http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : ரேணுகாவும் சிவாவும் - பகுதி - 4

பக்கங்கள்

வியாழன், 6 பிப்ரவரி, 2020

ரேணுகாவும் சிவாவும் - பகுதி - 4

அவள் கண்கள் சற்று படபடப்பாக இருந்தது. அவனை பார்த்து பேசிவிடும் முடிவுடன்தான் அவள் வந்திருந்தாள் என்றாலும் அவன் எதிரில் வந்ததும் கொஞ்சம் நடுக்கம் ஏற்பட்டது. தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டு அவனைநிமிர்ந்து பார்த்தாள். அவள் கண்களை நேரில் பார்த்ததும் சிவா உண்மையில் சற்று உருகித்தான் போனான். அவள் சிவாவுக்கு மிகவும் பிடித்த மயில்பச்சை நிறத்தில் ஒரு சேலை கட்டி இருந்தாள். அவனைவிட சற்று உயரம் கம்மியாக இருந்தாலும், இருவரின் முகமும் நேருக்குநேராக இருந்தது. சிவாவின் கண்கள் அவள் முகத்தை தவிர்த்து வேறு எங்கும் செல்லவில்லை. இந்த முகம் எங்கோ பரிச்சயமானதாக அவனுக்கு தோன்றியது.இருவரும் எதுவும் பேசாமல் இருந்தனர். அந்த அறையில் அமைதி நிலவினாலும் இருவருக்கும் இடையில் ஒரு பரஸ்பரம் புரிதல் இருந்தது. “என்ன சத்ததையே காணோம்…..” என்று ரேணு வெளியிலிருந்து கூறினாள். இருவரும் சூழ்நிலையை உணர்த்து சகஜநிலைக்கு வந்தனர். “கவலைப்படாதீங்க….ரொமான்ஸ் நடக்கிற இடத்துக்கெல்லாம் நாங்க வந்து டிஸ்டர்ப் பண்ணமாட்டோம்” என்று வெளியிலிருந்து ரேணு கிண்டலடித்தாள். தன்னையும் மறந்து சிவா சிரித்துவிட்டான். பின்னர் அவனே மௌனம் கலைத்தான்.


சிவா: ஹெலோ… நான் சிவா. உங்களை நான் அடிக்கடி பார்த்திருக்கிறேன்.
கோதை சிரித்தாள்…
 சிவா: உங்க பேரு  “கோதை” தான?
கோதை: ஆமா.
சிவா: ரேணுவை காலேஜ்ல விடவரும்போது உங்களை பார்த்த மாதிரி ஞாபகம். வெளியையும் அப்பப்போ பார்த்திருக்கிறேன். ஒருமுறை கோவில்ல அர்ச்சனைக்கு உங்க பேரை சொன்னபோது நான் கேட்டிருக்கிறேன். அதுவும் சமீபத்தில். ஒரு மாதத்திற்குள்தான் இருக்கும்.
கோதை: பரவாயில்லையே… ஒரு மாதத்திற்கு முன்னாடி கேட்ட என்னோட பெயரை சரியா ஞாபகம் வச்சிருக்கீங்க. ஆனால் அது நடந்தது சரியாக  27 நாட்களுக்கு முன்னால்.
சிவா: உண்மைதான். உங்க பெயரை நான் ஞாபகம் வச்சிருக்க ஒரு காரணம் இருக்கு. அது உங்களோட நீளமான முடிதான். நான் பொதுஇடங்கள்-ல நீளமான முடியை பார்த்தால் கண்டிப்பாக ஞாபகம் வைத்திருப்பேன்.  ஆனால் நீங்க என்னைவிட ரொம்ப ஞாபகசக்தியோட இருக்கீங்க. சரியா 27நாள்னு  சொல்றீங்களே.
கோதை: நீங்க என்னோட பெயரை தெரிஞ்சுக்கதான அதை நான் உங்க முன்னாடி சொன்னேன். எப்படி மறக்க முடியும்.
சிவா: நான் உங்களை பார்க்கணும்னுதான் நீங்க கோவிலுக்கு வந்தீங்களா?
கோதை: ஆமா. என்னை “நீங்க”னு சொல்லாதீங்க. “நீ”னு சொல்லுங்க. நான் ஒண்ணும் உங்களைவிட பெரிய பொண்ணு இல்லை. சின்னப்பொண்ணுதான்.
சிவா: சரி கோதை. இப்போ சொல்லு என்கிட்ட என்ன பேசணும்.
கோதை: எனக்கு உங்களை ஆறு வருஷமா தெரியும்…. இன்னும் சொல்லணும்னா என்னோட ஸ்கூல் நாட்கள்ல இருந்து.
சிவா: ஆறு வருஷமா?
கோதை: ஆமா. எனக்கு உங்கமேல் ஒரு விருப்பம் இருந்தது. காலேஜ்ல ரேணுதான்  அடிக்கடி உங்களை பத்தி பெருமையா பேசுவா. அப்போதான் உங்களை சந்திக்கணும்னு சொன்னேன்.
சிவா: (சிரித்துக்கொண்டே) ரேணு என்ன சொன்னாள்.
கோதை: எங்க அண்ணாவுக்கு நீளமான முடி உள்ள பெண்களைதான் பிடிக்கும். உனக்கு அவ்ளோ நீளமான முடி இல்லை. உன்கிட்ட பேசமாட்டார்-னு சொன்னாள்.
சிவா: அப்புறம்.
கோதை: உங்களுக்கு பிடிக்கும்னு சொன்னதால் நானும் நீளமா முடி வளர்க்கணும்னு முடிவு பண்ணி வளர்க்க ஆரம்பிச்சேன்.
சிவா: எனக்கு பிடிச்சது எல்லாம் பண்ணனும்னு நினைச்ச… உண்மையில் என்கிட்ட உனக்கு என்ன சொல்லணும்.
கோதை: எனக்கு உங்களை ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. உங்களை கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்.  உங்களுக்கு என்னை பிடிக்கணும்னு தான் உங்களுக்கு பிடிச்ச எதுவா இருந்தாலும் பண்ணனும்னு இதெல்லாம் செய்தேன். உங்களுக்கு என்னை பிடிச்சிருக்கா?
சிவா: ஆனால் கோதை. இது சின்ன விஷயம் இல்லை. நீ இன்னும் என்னை பத்தி நிறைய தெரிஞ்சுக்கணும்.
கோதை: உண்மையில் நீங்கதான் என்னை பத்தி தெரிஞ்சுக்கணும்.
சிவா: எனக்காக நீ இவ்வளவு தூரம் உன்னை மாத்திக்கிட்டது எனக்கு ஆச்சரியமா இருக்கு. ஆனா எனக்கு நீளமான முடி ஏன் பிடிக்கும்னு தெரியுமா?
கோதை: தெரியும்.
சிவா: ஏன்?
கோதை: உங்களுக்கு நீளமான தலைமுடி இருக்கிற பெண்களுக்கு மொட்டை அடிக்க பிடிக்கும். அதனாலதான்.
சிவா: அய்யோ… இதெப்படி உனக்கு தெரியும். யாரு சொன்னது.
கோதை: நீங்கதான்.
சிவா: நானா.. எப்போ உன்கிட்ட சொன்னேன்.
கோதை: நீங்க அப்பப்போ என்னை வெளியே பார்த்த மாதிரி இருக்குனு சொன்னீங்களே… நான் நிறையமுறை உங்களை பின் தொடர்ந்து வந்திருக்கேன். உங்களுக்கு என்னவெல்லாம் பிடிக்கும்னு  யாரையும் கேட்காம தெரிஞ்சுக்க ஆசைப்பட்டேன். அப்படி ஒருநாள் உங்களை பழனி வரைக்கும் பின்தொடர்ந்தேன்.
சிவா: அப்போ என்ன பார்த்த?
கோதை: நீங்க மொட்டை அடிக்கிற இடத்துல நின்னு அங்க மொட்டை அடிக்கிற நீளமான முடி உள்ள பெண்களை ரசிக்கிறதை பார்த்தேன்.
சிவா: அப்புறம்
கோதை: நீங்க திரும்பி வரும்போது, பஸ்ல யார்கிட்டயோ போன்ல மெல்ல நீங்க பார்த்து ரசிச்சதை சொல்லிக்கிட்டே வந்தீங்க. அப்போ நான் உங்களோட பின்னாடி சீட்லதான் இருந்தேன். ஆனா குனிஞ்சு இருந்ததால பின்னாடி யாரும் இல்லைனு நினைச்சு பேசிக்கிட்டு இருந்தீங்க.
சிவா: இவ்ளோ தெரிஞ்சும் என்மேல உனக்கு கோவம் வரலையா?
கோதை: முதல்ல கொஞ்சம் வருத்தமா இருந்தது. உங்களுக்காக நான் என்னோட முடியை நீளமா வளர்த்துட்டு இருக்கேன். ஆனா நீங்க இப்படி மொட்டை அடிக்கணும்னு ஆசைப்படுறீங்களேனு. ஆனால் அப்புறமா யோசிச்சு பார்த்தேன். நான் உங்களுக்காகதான் என்னோட முடியையே வளர்க்கிறேன். ஆனால் உங்களுக்கு பிடிக்கும்னா அதே முடியை கொடுக்க மொட்டை அடிக்கவும் தயாரா இருந்தேன். நீங்க உண்மையிலேயே என்னை கவனிக்கிறீங்களானு பார்க்கத்தான் அன்னைக்கு நீங்க கோவிலுக்கு வரும்போது உங்க முன்னாடி வந்து நின்னேன்.
சிவா உண்மையில் சற்று அடித்தான் போனான். உண்மையில் ஒரு பெண்ணுக்கு ஒருவனை பிடித்திருந்தாலும் இந்த அளவுக்கு அவனைப்பற்றி புரிந்து வைத்திருப்பது சற்று கடினம்தான். தான் வெளியே சொல்ல தயங்கும் அத்தனை விஷயங்களையும் இவள் சர்வசாதாரணமாக ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறாள். அவன் தனக்கு மனைவியாக வரப்போகிறவளிடம் அவன் அடிமனது ஆசைகளை புரியவைத்து, சம்மதம் பெறவேண்டும் என நினைத்த காரியங்களை, அவன் கேட்பதற்கு முன்பே கொடுக்கத்தயாராக இருந்தாள். அவள் அழகாக இருக்கிறாள், நீளமான கூந்தல் கொண்டிருக்கிறாள் என்பதையும் தாண்டி அவன் உணர்வுகளை புரிந்துவைத்திருக்கிறாள். வாழ்க்கையின் பயணத்தில், எப்போதும் தேவைப்படுவது இந்த புரிதல்தான். அதை அவள் முழுமையாக வெளிப்படுத்தி இருந்தாள். அவளை துணையாக ஏற்கலாமா என்ற தயக்கம் சிவாவிடம் இப்போது துளிகூட இல்லை. அடுத்தகணமே அவன் கோதையை நோக்கி கையை நீட்டினான். சிவாவின் பதில் என்னவாக இருக்கும் என யோசிக்காமல் தான் மனதில் உள்ளவற்றை பேசியிருந்த கோதைக்கு சிவாவின் செய்கை இன்ப அதிர்ச்சியாக இருந்தது.  சற்றும் தாமதிக்காமல்  அவன் கைகளில் தன்னுடையை கையை ஒப்படைத்தாள். சிவா அவள் கைகளை பற்றியபோது கோதையின் முகம் வெட்கத்தால் சிவந்தது. தன்னுடைய முகம் சிவந்ததை காட்ட மறுத்து அவன்மேல் சாய்ந்துகொண்டாள். சிவா இதனை எதிர்பார்க்கவில்லை என்றாலும் அவளை அப்படியே அரவணைத்துக்கொண்டான். அவனையும் மறந்து அவன் கைகள் கோதையின் ஜடையை வருட ஆரம்பித்தது. அவள் கூந்தலின் வாசனையை அனுபவிக்க துவங்கினான். சிவா தன் தலைமுடியை வருடுவதை கோதையும் ரசித்துக்கொண்டிருந்தாள்.
பின்னர் மெல்ல சிவாவிடம் இருந்து விலகி அருகில் இருந்த ஒரு பரிசுபெட்டகத்தை எடுக்கத்திரும்பினாள். அப்பொழுதான் சிவா கோதையின் ஜடையை முழுவதுமாக கவனித்தான். அவளின் பின்னிய ஜடை கிட்டத்தட்ட அவளின் முழங்கால் வரை இருந்தது. சமீபத்தில் அதிகமாக அவனை கவர்ந்தது ரேணுவின் முடிதான். ஆனால் இப்போது கோதையின் முடி அதைவிட வசீகரமாக இருந்தது. அவள் பரிசை எடுக்க அடியெடுத்தவுடன், இவனும் அவள் பின்னால் நடந்தான். அவள் பரிசை எதுக்கும்முன் அவள் ஜடையை பிடித்தான். அவள் ஜடையின் அழகை கண்கொட்டாமல் ரசித்தான். அவளுடைய ஜடையை மேலிருந்துகீழ்வரை விடாமல் தடவிப்பார்த்தான். அவனுடைய உணர்வுகள் அவளுடைய கூந்தலின் வழியாக அவள் மனதில் பிரதிபலித்தது. “கொஞ்சம் பொறுங்க” என்று அவள் ஜடையை சிவாவிடம் இருந்து விடுவித்துக்கொண்டு அவள் கொண்டுவந்த பரிசை எடுத்து சிவாவிடம் நீட்டினாள். அந்த பையில் ஒரு பெரிய போட்டோ ஃப்ரேம் செய்யப்பட்டு இருந்தது. சிவா அதை எடுத்துப்பார்த்தான். அதில் சிவாவின் உருவம் வரையப்பட்டு இருந்தது. “உங்களுக்காக உங்களை நான் வரைந்தது” என அவள் கூறியபோது அவன் பிரமித்துப்போனான். அந்தப்பையில் இன்னொரு சின்ன பேனா பாக்ஸ்போல் இருந்தது. அது என்ன என்ன எடுத்து திறந்து பார்த்தான். அதில் புத்தம்புதிதாக ஒரு சவரக்கத்தி இருந்தது.  அவன் கண்களை நம்பமுடியாமல் நிமிர்ந்து அவளைப்பார்த்தான். கோதை சிரித்துக்கொண்டே சொன்னாள் ” இதுவும் உங்களுக்குத்தான். ஆனால் இதை நீங்கள் எனக்காக மட்டும்தான் பயன்படுத்தவேண்டும்”. சற்று பரவசப்பட்டாலும், அந்த பாக்ஸை மெல்ல மூடிவைத்துவிட்டு அவளை மறுபடி கட்டிப்பிடித்தான். அவளும் அவனை அரவணைத்துக்கொண்டாள்
மேலும், சிவா கோதையிடம் இன்னும் சிறிது நேரத்தில் அங்கு என்ன நடக்கப்போகிறது என்று சொன்னான். விஜியும் சாந்தியும் மொட்டை அடித்துக்கொள்ளப் போவதையும், அதை அவனே செய்யப்போவதாகவும் சொன்னான். கோதை “நானும் இங்க இருக்கலாமா?” என்றாள். சிறிது யோசித்த சிவா சரியென்று தலையாட்டினான். மேலும் அவளிடம் அந்த மகேந்திரவர்மன் கதையையும் அந்த மந்திரம் பத்தியும், இன்னும் சில விஷயங்களையும் சொன்னான். அவன் சொன்ன அனைத்தையும் ஆச்சரியமாக கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள் கோதை. அவள் சிவாவை திருமணம் செய்யநினைத்ததால் அவனைப்பற்றி அனைத்தையும் அவள் அறிந்திருக்கவேண்டும் என்பதால் இவை அனைத்தையும் அவளிடம் சொல்லுவதாக அவன் கூறினான். இன்னும் விஜிக்கு இந்த மந்திரம் வேலை செய்யும் எனத்தெரியாது அதனால் அதைப்பற்றி வெளியே பேசவேண்டாம் என்றும் கூறினான். சிவா தன்னை முழுவதுமாக ஏற்றுக்கொண்டதால் தான் அனைத்தையும் கூறுகிறான் என கோதையின் மனத்தில் நிம்மதியாக இருந்தது.
சிவாவும் கோதையும் அறையிலிருந்து வெளியே வந்தனர். சாந்தி,விஜி, ரேணு மூவரும் பேசி சிரித்துக்கொண்டிருந்தனர். சிவாவை பார்த்ததும் விஜி ” உள்ள என்ன சிவா ஆச்சு” என்றாள். சிவா கோதையை பார்த்துசிரித்துவிட்டு மெல்ல தலையை குனிந்தான். அதைப்பார்த்த சாந்தி “ரேணு… இங்க பாரு இவன் ரொம்ப வெட்கப்படுறான். டேய் உள்ள என்ன நடந்தது” என்றாள். சிவா பதில் ஏதும் சொல்லாமல் கோதையின் கைகளை பற்றினான். மூவருக்கும் உள்ளே என்ன நடந்தது என புரிந்தது. “நான்தான் அப்போவே சொன்னேன்ல இவ சும்மா பேசுறதுக்கு மட்டும் வரலை-னு” என்று ரேணு கேலி செய்தாள். கோதையும் எதுவும் சொல்லாமல் சிரித்தபடிதான் இருந்தாள். ரேணு எழுந்து போய் கோதையிடம் “அப்போ நீதான் எனக்கு அண்ணியா?” என்று கேட்டு கோதையின் அருகில் வந்தாள். கோதை “ஆமாண்டி. நான்தான்” என்று வெட்கத்துடன் சொல்லிவிட்டு  சிவாவின் பின்னால் சென்று நின்றுகொண்டாள். அனைவரும் ஒன்றாக சிரித்துவிட்டனர்.
விஜி: என்ன சிவா…. சீக்கிரமே இங்க கேட்டிமேள சத்தம் கேட்கும் போல?
சிவா: கண்டிப்பா…. நானும் இதை எதிர்பார்க்கலை.
சாந்தி: நீ வந்ததுக்கு அப்புறம் கொஞ்சநேரத்துல கோதை இங்க வந்தாள். ரேணு உனக்கு சர்பிரைஸா இருக்கணும்தான் எங்ககிட்ட முதல்லயே சொல்லல.
விஜி: நாங்களும் நீ கோதையை பார்த்ததும் என்ன பண்ணப்போறனு பார்க்கலாம்னு காத்துகிட்டு இருந்தோம்
ரேணு: ஹாஹா…. நீங்க மாட்டிக்கிட்டீங்க…. “அண்ணலும் நோக்கினான்… அண்ணியும் நோக்கினாள்” னு ஆயிடுச்சு.
சிவா: போதும் போதும் என்னைய எல்லாரும் சேர்ந்து கலாய்ச்சது. நீங்கெல்லாம் ரெடியா இருக்கீங்களா?
விஜி: நானும் அண்ணியும் ரெடிதான் சிவா.
சாந்தி: அப்போ கோதையும் இன்னைக்கு நம்மகூடதான் இருப்பாளா?
சிவா: ஆமா..கண்டிப்பா… இனிமேல் எதுக்கு அவகிட்ட மறைக்கணும்?
ரேணு: அடேங்கப்பா… அண்ணா ஒரே நாள்ல இப்படி ஒரு மாற்றமா?
கோதை: என் ரேணு.. நான் இங்க இருக்க வேணாமா?
ரேணு: சே..சே… அப்படியெல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல கோதை… நான் சும்மா அண்ணாவை கிண்டல் பண்ணினேன்.
கோதை: நானும் இன்னைக்கு எப்படி மொட்டை அடிச்சுக்கிறீங்கனு பார்க்கிறேன்.
சாந்தி: தப்பே இல்லை கோதை. இன்னைக்கு நாங்கெல்லாம் எப்படி மொட்டை அடிச்சுக்கிறோம்னு பாரு. அப்போதான் நாளைக்கு நீயும் மொட்டை அடிக்கும்போது உனக்கு ஈசியா இருக்கும். உன்னோட முடியும் நல்லா நீளமாதான் இருக்கு.
சிவா: சரி… வாங்க எல்லோரும் மேல என்னோட ரூம்-க்கு போகலாம்.
சிவா, கோதை, சாந்தி, விஜி, ரேணு அனைவரும் மாடிக்கு சென்றனர். சிவா ஏறத்தாழ அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் செய்திருந்தான். அவன் மேஜையில் ஒரு பாத்திரத்தில் தண்ணியும் அருகிலேயே ஒரு சவரக்கத்தியும் தயாராக இருந்தது. முதலில் யாருக்கு மொட்டை அடிப்பது என யோசித்தனர். “அதிகநாட்களாக Hair Fetish ஆக இருப்பது நான்தான் ஆதனால் நான் முதலில் மொட்டை அடித்துக்கொள்கிறேன்” என விஜி முன்வந்தாள். நாற்காலியில் அமர்ந்ததும் தன்னுடைய ஜடையை தூக்கி பின்னால் போட்டாள். சிவா அவள் பின்னால் இருந்து அவள் ஜடையை அவிழ்க்கத்துவங்கினான். சிவாவுக்கு, முன்பு ஒருமுறை விஜியின் முடியை கட் பண்ணி விட்டது ஞாபகத்துக்கு வந்தது. விஜியின் முன்னால் ரேணு கொண்டையோடு அமர்ந்திருந்தாள். கோதையை அழைத்து அவளுக்கு ஜடை பின்னிவிட சொன்னாள் ரேணு. கோதையும் ரேணுவின் கொண்டையை அவிழ்த்து விட்டாள். ரேணுவின் தலைமுடி விரிந்து விழுந்தது. கோதை தன் கைகலாலேயே ரேணுவின் முடியை கோதிவிட்டு ஜடை பின்ன ஆரம்பித்தாள். ஒருபுறம் ரேணுவின் நீளமான தலைமுடி ஜடையாக பின்னப்பட்டுக்கொண்டிருந்தது. இன்னொரு புறம் விஜியின் நீளமான ஜடை மொட்டை அடிப்பதற்காக அவிழ்க்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்தது. விஜியின் ஜடையிலிருந்து ஒவ்வொரு பின்னலாக மெல்ல சிவா அவிழ்த்துக் கொண்டிருக்கும்போது, கோதை ரேணுவுக்கு ஒவ்வொரு பின்னலாக பின்னிவிட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.
ரேணுவின் ஜடை பின்னி முடிக்கப்பட்டிருந்தபோது விஜியின் தலைமுடி அவள் ஜடையிலிருந்து விடுபட்டிருந்தது. சிவா விஜியின் தலைமுடியை கலைத்துவிட்டு தன் கைகளால் கோதினான். பின்னர் அருகிலிருந்த பாத்திரத்தில் இருந்து தண்ணீர் எடுத்து விஜியின் தலைமுடியில் ஊற்றினான். இதுவரை மற்ற பெண்கள் மொட்டை அடிக்கும்போது தலையில் தண்ணீர் ஊற்றுவதை  கண்டுரசித்திருந்த விஜி, முதல் முறையாக அவள் தலையில் தண்ணீர்படும் சுகத்தை அனுபவித்தாள். சிவா எப்படி விஜிக்கு மொட்டை அடிக்கப்போகிறான் என கோதை ஆர்வமாக பார்த்தாள். விஜியின் தலையில் தண்ணீர் ஊற்றி சிவா நன்றாக மசாஜ் செய்துகொண்டிருந்தான். விஜியின் தலையில் ஊற்றிய தண்ணீர் அவளுடைய நீளமான தலைமுடியின் வழியே வழிந்துகொண்டிருந்தது. எப்பொழுதும் மொட்டை அனுபவம் பற்றி கேட்டுக்கொண்டே இருந்த விஜி, இப்போது அதை அனுபவிக்க தயரானாள்.
சிவா மேஜையில் இருந்த சவரக்கத்தியை எடுத்தான். அதை விரித்து,  விஜியின் கண்முன்னால் வைத்து ஒரு பிளேடை சொருகினான். சாந்தியும் கோதையும் ஆர்வமாக பார்த்தனர். விஜியின் முடியை எடுத்து முன்னாடி போட்டான். விஜி தன்னுடைய நீண்டநாள் ஆசை நிறைவேறப்போகிறது என மனதில் நினைத்துக்கொண்டு கண்களை மூடினாள். சிவா சவரக்கத்தியை விஜியின் உச்சந்தலையில் வைத்து அப்படியே அவள் தலையை சிரைக்க ஆரம்பித்தான். விஜி தன்னுடைய தலை மொட்டை அடிக்கப்படும் பரவசத்தை உணரத்துவங்கினாள்.  சிவா கத்தியை அப்படியே கீழே வரை கொண்டுவந்து அவள் நெற்றிவரை உள்ள முடியை சிரைத்துவிட்டான். விஜியின் முடி கொத்தாக வந்து கீழே விழுந்தது.
விஜி தன் தலையில் மொட்டை அடித்த இடத்தில் ஜில்லென்று உணர்ந்தாள். தன்னுடைய கண்முன்னால் மொத்தமாக மூடி இருந்த தலைமுடி, இப்போது மொட்டை அடித்த இடத்திற்கு முன்னால் ரேணு அமர்ந்திருந்தது தெரிந்தது. சிவா மீண்டும் விஜியின் தலையை மொட்டை அடிக்க ஆரம்பித்தான். சிவாவின் கத்தி வேகமாக வேலை செய்து கொண்டிருந்தது. விஜியின் தலையிலிருந்து கற்றை கற்றையாக முடி கீழேவிழுந்து கொண்டிருந்தது. முதல்முறையாக கோதை இவ்வளவு அருகில் ஒரு பெண்ணின் நீளமான தலைமுடி மொட்டை அடிக்கப்பட்டு தரையில் விழுவதை பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். ஒரு பெண் மொட்டை அடிப்பதை சாந்தியும் ரேணுவும் ரசித்துக்கொண்டிருந்தது அவளுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. சிவா விஜியின் தலையை சிரைக்க சிரைக்க அவளின் முன்தலை இப்போது மொட்டையாக இருந்தது. விஜியின் தலை முன்னால் மொட்டையாகவும் மற்றபகுதிகளில் முடியுடனும் பார்க்க வித்தியாசமாக இருந்தது. சிவா இப்போது விஜியின் இடதுபுறம் உள்ள முடியை மழித்துக்கொண்டிருந்தான். விஜியின் தலைமுடி மொட்டை அடித்து கீழே விழுந்துகொண்டிருக்கும்போது கோதையின் மனதில் Hair Fetish எண்ணம் துளிர்விட ஆரம்பித்தது.
சிவா விஜியின் இடதுபுறம் முடித்து விட்டு பின்புறம் மொட்டை அடித்துக்கொண்டிருந்தான். அப்போது கோதை தன்னையும் அறியாமல் தன்னுடைய ஜடையை முன்னால் எடுத்துப்போட்டாள். சிவா மொட்டை அடித்துக்கொண்டே கோதை என்ன செய்கிறாள் எனப்பார்த்தான். கோதையின் கண்கள் சிவாவின் கத்தி விஜியை மொட்டை அடிப்பதை உன்னிப்பாக கவனித்துக்கொண்டிருந்தது. சிவா விஜியின் பின் தலையை மொட்டை அடித்து முடித்து வலதுபுறத்தை மொட்டை அடிக்க துவங்கியிருந்தான். விஜி அவள் தலையில் கத்தி சிரைக்கும் போது வரும் சத்தத்தை ரசித்து அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தாள். தன்னுடைய நீண்டநாள் மொட்டை அடித்துக்கொள்ளும் ஆசை நிறைவேறி, அவள் தலைமுடி தரையில் விழுவதை பார்த்தாள். சிவா அவளுக்கு மொட்டை அடித்து முடித்தபோது, விஜியின் மொத்த முடியும் தரையில் விஜியை சுற்றி தரையில் கிடந்தது.
விஜி தன்னுடைய மொட்டை தலையில் கை வைத்தாள். நீண்டநாள் ஆசை நிறைவேறிய திருப்தி அவள் முகத்தில் தெரிந்தது. உடனே எழுந்து அருகில் இருந்த கண்ணாடியில் பார்த்தாள். மொட்டை தலையுடன் தன்னை பார்க்க அவளுக்கு சிரிப்பாக வந்தது. ரேணு எழுந்து வந்து விஜியின் மொட்டை தலையை தொட்டுப்பார்த்தாள். விஜியின் மொட்டை மண்டையில் ஒரு முத்தம் கொடுத்தாள். “அத்தை.. உங்களோட மொட்டை தலையும் அழகாதான் இருக்கு” என்றாள். விஜியும் சிரித்துக்கொண்டே வந்து தரையில் கிடந்த அவளுடைய மொட்டை அடிக்கப்பட்ட முடியை எடுக்க ஆரம்பித்தாள். சிவா திரும்பி சாந்தியை பார்த்தான். சாந்தி அடுத்ததாக நாற்காலியில் உட்கார எழுந்தாள். விஜி தன்னுடைய முடியை அறையின் ஒரு இடத்தில் வைத்துவிட்டு வந்து சாந்தி இருந்த இடத்தில் அமர்ந்தாள். சாந்தி இப்போது சிவாவின் முன் இருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்தாள்.
கோதை எழுந்து விஜியின் அருகில் சென்று அவள் மொட்டை தலையை தடவினாள். கோதை திடீரென மொட்டை தலையின் மேல் ஆர்வம் கொண்டதை அனைவரும் கவனித்தனர். விஜி கோதையை பார்த்து சிரித்தாள். ஆனால் ஒண்ணும் சொல்லவில்லை. கோதையின் கைகள் தலையில் தடவுவது விஜிக்கு பிடித்திருந்தது. நேற்று இதே நேரத்தில் தானும் இவ்வாறுதான் மொட்டைமீது ஆர்வமாக மாறியதை ரேணு நினைவுகூர்ந்தாள். சாந்தி நாற்காலியில் அமர்ந்ததும் தன் ஜடையை தூக்கி பின்னால் போட்டள். “இந்த முறையாவது என்னோட முடியை அப்படியே ஜடையோட மொட்டை அடிச்சு விடு சிவா” என்றாள். சரியென்று சொல்லி விட்டு சிவா கத்தியில் இருந்த பிளேடை மாற்றிக்கொண்டிருந்தான். அப்போது ரேணு “அண்ணா…. எனக்கும் மொட்டை அடிக்க ஆசையா இருக்கு. அம்மாக்கு நான் மொட்டை அடிச்சுவிடவா?” என்று எழுந்து நின்றாள். விஜியும் கோதையும் ரேணுவை ஆச்சரியமாக பார்த்தனர். சிவா ரேணுவை பார்த்து சிரித்துவிட்டு, சவரக்கத்தியை புதிய பிளேடுடன் ரேணுவின் கையில் கொடுத்து விட்டு நகர்ந்தான். “நேத்து சொன்னமாதிரி இப்போ நீயே எனக்கு மொட்டை அடிக்கப்போறியா ரேணு?” என்று சிரித்துக்கொண்டே சாந்தி கேட்டாள். “ஆமா…. உனக்கு மொட்டை அடிக்கணும்னு எனக்கு ஆசை இருக்காதா?” என்று ரேணு பதிலளித்தாள். “விஜி…. எனக்கு எப்ப்டி மொட்டை அடிசாங்கனு கேட்பியே.. இப்போ நல்லா பார்த்துக்கோ” என்றாள் சாந்தி. விஜியும் அதை புன்னகையுடன் ரசித்தாள்.
ரேணு தன்னுடைய அம்மாவின் தலையில் தண்ணீர் ஊற்ற ஆரம்பித்தாள். சாந்தி தான் தலையை ஜடையுடனே மொட்டை அடிக்க சொன்னதால் ரேணு நிறைய தண்ணீர் ஊற்றினாள். அப்போதுதான் மசாஜ் செய்யாமல் முடி இறக்க முடியும். சாந்தியின் தலையில் போதுமான அளவு தண்ணீர் ஊற்றியபின் அவள் ஜடை முழுவதும் ஈரமாக இருந்தது. ரேணு சாந்தியின் ஜடையை எடுத்து அவள் அம்மாவின் வலதுமுன்புறம் போட்டாள். சவரக்கத்தியை சாந்தியின் கண்முன்னால் விரித்தாள். சாந்தியின் தலைமுடியை அவள் நெற்றியின் வகிடில் வைத்து இடதுபுறம் சிரைக்க ஆரம்பித்தாள் ரேணு. ஏழு ஆண்டுகளுக்கு பின் சாந்தியின் தலை மீண்டும் மொட்டையாக துவங்கியது. சாந்தியின் தலை நல்ல ஈரமாக இருந்ததால் ரேணுவால் சுலபமாக மழிக்க முடிந்தது. மெல்ல மெல்ல சாந்தியின் வகிடில் இருந்து இடதுபுறம் அவள் தலைமுடி சிரைத்து ஒதுங்க ஆரம்பித்தது. அம்மாவின் தலை மொட்டையாக மாறுவதை ரேணு ரசித்தாள். இடதுபுறத்தின் மேல் சிரைத்து முடித்துவிட்டு இப்போது காது மடல்களின்மேல் இருந்த முடியை ரேணு வழித்துக்கொண்டிருந்தாள்.
ஒவ்வொரு முறை ரேணு சாந்தியின் தலைமுடியை சிரைக்கும்போதும் வந்த “சரக்… சரக்” என்ற சத்தம் விஜியையும் கோதையையும் உணர்ச்சிகளால் தூண்டியது. ரேணு சாந்தியின் இடது புறத்தை முடித்துவிட்டு பின்பக்கம் உள்ள முடியை மழிக்க ஆரம்பித்தாள். இடதுபுறம் இப்போது முழுதாக மொட்டையாக இருந்ததால், சாந்தியின் ஜடை இப்போது கனமாக ஒருபுறம் இழுத்தது. ரேணு இப்போது சாந்தியின் வலதுபுறம் வந்தாள். மீண்டும் கொஞ்சம் தன்னிற் எடுத்து சாந்தியின் வலதுபுற முடியில் ஊற்றினாள். மறுபடி கத்தியை வைத்து சிரைக்க ஆரம்பித்தாள். வலதுபுறத்தில் ஜடை கனமாக இருப்பதால் சாந்தி தான் தலையை கொஞ்சம் சாய்த்தே இருந்தாள். அது ரேணுவுக்கு மொட்டையடிக்க வசதியாக இருந்தது. ஆரம்பித்ததைவிட இப்போது ரேணு வேகமாக சிரைத்துக்கொண்டிருந்தாள். இப்போது சாந்தியின் வலதுபுறமும் மொட்டை ஆனது. ரேணு கடைசியாக  மழித்தபோது சாந்தியின் ஜடை அவள் மடியில் வழிந்து பின்னர் அப்படியே தரையில் வந்து விழுந்தது. சாந்தி முழுவதுமாக மொட்டை ஆனாள். குனிந்து தன்னுடைய ஜடையை எடுத்துக்கொண்டு எழுந்தாள்.
சாந்தி ஒரு கையில் தன்னுடைய மொட்டை தலையை தடவினாலும் இன்னொரு கையில் இருந்த ஜடையை சிவாவிடம் நீட்டினாள். சிவா சாந்தியின் ஜடையை கையில் வாங்கினான். அவன் தினமும் விளையாடும் சாந்தியின் ஜடை இப்போது முழுதாக அவன் கையில் இருந்தது. அவன் அதை அப்படியே கோதையின் கைகளில் கொடுத்தான். கோதை சாந்தியின் ஜடையை வாங்கினாள்.  அவள் ஜடை அடர்த்தியாகவும், ஈரமாகவும், கனமாகவும் இருந்தது. கோதை சாந்தியின் மொட்டை தலையை பார்த்துவிட்டு சிரித்தாள். சாந்தியின் தலையையும் தொட்டு ரசித்து விட்டு அடுத்ததாக நாற்காலியை பார்த்தாள். அடுத்தது யார் என்பதுபோல நாற்காலி அமைதியாக இருந்தது. சிவா கோதையின் பார்வையின் அர்த்தத்தை புரிந்துகொண்டு தன் பாக்கடில் வைத்திருந்த அந்த புதிய கத்தியை எடுக்க முனைந்தான். கோதை தன்னுடைய ஜடையை தூக்கி முன்னால் போட்டு அவிழ்த்துப்போட ஆரம்பித்தாள். கோதை தன்னுடைய நீளமான தலைமுடியை விரித்துப்போட்டுக்கொண்டே நாற்காலியை நோக்கி நடந்து வருவதை ரேணு கவனித்தாள்.

தன்னுடைய தலையை மொட்டை அடிக்க எண்ணிய கோதை சிவாவை பார்த்து விட்டு சாந்தி மொட்டை அடித்த நாற்காலியில் உட்கார சென்றாள். கோதை தன் ஜடையை அவிழ்த்து விட்டுக்கொண்டே வருவதை ரேணுவும் கவனித்தாள். கோதையை கவனித்த விஜி, கோதையை அழைத்து நிறுத்தினாள். பின்னர் விஜி நாற்காலியின் அருகில் சென்று ரேணுவிடம் இருந்த கத்தியை வாங்கினாள். அனைவரும் விஜியை வியப்போடு பார்க்க பின்னர் ரேணு விஜியிடம் கேட்டாள்.
ரேணு: என்ன அத்தை… கத்தியை நீங்க வாங்கிடீங்க? கோதைக்கு நீங்க மொட்டை அடிச்சுவிடப்போறீங்களா?
விஜி: ஆமா ரேணு அடுத்து நான்தான் மொட்டை அடிச்சுவிடப்போறேன். ஆனா கோதைக்கு இல்ல… உனக்குதான்.
ரேணு: என்ன அத்தை எனக்கா?
விஜி: ஆமா ரேணு. நீதான் சொன்னியே…. வாய்ப்பு இருந்தா எனக்காக உன்னோட தலையை மொட்டை அடிச்சுக்குவேன்-னு.
ரேணு: இப்போவும் சொல்லுறேன். கண்டிப்பா உங்களுக்காக நான் மொட்டை அடிச்சுக்குவேன்.
விஜி: எனக்கு இப்போ உன்னோட தலையை மொட்டை அடிக்கணும்-னு ஆசையா இருக்கு. எனக்காக உன்னோட நீளமான தலைமுடியை இப்போ தருவியா?
ரேணு: எனக்காக நீங்களும் அம்மாவும் மொட்டை போட்டுகிட்டீங்க. இப்போ உங்களுக்காக நானும் மொட்டை போட்டுக்கிறேன்.
விஜி: தாங்க்ஸ் ரேணு. அப்போ நீ வந்து இந்த சேர்ல உட்காரு.
ரேணு: சரி அத்தை. நான் உட்காருறேன். நீங்க எனக்கு எப்படி மொட்டை அடிக்கப்போறீங்க?
விஜி: எனக்கு உன்னோட தலையை ஜடையோடவும் மொட்டை அடிக்க வேணாம். உன்னோட தலைமுடியை விரிச்சுப்போட்டும் மொட்டை அடிக்க வேணாம்.
ரேணு: அப்புறம் எப்படி மொட்டை அடிக்கப்போறீங்க?
விஜி: உனக்கு கொண்டை போட்டமாதிரி மொட்டை அடிக்கப்போறேன்.
ரேணு: கொண்டை போட்டு மொட்டை அடிக்க கஷ்டமா இருக்காதா அத்தை
விஜி: இல்லை நான் உனக்கு கோடாலி கொண்டை போட்டுதான் மொட்டை அடிக்கப்போறேன்.
ரேணு: ஓ.. அதுவா…. அதுவும் நல்லாதான் இருக்கும். சரி அப்படியே எனக்கு மொட்டை அடிச்சு விடுங்க.
விஜி: நீ முதல்ல உட்காரு.
ரேணு: சரி
ரேணு இப்போது நாற்காலியில் வந்து உட்கார்ந்தாள். கோதை புன்னகையுடன் சென்று தனது இருக்கையில் அமர்ந்துகொண்டாள். ரேணுவுக்கு மொட்டை அடித்தபின்னர் சிவாவின் கைகளால் மொட்டை அடிக்கலாம் என நினைத்துக்கொண்டாள். ரேணு தன் ஜடையை தூக்கி பின்னால் விஜியிடம் கொடுத்தாள். விஜி ரேணுவின் ஜடையை அவிழ்க்கத்துவங்கினாள். ரேணுவின் ஜடையை அவிழ்க்கும்போது கோதையின் கைகள் படபடத்தது. சிறிது நேரத்திற்குமுன் கோதைதான் ரேணுவுக்கு ஜடை பின்னிவிட்டாள். இப்போது அந்த நீளமான முடியை மொட்டை அடிக்கப்போகிறாள். விஜி ரேணுவின் ஜடையை ஒவ்வொரு பின்னலாக அவிழ்த்துவிட்டாள். சாந்தி தொடர்ந்து இரண்டாவது நாளாக ரேணுவின் ஜடை மொட்டை அடிப்பதற்காக அவிழ்க்கப்படுவதை பார்த்தாள். உண்மையில் அவள் ரேணுவின் தைரியத்தை நினைத்து ஆச்சரியப்பட்டாள். நேற்றுவரை தன்னுடைய நீளமான முடியை பொக்கிஷம்போல நினைத்தவள் இன்று கேட்டவுடன் மறுபேச்சு பேசாமல் மொட்டை அடிக்க கொடுத்து உட்கார்ந்துவிட்டாள். விஜி ரேணுவின் ஜடையை அவிழ்த்துவிட்டு அவளுடைய நீளமான முடியை கோதிவிட்டுக்கொண்டிருந்தாள். பின்னர் அதை அப்படியே கொஞ்சம் லூசாக விட்டு ரேணுவின் தலைமுடியை கோடாலி கொண்டையாக போட்டாள்.
விஜி ரேணுவின் தலையில் தண்ணீர் ஊற்ற ஆரம்பித்தாள். ரேணுவின் தலையில் ஊற்றிய தண்ணீர் அவள் தலைமுடியின் வேர்களை நனைத்துவிட்டு அப்படியே வழிந்து அவளுடைய கொண்டையை நோக்கி சென்றது. ரேணு தன்னுடைய தலையில் ஒரு குளிர்ச்சியை உணர்ந்தாள். விஜி கோதையை அழைத்து அந்த சவரக்கத்தியில் பிளேடை சொருகித்தரச்சொல்லி கையில் கொடுத்தாள். கோதை அதை வாங்கி ரேணுவின் கண்முன்னால் ஒரு பிளேடை சொருகினாள். ரேணுவும் அதை கண்கொட்டாமல் பார்த்தாள். கையில் கத்தியும், முன்னால் மொட்டை அடிக்க ரேணு தயாராக இருந்தது கோதையின் மனதை கொஞ்சம் ஆசைகளால் தூண்டியது. விஜி ரேணுவின் தலைமுடியை நன்றாக தண்ணீர் ஊற்றி விட்டிருந்தாள். கோதை ஏக்கத்துடனே கத்தியை விஜியிடம் கொடுத்தாள்.
விஜி ரேணுவின் கொண்டையை மீண்டும் ஒருமுறை கொஞ்சம் இறுக்கமாக போட்டுவிட்டு அவள் முன்னால் வந்து நின்று சிரைக்க ஆரம்பித்தாள். ரேணுவின் உச்சந்தலையில் கத்தியை வைத்து மொட்டை அடிக்க ஆரம்பித்தாள். கோதையின் கண்கள் ரேணுவின் தலைமுடியை விட்டு  அகலவில்லை. விஜி ரேணுவின் வகிடில் வைத்து முன்புறமாக சிரைக்கத் துவங்கினாள். ரேணு இரண்டாவது முறையாக தன்னுடைய தலை மொட்டையாக மாறுவதை உணர்ந்தாள். விஜி ரேணுவுக்கு மொட்டை அடிக்க அடிக்க அவளுடைய தலைமுடி ரேணுவின் தலையில் இருந்து விடுபட்டு வழிந்து விழுந்தது. ஆனால் இந்தமுறை அவளுடைய முடி அவள் மடியில் விழாமல் அவள் தோளில் விழுந்து நின்றது. தன்னுடைய முடி கொண்டையாக இருப்பதால் கீழே மடியில் விழவில்லை என ரேணு உணர்ந்தாள்.
கோதை கல்லூரியில் ரேணுவை ஒரு கூந்தலழகியாக தான் பார்த்திருக்கிறாள். இப்போது அவள் தன்னுடைய அடையாளாமாக இருந்த நீளமான தலைமுடியை இழந்து கொண்டிருக்கிறாள். சாந்தி கோதையை பார்த்துவிட்டு சிவாவை பார்த்தாள். சிவா ரேணுவுக்கு மொட்டை அடிப்பதை ரசித்துக்கொண்டிருந்தான். சாந்தி தன்னை பார்ப்பதை உணர்ந்த அவன் மெல்ல சாந்தியின் அருகில் சென்றான். சாந்தியின் பின்னால் நின்றுகொண்டு அவளுடைய மொட்டை தலையை தடவினான். சாந்தி சிவாவின் கைகள் அவளுடைய மொட்டை தலையை தடவுவதை அனுபவித்தாள். கோதை சிவா செய்வதை கவனித்தாள். சிவாவுக்கு மொட்டை எவ்வளவு பிடிக்கும் என்பதை கோதை புரிந்துகொண்டாள். விஜியும் ரேணுவும் கூட சிவா சாந்தியின் மொட்டைத்தலையை தடவுவதை கவனித்தார்கள்.
விஜி ரேணுவின் தலையை வலதுபுறம் மொட்டை அடித்து விட்டு இடதுபுறம் வந்தாள். மீண்டும் ரேணுவின் உச்சந்தலையில் கத்தியை வைத்து இடதுபுறம் சிரைக்க ஆரம்பித்தாள். விஜி ஒவ்வொருமுறை சிரைக்கும்போதும் அவள் கண்களில் தெரிந்த ஆர்வம் அனைவரையும் வியக்கவைத்தது. ஆனால் ரேணு கண்களைமூடி தன்னுடைய தலையை மொட்டை அடிப்பதை அனுபவித்துக்கொண்டிருந்தாள். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ரேணுவின் இடதுபுறமும் மொட்டையாக மாறிக்கொண்டிருந்தது. விஜி மெல்ல ரேணுவின் காது மடல்களின் மேல் இருந்த முடியை மழித்துக்கொண்டிருந்தாள். ரேணு மொட்டை அடிக்கும்போது ஒரு கூச்சத்தை உணர்ந்தாலும் தலைமுடியை மழிப்பதில் அவளுக்கு சந்தோசம் இருந்தது. விஜி ரேணுவின் இடதுபுறத்தை மொட்டை அடித்து முடித்திருந்தாள்.
இப்போது ரேணுவின் பின்புறம் சென்று மொட்டை அடிக்க ஆரம்பித்தாள். ரேணுவின் தலை முன்பகுதி மொட்டை அடிக்கப்பட்டு பின்னால் மட்டும் கொண்டையாக தொங்கி கொண்டிருந்தது. அதை பார்த்த சிவா ரேணுவின் தலை கோவில் பூசாரிபோல உள்ளது என கிண்டல் செய்தான். சிவா கிண்டலடித்ததை கேட்டு அனைவரும் சிரித்தனர். சற்று கோவம் வந்தாலும் ரேணுவும் சிரித்துவிட்டாள். விஜி சிரித்துக்கொண்டே மொட்டை அடிப்பதில் மும்மரமாக இருந்தாள். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ரேணுவின் தலையிலிருந்த முடி இப்போது மழித்து கீழே வந்து அவள் கொண்டையை அதிக பாரமாக்கியது. விஜி இப்போது ரேணுவின் கழுத்தின் அடிப்பகுதியில் சிரைத்துக்கொண்டிருந்தாள். கடைசியாக சிரைத்தபோது ரேணுவின் கொண்டை அப்படியே வழிந்து “பொத்” என்று கீழே விழுந்தது. ஒரு வினாடி அனைவரின் பார்வையும் கீழே விழுந்த ரேணுவின் கொண்டையின்மேல் தான் இருந்தது (ரேணுவை தவிர). மொட்டை அடிக்கப்பட்ட தலைமுடியை எடுக்க கோதை அருகில் வந்தாள். ஆனால் விஜி குனிந்து  ரேணுவின் தலைமுடியை முதலில் எடுத்தாள்.
ஒரு கையில் ரேணுவின் மொட்டை தலையை தடவிக்கொண்டு இன்னொரு கையில் இருந்த ரேணுவின் கொண்டையை முத்தம் கொடுத்தாள். பின்னர் அந்த தலைமுடியை அப்படியே கோதையின் கைகளில் கொடுத்தாள். கோதை அந்த முடியை எடுத்து கொண்டுபோய் சாந்தியின் ஜடையின் அருகில் வைத்தாள். வைத்துவிட்டு சாந்தியின் ஜடையையும், விஜியின் மொட்டை அடித்த முடியையும் தொட்டுப்பார்த்தாள். பின்னர் திரும்பியபோது ரேணு நாற்காலியில் இருந்து எழுந்தாள். விஜி ரேணுவின் மொட்டை தலையில் ஒரு முத்தம் கொடுத்தாள். ரேணு சிரித்துக்கொண்டே அங்கிருந்து நகர்ந்து அவளுடைய முடி இருந்த மேஜையின் அருகில் வந்தாள். மொட்டை அடித்த அவளுடைய கொண்டையை எடுத்து பார்த்து ரசித்தாள்.
ரேணு: என்ன கோதை…. என்னோட மொட்டைத்தலை எப்படி இருக்கு?
கோதை: ரொம்ப அழகா இருக்கு ரேணு. காலேஜ்-ல உன்னை கூந்தலழகி-னு மட்டும்தான் நினைச்சேன். இப்போ மொட்டை-லயும் நீ ரொம்ப அழகா இருக்க
ரேணு: மொட்டை அடிச்சா நீயும் அழகாதான் இருப்ப…. “அண்ணா.. நான் சொல்றது சரிதான?”
சிவா: சரிதான் ரேணு.
ரேணு: அப்போ கோதைக்கு மொட்டை அடிக்க ரெடியா இருக்கீங்களா?
சிவா: நான் எப்பவுமே ரெடிதான்…. உனக்கு தெரியாதா?
ரேணு: எனக்கு தெரியும்… கோதைக்கும் தெரியும்
கோதை: நானும் ரெடிதான்… எப்போ வேணும்னாலும் நான் மொட்டை அடிச்சுக்கிறேன்.
ரேணு: கொஞ்சநேரத்துக்கு முன்னாடி நீளமான தலைமுடியோட இருந்த நாங்க மூணுபேரும் இப்போ மொட்டைத்தலையோட இருக்கோம். சீக்கிரமா நீயும் மொட்டை அடிச்சுக்கோ.
கோதை: அடுத்து அந்த நாற்காலி-ல உட்கார போறது நான்தான்.
சிவா: மொட்டை அடிக்க நானும் ரெடியாதான் இருக்கேன்.
விஜி: அப்போ இங்க வா கோதை உன்னோட ஜடையை நான் அவிழ்த்து விடுறேன்.
கோதை: சரி.. வறேன்.
கோதை தன்னுடைய ஜடையை எடுத்து பின்னாடி போட்டுவிட்டு விஜியை நோக்கி நடந்தாள். சாந்தியும், ரேணுவும் கோதையின் நீளமான ஜடையை பார்த்தனர். கோதையின் ஜடை நீளமாக இருந்தாலும் மிகவும் அடர்த்தியாகவும் இருந்தது. அவளுடைய ஜடை ஆடும் அழகை பார்த்துவிட்டு இருவரும் அவர்களுடைய மொட்டை தலையை தடவிப்பார்த்தனர். தன்னைப்போலவே மொட்டைத்தலையை தடவுவதை ஒருவருக்கொருவர் பார்த்துவிட்டு சிரித்தனர். கோதை விஜியின் அருகில் சென்றதும் திரும்பி நின்றாள். விஜி கோதையின் ஜடையை ஆர்வமாக பார்த்தாள். தன்னுடைய முடியைவிட கோதையின் முடி நீளமாகவும் அடர்த்தியாகவும் இருந்தது விஜிக்கு சற்று பொறாமையாக இருந்தது. எப்படியும் இப்போது கோதைக்கு மொட்டை அடிக்கப்படப்போகிறது என நினைக்கும்போது சற்று ஆறுதலாக இருந்தது. ஏற்கனேவே தன்னுடைய நீளமான முடியை மொட்டை அடித்துக்கொண்டதுபோக நீண்ட கூந்தலழகிகளாக இருந்த சாந்தியையும் ரேணுவையும் மொட்டை அடிக்க வைத்துவிட்ட மகிழ்ச்சியில் இருந்தாள். இப்போது போனஸாக இன்னொரு நீளமான தலைமுடி உடைய கோதையின் தலையை மொட்டை அடிப்பதையும் பார்ப்பது விஜியின் Hair Fetish ஆசையின் உச்சம். சந்தோஷத்துடன் கோதையின் ஜடையை கையில் எடுத்தாள். அப்போது சிவாவின் செல்போன் மணி ஒலித்தது.
சிவா போனை எடுத்து பேசினான்.
சிவா: ஹலோ.. சொல்லுங்கமா
(மறுமுனையில் சிவாவின் அம்மா பேசினாள்.)
சிவா: ஆமாம்மா… சரி இப்போ வரேன்.
சிவா போனை வைத்துவிட்டு சொன்னான். அம்மா கொஞ்சம் அவசரமா வரசொல்றாங்க… இப்போ நான் தோட்டத்து வீட்டுக்கு போகணும் என்றான். எல்லோருக்கும் சற்று ஏமாற்றம். எப்படியும் இப்போதைக்கு கோதையின் தலையை மொட்டை அடிக்க முடியாது என தெரிந்தது. விஜி கோதையின் ஜடையை அப்படியே விட்டாள். அடுத்த வாரம் கோதையின் நீளமான தலைமுடியை கவனித்துக்கொள்ளலாம் என முடிவெடுத்து மற்ற மூன்று பேரிடமும் இப்போது அந்த மந்திரத்தை பயன்படுத்தலாம் என நினைத்தனர். சிவா மூவரையும் உள் அறைக்கு அழைத்தான். சாந்தியும் ரேணுவும் சிவாவை பின் தொடர்ந்தனர். எதற்காக உள்ளே அழைக்கிறான் என தெரியாமல் விஜி பின்தொடர்ந்தாள். கடைசியாக கோதையும் பின்தொடர்ந்தாள். உள்ளே ஒரு பெரிய தொட்டி இருந்தது. சிவா மூவரையும் அந்த தொட்டியில் இறங்கச்சொன்னான். சாந்தியும் ரேணுவும் தொட்டியில் இறங்கியதும் ஒருமுறை மூழ்கி எழுந்தனர். விஜி அவர்கள் இருவரும் மீண்டும் தலைமுடியோடு எழுந்தார்களா என பார்த்தாள். ஆனால் அவர்கள் மீண்டும் மொட்டைத்தலையோடுதான் இருந்தார்கள். சிவா அந்த மந்திரம் வேலைசெய்யும் என விளையாடுகிறான் என நினைத்து சிரித்துக்கொண்டே அவளும் ஒருமுறை மூழ்கி எழுந்து வெளியேற நினைத்தாள். ஆனால் சாந்தியும் ரேணுவும் மீண்டும் ஒருமுறை மூழ்கி மொட்டைத்தலையோடு எழுந்தனர். விஜியும் மீண்டும் ஒருமுறை மூழ்கி மொட்டைத்தலையோடு எழுந்தாள். இப்போது கோதைக்கும் உண்மையிலேயே அந்த மந்திரம் வேலை செய்யுமா என்ற சந்தேகம் வந்தது. இப்போது மூவரும் ஒன்றாக சேர்ந்து தண்ணீரில் மூழ்கி எழுந்தனர்.
இந்தமுறை மந்திரம் பழித்து இருந்தது. மீண்டும் நீளமான முடியுடன் இருந்த மூவரையும் கோதை ஆச்சரியமாக பார்த்தாள். உண்மையில் விஜிதான் அதிர்ச்சியாய் பார்த்தாள். சாந்தியையும் ரேணுவையும் மறுபடி நீளமான முடியுடன் பார்க்க வியப்பாக இருந்தது. தன்னுடைய தலைமுடியும் மறுபடி வளர்ந்திருந்ததை அவளால் நம்பமுடியவில்லை. மீண்டும் மீண்டும் தன்னுடைய தலைமுடியை தொட்டுப்பார்த்தாள். சட்டென்று நினைவு வந்தவளாய் தொட்டியிலிருந்து இறங்கி பழைய அறைக்கு போனாள். அங்கு மேஜையில் இருந்த அவர்கள் மூவருடைய மொட்டை அடிக்கப்பட்ட தலைமுடியும் இப்போது அங்கு இல்லை. விஜி அப்படியே மெய்சிலிர்த்துப்போனாள்.
விஜி: சிவா.. என்னால நம்பவே முடியலை டா… நீ ஏதோ சும்மா கதை சொல்லி என்னோட தலையை மொட்டை அடிக்கப்போறனு நினைச்சேன். ஆனா.. உண்மையிலேயே உன்னோட மந்திரம் வேலை செய்யுது.
சிவா: நான்தான் அப்போவே சொன்னேன். நீங்கதான் நம்பல
ரேணு: அத்தை.. முதல்ல நானும் உங்களை மாதிரிதான் நம்பவே இல்லை.
விஜி: அப்புறம் எப்படி நீ இவனை நம்பி நீ உன்னோட நீளமான முடியை கொடுத்த?
சாந்தி: உண்மையில் நேத்து நானும் உன்னைமாதிரி மந்திரம் வேலை செய்யுதோ இல்லையோ… சிவா ஆசை பட்டான்னு தான் என்னோட முடியை கட் பண்ண சொன்னேன். நேத்து இவன் என்னோட நீளமான முடியை பாதி வெட்டி விட்டான். ஆனால் அப்புறம் இந்த மந்திரத்தை சொல்லி மறுபடி என்னோட முடியை கொண்டுவந்துட்டான்.
விஜி: அப்போ உங்களுக்கு இது வேலை செய்யும்னு நேத்தே தெரியுமா?
சாந்தி: தெரியும். நான் பரவாயில்ல… ஆனா ரேணு கொஞ்சம்கூட யோசிக்கம அவன்முன்னாடி  அவளோட முடியை விரிச்சுவிட்டு மொட்டை அடிக்க உட்கார்ந்துட்டாள்.
விஜி: அப்படியா ரேணு… அப்போ நேத்தும் நீ மொட்டை அடிச்சுக்கிட்டயா?
ரேணு: ஆமா அத்தை.
விஜி: நானாவது ஒரு Hair fetish. எனக்கு மொட்டை அடிக்கணும்னு ஆசை. நீ எப்படி இவ்ளோ நீளமான முடியை மொட்டை அடிக்க சம்மதிச்ச?
ரேணு: நேத்து அம்மாவோட தலைமுடி வெட்டிவிட்டதுக்கு அப்புறம் மறுபடி வளர்ந்ததை பார்க்கும்போது எனக்கு ரொம்ப ஆசை வந்திருச்சு. என்ன ஆனாலும் பரவாயில்லை-னு தான் நேத்து மொட்டை அடிக்க உட்கார்ந்தேன்.
விஜி: அப்போ நீயும் Hair fetish ஆயிட்டயா?
ரேணு: ஆமா அத்தை நானும் இப்போ Hair fetish தான். அதுனாலதான் நேத்து அம்மாகிட்ட அவங்க தலையை நான் மொட்டை அடிக்கணும்-னு சொன்னேன். எப்படியும் சிவா அண்ணா மறுபடி அவங்க தலைல மறுபடி முடியை வளரவைப்பாங்கனு எனக்கு தெரியும்.
விஜி: சூப்பர் சிவா…. நம்மள மாதிரி Hair fetish க்கு இந்த மந்திரம் ஒரு வரப்பிரசாதம்.
சிவா: உண்மைதான். ஆனா இதை வெளிய சொல்லாம இருக்கணும்
சாந்தி: கண்டிப்பா நாங்க யாரும் வெளியே சொல்லமாட்டோம் டா.. நீ எங்களை தாராளமா நம்பலாம்
ரேணு: சரி கோதைக்கு எப்போ மொட்டை அடிக்கப்போறீங்க?
கோதை: எனக்கும் ஆசையா இருக்கு. இனிமேல் மொட்டை அடிச்சாலும் மறுபடி முடி வளர்த்திடும். அதுனால எனக்கு பயம் இல்ல. ஒரு வேளை மறுபடி முடி வளரலைனாலும் எனக்கு ஒண்ணும் பிரச்னை இல்ல
சிவா: உண்மைதான். சீக்கிரம் கோதைக்கு மொட்டை அடிக்கணும்-னு எனக்கு ஆசைதான். முதல்ல நான் போய் அம்மாவ பார்த்துட்டு வறேன்.
விஜி: சரி சிவா… அப்போ நாங்கெல்லாம் கீழே போறோம். நீ அம்மாவ பார்த்துட்டு வா. நாம அப்புறமா எப்போ கோதைக்கு மொட்டை போடலாம்னு பேசலாம்.
சொல்லிவிட்டு சாந்தி, விஜி இருவரும் நடக்கத்துவங்கினர். பின்னால் ரேணு நடந்தாள். கோதை ரேணுவின் ஈரமான தலைமுடியை தொட்டுப்பார்த்தாள். “உண்மையிலேயே என்னோட முடி மறுபடி வளர்ந்திருச்சுடி” என்று கூறி சிரித்தபடி ரேணு நடந்தாள். மூவரும் போகும்போது சிவா மூவரின் நீளமான தலைமுடியும் ஈரம் சொட்ட சொட்ட ஆடிக்கொண்டே இருப்பதை சிவா ரசித்தான். அவர்கள் சென்றதும் திரும்பி கோதையை பார்த்தான். கோதை எதுவும் சொல்லாமல் வந்து அவனை அனைத்துக்கொண்டாள். சிவா கோதையின் தலைமுடியை தடவிக்கொடுத்தான்
சிவா: சரி இப்போ நீயும் என்கூட வா.. போய் என்னோட அம்மாவை பார்க்கலாம். உன்னையும் அவங்களுக்கு அறிமுகப்படுத்துறேன்.
கோதை: அய்யோ… நானுமா? எனக்கு கொஞ்சம் பயமா இருக்கு.
சிவா: நீ எதுக்கு பயப்படுற…. எங்கம்மா அதெல்லாம் ஒண்ணும் சொல்லமாட்டாங்க.
கோதை: இன்னைக்குத்தான் நான் உங்ககிட்டயே சொல்லி இருக்கேன். அதுக்குள்ள எப்படி உங்க  அம்மாகிட்ட சொல்லுவீங்க?
சிவா: ஹாஹா… என்னோட விருப்பத்துக்கு அவங்க எப்போவுமே குறுக்க நின்னது இல்ல.
கோதை: அதுக்காக நீங்க சொன்னவுடனே எப்படி சம்மதிப்பாங்க?
சிவா: நான் சொல்றதுல மட்டும் இல்ல.. நீ அவங்க முன்னாடி எப்படி நடந்துக்கிறங்கிறதையும் பொறுத்துதான் அவங்களுக்கு உன்னை பிடிக்கும்.
கோதை: நான் எப்படி நடந்துக்கணும்னு சொல்லுங்க.. அப்படியே செய்யுறேன்.
சிவா: கண்டிப்பா உன்னோட நீளமான தலைமுடியை பார்த்தாலே அவங்களுக்கு உன்னை பிடிச்சிரும். வேற எதுவும் நீ தனியா செய்யவேண்டியது இல்ல.
கோதை: உங்க அம்மாவுக்கும் நீளமான முடி பிடிக்குமா?
சிவா: எனக்கு நீளமான முடி பிடிக்கும்-னு என்னோட அம்மாக்கு தெரியும். உன்னோட நீளமான முடியை பார்த்தா என்னோட ஆசை நிறைவேறும்னு அவங்களுக்கு தெரியும். நீயும் பார்க்க அழகா, இலட்சணமா இருக்க. அவங்களுக்கு வேற என்ன வேணும்.
கோதை: அப்போ சரி…. நானும் வறேன். உங்க அம்மாவோட தலைமுடியும் நல்ல நீளமா இருக்குமா?
சிவா: அவங்களோட முடி எவ்ளோ நீளமா இருக்குனு நீயே நேர்ல பார்த்துக்கோ.
கோதை: சரி… கடவுள்மேல பாரத்தை போட்டு உங்ககூட வறேன். எதுவும் பிரச்னை ஆகம இருக்கணும்.
சிவா: பயப்படாம வா. நல்லதே நடக்கும்.


சிவா கோதையை அழைத்துக்கொண்டு தோட்டத்து வீட்டுக்கு சென்றான். வழியில் சிவாவின் அம்மாவை எப்படி எதிர் கொள்வது என்று கோதை யோசித்துக்கொண்டே வந்தான். சிவாவின் தோள்களை பற்றிக்கொண்டு பைக்கில் அவனுடன் செல்வது அவளுக்கு புது அனுபவமாக இருந்தது. இருவரும் பேசிக்கொண்டே தோட்டத்தை அடைந்தனர். தோட்டத்தின் நடுவில் இருந்த வீடு சற்று பெரியதாக இருந்தது. இருவரும் இறங்கி வீட்டிற்குள் சென்றனர். சிவா கோதையை ஹாலில் நிற்கவைத்துவிட்டு உள்ளே சென்றான். உள்ளே சிவாவின் அம்மா பார்வதி சமையலறையில் இருந்தாள். சிவா உள்ளே வருவதை பார்த்ததும் மகிழ்ந்தாள்.
பார்வதி: வாடா… உன்கிட்ட ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேசணும்னுதான் வரசொன்னேன்.
சிவா: என்னமா… என்ன விஷயம்.
பார்வதி: ஒண்ணும் இல்லடா… உன்னோட ஜாதகத்தை பார்க்க ஜோசியர் வந்திருந்தார். உனக்கு நேரம் நல்லா இருக்கு. கல்யாணயோகம் இருக்கு… இப்போ பொண்ணு பார்த்த சீக்கிரம் கல்யாணம் நடக்கும்னு சொன்னார். அதான் உன்கிட்ட சொல்லிட்டு பொண்ணு பார்க்க ஆரம்பிக்கலாம்னு நினைச்சேன்.
சிவா: நல்ல விஷயம்தான். பார்க்கலாம். உனக்கு எந்த மாதிரி மருமகள் வேணும்னு சொல்லு.
பார்வதி: எனக்கு என்னடா… உனக்கு பிடிச்சமாதிரி பொண்ணு இருந்தா சரிதான். மத்தபடி எனக்கு ஒண்ணும் வேணாம்.
சிவா: கவலைப்படாத சீக்கிரமா உனக்கு ஒரு நல்ல மருமகள் கிடைப்பாள்.
பார்வதி: டேய்… என்ன கல்யாண மாலை-ல பேசுறேனு நினைப்பா… நீ வேற நீளமான முடி இருக்கிற பொண்ணா கேட்ப…. இந்த காலத்துல யாரு அவ்ளோ நீளமா முடியை வளர்க்கிறது? எனக்கு தெரிஞ்சு இப்போ நீளமா முடி வளர்க்கிறது நம்ம ரேணுதான்… நீ பேசாம அவ காலேஜ்ல அவளுக்கு தெரிஞ்ச பொண்ணு யாருக்கும் உனக்கு பிடிச்சமாதிரி நீளமான முடியோட பொண்ணு இருக்கானு பாரு…. அவங்ககிட்ட பேசி முடிக்கலாம்.
சிவா: ஹாஹா… சூப்பர்மா…. நீயே சொல்லிட்ட…. இப்போவே பார்க்கலாம்….
பார்வதி: விளையாடாதடா… இப்போவே எப்படி பார்க்கிறது….. பொண்ணு என்ன நம்மவீட்டு வாசல்லயா இருக்கு…..
சிவா: வாசல்-ல இல்லமா… ஹால்-ல இருக்கு….
பார்வதி: என்னடா சொல்ற…. வரவர உன்னோட விளையாட்டுதனம் அதிகமாயிட்டே இருக்கு.
சிவா: உண்மையைதான்மா சொல்றேன்,…. உன்னோட மருமகள் ஹால்-ல தான் இருக்க. வா பார்க்கலாம்.
சிவா விளையாடுகிறானா.. இல்லை உண்மையிலேயே ஒரு பெண் வந்திருக்கிறாளா என நினைத்துக்கொண்டே ஹால்-க்கு வந்தாள்… அவள் வந்தபோது அங்கே கோதை நின்றிருந்தது அவளுக்கு சற்று வியப்பாக இருந்தது. கோதை பார்க்க இலட்சணமாக இருந்தாள். பார்வதியின் மனத்தில் அதுவே பெரிய திருப்தியை கொடுத்தது. ஆனால் சிவா யாரோ ஒரு தோழியை அழைத்து வந்து விளையாட்டாக பேசுகிறான் என நினைத்தாள்.
பார்வதி: யாருமா நீ?
சிவா: அம்மா.. நான்தான் சொன்னேன்-ல.. இன்னும் நம்பலயா? அவ பேரு கோதை.
பார்வதி: டேய்…. நான் உன்னை கேட்கல…
கோதை: என்னோட பேரு கோதை… நான் இங்க பக்கத்து ஊரு தான்.
பார்வதி: உன்னை எங்கயோ அடிக்கடி பார்த்திருக்கேன்…. நீ அந்த பெருமாள் கோவிலுக்கு வருவியா?
கோதை: ஆமா
பார்வதி: அதான்.. எங்கயோ பார்த்த முகமா இருக்கேனு பார்த்தேன்.
கோதை: நானும் உங்களை பார்த்திருக்கேன்… ஆனால் நீங்கதான் இவரோட அம்மானு எனக்கு தெரியாது.
பார்வதி: நீ என்னமா பண்ற?
கோதை: படிச்சிட்டு இருக்கேன். இந்த ஏப்ரல் மாசத்தோட முடியுது.
பார்வதி: நல்லது… எந்த காலேஜ்ல படிக்கிற? உனக்கு எப்படி சிவாவை தெரியும்
கோதை: நானும் ரேணுகாவும் ஒண்ணாதான் படிக்கிறோம். ஒரே கிளாஸ்தான்.
பார்வதி: ஓஹோ… அப்போ ரேணுதான் உன்னை சிவாவுக்கு அறிமுகப்படுத்தினாளா?
சிவா: அம்மா.. அது ஒரு பெரிய கதை….
பார்வதி: அப்படி என்னடா நடந்தது?
சிவா அவன் அம்மாவிடம் நடந்த முழு விவரங்களையும் சொன்னான். சற்று ஆச்சரியமாக இருந்தாலும் அவன் சொல்வதை கண்கொட்டாமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். அவனுக்காகவே அவள் தலைமுடியை வளர்த்ததை பற்றி சொன்னதும் வியந்துவிட்டாள். அவன் சொல்லிமுடித்தபோது கோதையின் மேல் ஒரு நல்ல அபிப்பிராயம் ஏற்பட்டது. சீக்கிரமே சிவாவுக்கும் கோதைக்கும் திருமணம் பேச கோதையின் வீட்டிற்க்கு வருவதாக கூறினாள். அதை கேட்ட சிவா மகிழ்ச்சியடைந்தான். இன்று இரவே வீட்டிற்கு வருவதாக கூறினாள். கோதையை வீட்டில் இறக்கிவிட்டு வந்து அழைத்து செல்வதாக கூறி கோதையை அழைத்துக்கொண்டு கிழம்பினான்.
சிவா கோதையை அழைத்துக்கொண்டு மறுபடி வீட்டிற்க்கு வந்தான். அப்போது சாந்தி, விஜி மற்றும் ரேணு ஆகிய மூவரும் வெளியே செல்ல தயாராக இருந்தனர். சிவா கோதையுடன் வருவதை பார்த்ததும் அவனிடம் விஷயத்தை கூறினர்.
சிவா: என்ன எல்லாரும் எங்க போறீங்க?
சாந்தி: ஒண்ணும் இல்ல சிவா. விஜியோட வீட்டுக்காரர் போன்ல கூப்பிட்டார். ஏதோ அவசர விஷயமாம். அதன் இவளை பஸ் ஸ்டாண்ட்-ல விட போறோம்.
சிவா: நான் வந்து விடட்டுமா?
விஜி: இல்ல சிவா. அண்ணியும் ரேணுவும் ஏதோ வாங்கணும்-னு சொன்னாங்க. அதான் என்னை பஸ்-ல ஏத்திவிட்டு அவங்க கடைத்தெருவுக்கு போறாங்க.
சிவா: அப்போ சரி. திரும்ப எப்போ சந்திக்க போறோம்?
விஜி: கண்டிப்பா. நீ போனத்துக்கு அப்புறம் நாங்கெல்லாம் ஒரு முடிவு பண்ணி இருந்தோம். வாரம் ஒரு தடவை கண்டிப்பா உன்னோட கையால மொட்டை அடிக்கலாம்-னு.
சிவா: வாவ். சூப்பர்.
சாந்தி: உனக்கு இனிமேல் ஜாலிதான். ஆனா ரேணு மட்டும் வாரத்துக்கு ஒரு முறை இல்லாம எப்பல்லாம் தோணுதோ அப்போ மொட்டை அடிச்சுக்கிறேன்-னு சொல்லி இருக்கா.
சிவா: நல்ல ஐடியா… எனக்கும் ரேணுவோட நீளமான தலைமுடியை அப்பப்போ மொட்டை அடிச்ச மாதிரி இருக்கும்.
ரேணு: கோதை நான் சிவா அண்ணாகிட்ட மொட்டை அடிக்கிறதில உனக்கு ஒண்ணும் ஆட்சேபணை இல்லையே
கோதை: இல்ல ரேணு. நீ எப்போ வேணும்னாலும் மொட்டை அடிக்கணும்-னா சொல்லு. எனக்கு ஒண்ணும் இல்ல.
விஜி: சரி சிவா… நாங்க இப்போ கிளம்புறோம். சீக்கிரம் மீண்டும் சந்திக்கலாம். மறுபடியும் உன்னோட கையாள எனக்கு மொட்டை அடிக்கப்போற அந்த நேரத்துக்காக நான் காத்திருக்கேன்.
சிவா: அவ்ளோதானா? போகும்போது எனக்கு வேற எதுவும் இல்லயா?
விஜி: என்ன வேணும் சிவா?
சிவா: வேற என்ன…. உங்க முடியை என் கையில கொடுங்க.
விஜி: உன்னை மாத்தமுடியாது… இந்தா எடுத்துக்கோ.
விஜி சொல்லிவிட்டு திரும்பி நின்றாள். சிறிது நேரத்திற்குமுன் ஈரமாக இருந்த அவள் தலைமுடி இப்போது காயவைத்து நேர்த்தியாக ஜடை பின்னப்பட்டு இருந்தது. வழக்கம்போல அவளது அடர்த்தியான முடி பின்னி ஜடையின் அடியில் ஒரு ரப்பர்பாண்ட் போட்டு இருந்தது. சிவா விஜியின் ஜடையை அவள் கழுத்தின் அருகில் பிடித்து தடவினான். அவன் கைவிரல்கள் அவள் ஜடையை தடவிக்கொண்டே மெல்ல கிழே இறங்கின. அவன் கைகள் அவளுடைய கூந்தலில் வழுக்கிக்கொண்டே வந்து அவளுடைய ஜடையின் அடியில் இருந்த ரப்பர்பாண்ட்-ல் நின்றது. இதை பார்த்துக்கொண்டிருந்த சாந்தி தன்னையும் அறியாமல் அவள் கைகளை கழுத்தின் பக்கம் கொண்டுபோய் அவளுடைய ஜடையை தொட்டுப்பார்த்தாள். பின்னர் சிவா விஜியின் ஜடையை கையில் எடுத்து அவளுடைய தலைமுடியை நுகர்ந்து பார்த்தான். அவளுடைய அடர்த்தியான ஜடையை கையில் அள்ளி எடுத்து முத்தம் கொடுத்தான். சிவா செய்வதை பார்த்த விஜிம் திருமி அவனை ஒருமுறை அனைத்துக்கொண்டாள். மீண்டும் விரைவில் வருவதாக சொல்லிவிட்டு மூவரும் கிழம்பினர். மூவரும் நடக்கத்துவங்கியபோது மூன்றுபேரின் ஜடையையும் சிவா ரசித்தான். அவர்களின் ஜடை குண்டியில் உரசி அடிக்கொண்டே இருந்தது. சிறிதுதூரம் சென்றபின் ரேணு மட்டும் திரும்பி சிவாவையும் கோதையையும் பார்த்து கட்டைவிரலை உயர்த்தி “ALL THE BEST” என்று சைகையில் சொல்லிவிட்டு கண்ணடித்தாள். விஜியும் சாந்தியும் கோதை சைகையில் என்ன சொல்லுவாள் என புரிந்துகொண்டு சிரித்துக்கொண்டே நடந்தனர்.
அவர்கள் சென்றதும் சிவாவும் கோதையும் வீட்டிற்குள் சென்றனர். உள்ளே சென்றதும் கோதை அந்த அறையை உற்று நோக்கினாள். இதே அறையில் தான் இன்று நீளமான தலைமுடியுடன் இருந்த மூன்று பெண்களுக்கு மொட்டை அடிக்கப்பட்டது என்பதை அவளால் நம்ப முடியவில்லை. அவர்களுக்கு இங்கு மொட்டை அடிக்கப்பட்ட ஒரு அடையாளம்கூட இல்லை.
சிவா: என்ன கோதை… அப்படி பார்க்கிற?
கோதை: இல்ல….. நீங்க மொட்டை அடிச்சதுக்கு ஒரு அடையாளம்கூட இங்க இல்லையே.
சிவா: ஹாஹா… அதான் தேடுறியா? நான் தான் சொன்னேன்-ல அந்த மந்திரம் வேலை செய்யும்-னு.
கோதை எழுந்து கண்ணாடியின் முன் நின்று தன்னுடைய ஜடையை முன்னாடி எடுத்துப்போட்டாள். சிவா அவள் அருகில் வந்து நின்றான்.
கோதை: சரி எனக்கு எப்போ மொட்டை அடிக்கப்போறீங்க?
சிவா: இப்போவே உனக்கு மொட்டை அடிக்கவா?
கோதை: சரி. நான் அந்த சேர்-ல உட்காரவா?
சிவா: இல்ல. கொஞ்சம் பொறுமையா இரு. அதுக்கு முன்னாடி உன்னோட தலைமுடியை ஒண்ணு பண்ணனும்.
கோதை: சொல்றேன் இங்க வா.
சிவா கோதை அருகில் வந்ததும் அவள் ஜடையை தான் கைகளால் தடவினான். பின்னர் அருகில் இருந்த மேஜைமேல் ஒரு வீடியோ காமிராவை வைத்து ஆன் செய்தான். அவன் கோதையின் தலைமுடியில் சிறிது நேரம் விளையாடிவிட்டு பின்னர் அவளுக்கு மொட்டை அடிப்பதாக கூறினான். கோதையும் அதற்கு சம்மதித்தாள். முதலில் அவன் கோதையின் தலைமுடியை அவளுடைய உச்சந்தலையிலிருந்து தடவினான். பின்னர் அவளுடைய ஜடையை கையில் எடுத்து ஒவ்வொரு அங்குலமாக முத்தம் கொடுத்தான். அவளுடைய ஜடையை மெல்ல அவிழ்த்துவிட துவங்கினான். கோதையின் அடர்த்தியான முடி மெல்ல அவிழ்த்து வெளிவரத்துவங்கியது. சிவா கோதையின் ஜடையை அவிழ்த்துமுடிக்கும்போது அவளுடைய தலைமுடி முழங்கால்வரை நீளமாக இருந்தது. உண்மையில் இப்போது அவள் முடி  முன்பைவிட அடர்த்தியாக தெரிந்தது.
சிவா அவளின் நீளமான முடியின் அழகைக்கண்டு மயங்கினான். பின்னர் அவளை அருகில் அமரவைத்து மெதுவாக அவள் தலைமுடிக்குள் கைவிட்டு அவள் முடியை கோதினான். சிவாவின் கைகள் கோதும்போது ஏற்பட்ட ஸ்பரிசம் கோதையை ஏதோ செய்தது. சிவா மெல்ல கோதையை இன்னும் அருகில் இழுத்து அவள் கூந்தலின் மயிர்கால்களில் முத்தம் கொடுக்க ஆரம்பித்தான். அவள் நெற்றியில் இருந்து ஆரம்பித்தவன் மெல்ல உச்சந்தலை, வகிடுகள் என முன்னேறினான். அவள் காதுமடல் அருகே கோதிக்கொண்டே அவள் தலைமுடியில் முத்தம் கொடுத்தான். காதுகளின் மேல் இருந்த சிவாவின் கைகள் மெல்ல நகர்ந்து கோதையின் பின்னந்தலைக்கு சென்றது. அவள் கழுத்தின் அருகில் அவளுடைய தலைமுடியை மேல்நோக்கி கோதிவிட்டு அங்கும் முத்தம் கொடுத்தான். சிவா அவள் தலைமுடிக்கு முத்தம் கொடுத்தபோது அவனுடைய மூச்சு காற்றில் இருந்த வெப்பம் கோதையை ஏதோ செய்தது. அவள் தன்னுடைய உணர்ச்சிகளை அடக்கமுடியாமல் தவித்தாள். சிவாவின் கைகள் அவள் கூந்தலில் விளையாடிக்கொண்டிருந்தது. ஆனால் அவன் உதடுகள் கோதையின் தலைமுடியோடு, அவளுடைய உணர்ச்சிகளையும் சேர்த்து மேய்ந்து கொண்டிருந்தது.
ஒருபுறம், கோதை சிவாவின் தீண்டலால் தடுமாறிக்கொண்டிருந்தாள். மறுபுறம் கோதையின் தலைமுடியின் வாசம் சிவாவின் உணர்ச்சிகளை தூண்டியது. கோதை தன் கைகளால் சிவாவின் பேண்ட்-ஐ தடவும்போது, அவன் உணர்ச்சிகளை புரிந்துகொண்டாள். சிவாவின் கைகளை தன்னுடைய முடியில் இருந்து எடுத்துவிட்டு எழுந்து நின்றாள். மெல்ல தன் ஆடைகளை களைந்துவிட்டு நிர்வாணமானாள். சிவா அதை சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை. விரித்துவிட்ட தலைமுடியுடன் அவளை ஆடையில்லாமல் பார்ப்பது ஒரு தேவதைபோல இருந்தது. அவளுடைய கண்கள் அவனை வசீகரம் செய்தது. சிவா எழுந்து தன்னுடைய ஆடைகளை களைந்தான். இருவரும் கட்டிலில் இணைந்தனர். கோதையின் நீளமான தலைமுடி போர்வையாக மாறியது.
சிறிதுநேரத்திற்கு பின் இருவரும் சகஜநிலைக்கு வந்தனர். கோதை சிவாவின் மார்பின் மேல் படுத்திருந்தாள். ஆனால் அவள் கைகள் அவளுடைய தலைமுடியை எடுத்து சிவாவின் ஆண்குறியின்மேல் போட்டு விளையாடிக்கொண்டிருந்தாள். சிவாவின் கைகள் கோதையின் தலைமுடியை கோதிவிட்டுக்கொண்டிருந்தன. சிவா எழுந்து தன்னுடைய ஆடைகளை அணிய எத்தனித்தபோது கோதை அவனை தடுத்தாள். சிவா தயக்கத்துடன் அவளை பார்த்தபோது அவளுடைய கண்கள் மேஜையின் அருகிலிருந்த நாற்காலியை நோக்கி திரும்பியது. திரும்பி பார்த்த சிவா, அவள் பார்வையின் அர்த்தத்தை புரிந்துகொண்டான். கோதை மொட்டையடித்து தன்னுடைய தலைமுடியை இழப்பதற்கு தயாராக இருந்தாள். பின்னர் கோதையை நோக்கி தன் கைகளை நீட்டினான். கோதை சிவாவின் கைகளை பற்றி எழுந்தாள். பின்னர் தன்னுடைய தலைமுடியை அள்ளி கொண்டையாக போட்டாள். சிவா உள்ளே சென்று ஒரு பாத்திரத்தில் தண்ணீர் எடுத்து வந்தான். மேஜையின் மேல் கோதை பரிசளித்த சவரக்கத்தி இருந்தது. சிவா தயாராவதை பார்த்த கோதை நாற்காலியில் அமர்ந்தாள். சிவா அவளை அனைத்து அவள் கொண்டையில் முத்தமிட்டுவிட்டு அவளை தரையில் அமர சொன்னான். கோதை சிரித்துக்கொண்டே போய் தரையில் நிர்வாணமாக அமர்ந்தாள்.  சிவா ஒரு சிறிய “Stool” எடுத்து போட்டு கோதையின் முன் அமர்ந்தான். சிவா அமர்ந்தவுடன் அவனுடைய ஆண்குறியை குறும்புடன் பார்த்துவிட்டு நிமிர்ந்து அவனை பார்த்தாள்.
அவன் கண்முன்னால் கோதை நிர்வாணமா இருந்தாள். அவளுடைய நெற்றியின் தலைமுடி வகிடும், அவளின் அடர்த்தியான கொண்டையும் அவன் கைகளை பரபரப்பாக்கியது. சிவா மெல்ல கோதையின் கொண்டையை அவிழ்த்து விட்டான். கோதையின் தலைமுடி கொண்டையிலிருந்து வழிந்து வந்து தரையில் பட்டது. சிவா கோதையின் தலைமுடியை கோதிவிட்டுக்கொண்டே அவள்  முடியை விரித்து விட்டான். அவள் தலைமுடியை இருபுறமும் இருக்குமாறு அடர்த்தியாக விரித்து விட்டான். அருகில் இருந்த பாத்திரத்தில் இருந்து தண்ணீர் எடுத்து அவள் தலைமுடியில் ஊற்றினான். கோதை தண்ணீரின் குளிர்ச்சியை உணர்ந்தாள். சிவா அவள் தலையில் மேலும் சிறிது தண்ணீர் ஊற்றி மசாஜ் செய்தான். இந்தமுறை அவன் கோதையின் தலைமுடியை கொண்டை போடவில்லை. அப்படியே விட்டிருந்தான். இப்போது அந்த புதிய சவரக்கத்தியை எடுத்தான். கோதை சவரக்கத்தியை பார்த்தபோது சற்று கலவரமானாள். இவ்வளவு நாளாக வளர்த்த நீளமான தலைமுடியை இழக்கப்போகும் வருத்தம் ஒருபுறம். சிவாவின் கைகளால் மொட்டை அடிக்க காத்திருந்த தருணம் வந்துவிட்டதென்று சந்தோசம் ஒருபுறம். மொட்டை அடித்தபின் கண்ணாடியில் பார்க்க எப்படி இருக்குமோ என்ற பயம் ஒருபுறம்.  மந்திரம் சொன்னவுடன், மொட்டை தலையில் மறுபடி எப்படி நீளமான தலைமுடி வரும் என்பதை பார்க்கும் ஆர்வம் ஒருபுறம் என பல்வேறு மனநிலையில் இருந்தாள்.
சிவா அவளை பார்த்து புன்னகைத்துவிட்டு அவள் தலையை குனிய வைத்து கத்தியை அவள் தலையில் வைத்தாள். அவள் உச்சந்தலையில் வைத்து கோதையின் தலைமுடியை சிரைக்க ஆரம்பித்தான். கோதை தண்னுடைய தலையில் கத்தி உரசிய எரிச்சலை உணர்வதற்குமுன் குளிர்ச்சியை உணர்ந்தாள். சிவா மறுமுறை சிறைக்கும்போது அவள் தலைமுடி கற்றையாக வந்து அவள் மடியில் விழுந்தது. கொத்தாக அவளுடைய தலைமுடி மடியில் விழுந்ததை பார்த்து ஒருகணம் அதிர்ந்தாள். பின்னர் சகஜமானாள். சிவா கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கோதியின் முடியை மழித்துக்கொண்டிருந்தான். சிவா ஒவ்வொருமுறை கத்தியை வீசும்போதும்  கற்றைகற்றையாக கோதையின் தலைமுடி அறுவடையாகிக்கொண்டிருந்தது. சிவா கோதையை சற்று திருப்பி அவள் காது மடல்கள் மேலிருந்த முடியை மழித்து விட்டான்
அவளுடைய முன் தலையை சிரைத்து முடித்ததும் கோதை திரும்பி உட்கார எத்தனித்தாள். ஆனால் சிவா அவளை அப்படியே உட்கார சொல்லி அவள் தலையை இன்னும் குனிய சொன்னான். அப்படியே அவளின் பின் தலையை சிரைக்க ஆரம்பித்தான். இதுவரை சிவா அவளுக்கு மொட்டை அடிக்கும்போது கோதையின் மடியிலும், பக்கத்திலும் அவளுடைய தலைமுடி கீழே விழுந்தது. இப்போது அவன் சிரைக்கும்போது அவளுக்கு பின்னால் தரையில் விழ ஆரம்பித்தது. சிவா கோதையின் கழுத்திலிருந்த முடியை மழித்தபோது அவளுக்கு சற்று கூச்சமாக இருந்தது. சற்று நேரத்தில், கோதையின் தலையை மொத்தமாக மொட்டை அடித்து முடிதிருந்தான். மொட்டை அடித்து முடித்ததும் கோதை எழுந்து நின்றாள். அவளின் ஆசையான தலைமுடி அவளை சுற்றி விழுந்து கிடந்தது. அவளுடைய அடர்த்தியான தலைமுடி இப்போது ஒரு வேலிபோல அவளை வளைத்திருந்தது. கவனமாக அந்த கூந்தல் வேலியை தாண்டி போய் கண்ணாடியில் பார்த்தாள். சிவாவும் அருகில் வந்தான். நீளமான தலைமுடி இல்லையென்றாலும் அழகாக இருந்தாள். சிவா கோதையை அனைத்துக் கொண்டு அவளுடைய மொட்டை தலையில் முத்தம் கொடுத்தான். கோதை பார்ப்பதற்கு ஜவுளி கடையில் இருக்கும் பொம்மை போல மொட்டை தலையுடன் அழகாக இருப்பதாக கூறினான். அவள் சிரித்துவிட்டாள்.
பின்னர் இருவரும் சேர்ந்து கீழே இருந்த தலைமுடியை எடுக்க ஆரம்பித்தனர். சிவா தன்னுடைய கையில் இருந்த கோதையின் தலைமுடியை அவளிடம் கொடுத்தான். ஆனால் கோதை வாங்கவில்லை. அதற்குபதிலாக அவளுடைய கையில் இருந்த தலைமுடியை அவனிடம் கொடுத்தாள். “என்னோட தலைமுடி எப்போவும் உங்களுக்கு தான்” என்றாள். சிவா மகிழ்ச்சியுடன் வாங்கி முத்தமிட்டான். பின்னர் அதை மேஜைமேல் வைத்துவிட்டு உள் அறைக்கு சென்றனர். சிவா கோதையை அந்த தொட்டியில் மூன்று முறை மூழ்கி எழ சொன்னான். கோதை மூன்றாவது முறை எழுந்தபோது அவளுடைய நீளமான தலைமுடி மறுபடி வளர்ந்திருந்தது. அவளுடைய கைகள் மீண்டும் மீண்டும் அவள் தலைமுடியை தடவிப்பார்த்தது. அவள் தொட்டியிலிருந்து இறங்கி கண்ணாடியில் பார்த்தாள். அவளுடைய முடி பழையபடி நீளமாக இருந்தது. சந்தோசத்தில் சிவாவை வந்து கட்டிக்கொண்டாள். சிவா அவள் தலைமுடியை துவட்ட ஒரு துண்டு கொடுத்தான். அவள் தலைமுடியை உளர்த்தியதும், தலையை சீவி ஜடை பின்ணினாள். அவள் ஜடை பின்னும் அழகை சிவா அருகில் நின்று ரசித்தான்.
கோதை:  நேரமாச்சு… போலாமா? நீங்க வேற உங்க அம்மாவை கூப்பிட வறேன்-னு சொல்லி இருக்கீங்க….
சிவா: ஆமா. சரி போலாம். ஆனா அதுக்கு முன்னாடி உன்கிட்ட ஒரு விஷயம் காட்டணும்.
கோதை: என்ன அது?
சிவா: எங்க வீட்டுக்கு கீழ ஒரு ஸ்டோர் ரூம் இருக்கு. அங்க போனா ஒரு பாதாள அறை இருக்கும். யாருக்கும் தெரியாது. நான் ஒருநாள் அதை கண்டுபிடிச்சேன். அங்கதான் அந்த மகேந்திரவர்மன் எழுதின ஓலைச்சுவடியும் அவனோட ஓவியமும் இருந்தது
கோதை: ஓ… அப்படியா…. நான் அதை பார்க்கலாமா?
சிவா: அந்த ஓலைச்சுவடியை காட்டுறேன் ஆனா நீ படிக்க வேணாம்.
கோதை: சரி.
சிவா பரண்மேல் இருந்த ஒரு பெட்டியை எடுத்தான். அதில் நிறைய ஓலைச்சுவடிகள் இருந்தன. அவற்றில் ஒன்றை எடுத்து இதுதான் என காண்பித்தான். அதை கையில் வாங்கிய கோதைக்கு ஒரு இனம்புரியாத உணர்வு ஏற்பட்டது. அவள் மற்ற ஓலைச்சுவடிகளை பார்த்து “இதெல்லாம் என்ன?” எனக்கேட்டாள். இது அவனுடைய சரித்திரம். “அவனுக்கு இந்த மந்திரம் எப்படி கிடைத்தது, அவனுக்கும் அந்த ராணிக்கும் என்ன ஆனது ஆண்டு எழுதி இருக்கிறான்” என்று சிவா கூறினான்.
கோதை: நான் அந்த ராஜாவோட ஓவியத்தை பார்க்கலாமா?
சிவா: சரி.
சிவா மெல்ல அந்த பெட்டியின் அடியிலிருந்த ஒரு மரச்சட்டத்தினால் செய்த ஓவியத்தை எடுத்தான். அது ஒரு துணியால் மூடப்பட்டு இருந்தது. அவன் அந்த தூநினியின் ஒரு பகுதியை நீக்கினான். அந்த ராஜா மகேந்திரவர்மன் உருவம் கோதையின் பார்வையில் விழுந்தது. அதை பார்த்த கோதை ஒருகணம் உறைந்துபோனாள். அந்த ஒருவம் அப்படியே சிவாவை பிரதிபலித்தது. அவள் கண்களை சிமிட்டாமல் சிவாவை பார்த்தாள். மீண்டும் ஓவியத்தை பார்த்தாள். அப்படியே சிவாவிற்கு ராஜா வேடம் போட்டது போல இருந்தது. ஒருவேளை சிவா தனது உருவத்தை ராஜாபோல வரைந்து வைத்து விளையாடுகிறானோ என குறும்புடன் பார்த்தாள். அவள் பார்வையின் அர்த்தத்தை அவன் புரிந்துகொண்டான். பின்னர் மெல்ல சொன்னான். “நானும் உன்னைப்போல முதலில் யாரோ விளையாடுகிறார்கள் என நினைத்தேன். பின்னர் உணர்ந்தேன். எனக்கு ஏன் Hair Fetish இருக்க வேண்டும். ஏன் இந்த ஓலைச்சுவடி எனக்கு கிடைக்க வேண்டும்.  இதை பயன்படுத்தும் உரிமை எனக்கு மட்டும் ஏன் கிடைக்க வேண்டும்” என நினைத்தால், என்னால் இதை ஏற்றுக்கொள்ளாமல் இருக்க முடியவில்லை. அவள் மனத்தில் இன்னமும் நம்ப முடியவில்லை. கோதையின் கண்கள் அவள் மந்தில் இருந்த குழப்பங்களை காட்டியது. சிவா கோதையை பார்த்து சொன்னான். “நீ இன்னும் என்னை நம்பாவிட்டால், இந்த ஓவியத்தை முழுதாக பார்” என்று கூறி அந்த துணியை முழுவதுமாக விளக்கினான். ராஜா மகேந்திரவர்மன் ராணியுடன் நின்றிருந்தான். கோதை அதை பார்த்தபோது அவளால் வியக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. அந்த ஓவியத்தில் ராணியாக இருந்தது அவளேதான். தான் கண்களை நம்ப முடியாமல் அந்த ஓவியத்தையும், சிவாவையும் மாறி மாறி பார்த்தாள். “இன்னைக்கு உன்னை பார்த்ததும் எனக்கு புரிந்தது. என்னை பார்க்காமலே எனக்காக நீ உன்னோட முடியை நீளமா வளர்த்தேன்-னு சொன்னதும், அப்புறம் அதே நீளமான தலைமுடியை எனக்காக மொட்டை அடிக்கிறேன்-னு சொன்னதும் காரணம் இல்லாம நடக்கல. அதுனாலதான் உன்னை பார்த்ததும் நான் முடிவு பண்ணிட்டேன். நீதான் என்னோட துணை-னு” என்று சுருக்கமாக சொல்லி முடித்தான்.
சிவா கோதையின் கையில் இருந்த ஓலைச்சுவடியில் முதல் ஓலையை படிக்க சொன்னான். அதில் ” மகேந்திரவர்மன்-கோதை நாச்சியார் சுய சரித்திரம்” என எழுதி இருந்தது. சிவாவும் அவளும் பூர்வஜன்மத்தோடு தொடர்புடையவர்கள் என கோதைக்கு புரிந்தது.
கோதை: சிவா… இதுல என்ன எழுதியிருக்குனு கொஞ்சம் சொல்லுங்க.
சிவா: இப்போ நேரமில்லை கோதை. கண்டிப்பா உனக்கு இன்னொரு நாள் சொல்லுறேன்.
கோதை: எனக்கு இப்போ திரும்பி போக மனசே இல்ல.
சிவா: புரியுது. ஆனா வேற வழி இல்ல.
கோதை: நாம நாளைக்கு பார்க்கலாமா?
சிவா: வீட்டில அம்மா இருப்பாங்க. கண்டிப்பா அந்த கோவில்ல வச்சு பார்க்கலாம்.
கோதை: சரி. நான் காத்திருக்கேன். இப்போ போலாமா?
சிவா: சரி வா.
சிவா கோதை இருவரும் வீட்டிலிருந்து கிளம்பினர். சிவா கோதையை அனனுடைய பைக்கில் அழைத்துக்கொண்டு  அவள் வீட்டிற்கு கிளம்பினான். வழியில் சிவாவும் கோதையும் நிறைய விஷயங்களை பகிந்து கொண்டனர். பின்னர் வீடு வந்தவுடன் கோதை பைக்கில் இருந்து இறங்கி நின்றாள். வீட்டில் யாரேனும் அவர்களை பார்த்தார்களா என் நோட்டமிட்டாள். யாரும் இல்லை. சிவா வாசல் கேட்-ல் இருந்து உள்ளே பார்த்தான். ஒரு பெண் இவர்களை எட்டிப்பார்த்துவிட்டு திரும்பி உள்ளே சென்றாள். சிவா அவளை கவனித்துவிட்டு யார் என்று கேட்டான். கோதை சிரித்துக்கொண்டே சொன்னாள் “அது என்னோட தங்கை நந்தினி” என்று.
சிவா: நான் இப்போதான் பார்த்தேன். அவளுக்கும்?
கோதை: ஆமா….. அவளுக்கும் நீளமான தலைமுடிதான்.
சிவா: நல்லதா போச்சு….
கோதை: ஹாஹா… என்ன அவளுக்கும் மொட்டை அடிக்கணுமா?
சிவா: பின்ன…. மொட்டை அடிக்காம இருக்கலாமா?
கோதை: உங்களுக்கு மச்சம்தான். அக்கா தங்கச்சி ரெண்டு பேரையும் ஒண்ணா உட்கார வச்சி மொட்டை அடிங்க.
சிவா: சீக்கிரமே அதுக்கும் நேரம் வரும்.
கோதை: வரும்…வரும்…. இப்போ நேரம் ஆச்சு… யாராவது பார்க்கிறதுக்குள்ள கிளம்புங்க.
சிவா: சரி நாளைக்கு பார்க்கலாம்.
சிவா கோட்டையிடம் சொல்லி விட்டு பைக்கை திருப்பிவிட்டு சென்றான். கோதையின் வருகையை எதிர்பார்த்த அவள் தங்கை நந்தினி வாசல் வரை வந்து நின்றாள். அவள் பார்வையில் நிறைய கிண்டல் தெரிந்தது.
கோதை: என்னடி அப்படி பார்க்கிற?
நந்தினி: இல்ல… நீ பேசிட்டு வறேன்னு சொல்லிட்டு காலைல போன… இவ்ளோ நேரம் ஆச்சேனு பார்த்தேன்….. இப்போ என்னடானா வீட்டுக்கே அவர கூட்டிட்டு வந்திட்ட.
கோதை: ஹேய்… அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல. அவன்தான் நேரம் அச்சுனு வந்து விட்டுட்டு போறார்.
நந்தினி: “அவரா”? அடேங்கப்பா… மரியதையெல்லாம் பலமா இருக்கு.
கோதை: சும்மா இருடி.
நந்தினி: அப்போ நீ இவ்ளோ நீளமா முடியை வளர்த்தது வீண்போகல.
கோதை: இல்ல.
நந்தினி: இப்போதான் அவர் “OK” சொல்லிட்டார்ல. இன்னுமும் உன்னோட முடியை நீளமா வச்சிருக்க போறியா… இல்ல கட் பண்ண போறியா?
கோதை: நான் மொட்டை கூட அடிச்சுக்குவேன்…. என்னடி அதுக்கு?
நந்தினி: என்னாது மொட்டை அடிச்சுக்குவியா?…. அப்போ சரி. எனக்கு ஒரு சான்ஸ் இருக்கு.
கோதை: உனக்கு ஒரு சான்ஸ்? என்னடி அது?
நந்தினி: ஆமா… இப்போ நீ மொட்டை அடிச்சா…. அதுக்கு அப்புறம் எனக்கு தான் நீளமான முடி இருக்கு… அப்போ எனக்கு ஒரு சான்ஸ் இருக்குல….
கோதை: நான் மொட்டை அடிச்சா அவர்தான் எனக்கு மொட்டை அடிப்பார்….  உனக்கும் சேர்த்து மொட்டை அடிக்க சொல்றேன் பாரு.
நந்தினி: என்னது.. அவர் மொட்டை அடிப்பாரா? என்ன நடக்குது? ஒண்ணுமே புரியல..
கோதை: உனக்கு புரியாம இருக்கிறதுதான் நல்லது.
நந்தினி: நீ காலைல குளிச்சுட்டுதான போன…. மறுபடி குளிச்சியா?
கோதை: இல்லையே…ஏன்?
நந்தினி: போய் சொல்லாதடி… உன்னோட முடி கொஞ்சம் ஈரமா இருக்கு…. இன்னைக்கு மழைகூட பெய்யல… அப்புறம் எப்படி ஈரமா இருக்கு?
கோதை: அது அப்படித்தான்.
நந்தினி: அங்க என்னமோ நடந்திருக்கு…… பிளீஸ் டி…. அங்க என்ன நடந்துச்சுனு சொல்லுடி….. இல்லைனா எனக்கு மண்டையே வெடிச்சிரும்…. சொல்லுடி.
கோதை: சரி.. ஆனா நான் சொல்றதை நீ செய்யணும்.
நந்தினி: என்ன செய்யணும்?
கோதை: நான் மொட்டை அடிச்சா… நீயும் என்கூட சேர்ந்து மொட்டை அடிக்கணும். சரியா?
நந்தினி: சரி… நீ மொட்டை அடிக்க உட்கார்ந்தா… நானும் உன் பக்கத்திலேயே என்னோட தலைமுடியை விரிச்சுப்போட்டு உட்கார்ந்து மொட்டை அடிச்சுக்கிறேன்.. போதுமா?… இப்போ சொல்லு.
கோதை: சரி சொல்றேன்… உள்ள வா.. ஆனா யார்கிட்டயும் சொல்லாத.
நந்தினி: சரி.
சொல்லிவிட்டு இருவரும் உள்ளே சென்றனர். சிவா மறுபடி தோட்டத்து வீட்டுக்கு சென்று அவன் அம்மாவை அழைத்துக்கொண்டு அவர்களுடைய வீட்டுக்கு சென்றான். அவர்கள் பைக்கில் இருந்து இறங்கிய போது… சாந்தியும் ரேணுவும் வீட்டிற்கு திரும்பி வந்திருந்தனர். அவர்கள் வீட்டுக்குள் மின்விளக்கு எரிந்துகொண்டிருந்தது. மாடிப்படி ஏறும்முன் ஹாலில் உட்கார்ந்து படித்துக்கொண்டிருந்த ரேணு கொண்டா போட்டு அமர்ந்து இருந்ததை சிவா பார்த்தான். ஒரு கணம் அவன் கைகள் பரபரத்தன. பின்னர் அப்படியே அம்மாவுடன் படியேறி மேலே சென்றான். அன்று நடந்த அனைத்தையும் அசைபோட்டு பார்த்தான். இவ்வளவு திருப்பங்களுடன் ஒரு அதிஷ்டமான நாளை அவன் எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை. இரவு உணவு முடிந்து படுக்காக்கு செல்ல தயாரானான். உள்ளே செல்ல தயாரானவனை “சிவா.. ரொம்ப டையர்டா இருக்கு தா…. இங்க கொஞ்சம் வா” என அவன் அம்மா அழைத்தாள்.
சிவா திரும்பி பார்த்தபோது அவன் அவனுடைய அம்மா தன்னுடைய கொண்டையை அவிழ்த்துவிட்டு நாற்காலியில் உட்கார்ந்து இருந்தாள். அவளுடைய தலைமுடி அவள் இருப்பு வரை நீளமாக கொஞ்சம் அடர்த்தியாக இருந்தது. ஆங்காங்கே நரைமுடி இருந்தாலும்.. அவளுடைய கூந்தல் அழகாக இருந்தது.  அதை புரிந்துகொண்ட சிவா, அவனுடைய சவரக்கத்தியை எடுத்துக்கொண்டு அவனுடைய அம்மாவின் தலையை மொட்டை அடிக்க வந்தான். சிவா அருகில் வந்ததும் அவனுடைய அம்மா தலையை குனிந்தாள். சிவா அவளுடைய தலையில் கத்தியை வைத்து அவளின் அடர்த்தியான முடியை மழிக்கத்துவங்கினான். அவளுடைய முடி தரையில் விழ ஆரம்பித்தது.


சிவா மேலும் இதுபோல அழகான தலைமுடியை உடைய பெண்களுக்கு மொட்டை அடித்து தன்னுடைய Hair Fetish வாழ்க்கையை அனுபவித்து வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறான்.
(கதை முற்றும்)







கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக