http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : அர்ச்சனைக்குரிய அர்ச்சனா - பகுதி - 1

பக்கங்கள்

வெள்ளி, 6 மார்ச், 2020

அர்ச்சனைக்குரிய அர்ச்சனா - பகுதி - 1



நான் சென்னையில் ஒரு பிரபல கணினி மென்பொருள் நிறுவனத்தில் பணி புரிகிறேன். காதல் கத்திரிக்காய் என்றெல்லாம் ஒன்றும் ரொம்ப சீரியசாக இல்லை என்றாலும் என்னுடன் பணி புரியும் சங்கீதா மற்றும் ஸ்வப்னா எனற இரு பெண்களுடன் டேட்டிங் போகிறேன் என நைட் கிளப்புகளுக்கு போய் ஆட்டம் போட்டு விட்டு அனுபவித்தும் உள்ளேன். இந்த இருவர் போக சனி ஞாயிறுகளில் என் அத்தை ஒருவரையும் சைடில் ஓட்டி வந்தேன். இந்த அத்தை மேட்டர் அவ்வப்போது தான். நான் இருந்து வந்ததென்னவோ ட்ரிப்ளிகேனில் ஒரு பேச்சிலர் மேன்சனில்.

ஒரு வார கடைசி மாலையில் நான் ஸ்பென்சர் ப்ளாசாவில் ஷாப்பிங் செய்து கொண்டிருந்தேன்.

அங்கிருந்த ஒரு ஆயத்த ஆடையகத்தில் எனக்கு ஒரு டை வாங்குவதற்காகப் போயிருந்தேன். எதை எடுப்பது என குழம்பிப் போய் நின்று கொண்டிருக்கும் போது என் தோளில் ஒரு கை. திரும்பிப் பார்த்தால் எனது கல்லூரி நண்பன் விஜய் சிரித்தபடி நின்று கொண்டிருந்தான். அவனைப் பார்த்து ரொம்ப நாட்களாகி விட்டிருந்தது. இருவரும் அன்பாய் கட்டிப்பிடித்து குசலம் விசாரித்து முடித்த பின் விஜய் தன் மனைவி அர்ச்சனாவை எனக்கு அறிமுகப்படுத்தினான். அர்ச்சானாவின் கையில் ஒரு சிறு குழந்தை.

“உங்களைப் பத்தி விஜய் நிறைய சொல்லி இருக்காரு. எங்க கல்யாணத்துக்கு கூட நீங்க வரல. இப்பத் தான் மீட் பண்ண முடிஞ்சிருக்கு” என்றாள் அர்ச்சனா.

எனக்கும் விஜய்க்கும் ரொம்ப நாள் கழித்து பார்த்த ஆச்சர்யமும் சந்தோசமும். விஜய்க்கு கல்யாணம் ஆனதே எனக்குத் தெரியாததால் அவனுக்கு ஒரு குழந்தை இருப்பது வேறு இன்னோரு ஆச்சர்யம்.

“உன் குழந்தைக்கு என்ன வயசுடா?"

“ரெண்டு வயசாகுதுடா. ஒன்னு ரெண்டு வார்த்த பேசுறான்"

நாங்கள் இருவரும் அங்கேயே கொஞ்ச நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். விஜயும் சென்னையிலேயே தான் வேலை பார்ப்பதாகச் சொன்னான். கொஞ்ச நேரத்தில் கிளம்பப் போகும் போது என்னை அவனது அப்பார்ட்மெண்ட்டுக்கு ஒரு நாள் அவசியம் வர வேண்டுமெனச் சொல்லி இருவரும் பிரிந்தோம்.

அவர்கள் கிளம்பிப் போன பின் தான் அவன் மனைவி எவ்வலவு அழகு என்பதையே நான் உணர்ந்தேன். அவனுக்கு கிடைத்திருக்கும் அழகான மனைவியை நினைத்து எனக்கு கொஞ்சம் பொறாமையாகக் கூட இருந்தது. அர்ச்சனாவுக்கு என்ன 25 வயதிருக்கும். சிம்ரன் மாதிரி ஸ்லிம்மாக ஆரஞ்சு கலர் தோலுடன் பளபளப்பாக. மஞ்சள் கலரில் சேலை அணிந்திருந்ததை மீறி பெரிதாக அவளின் உடல் அமைப்பு பற்றி ஏதும் கவனித்திருக்கவில்லை நான். பெரும்பாலான நேரம் நானும் விஜயும் பேசிக் கொண்டிருந்ததில் அவலின் அழகினை ரசிக்க எனக்கு வாய்ப்புக் கிடைக்கவில்லை. எனக்கு நினைவிருந்ததெல்லாம் அவளின் கூரான மூக்கும், சற்றே குட்டையான அவளின் முடியும் (அவள் முடி கொஞ்சம் கலைந்திருந்தது அது அன்றைக்கு அவர்கள் ரொம்ப நேரம் ஷாப்பிங் செய்து கொண்டிருந்ததால் கூட இருக்கலாம்) அழகான பருத்த ஆரஞ்சுச் சுளை உதடுகளும். கல்யாணம் செய்து கொண்டால் இவளை போல ஒரு அழகியைத் தான் கல்யாணம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என எண்ணிக் கொண்டேன்.

அந்த வாரக்கடைசியில் நான் அவனை தொலை பேசியில் அழைத்து மறு நாள் அவன் வீட்டுக்கு லஞ்சுக்கு வருவதாய் சொன்னேன். விஜயும் மகிழ்ச்சியுடன் ஒத்துக் கொண்டான். மறு நாள் காலை பதினோரு மணி இருக்கும் நான் அவர்கள் வீட்டுக்கு போன போது. விஜய் தான் கதவை திறந்து என்னை வரவேற்றான். அர்ச்சனா வந்து புன்னகையுடன் வாங்க என்றாள். நான் அவளிடம் குழந்தைக்காக நான் வாங்கி இருந்த பரிசு ஒன்றினையும், இனிப்பு பெட்டி ஒன்றினையும் கொடுத்து விட்டு எல்லோரும் உட்கார்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தோம். எங்களின் பழைய கல்லூரி நாள் கலாட்டாக்களை நினைத்துப் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டிருக்க அர்ச்சனாவும் எங்கள் கேலி கிண்டலில் கலந்து கொண்டு எங்களை கலாய்ந்து கொண்டிருந்தாள்.

அன்று அவள் செமி ட்ரான்ஸ்பேரண்ட்டாக ஒரு சேலை கட்டி ரொம்ப இயல்பாக ரிலாக்ஸ்டாக இருந்தாள். அவளை முதல் முதலில் பார்த்ததை விட இன்றைக்கு ரொம்ப அழகாய் இருந்தாள். இப்படி பேசிக் கொண்டிருந்த பொழுதில் அவளின் அங்க லாவண்யங்களையும், அழகுச் சொத்துக்களையும் பார்த்து கணக்கெடுக்கத் தவறவில்லை நான். என்னவென்று சொல்வது? அவள் அழகோ அழகு. மெலிதான அதே நேரம் வாளிப்பான அளவெடுத்துச் செதுக்கியது போல தேகம். அவளின் முலைகள் இரண்டு சாறு கொண்டு நன்கு கனிந்த மாம்பழங்கள் போல. ரொம்பப் பெரிதாக இல்லாமல் மத்திய சைசான முலைகளுகளை தாங்கிப் பிடிக்கும் மெலிந்த வெண்கலக் குடம் போல வளைந்த மென்மையான இடுப்பு. அவளின் இடுப்பில் மடிப்பேதும் இல்லாமல் கொஞ்சமாக பிதுங்கி மட்டும் இருந்தது. சேலையால் மறைக்கப்படாத அவளின் இடுப்பு பகுதியின் அளவில் இருந்தே அவள் தன் தொப்புளுக்கு கீழே தான் சேலை கட்டி இருக்க வேண்டும் என என்னால் ஊகிக்க முடிந்தது.

அவளின் சேலை கண்ணாடிச் சருகு போல மெலிதாக செமி டிரான்ஸ்பேரண்ட்டாக இருந்தாலும் அவள் எங்களுக்கு வலப்பக்கமாக சோபாவில் உட்கார்ந்திருந்ததால் அவளின் தொப்புளை என்னால் பார்க்கவே முடியவில்லை. அவள் எழுந்து நடந்த போதும் அவளின் சேலையையும் ஊடுருவி அவளின் வயிற்றில் தொப்புள் பகுதியை பார்க்க முயற்சிக்க எனக்கு ஏதோ போல இருந்தாலும் அவளின் திறந்திருந்த இடுப்பையும் கனிந்திருந்த மாங்கனிகளையும் பார்த்து ரசித்து முடிந்தவரை நினைவிலிருத்திக் கொண்டேன். (அட அப்பறமாய் கை அடிக்கும் போது உதவும் இல்லையா). அவள் நடக்கும் போதெல்லாம் அவளது குண்டிக் கோளங்கள் இரண்டும் பழைய கால கடிகார பெண்டுலம் போல இடமும் வலமுமாய் அசைந்தாடி என் உள்ளம் கொள்ளை கொண்டன.

அவள் எனக்கு யாரோ ஒரு நடிகையை நினைவுபடுத்தினாள். ஆனால் எந்த நடிகை என என்னால் அப்போது முடிவெடுக்க முடியவில்லை. சின்னதான மெலிதான ஒரு வாட்ச் அவள் கையில். சோபாவில் உட்கார்ந்து பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது அவள் தன் இடது உள்ளங்கையில் ஏந்தி அவளின் தொடையில் தன் முழங்கையை ஊன்றிக் கொண்டு ஆர்வமாய் நாங்கள் பேசுவதை கண்கள் மின்ன கேட்டபடி எங்களின் ஜோக்குகளுக்கு அழகாய் சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள். கொஞ்ச நேரத்தில் உள்ளே தூங்கிக் கொண்டிருந்த குழந்தை விழித்து எழுந்து அழ, அர்ச்சனா எழுந்து சென்று குழந்தையை தூக்கிக் கொண்டு ஹாலுக்கு வந்தாள்.

“இங்க பாரு. இங்க பாரு. மாமாவை பாரு. உனக்காக கிப்ட் எல்லாம் வாங்கிக் கிட்டு வந்திருக்காரு" என்றபடி அவள் என் அருகில் வந்து நிற்க நான் வாங்கி வந்திருந்த கிப்ட்டை எடுத்து குழந்தை கையில் கொடுத்தேன். கொஞ்ச நேரம் அலங்க மலங்க விழித்த குழந்தை என் கையில் இருந்த பார்சலை வாங்கி சமத்தாக அம்மாவிடம் கொடுத்து விட்டு அடுத்ததாக என் மடியில் வைத்திருந்த என் பைக் சாவியை நோக்கி தாவியது. நான் எடுத்து நீட்டிய சாவிக் கொத்தினை பிடித்து குழந்தை இழுக்க நான் இதை சாக்காய் கொண்டு குழந்தையை என்னிடம் வரச் சொல்லி கை நீட்ட சிரித்துக் கொண்டிருந்த குழந்தை என்னிடம் வர மறுத்து இன்னும் அர்ச்சனாவுடன் ஒட்டிக் கொண்டது. இப்போது அர்ச்சனா குழந்தையை என்னிடம் தர முயற்சித்தாள். ம்ஹீம். குழந்தை அம்மாவோடு இறுக்கி பிடித்து ஒட்டிக் கொண்டது.

குழந்தையை நான் வாங்க முயற்சித்ததில் என் இடது கை குழந்தைக்கும் அவளின் முலைக்கும் நடுவில் போனது. இது வரை குழந்தையை வாங்கும் சாக்கில் எத்தனை ஆண்ட்டிகளை சரியாக அங்கே உரசி இருக்கிறேன்? நானா இந்த சான்ஸை விடுவேன்? எனது இடது புறங்கையில் அவளின் மென்மையான முலைகள் கொஞ்ச நேரத்துக்கு அழுத்தின. அவள் இதை உணர்ந்தாளா என்பது எனக்குத் தெரியாது.

ஆனால் நான் அந்த முலைகளின் திண்மையை என் கையில் உணர்ந்து உள்ளுக்குள் ரசித்தபடி குழந்தையை கையில் வாங்கினேன். குழந்தையை வாங்கி என் மடியில் உட்கார வைத்துக் கொண்டு நான் வாங்கி வந்திருந்த கிப்ட் பார்சலை அவனை விட்டே திறக்க வைத்தேன். பார்சலில் இருந்த பொம்மையை தன் கையில் எடுத்துக் கொண்டு ஆர்வமாய் விளையாட ஆரம்பித்து விட்டான். இவ்வளவு சீக்கிரம் குழந்தை என்னிடம் ஒட்டிக் கொண்டது பற்றி அர்ச்சனாவும் விஜயும் சிலாகித்துப் பேசினர்.

“இவன் யாருகிட்டயும் போக மாட்டாண்டா" என விஜய் சொன்னான்.

“ஊர்லேந்து யாரும் சொந்தக்காரங்க வந்தா கூட போக மாட்டான் இவன்” என அர்ச்சனா தொடர நான் புன்னகைத்தபடி உள்ளுக்குள் என் கையில் உணர்ந்த அவளின் முலைகளின் தன்மையை எண்ணி ரசித்துக் கொண்டிருந்தேன். விரைவில் அனைவரும் சாப்பிட்டு முடித்து விட்டு கொஞ்ச நேரம் டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம். டிவியில் கண்டு கொண்டேன் கண்டு கொண்டேன் படத்தில் இருந்து ஐஸ்வர்யாராயின் பாடல் ஒன்று வர என்னை அறியாமல் நான்”வாவ்" என்றேன்.

“உங்களுக்கு ஐஸ்வர்யா ராய்ன்னா ரொம்ப பிடிக்குமா?" அர்ச்சனா சிரித்தபடி கேட்டாள்.

“அட யாருக்குத் தான் ஐஸ்ஸ பிடிக்காது? நான் ஐஸ்ஸோட பெரிய பேன். என் மேன்சன் ரூம்ல ஐஸோட போட்டோ எல்லாம் சேர்த்து வைச்சி ஒரு பெரிய ஆல்பமே வைச்சிருக்கேன்"

“அட அப்படியா? எனக்கும் கூட ஐஸ்வர்யா ராய்ன்னா ரொம்ப பிடிக்கும்.”

“அட அத ஏன் கேட்கிற? இவளுக்கு ஐஸ்வர்யான்னா உயிரு. எனக்கு இந்த சினிமால எல்லாம் இண்ட்ரெஸ்ட் இல்ல"

“நீ இன்னும் மாறவே இல்லையா? இவன் காலேஜ் படிக்கும் போதே இப்படித்தாங்க. எல்லா சேட்டையும் பண்ணுவான். ஆனா என்னமோ தெரியல. சினிமாக்கு போறதுன்னா மட்டும் ஒதுங்கிருவான்"

“நீங்க ஐஸோட புது படம் பார்த்துடீங்களா?" எனக் கேட்டாள் அர்ச்சனா.

“இன்னும் இல்லேங்க. என்ன போன வாரம் தானே ரிலீஸ் ஆச்சி? இந்த வாரம் எப்படியும் பார்த்துடுவேன்"

“ம்ஹீம். அது தான் நடக்காது. டிக்கட் எல்லாம் வித்து தீந்துருச்சி. போன வாரம் உங்கள ஸ்பென்சர்ல பாத்தமே அப்ப கூட டிக்கட்டுக்கு முயற்சி பண்ணு பாத்துட்டு கிடைக்காமத் தான் திரும்பி வந்தோம் நாங்க"

“அட எனக்கு டிக்கட் எல்லாம் ஒண்ணும் பெரிய பிரச்சனை இல்லங்க. என் மேன்சன்ல என் பிரண்ட் ஒருத்தரு அசிஸ்ட்டெண்ட் டைரக்டரா இருக்காரு. அவர் கிட்ட சொன்னா சென்னைல எந்த தியேட்ட்ர்ல எந்த படத்துக்கு எப்ப வேணும்னாலும் வாங்கலாங்க. அதிலும் நமக்குன்னா விஐபி சீட்டே கிடைக்கும்.

“அப்படீன்னா அடுத்த வீக் எண்டுக்கு எல்லோருக்கும் டிக்கட் வாங்கி கொடுங்களேன். எல்லோரும் சேர்ந்து படம் பார்க்கலாம் ப்ளீஸ்" என்றாள் அர்ச்சனா. என் அழகுத் தேவதை கேட்கும் போது மறுக்க முடியுமா? அதிலும் அவள் ஒரு குழந்தை போல ஆர்வமாய் உதடு துடிக்க கன்னங்கள் ஆர்வத்தில் சிவக்க இதழ்களை ஆச்சர்யமாய் ஓவென குவித்து ப்ளீஸ் என இறைஞ்சும் போது இது கூட செய்யா விடில் எப்படி? சரி என ஒத்துக் கொண்டு டிக்கட் கிடைத்ததும் போன் செய்து சொல்வதாய் சொல்லினேன். எனக்கு உறுதியாகத் தெரியும் தியேட்டரில் அப்படி ஒன்றும் சுவாரஸ்யமாக நடக்கப் போவதில்லை என. பின்னே என் நண்பனுடன் படத்துக்கு வரும் அவன் மனைவியை தியேட்டரின் என்னால் என்ன செய்ய முடியும்? இருந்தாலும் அவளுடன் இருந்து அவளை பார்த்து ரசிக்கும் பாக்கியமாவது கிடைக்குமே எனத் தான் நான் அவர்களுடன் படத்துக்குப் போக ஒப்புக் கொண்டதே. இப்போது அவள் எனக்கு நேரெதிரே நிறக அவளின் அழகான இடுப்பினை வெறிக்காமல் இருக்க நான் பிரம்மப் பகிரத்தம் செய்ய வேண்டி இருந்தது. அவளது இடுப்பு சேலை வயிற்றில் கொஞ்சம் ஏறி இருந்தாலும் அவளின் தொப்புள் கொஞ்சம் தெரியத் தான் செய்தது. அவள் கொஞ்சமாய் பக்க வாட்டில் திரும்ப அப்படியே எழுந்து எனது இடது கையை அவளின் புடவை மூடிய புண்டை மேட்டின் மேல் வைத்து, வலது கையால் அவளின் புட்டங்கள் தடவியபடி மண்டி இட்டு அமர்ந்து அவளின் மைதா மாவு இடுப்பில் முத்தமிடத் துடித்தேன்.

விஜய் எனக்கு இடப்பக்கம் உட்கார்ந்து என்னை கடந்து வலப்பக்கமாக இருந்த டிவியை பார்த்துக் கொண்டிருந்ததால் நான் டிவி பார்க்கிறேனா இல்லை அவன் மனைவியைப் பார்க்கின்றேனா என பார்க்க முடியாது இருந்தது எனக்கு வசதியாகப் போய் விட எனக்குள் எழுந்த மிருக வெறியை அடக்கிக் கொண்டு சமூக கட்டுப்பாடுகளுக்குட்பட்ட இயல்பானவனாய் நடிக்க முயற்சித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

அந்த வியாழக் கிழமையே எனக்கு என் நண்பன் மூலமாக அந்த சனிக்கிழமை இரவு விஐபி சீட் டிக்கட் மூன்று கிடைத்தது. சரியென அன்றிரவே நான் ஏழு மணி அளவில் விஜயின் வீட்டுக்கு போன் செய்தேன். விஜய் வீட்டில் இல்லை. அர்ச்சனா தான் போன் எடுத்தாள். இன்னும் ஆபீசில் இருந்து வரவில்லையாம்.

“அவர் எப்பவும் இப்படி லேட்டாத் தாங்க வருவாரு"

“அட ஆச்சர்யமா இருக்கே?”

“இதுல என்ன ஆச்சர்யம்?"

“இல்ல எனக்கெல்லாம் இது மாதிரின்னா சாயங்காலம் 4 மணிக்கெல்லாம் வீட்டுக்கு வரத் துடிப்பேன்"

“இது மாதிரின்னா எது மாதிரி?"

சட்டென நாக்கினை கடித்து என்னை சுதாரித்துக் கொண்டு”அதாங்க அழகான குழந்தை, அன்பான மனைவின்னு இருந்தா.”

“குழந்தை மட்டும் தான் அழகா? அப்ப நான் அழகில்லையா?"

“அட அப்படி இல்லீங்க"

“என்ன அப்படி இல்ல. நான் அழகா இல்லைங்கீறீங்களா?"

“என்னக்க உங்களை போயி யாராச்சும் அழகா இல்லேன்னு சொல்லுவாங்களா? ஒரு குருடன் கூட சொல்ல மாட்டான்"

“ம்ம்ம்ம். அதானே பார்த்தேன். சரி சரி எனக்கு ஐஸ் வச்சதெல்லாம் போதும். நீங்களும் படத்துக்கு வர்றீங்க தானே?"

“ஸ்யூர். கட்டாயம் வர்ரேங்க. என் அழகு தேவதைய பார்க்க கிடைக்கிற சான்ச மிஸ் பண்ணுவனா?"
ஐஸ்வர்யா ராயை அழகு தேவதை எனச் சொல்லும் சாக்கில் நான் அவளை தான் சொன்னேன். என் மனம் புகுந்து பார்த்தவள் போல

“ஹேய். இப்ப அழகு தேவதைன்னு என்னை சொன்னீங்களா இல்லை ஐஸ்வர்யா ராயை சொன்னீங்களா? சரி சரி சப்பை கட்டு கட்டாதீங்க. நான் கேட்டா சத்தியமா ஐஸ்வர்யாவ தான் சொன்னேம்பீங்க. இந்த ஆம்பிளைகளே இப்படித்தான். உங்க வாய்ஸ் போன்ல வித்யாசமா இருக்கே?"

ஒரு வினாடி என்னை தூண்டில் போட்டு பார்த்து விட்டு சட்டென இப்படி டாப்பிக்கை மாற்றுவது பெண்களுக்கே கை வந்த கலை என்று நினைத்துக் கொண்டு

“என் வாய்ஸ்க்கு என்ன?" என்றேன். எனக்குத் தெரியும் நான் இங்கே கரணம் தப்பினால் மரணம் என கயிற்றின் மேல் நடப்பது போல விளையாண்டு கொண்டிருந்தது.

“இல்ல உங்க வாய்ஸ் திக்கா மேன்லியா இருக்கு"

“அப் கோர்ஸ் நான் வளர்ந்த ஆம்பளைங்க. என் வாய்ஸ் மேன்லியா தான் இருக்கும்" சில்லறையை அள்ளிச் சிதறியது போல செக்ஸியாக ஒரு சிரிப்பு சிரித்த அர்ச்சனா

“அதில்லீங்க. விஜய் வாய்ஸ் போன்ல ரொம்ப சாப்டா இருக்கும். புதுசா யாராச்சும் அவர் குரல போன்ல கேட்டா லேடீஸ் வாய்ஸ் மாதிரி இருக்கும். உங்க வாய்ஸ் அப்படி இல்லாம மேன்லியா இருக்கு"

அவளுடன் பேசிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும் போல இருந்தது எனக்கு.

“உங்க வாய்ஸும் தான் பாரின் சாக்லேட் மாதிரி ஸ்வீட்டா ஸ்மூத்தா இருக்கு. பேபி வாய்ஸ் மாதிரி இருக்கு" என்றேன்.

“அட அது என் பையன் வாய்ஸா தான் இருக்கும். என் இடுப்பில தான் உட்கார்ந்திருக்கான்" என கூறி அழகாகச் சிரித்தாள் அர்ச்சனா.

“சரி சரி சரி. நான் சரண்டர்ங்க. உங்க கிட்ட பேசி ஜெயிக்க முடியாது. சாட்டர் டே ஓகே தானே உங்களுக்கு?”

“ஓகே. நான் விஜய்கிட்ட ஒல்லிடுறேன். அப்பறம் வரும் போது உங்க ஐஸ்வர்யா ராய் ஆல்பம் வச்சிருக்கேன்னீங்களே அத எடுத்துகிட்டு வாங்க பாக்கலாம்"

“சரிங்க எடுத்துட்டு வறேன்"

“அப்புறம் இன்னோரு விசயம். படம் முடியவும் எங்க வீட்டுக்கு உங்கள சாப்பிட வரச் சொன்னார் விஜய்"

“அப்ப விஜய் தான் என்னை இன்வைட் பண்றானா? நீங்க இல்லையா?"

“சே. அப்படி எல்லாம் இல்ல. யு ஆர் ஆல்வேஸ் வெல்கம். ஆமா போன வாரம் என் சமையல சாப்பிட்டுட்டு ஒண்ணும் சொல்லாம போய்ட்டீங்களே? என் சமையல் நல்லா இல்லையா?"

“சூப்பரா இருந்துச்சுங்க. ஏதோ பேச்சு மும்பரத்துல சொல்ல மறந்துட்டேன். நான் சாப்பிட்ட அளாவில இருந்தே உங்களுக்கு தெரிஞ்சிருக்கணுமே?"

“கவனிச்சேன் கவனிச்சேன். நல்லா ரசிச்சு சாப்பிட்டீங்க. ஆனா ஒண்ணுமே சொல்லாம போயிட்டீங்களேன்னு தான் கேட்டேன். நீங்க வீட்டுச் சாப்பாடு சாப்பிட்டு ரொம்ப நாளாச்சா?"

“அதனால மட்டுமில்லங்க. உங்க சமையல் பிரமாதம். உங்க கை மணத்துக்கு விஜய் தினத்துக்கும் ஒரு தங்க வளையல்ல வாங்கி மாட்டனும்?"

“ஆமா உங்க பிரண்ட்ட நீங்க தான் மெச்சிக்கனும். அவர் என் சமையல சாப்பிடுறதே ரொம்ப கம்மி. மதியம் லஞ்சு அவர் ஆபீஸ் கேண்டீன்ல தான் சாப்பிடுவார். சில நேரம் நைட்டு வர லேட்டாகுதுன்னு டின்னர் கூட அங்க தான்”

“ம்ம்ம்ம்"

“சரிங்க. அப்பறம் சனிக்கிழமை பார்க்கலாம்"

“பை"

அர்ச்சனா போன் வைத்த சத்தம் கேட்ட பின் ஆசையாய் போனுக்கு ஒரு முத்தமிட்டேன் நான். ஆம் இந்த ஒரே வாரத்தில் அவள் மீதான மோகம் எனக்கு தலைக்கேறி இருந்தது. இப்ப என்னதான் நடந்தது? நான் அவளுக்கு நூல் விட்டேனா இல்லை அவள் எனக்கு நூல் விட்டாளா? இல்லை எல்லாமே என் மனப்பிரம்மையா? அடச்சீ கேடு கெட்டவனே. உன்னோட பெஸ்ட் பிரண்டோட பொண்டாட்டிய பத்தி கண்டபடி நினைக்கிறாயே காமாந்தகாரா என எனக்குள் மனச்சாட்சி கூவியது. அவள் ஏதோ இயல்பாக இனிமையாக பேசியதை என் கேடு கெட்ட மனசு கண்ட மாதிரி எடுத்துக் கொள்வதாகத் தோன்றியது. எது எப்படியோ அந்த நிமிடத்தில் இருந்து என் மனம் வரப்போகும் சனிக்கிழமை இரவுக்காக காத்திருக்கத் தொடங்கியதென்னவோ நிஜம்.

எதிர்பார்த்திருந்த சனிக்கிழமை மாலையும் வந்தது. கேசுவலாக ஒரு டீசர்ட்டும் கிரே கலரில் ஜீன்சும் அணிந்து சிகே கலோனை கொஞ்சம் அதிகமாகவே தெளித்துக் கொண்டு கிளம்பினேன். கிளம்பும் முன்னே நான் போன் செய்து அவர்களிடம் சொல்லி விட்டதால் அவர்கள் ரெடியாக இருந்தார்கள். நான்

காலிங் பெல் அடிக்க வந்து கதவு திறந்தது விஜய்.

“ஒரு நிமிசம்டா. அவ குழந்தைக்கு ஜட்டி மாத்திகிட்டு இருக்கா. கிளம்பப் போறப்ப ஒண்ணுக்கு போய்ட்டான்"

வீட்டுக்குள் போய் நான் உட்கார்ந்த கொஞ்ச நேரத்தில் அர்ச்சனா வீட்டுக்குள்ளிருந்து குழந்தையை தூக்கிக் கொண்டு வந்தாள். நான் அசந்து போனேன். அவளின் கொள்ளை அழகு என் மனதை கொள்ளை அடிக்க நான் இமைக்கவும் மறந்தேன். ஏதோ பேன்சி சேலை அனிந்திருந்தாள் அர்ச்சனா. ஆரஞ்சும் சிவப்பும் கலந்து அவளின் பொன்னிற மேனியில் அந்த சேலை தழுவி இருந்த அழகு காணக் கண் கோடி வேண்டும். தலையில் மல்லிகைச் சரம் சூட்டி முகத்தில் தவழும் புன்னகையுடன் அவள் என்னை வரவேற்று தன் கையில் இருந்த குழந்தையை விஜயிடம் கொடுத்தாள்.

ஹாலில் இருந்த பெரிய நிலைக்கண்ணாடி முன் நின்ரு கொண்டு குழந்தையை சுமந்திருந்ததால் கொஞ்சம் கசங்கி இருந்த தன் சேலைய்சி சரி செய்தபடி என்னை ஒரு ஓரமாகப் பார்த்து போகலாமா? என்றாள். சே. இப்படியா அவளை பார்க்கிறது? நான் பார்த்ததை அவள் பார்த்து விட்டாளே என என்னை நானே எனக்குள் திட்டிக் கொண்டேன். விஜய் குழந்தையுடன் அவர்கள் இருந்த அபார்ட்மெண்ட்டின் மாடிப்படிகளில் (ஆம் அவர்கள் இருந்தது இரண்டாவது மாடியில்) இறங்கத் தொடங்கி இருக்க அவளை பின் தொடர்ந்து வாசல் கதவு வரை வந்த நான் விஜய் ஏற்கனவே படிகளின் கீழ் வரை சென்று விட்டதை பார்த்து,”கொஞ்சம் தண்ணி கொடுங்களேன்" என்று வேண்டுமென்றே தாமதப்படுத்தினேன்.

“ஒரு நிமிசம். இதோ கொண்டு வறேன்" என அர்ச்சனா தன் முலைகளும் குண்டியும் அதிர்ந்தாட கிச்சனுக்குப் போனாள். நான் அவளது இடுப்பை பார்த்து ரசித்தேன். அவளின் தூக்கிய புட்டங்கள் அந்த பேன்சி புடவையில் இன்னும் எடுப்பாகத் தெரிந்தன. அவள் கொணர்ந்த தண்ணீரை குடித்த பின் அவளுக்கு கதவினை பூட்ட உதவும் சாக்கில் அவள் பக்கம் போய் மெல்ல மூச்சிழுத்தேன். மல்லிகையும் அவளின் பெண்மையும் கலந்து சுகந்தமாய் மணம் வீசியது. அந்த சுகந்த சுகத்தில் என் மனம் ஆழ்ந்து மயங்கி கிறங்கி நான் இருக்க

“என்ன கொண்டு வந்தீங்களா?" என்ற அர்ச்சனாவின் குரல் என்னைக் கலைத்தது. ஒரு விநாடி திக்குமுக்காடிப் போய் பின் சமாளித்துக் கொண்டு

“என்ன கொண்டு வர?" என்றேன்.

“ஐஸ்வர்யா ராய் ஆல்பம் இருக்குன்னு சொன்னீங்களே. அதான்.”

“சூட். சாரிங்க சுத்தமா மறந்தே போய்ட்டேன்"

தன் இடுப்பில் இரு கைகளையும் வைத்துக் கொண்டு தன் கண்ணில் பொய்க் கோபம் காட்ட தன் மாறினை மேலெ உயர்த்திக் கொண்டு”அன்னைக்கு போன்ல கூட ஞாபகப்படுத்தினனே?" என்றாள்.

“அடுத்த தடவை கட்டாயம் கொண்டு வாறேன்" என்றேன்.

அவள் இப்போது படிகளில் எனக்கு முன் இறங்கத் தொடங்க நான் மேலேயே கொஞ்சம் பொறுத்திருந்து அவளின் குண்டிகள் அசைந்தாடும் அழை பார்வையால் அள்ளிப் பருகியபடி நின்றிருந்தேன். அவள் ஹை ஹீல்ஸ் செருப்புகள் அணிந்திருந்தாள். அவளின் கைகள் கைப்பிடிச் சுவற்றினை பிடித்திருக்க அவளின் நடையில் சின்னதாக ஒரு தயக்கம். தடுமாற்றம்.

“என்னாங்க ஆச்சு? ஏதும் பிரச்சனையா” எனக் கேட்டேன் நான்.

“அது ஒண்ணும் இல்லங்க. இந்த ஹை ஹீல்ஸ் தான் பிரச்சனை. இப்பல்லம் ரெகுலரா ஹை ஹீல்ஸ் போடுறதில்ல. இப்படி எப்பவாச்சும் வெளில போனாத் தான் போடுறேன். அதான் கால் கொஞ்சம் வலிக்குது. கொஞ்ச நேரம் பழகீட்டா சரியாயிடும்” என்றாள் அர்ச்சனா.

“அப்படி கஷ்டப்பட்டு ஏங்க ஹை ஹீல்ஸ் போடணும். வேற செப்பல் வேணும்னா மாத்திகிட்டு வாங்க”

“இல்லங்க இருக்கட்டும். கதவை எல்லாம் பூட்டியாச்சி. அவர் வேற ஏற்கன்வே கீழ இறங்கி போயிட்டாரு. லேட்டா போனா கத்துவாரு. கொஞ்ச நேரத்துல பழகிடுச்சுன்னா சரியாப் போகும்”
இப்படி சொன்னபடி இன்னும் 4 அல்லது 5 படிகள் தான் இறங்கி இருப்பாள். அவளின் ஹை ஹீல்ஸ் புரட்டி விட்டுவிட கால்களை மடக்கி விழத் தெரிந்தாள். ஆனால் கவனமாக கைப்பிடிச்சுவற்றினை பிடித்துக் கொள்ள நான் அனிச்சையாய் அவளை பின்னால் இருந்து தாங்கிக் கொண்டேன்.

“என்னங்க? ஆர் யு ஆல்ரைட்?”

“பைன். தேங்க்ஸ். எப்படியோ ஸ்லிப் ஆயிடுச்சி. நீங்க கொஞ்சம் முன்னாடி போறிங்களா? நான் இந்த படில மாத்திரம் உங்க தோளைப் பிடிச்சிகிட்டு இறங்கிக்கிர்றேன்?”

“சரிங்க இதுல என்ன இருக்கு?” நான் அவளின் கை ஒன்றினை பிடித்தபடி அந்த குறுகலான படிக்கட்டுகளில் இடம் மாறிக் கொண்டோம். அவளுக்கு முன்னால் நான் வந்ததும் என் தோளின் மேல் தன் கை போட்டு அவள் பிடித்துக் கொள்ள இருவரும் மெல்ல படிஒ இறங்கினோம். படிக்கட்டுகளில் ஓரிரு முறை அவள் தடுமாறிய போது என் தோளினை பிடித்திருந்த அவளின் பிடி விழுந்து விடக் கூடாதே என்ற பயத்தில் இறுக ஒரு தடவை அவளின் கூரான மார்புகள் என் முதுகில் உரசின. என் தோளின் மேல் இருந்த அவளின் கையின் மேல் என் இடது கையை வைத்து அவளின் விரல்களை பிடித்தபடி என் வலக்கையால் படிச் சுவரின் கைப்பிடியை பிடித்திருந்தேன் நான். நான் அவளைத் தொடுவதென்னவோ கையில் தான். ஆனால் அதுவே எனக்கு கிறக்கம் தந்தது. ஏதேனும் சல்லித் தனமாக முயற்சித்து அவள் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையையும் என் நல்ல பெயரையும் கெடுத்துக் கொள்ள வேண்டாமே என கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு இருந்தேன் நான். மாடிப்படிகள் திரும்பும் இடத்தில் எல்லாம் சமதளமாக அவள் கிட்டத்தட்ட என்னை பின்னால் இருந்து அணைப்பது போல் இருக்க என் முதுகில் அவளது முலைகள் அழுந்திப் பிதுங்கின.

நான் இப்படிப்பட்ட சந்தர்ப்பங்களில் வேண்டுமென்றே மெல்ல நடந்து அந்த இன்பத்தை இன்னும் இன்னும் என இழுக்கப் பார்த்தேன். அவளின் முலைகளின் திண்மை கலந்த மென்மை என் முதுகில் அருமை. அப்படியே திரும்பி அவளின் முலைகளில் முத்தமிட வேண்டும் போலத் தோன்றியது.

இல்லை அப்படியே அவளை என் முதுகில் தூக்கி உப்பு மூட்டை சுமக்க வேண்டும் என தோன்றியது.  கொடி போல இருப்பதால் அதிகம் ஒன்றும் கனம் இருக்காது எனத் தோன்றியது. இப்போது என் முதுகில் அவள் முலைகள் அழுந்தின. அடச்சே அதற்குள் கிரவுண்ட் ப்ளோர் வந்து விட்டோமா. விஜய் படிக்கட்டுகளின் அடியில் காணவில்லை. அவன் பார்க்கிங் ஏரியாவுக்கு தனது பைக் அருகில் சென்றிருப்பான். இருவரும் இறங்கிய அடுத்த வினாடி நான் வேகமாய் அவளுக்கு முன்னால் நடக்கத் தொடங்கினேன் எங்கள் இருவருக்கும் இடையே போதுமான இடைவெளி விட்டு.

“எங்கடா இவ?" பைக் அருகில் நின்றிருந்த விஜய் சலித்துக் கொண்டான்.

“வீட்ட பூட்டிட்டு வரங்கடா. இதோ வந்துட்டாங்க பாரு"

“என்ன ஆச்சு? ஏன் இவ்ளோ நேரம்?"

“என் ஹை ஹீல்ஸ் பாடா படுத்தீருச்சு. அதனால ஸ்டெப்ஸ்ல கொஞ்சம் மெல்லமா நடந்து வந்தேன்"

நான் அவளுக்கு உதவியது குறித்து அடுத்து சொல்லப் போகிறாள் என நினைத்தேன். ஆனால் அவாள் ஏதும் சொல்லவில்லை. இவ ஏன் அவன் கிட்ட இதை பத்தி சொல்லல? எனது அழுக்கு மனசு திரும்ப ஏதேதோ கற்பனை செய்யத் தொடங்கியது. அவர்கள் விஜயின் பைக்கில் ஏற நான் என் பைக்கில் ஏறினேன். அந்த் அபைக்கில் இருந்து அவள் இந்த பக்கம் திரும்பி என்னை பார்த்து”தேங்க்ஸ்" என சத்தம் வராமல் உதடு மட்டும் அசைக்க, நான் எனது பைக்கின் பின்னால் இருந்த என் ப்ரீப் கேசில் இருந்து நான் கொண்டு வந்திருந்த எனது ஐஸ்வர்யா ராய் ஆல்பத்தினை வெளியில் எடுத்து அவளுக்கு காட்டினேன். அவள் பார்த்த பார்வையே”சீட்டர்" என்று சொன்னது. இதை அடுத்து இரண்டு பைக்குகளும் தியேட்டருக்கு விரைந்தன.

தியேட்டரில் விஜய் எனக்கும் அர்ச்சனாவுக்கும் இடையில் உட்கார்ந்தான். அட நான் வேறு என்ன எதிர்பார்த்தேன்? அவன் தன் பொண்டாட்டியை என்னருகில் உட்கார வைப்பான் என்றா? அர்ச்சனாவின் மடியில் குழந்தை. இண்டர்வெல் வரை ஒன்றுமே நடக்கவில்லை. எல்லோரும் படம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம். இண்டர்வெல் விட்டதும் அர்சனா கையில் இருந்த குழந்தையை நான் வாங்கிக் கொஞ்சிக் கொண்டிருந்தேன். விஜய் எழுந்து நின்று சோம்பல் முறித்து அவளிடம் என்ன வேண்டும் எனக் கேட்டான். அர்ச்சனா உடனடியாய் ஐஸ்க்ரீம் என்றாள். சரி என நான் எழுந்து நின்று குழந்தையை அர்ச்சனாவிடம் கொடுத்து விட்டு விஜயுடன் கிளம்ப யத்தனித்த போது விஜய் சொன்னான்.

“டேய். நீ பேசாம இவன் கூட இரு. இப்ப ரெண்டு பேரும் இவன விட்டுட்டு கிளம்பினா அழுவான். நான் வந்தப்புறம் நீ டாய்லெட் போறதான்னா போய் வா"

விஜய் போனதும் அர்ச்சனா தன் கையில் இருந்த குழந்தையின் உணவு டப்பாவை திறந்தபடி வந்து விஜயின் சீட்டில் அமர்ந்தாள்.

“இந்தாங்க. நீங்க சாப்பாடு கொடுங்க" என குழந்தையை அவளிடம் நீட்டினேன்.

“உங்களுக்கு ப்ராப்ளம் இல்லேன்னா நீங்களே அவனை வச்சிக்கங்க. நான் ஸ்பூன் வைச்சு இப்படியே ஊட்டுறேன்" என்றாள் அர்ச்சனா. இப்போது அவனுக்கு ஊட்டும் போதெல்லம் அர்ச்சனா எனக்கு ரொம்ப அருகாமையில் வந்தாள். அவ்வப்போது முன்னால் குனிந்து அவன் வாயினை தன் கர்சீபால் துடைத்தாள். புன்னகைத்தபடி”என்னங்க படம் பிடிச்சிருக்கா?" என்றாள்.

“படம் ஆகா ஓகோன்னுல்லாம் சொல்ல முடியாது. கதையும் அப்படி ஒண்ணும் ரொம்ப நல்ல இல்ல. எல்லாம் போக எனக்கு முன்னாடி சீட்டுல இருக்கற ஆள் நல்ல உயரம். வழுக்கை வேறயா? பாதி நேரம் அவர் மண்டை தான் தெரியுது எனக்கு. பட் எனிஹவ், நான் இன்னைக்கு இந்த படத்துக்கு வந்தது படத்துக்காகவோ இல்ல கதைக்காகவோ இல்ல”

“ம்ம்ம். எனக்குத் தெரியும் உங்க அழகு ராணிய பார்க்க”

இருவரும் புன்னகைகளை பரிமாறிக் கொண்டோம்”ஹேய் சீட்டர் ஏன் ஆல்பம் கொண்டு வரல்ன்னு என்கிட்ட பொய் சொன்னீங்க?"

“சும்மா. உங்க ரியாக்சன் எபப்டி இருக்குன்னு பாக்கத்தான்"

“சரி என் ரியாக்சன் எப்படி இருந்துச்சாம்?"

“அப்பாடி. என்ன ஒரு ஏமாத்தம் உங்க முகத்துல"

திடீரென அவள் ஏதோ வாசம் கண்டது போல”ம்ம்ம்ம்ஹாஆ" என ஆழ மூச்சிழுத்தாள்.

அடுத்து”ம்ம்ம்ம். வாவ். நல்ல செக்சி ஸ்மல். அதென்ன கலோனா? உங்க கலோனா? உங்க கிட்ட இருந்து தான் அந்த வாசம் வருதா?"

“என்ன வாசம்? தெரியலையே?"

“இன்னைக்கு கலோன் போட்டிங்களா இல்லையா?"

“ஆமா கலோன் போடிருக்கேன்"

“எங்க போட்டிங்க?"

“ஏன் கேட்கிறிங்க?"

“அட இந்த ஸ்மல் உங்க கிட்ட இருந்து தான் வருதான்னு பார்க்கறதுக்காக கேட்டேன்"

“ஏங்க இந்த ஸ்மெல் உங்கள பாதர் பண்ணுதா?"

“அதெல்லாம் இல்ல. ரொம்ப நல்லா இருக்கு. சொல்லுங்க எங்கே கலோன் போட்டீங்க?"

“என் கழுத்துலேயும் காதுக்கு பின்னாடியும்"

என்னருகில் வந்த அர்ச்சனா என் காதுக்கருகில் வந்து ஆழ மூச்சிழுத்தாள். அவள் ஏதோ எனக்கு முத்தம் தர நெருங்குவது போல எனக்குள் குறுகுறுத்தது.

“ம்ம்ம்ம். நீங்க தான். ஆமா என்ன கலோன் இது?"

“சிகே அப்ஸ்சசன் (CK obsession)"

விஜய்க்கும் இதே கலோன் வாங்க வேண்டும் எனச் சொன்னாள். நான் சுற்றும்முற்றும் விஜய் வருகிறானா எனப் பார்த்தேன். அவன் வருவது போலத் தெரியவில்லை. அர்ச்சனா குழந்தைக்கு சாப்பாடு கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“நீங்க கூட ஏதோ நல்ல ப்ர்ஃப்யூம் போட்டிருக்க மாதிரி தெரியுதே? என்ன குக்கும்பர் பர்ஃப்யூமா?"

“முக்கும்பரா? இல்லையே? நான் ஜாஸ்மின்ல போட்டிருக்கேன். வேற யாராச்சும் இருக்கும்"

“இல்லைங்க. நீங்க என் கிட்ட வந்தப்பதான் வாசம் நல்லா இருந்துச்சி. உங்க ப்ர்ஃப்யூம் தான்"

“குக்கும்பர் பெர்ஃப்யூம் நான் போடலேங்கைறேன். வேணும்னா நல்ல மோந்து பாருங்க" என என்னருகில் தன் உடல் சாய்த்து தன் கை தூக்கினாள். ஒரு வினாடி திகைத்துப் போன நான்

“எங்க போட்டிருக்கீங்க ப்ர்ஃப்யூம்?" எனக் கேட்டேன். அவள் தன் இடது கையை மேலே தூக்கி தன் அக்குளை காட்டினாள். இன்னும் அவளின் கை உயர்ந்தே இருக்க அவளின் தூக்கிய கையால் இறங்கிய சேலை முந்தானை அவளின் இடது முலையின் உருண்டைத் தன்மையை ஜாக்கட்டுடன் காட்டியது.

இண்டர்வெல் நேரம் என்பதால் தியேட்டரில் அனைத்து விளக்குகளும் எரிந்து கொண்டிருந்தன.

பெரும்பாலான கூட்டம் டாய்லெட், ஸ்நாக் வாங்க என வெளியேறி இருக்க, நான் ஏதோ தைரியத்தில் இன்னும் பக்கமாக குனிந்து அவள் உருண்டை முலைக்கருகே சென்று ஆழ மூச்சிழுத்தேன். அவள் வாசம் என்னை கிறங்கடித்தது. அப்படியே அந்த முலையில் சய்ந்து விட வேண்டும் போலத் தோன்றியது. அதே பொசிசனில் இருந்த படி நான் என் முகம் மட்டும் உயர்த்தி அவள் முகம் பார்த்து

“ஆர் யூ ஸ்யூர் இது ஜாஸ்மின்? எனக்கென்னமோ குக்கும்பர் மாதிரிதான் தெரியுது" என்றேன். அவளின் அழகு என்னை உணர்விழக்கச் செய்தது. நேருக்கு நேராய் என் கண்களுக்குள் பார்த்தபடி இருந்த அவளின் இமைப்பட்டாம் பூச்சிகள் படபடக்க, நான் கள்ளுண்ட வண்டாய் காந்தம் அருகே இரும்பாய் தடுமாறினேன். அவளின் உதடுகள் அடடா. கனிரசம் சொட்டும் இதழகள் நான் நான் படித்ததை நினைவூட்டின. அடிக்கொரு தரம் அவள் தன் உதட்டினை தன் வாயினுள் செக்சியாய் இழுத்து இழுத்து ஈரப்படுத்திக் கொள்வதில் பளபளத்தன அக் கோவை இதழ்கள். அந்த தியேட்டரின் அழுது வடியும் விளக்கொளியிலும் அத்தனை சத்தத்திலும் கூட நான் மெய்மறப்பது போல உணர்ந்தேன். இவளுக்கு மெஸ்மரிசம் தெரியுமோ எனக்கூட எண்ணினேன் நான். மெஸ்மரிசத்தில் இருப்பவரை நனவுலகிற்க்கு கொண்டு வரும் விரல் சொடுக்கின் சத்தம் போல அர்ச்சனாவின் குரல்.

“கமான். யூ சீட். நான் என்ன பெர்ஃப்யூம் அடிச்சேன்னு எனக்குத் தெரியாதா? ஜாஸ்மின் தான்"

“ஆர் யூ ஸ்யூர்?"

இப்போது தன் இடது கையை தூக்கி தன் தோள்பட்டையில் தானே முகர்ந்து கொண்டாள். இப்போது அவளின் இடது முலை உருண்டையாய் முழுதாய் தெரிய, தூக்கிய கைகளால் அவளின் உள்ளடங்கிய அழகிய வயிறும் தெரிந்தது. நான் கொஞ்சம் குனிந்து அவளை முகர்ந்த அதே போசில் இருந்தேன் அவளிடம் இருந்து பதிலை எதிர்பார்ப்பது போல.

“ம்ம்ம்ம். இப்ப ஐம் நாட் ஸ்யூர். ஜாஸ்மின் தான் போட்டதா ஞாபகம்"

“இருக்கலாம். ஒரு வேளை உங்க சோப், உங்க உடம்பு, உங்க வேர்வை எல்லாம் அந்த ஜாஸ்மின் கூட கலந்ததால இப்படி ஸ்மல் வருதோ என்னமோ?" என்று சொல்லி அடுத்து விஜய் வந்து விடப் போகிறானே என்ற பயத்தில் நான் நேராய் உட்கார்ந்தேன்.

“எது எப்படியோ? நீங்க என்ன எப்ப பாத்தாலும் ஏதாவது கன்ஃப்யூஸ் செஞ்சு டிஸ்டர்ப் பண்ணி கிட்டே இருக்கீங்க" இப்போது அவள் புன்னகை ஏதோ வித்யாசமாகப்பட்டது எனக்கு. அந்தப் புன்னகையில் கொஞ்சம் வெட்கமும், கொஞ்சம் குறும்பும் கலந்து தெரிந்தது. இந்தப் பெண் தான் என்ன அழகு?

அவளின் ஒவ்வொரு அசைவும் ஒவ்வொரு சொல்லும் செயலும் என்னை இன்னும் உன்மத்தம் கொள்ளச் செய்ய டீன் ஏஜில் பக்கத்தில் எந்தப் பெண்ணை பார்த்தாலும் வேர்த்து விதிர் விதிர்த்து தவி தவிக்கும் அந்த அடலசண்ட் உணர்வு எனக்குள் இவள் அருகில் இருக்கும் போதெல்லாம். அடுத்து கொஞ்ச நேரம் இருவரும் ஏதும் பேசிக் கொள்ளவில்லை. அர்ச்சனா குழந்தைக்கு தொடர்ந்து ஊட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.
அடுத்து ஓரிரு நிமிடங்களில் விஜய் கையில் ஐஸ்க்ரீம் கோன்களுடன் ஐஸ்கிரீம் பார்லரின் இருக்கும் கூட்டத்தை பற்றி சலித்துக் கொண்டபடி வந்து சேர்ந்தான். அர்ச்சனா எழுந்து நின்று என் கையில் இருந்து குழந்தையை வாங்கிக் கொண்டு தன் சீட்டில் போய் அமர்ந்தாள். படம் போட்டு கொஞ்ச நேரத்தில் குழந்தை அழத் தொடங்கினான். முதலில் சிணுங்கலாக ஆரம்பித்த அழுகை கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் வலுப்பெற்று கரையை கடக்கும் வில்மா சூறாவளியாய் ஆரம்பித்தது. அர்ச்சனா அழும் குழந்தையை சமாதானப்படுத்த எவ்வளவோ முயற்சித்தும் பலன் இல்லை. இப்போது அர்ச்சனா விஜயிடம்

“இவனுக்கு தூக்ம் வருதுங்க. நான் வேனும்னா வெளில போய் இவன் தூங்க வச்சிட்டு அப்பறம் வறேன்" என்றாள்.

“இல்ல. என்கிட்ட கொடு. நீ தனியா குழந்தைய வச்சிகிட்டு வெளில எல்லாம் நிக்க வேணாம். நான் தூக்கிகிட்டு போறேன். எனக்கு எப்படியும் படம் பிடிக்காது" என்ரு சொல்லி குழந்தையை வாங்கிக் கொண்டு”இவன் தூங்கினப்பறம் தூக்கிகிட்டு வர்றேன்" என சொல்லி விட்டு வெளியே போனான். இப்போது நானும் அர்ச்சனாவும் மட்டும் இடையில் ஒரு காலி சீட்டுடன். என்னை பார்த்த அர்ச்சனா

“இங்க வந்து உட்காருங்க. அங்க மறைக்குதுன்னு சொன்னீங்களே" என்றாள்.

எனது அதிர்ஷ்டத்தை என்னால் நம்ப முடியாதவனாக அவள் அருகில் நகர்ந்து உட்கார்ந்தேன்.

“போன தடவ நாங்க படத்துக்கு வந்தப்ப இதே தான் நடந்துச்சி. விஜய படத்துக்கு கிளப்புறதே பெரிய விசயம். இங்க வந்தா இவன் அழுது கலாட்டா பண்ணி இதே போல அவர் தான் தூக்கிகிட்டு வெளில போனார். நான் தனியா உட்காந்து படம் பார்த்தேன்"

“கவலைப்படாதீங்க. இன்னைக்கு அட்லீஸ்ட் உங்களுக்கு கம்பனி தர நான் இருக்கேன்"

அவள் இன்னும் தன் கையில் கோன் ஐஸ்க்ரீமை வைத்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் சப்பி சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தாள். நான் எனது ஐஸ் க்ரீமை எப்போதோ சாப்பிட்டு முடித்திருந்தேன். எப்போது நான் படம் பார்ப்பதை விட்டு விட்டு அவள் ஐஸ்க்ரீம் சாப்பிடும் அழகை பார்த்து ரசிக்கத் தொடங்கி இருந்தேன் என்பது எனக்குச் சரியாகத் தெரியவில்லை. மெல்லமாக அவள் தன் நாக்கினை கொஞ்சம் நீட்டி ஐஸ்க்ரீமை நக்கி எடுத்து தன் உதடுகள் குவித்து மெல்ல உறிஞ்சி தன் வாயினுள் இழுத்து அவள் ஐஸ்கிரீம் சாப்பிடுவதை பார்த்ததே என்னை சூடாக்கியது.

“இன்னுமா அந்த ஐஸ்க்ரீம சாப்பிட்டுகிட்டு இருக்கீங்க?"

“ம்ம்ம்ம். ஆமா. எனக்கு ஐஸ்க்ரீம்னா ரொம்ப பிடிக்கும். மெல்ல ரசிச்சி ருசிச்சி சாப்பிடுவேன்"

டிடிஎஸ் டிஜிடல் டால்பி சவுண்டில் முழு தியேட்டரும் அதிர்ந்து கொண்டிருந்ததால் அவள் என்னருகே குனிந்து கிசுகிசுப்பாய் பேசினாள். நானும் அவள் பேசுவதை கேட்க அவளருகே குனிய வேண்டி இருந்தது. இருவரின் முகங்களும் ரொம்ப அருகாமையில் இருக்க நான் அவளது ஈர உதடுகளையே பார்த்துக் கொண்டிருக்கத் தொடங்கினேன். நாங்அள் இருவரும் எங்களுக்கிடையே இருக்கும் ஒரே கைப்பிடியை ஷேர் செய்ய வேண்டி இருந்ததால் எங்களிருவரின் கைகளும் ஒன்றினை ஒன்று தொட்டுக் கொண்டிருந்தன. அவளினை அடுத்து உட்கார்ந்திருந்தது 8 அல்லது 10 வயது பெண் குழந்தை. அதை அடுத்து ஒரு பாட்டி. நாங்கள் இருந்த வரிசையில் இவ்வளவு தான். இவர்கள் இருவரின் கண்களும் ஸ்கிரீனில் லயித்திருக்க நான் அர்ச்சனாவை ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என நினைத்தால் நான் எங்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் வரிசையில் இருப்பவர்களைப் பற்றித் தான் கவலைப்பட வேண்டும். ஆனால் நாங்கள் இருவருமே நன்கு சரிந்து சாய்ந்து உட்கார்ந்திருந்தோம் சேரில் கிட்டத்தட்ட படுத்த நிலையில் இருந்தோம். அவளது இடப்பக்க மாராப்பு முழுக்க விலகி அவளின் மாறின் நடுவில் இருக்க அவளது முலை முழுதுமாய் தெரிந்தது.

விரைவில் படத்தில் ஒரு பாடல் காட்சி வர அவள் தன் தலையை மட்டும் என் பக்கம் திருப்பி

“இன்னைக்கு மாடிப்படியில எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணினதுக்கு ரொம்ப தேங்க்ஸ்" என்றாள்.

“தட்ஸ் ஓகே”

“உங்க தோள்ல ரொம்ப அழுத்திட்டேன்னு நினைக்கிறேன். ஆனாலும் நீங்க சமாளிச்சிட்டீங்க"

“ம்ம்ம். அதெல்லாம் பிரச்சனை இல்லை. நீங்க அபப்டி ஒண்ணும் ஹெவி எல்லாம் இல்லை. சரி ஐஸ்கிட்ட உங்களுக்கு பிடிச்சது எது?"

“தனியா இது தான் பிடிக்கும் அது தான் பிடிக்கும்னு கிடையாது. மொத்தத்துல ரொம்ப க்யூட். அது மட்டுமில்லாம அவளோட ப்யூச்சர்ஸ் எல்லாம் பர்பெக்ட். சரி உங்களுக்கென்ன பிடிக்கும் ஐஸ்கிட்ட?"

“நீங்க அவளைப் பார்க்கிறதுக்கும் நான் அவளை பார்த்து ரசிக்கிறதுக்கும் வித்யாசம் இருக்கு" இதை சொல்லி விட்டு புன்னகைத்தேன் நான்.

“அப்படி என்னதான் வித்யாசம். சொல்லுங்களேன் நானும் தெரிஞ்சுக்கிறேன்" குறும்பாய் சிரித்தாள்.

“நான் ஒரு நடிகையையோ இல்லை பொண்ணையோ பார்க்கிறப்போ முதல்ல அவங்களோட கண்களையும் உதடுகளையும் தான் பார்ப்பேன். ஐஸோட கண்ணும் உதடுகளும் பர்பெக்ட்"

“அது மட்டும் தான் பாப்பீங்களா? கமான். எனக்குத் தெரியும் ஆம்பளைங்க என்னத்த பாப்பீங்கன்னு?" அவள் சிரித்தாள். நான் என் புன்னகையை மறைத்துக் கொண்டேன். அவளுக்கு அன்ன பதில் சொல்வதென எனக்குத் தெரியவில்லை. எனவே கொஞ்ச நேரம் அமைதி காத்தேன். அவளே பேசினாள் திரும்பவும்.

“என்ன சத்தத்தையே காணோம்? நான் சொன்னது ரைட்டா இல்லையா?"

“நீங்க சொல்றது ஒரு வழில சரிதான். ஆனா என்னை பொருத்த வறைக்கும் முதல்ல முக அழகும் வசீகரமும் தான் முக்கியம். அதுக்கடுத்து தான் வேற ப்யூச்சர்ஸ் எல்லாம் பார்ப்பேன்"

அவள் இப்போது கோனின் மேலாக இருந்த ஐஸ்க்ரீமை எல்லாம் சாப்பிட்டு முடித்த்திருந்தாள். அதை அடுத்து அவள் சுவாரஸ்யமாக ஒரு காரியம் செய்தாள். கோனை மேலே தூக்கி கோனின் கூரான அடிப்பகுதியை ஒரு கடி கடித்து சின்னதாக ஓட்டை ஆக்கி தன் உதடுகளை குவித்து கோனை மூடி உறிஞ்சினாள். (பொதுவாக நான் பார்த்தவரை குழந்தைகள் தான் இதெல்லாம் செய்வார்கள்). கோனை சப்புவதற்கு வசதியாய் அவள் இன்னும் கொஞ்சம் சரிந்து தன் தலையை பின்னால் சாய்த்துக் கொள்ள அவளின் சேலை முந்தானை விலகிய இடது மார்பு எனக்கு சரியான சைட். கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் ஐஸ்க்ரீமை உறிஞ்சி சப்பி ஆனந்தித்தித்துக் கொண்டிருந்த அர்ச்சனாவின் மேல் கொஞ்சம் ஐஸ்க்ரீம் ஒழுகியது. அதுவும் சரியாக விலகி இருந்த அவளின் சேலை முந்தானையில் கொஞ்சமும் அந்த முந்தானை விலகலில் தெரிந்து கொண்டிருந்த அந்த மனம்தக் கலசத்தின் மேல் கொஞ்சமுமாக.

“ஓ நோ" என்றபடி அவள் தனது இடது கையால் தனது சேலை மற்றும் முலையை துடைத்துக் கொண்டாள். இதை பார்த்த நான் என் ஜீன்ஸ் பாக்கட்டில் இருந்து என் கர்சீபை எடுத்து அவளுக்கு கொடுத்தேன். எனக்கு நன்றி சொன்னபடி அவள் என் கர்சீபை வைத்து தன் முலையை சுத்தம் செய்ய ஆரம்பிக்க நான்”வாவ்" என்றேன் என் மனதிற்குள். எனது கர்சீப் அவளின் முலையில். மெல்ல பஞ்சினால் ஒற்றுவது போல அர்ச்சனா தனது முலையின் மேல் என் கர்சீபை வைத்து தொட்டு தொட்டு எடுத்து சுத்தப்படுத்தி விட்டு கர்சீபை திரும்ப என்னிடம் தந்தாள். அடுத்து அவள் தனது மாராப்பினை முழுதுமாக விலக்கி உதற முதன் முதலாக முந்தானை மறைப்பில்லாமல் அவளது இரு முலைகளையும், மெலிதான வயிற்றையும் ஒரு வழியாக அவளின் ஆழத் தொப்புளையும் வெள்ளித் திரையின் வெளிச்சத்தில் கண்டேன். நன்கு துடைத்து சுத்தப்படுத்திக் கொண்டு தன் முந்தானையை எடுத்து திரும்ப தோளில் போட்டுக் கொண்ட பின் என் கர்சீபை என்னிடம் தரும் முன் கர்சீபை தன் மூக்கில் வைத்து முகர்ந்தாள்.

“ஹேய் அதே கலோனை கர்சீபிலும் தெளிச்சீங்களா?"

“ஆமாங்க. கொஞ்சமா தெளிச்சேன்"

“உங்க வாசம் எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. ஐ மீன் உங்க கலோன் வாசம்" என சிரித்தாள்.

“உங்க குக்கும்பர் பெர்ப்யூம் மாதிரி இல்லேன்னு சொல்ல வர்றிங்க. அதானே?"

அவள் தன் முகத்தை சோகமாக வைத்துக் கொண்டு”இது குக்கும்பர் இல்ல. ஜாஸ்மின்" என்றாள் செல்லமாக அழுது கொண்டு.

“நீங்க சொன்னா சரி தான்" என்றேன் நானும் விட்டுக் கொடுக்காமல்.

“அட நான் சொல்றத நீங்க நம்பல தானே? இங்க வாங்க. பக்கத்துல வந்து இன்னோரு தடவ நல்லா ஸ்மல் பண்ணி பாத்துட்டு அப்புறம் சொல்லுங்க" என்றபடி தன் உடலை கொஞ்சம் அட்ஜஸ்ட் செய்து கொண்டு இன்னும் என்னருகில் நெருங்கி வந்து கொஞ்சமாய் தன் இடது கை தூக்கிக் கொடுத்தாள்.

நானும் இன்னும் கொஞ்சம் குனிந்தேன். இப்போது அவளின் இடது முலை புடவை முந்தானை விட்டு விலகி என் முகத்தருகே மிக அருகே. அடடா. எனக்கு இப்படி ஒரு அதிர்ஷ்டமா? என திகைத்தபடி இன்னும் அருகில் போனேன். இப்போது அவளின் அக்குள் அருகில் முகம் சொண்டு செல்வது போல கொண்டு சென்று ஆனால் அவளின் இடது முலையின் மேல் பட்டும் படாமலும் என் முகம் வைத்தேன். என் உதடுகள் கிட்டத்தட்ட அவள் முலையின் மேல். அந்த க்ளோசப்பில் அவளின் முலை பிரம்மாண்டமாக எவரெஸ்ட் சிகரம் போலத் தெரிந்தது.

“இங்க பாருங்க. இந்த தடவ நல்லா மோந்து பாத்துட்டு கரெக்டா சொல்லுங்க. சும்மா என்னைய ஏமாத்தக் கூடாது" என்றாள் அர்ச்சனா. அவள் சொன்னதற்கு தலை ஆட்டுவது போல் ஆட்டி அப்படியே என் உதடுகளை அவளின் முலையில் பதித்தேன். அவளின் விலகிய சேலை முந்தானை வழியே அவளின் க்ளிவேஜ் பக்கத்தில் தெரிந்தது.

“ம்ஹீம். அங்க இல்லங்க. இங்க கழுத்துப்பக்கம்” என அவள் சொல்ல கொஞ்சம் என் முகம் உயர்த்தி அவளின் ஜாக்கட்டின் கழுத்துப் பக்கம் என் மூக்கு கொண்டு போய் அதே நேரம் அவளின் முலையின் மேல் என் உதடுகளை அழுந்தப் பதித்தேன். இப்போது அந்த முலையின் மென்மையிலும் கதகதப்பிலும் என் உதடுகள் தீப்பிடித்தது போல எரிந்தன. அப்போது எனக்கு”இவன்” படத்தில் பார்த்திபனும் சவுந்தர்யாவும் நடித்த”அப்படி பார்க்கிறதுன்னா வேணாம்” என்ற பாட்டில் அவர்களின் உதட்டில் தீ பிடிப்பது போல ஒரு காட்சி வருமே அது ஞாபகம் வந்தது. மெல்ல என் முகத்தை அவளின் முலை மேல் நகர்த்தினேன் என் மூக்கினையும் வாயினையும் அவள் முலைகளை உணர விட்டபடி. அவளின் முலைகளின் மென்மை என்னை ஆச்சர்யப்படுத்தியது. அவ்வளவு மென்மையாய் இருக்கும் அந்த முலைகள் எப்படி அவ்வளவு திடமாய் நிமிர்ந்து நிற்கின்றன? அவள் போட்டிருந்த பிரா ரொம்ப மெல்லியதாக இருக்க வேண்டும். அத்துடன் அவளின் ஜாக்கட் வேறு ரொம்ப டைட்டாக இருந்ததால் கிட்டத்தட்ட அவளின் நிர்வாண முலையை ஸ்பரிசிக்கும் சுகம் கிடைத்தது எனக்கு. என்ன ஒரு சுகம்? இருட்டினால் இடம் தெரியாமல் நான் இடிப்பதாகத் தான் அவள் கருதி இருக்க வேண்டும் என நான் நினைத்துக் கொண்டேன். கொஞ்ச நேரம் அந்த இன்ப சுகத்தில் நான் திளைத்தாலும் அவளுக்கு மேலும் சந்தேகம் வந்து விடக்கூடாதே என்பதற்காக என் முகத்தினை தள்ளி எடுத்து நிமிர்ந்தேன்.

“இப்ப நான் சொல்றேங்க கரெக்டா. இது குக்கும்பருமில்ல. ஜாஸ்மினும் இல்ல. டெஃபனிட்டா வெனிலா தான்"

“என்ன? கமான். கத விடாதீங்க. நீங்க பொய் சொல்றிங்க" என்றவள் சட்டென ஏதோ நினைவுக்கு வந்தவளாய்”ம்ம்ம். என்ன தெரியுமா? அந்த ஸ்மெல் எம் மேல சிந்தின ஐஸ்க்ரீம் ஸ்மெல். அதான் வெனிலாங்கிறிங்க” என்றாள்.

“கரெக்ட். நீங்க சொல்றது சரி தான்"

“ஹோல்ட் ஆன் ஒன் செகண்ட். இந்தப் பக்கம் ஸ்மெல் பண்ணி பாருங்க" என்றபடி தன் முந்தானையை விலக்கிக் கொண்டு தன் வலது மார்பை காண்பித்தாள். இப்போது அவளின் முந்தானை முற்றும் விலகி இரு முலைகளுக்கும் இடையே ஒதுங்கி அழகாய் தெரிந்தன. அட. இவள் டென்சன் ஆனதில் எனக்குத் தான் லாபம். இவ்வளவு அருகில் அவாளின் முலைகள் இரண்டும் என் முகத்தருகே கும்மென நிமிர்ந்து நின்றன. அவளின் முலை மலைகளுக்கிடைப் பள்ளத்தாக்கில் ஆழமாய் ஓடும் அழகிய நதி போல அவளின் சேலை முந்தானை. ஒதுங்கிய முந்தானை மேலே மட்டுமா ஒதுங்கும்? வயிற்றிலும் ஒதுங்கி இப்போது திரும்ப தொப்புள் தரிசனம். என்னை கிண்டல் செய்கிறாளா? இல்லை தன் அழகினை பார் என அழைப்பு விடுக்கிறாளா? ஒரு வினாடி நான் திகைத்துப் போனேன். உண்மையிலேயே நான் இதை எதிர்பார்க்கவில்லை. அங்கே குனிந்து மோப்பம் பிடிக்காமல் நான் கொஞ்சம் அப்படியே நின்று அவள் அழகினை பார்த்து ரசிக்கத் தோன்றியது. எனவே நான் அவளுடன் வாக்குவாதம் செய்யத் தொடங்கினேன்.

“இப்ப இதுல என்னங்க? இது குக்கும்பரா இருந்தா என்ன இல்ல ஜாஸ்மினா இருந்தா என்ன? வாட் டிபரனஸ் டஸ் தட் மேக்?"

“இப்ப இஸ்யூ என்ன ஸ்மெல்ங்கிறது மட்டுமில்ல. நீங்க என்னைய நம்ப மாட்டேங்கிறிங்க. இப்ப நான் என் சைட ப்ரூப் பண்ணனுமில்லயா? எனக்கு நல்லாத் தெரியும் நான் இன்னிக்கு ஜாஸ்மின் தான் போட்டேன்ன்னு. அதனால தான் நீங்க திரும்ப திரும்ப குக்கும்பர்னு சொல்றது எனக்கு ஆச்சர்யமா இருக்கு"

“ஓகே. ஓகே. உங்க பாய்ண்ட் எனக்கு புரியுது. எனக்கு முதல்ல ஒரு விசயம் சொல்லுங்க. உங்க வீட்டுல குக்கும்பர் பெர்ப்யூம் ஏதும் வச்சிருக்கீங்களா?"

“ம்ம்ம். ம்ம்ம்ம்ம்” சிறிதே சிந்தித்த பின் சொன்னாள்”என்கிட்ட நிறைய பெர்ப்யூம் இருக்கு. அதுல டெபனிட்டா ஏதாச்சும் ஒண்ணு குக்கும்பர் ஸ்மெல் மாதிரி இருக்கலாம்"

“ஓகே. அப்படின்னா நீங்க கிளம்பற அவசரத்துல ஜாஸ்மின்னு நெனச்சிகிட்டு குக்கும்பர் பெர்ப்யூம் ஏதாச்சும் எடுத்து அடிச்சிகிட்டு வந்திருக்லாம் இல்ல?"

“அட அப்படி ஆக வாய்ப்பே இல்லேங்க. இன்னைக்கு ட்ரெஸ்க்கு மேட்சிங்கா மல்லிகைப் பூ வாங்கி வைச்சு, அதுக்கு மேட்சா இருக்கணும்னு சொல்லி ஜாஸ்மின் பெர்ப்யூம் தான் எடுத்தேன். அது மட்டுமில்லாம உங்க பெர்ப்யூம் என்னோடதோட போட்டி போடுது. எனக்கு இப்ப உங்ககிட்ட காட்டணும் என் பெர்ப்யூமும் நல்லது தான்னு. அது தான்"

“ஓகே. ஓகே. அக்ரீட். ஒத்துக்கிர்றேன். ஒத்துக்கிர்றேன். இப்ப எங்க ஸ்மெல் பண்ணிப் பாக்க?"

“இங்க”

தன் சேலை மாராப்பை இன்னும் கொஞ்சம் மத்தியில் ஒதுக்கிக் கொண்டு தன் வலது பக்க இடுப்பினையும் தன் வலது பக்க மார்புடன் சேர்த்துக் காண்பித்தபடி இருக்க எனக்கு அப்படியே அவளின் இரண்டு முலைகளின் மேலும் கை வைத்து பிடித்து அமுக்கி அவளின் உதடுகளில் முத்தமிடத் தோன்றியது. ஆனால் நான் எனது இடது கையை அவள் சேரின் வலது கைப்பிடியின் மேல் வைத்துக் கொண்டு என் உடலை அவளின் வலது முலை நோக்கி குனிந்தேன். இப்போது என் மார்பு முழுதும் அவளின் முன்பக்கம் அழுந்த நான் இருட்டில் தடுமாறுவது போல அவளின் வலது பக்க முலையின் மேல் அன்ங்கும் இங்குமாக என் முகம் தேய்த்தேன். அந்த தேய்ப்பில் மெல்லியதாக ஒரு முத்தமும் கொடுத்தேன் அந்த மன்மத கலசத்திற்கு.

“ம்ம்ம்ம். ஹீம். அங்க இல்லீங்க. ம்ம்ம்ம்ஹீம். அங்க இல்ல. இங்க. இங்க” அவள் சொன்னாள். நான் நிமிர்ந்து அவள் முகம் பார்த்தேன். அவள் முகம் இப்போது என்னருகில். ரொம்ப அருகில். அந்த அழகிய ஆரஞ்சுச் சுளை உதடுகள். இப்போது அவள் தன் புருவங்அள் இரண்டையும் வளைத்து மேலே என்னை என்ன என கேட்பது போல போல தூக்கினாள். நான் மென்மையாக

“நீங்க இன்னும் கொஞ்சம் இந்த பக்கம் வரணுங்க. இல்லேன்னா. இருங்க" என்றபடி அவளின் வலது பக்க இடுப்பினை என் கையால் சுற்றி வளைத்துப் பிடித்து என் பக்கம் இழுத்து அவளின் வலது பக்க முலையினை முகர்ந்தேன். இந்த வாய்ப்பினை பயன்படுத்தி அவளின் வெண்ணெய் இடுப்பில் என் விரல்களை நன்கு பரப்பி அழுத்தி என் உதடுகளை அவளின் ஜாக்கட் மூடிய முலையின் மேல் தேய்த்தேன். இடை இடையே மூச்சிழுப்பது போல நடித்தேன்.

“இங்க ஒண்ணும் ஸ்மெல் இல்ல"

“அங்க இல்லங்க. கழுத்துக்கு கீழ. ம்ம்ம்ம்ம். நடுவுலங்க” என்றபடி தன் நெஞ்சினை இன்னும் அவாள் கொஞ்சம் உயர்த்திக் கொடுத்து தன் முலைகளின் க்ளிவேஜ் ஆரம்பிகும் இடத்தில் என் முகத்தினை வழி காட்ட நான் ஒன்றும் புரியாதவன் போல அந்த இடுக்கில் முழுக்க முகம் புதைத்து ஆழ முகர்ந்து கீழே கீழே என அவளின் ஜாக்கட் பட்டி முடிந்து வயிறு ஆரம்பிக்கும் இடத்தில் அந்த மென்மையான வழவழப்பான தேகத்தில் என் சூடான உதடுகள் பதித்து மூக்கால் முட்டினேன்.

“ம்ம்ம். என்னங்க. கீழன்ன ரொம்ப கீழ போறிங்க. மேல வாங்க” தன் நெஞ்சினை அவள் அமுக்கி கொடுத்து குனிய திரும்ப என் முகம் மேலே வந்த போது அவளின் முலைக்காம்பினை என் உதட்டால் உணர்ந்தேன். அடுத்து அவளின் ஜாக்கட் கழுத்து கட்டின் மையத்தில் மூக்கு வந்த போது

“இங்க லேசா பட்டர் ஸ்மெல் வருது" என்றபடி இன்னும் கொஞ்சம் மேலேறி அவளின் க்ளிவேஜில் சரியாக முகம் புதைத்து ஆழ முகர்ந்து

“ம்ம்ம்ம்ம். ஹா. ஜாஸ்மின் தாங்க. இப்ப சந்தேகமே இல்லை" என்றேன்.

“சொன்னா கேட்டா தானே? ஜாஸ்மின் ஜாஸ்மின்னு எத்தனை தடவை சொல்றது உங்க கிட்ட?"

நான் ஒத்துக் கொள்ளாத வரை அவள் விடப் போவதில்லை என எனக்கு புரிந்தது. அதே நேரம் இது தான் சாக்கென நான் திரும்ப திரும்ப இல்லை இல்லை என்று அவளை ரொம்ப நேரம் உராய்ந்து கொண்டிருக்கவும் முடியாது. குழந்தையுடன் வெளியில் போன விஜய் எந்நேரமும் ய்ஜிரும்ப வரலாம், இல்லை அவளுக்கே சந்தேகம் வரலாம். அதனால் அதற்கு மேலும் அவளை ஏமாற்றாமல் ஒத்துக் கொண்டேன். சரியென நான் அவள் மேலிருந்து விலகி

“ஒரு பெர்ப்யூம் வாசம் இவ்வளவு பிரச்சனை ஆகும்னு நான் நெனக்கவே இல்லை" என்றேன்.

“ஓஓ. அப்படீங்களா. சாரிங்க. உங்க கிட்ட பிரச்சனை பண்ணினதுக்கு. என்னை மன்னிச்சிடுங்க சார். இனிமே என்னால உங்களுக்கு ஒரு பிரச்சனையும் வராது" என்றாபடி அவள் என்னை விட்டு எதிர்ப்புறமாய் விலகை சர்ந்து உட்கார்ந்து தன் கோப முகம் காட்டினாள். அவளின் பொய்க்கோபம் எனக்குப் புரிந்தாலும் பெண்கள் கோபப்படுவது போல நடிக்கும் போது சமாதானம் செய்யாவிட்டால் அது அடுத்து நிஜக்கோபமாக மாறும் என எனக்கு நன்கு தெரியுமாதலால் நான்

“அடடா நான் அந்த மீனிங்ல சொல்லலங்க. சாரி. ஐயாம் வெரி சாரி" என்றேன்.

“விடுங்க. நான் உங்கள இனி பாக்கவோ பேசவோ போறதில்ல" இன்னும் கொஞ்சம் அவள் முறுக்கிக் கொண்டாள். எனக்கு நன்றாகத் தெரிந்தது அவளது கோபம் உண்மையானதல்ல. அடம் பிடித்து அழும் குழந்தையின் கோபம் போலத் தான் என்று. சரி என நானும் அவளுடன் சேர்ந்து இந்த ஊடல் விளையாட்டை தொடர முடிவு செய்தேன். ஏதும் தெரியாதவன் போல

“க்மான். ப்ளீங்க. அதான் சாரி சொல்லீட்டேன்ல. ஐயாம் சாரி. பிரச்சனை ஒண்ணும் இல்ல" என கெஞ்சத் தொடங்கினேன். அவளிடமிருந்து பதிலேதும் இல்லை. என் பக்கம் அவள் திரும்பவும் இல்லை. நான் அவள் கை பற்றி என் பக்கம் இழுத்தேன். அவளின் தோளினைப் பற்றி உலுக்கி என் பக்கம் திருப்பப் பார்த்தேன். ம்ஹீம். என் பக்கம் முகம் கூட திருப்பாமல் வீம்பாக இருந்தாள். நானும் ஏதேதோ சொல்லி அவளைச் சமாதானப்படுத்தப் பார்த்தேன். பிரயோஜனமில்லை. இப்போது நான் ஒரு தைரியமான முடிவெடுத்தேன். அவள் கன்னத்தை என் கையில் பிடித்து அவள் முகத்தை என் பக்கம் திருப்பினேன். இன்னும் அவள் முகமருகே போய் அவளை கண்களுக்குள்ளாக பர்த்து

“பேசுங்க ப்ளீஸ். ப்ளீஸ்ங்க" என்றேன். அவள் தன் முகத்தினை பொம்மை போல வைத்துக் கொண்டு தன் கண்களையும் இறுக்க மூடிக் கொண்டாள். அவளின் பளபளக்கும் உதடுகள் சற்றே பிரிந்து முத்தத்திற்காக ஏங்குவது போல தெரிந்தது எனக்கு. என் முகத்தினை இன்னும் அருகில் கொண்டு போய் அவளின் உதடுகளுக்கருகே போனேன் முத்தமிட்டு விடப் போவது போல அப்படியே அவளின் கன்னங்களை பற்றி இருந்தேன். தன் கண்களை மூடியபடியே அவள் தன் நாக்கினை மட்டும் கொஞ்சமாக நீட்டி தன் உதடுகளை ஈரப்படுத்தி கொண்டு இன்னும் கொஞ்சம் தன் உதடுகள் திறந்தாள்.

நான் அவளின் உதடுகளுகளை தொட்டு என் உதடுகளால் உரசி விடுவது போல போய்

“ஹேய். என்னங்க.

எவ்ளோ நேரம் இப்படி என் கூட பேசாம என்னை பாக்காம இருப்பீங்க?" என்றேன். இன்னும் பதில் இல்லை. இப்போது நான் அவளின் கன்னங்களை பிடித்திருந்த என் கையை விட்டு விட அவள் தன் முகத்தினை மறுபக்கம் திருப்பிக் கொள்ளாமல் அதே நேரம் தன் கண்களைத் திறக்காமல் இருந்தாள். இப்போது நான் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தேன் - யாரும் கவனிக்கிறார்களா இல்லை விஜய் திரும்ப வருகிறானா என. எங்களை சுற்றி இருந்த உலகம் முழுதும் திரையில் ஆழ்ந்திருக்க, விஜய் வருவது போலவும் தெரியவில்லை.

என்னிலையை கொஞ்சம் கற்பனை செய்து பாருங்கள். அரை இருட்டுத் தியேட்டரில் அழகிய ரொம்ப அழகிய பெண்ணொருத்தி அருகில் (அட அவள் என் நண்பனின் மனைவி இல்லை என யார் சொன்னது. ஆனாலும் அழகுச் சிலை தானே), கண்கள் மூடி உதடுகள் திறந்து, என் முகத்தின் வெகு பக்கதில் தன் முகம் வைத்தபடி, அவளின் சேலை முந்தானை முலைகளுக்கு நடுவில் ஒதுங்கி முலைகளிரெண்டும் விம்மித் தெறிப்பது போல ஏறி இறங்க, வெண்ணைய் இடுப்பும், ஆழத் தொப்புளும் அழகாய் தெரிய. இப்போது எனக்குள் எழுந்த கேள்வி அவளை முத்தமிடுவதா வேண்டாமா?

“அர்ச்சனா" கிசுகிசுத்தேன் நான். அவளின் வலது தோளில் கை வைத்துப் பிடித்து உலுக்கினேன்.

“தூங்குறிங்களா?" தோளில் இருந்த என் கையின் விரலை அப்படியே அவளின் கை மேலாக வைத்து தேய்த்தபடி கீழிறக்கினேன். அவளின் கை இப்போது அவளின் வலது முலையை ஒட்டி இருக்க இப்போது என் கையை என்னை நோக்கி இழுத்திருந்தால் அவளின் முலைகளின் சரி மேலாக என் கை பயணித்திருக்கும். அவ்வளவு ஏன் என் உள்ளங்கையை இன்னும் கொஞ்சம் அமுக்கி இருந்தால் போதும் அவளின் முலை மேல் என் உள்ளங்கை படிந்திருக்கும். இப்போது அவள் கொஞ்சம் நகர்ந்தாலும் போதும் அது தான் சாக்கென அவளின் முலையினை என் கையில் உணர்ந்திருப்பேன். ஆனால் அவள் ஆடாமல் அசையாமல் அப்படியே அடித்து வைத்த சிலையென இருந்தாள்.


கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக