http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : பருவக்கனி - பகுதி - 12

பக்கங்கள்

திங்கள், 9 மார்ச், 2020

பருவக்கனி - பகுதி - 12

”ஐயோ.. என்ன இது..?” என்று சிணுங்கினாள் நிலாவினி.
"ஏய் நிலா.."
" விடுங்க.."
”ஏன்.. ஓடற..?” அவள் கையை விடாமல் பேசினேன்.
”வேற என்ன பண்றது..?”
” பேசலாம்…!! அதுக்காகத்தான நம்மள இங்க அனுப்பினாங்க..?”
” சரி… கைய விட்டுட்டு பேசுங்க..”
”ம்..”
எனக்கு  ஆவல் பொங்கியது.  என் கட்டுப்பாட்டை இழந்தேன். எப்படியாவது அவள் உதட்டில் முத்தமிட்டு விட வேண்டும் என்று தவித்தேன்.  மறுபடி நான்.. அவளை அணைத்து முத்தமிட முயன்றேன். தன் முகத்தைத் திருப்பி திமிறினாள். நான் விடாமல் அவளை பின்புறமாக அணைத்து.. அவளது புறங்கழுத்தில் என் உதட்டைப் பதித்து முத்தமிட்டேன்.
”ஐயோ.. என்ன இது.. பேச வந்த எடத்துல..?” குறுகியவாறு சிணுங்கினாள்.
ஆனால் நான் விடவில்லை. அவளை இறுக்கி.. அவளது பிருஷ்டத்தில்.. என் முன்பகுதியை.. இணைத்து அழுத்தம் கொடுத்தேன்..!!


”ஐயோ.. யாரோ வராங்க… யாரோ வராங்க… ” என்றாள் பதட்டத்துடன். 
சட்டென அவளை நான் விடுவித்தேன். உடனே என் பிடியிலிருந்து விலகிப் போனாள். நான் அறை வாயிலைப் பார்த்தேன். யாரையும் காணவில்லை.
நிலாவினி தந்திரமாக நழுவி விட்டாள் என்பது பின்னர் தான்  புரிந்தது. அவளைப் பார்த்தேன். சரலென வெளியே போய்விட்டாள். எனக்கு பயங்கரமாக வேர்த்தது. என்ன நினைத்துக் கொள்வாளோ என்கிற பயம் என் நெஞ்சைக் கவ்வியது..!
‘சே.. நான் அவசரப்பட்டு விட்டோனோ..? ஆம்..! ச்ச.. அவசரப் பட்டிருக்கக் கூடாது.. தப்பு…! பாவம்..!! என்ன நினைப்பாள் என்னைப் பற்றி…? இவன் ஒரு காமுகன் என்றா..?’
ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டு.. கைக்குட்டையால் முகம்.. கழுத்தெல்லாம் வழிந்த வியர்வையைத் துடைத்துக் கொண்டு வெளியெ போனேன். நிலாவினி கீழே போகவில்லை. அறைக்கு வெளியே நின்றிருந்தாள். என்னை நிமிர்ந்து கூடப் பார்க்கவில்லை..!
தயங்கி…”ஸ்ஸாரி நிலா..”என்றேன்.
அவளும் கொஞ்சம் வியர்த்துப் போய்த்தான் நின்றிருந்தாள். அவளை நெருங்கி
”ஸாரி..” என்றேன்.
” ம்..ம்..” என்றாள்.
”ஸாரி.. திடிர்னு..”
”இப்படியுமா…?”
”இ..இல்ல.. கல்யாணம் பண்ணிக்க போறம்ன்ற உரிமைல….”
”முன்னால போங்க…”
”வெரி… ஸாரி…”
”நான் மொதல்ல போனா… நல்லாருக்காது..! போங்க ப்ளீஸ்…! போயிருங்க…!!” ஒரு வித வெறுப்பில் சொல்வது போலிருந்தது..!!
வியர்வைத் துடைத்துக் கொண்டே கீழே போனேன். குணா சோபாவில் உட்கார்ந்திருந்தான்.
”உக்காரு…” என்றான்.
தயங்கி உட்கார்ந்தேன்.
”ஸோ… எல்லாம் பேசியாச்சு..?” என்று கேட்டான்.
தயக்கத்துடன்..
”ம்..ம்..” எனத் தலையாட்டினேன்.
” உனக்கு ஓகே தானே..?” அவன்  என்னையே பார்த்தான்.
எனக்கு மிகவும்  டென்ஷனாக இருந்தது. தலையை ஆட்டி வைத்தேன். நிலாவினி கீழே வரவே இல்லை. என்னால்தானோ..? சிறிது நேரம் கழித்து  அவளது அம்மா கூப்பிட்ட பின்தான் கீழே வந்தாள்..!!
”போலாமாடா…?” என்று என்னைக் கேட்டான் குணா.
”ம்..ம்.”சட்டென எழுந்து நின்றேன்.
எழுந்த குணா ”சரிடா.. உங்க பெரியம்மா வந்ததும் சொல்லு பேசிடலாம்…” என்றான்.
”ம்..ம்..!” தலையை ஆட்டி வைத்தேன்.
என் மனம் குழப்பத்தில் தவித்துக் கொண்டிருந்தது. நிலாவினி என்ன சொன்னாள்.
” நான் முன்னால போனா நல்லாருக்காது… போங்க.. போயிருங்க..”
அவள் சொன்ன விதம் எனக்கு கவலையளித்தது. அடுத்தது… தாமரை..!!
‘மை காட்..! அவளை எப்படி நான் மறந்து போனேன்..? தாமரையைப் பற்றிக்கூட விசாரித்தாளே… நிலாவினி. நிச்சயமாக நான் சொன்னதை நம்பியிருக்க மாட்டாள். இந்த நிலையில் நான் வேறு.. அவசரப் பட்டு… கட்டிப்பிடித்து… சே..! என்ன காரியம் செய்து விட்டேன்..! நான் ஏன் இப்படி நடந்து கொண்டேன்..? என்ன ஆனது.. எனக்கு. .?’
கார் ஸ்டேண்டில் எனக்கு இருப்புக் கொள்ளவில்லை. ஒரே தவிப்பாகவும்.. கலவரமாகவும் இருந்தது.! பேசாமல் இன்னொரு முறை அவளைப் பார்த்து மன்னிப்புக் கேட்டு விடலாமா என்று தோன்றியது. சே… ! எப்படி மறுபடியும்  அவள் முகம் பார்த்துப் பேசுவது..?
‘ ப்பூ..!’ என சிலிர்த்துக் கொண்டேன். வேண்டாத சிந்தனைகள் எதற்கு..? என்ன நடக்குமோ.. நடக்கட்டும்..!!
‘ஆஹா.. அவளை அணைத்த போதுதான் எத்தனை ஆனந்தம்..? என்னவொரு மென்மை..? அவளது வாசணையில்தான் என்ன ஒரு கிறக்கம்..? மார்புகளில்தான் என்ன ஒரு குழைவு..? அவைகள் சிவப்புத் தாமரையா..? வெள்ளைத் தாமரையா..? பார்த்துவிடலாம்..!! இத்தனை பரவசம் வேறு யாரிடம் கிடைக்கும்… நிலாவினியைத் தவிற…??'
இரவெல்லாம் நிலாவினியை நினைத்து மோகித்துக் கிடந்து.. என் தூக்கம் தொலைத்தேன். காலையில் நான் எழுந்தபோது.. தண்ணீர் பிடித்துக் கொண்டிருந்தாள் மேகலா. அவளது பெண் கஸ்தூரி குடத்தில் தண்ணீர் பிடித்து வைக்க… மேகலா அதை எடுத்துப் போய் வீட்டுக்குள் வைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
”ஹாய்.. கஸ்தூரி..” என்றேன்.
என்னைத் திரும்பிப் பார்த்த கஸ்தூரி சிரித்தாள்.
”ஹாய்.. அண்ணா..”
”ஸ்கூல் இல்லையா.. இன்னிக்கு..?”
”இன்னிக்கு சண்டே.. எந்த ஸ்கூலும் இருக்காது..”
”கரெக்ட்.. அதனாலதான் நீ வீட்ல இருக்க…”
வெளியே வந்த மேகலா என்னைப் பார்த்து முறைத்து விட்டுப் போனாள். கஸ்தூரியைப் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டே கேட்டேன்.
”உங்க மம்மி ஏன் காலைலயே இவ்வளவு டென்ஷனா இருக்காங்க..?”
கஸ்தூரி உதட்டைப் பிதுக்கி.. தோள்களைக் குலுக்கினாள். ”தெரியல…”
” உங்க டாடி..?”
” போய்ட்டாரு…”
”எங்க…?”
”தெரியல…” பின்புறம் நான் அவளோடு பேசிக்கொண்டிருந்த போது.. முன்பக்கக் கதவு தட்டப்பட்டது.
முன்னால் போய் கதவைத் திறந்தேன். நீ… சிரித்தமுகத்துடன் நின்றிருந்தாய்.
”அட.. நீயா.. வா..” என்று விலகி வழி விட்டேன்.
உரிமையோடு உள்ளே வந்தாய். புடவையில் இருந்த.. உன் தலையிலிருந்த பூ மணம் கமகமத்தது..!!
”எந்திரிச்சுட்டிங்களா..?”
”ம்..ம்..! லீவா..?”
” ஆமாங்க..! எப்ப எந்திரிச்சிங்க..?”
” இப்பதான்.. கொஞ்ச முன்னால…” கதவைச் சாத்திவிட்டு உள்ளே போய்.. ஜன்னலையும் சாத்தினேன்.
”சாப்பிட்டிங்களா..?” என்று கேட்டாய்.
” பல்லு கூட வெளக்கல…”
”சாப்பிட ஏதாவது.. பண்றதுங்களா..?”
”அது.. அப்றம்..மொத உன்கிட்ட ஒரு விசயம் சொல்லனும்..” என்று உன் தோளில் கை போட்டு உன்னை அணைத்து.. கட்டிலில் உட்கார வைத்து.. உன் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டு கேட்டேன்.
” நான் கல்யாணம் பண்ணா.. நீ.. சந்தோசப் படுவியா.. இல்ல வருத்தப்படுவியா..?”
”ஐயோ.. என்னங்க இப்படி கேக்கறீங்க.. சந்தோசந்தாங்க.. எனக்கு..”
”நெஜமா…?”
”சத்தியமாங்க…!!”
” அப்ப கேட்டுக்க..! நான் கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போறேன்..”
உன் முகம் நிஜமாகவே மகிழ்ச்சியடைந்தது.
”நெஜமாலுங்களா..?”
”ம்..ம்..!!” உன் கன்னம் தட்டினேன்.
”ஐயோ… கேக்கவே சந்தோசமா இருக்குங்க..! எப்பங்க..?”
” இன்னும் டேட் பிக்ஸ் பண்ணல..! பொண்ணு யாருனு கேக்கமாட்டியா..?”
”யாருங்க…?”
” உனக்கும் அவள தெரியும்..?”
”அப்படிங்களா..? யாருங்க..?”
”நிலா…” என்றேன்.
”யாருங்க.. அது..?”
”என் பிரெண்டோட தங்கச்சி..! அன்னிக்கு கோயில்ல பாத்தமே..?”
” ஓ.. அந்த.. அழகா.. இருக்கும்ங்களே..?”
”கரெக்ட்.. அவளேதான்..! அதும் எப்படி தெரியுமா..?”
”எப்படிங்க..?”
”அவ.. என்னை ஒன் சைடா லவ் பண்ணியிருக்கா.. அத அவ வீட்ல வந்து சொல்லி.. ஒத்தைக் கால்ல நின்னுறுக்கா.. கட்னா.. என்னைத்தான் கட்டிக்குவேன்னு.. அப்பறம் அவ அண்ணன் வந்து என்கிட்ட கெஞ்சி கேட்டான்..! சரி… நாமளும் இனி எத்தனை நாளைக்குத்தான் பொறுக்கியாவே சுத்தறது.. லைப்ல செட்லாகலாமேனூ.. சரினு சொல்லிட்டேன்..! நீ என்ன சொல்ற..?”
” ஐயோ.. நீங்க நல்லாருந்தா.. அது போதுங்க எனக்கு..”
” மனசுல ஒன்னும் வருத்தம் இல்லியே..?”
”ஐயோ இல்லீங்க…”
”கவலப்படாத.. உன்னையெல்லாம் நான் மறக்க மாட்டேன்..!” என்றேன்.
சிரித்தாய். ”பரவால்லீங்க.. நீங்க நல்லாருந்தா எனக்கு அது போதுங்க..! கல்யாணத்துக்கப்பறம் என்னையெல்லாம் மறந்துருங்க… அதான்.. உங்களுக்கு நல்லது..”
”ஏய்.. அதெப்படிடீ  உன்ன மறக்க முடியும்..?”
” நா.. ஒன்னு சொன்னா… கேப்பீங்களா..?”
”ம்ம்.. சொல்லுடி..”
”நான் படிச்சவ இல்லீங்க..! அதனால நான் சொல்றேன்னு தப்பா நெனச்சுக்காதிங்க..! ஒரு ஆம்பளை கல்யாணத்துக்கு முன்ன.. எப்படி இருந்தாலும்… கல்யாணமாகிட்டா.. வேற பொம்பளையை தேடக்கூடாதுங்க..! அப்படி போனா… குடும்பத்துல நிம்மதியா வாழ முடியாதுங்க..”
” அட…”
கண்கள் நிறைய வியப்போடு.. உன்னைப் பார்த்தேன்..! உண்மையிலேயே.. நீ வித்தியாசமான பெண்தான்..!! உன்மீது எனக்கு.. இருந்த.. என் மதிப்பு.. இன்னும் அதிகமானது…!!!

வெகுளியாக இருந்தாலும்.. நீ அனுபவமுள்ள பெண்ணாக இருந்தாய். தப்பான இடத்தில் இருந்து வந்த நேர்மையான பெண்..! பெயருக்கு ஏற்றார் போல… சேற்றில் மலர்ந்த செந்தாமரை..!!
உன்னை நெருக்கி  உட்கார்ந்து  உன் இடையில் கை போட்டு  அணைத்துக் கொண்டேன். உன் இடுப்பின் மெல்லிய மடிப்பை தடவினேன். என் மூக்கு  உன் கன்னத்தை  உரசியது.
”தாமரை…”
”என்னங்க…?”
” உண்மைலயே.. நீ ரொம்ப நல்லவடி..”
”இல்லீங்க.. ரொம்ப..ரொம்ப கெட்டவங்க..” என்றாய்.
”சே..சே..! அது.. உன் சூழ்நிலைனால நீ கெட்டுட்டடி..! அது ஒரு விபத்துடி.. அத மறந்துரு..! இப்பத்தான் நீ.. சரியாகிட்ட இல்ல..? இனி உனக்கேத்த மாதிரி யாரையாவது பாத்து கல்யாணம் பண்ணிக்கோ.. நிச்சயமா நீ.. நல்லாருப்ப..!!”
என நான் சொல்ல நீ எதுவுமே சொல்லாமல் சிரித்தாய்.
நான் மறுபடி கேட்டேன்.
”மோசமான எடத்துலருந்து வந்துருந்தாலும் நீ இவ்வளவு நல்லவளா.. நேர்மையானவளா இருக்கியே.. எப்படி தாமரை..??”
புன்னகைத்தாய்.
”எல்லாம் எங்கம்மா சொல்லிக்குடுத்த பாடம்ங்க..”
”ஓ..! ஆனா கிரேட்..! படிச்சவங்களா.. உங்கம்மா..?”
”ம்கூம்… பள்ளிக்கொடம் பக்கம் கூட போனதில்லீங்க..!!”
”ம்ம்..! ஆனாலும் மனசாட்சியோட வாழ்ந்துருக்காங்க..!! அத உனக்கும் கத்துக் குடுத்துட்டு போயிருக்காங்க..!! நிச்சயமா நீ நல்லாருப்படி…!!” என்று மனதாரச் சொன்னேன்.
உன்மேல் இருந்த என் காதல் இன்னும் அதிகமானது. உன் கன்னத்தில் அழுத்தமாக ஒரு முத்தம் கொடுத்தேன்.
அந்த  முத்தம்  எனக்கே உள்ளூர ஒரு உவகையை கொடுத்தது.
”தாமரை…”
”என்னங்க…?”
” என்மேல கோபமில்லையே உனக்கு..?”
”ஐயோ.. எனக்கென்ன கோபங்க..? சந்தோசம்தாங்க..! ”
”அப்போ.. என் கல்யாணத்துக்கப்பறம்.. உன்ன மறந்துடச் சொல்றியா…?”
”ஆமாங்க…”
”ஏன்டி…?”
” அதாங்க.. நல்லது…”
” ம்..ம்.."
”என் கல்யாணத்துக்கு வருவ இல்ல..?”
”ஐயோ என்னங்க இப்படி கேக்கறீங்க..? உங்க கல்யாணத்துக்கு நான் வராம இருப்பங்களா..!”
என் முகத்தை நேராகப் பார்த்துச் சொன்ன  உன் உதடுகள் என் இலக்கானது. அதை பச்சென முத்தமிட்டு மெல்ல  கவ்வி உறிஞ்சினேன். என் கை ஒன்று  உன் இடுப்பை இறுக்கியது. மற்றொன்று  உன் புடவைக்கு மேல் மார்பை பிடித்து அழுத்தியது.
மூச்சு வேகமானது. முத்தம் அழமானது. நீண்க முத்தம். பின் உதட்டை விட்டு.. உன் நீளமான கழுத்தில் என் உதட்டைப் பதிக்க.. நீ முனகலாகக் கேட்டாய்.
”காபி வெக்கட்டுங்களா..?”
”ம்கூம்.. மொதல்ல.. நீ..”
என் முகத்தை  இறக்கி உன் முலைகளுக்கிடையே என் முகம் புரட்டினேன். உன் மார்பு வாசணையை மிக ஆழமாக உள் வாங்கினேன். முந்தானைக்குள் கை விட்டு.. உன் மென்மையான.. சதைக்கோலத்தைப் பிடித்து.. மெது மெதுவாகப் பிசையத் தொடங்கினேன்..! உன் முந்தானையை ஒதுக்கி. .. ரவிக்கை கொக்கிகளை விடுவிக்க… நீயே ஒவ்வொன்றாகக் கழற்றி.. உன் உடமபின் மேல் பகுதியை… வெற்று மார்பாக்கினாய்..!
உன் திரட்சியான முலைகள்.. என் தாபத்தை அதிகமாக்கியது.! இரண்டு கைகளிலும் பிடித்து.. பிசைந்து.. உருட்டி.. காம்பில் என் உதட்டை வைத்து… உறிஞ்சினேன். உணர்ச்சியோடு என் தோளைத் தடவினாய். என் நெற்றியிலும்.. உச்சந்தலையிலும் முத்தம் கொடுத்தாய்..!
பேச்சுக்கள் இல்லை.. உஷ்ண மூச்சுக்கள் மட்டுமே இருந்தது. முத்தங்ளும்.. தடவல்களும்.. தலுவல்களுமாக.. நேரம் நகர்ந்தது.!
உன்னைப் பின்னால் சாய்த்து கட்டிலில் படுக்க வைத்து உன் மேல் பரவினேன். கலைந்த உன் புடவையை உருவி விட்டு.. உன் வயிற்றிலும்… தொடைகளிலும்.. என் உதடுகளை ஊர்வலம் போகவிட்டேன். என் உதட்டு ரேகைகள் உன் உடம்புக்கும் புதியதல்ல.. உன் அங்கங்களின் மென்மை எனக்கும் புதியதல்ல..! ஆனால் இன்று.. உன்அங்கங்கள் ஒவ்வொன்றும் புதியது போல.. சுகத்தைக் கொடுத்தது..!!
உன் உடம்பில் இருந்த.. அத்தனை உடைகளும்.. விலக்கப்பட்டு… உன் அம்மண உடம்போடு.. என் ஆடையற்ற உடம்பைக் கலக்க விட்டேன்..!! உனக்குள் முழுதாக இறங்கி  வியர்வைப் பெருக்கோடு.. உன்னைப் புணரத் தொடங்கினேன்..!! வார்த்தைகளற்ற மௌனமான உடலுறவு..! உன்னை சுகிப்பது எப்போதும்  எனக்கு பேரானந்தமே.. !!
முத்தமும்.. மூச்சிறைப்பும்.. தவிற வேறு சத்தங்கள் இல்லை..! திக்கலோ.. திணறலோ… முக்கலோ.. முணகலோ.. எதுவுமில்லை..!! நான்  உன்னை ஆழமாகப் புணர்ந்தேன்.. பின் களைத்து  உன் மேல் சரிந்தேன். அமைதியாக ஓய்வெடுத்தேன்.. !!
” என்னங்க…”
”ம்..ம்..!”
” எங்கயும் போகலீங்களா.. இன்னிக்கு…?”
” போகனுன்டி..!! எங்க பெரியம்மாவ பாக்கனும்.. கல்யாண விசயமெல்லாம் பேசனும்…! ஏன்டி..?”
” கேட்டங்க…”
” சரி… நீ என்ன.. ஏதாவது ஐடியால வந்தியா..?”
”இல்லீங்க… உங்கள பாக்கலாம்னுதாங்க வந்தேன்..!”
”ம்..ம்..!!”
நீ.. என் நிர்வாண உடலை.. மென்மையாக வருடிக்கொடுத்தாய். இதமாகப் பிடித்து விட்டாய். அவ்வப்போது அங்கங்கே முத்தங்கள் கொடுத்தாய்..!
”தாமரை…”
”என்னங்க…?”
” நீ.. இருக்கறியா…?”
”ஐயோ.. வேண்டாங்க…”
” ஏன்டி…?”
” உங்களுக்கு கல்யாணப் பேச்சு நடக்கற இந்த நேரத்துல… நான் இங்கருக்கறது… நல்லதில்லீங்க..”
”ம்..ம்..! நீ சொல்றதும் சரிதான். இதுல ஒன்னும் வருத்தம் இல்லியே..?”
” ஐயோ… இல்லீங்க..” என்று சிரித்த முகத்துடன் சொன்னாய்.
மேலும் ஒரு மணிநேரம் கழித்து… எழுந்து உட்கார்ந்தவாறு கேட்டாய்.
”இப்ப.. நா போலாங்களா..?”
” போறியா..?”
” ஏங்க..?”
” ஸாரிடி…”
”ஐயோ.. என்னங்க.. நீங்க போயி.. ”
”பணம் ஏதாவது வேனுமா..?”
”இல்லீங்க.. வேண்டாங்க..”
நீ வைத்திருந்த கூந்தல் பூக்கள்.. பெட்டில் கசங்கிக் கிடந்தது..! எழுந்து நின்று உள் பாவாடையை அவிழ்த்து.. இடுப்பில் இறுக்கி கட்டியபின் புடவையை எடுத்துக் கட்டினாய்..!!
”என்னங்க…”
”ம்..ம்..!”
”உங்ககிட்ட நா..ஒன்னு சொல்லனுங்க..”
”என்ன..?”
”ஆனாக்கா.. அத.. எப்படி.. பொல்றதுனு..?”
”பரவால்ல.. சொல்லு..”
என்னை ஆழமாகப் பார்த்து நீண்டதாக ஒரு  பெருமூச்செறிந்தாய்.
”உங்கள பாக்க… இனிமே..நான் வரமாட்டங்க..” என்றாய்.
திடுக்கிட்டேன்.
”ஏய்.. என்னடி சொல்ற..?”
”என்னை மன்னிச்சிருங்க..! நான் உங்கள நெனச்சேதான் வாழப் போறேன்..! ஆனா உங்கள பாக்க மட்டும் வரமாட்டங்க..! எந்த விதத்துலயும் உங்கள தொந்தரவும் பண்ண மாட்டங்க…”
” ஏன்டி..? என்னை தூக்கி விசிட்டியா..?” ஒரு ஆதங்கத்தில் கேட்டேன்.
சட்டென உன் கண்கள் கலங்கியது.
”ஐயோ.. உங்கள போயி…. என் தெய்வங்க.. நீங்க…!!”
”அப்பறம் ஏன்டி..?”
மூக்கை உறிஞ்சி விட்டு.. மெல்லிய குரலில் சொன்னாய்.
”உங்க மனசு எனக்கு தெரியுங்க..! நீங்க எந்தளவுக்கு நல்லவங்களோ.. அந்தளவுக்கு.. பொம்பள விசயத்துல.. வீக்கான ஆளு..!! மறுபடி நீங்க என்னைப் பாத்திங்கனா… நம்ம ரெண்டு பேர் மனசும் கொரங்காகிருங்க..! இப்படி பேசறதுக்கு என்னை மன்னிச்சிருங்க..! என்னென்னைக்கும் நான் உங்க அடிமைதான்..! வாடின்னா வந்துருவேன்.. ஆனா இனிமேல் தொட்டு அது வேண்டாங்க..! நீங்க கல்யாணம் பண்ணிட்டு நல்லா வாழனுங்க.. அது ஒன்னுதாங்க என்னோட ஆசை..!! நீங்களே புரிஞ்சு நடந்துக்குங்க..! இந்த உலகததுல எனக்குனு இனி ஒரு சொந்தம் வந்துச்சுனா.. அது உங்களாலதாங்க இருக்கும்…!! என்னை மன்னிச்சிருங்க… நான் உங்கள.. இனி பாக்க வரமாட்டேன்..! அதேசமயம்.. நீங்க எனக்கு அமச்சுக் குடுத்த.. இந்த வாழ்க்கைய…ரொம்ப நல்லா.. வாழுவங்க..!!” என்று கண்களில் நீர் வழியச் சொன்னாய்…!!!!



தாமரை..  நீ போன பின்.. நீண்ட நேரம் நான் சிந்தனை வயப்பட்டேன்.
' உன்னைப் போல ஒரு பெண் மனைவியாக அமைந்தால்.. நிச்சயமாக குடும்பம் நன்றாக இருக்கும்..! நீ குடும்பத்தோடு வாழ்ந்தவள் அல்ல… வாழ ஆசைப்படுபவள்..! குடும்பம் என்றால் என்னவென்று புரிந்து வைத்திருப்பவள்..! ஆனால் உன்னை மணக்க எவன் முன் வருவான்..?  இவ்வளவு தூரம் உன்னைப் புரிந்து கொண்ட என்னாலேயே.. உன்னை   மணக்க முன்வர இயலவில்லையே..? இதை என்னவென்று சொல்வது..?
‘விபச்சாரம் ‘ என்பதன் அர்த்தத்தில்.. நீ பெண்ணென்றால்… நான் ஆண்…! நீ விபச்சாரி..! நான் விபச்சாரன்..!!'
அதற்கு மேல் புறப்பட்டு என் பெரியம்மாவைப் பார்க்கப் போனேன். பெரியம்மா ஊரில் இருந்து வந்திருந்தாள்.
” என்னருந்தாலும்.. உங்கப்பனை ஒரு வார்த்தை கூப்பிடனும்டா..” என்றாள் நான் திருமணம் செய்து கொள்வதாகச் சொன்ன பின்..
” அவன் என்னத்துக்கு இப்ப..?” என்று  முறைப்பாகக் கேட்டேன்.
”உன்னைப் பெத்தவன் இலலையா..? இன்னும் செத்துடலையே.. உயிரோடதான இருக்கான்.?”
”என்னைப் பொருத்த வரை அவன்லாம்  எப்பவோ செத்துட்டான்..” என்றேன் சூடாக.
”அப்படியெல்லாம் சொல்லாதடா..! பெரியவங்க அருமை உனக்கு புரியல.. ! அவனும் இருந்தாத்தான் சபைல உனக்கும் ஒரு இது இருக்கும்..! அவன நீ ஒன்னும் கூப்பிட வேண்டாம். . பேசாம இரு.. எல்லாம் நாங்க பாத்துக்கறோம்..!!” என்றாள்.
இந்த திருமண விசயம் ஆரம்பித்த பின்னர்.. என் வாழ்வில் எல்லாமே எனக்கு எதிராக நடப்பது போலவே இருந்தது..!
மேகலாவில் தொடங்கி.. நிலாவினியிடம் நான்  அவசரப்பட்டது.. இனி நீ என்னைப் பார்க்க வரமாட்டாய் என்று சொல்லி  விட்டு போனது.. இப்போது பெற்றவன் தயவு வேண்டும் என்பது..வரை..!! இந்த திருமணம் நடக்குமா…??
அப்பறம் என் அப்பா வரவழைக்கப் பட்டு… குணாவின் வீட்டுக்குப் போய் பேச்சு வார்த்தை நடத்தப்பட்டது. பேச்சு வார்த்தை என்றால் நாள் குறிப்பது.. பத்திரிகை அடிப்பது.. என்கிற விதத்தில்தான்..! ஆனால் நான் என் அப்பாவோடு பேசவே இல்லை. !
குணாவின் வீடு..! வீட்டில் அவனது பைக்கும் இல்லை.. போர்டிகோவில் காரையும் காணவில்லை.! காலிங் பெல்லை அழுத்தினேன். கதவு திறந்தது..! நிலாவினி புடவையில் இருந்தாள். அவள் கண்களைப் பார்க்க முடியாமல்.. பார்வையை மாற்றிக் கொண்டு.. சிரித்து..
”ஹாய்…” என்றேன்.
லேசான புன்னகை.
”ஹாய்..”
”குணா…?”
”வீட்ல இல்ல…”
”இல்லியா..? எங்க போனான்..? என்னை வரச் சொன்னானே..?”
”எப்ப.?”
”ஒரு… ஒரு ஆஃபன் அவர் முன்னால.. போன் பண்ணியிருந்தேன்..!”
”தெரியல..” என்றாள் ”சரி.. உள்ள வாங்க..”
” இ..இல்ல.. பரவால்ல.. நா…அப்றம் வரேன்..” என நான் திரும்பினேன்.
”ஏன் .. ஓடறீங்க..?” என்று கேட்டாள்.
திரும்பினேன் ”ஓடலே…”
”ஆ..! பின்ன என்னவாம்.. பயமா..?”
”சே..சே..! ”என்றேன்.
ஆனால் அதுதான் உண்மை. அவள் முகம் பார்த்துப் பேச..தயக்கமாக இருந்தது.
”அப்றம் என்ன உள்ள வாங்க.. வீட்ல யாருமே இல்ல..” என்று சிரித்தாள்.
அது இன்னும் பயம் கொடுத்தது.
”ஏன்.. எல்லாம் எங்க போனாங்க..?”
கன்னங்கள் மினுக்கச் சிரித்தாள்.
”எல்லாரும் பிஸி…”
”மேரேஜ் பிஸியா..?”
” ம்ம்.. உங்க சைடுல…?”
”ம்ம்.. பெருசா எதுவும் இல்ல. அது பாட்டுக்கு போய்ட்டிருக்கு.. எல்லா வேலையுமே குணாதான் பாத்துக்கறான்..! எனக்கு ஒரு வேலையும் இல்ல.. உன் கழுத்துல தாலி ஒன்னு கட்றத தவிற..”
சிரித்தாள்.
"பெரிய வேலைதான்"
"ம்ம் "
”சரி.. உள்ள வாங்க…”
”இ.. இல்ல.. பரவால்ல…”
” அட.. வாங்க..! அதான் முடிவாகிருச்சே.. அப்றம் என்ன..?”
தயக்கத்துடன் உள்ளே போனேன்.
”அப்றம் சேரிலாம் கட்டிருக்க போலருக்கு. .?”
”கட்டி பழகிட்டிருக்கேன்..! எப்படி இருக்கு..!!”
”தேவதை.. கலர் புடவைல வந்த மாதிரி இருக்கு..!!”
”ம்ம்.. ஆஃப்டர் மேரேஜ் ஸேரிதான..? அதான் கட்டிப் பழகிக்கலாம்னு..!!”
”ம்ம்.. அசத்தற..! என் மனசு என்கிட்ட இல்ல…!!”
கண்கள் சுருங்கப் புன்னகைத்தாள்.
”காபி…?”
”இல்ல..இல்ல.. காபியெல்லாம் வேண்டாம்..”
”வேற.. ஏதாவது..?”
”ஒன்னும் வேண்டாம்..! உக்காரேன் பேசலாம்..!”
”யாராவது வந்தா.. என்ன நெனைப்பாங்க..?”
”ம் .சரிதான்..! அப்ப நா.. கிளம்பறேன். .!”
சிரித்தாள்.
”கோபமா…ஏதாவது..?”
”சே..சே… நீ சொல்றதும் சரிதான்..! நீ வேற தனியா இருக்க…”
”ம்ம்.. பரவால்ல.. உக்காருங்க.. குடிக்க ஏதாவது கொண்டு வரேன் குடிச்சிட்டு போவிங்களாம்..” என்று விட்டு உடனே உள்ளே போய்விட்டாள்.
சுற்றிலும் பார்த்துவிட்டு சோபாவில் உட்கார்ந்தேன். சில நொடிகளில் உள்ளிருந்து வந்தாள் நிலாவினி.
”ம்… லெமன் ஜூஸ்..”
ஒரு கண்ணாடி குடுவையில் கொடுத்தாள்.
”தேங்க்ஸ்..” வாங்கினேன்.
ஜில்லென்றிருந்தது. ”உனக்கு..?”
”ம்.. குடுத்ததே நான்தான்.. குடிங்க..”
” இல்ல… உன்ன…விட்டுட்டு. …”
”ஆஹா…. அப்படியே….” வாய்க்குள் நாக்கை சுழட்டினாள்.
சிரித்துக் கொண்டே குடித்தேன். உள்ளுக்குள் குளுமை படர்ந்தது..! குடித்துவிட்டு…
”நல்லாருக்கு..” என்றேன்.
” என்னது..?” என்று என்னைப் பார்த்தாள்.
”ஜூஸ்…”
”ஓ.. ஜூஸா…?”
”ஏன்.. நீ என்ன நெனைச்ச…?”
”நான் ஒன்னும் நெனைக்ககலப்பா..?”
”சரி.. அப்ப நா.. போகட்டுமா..?”
”ஏன்.. வேலை இருக்கா..?”
”அதெல்லாம் இல்ல…”
”நாம புதுசா.. என்ன..?”
என் எதிரே சேரில் உட்கார்ந்தாள். என்னைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தவாறு.. தன் விரல் நகங்களைச் சுரண்டினாள். அவளது.அழகு என்னை ஈர்த்தது. !
”நிலா…”
”ம்..ம்..?” புருவம் உயர்த்தினாள்.
” ஐ லவ் யூ…”
”அவ்ளோதானா…?”
”ம்..ம்..! அப்றம் ஸாரி..!!”
”எதுக்கு..?”
”வந்து.. அன்னிக்கு… மாடி ரூம்ல.. கொஞ்சம் மோசமா பிஹேவ் பண்ணிட்டேன்..”
”ம்..ம்..!!” புன்னகைத்தாள் ”இட்ஸ் ஆல் ரைட்..”
”ஸாரி.. இப்பகூட அத நெனச்சா.. எனக்கு மனசு குறுகுறுங்குது..!”
” இன்னும் ப்யூ டேஸ் பொருத்துக்க முடியாதா..? அப்படி என்ன அவசரம்..? ம்ம்..?”
”அது.. அது வந்து… ஒரு மாதிரி.. இதாகி… அந்த டென்ஷன்ல…”
” அலோ.. கட்டிக்க போற.. பொண்ணாவே இருந்தாலும்.. முன்ன.. பின்ன.. டச் இல்லாத பொண்ண.. திடுதிப்னு கட்டிப்புடிச்சு கிஸ் அடிச்சா… ஒரு பயம் வராதா..?”
” அதுக்கு இப்ப… ஸாரி கேட்டுக்கறேன். .! அப்றம் வீட்ல போய்.. அத நெனச்சு.. ரொம்ம்ப பீல் பண்ணேன்..!!”
”ம்ம்..! ஆனா எனக்கு இப்பக்கூட பயமாத்தான் இருக்கு..!!” என்று மெல்லிய குரலில் சொன்னாள்.
”என்ன பயம்..?”
”திடிர்னு.. ஏதாவது.. என்மேல பாஞ்சுட்டிங்கன்னா..?”
”ஹேய்… மறுபடி…”
”அன்னிக்கு. . வீட்ல எல்லாரும் இருந்தப்பவே.. அந்த மாதிரின்னா.. இன்னிக்கு வேற வீட்ல யாருமே இல்ல..! நான் மட்டும் தனியா இருக்கேன்.! ஒரு புள்ளி மான்குட்டி நான்…. சட்னு புலி மாதிரி என்மேல பாஞ்சுட்டிங்கன்னா..?” என்றாள்.
உண்மையாகச் சொல்கிறாளா… இல்லை கேலி செய்கிறாளா.. என்று புரியாமல் குழம்பிப் போய்… சட்டென எழுந்தேன்.
”நீ.. பயப்பட வேண்டாம்..நான் போறேன்..!!”

நிலாவினி புன்னகைத்தாள். ”பாத்திங்களா.. அப்ப கோபம்தான்..”
நின்று அவளைப்பார்த்தேன். ”கோபமில்ல.. நீதான் பயப்படறியே..? ”
”அப்ப போறீங்களா…?”
”ஏன்…?”
”ம்..ம்.. சரி..! அப்றம்…?”
” ம்.. என்ன…?”
”இந்த ஸேரில நான் எப்படி இருக்கேன்..?”
அவளின் பளீர் நிற உடலும்.. அதைச் சுற்றி வளைத்து  அம்சமாகக் காட்டும் புடவையும் என் கண்களைக் கட்டிப் போட்டது. நான் என்னை மறந்து சில நொடிகள் அவளின்  இளமை பூரிப்பை ரசித்தேன்.
”ம்..ம்.. கலக்கல்.. அப்சரஸ் மாதிரி இருக்க..”
”அப்சரஸ்..? ஹா.. ஹா..  பாத்துருக்கீங்களா.. நீங்க…?”
"யாரை?"
"அந்த  அப்சரஸை..?"
”இல்ல… எல்லாம் சொல்லுவாங்க.. ஒரு.. பேச்சுக்கு..”
இடது கை விரல்களால் தனது அழகான  மூக்கை வருடிக் கொண்டாள்.
”ம்..ம்..!! செமைய்யா.. சைட்டடிக்கறீங்கப்பா…!!”
”லவ்வர்தான..?”
”ம்..ம்..! அதான் பயமாருக்கு..!”
”மறுபடியுமா..?”
”இல்ல.. இது வேற பயம்..!!”
”வேற.. என்ன பயம்…?”
”ம்..ம்..” என்று சிரித்தாள்.
”உங்க…..”
”ம்..ம்.. எங்க…?”
”இ…இல்ல.. உங்க… இத தாங்கனுமே…?”
”எத.. தாங்கனுமே…?”
” ம்..ம்..! ஆவேசம்…?”
”ஹேய்..! நா.. உன்ன.. அப்படியெல்லாம்….”
எப்படி சொல்வது அதை..?. அவளையே கேட்டேன்.
”ஆமா.. என்னை பத்தி.. நீ என்ன நெனைக்கற…?”
”வேணாம்பா.. நா.. பொய் சொல்ல விரும்பல…!” என்று சிரித்தாள்.
”பரவால்ல.. உன் மனசுல பட்டத சொல்லு..! அது என்னை திருத்திக்க உதவும்…” எனறேன்.
உதட்டில் பூஞ்சிரிப்பு தவழ.. என்னையே பார்த்தாள்.
”ம்..ம்.! சொல்லு..” என்று கொஞ்சம் பக்கத்தில் நகர்ந்தேன்.
” வேணாமே…”என கொஞ்சலாகச் சொன்னாள்.
”ஏய்.. பரவால்ல… சொல்லு…”
”ம்கூம்.. நோப்பா.. அத விட்றுங்க..”
” ஏய்.. நீ.. என்னை லவ் பண்றதான..?”
குறுகுறு பார்வையோடு என்னைப் பார்த்தாள்.
”இல்லேன்னு சொன்னா.. என்ன செய்வீங்க…?” என்று கேட்டாள்.
”அப்படி நீ.. சொல்ல மாட்ட..”
”சொல்லுவேன்..!!”
”சரி… சொல்லு…”
"ஹா.. ஹா.." என்று அகலமாகச் சிரித்தாள். பின்  ”நா.. உங்கள லவ்வே பண்ணல..! ஓகே..வ்வா..?”
”ஷ்யூர்..?”
”ஷ்யூர்…”
”பண்ணலதான..?”
”ம்கூம்…” குறும்பு புன்னகை.
”ஓகே.. அப்ப.. நா போறேன்..” என்றேன்.
உடனே.. ”வெய்ட்… வெய்ட்… வெய்ட்…” என்றாள்.
” எதுக்கு…?”
”சிட்டவுன்…ப்ளீஸ்…”
” நீதான்.. என்னை லவ் பண்ணல இல்ல…?”
”ஓ..! லவ் பண்ணலேன்னு சொன்னா… போய்ருவீங்களா..?”
”ம்..ம்..! வேற என்ன பண்றது..?”
”அப்பறம்… தாழி யாரு கட்டுவாங்களாம்..?” என்று எழுந்து நின்றாள்.
”இப்பவே..கட்டிரவா..?” என அவளை நெருங்கிப் போனேன்.
சட்டென பின்னால் நகர்ந்தாள்.
”ம்..ம்..!”
”என்ன… ம்..ம்..?” நானும் நெருங்கினேன்.
தலையை ஆட்டிக்கொண்டே இன்னும் பின்னால் நகர்ந்தாள்.
”ஏய்…நிலா… நில்லு.. ”
”ம்.ம்..”
”இப்படி உக்காரு.. வா..”
”வேணாம்பா.. அப்றம் உங்க கை.. நீளும்…”
”இல்ல… நீளாது..”
”நா… நம்ப மாட்டேன்..!! தள்ளி நின்னே… எவ்ளோ.. சைட்டடிக்க முடியுமோ.. அடிச்சிக்கோங்க…! பட்.. நோ.. டச்சிங்..”
”எத்தனை நாளைக்கு. ..?” என்று நான் கேட்க.. கண்களை விரித்தாள்.
”யூ…மீன்..?”
”நோ.. டச்சிங்…?”
”ஓ..!!” என்று.. தலையை அன்னாந்து சிரித்தாள்.
”ஜஸ்ட்… ஒன் வீக்தான்..அப்றம்..?” என்றேன்.
” அப்றம்..?”
” டச்சிங் மட்டும் இல்ல.. கிஸ்ஸிங்கும் சேத்து…. ”
”ஹ்ஹா..! ” மறுபடி தலையை அன்னாந்து சிரித்தாள்.
”அ.. அது .. அப்றம்..! இப்ப… நோ..நோ..!!” என்றவாறு கொஞ்சமாக நெருங்கி வந்து நின்று.. புடவைத் தலைப்பை விசிறினாள்.
”காத்து வருதா..?”
வந்தது.. ”ம்கூம்.. ” என்று உதட்டைப் பிதுக்கினேன்.
இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்கி வந்தாள்.
”இப்ப…?”
”அதுக்கு.. நீயே வந்தர்லாம்..”
”வரவா..?” பூஞ்சிரிப்பு.
”ம்..ம்.. வா..” என்று.. அவளது நெஞ்சில் திரண்டு நிற்கும்..  அழகான வடிவழகை  பார்த்தேன்.
” ம்ம்.. உங்க பார்வை போற.. எடமே.. சரியில்ல..” என மார்பை நன்றாக மூடினாள்.
சிரித்தேன்.
”கோவிச்சுக்காத.. என் பொண்டாட்டி… ”
”ஆஹா..!! ஆனா நா..கோபப்படுவேன்…!! வண்டி.. வண்டியா கோபப்படுவேன்…!!”
”என்னத்துக்காக…?”
”சொல்லமாட்டேன்… !! என் புருசா….!!”
” ம்..ம்..!! என் தூக்கம் பாழாகப் போகுது…!!”பெருமூச்சு விட்டேன்.
”ஆ.. போகட்டும்… போகட்டும்..”
பேசிக்கொண்டே கைக்கெட்டும் தூரம் வந்து விட்டாள். ஆனால் எப்போது வேண்டுமானாலும் பின் வாங்கலாம் என்கிற.. எச்சரிக்கை உணர்வு அவளிடம் தென்பட்டது..!
அவளது அந்தக் குறும்பு… என் தாபத்தை அதிகப் படுத்தியது. காதலோடு அவளைக் கட்டி.. அணைக்க வேண்டும் என்கிற.. ஏக்கம் என் நெஞ்சில் முட்டியது..!
”நிலா…”
”ம்..ம்..?”
”இன்னும் பக்கத்துல… வாயேன்"
”எதுக்கு…?”
”எதுக்கோ…” நான் கையை நீட்ட… சட்டென பின்னால் நகர்ந்தாள்.
”ஆ.! பாத்திங்களா….பாத்திங்களா…?”
”ஏய்.. நிலா….”
”ஸாரி. .. ஸாரி…ஸாரி. ..”
சிரிக்கும் அவள் பார்வையில் கரைந்தேன்.
”யாராவது.. வருவாங்களா..?” என மெல்லிய குரலில் கேட்டேன்.
” ஆமாம்.. வருவாங்க…!!” பக்கத்தில் வந்தாள்.
”யாரு…?”
”யாரோ…?”
மெல்லக் கை நீட்டி.. நிலாவினியின் விரலைத் தொட்டேன். அவள் விலக்கவில்லை. அவளது மிருதுவான  விரல்களை மென்மையாக வருடினேன்.
”உன்னோட.. விரல்களே இத்தனை அழகுன்னா..?”
”ம்..ம்.. அழுகுன்னா…?”
நான் சொல்ல வாயைத் திறக்க.. உடனே ”நோ..நோ..! சொல்ல வேண்டாம்..!! என்றாள்.
சிரித்து ”பளிங்குனால் ஒரு மாளிகை…. மகுடத்தால் மணி மண்டபம்….” என்று பாட…
”ச்ச..ச்ச..!!” என்று கிண்டல் செய்தாள்
” பாட வரலேன்னா விட்ற வேண்டியதுதான..?”
” அதெல்லாம்.. பாட வரும்..”
”அ ப்றம்.. ஏன்.. குரல் இப்படி நடுங்குது…?”
” அது… வேற… நடுக்கம்…”
”வேறன்ன….?”
”எங்கே… நீ பாடு.. பாக்கலாம்..?”
”ம்கூம்…”
”ஏன்…?”
”உங்க குரல்லயாவது நடுக்கம்தான் இருக்கு..! என் குரல்ல… ஒப்பாரிதான் வரும்..!” என்று சிரித்தாள்.


மறுபடி நான் ”மடல்வாழை குடையிருக்க.. மச்சமொன்று அதிலிருக்க…..” என்று ஆரம்பிக்க…
”ச்சீ. .!!” என்று வெட்கப்பட்டாள். ”அலோ.. இங்க என்ன வேலை…உங்களுக்கு. ..?”
”ம்..ம்..! என் பொண்டாட்டிய.. காதலியை… ரசிக்கற வேலை..!!”
”ஆ..!! ” விரலைப் பிடுங்கிக் கொண்டாள் ”ரசிச்சாச்சா…?”
”க்கும்… எங்க…..?”
”அப்ப… போலாம்..!! வீட்ல ஆள் இல்ல. …”
” அப்ப…என்கூட வாயடிச்சிட்டிக்கறது யாராம்..?”
”ம். ம்..!! பூஞ்சிட்டு…!! பருவ மொட்டு…!!” என்று கண்களைச் சிமிட்டினாள்.
”ஓ..!! பூஞ்சிட்டு…!! வண்டு வந்துருக்கேன்.. வா… பருவ மொட்டு…!!”
”ம்ம்.. எதுக்கு வந்துருக்காம் இந்த  வண்டு….?”
”இந்த பருவ மொட்ட… ரசிக்க வந்துருக்கு…!!”
”ஆ..! ஆனா வண்டு ரசிக்காதே… தேன ருசிக்கத்தான செய்யும்..?”
”பசியாறனும்னா… அப்றம் ருசிக்கத்தான.. வேனும்..?”
”ம்ம்…!! ஆனா… பூ…ல.. தேன் இல்லேன்னா…?”
”பூ.. ல எப்படி தேன் இல்லாம போகும்…?”
”சப்போஸ்… வேற வண்டு வந்து குடிச்சிட்டு போய்ட்டா..? அப்ப தீரும்தான..?”
” ஆனா.. மறுபடி…ஊருமே…? அது தெரியாது உனக்கு. ..?”
”ம்..ம்..! சரி.. என்ன வேனுமாம்.. இப்ப… இந்த வண்டுக்கு..?”
”அன்பான… ஒரு அணைப்பு…!! பாசமான ஒரு முத்தம்…!!” என்றேன்.. !!









கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக