http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : பருவக்கனி - பகுதி - 14

பக்கங்கள்

திங்கள், 9 மார்ச், 2020

பருவக்கனி - பகுதி - 14

மேகலா.. பேச நினைத்தும்.. அதை பேச முடியாமல் நின்றிருப்பதைப் போலிருந்தது. அவள் முகம் சூம்பி கொஞ்சம்  இறுக்கமாக தெரிந்தது.
நானும் எதுவும்  பேசாமல் அவளையே வெறித்தேன்..!!
சிறிது பொருத்து.. ஒரு பெருமூச்சுடன் நிமிர்ந்து என்னைப் பார்த்தாள். அவளது பெண்மை.. இப்போதும் என்னை வசீகரித்தது.
‘சே.. ! இதுதான் சபல புத்தியோ..? எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படி..?’
என்னை ஆழமான ஒரு பார்வை பார்த்து விட்டு…
”நான்.. போய்ட்டு வந்து.. சமையல் பண்ணனும்..” என்றாள்.
நான் ”ம்..” என்று மட்டும் சொன்னேன்.
அங்கிருந்து நகர்ந்த மேகலா.. சட்டென நின்றாள். என்னைப் பார்த்து.
”சாப்டிங்களா..?” என்று கேட்டாள்.
”ம்..ம்..!”
” ஓட்டல் சாப்பாடா…?”
”இல்ல… அக்கா வீட்ல…”
” உங்க…கல்யாணத்துக்கு.. என்னையெல்லாம் கூப்பிடுவீங்களா..?”
”குத்தி காட்டாதிங்க…”
” ஏன்.. வலிக்குதோ..?”
”ஆமா..ரொம்ப வலிக்குது..”  என்று  என் இதயத்துக்கு நேராக கையை வைத்து அழுத்திப் பிடித்தேன்.
”எனக்கு கூட கேள்விப்பட்டப்ப.. இப்படித்தான் வலிச்சிது..” என்றாள்.
”அதுக்காக…ஸாரி…”
”எனக்கு எதையும் மனசுக்குள்ள வெச்சிக்க தெரியாது. பட்னு பேசிருவேன்.. அது என் பழக்கம்..” என்றாள்.


நான் புன்னகையுடன் அவளையே பார்த்தேன்.
”என்னமாவது வேனுமா..?” என்று கேட்டாள்.
”இல்ல.. ஒன்னும் வேண்டாம்..”
”அதானே.. நாங்கள்ளாம் வாங்கித் தந்தா புடிக்குமா.. என்ன…? இதே வேற யாராவதா இருந்தா.. அப்ப. . புடிச்சிருக்கும்…”
”அலோ.. நா.. அப்படி சொல்லல..!! சரி.. என்ன வாங்கறீங்க… எனக்கு..?”
”ஒன்னும் வாங்கல…” என்று விட்டுப் போய்விட்டாள்.
என்னதான் சொல்ல வருகிறாள் என்று குழம்பினேன். இந்தப் பெண்களே.. இப்படித்தானோ..? ஆண்களின் மனதைக் குழப்பமடையச் செய்யும்… பெரும்.. குழப்பவாதிகளாக…????

ஒரு மணிநேரம் கழித்து… ஜன்னல் அருகே வந்து.. ”அலோவ்..” என்றாள் மேகலா.
படுத்துக் கொண்டிருந்த நான் எழுந்து உட்கார்ந்தேன்.
”வாங்க..! போய்ட்டு வந்தாச்சு போலருக்கு.?”
”ம்..! தூங்கிட்டிருந்தீங்களா..?”
”இல்ல…டிவி பாத்துட்டு..”
கையில்  இருந்த  கூடையிலிருந்து இரண்டு மாம்பழங்களை எடுத்து நீட்டினாள்.
”இந்தாங்க…”
”என்னது…?” எழுந்து ஜன்னல் அருகே போனேன்.
”உம். .. பாத்தா.. எப்படி தெரியுதாம்..?”
” மாம்பழம் மாதிரியில்ல தெரியுது…”
”உம்…” கொஞ்சம் முறைப்பாகப் பார்த்தாள்.
”ம்..ம்..! மாம்பழம்தானே..?”
”புடிங்க… மொதல்ல..! உங்களுக்கெல்லாம் குடுக்க வந்தேன் பாரு.. என்னைச் சொல்லனும்…”
ஜன்னல் வழியாக வெளியே கை நீட்டி  இரண்டு பழங்களையும் வாங்கினேன்.
”சாப்பிடலாம்ல..?”
”நீங்க சாப்பிடுவீங்களோ… இல்ல தூக்கி வீசுவீங்களோ..? அது உங்க விருப்பம்..”
”ச்ச.. என்னங்க.. உங்க பழத்த தூக்கி வீச முடியுமா..?” என்று நான் சிரிக்க.. என்னைக் கடுமையாக முறைத்தாள் .
மறுபடி நான் ”சாப்பிட்டா.. ஒன்னும் ஆகாதில்ல..?” என்று கேட்டேன்.
”உம்.. நல்லா ஜீரணம் ஆகும்..”
”ஓ..!”
” என்ன.. கிண்டலா இருக்கா..?”
”ச்ச.. என்னங்க.. நீங்க.. எதச் சொன்னாலும் பொசுக் பொசுக்னு கோவிச்சுக்கறீங்க..”
” ம்.. பேச்சு அப்படி இருக்கு…”
”ஓ…! அதென்னமோ… எனக்கு கொஞ்சம் வாய்ல தோசம்னு நெனைக்கறேன்..!” என்று சிரித்தேன்.
என்னை மறுபடி முறைத்தாள். அவளின் கோப முகத்தை ரசித்து சிரித்தேன். பின் பேச்சை மாற்றினேன்.
”சுவையா இருக்குமா..?”
”என்ன. .?”
”உங்க.. மாம்பழம்…?”
”ச்ச… நீங்க திருந்தவே மாட்டிங்கப்பா..” என்று விட்டு சட்டென நகர்ந்து போனாள்.
”ஸாரி… இருங்க…” என்று நான் சொல்ல.. திரும்பிக் கூடப் பார்க்காமல் போய்விட்டாள்.
‘ச்ச… நிஜமாகவே என் வாயில் சனியோ..? ‘
மேகலாவைப் பற்றி அசை போட்டுக் கொண்டே மாம்பழங்களைக் கழுவி… அறுத்துச் சாப்பிட்டேன். சுவையாக இருந்தது..!!
மாலை நேரம்..! அக்கா வீடு…!!
”நாளைக்கு உங்கப்பன் வர்றான்டா..” என்றாள் பெரியம்மா.
நான் ஒன்றும் பேசவில்லை. அவளே பேசினாள்.
” உனக்கு அவன புடிக்கலேன்னா பரவால்ல..! நீ பாட்டுக்கு பேசாம இருந்துக்கோ.! நாங்க என்ன பண்ணனுமோ பண்ணிக்கறோம்..!”
”என்னை டென்ஷன் பண்ணாம இருந்தா சரி..” என்றேன்.
என் அக்கா இடைபுகுந்தாள்.
” பொருத்துப் போடா.. ஒன்னும் கொறைஞ்சு போக மாட்ட..!”
அவளை முறைத்தவாறு சொன்னேன்.
”அதுக்கும் ஒரு லிமிட் இருக்கு..”
”அத.. நீ சொல்ற..” என்று சிரித்தாள்.
பெரியம்மா.. ”குடும்பத்தோட வருவான்..” என்றாள்.
அக்கா ”ஆமாடா.. உன் சித்திய நீ பாத்ததே இல்லல்ல… பாரு எப்படி இருக்கானு..”
நான் அக்காளை முறைத்தேன்.
”நல்லா பேசி பழகுவாடா..! ரொம்ப எதார்த்தம்..! உன் தங்கச்சியும் அப்படித்தான்.. !!” என்று சிரிப்பு மாறாமல் சொன்னாள்.
”சரி.. என்னமோ பண்ணித் தொலைங்க.. நான் போறேன். ..”என்றுவிட்டு எழுந்து… ஸ்டேண்டுக்குப் போய்விட்டேன்.
இரவு பத்து மணிக்கு.. மிதமான போதையில் வீட்டுக்குப் போனேன். லைட்டைப் போட்டு உடை மாற்றி ஜன்னலைத் திறந்து வைத்தேன். மேகலா வீட்டில் இன்னும் விளக்கு எரிந்து கொண்டிருந்தது. நான் டிவியைப் போட்டு விட்டு கட்டிலில் சாய… மேகலா வந்தாள். அதே புடவையில் இருந்தாள். ஆனால் முகம் திருத்தமாக பளிச்சென்று  இருந்தது.
”இப்பத்தான் வர்றாப்ல இருக்கு.?” என்று கேட்டாள்.
”ஆமாங்க…” எழுந்தேன்.
”எங்க போனீங்க..?”
”அக்கா வீட்டுக்கு… ஏங்க…?”
”கேட்டேன்..” என்று சிரித்தாள்.
”நீங்க இன்னும் தூங்கல..?”
”எங்க தூங்கறது..?” என்றாள் சலிப்புடன்.
”இது என்ன கேள்வி.. உங்க வீட்லதான்..”
”அலோ..! நா சொன்னது அது இல்ல. ..”
” அப்றம்…?”
”இந்த மனுஷன் இன்னும் வல்ல..!”
”ஓ…! எங்க போனாரு..?”
”கடைக்குத்தான்..! ”
”வேலையா இருப்பாரோ… என்னமோ..?”
”ஆமா… அப்படியே கழட்டி ஆறப் போடறாரு… அட ஏங்க நீங்க வேற..?” என்று எரிச்சலோடு பேசினாள்.
சிரித்தேன் ”ரொம்ப டென்ஷனாகாதிங்க..! சரி.. பசங்க. ..?”
”அவங்க..தூங்கிட்டாங்க..”
”சாப்பிட்டிங்களா..? இல்ல அதுக்கும் அவரு வரனுமா..?”
”என்ன கிண்டலா இருக்கா.. என்னைப் பாத்தா…?”
”ஐயோ.. என்னங்க நீங்க என்ன சொன்னாலும் தப்பு தப்பாவே புரிஞ்சுக்கறீங்க…”
”வாய்ல சனி இருக்கில்ல..? அப்படித்தான் இருக்கும்.! சரி.. நீங்க சாப்பிட்டாச்சா..?”
”ஓ..!”
” அக்கா வீட்லயா…?”
”ம்.ம்..!!”
”புதுமாப்பிள்ளை… ஒரே கவனிப்பா இருக்கும்…?”
”ஹ்ஹா… இருக்காதா.. பின்னே…?”
”ஹூம்..” என பெருமூச்செறிந்தபடி புடவைத் தலைப்பை இழுத்து போர்த்தினாள்.
”ஏங்க புதுப்பொண்ணா இருந்தப்ப.. உங்களக்கூடத்தான் கவனிச்சிருப்பாங்க… ஸ்பெஷலா…” என்றேன்.
”க்கும்..” என முக்கினாள்.
”ஏங்க கவனிக்கலியா…?”
”அட…சும்மாருங்க.. கொஞ்சம்.  பழசெல்லாம் கெளறி.. மனுஷிய நோகடிக்காதிங்க..”
”ஸாரி..! கவனிக்கவே இல்லையா..?”
என்னை முறைத்தாள். நான் சிரித்தேன்.
”சரி விடுங்க.. இப்பத்தான் மூர்த்தியண்ணா கவனிச்சுக்கறாரே..?”
  ”ஆஹா… அப்படியே உங்க மூர்த்தி அண்ணா கவனிச்சிட்டாலும்…?”
” ஏங்க.. இதவிட என்னங்க கவனிக்கனும்.. உங்கள ராணி மாதிரி உக்கார வெச்சு பாத்துக்கறாரில்ல…?”
”ஆமா.. இப்படி கவனிச்சா… அப்பறம் பொண்டாட்டிய காக்காதான் வந்து கொத்திட்டு போகும்…” என்றாள்.
”என்னங்க… சம்பந்தா.. சம்பந்தமில்லாம பேசறீங்க..?”
”பின்ன… இப்படி நடு ராத்திரிக்கு மேல குடிச்சிட்டு வந்தா.. பொண்டாட்டிய.. காக்காகூட கொத்திப் பாக்கத்தான் செய்யும்..”
”ஓ..!” பொடி வைத்துப் பேசுகிறாளோ..? ”ஜாடையா பேசற மாதிரி இருக்கு..” என்றேன்.
”ஜாடையாவா..?”
”ம்..ம்..”
” உங்கள அப்படியெல்லாம் பேச முடியுமா..? பொதுவா சொன்னேன்..” என சமாளித்தாள்.
”ரொம்ப..சரி..!!” சிரித்தேன் ”நீங்க வடையா.. என்ன. .?”
”என்ன..?” புரியாமல் பார்த்தாள்.
”காக்கா வந்து கொத்திட்டு போக… நீங்க வடையா.. என்ன..?”
”ஆஹா…”
அவளது கணவன் வரவே இல்லை. நேரம் கூடிக்கொண்டே போனது.
”மணி பாருங்க…”என்றாள்.
பார்த்தேன். பத்தரை.!
”பத்தரை..” என்றேன்.
” என்ன மனுஷன் இவரு..? இப்படி பண்ணா நான் என்னதான் பண்றது..?”
”பேசாம போய்… படுத்து தூங்குங்க..! வருவாரு இல்ல..?”
” வந்துருவாரு…. ஆனா. .. அவரு வீடு வர்றவரை எனக்குத்தான் தூக்கமே வராது..”
”நெஜமாவா…?”
”என்னை பாத்தா பொய் சொல்றவளாட்டமா தெரியுது..?”
” இ…இல்ல… இத்தனை வருசம்.. ஆகியும்…?”
”ஏன்… இத்தனை வருசம் ஆனா.. என்ன…?”
” இ..இல்ல..! ஆனா… அவருதான்.. உங்க பாசத்த புரிஞ்சுக்கவே இல்லை போலருக்கு…”
”அப்படி சொல்லாதிங்க..! மனுஷன் என்னதான் குடிச்சாலும்…அடிச்சாலும்.. என்மேல பாசமாத்தான் இருக்காரு..!”என்றாள்.
”அதுசரி… புருஷன் என்னதான் பண்ணாலும்.. இந்த பொண்டாட்டிக மட்டும் விட்டுத் தரவே மாட்டிங்களே..” என நான் சொல்ல அவளுக்கு பொசுக்கென கோபம் வந்து விட்டது.
”எதுக்கு விட்டுத்தரனும்.. நீங்க நெனைக்கற மாதிரி ஒன்னும் அவரு மோசமானவர் இல்லே… அதத் தெரிஞ்சுக்கோங்க மொதல்ல..” என்றாள்.
இவளே தன் கணவன் பற்றி என்னிடம் குறை சொன்னதுண்டு. .! ஆனால் இப்போது…?? இவள் கணவன் சொன்னது போல…
‘இந்த பொம்பளைங்களே.. ஆகாதப்பா.. !!’
”சரிங்க மேடம்…! நீங்க சொல்றதுதான்..சரி..” என்றேன்.
லேசாக முறைத்துப் பார்த்தாள். பின்..
”உங்கள ஒன்னு கேக்கனும்…” என்றாள்.
”ம்..ம்.. கேட்றுங்க…?”
”உங்க.. கல்யாணம்.. லவ்வா..?”
”ம்..ம..!!” புன்னகைத்தேன். ”யாரு சொன்னா..?”
”யாரோ.. ஒரு காக்கா..!! நீங்க சொல்லலேன்னா.. எங்களுக்கு தெரியாமலே போயிருமா.. என்ன..?”
”ஹா..ஹா..! யாரு சொன்னது… அப்படி..?”
”யாரா இருந்தா என்ன..? இவ்வளவு தூரம் பழகறோம்..! ஆனா இப்படினு.. ஒரு வார்த்தை.. ஒரு நாளாவது.. சொல்லத் தோணல..! என்ன பழகி… என்ன பிரயோஜனம்..? இதான் என் கோபம்லாம்…”
”க்கும்..! இந்த லவ் மேட்டர் எனக்கே தெரியாம நடந்ததுங்க..”
”ஆ..! சும்மா கதை விடாதிங்க..!”
”சத்யமா…” என்றேன் ”அவ மட்டும்தான் என்னை லவ் பண்ணியிருக்கா.. ஆனா இந்த விசயத்த அவ என்கிட்ட சொல்லவே இல்ல..! அவள பொண்ணு பாக்க யாரோ வரப்போயித்தான்… இந்த விசயத்தையே அவ வீட்ல சொல்லியிருக்கா..! எனக்கே அவளோட அண்ணன் சொல்லித்தான் தெரியும்..!!” என்று நான் சொன்னதை அவள் நம்ப மறுத்தாள்.
”நம்புங்க ப்ளீஸ்…”
”ம்ம்… என்னமோ..!! வேற வழி…? எல்லாம் நம்பித்தான் ஆகனும்..!!” என்றாள் ஒரு பெருமூச்சுக்குப் பின்.. !! 

காலையிலிருந்தே லேசாக மழை தூறிக் கொண்டிருந்தது. நண்பர்களுக்கு பத்திரிகை கொடுக்கப் போய்விட்டு… குணாவின் பைக்கில் வந்து கொண்டிருந்த போது.. வழியில் மேகலாவைப் பார்த்தேன். சட்டென்று  ஓரம் கட்டி.. அவளருகே போய் பைக்கை நிறுத்தினேன்.
”என்ன.. இங்க.. காலைல நேரத்துல..?” என்றேன்.
அவள்  என்னை திகைத்து பார்த்து  பின் சிரித்தாள்.
"நீங்களா?"
"இங்க...?"
”கரண்ட் பில் கட்ட வந்தேன்..!”
”ஓ..! கட்டிட்டிங்களா..?”
”ம்.. வந்ததும் கட்டிட்டேன்.! மழைனால கூட்டமே இல்ல..! நீங்க..?”
”பத்திரிகை குடுக்க.. பிரெண்டு வீட்டுக்கு போய்ட்டு வரேன்..”
”பைக் யாருது..?”
”மச்சினனுது…”
”ஓ..! இப்பவே…உரிமை பலமாருக்கு..” என்று சிரித்தாள்.
”ம்.. இருக்காத பின்ன..? வரீங்களா..?”
”வீட்டுக்குதான..?”
”ம்..ம்..! வாங்க மழை வேற தூறுது..!”
”லேசாதான…” என்று தயங்கிவிட்டு என் பின்னால் உட்கார்ந்தாள்.
”ம்..ம்.. போங்க..”
அவளை ஏற்றிக் கொண்டு  பைக்கை ஓட்டினேன். சில நிமிடங்களிலேயே மழை தூரல் அதிகரித்து.. எங்களை நனைத்தது.!
”மழை பெருசா.. வருது..” என்றாள்.
”என்ன பண்றது.. நனஞ்சிட்டே போயிரலாமா..?”
”இல்ல வேண்டாம்..! நனஞ்சிருவோம்… நின்னே போயிரலாம்..” என்று அவள் சொல்ல அருகில் இருந்த.. தியேட்டர் வாசலில் ஓரம் கட்டினேன்.
பைக்கை ஓரமாகப் போட்டு விட்டு.. கவுண்ட்டர் பக்கமாகப் போய் நின்றோம். பெரிய ‘கட் அவுட் ‘ டைப் பார்த்து விட்டு.. ஈரம் துடைத்தவாறு சொன்னாள் மேகலா.
”ஷோ.. இன்னும் ஆரம்பிக்கல போலருக்கு..”
”ம்..ம்..” மணி பார்த்து ”ஆரம்பிச்சிருவாங்க..” என்றேன்.
தியேட்டர் கவுண்டர் திறந்திருந்தது. வெளியே மழைக்கு ஒதுங்கியவர்கள் தவிற.. யாருமில்லை..!
”காலைலயே மழை..” என்றேன்.
”புயல்…” என்றாள் ”எல்லாருக்கும் பத்திரிகை குடுத்தாச்சா..?”
”ம்… முடிஞ்சளவு.. குடுத்தாச்சு..”
”இன்னும் மூனே நாள்தான் இருக்கு..”
”ம்..ம்..! குடும்பத்தோட வந்துருங்க..!!”
மேலும் பத்து நிமிடங்களுக்குப் பிறகு… ”மழை.. ஓயாது போலருக்கு..” என்றாள்.
சிரித்து ”உள்ள போனாக்கூட உக்காரலாம்..” என்றேன்.
என்னைப் பார்த்தாள்.
”எங்க..?”
”தியேட்டருக்குள்ளதான்..”
உடனே சட்டென கேட்டாள்.
”போலாமா..?”
நான்  வியப்படைந்தேன்.
”இப்பவா..?”
”ம்..ம்..! ஏன் வேலை இருக்கா.?”
”எனக்கு.. எதுமில்ல..! உங்களுக்குத்தான்….?”
”வீட்டுக்கு போனாலும்.. ஒரு வேலையும் இல்ல..! படம் பாத்தும் ரொம்ப நாள் ஆச்சு..!”
” அப்ப… போலாங்கறீங்களா..?”
”ம்..ம்..” என்று ஆவலோடு தலையாட்டினாள்.
”ம்..சரி..நடங்க..” என்றேன்.
பைக்கை ஸ்டேண்டில் போட்டு விட்டு  டிக்கெட் வாங்கிக் கொண்டு இருவரும் பால்கனிக்குப் போனோம்..! காலைக் காட்சி என்பதால் மட்டுமல்ல.. மழையும் பெய்து கொண்டிருப்பதால்.. தியேட்டரில் கூட்டமே இல்லை..! எனக்கு இடது பக்கமாக உட்கார்ந்து சுற்றிலும் பார்த்துவிட்டு மெல்லிய குரலில் கேட்டாள் மேகலா.
”நம்மள.. யாரும் பாத்துருக்க மாட்டாங்க.. இல்ல..?”
”பாத்தா… என்னங்க..?”
” எ..என்ன.. இப்படி கேக்கறீங்க..?”
நான் சிரித்து ”பயப்படாதிங்க..! யாரும் நம்மள பாக்கல..” என்றேன்.
” மனசெல்லாம் ‘பக்.. பக்’ னு இருக்கு..” என முனகினாள்.
ஏதோ ஒரு ஆசை.. அல்லது சபலத்தில் வந்து விட்டாள். ஆனால் உள்ளுக்குள் ஒரு பயம்…! யாராவது பார்த்து விடுவார்களோ.. என்கிற அச்சம்..!!


படம் துவங்கி… நீண்ட நேரம் கழித்தே.. அவள் கையைத் தொட்டேன். மழையின் ஈரத்தால் அவள் கை ஜில்லென்றிருந்தது..!
”தப்பு பண்றோமோனு.. பயமாருக்கு…” என்று முனகினாள்.
அவ்வப்போது.. இது போன்ற தேவையில்லாத கேள்விகள் எல்லாம் நிறையவே கேட்டாள். அவளது பயத்தைப் போக்க.. நானும் சிறிது சமாதானம் சொன்னேன். இருட்டில் அவள் தோளில் கை போட்டு.. மிருதுவான அவளின் பட்டுக் கன்னத்தில் முத்தமிட்டேன். முதலில் லேசாக ஒதுஙகினாள். அடுத்த முத்தம் கொடுத்த போது.. அப்படியே உட்கார்ந்திருந்தாள். மெதுவாக அவள் தாடையைப் பிடித்து.. அவளது முகத்தை என் பக்கம் திருப்பி.. அவள் உதட்டில் முத்தம் கொடுக்க… சட்டென தன் உதடுகளை வாய்க்குள் இழுத்துக் கொண்டாள்.
ஒரு கன்றுக்குட்டிக்கு வருடுவதைப் போல அவள் கழுத்தை நீவியவாறு.. அவளின் கண்களுக்கு முத்தம் கொடுத்தேன். நெஞ்சகம் விம்மியெழப் பெருமூச்சு விட்டாள். என் கையை மெதுவாக நகர்த்தி.. அவளின் கணத்த மார்பைப் பற்ற… சட்டென என் கையைத் தடுத்துப் பிடித்தாள்.
"என்ன இது?" கிசுகிசுப்பாகக் கேட்டாள்.
"சும்ம்மா கும்முனு இருக்கீங்க "
"ஷ்ஷ்.. விடுங்க.."
"இருங்க.. "
அவள் கழுத்துச் சரிவில் என் முகத்தைப் புதைத்து சூடாக மூச்சு விட்டு.. அவள் மார்பைப் பிடிக்க… கொஞ்சமாக விட்டுக் கொடுத்தாள்.! அவள் முந்தானைக்குள் கை விட்டு.. அவளது கொழுத்த.. முலையை இறுக்கிப் பிடித்து.. அவள் கழுத்தில் மெண்மையாகக் கடித்தேன்.
”ம் ம்..” என்ற சிணுங்கலுடன் என் முகத்தை நகர்த்தினாள். கழுத்திலிருந்து என் உதடுகளை மேலே ஏற்றிப் போய்.. கன்னத்தை மேய..
அவள் கன்னம்…லேசாக உப்புக்கரித்தது..!!
”மேகலா..” மெதுவாக கூப்பிட்டேன்.
”……..”
” மேகி….”
”ம்….?”
”என்ன.. மேகி.. ஆழறீங்களா..?” என்று நான் கேட்க.. ‘சர் ‘ரென மூக்கை உறிஞ்சினாள். ஆனால் பேசவில்லை.
”என்னாச்சு..?” நான் மறுபடி கேட்க..
”நா..தப்பு.. பண்றேன்…” என கரகரக் குரலில் சொன்னாள்.
”என்ன இது..? வந்துட்டிங்க.. இல்ல…?”
”என்னை கம்பெல் பண்ணாதிங்க..! எ.. என்னால முடியாது..!!”
”என்ன.. மேகி.. இது..?”
” ப்ளீஸ்… புரிஞ்சுக்கோங்க..!! ”
”ம்..! ஓகே. .!!”
நான் சட்டென சோர்வடைந்தேன். ஏமாற்றத்துடன்  அவள் மார்பிலிருந்து என் கையை விலக்கினேன்.
சிறிது நேரம் கழித்து..
”நா.. நா… போகட்டுமா..?” என்று கேட்டாள்.
அவளைப் பார்த்தேன்.
”ஏ..ஏன்..?”
”இ.. இல்ல… நா.. போறேன்..”
திகைத்தேன் !”என்ன.. மேகி…? இப்படி…?”
”ஸாரி..! என்னால.. ஒப்புக்க.. முடியல…”
”இல்ல… நா.. உங்கள.. எதும் பண்ணல…”
”ம்கூம்..! இது தப்பு..!” என அழுதாள்.
நான் பேசாமல் இருந்தேன்.
”நா.. நா.. போறேன்…!!” என்றாள் மீண்டும்.
” இதுக்கு.. மேல… உங்க விருப்பம்…” என்றேன் பெரிய  ஏமாற்றமடைந்தவனாக.
அவள்  சிறிது நேரம் அழுதாள். கண்களைத் துடைத்து.. மூக்கை உறிஞ்சிவிட்டு.. என் கையைத் தொட்டாள்.
”ஸாரி…”
” நான்தான்.. ஸாரி சொல்லனும்..!! ஸாரி..!!”
”இப்ப… நா.. என்ன பண்றது..?”
”போலாமா..?”
”ம்..ம்…!”
உடனே நான் எழுந்து விட்டேன்.
”வாங்க…”
  நான் முன்னால் நடக்க.. சிறிது இடைவெளி விட்டு என் பின்னால் வந்தாள் மேகலா. வெளியே இன்னும் மழை துறிக் கொண்டுதான் இருந்தது. நான் பைக்கை எடுக்க… தலையில் புடவைத் தலைப்பைப் போட்டுக் கொண்டு
”நீங்க போங்க.. நான் ஆடடோல வந்தர்றேன்..” என்றாள்.
அவள் முகம் பார்த்து…
”ஏன்..?” என்றேன்.
”ஸாரி. ..!! ”என்று மட்டும் சொன்னாள்.
அதற்கு மேல் அவளை வற்புறுத்த விரும்பாமல்..
”சரி.. முன்னாடி வாங்க.. ஆட்டோ கூப்பிட்டு விடறேன்..” என்று ரோட்டை அடைந்து ஆட்டோ பிடித்து அவளை அதில் ஏற்றிவிட்டு நானும் கிளம்பினேன்…!!
மழைத்தூறலில் நனைந்தவாறு.. அந்தப் பேன்ஸி ஸ்டோர் முன்பு நிறுத்தி இறங்கி.. நான் உள்ளே நுழைய.. மேஜைக்குப் பின்னால் சேரில் உட்கார்ந்திருந்த நீ… என்னைப் பார்த்ததும் முகம் மலரச்சிரித்தாய்.
"வா.. வாங்க"
”ஹாய்..! எப்படி இருக்க..?”என்று உன்னைக் கேட்டேன்.
நீ எழுந்து விட்டாய்.
”எனக்கென்னங்க..! நீங்க எப்படி இருக்கீங்க..?” என்று என்னைக் கேட்டாய்.
”ம்..ம்..!! நல்லாருக்கேன்..!!”
கடை முதலாளியைப் பார்த்து.. ”ஹலோ.. சார்..” என்று விட்டு அவருக்குப் பத்திரிகை வைத்தேன்.
அவரோடு சிறிது நேரம் என் திருமண விசயம் பற்றிப் பேசிவிட்டு.. நான் கிளம்பினேன். என்னுடன் கடை வாசல்வரை வந்த உன்னிடம் கேட்டேன்.
”நீ.. என்ன பண்ணப் போறே.. தாமரை..?”
”நான்தான் அன்னிக்கே சொன்னங்களே..?” என்று  ஒரு வித பரிதவிப்புடன் சொன்னாய்.
”என்ன சொன்ன..?”
”அதாங்க…”
”ஆனா. . நான் உனனை இப்ப.. கல்யாணத்துக்கு கூப்பிடத்தான் வந்தேன்..”
மௌனமாக நின்றாய்.
”வர்றதானே…?” என்றேன்.
”எப்படிங்க…?” என பரிதாபமாகப பார்த்தாய்.
”வர்ரே…” என்றேன் தீர்மானமாக.
நீ தயங்கியவாறு நின்றாய்.
”ரொம்ப யோசிக்காம வர்றே..! அப்படி நீ வல்லேன்னா.. அப்றம் ஜென்ம.. ஜென்மத்துக்கும்.. உன்னை நான் மன்னிக்கவே மாட்டேன்…!! இதுக்கு மேல.. என்ன பண்றதுனு.. நியே முடிவு பண்ணிக்க…!!” என்க..
நீர் கோர்த்த கண்களுடன்… என்னையே பார்த்தாய்..!!!!!!

என் திருமணம்..!! நான் நினைத்துப் பார்த்திராத அளவுக்கு.. மிகவும் நல்ல முறையில் நடந்து முடிந்தது..! என் அப்பா தன் குடும்பத்துடன் வந்து கலந்து கொண்டார்..!! பகல் பொழுது போனதே தெரியவில்லை.. !!
இரவு..!! முதல் இரவு..!!
மாடி அறை எங்களுக்கென பிரமாதமாக அலங்கரிக்கப் பட்டிருந்தது. புதுக்கட்டில்.. பஞ்சு மெத்தை… எம்பிராய்டரி தலையனை… அறையெங்கும் ஊதுபத்தி புகை.. சந்தனம்… பன்னீர்.. மூடைக் கிளப்பும் ஸ்பிரேக்கள்… கட்டில் மீது தூவப்பட்ட.. பூக்களின் கமகம வாசணை…!!
நிலாவினி தலையத் தலைய புடவை கட்டிக் கொண்டு.. அறைக்குள் வந்தாள்..!! முதலிரவுக்கு வரும்.. மிகவும் அழகியான ஒரு.. புதுமணப்பெண்.. எப்படி இருப்பாள் என்பதை உங்கள் கற்பனைக்கே விட்டு விடுகிறேன்..!
”ஹாய்..” சொன்னேன்.
கண்களைச்… சிமிட்டிச் சிரித்தாள்.
”ஹாய்.. சொல்ல மாட்டியா..?” அவளை ரசித்தவாறு கேட்டேன்.
”ஹாய்..” என சன்னமாக முனகிவிட்டு ”எந்திரிச்சு நில்லுங்க..” என்றாள்.
”ஏன்..?”
” கால்ல விழனும்.. ஆசிர்வாதம் பண்ணுங்க…”
”ஏய்.. என்ன நீ..? அதெல்லாம் ஒன்னும் வேனாம்.. இப்படி வந்து உக்காரு..” என்று நான் சொல்ல..  வெட்கம் கலந்து சிரித்தாள்.
”வேனாமா…?”
”அந்த சம்பிரதாயமெல்லாம் தேவையில்ல.. வா..”
”இல்ல.. யார் யாரோ.. கால்ல எல்லாம் விழுந்தோம்.. உங்க கால்ல விழறதுல.. ஒன்னும் ஆய்டப் போறதில்ல..”
”ஏய்…பரவால்ல.. வா..! உக்காரு. .” என்றேன்.
புன்னகை தவழ.. என் அருகில் வந்து உட்கார்ந்தாள். அவள் தோளில் கை போட்டு அணைத்துக் கொண்டேன். மணமாக இருந்தாள்.!
”நிலா…”
”ம்..ம்..?”
”நீ.. என்ன ஷோகேஸ் பொம்மையா..?”
”ஏன்..?” என சன்னமாக வினவினாள்.
”பட்டுப் புடவை.. கைல.. கழுத்துல.. காதுலனு.. இத்தனை நகை..! தலை நிறைய பூ…!!”
”ம்..ம்..” சிரித்தாள் ”பர்ஸ்ட் நைட்டாம்..”
”ஓ..! அப்படின்னா…?”
”ம்… அப்படின்னா…?”
”ஏய்.. நா உன்ன கேட்டா… நீ என்னை கேக்கறியா…?”
”எனக்கு மட்டும் என்ன தெரியும்..?” என்று சிரித்த போது அவளது ஆப்பிள் கன்னங்கள்.. உப்பின..!
ஆர்வமாக அவள் கன்னத்தில் என் மூக்கை உரச… என் தோளில் சாய்ந்து கொண்டாள்.
”நிலா..”
”ம்..ம்..” ”நீ.. எனக்கே சொந்தம்ன்றது.. எனக்கு பிரம்மிப்பா இருக்கு..”
செழுமையான அவள் கன்னங்களில் செம்மை படர்ந்தன. அவள் கன்னத்தை முகர்ந்தவாறு..
”நாளெல்லாம் உன்ன பாத்துட்டே இருக்கலாம் போலருக்கு…” என்றேன்.
”ம்..?”
”ம்..!!”
அவள்  இடையில் கை போட்டு வளைத்து  அவளை நான் இறுக்கினேன். அவள் சரிந்து  என் மடியில் சுருண்டாள். பஞ்சுப்பொதி போலிருந்த.. அவளை.. இறுக்கி அணைத்துக் கொஞ்சினேன்.
”நிலா…”
”ம்..ம்..”
”இப்ப நீ.. எங்கயும் ஓட முடியாது..!”
”ம்ம்..” சிரித்தாள்.
சிவந்த அவளின் பூ அதரங்களை வருடினேன்.
”ஏதாவது பேசேன்..”
அவள் பேசவில்லை.
”ஏய… நிலா…”
”ம்..ம்..?”
”ஜாலியா.. பேசலாமே..?”
”ம்.. பால் குடிக்கறீங்களா..?”
”பாலா…?”
”ம்..ம்..”
”ஹேய்.. இப்பவே பாலெல்லாம் கூட வருமா உனக்கு? "
” ஏய்…ச்சீ… உங்கள..” என்று என் நெஞ்சில் குத்தினாள் ”நா சொன்னது.. காச்சின பால்..”
”ஓ… கோ..!!” என்று சிரித்து அவள் கன்னத்தைக் கடித்தேன். செழுமையான  அவள் கன்னச் சதையை உள் வாங்கி… உறிஞ்சினேன்.
”இப்ப… இப்ப அதக் குடிச்சுக்கோங்க…” என்று சிணுங்கலாகச் சொன்னாள்.
”ம்கூம்…”
மேஜை மேல் பால் பழங்கள் எல்லாம் அனாவசியமாக வைக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த நேரத்தில் அதையெல்லாம் யார் கண்டு கொள்வார்கள்..?
”ஏய். ..?”
”ம்..ம்..!!”
”பேசு.. ஜாலியா..! அன்னிக்கு பேசின மாதிரி..! இல்லேன்னா.. அப்றம் நான் காரியத்துல எறங்கிருவேன்..!” என்று சிக்கென்றிருந்த அவள் மார்பைத் தொட்டேன்.
என் கையை கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டாள்.
”பால்.. பால்.. ஆறிட்டிருக்கு..” என முனகினாள்.
”எனக்கு.. உன் பால்தான் வேனும்..”
” இப்ப.. இப்ப அதக் குடிச்சிருங்க..! ப்ளீஸ்.. என்னைக் கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் பண்ண விடுங்களேன்..! இது உங்க சொத்துதான..?” என குரல் திணறச் சொன்னாள்.
அவள் சொல்வதும் சரிதான்.. இவள் என் மனைவி என ஆனபின் எங்கே போய்விடப் போகிறாள்..? அணைப்பை மெல்லத் தளர்த்தினேன்.
”ஊத்தி தரட்டுமா..?” என்று கேட்டாள்.
”என்னது..?”
”பால்..?”
”இப்ப.. அந்த மூடே இல்ல நிலா..! நீ வேனா குடிச்சிக்கோ..!”
”ம்கூம்..! எனக்கு டெட் டயர்டு..! தலை சுத்தல் வரமாதிரி இருக்கு..! நல்லா தூங்கி ரெஸ்ட் எடுக்கனும். .”
”ரெஸ்ட் வேனுமா..?”
”ம்..ம்..”
”அப்ப.. அது..?”
என்னை லஜ்ஜையோடு பார்த்தாள். ”எது…?”
”உனக்குள்ள… நானாகி… எனக்குள்ள… நீயாகி…?”
”இ.. இப்பவே...வா…?”
”ஏன்…?”
”ஒரு.. குட்டி தூக்கம்.. போட்டு.. ஃப்ரஷ்ஷாகி… அப்றம்.. வேனா… ப்ளீஸ்…” என்று கெஞ்சினாள்.
”ம்..சரி..!!” என்றேன்.
” தேங்க்ஸ் புருசா..!” என் கன்னத்தில் தன் ஈர உதட்டை ஒற்றி எடுத்தாள்.
” ம்..ம்..! நிலா..!”
”ம்..?”
”இவ்ளோ அலங்காரம் தேவையா..?”
”விடமாட்டேன்னுட்டாங்க..! ”
”சரி… இப்பதான் என்ன.. ட்ரஸ் சேஞ்ச் பண்ணிக்கலாமே..?”
” ம்..! ஒரு நிமிசம்..” என்று விட்டு.. மெதுவாக விலகி எழுந்து… தன் அலங்காரங்களையெல்லாம் கலைத்தாள்..!
வாசணையான ஒரு.. புத்தம் புதிய நைட்டியை எடுத்துப் போட்டுக் கொண்டு என் அருகில் வந்து உட்கார்ந்தாள்.
”இப்ப ஓகேவா…?”
”ம்..ம்.. சூப்பர்.. ஓகே..” என்று அவளைக் கட்டிக் கொண்டு.. கட்டிலில் சரிந்து படுத்தேன்.
என் மார்பில் தலை வைத்துப் படுத்தாள் நிலாவினி. அவள் தலையைத் தடவி… கூந்தலைக் கோதினேன்.
”நிலா…”
”ம்..ம்..?”
”ஐ லவ் யூ..”
” மீ..டூ..”
அவள் உச்சியில் முத்தமிட்டேன். என் மார்பைத் தடவியவாறு மெல்லிய குரலில் கேட்டாள்.
”உங்கப்பா… வந்திருந்தாரு..! பேசினீங்களா..?”
”ம்கூம்…”
”ஏன்…?”
”ப்ச்..! புடிக்கல..! ”
”உங்க சித்தி…?”
”ம்..ம்..!!”
”சிஸ்டர்…?”
”யாரோடயும் பேசல..”
”ஏன்ப்பா..! உங்க சிஸ்டர் என்கூட ரொம்ப நல்லா பேசினா..! அண்ணி.. அண்ணினு என்னை வாய் நெறையக் கூப்பிட்டா…”
”ஸோ…?”
”இ…இல்ல…! ரொம்ப.. நல்ல பொண்ணா.. இருக்கா..! அவளோடவாவது பேசலாமில்ல..?”
”உனக்கு புடிச்சிருக்குல்ல..?”
”ம்..ம்..! ரொம்ப புடிச்சிருக்கு..!!”
”நீ பேசு… பழகு..! உரிமை கொண்டாடு..! ஆனா என்னை எதும் கட்டாயப் படுத்திராத..!!”
”ஏன்ப்பா… இன்னும்.. இவ்வளவு கோபம்..?”
” உண்மையச் சொன்னா… இது… வெறும் கோபமில்ல நிலா…! காயம்.. காலத்துக்கும் ஆறாத.. மனக்காயம்..!! அத.. அவ்வளவு சுலபத்துல.. ஆத்திட முடியாது..! புரிஞ்சுக்கோ… சரியா..?”
”ம்..ம்..! ஸாரி..!!”
” ம்.ம்.. பரவால்ல..!!”
அவள் முதுகைத் தடவினேன். ”என் அழகு பொண்டாட்டி…”
”ம்..ம்..?”
”முத்தம் குடேன்…” என்றதும் என் மார்பில் முத்தம் பதித்தாள்.
”அஙக இல்ல..”
” ம்..?”
” முகத்துல…”
மெதுவாக மேலே வந்தாள். தன் சிவந்த… மெல்லிய அதரங்களால் என் நெற்றியிலிருந்து முத்தங்களை ஆரம்பித்தாள். என் கன்னங்கள்.. கண்கள்.. உதடுகள்… எல்லாம் தாராள முத்தங்கள் பதித்தாள். என் நெஞ்சில் பஞ்சு போல.. அழுந்திய.. அவளின் பருவப் பந்துகளைப் பிடித்து மெதுவாக.. தடவிக் கொடுத்தேன்..!!
என் உதட்டில் பதிந்த.. அவள் உதடுகளைக் கவ்வி… உள்ளிழுத்துச் சுவைத்தேன்.! அவள் உதட்டுத் தித்திப்பில்.. என் உணர்வுகள் மொத்தமும் கிறங்கியது..! அவளோடு சேர்த்து. . நானும் கண்களை மூடிக் கொண்டேன்..! என் உள்ளங் கைக்குள் அகப்பட்டுப் போயிருந்த.. அவளின் பூப்பந்துகள் குலைந்து கொண்டு போனது..! எனக்குள் ஏற்பட்ட வெறியில்… அவைகளை அழுத்திப பிடித்தேன்.!


சட்டென உதட்டைப் பிடுங்கிக்கொண்டு…
”ம்..ம்..! மூச்சுத் தெணறுது..! மெதுவா..!” என்றாள்.
”மூடு வல்லியா.. உனக்கு..?”
என் வாய் மீது செல்லமாக அடித்தாள்.
”மூடு வந்தா…?”
”வலிக்காது…”
”ஓ..!”
”சரி.. பேசிட்டே மூவ் பண்ணலாம்.. அப்ப வலிக்காது..!”
” ரெஸ்ட்டு ..?”
”ம்..ம்..! ஜஸ்ட்… லைட்.. டிபன்..!! ம்..ம்..? ப்ளீஸ்..? அப்றம் உன்னை நான் தொந்தரவு பண்ண மாட்டேன..! ப்ளீஸ் நிலா…!!”
”ம்ம்..” என்று சிணுங்கினாள் ”போர்ஸ் பண்ணக்கூடாது..?”
”ச்ச..! என் அழகு தேவதைய.. போர்ஸ் பண்ணுவனா..?” என்று.. அவளை இறுக்கி.. அவள் கழுத்தில் அழுத்தமாக முத்தமிட்டேன்…!!!!!






கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக