http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : பருவக்கனி - பகுதி - 22

பக்கங்கள்

செவ்வாய், 10 மார்ச், 2020

பருவக்கனி - பகுதி - 22

குணாவின்.. திருமணம் முடிந்த.. இரண்டே நாளில்.. உடல் நலமின்றி படுத்துவிட்டாள்.. என் மனைவி  நிலாவினி..!!
திருமண அலைச்சல்.. அவளுக்கு ஒத்துக் கொள்ளவில்லை போலிருக்கிறது..! காலையிலேயே அவளை ஆஸ்பத்ரி கூட்டிப்போனேன்.
அவள் கர்ப்பம் தரித்திருப்பதால்… அதற்குத் தகுந்தார்போல.. மாத்திரை.. மருந்துகள் எழுதிக் கொடுத்தார் டாக்டர்..!! மறுபடி.. அவளை.. அவளது அம்மா வீட்டிலேயே கொண்டு போய் விட்டேன்..!!
நிலாவினி இரண்டாவது நாளாகவும்.. ஜுரவயப் பட்டிருந்தாள். மருந்து.. மாத்திரைகள் எல்லாம் எடுத்தும்.. அவளுக்கு குணமாகவில்லை..! அவள் கர்ப்பமாக இருப்பதால்.. காய்ச்சலோடு சேர்ந்து.. கை.. கால் வீக்கம்.. குடைச்சல்.. உடல் அசதி.. என படுக்கையிலேயே இருந்தாள்..!!


அன்று மதியம்… நான்  அவள் வீட்டில்  சாப்பிட்டு விட்டு என் வீட்டிற்குப் போனேன்..! காலையிலிருந்து.. ஸ்டேண்டில் சும்மாதான் உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தோம்.. அதனால் எனக்கு.. ஸ்டேண்டுக்கு போகவும் ஆர்வம் குறைந்திருந்தது..!
டிவியைப் போட்டு விட்டு.. கட்டிலில் சாய்ந்தேன். சில நிமிடங்களிலேயே.. கஸ்தூரி.. ஜன்னலில் தெரிந்தாள்.
”ஹாய்.. அண்ணா..”
”ஹாய்… கஸ்தூ..?” என்றேன்.
”தூங்கறீங்களா..?” என்று கேட்டாள்.
”ம்… இல்ல…”
”நான்.. வரலாமா..?”
”ம்…ம்ம்..! வாயேன்…!!” என்றதும் ஜன்னலில் மறைந்தாள்.
‘டொக்… டொக்..!’ என கதவைத் தட்டினாள். எழுந்து போய் கதவைத் திறந்தேன். உள்ளே வந்தாள். இரட்டைப் பின்னலில்.. வலப் பக்கத்தில்  ஒற்றை ரோஜாவை சொருகியிருந்தாள்.
”அந்தக்கா… எங்க..?” என்றாள் உள்ளே நுழைந்ததும்
”அவ.. அம்மா வீட்ல..” என்றேன்.
அவளது அடுத்த கேள்விக்கு அவசியமில்லாமல்…
”உடம்பு நல்லால்லாம..” என்றேன்.
ஆனாலும் அவள் உடனே..
”ஃபீவர் இன்னும் நல்லாகலையா..?” என்று கேட்டாள்.
”இல்ல…”
” ஹாஸ்பிடல்.. போகலையா..?”
” ம்..ம்ம்..!போனோம்..!!”
”இன்ஜெக்சன் பண்ணலையா..?”
”பண்ணியிருக்கு..”
”அந்தக்கா… ஒழுங்கா… டேப்லட்லாம் சாப்பிட்டாங்களா.. இல்லையா..?”
” ம்..ம்ம்..! அதெல்லாம் சாப்பிட்டா..”
”அப்படின்னா… ஏன் இன்னும் நல்லாகல..?”
”அதானே…தெரியலை..”
”எப்ப.. வருவாங்க…?”
”நல்லானதும்…”
” அப்ப.. நீங்க மட்டும்தான் இங்கயா..?”
”ம்…ம்ம்…”
”தனியாவே இருந்துப்பீங்களா..?”
”இத்தனை காலமும்.. அப்படித்தான இருந்தேன்..”
”சரி… போகோ.. போட்டு விடுங்க..” என்றாள். டிவியைப் பார்த்துக் கொண்டு. போகோவைப் போட்டேன். சேரை இழுத்து போட்டு உட்கார்ந்தாள்.
”ஆமா.. நீ ஸ்கூல் போகல..?” என்று அவளைப் பார்த்துக் கேட்டேன்.
”ம்கூம்..” மறுத்து தலையாட்டி..”போகல..” என்றாள்.
”ஏன்..?”
”தலைவலி…”
”தலைவலியா..?"
"ஆமா"
" தலைவலின்னு டீ வி பாக்ற..?”
”இப்பெல்லாம்.. நான் நல்லாருக்கேன்..” என்று சிரித்தாள்.
”ஓ..! அப்பறம் எப்ப தலைவலி..?”
”ஆ..! அது.. காலைல..”
”இப்ப.. இல்ல..?”
”ம்கூம்..” வேகமாக மண்டையை ஆட்டினாள்.
”ஸ்கூல் போறதுன்னா..தலை வலி.. வயித்து வலி.. எல்லாம் வந்துருமே..” என்றேன்.
டிவியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவள் என்னைத் திரும்பிப் பார்த்துச் சிரித்தாள்.
”அது.. காலைலதான்..! இப்ப இல்ல. .!!”
”ம்… இப்ப நல்லாகிருச்சா..?”
”டேப்லெட் சாப்பிட்டதுமே.. நல்லாகிருச்சு..” என்று விட்டு டிவியில் ஆர்வமானாள்.
”உங்கம்மா.. என்ன பண்ணுது..?”
”எங்கம்மா.. வீட்ல இல்ல..”
”எங்க போச்சு..?”
”தெரிஞ்சவங்கள பாத்துட்டு வரேன்ட்டு போச்சு..”
”எப்ப வரும்…?”
”ஒரு மணிநேரத்துல வந்துருவேன்ட்டு.. போச்சு..” என்ற அவள் டிவி பார்ப்பதில்தான் ஆர்வமாக இருந்தாள்.
நான் படுத்தேன்.
”சரி..கஸ்தூ..! நீ டிவி பாரு..! நான் தூங்கறேன்..!” என்றேன்.
”ஓகே..! தூங்குங்க..!!” என்றாள்.
”கதவ.. சாத்திக்க..!!”
”ம்… சரிண்ணா…” என்று.. உடனே எழுந்து போய் கதவைச் சாத்திவிட்டு வந்து உட்கார்ந்து.. டிவியைப் பார்த்தாள்…!!
என் மனைவி குணமடைய மேலும் இரண்டு நாட்கள் ஆனது..!!
மாதங்கள் ஓடின..!! பருவ நிலைகள் மாறின..!! நிலாவினிக்கு சீமந்தம் பண்ண நாள் குறிககப்பட்டது..!!
நான் கட்டிலில் சாய்ந்திருக்க.. என் மனைவி.. என் மார்பில் தலை வைத்துப் படுத்து.. என் நெஞ்சு முடியை.. விரலால் அளைந்து கொண்டிருந்தாள். நான் அவளது மேடான வயிற்றைத் தடவினேன்.
”ஏம்ப்பா…” என்றாள்.
”ம்..ம்ம்..?”
”உங்க சைடுல.. யாரையெல்லாம் இன்வைட் பண்ணப் போறீங்க..?”
”என் சைடுல பெருசா..யாரு..? பெரியம்மா.. அவ பொண்ணுக.. அவ்வளவுதான்…!!” என்றேன்.
”வேற யாரும் இல்லையா..?” என்று கேட்டாள்.
”வேற யாரு..? அதவிட்டா.. ப்ரெண்ட்ஸ்..!!”
”சொந்தத்துல.. அவ்வளவுதானா..?” முகம் தூக்கி.. என் முகத்தைப் பார்த்தாள்.
”ம்.. அவ்வளவுதான்..!!”
உதட்டில் புன்னகை தவழ மெல்லக் கேட்டாள்.
”உங்கப்பா..?”
”அவனெல்லாம் தேவையில்ல..”
”அவரு… உங்க அப்பாப்பா…”
நான் அவளை முறைத்தேன்.
”என்னருந்தாலும் அவரு.. உங்கப்பா இல்லயா..?” என்றாள்.
”அதுக்கு..?”
”கோபப்படாதிங்க..” என்று சிரித்தாள்.
”என்னால.. அவன கூப்பிட முடியாது..”
”சரி..சரி..!! நீங்க கூப்பிட வேண்டாம்..!!”
”ஏன்…நீ கூப்பிடப் போறியா..?”
”நான் இல்ல… எங்கப்பா…” என்றாள்.
நான் அமைதியானேன். என்னை அணைத்துக் கொண்டு.. என் உதட்டில் முத்தமிட்டாள்.
”ப்ளீஸ்ப்பா… உங்க கோபத்தையெல்லாம் கொஞ்சம் ஒதுக்கி வைங்க..”
”அவனப் பாத்தாலே.. நான் டென்ஷனாகிருவேன்..” என்றேன்.
”அவரு.. உயிரோட இருக்கப்பவே.. அவரை புறக்கணிக்கறது.. அவரோட.. மரணத்துக்கு சமம்…!!” என்றாள்.
மேலும் சிறிது நேரம்… அவளது மாமனாரின் அருமை பற்றி.. ஏதேதோ பேசி.. என்னை மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக்கினாள்.
” அப்பறம்.. ” மெதுவாகச் சொன்னாள்.
"அப்றம்..?"
”இன்னொரு ஆள.. விட்டுட்டிங்க..”
”யாரு…?”
” உங்களுக்கு ரொம்ப வேண்டிய ஆளு…” என்று குறுகுறுவென என்னைப் பார்த்தாள்.
யோசித்து விட்டு.. ”நீயே சொல்லு..” என்றேன்.
”தாமரை.. ” என்றாள்.
நான் திகைப்புடன் அவளைப் பார்க்க… குறும்புடன் கண்களைச் சிமிட்டினாள்.
”ஏய்… என்ன சொல்ற.. நீ. ?” என்றேன்.
”ம்..! உங்க அருமை.. தாமரையையும் இனவைட் பண்ணுங்கன்னு சொன்னேன்..”
”தாமரையையா..?”
”தாமரையையேதான்..!!”
”நிலா… அவ.. வந்தா.. உனக்கு… உன்னால….” நான் தடுமாறினேன்.
மெல்லக் கேட்டாள்.
”தாமரை.. யாரு..?”
”யாருன்னா… அவ.. ஒரு பொண்ணு…”
”ஆ.. பெரிய அறிவாளி..!! உங்களுக்கு அவ யாரு…?”
தயக்கத்துடன் பார்த்தேன்.
”என்னன்னு சொல்றது..?”
”ஏன்.. செட்டப்புன்னு சொல்றது..? ஐ மீன்.. கீப்..!!”
நான் விழி பிதுங்கி… முழித்தேன்.
”அப்ப.. எனக்கு..?” என்று கேட்டாள்.
பதில் சொல்லாமல் அவளையே பார்த்தேன். புன்னகையுடன்..
”சக்களத்தி..” என்றாள். பின்..
”உறவா.. மாத்தினா..?”
”உறவா…?”
”ம்..ம்ம்..”
”எ… என்ன உறவு..?”
”தங்கச்சி..” என்று சிரித்தாள். ”அதாவது.. என் தங்கச்சி..”
நான் வாயைப் பிளந்தேன்.
”வாய்ல… ஈ பூந்தரப்போகுது..” என்று புன்னகைத்தாள்.
”அப்பறம்.. தாமரை மேட்டர் நம்மோடயே இருக்கட்டும்..” என்றவளை வாரி அணைத்துக் கொண்டேன்..!!
நான் சொன்னதைக் கேட்டதும்.. உன் முகம் அப்படியே பூரித்துப் போனது..!
கண்கள் விரிய…
” ஐயோ.. நெஜமாவா சொல்றீங்க..?” என்று கேட்டாய்.
”ஏய்.. இதுல போய்.. உன்கிட்ட வெளையாடுவானாடி..?” என்றேன்.
”இல்லீங்க..!! என்னால நம்பவே முடியல..!!”
”நம்பு தாமரை..! நிலாதான்.. உன்னை கூப்பிடச் சொன்னா..!!”
அருகிலிருந்த.. தீபா உடனே கேட்டாள்.
”ஓ.! அப்ப நீங்களா.. கூப்பிடல..?”
”ஏய்..! கருவாச்சி… நான் கூப்பிடாம.. இப்ப யாரு கூப்பிடறாங்களாம்..?”
”நீங்கதான்..! ஆனாக்கா… அந்தக்கா சொல்லித்தான் கூப்பிடறீங்க..?” என்றாள்.
”சே.. சே..! அப்படி இல்ல.. கருவாச்சி..”
”சும்மா.. கப்சா.. விடாதிங்க.. மச்சான்..”
நீ குறுக்கிட்டு…
”ஏய்.. சும்மாருடி..” என்றாய்.
” போடி.. என்னால சும்மா இருக்க முடியாது..! ட்ரெஸ்ஸோடதான் இருப்பேன்..” என்றாள் தீபா.
நான் அவளிடம் கேட்டேன்.
”சும்மான்னா.. உங்க அகராதில என்ன அர்த்தம்..?”
தீபா லேசான வெட்கத்துடன்..
”அத வேற சொல்லனுமாக்கும்..?” என்றாள்.
நீ மறுபடி..
”அக்காவே.. எப்படிங்க…” என்றாய்.
”உனக்கு.. இன்னொரு விசயம் சொல்லனும்..”
”என்னங்க..?”
” நிலாக்கு… நம்ம விசயம் தெரியும்..!” என்றதும். . அதிர்ச்சியோடு என்னைப் பார்த்தாய்.
”என்னங்க… சொல்றீங்க..?”
”ஆமான்டி..” என்று விட்டு அவளுக்கு.. நடந்தவைகளை விளக்கமாகவே சொன்னேன். இறுதியாக.. ”இதெல்லாம் தெரிஞ்சும்.. அவ.. என்கூட சண்டை போடல..!! பத்தாததுக்கு.. உன்னை.. அவ தங்கச்சியா நெனைக்கறா..! அதான் எனக்கும் ஆச்சரியம்…!!” என நான் சொல்ல… நீ திகைப்பிலிருந்து மீள முடியாமல் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்தாய்…!!!!!!

"நானும் வரலாம்ல..?” என்று இடை புகுந்து கேட்டாள் தீபா.
அவளைப் பார்த்தேன். கண்கள் சுருங்கச் சிரித்தாள்.
”எங்க..?”
”ம்…. எங்கக்கா… வளைகாப்புக்கு…?” என்றாள்.
”ஓ..!! ம்..ம்ம்.. வரலாம்..ஆனா….”
”ஆ..! என்ன இழுவை..?”
” நீ.. சும்மாதான் வரனும்..” என்றேன்.
”சீ..” சிரித்து.. என் கையில் அடித்தாள் ”உங்கள…என்ன பண்ணனும் தெரியுமா..?”
”தெரியாதே… என்ன பண்ணனும்..?”
”ம்ம்.. நடுக் கடல்ல தூக்கி போடனும்..” என்றாள்.
அவள் கண்களைப் பார்த்து..
”கடல் என்ன.. உன் கண்கள விடவா.. ஆழம..?” என்றேன்.
”ஆஹா..” கூவினாள் ”என் கண்ணு என்ன கடலா..?”
”சாதாரண கடல் இல்ல… கரு நீலக்கடல்..” என்று சிரித்தேன்.
நான் சொன்னதைக் கேட்டுச் சிரித்த உன் கண்கள்.. நீரில் நிறைந்திருந்தன. நான் கேட்கும் முன் உன்னைப் பார்த்துக் கேட்டாள் தீபா.
”ஏய்.. லூசு.. ஏன்டி அழற..?”
”ம்கூம்..” என்று கண்களைத் துடைத்து மூக்கை உறிஞ்சினாய்.
”ஓகே… ஓகே…! ரொம்ப பீல் பண்ணாத விடு..” என்ற தீபா என்னைப் பார்த்து..
”மச்சான் பாரு… பண்றதெல்லாம் பண்ணிட்டு.. எவ்ளோ.. ஜாலியா இருக்காருனு..” என்றாள்.
நான்..  ”ம்…ம்ம்..! அதும்.. என்கூட நீ இருந்தா.. இன்னும் ஜாலிதான்..!!” என்றேன்.
நீ உதட்டில் புன்சிரிப்பை மட்டும் காட்டினாய். தீபா என்னை முறைத்துப் பார்த்தாள்.
”அப்படி பாக்காத.. கருவாச்சி..” என்றேன்.
”ஏன்…?”
”நான்தான் சொன்னேன் இல்ல.. உன் கண்கள் கடல விட ஆழம்னு.. அதுல.. விழுந்தா.. அப்பறம்… என்னால மீள முடியாது…”
”ஹூம்.. உங்களல்லாம் திருத்தவே முடியாது..” என்று அலுத்துக் கொண்டாள்.
”உன் கண்கள்ள விழுந்தா.. என்னாலயும் திருந்தவே முடியாது…”
”ஐய்யே… என்னோட கண்ணு.. அப்படியே.. ஐஸ்வர்யா ராயோட… கண்ணு மாதிரி கவர்ச்சி.. இவருனால திருந்தவே முடியாதாம்..? ஆளப்பாருங்க… ஆள… ஹூம்.."
”அட.. கருவாச்சி..! ஐஸ்வர்யா ராயோட கண்ணோட.. ஒப்பிட்டு.. உன் கண்ண.. நீயே கொறைச்சு மதிப்பிடாத..!! உனக்கு நிகர்… நீதான்..”
”ஐய்யோ… ரொம்ப ஓட்டாதிங்க…! என்னால முடியல.. அப்றம் நான்.. அழுதுருவேன். !!” சிணுங்கலாகச் சொன்னாள்.
”சே..! இல்ல கருவாச்சி.. உன்ன ஓட்டல..! நெஜமாவே… நீ எத்தனை அழகு தெரியுமா.?”
” தெரியும்.. நான் கருப்பு..! போதுமா..?”
” முதல் உலகப்போர் வரதுக்கு காரணமா இருந்த.. கிளியோபாட்ரா.. கூட உன்ன மாதிரி கருப்புதான் தெரியுமா..?”
”ஆமா.. அப்படியே இவரு போய்… பாத்தாரு அவள..!!”
”சரித்திரம் அதத்தான சொல்லுது… கருவாச்சி..”
”ஐயோ..! நான் ஒன்னும் கிளியோபாட்ரா இல்ல..! தீபா..!!” என்றாள்.
”கரெக்ட்…!! நானும் அதான் சொல்றேன்..! நீ தீபா…!!”
”போதும் சாமி..! ஆள விடுங்க..! உஷ்… அப்பா… முடியல.. என்னால…!”
”ஏய்.. நான் என்ன.. உன்ன கட்டியா புடிச்சிட்டிருக்கேன்..? என்னமோ…நீ சொல்றத பாத்தா..”
”ஐயோ..! இப்ப என்ன பண்ணனும்ங்கறீங்க..?”
”உன்னைவா..?” என நான் கேட்டதும்.. உன்னிடம் திரும்பினாள்.
”ஏய்… செங்கா.. தாயே.. என்னை காப்பாத்துடி..! இல்லேன்னா நான் அழுதுருவேன்..” என்றாள்.
நீ புன்னகைத்து விட்டுச் சொன்னாய்.
”அவங்களுக்கு.. உன்ன ரொம்ப புடிச்சு போனதுனால தான்டி.. உன்கூட உரிமையோட வெளையாடறாங்க…”
நான் தீபாவைப் பார்த்து கண்ணடித்துச் சொன்னேன்.
”ஆமா தீபா..! உன்ன ரொம்ப புடிச்சு போச்சு.. எனக்கு…!!”
அதன் பிறகு.. உன்னிடம் சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்து விட்டு… நான் கிளம்பி விட்டேன்..!!


என் மனைவியின் சீமந்தம்..!! வீடு கலகலப்பாக இருந்தது..! இரண்டு பக்க.. உறவினர்களாலும் வீடே.. அமர்க்களப்பட்டது..! என் அப்பா.. அவனது இரண்டாவது மனைவி… மகள்.. எல்லோரும் வந்திருந்ததார்கள்.
என் மனப்பகையை மறந்து.. நான் என் அப்பாவுடன் சிறிது பேசினேன்..! அவர் இங்கயே வந்துவிடப்போவதாகச் சொன்னார்.! அவரது மகளின்.. படிப்பு முடியப் போகிறதாம்..! அடுத்தது கல்யாணமாம்..!!
அந்தப்பெண்ணும்.. என்னுடன்.. நன்றாகப் பேசினாள்..! ஆனால் என்னால்தான்.. அவர்களோடு ஒட்ட முடியவில்லை..!!
நண்பர்கள் தவிற.. நீயும் தீபாவும் வந்திருந்தீர்கள்..!! யாருக்கும் எந்த.. சங்கடங்களும் இல்லை.. என்பதில் எனக்கு மகிழ்ச்சியே..!!
என் மனைவி.. தாய்வீடு போய்விட்டாள்..! முதல் இரண்டு நாட்கள்.. அவளது வீட்டில்.. அவளுடன் தங்கினேன். அப்பறம்.. அவளை அங்கேயே விட்டு.. விட்டு நான் மட்டும் அவ்வப்போது… இரவில்.. என் வீட்டில் வந்து படுத்துக் கொள்ளத் தொடங்கினேன்..!!
இரவு… பஸ் ஸ்டாண்டில்.. இருந்த உங்களைப் பார்க்க காரில் வந்தேன்..!
”உங்க கார்ல.. எங்கள ட்ராப் பண்ண மாட்டிங்களா..?” என்று கேட்டாள் தீபா.
”ம்.. சரி.. வாங்க..!!” என்றேன்.
காரில் ஏறியதும்..
”எதும்.. வாங்கித்தர மாட்டிங்களா..?” என்றாள்.
”ம்.ம்ம்..! கேளு.. என்ன வேனும்..?”
”கூ. ..லா…” என்று சிரித்தபடி சொன்னாள்.
”என்னது.. பீரா..?”என்று கேட்டேன்.
”ச்சீ..! மிரண்டா…!!” என்றாள்.
உடனே நான் போய் இரண்டு லிட்டர் மிரண்டா.. வாங்கி வந்து கொடுத்தேன்.
”வேற ஏதாவது வேனுமா..?”
”இல்ல..வேண்டாங்க..! இதுவே போதும்..” என்றாய் நீ.


தீபா ”எனக்கு வேனும்தான்..! இருந்தாலும் பரவால்ல…! இதுக்கு மேல.. உங்ககிட்ட கேட்டா.. இவ என்னை கடிச்சு கொதறிருவா..” என்று சிரித்தாள்.
நான் காரில் உட்கார்ந்து காரைக் கிளப்பினேன். தீபா எதையாவது பேசிக் கொண்டே இருந்தாள். ஆனால் நீ மிகவும் அமைதியாக இருந்தாய்.
”ஏய்.. என்ன தாமரை..! ரொம்ப அமைதியா இருக்க போலிருக்கு..?” என்று கேட்டேன்.
”இல்லங்க..” என்று சிரித்தாய்.
தீபா ”இப்பெல்லாம் எங்க அவ.. ஜாலியா இருக்கா..? அது என்னமோ.. எப்ப பாத்தாலும்.. உம்முனேதான் இருக்கா..”என்றாள்.
”ஏன் தாமரை..?” நான் கேட்க.. உடனே நீ தீபாவை அதட்டினாய்..
”ஏய்.. சும்மார்ரீ.. சித்த நேரம்…”
ஆனாலும் தீபா..
”ஏன்னா… உங்க மேல.. இவ உயிரையே வெச்சிருக்கா..! அந்த லவ் பீலிங்.. அதிகமாகி.. இப்படி ஆகிடறா…!” என்றாள்.
” ஓ…!! அவ லவ் எனக்கும் புரியுது.. தீபா. .! அதுக்காக நான் என்ன இவளை கல்யாணமா பண்ணிக்க முடியும்..?” என்றேன்.
”சே… சே..! இவ மனசுல எல்லாம் அப்படி ஒரு நெனப்பே.. இல்லீங்க..!!”
”நான் வேற என்னதான் பண்ணனும்.. நீயே சொல்லு.. கருப்பு…” என்றேன்.
உடனே நீ தீபாவை அதட்டினாய்.
”ஏய்.. மூடீட்டு இருடி..!”என்று விட்டு என்னிடம் சொன்னாய்..
”நீங்க ஒன்னும் நெனச்சுக்க வேண்டாங்க..! நானே சொல்லிர்றேன்…! என்னமோ.. இப்பெல்லாம் எனக்கு அமைதியா இருக்கறதுதாங்க புடிக்குது..! இவ இருந்தான்னாத்தான்… ஓட்ட வாச்சி மாதிரி.. லொடலொடனு எதையாவது பேசிட்டே இருப்பா..! மத்தபடியெல்லாம் எனக்கு எந்த இதும் இல்லீங்க..!!”
நான் அமைதியாக… தீபா பேச்சை மாற்றினாள்.
”ஆமா… நீங்க உங்க வீட்லதான படுக்கறீங்க…?”
” ஆமா..! கருப்பு…!! ஏன்..?” என்றேன்.
”இல்…ல..! தனியா.. படுக்க.. உங்களுக்கு.. கஷ்டமா.. இல்ல..?”
”என்ன கஷ்டம்..?”
” ஆ…! அக்கா.. இல்லாம…? ராத்திரில…?” என்று சிரித்தாள்.
”ம்..ம்ம்..!! ரொம்ப கஷ்டம்தான்.. ஆனா.. என்ன பண்றது அதுக்கு..?”
”ஐயோ.. பாவம்…!!” வாய்விட்டு சிரித்தாள்.
”நீ வந்தா… ஜாலியா இருக்கும்.. வந்துர்றியா..?” என்றேன்.
”ஐய்யோ… சாமி..!! நா வல்லப்பா..!! இவள வேனா கூப்டுக்குங்க..! இவள்ளாம்.. நீங்க கூப்பிட்டா.. மாட்டேன்னு சொல்லவே மாட்டா..”
”ஏய்.. அது எனக்கு தெரியாதா..? அவ பாவம் கருப்பு..! நீ வர்றியா… அத சொல்லு.. மொத..”
”ஆ..! இதானே வேண்டான்றது..!” என்றவள் உன்னிடம் சொன்னாள் ”ஆளப் பாருடி.. அவருக்கு புத்தி.. எங்க போகுதுனு..?”
நான் சத்தமாகச் சிரித்தேன். நீயும் சிரித்து விட்டு கேட்டாய்.
”சாப்பாடெல்லாம்.. எங்கீங்க..?”
” மாமியா வீட்லதான்..”
தீபா  ”அப்ப படுக்கை மட்டும் தனியா..?”
”ம்..! அதுகூட நானா வந்ததுதான்..! நிலாவ.. ப்ரீயா இருக்க விடலாம்னு..”
”ஓ..ஹோ..!!” என்றாள்.
உடனே நீ சொன்னாய்.
”இவளுக்கு.. சீக்கிரம் கல்யாணமாகிருங்க…”
”என்னது… கருப்புக்கு.. கல்யாணமா..?” நான் காரை ஓட்டிக் கொண்டே.. அவளைத் திரும்பிப் பார்த்தேன்.
நீ ”ஆமாங்க.. பேச்சு வார்த்தை நடந்துட்டிருக்கு…” என்று சிரித்தாய்.
”அட.. என்ன கருப்பு.. ஒரு வார்த்தை கூட சொல்லவே இல்ல..? நாம அப்படியா.. பழகிருக்கோம்..?” என்றேன்.
அவசரமாகச் சொன்னாள் தீபா.
”அது வெறும் பேச்சுதாங்க..! ஒன்னும் முடிவு இல்ல..”
”ஓ..!!”
நீ ”ஆனா.. ஆகிருங்க…” என்றாய்.
”சொந்தத்துலயா… தீபா..?”
” ஆமாங்க..! என் மாமா பையன்தான்..!”
”ஓ..! சொந்த மாமா.. பையனா..?”
” ம்கூம்..! எங்கம்மாளுக்கு பெரியம்மா மகனோட மகன்..”
”ஓ..! ஆளு எப்படி நல்லாருப்பானா..?”
”அத.. கல்யாணத்துல வந்து பாத்து தெரிஞ்சுக்குங்க..” என்றாள்.
” அப்படியா..? அப்ப முடிவாகிரும்..?”
” ஆமாங்க..!!”
ஏரியா பக்கத்தில் போனதும் நானே கேட்டேன்.
”தாமரை…”
”என்னங்க..?”
” நம்ம ஏரியாக்கு போலாமா..?”
” இப்பங்களா…?”
” ம்..ம்ம்..! ஏன்டி..?”
”போலாங்க..!!”
”தீபா..! நீ என்ன பண்ற.. எறங்கி.. அப்படியே பொடி நடையா போயிர்றியா..?”
”ஏங்க.. நான் இருந்தா..உங்களுக்கு எடைஞ்சலா இருக்கா..?” என்று கேட்டாள்.
” சே..சே..! நீ எதுக்கு.. அங்கன்னுதான்..!”
”நேரா போங்க..! நான் உங்களுக்கு காவலா  இருக்கேன்..! நீங்க முடிச்சப்பறம்… ஒன்னாவே நாங்க… வீட்டுக்கு போறோம்..!!” என்றாள் தீபா.. !!

” அதுக்குத்தான போறீங்க..? காவலுக்கு வர்றேனே..” என்று கண்ணடித்துச் சிரித்தாள் தீபா.
நீ என்னைப் பார்த்தாய்.
நான் ”ம்ம்..ஓகே.. வா..” என்றேன்.
கோவிலைத் தாண்டி.. இருட்டில் பயணித்து.. புளிய மரத்தடியில் போய் காரை நிறுத்தினேன். சுற்றிலும் கும்மிருட்டு.. ஆற்று நீரின் சலசலப்பு மட்டும் கேட்டது. கண்களால் பார்க்க முடியவில்லை. சில் வண்டுகளின் ரீங்காரம் காதைப் பிளந்தது. காற்று ‘உய்ய்… உய்ய்..’ என்று வேகமாக ஊதிக் கொண்டிருந்தது.
காரைவிட்டு இறங்கி..
”உங்களுக்கு பயமா இருக்கா..?” என்று கேட்டாள் தீபா.
”எதுக்கு..?” என்றேன்.
” இருட்டா இருக்கில்ல…?”
” எனக்கென்ன பயம்..?”
”பயப்படாதிங்க..! இதெல்லாம் எங்க ஏரியாதான்.. பேய். பிசாசு.. எதுவும் வராது..” என்றாள்.
”நீ.. இருக்கியே.. அதுக எப்படி வரும்..? உன்ன பாத்து.. அதுக பயந்துடாது..?” என்றேன்.
”சரி..சரி..! என் வாய புடுங்காம.. சீக்கிரம் வந்த வேலைய முடிங்க..! நான் அப்படி இருக்கேன்..” என்று நகர்ந்து போனாள்.
”ஏய்.. எங்க போற..?”
”நீங்க கார்லயே.. என்ஜாய் பண்ணூங்க..! நான் தொந்தரவெல்லாம் பண்ண மாட்டேன்..!” என்றாள்.
” எங்க.. உக்கார்ற..?”
” இங்கதாங்க… இந்த மதில்மேல..” காரின் ஓரத்திலேயே.. வாகனங்கள் பள்ளத்தில் இறங்கி விடாமலிருக்க.. தடுப்புச் சுவர்கள் கட்டப்பட்டிருக்கும்.
”சரி.. உனக்கெல்லாம்.. இந்த ஆசை இல்லையா.?” என்று கேட்டேன்.
”அய்யோ… போங்க…” என்று சிணுங்கலோடு சிரித்தாள்.
என் பக்கத்தில் நின்றிருந்த.. உன் தோளில் கைபோட்டேன்.
”ஆத்துக்கு போலாமா.. தாமரை..?”
”ஐயோ.. அங்க வேண்டாங்க..” என்றாய்.
” ஏன்டி..?”
”அங்கெல்லாம்.. பயங்கர இருட்டா.. இருக்குங்க..”
” அப்ப.. வேண்டாமா.. அங்க..?”
” வேண்டாங்க…”
”காருக்குள்ளயே.. போயிடலாமா..?”
” செரிங்க..” என்றாய்.
மறுபடி கார்க் கதவைத் திறந்து… காருக்குள் நுழைந்து உட்கார்ந்தோம். உன்னை இழுத்து அணைக்க.. நீ என்னோடு ஒட்டிக் கொண்டாய். உன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு.. மூக்கோடு மூக்கு உரசினேன்.
”தாமரை.."
”என்னங்க..?”
” உன்ன ரொம்ப..பீல் பண்ண வெக்கறனாடி..?”
”ஐயோ..! அதெல்லாம்..எதும் இல்லீங்க..” என்றாய்.
உன்னை இறுக்கமாய் அணைத்து.. உன் முந்தாணைக்குள் கை விட்டேன். உள்ளே மறைந்திருந்த  உன் அடக்கமான மார்பகங்களை பிடித்து மெல்ல  பிசைந்தேன்.  நீ என் சட்டை பட்டன்களை விடுவித்தாய். மேலிரண்டு பட்டன்களை விலக்கி.. உள்ளே கை விட்டு… என் நெஞ்செல்லாம் தடவினாய்.
உன்னை அசைய விடாம் இறுக அணைத்து… உன் மெல்லிய உதடுகளைக் கவ்விச் சுவைத்தேன்..!
உன் உதட்டு தித்திப்பை.. நான் ஆர்வமாக உறிஞ்ச… நீ உன் நாக்கைக் கொடுத்தாய். உன் நாக்கை நான் சுவைக்க.. நீ பலமாக என்னை இறுக்கினாய்..! நீ எத்தனை தகித்துப் போயிருக்கிறாய் என்பதை… நீ காட்டிய வேகமே சொன்னது..! என் தாபம் பொங்கியது. உடம்பில் உஷ்ணம் பரவி.. ரத்த நாளங்களில்.. ஜிவ்வென்று சூடாகப் பாய்ந்தது.! உன் கூந்தலிலிருந்த வாடிய பூவின் நறுமணம் என் மனதைக் கிறங்கடித்தது..!
உன் கழுத்தில் முகம் புதைத்து.. உன் ரவிக்கை கொக்கிகளை விடுவித்தேன். பிராவுக்குள் சிறைபட்டிருந்த.. உன் அடக்கமான முலைகளுக்கு விடுதலையளித்து.. அவைகளைப் பற்றிப் பிசைந்தேன்..!
பார்க்கப் போனால்… முன்னைக்கு இப்போது.. கொஞ்சம் உன் உடம்பில் சதை போட்டிருப்பது போல் தோன்றியது..! அதனால்.. உன் முலைகளும் கொஞ்சம் சதைப் பிடிப்போடு இருந்தது..! பிசையப் பிசைய.. அவைகள் கல்லு போல.. இறுகின..!!
உன் கழுத்திலிருந்து மார்புக்கு இறங்கினேன்..! நீ ஏக்கப் பெருமூச்சு விட்டு.. கார் சீட்டில் பின் பக்கத்தில் சாய்ந்து கொண்டு… என் தலை முடியைக் கோதினாய். உன் உடம்பில் இருந்து.. வியர்வை வாடை நன்றாகவே வீசியது. உன் வியர்வை வாடையும்.. ஒரு வகை சுகந்த மணம்தான்..! அதை சுவாசிக்க… சுவாசிக்க.. என் உடம்பின் உஷ்ணம் தலைக்கேறியது..!
காமப்பித்து.. உச்சந் தலைக்கு ஏற.. உன் முலைகளில்… என் ஆவேசம் மொத்தததையும் காட்டினேன்..!நான் உன் முலைகளை முட்டி முட்டி சுவைத்தேன்.  நீ என்னை இறுகத் தழுவி.. என் மோகத் தீ க்கு நெய் வார்த்தாய். என் உணர்ச்சிகள் தீப்பிழம்பாக.. சுடர்விட்டு.. என் உடம்பில் உஷ்ண அலைகளை எழுப்ப.. நான் கண்கள் மயங்கி.. உன் மார்புகளில் முகம் புதைத்துக் கிடந்தேன்…!!
உன்னிடமிருந்து நிறைய பெருமூச்சுக்கள் வெளிப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது..! நான் உன் மார்பிலிருந்து முகம் உயர்த்த… நீ என் சட்டை பட்டன்களை எல்லாம் விடுவித்து.. இரண்டாய் பிரித்து போட்டாய். நான் ஆயாசமாக பின்னால் சாய… நீ என் பேண்ட் பெல்ட்டை விடுவித்து… ஹூக்கை கழட்டி… பேண்ட் ஜிப்பை இறக்கினாய்..!!
உணர்ச்சி மிகுந்த.. உன் இச்சைகளைத் தீர்த்துக் கொள்ளவும் இடம் கொடுத்தேன்..!! நீ என் மார்பில் முத்தமிட்டு.. என் வயிறெல்லாம்.. நாக்கால் தடவி.. பாலுறுப்புக்கு இறங்கினாய்..! என் விறைத்த உறுப்பை.. உன் வாயில் போட்டுச் சுவைத்தாய்..!!
நீண்ட நேரத்துக்கு பிறகு… உன்னை.. வசதியாகச் சாய்த்து.. உன்னைப் புணரத் தொடங்கினேன்…!!
காருக்குள் சிறிது கூட காற்றே இல்லை. கண்ணாடிகள் ஏற்றப்பட்டிருந்ததால் உள்ளே.. புழுங்கியதில்… உடம்பில் வியர்வை ஆறு ஓடியது..!
களைப்பில்.. உன் கழுத்தில் முகம் புதைத்திருந்த நான் முகம் உயர்த்திப் பார்த்தேன். நீ கண்கள் மூடி… மயங்கிக் கிடந்தாய். உன் உதட்டில்.. என் உதட்டை பதித்து..
”தாமரை..” என்றேன்.
”ம்…!” என்றாய்.
” போதுமாடி..?”
” போதுங்க. .! இது தாங்குங்க..!!”
”வேற.. ஏதாவது வேனுமா..?”
”ஐயோ.. எனக்கொன்னும் வேண்டாங்க..! நான் இப்ப நல்லாத்தாங்க இருக்கேன்.. உங்க புண்ணியத்துல..” என் முகமெங்கும் முத்தங்களைப் பதித்தாய்.
”அப்ப.. ஒன்னும் வேண்டாமா.?” ”ஐயோ..! வேண்டாங்க…!!” என்றாய்.
”வெளிய போலாமா..?”
”ரொம்ப… வேகுது.. இல்லங்க..?”
”ஆமான்டி..”
விலகி எழுந்து.. உடைகளை சரி பண்ணிக் கொண்டு காரை விட்டு இறங்கினேன். வெளிக் காற்று உடலில் பட்டவுடன்.. சுகமாக இருந்தது..! எனக்குப் பின்… நீயும் இறங்கி.. உடைகளை சரி செய்தாய்.
தீபா.. சற்று தள்ளி.. இன்னும் அதே மதில் மேல் உட்கார்ந்திருந்தாள்.
”தீபா..” என்று கூப்பிட்டேன்.
எங்களைப் பார்த்துவிட்டு எழுந்தாள்.
”என்னங்க..” என்று வந்தாள்.
”போலாமா..?”
”நாந்தாங்க அதக் கேக்கனும்..! முடிஞ்சுதுங்களா..?” பக்கத்தில் வந்து நின்றாள்.
”ஓ..!” என்று சிரித்தேன்.
உன்னைப் பார்த்து..
”ஏய்.. போதுமாடி..? இப்ப திருப்தியா..?” என்று கிண்டலாகக் கேட்டாள் தீபா.
மேலும் சிறிது நேரம் இருந்து விட்டுக் கிளம்பினோம்..!!
ஞாயிற்றுக் கிழமை..! காலை உணவுக்கு நான் போனபோது.. என் மனைவியும்.. நித்யாவும் ஹாலில் உட்கார்ந்து.. பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
என்னைப் பார்த்ததும்..
”இதான் வர்ற நேரமா..?” என்று கேட்டாள் என் மனைவி.
நான் சிரித்து..
”நீங்க சாப்பிட்டாச்சா..?” என்று கேட்டேன்.
” ஓ…!!”
நித்யாவைப் பார்த்துக் கேட்டேன்.
”குணா.. என்ன பண்றான்..?”
”அவரு.. இல்ல..” என்று சிரித்தாள்.
”எங்க போனான்…?”
” தெரியல…! எதுமே சொல்லல..”
”நீ சாப்பிட்டாச்சா..?”
”ஜீரணமே ஆகியிருக்கும்..” என்று புன்னகையுடன் சொன்னாள்.
நான் சாப்பிட உட்கார்ந்தேன். என் மனைவி பறிமாறினாள். நித்யாவும்.. எங்களுடன் உட்கார்ந்து கொள்ள… நிறைய பேசினோம்..! அன்று மத்யாணத்திற்கு மேல்.. எங்கள் வீட்டிற்குப் போனோம்.. நானும்… நிலாவினியும்..!!


இரவில் ஏழு மணிக்கு மேல் அவளைக் கூட்டிப் போய்.. அவள் வீட்டில் விட்டு.. விட்டு நான் மட்டும் என் வீடு திரும்பினேன்..!!
எட்டு மணி சுமாருக்கு.. எனனுடன் பேச வந்த மேகலா கேட்டாள்.
”நிலா.. இங்கயே இருக்கலாமே.. ஏன்.. அங்க கொண்டு போய் விட்டிங்க..?”
” இல்ல..! அவ இங்க இருக்கறதவிட.. அங்க இருக்கறதுதான் பெட்டர்..” என்றேன்.
”ஏன்..?”
”அவ இங்கிருந்தா.. ஏதாவது வேலை செய்ய வேண்டியதிருக்கும்..! அவ அம்மா வீட்லன்னா.. அந்த பிரச்சினை இல்லை. எல்லாம் செய்ய ஆள் இருக்கு..”
”மாசமா இருக்கப்ப.. நல்லா ஓடி.. ஆடி வேலை செய்யனும்..! அப்பத்தான் சுகப்பிரசவம் ஆகும்..! சொகுசா இருந்துட்டிருந்தா.. அப்றம்.. ஆபரேசன்தான்..!!”
”அது மட்டும் இல்ல..! கொஞ்சம் கவனிக்க வேண்டிய முறைகளும் இருக்கில்ல..?” என்றேன்.
புன்னகைத்து விட்டு.. கேட்டாள்.
”வெளில எங்கயும் போகல போலருக்கு..?”
”ம்…! இனிமேதான் போகனும்..” என்றேன்.
”இனிமேதானா..? போனா.. எங்க போவீங்க..?”
”வேற எங்க.. கழுத கெட்டா.. குட்டிச்சுவரு..”
”ஸ்டேண்டுக்கா..?”
” ம்..ம்ம்…!!”
” பாருக்கு போகமாட்டிங்களா..?” 





கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக