கல்யாணத்துக்கு ஒத்துக்கிட்டாங்குறதைப் பத்தி... சொல்லவேணாம்னு கண்டிப்பா சொல்லிட்டீங்களே ஏன் கண்ணன்? பின்னாடி ஏதாவது பிரச்சனை வராதா?

நீங்க எதுவும் சொல்லவேண்டாம். நல்லபடியா கல்யாணம் முடியட்டும். அப்படியே ஏதாவது பிரச்சனை வந்தா, நிஷா சமாளிச்சுப்பா.

கண்ணனும் நிஷாவும் ஏர்போர்ட்டுக்குள் நுழைந்தார்கள். கைகாட்டி விடைபெற்றார்கள். 

சீனுவின் மனதில் நிஷாவின் பிரிவு இடியாய் இறங்கியது. வேதனையோடு, கனத்த இதயத்தோடு, விமான நிலையத்தையே பார்த்துக்கொண்டு நின்றான். அவன் சகஜ நிலைக்கு வர பல நாட்கள் ஆயின.

சீனு - அகல்யா திருமணம் விமரிசையாக நடந்த அதே நாளில் -

நிஷா தான் கர்ப்பமாகியிருக்கும் செய்தியை.... புதுமணத் தம்பதிகளுக்குச் சொன்னாள். 

குழந்தை பிறக்கப்போகும் மகிழ்ச்சியில்... நிஷாவின் மனதெல்லாம் பிறக்கப்போகும் குழந்தை மேலும், எப்படிஎல்லாம் வளர்க்கவேண்டும் என்பதிலும், தனது புதுவாழ்க்கை மீதும் இருக்க... சீனு அவள் மனதிலிருந்து மறைந்து மறைந்து அவளது வாழ்க்கையின் ஓரத்தில் ஒரு சிறு புள்ளியானான். 













கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக