http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : பருவக்கனி - பகுதி - 25

பக்கங்கள்

செவ்வாய், 10 மார்ச், 2020

பருவக்கனி - பகுதி - 25

”ஏன்..?”
” என் கல்யாணத்துக்கு பத்திரிக்கை குடுக்கனும்ங்களே..?”
” அங்க… வேண்டாம்..!”.என்றேன்.
”ஏங்க..?”
”இங்கன்னா.. பரவால்ல..! அங்க வேண்டாம்..! நான் வேனா சொல்லிக்கறேன்..!”
”ம்ம்  சரிங்க..! அக்காகிட்ட மன்னிப்பு கேட்டேன்னு சொல்லிருங்க..”
”எதுக்கு..?”
” நேர்ல வந்து.. சொல்ல முடியாததுக்கு..”
” ம்..ம்ம்..! அவள்ளாம் பெருசா.. எதுவும் நெனைச்சுக்க மாட்டா..! நான் சொல்லிக்கறேன் விடு..!!” என்றேன்.
அதே போல.. நிலாவினியிடம் சொன்னபோது… அவள் சிரிக்கத்தான் செய்தாள்.
”எப்ப கல்யாணம்..?” என்று கேட்டாள்.
”அடுத்த வாரத்துல…” நாள் சொன்னேன்.
”எங்க வெச்சிருக்காங்க..?”
”பத்ரகாளி அம்மன் கோவில்ல..! உன்கிட்ட மன்னிப்பு கேட்டதா.. சொல்லிறச் சொன்னா..!!”
”மன்னிப்பா… எதுக்கு..?”
” நேர்ல வந்து.. உன்னை கூப்பிட முடியலேன்னு…”
”ஓ… பரவால்ல..!!” என்று புன்சிரித்தாள்.
”நானும் வரனுமா..?”
”அத.. நீதான்.. சொல்லனும்..”
”இந்த நெலமைல.. வேண்டாமே..” என்றாள்.
” ம்…! உன் விருப்பம்…!!”
” நீங்க மட்டும் போய்ட்டு வாங்க…”
”ம்…ம்ம்…! ஓகே…!!”
”மோத நாளே போவிங்களா..?” என்று கேட்டாள்.
”ஏன்..?”
”ஒருவேளை அப்படி போனா…சும்மா வெறுங்கைய வீசிட்டு போகாம… புடவை ஏதாவது.. எடுத்துட்டு போய் குடுங்க..!!” என்றாள்.
” யாருக்கு..?”
” ரெண்டு பேருக்கும்…!!” என்று.. சிரித்துக்கொண்டே சொனனாள் என் மனைவி.. !!



தீபாவின் திருமணத்துக்கு… முதல் நாள்.. இரவு..!!
நான் போனபோது.. அவள் வீடு.. ஆர்ப்பாட்டம் இன்றி இருந்தது..!! நான்.. வீட்டின் முன் பைக்கை நிறுத்தி இறங்க.. அவசரமாக வெளியே வந்த நீ..
” வாங்க..” என மலர்ந்த முகத்துடன் வரவேற்றாய்.
நான்.. சற்று குழப்பத்துடன் கேட்டேன்.
”எப்பவும் போல.. சாதாரணமா இருக்கு..! கல்யாணம் நடக்குதுதான..?”
”ஆமாங்க..! காலைல கல்யாணம்..!!” என்றாய்.
”வீட்ட பாத்தா.. அப்படி எதுவுமே தெரியல..! ரொம்ப சாதாரனமா இருக்கு..?” என நான் உன்னிடம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தபோதே.. தீபா அவளுடைய வீட்டுக்குள்ளிருந்து வெளியே வந்தாள்.
”ஹை..! வாங்க மச்சான்..!! இதான் வர்ற நேரமா..?” என்றாள்.
  அவள் சாதாரன உடையில்தான் இருந்தாள். அது எனக்கு  இன்னும் வியப்பளித்தது.
”நான் வர்றது இருக்கட்டும்..! என்னது.. ஒரு இதையும் காணம்..?” என்று கேட்டேன்.
”எதக் காணோம்..?” என்று சிரித்தவாறு கேட்டாள்.
”கல்யாண.. கலகலப்பே இல்ல..?”
”வாழை மரமெல்லாம் கட்டியிருக்கே… பாக்கலை..? நல்லா கண்ணத் தொறந்து பாருங்க.. தெரியும்..!!”
”ஓ…! கட்டியிருக்கா..? உன்ன மாதிரியே.. இருட்டும் கலரா இருக்கறதுனால.. எதுவும் தெரியல..! வீட்டு முன்னால லைட் வெளிச்சம் இல்ல..? ஆளுங்களையும் காணம்..?”
”ஓ…! அதுவா..?”என்று சிரித்து ”ரொமப பேர.. கூப்பிடல..! வந்த கொஞ்சம் பேரும்.. மண்டபத்துல இருப்பாங்க..! அங்கதான் நைட் டிபன்.. இங்க படுக்கவும் அவ்வளவா எட வசதி இல்ல..” என விளக்கினாள்.
அவளது வீட்டுக்குள் இருந்து.. நண்டும்.. சிண்டுமாக.. நான்கைந்து.. சுட்டிப் பெண்கள் வந்து.. அவளைச் சுற்றி நின்று கொண்டனர்..!
”ஓ..!! அப்ப இங்க யாராரு இருக்கீங்க..?” நான் தீபாவின் முகம் பார்த்து கேட்டேன்.
”இங்க கொஞ்சம் பேருதான்..! நாங்களும் போயிருவோம்..!!”என்றாள்.
”அப்பறம்..நீ கூட.. சாதாரனமா இருக்க..! ஒரு கல்யாண பொண்ணு மாதிரியே தெரியல..?”
”காலைலதான… கல்யாணம்.. இப்ப என்ன..?” என்று சிரித்து தன் கைகளை முன்னால் நீட்டினாள்.  ”மைலாஞ்சியெல்லாம் வெச்சிருக்கேன்.. பாருங்க..!!”
”அது சரி..! ” என்று சிரித்தேன்.
நீ. ”உள்ள வாங்க…!!” என்றாய்.
பைக்கின் மேல் இருந்த.. குச்சிப் பையை எடுத்து.. உன்னிடம் கொடுத்தேன்.
நீ வாங்கி… ”என்னங்க இது..?” என்று கேட்டாய்.
”உள்ள போய்.. எடுத்து பாரு..”என்றேன்.
என்னைப் பார்த்து.. தீபா..
”மொதல்ல சாப்பிட்டு வந்துருங்க..” என்றாள்.
”இருக்கட்டும் கருப்பு..! என்ன அவசரம்..”என்று விட்டு நானும் உன் வீட்டுக்குள் நுழைய… என்னைப் பின் தொடர்ந்தாள் தீபா..!!
”அக்கா வரலீங்களா..?” என்று கேட்டாள்.
”அவளால முடியாது.. கருப்பு..!!”
” சொன்னிங்க இல்ல..?”
” ம்..ம்ம்..! அதெல்லாம்.. அன்னிக்கே சொல்லிட்டேன்..”
”என்ன சொன்னாங்க..?”
” உனக்கு வாழ்த்து.. சொல்லச் சொன்னா… அப்றம்…”
”ஆ… அப்றம்…?”
” உங்க ரெண்டு பேருக்கும்.. புடவை எடுத்து குடுத்துருக்கா..” என்றேன்.
அதே நேரம்.. நீ பார்சல்களைப் பிரித்துப் பார்த்தாய். புடவைகளைப் பார்த்து விட்டு.. வியப்புடன்  என்னை நிமிர்ந்து பார்த்துக் கேட்டாய்.
”அக்காவே எடுத்து குடுத்துச்சுங்களா..?"
”ம்.. ம்ம்..! அவ செலக்ஷன்தான்..!!”
”ஐயோ..!!” என நெக்குருகிப் போனாய் நீ.
தீபா ”அக்காக்கு… ரொம்பமே நல்ல மனசுங்க..!!” என்றாள்.
” சரி… புடவை எப்படி இருக்குனு சொல்லுங்க..! போனதும் கேப்பா…! நீங்க என்ன சொன்னீங்கன்னு…?”
” ரொம்ப… ரொம்ப புடிச்சிதுனு சொல்லிருங்க…”
நான் சில நிமிடங்கள் விட்டு.. தீபாவிடம் கேட்டேன்.
”சரி.. மாப்பிள்ளை.. எப்ப வருவாங்க..?”
” தெரியலீங்க..! ஆனா நைட்டே வந்துருவாங்க…!!” என்றாள்.
நான் உன்னைப் பார்த்தேன்.
”ம்… எப்படியே.. தீபா.. உன்னை விட்டு போகப்போறா..”
”ஆமாங்க…” என்று சிரித்தாய்.
” நீயும்.. இப்படி ஒரு கல்யாணம் பண்ணிட்டின்னா.. நான் சந்தோசப்படுவேன்..!!”
”ம்கூம்..! என்னால முடியாதுங்க…!!” என்றாய்.
”ஏன்டி முடியாது..?” என்று நான் கேட்க .. அமைதியாகி விட்டாய்.
நான் மெல்ல ”சரி.. நான் உன்ன.. கட்டாயப்படுத்தல..! என் மனசுல பட்டதை சொன்னேன்.. அவ்ளோதான்..! மத்தபடி.. அது.. உன் விருப்பம்..” என்றேன்.
”அப்படி ஒரு… நெனப்பே.. என் மனசுல இல்லீங்க…” என்றாய்.
தீபாவைப் பார்த்தேன்.
”நீயாவது சொல்லேன் கருப்பு..!!”
”நான்லாம் எவ்வளவோ சொல்லியாச்சுங்க..! இந்த லூசுதான்.. கேக்கறதே இல்ல..!!” என்றாள்.
நீ. ”இனிமே.. என்னோட வாழ்க்கைல.. ஆம்பளைனு வந்தா… அது நீங்க.. ஒருத்தர் மட்டும்தான்..! உங்கள தவிற.. இன்னொரு ஆம்பளைக்கு… என்கிட்ட எடமே இல்லீங்க…” என குரல் கமறச் சொன்னாய்.
”நா.. கல்யாணமானவன்டி…!!”
”அது தெரியாதுங்களா..? உங்க நெனப்பு.. ஒன்னு போதுங்க எனக்கு..! மத்தபடி.. உங்ககூட சேர்ந்து வாழ்னும்னெல்லாம்… நான் எப்பவுமே.. நெனைக்க மாட்டங்க…!!” எனப் பேதமையோடு சொன்னாய்..!!
மேலும் ஒரு அரைமணி நேரம் கழித்து… மண்டபத்தில் போய் சாப்பிட்டு விட்டு.. நாம்  இருவர் மட்டும்  புளிய மரத்தடிக்குப் போனோம்..!!
வானத்தில்.. நிலா பிரகாசமாக ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்தது..!! ஆற்று நீரின் சலசலப்பு.. இரவின் அமைதியில்.. சில் வண்டுகளின் ரீங்காரத்துடன்.. இணைந்து ஒரு புதிய சங்கீதமாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது..! எனக்குள் லேசான ஒரு பயச்சலனம் இருந்த போதும்.. உன் தைரியம் கண்டு.. நானும் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு.. உன் கைகளைக் கோர்த்துக் கொண்டு… நிலவு வெளிச்சத்தில் தெரிந்த.. சரிவுப் பாதையில் இறங்கி… ஆற்றங்கரையை அடைந்தோம்..!!
புற்களின் மேல் நடந்து..ஒரு சமமான இடத்தில் உட்கார்ந்தோம்..! உன் இடுப்பில் கை போட்டு உன்னை  அணைத்தேன்.  நீ என் மடியில் சாய்ந்து கொண்டாய்..!
”தாமரை…”
”என்னங்க…?”
” இந்த நேரத்துல.. ஆத்துல குளிச்சா.. எப்படி இருக்கும்..?”
” நல்லாத்தாங்க… இருக்கும்..”
” குளிரா.. இருக்கும்ல..?”
” ஆமாங்க…”
”குளிக்கலாமா…?”
” இப்பவேங்களா…?”
” ஏன்டி..?”
” கடைசியா… குளிச்சிக்கலாங்க..”
”அப்படிங்கறியா..?”
” ஆமாங்க… ஏங்க…?”
” ம்.. ம்ம்.. சரி..!!” என்று உன்னை அணைத்து முத்தம் கொடுத்தேன்.
உன் மெல்லிய உதட்டுச் சுவையில்.. நான் கள்ளுண்ட வண்டானேன்..!! என் பித்தம்.. அதிகமாகி… உன் உடைகளுக்கு விடுதலையளித்தேன்..!!
பலதும் பேசியவாறு.. சில்மிச சிருங்காரங்களில் ஈடுபட்டோம்..! மேலும் அரை மணி நேரத்தில்.. நீ முற்றிலுமாகவே நிர்வாணமாகிவிட்டாய்..! என் உடம்பில் ஜட்டி மட்டும் இருந்தது..! நிலவின்.. மென்மையான வெண்ணொளி.. உன் நிர்வாண உடலுக்கு.. ஒரு புதிய அழகைக் கொடுத்திருந்தது..! உன் அம்மண அழகை… நிலவொளியில் பார்த்துக் கொண்டு என்னால்.. என் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை..! உன்னை வாரி அணைத்துக் கொண்டு.. உன் மார்புகளை முட்டினேன்..!!
ஏக்கப் பெருமூச்சுடன்.. என்னைத் தழுவி… என் மோகத் தீக்கு… நெய் வார்த்தாய்…! என் உணர்ச்சிகள்.. தீப்பிழம்பாய் சுடர்விட்டு…என் உடம்பில்… உஷ்ண அலைகளை எழுப்ப… நான் கண்கள் மயங்கி.. உன் முலைகளுக்கிடையே… முகம் புதைத்துக் கிடந்தேன்..!!
அப்பறம்… உன் புடவையை.. புல்லின்மேல் விரித்து.. அதன்மேல்.. மல்லாந்து படுத்துக் கொண்டு… என்னைப் பார்த்தாய்..!
நிலா வெளிச்சம் இள மஞ்சளாக விழ.. நீ கீழே  விரித்த.. உன்  புடவையின் முனை.. குளுமையான காற்றுக்கு படபடத்தது..!! காம எழுச்சியில்.. விழிகளைத் திறந்தும்.. திறவாத நிலையில் முயங்கி.. என்னைப் பார்த்துச் சிரித்தாய்..! உன்மேல் கவிழ்ந்து படுத்து..உன் விரிந்த.. தொடைகளிடையே.. என்னைக் கிடத்தினேன்…!!
நள்ளிரவு நேரமாகிவிட்டது..! ஆற்றின் சங்கீதம்… காற்றின் குளுமை…இரவின் இன்னிசை… நிலவின் மெண்ணொளி.. இவைகளை அனுபவித்தபடியே.. நமது  காமக் களியாட்டம் முடிந்து.. உடல்கள் தளர்ந்து… ஓய்ந்து போய்க் கிடந்தோம்..!!
உணர்வுகளில் நிறைந்திருந்த.. வன்மை குணமான.. காமம் கரைந்து விட்ட நிலையில்.. நெஞ்செல்லாம் அன்புப் பிரவாகம் பொங்க.. ஒருவரையொருவர் அணைத்த நிலையில்.. ஒருக்களித்துப் படுத்து… பிண்ணிப் பிணைந்து.. மௌனக் கணங்களில்… மயங்கிப் போயிருந்தோம்…!!
மறுபடி.. ஒருமுறை.. கூடிக்களித்த பின்.. ஆற்றில் இறங்கிக் குளித்து விட்டு.. உன்னைக் கூட்டிப் போய் உன் வீட்டில் விட்டு விட்டு.. நான் விடைபெற்றுக் கிளம்பினேன்..!!
”காலைல.. நேரமே வந்தருங்க…” என்று சொன்னாள் தீபா.
”கன்டிப்பா…” என்று விட்டு கிளம்பினேன்.
வீட்டிற்கு நான் தாமதாகமப் போனாலும்… என் மனைவி.. அது பற்றி.. என்னிடம் எதுவும் கேட்கவில்லை..!
தீபாவைப் பற்றித்தான் கேட்டாள்..!
”கல்யாணப் பொண்ணு எப்படி இருக்கா..?”
”ம்…ம்ம்..! ஜம்முனு இருக்கா..!!”
”புடவை.. புடிச்சிதாமா..?”
”ரொம்ப.. ரொம்ப… புடிச்சிருக்குன்னாங்க ரெண்டு பேரும்..! ரொம்ப சந்தோசம்.. நீ வாங்கி குடுத்ததுல…!!”
”சாப்பிட்டிங்களா…?”
” ம்… ம்ம்..!!”
நீண்ட நேரம்  தீபாவின் திருமணம் பற்றிப் பேசியவாறு… படுத்திருந்தோம்…!!
மறுநாள் காலை…!! சரியாக முகூர்த்த நேரத்துக்கு நான் போய்விட்டேன்..! மிகவும் நல்ல முறையில்.. தீபாவின் திருமணம் நடந்து முடிந்தது..!!
நான் சாப்பிட்டு விட்டு… தீபாவிடம் விடைபெற்றுக் கிளம்ப…என்னுடன் வந்த நீ..
”என்னால.. சாப்பிடவே முடியலீங்க…” என்றாய்.. !!

” ஏன்… தாமரை..?"
”வயிறு பயங்கரமா.. வலிக்குதுங்க..!!”
” இப்பவும் வலிக்குதா..?”
”ஆமாங்க. ..!!”
” எப்பருந்து.. வலி ..?”
” நேத்துலருந்தே.. வலிதாங்க…”
”நேத்தே சொல்றதுக்கென்ன..?”
”நேத்து.. நெனச்சங்க..! ஆனா..”
” சரி… ஆஸ்பத்ரி… போலாம் வா…” என கூப்பிட்டேன்.
”நீங்க.. போங்க..! நான் போய் பாத்துக்கறேன்..!!” என்றாய்.
”ஏன்டி… என்கூட வரமாட்டியா…?” என்றேன்.
”வரங்க…” என்று வந்து விட்டாய்.
பைக்கில்.. உன்னை என்னுடனே அழைத்து வந்தேன். வழக்கமாக நான் பார்க்கும் கிளினிக் அது..! டாக்டர் வந்த பின்… முதல் ஆளாக.. உன்னைத்தான் காட்டினேன்..! உன்னை பரிசோதித்த டாக்டர்… உனக்கு அப்பண்டிஸ் இருப்பதாகச் சொன்னார்..! அதுவும் தீவிரமடைந்திருப்பதாகச் சொன்னார்..! உடனடியாக ஆபரேசன் செய்தாக வேண்டுமாம்…!!
”என்ன பண்ணலாம் தாமரை..?” என உன்னைக் கேட்டேன்.
”என்னங்க.. பண்றது..?” என்று என்னைத் திருப்பிக் கேட்டாய்.
”பண்ணிக்கோ..!” என்றேன்.
”பணம் நெறைய செலவாகுங்களா…?”
”ஏய்.. பணத்தப் பத்தி உனக்கென்ன கவலை..? அத நான் பாத்துக்கறேன்..!நீ.. ஆபரேசன் பண்ணிக்கோ… இல்லேன்னா செத்துருவ..” என நான் சொல்ல…
” செத்தா…பரவால்லிங்க..” என்று சிரித்தாய்.
”ஏய்… லூசு மாதிரி பேசாம.. பண்ணிக்க…”
” பண்ணிக்கறங்க..! ஆனாக்கா நான் உசுருக்கு பயந்து.. ஆபரேசன் பண்ணலைங்க..! இந்த உசுரு உங்களுக்கு சொந்தமானது..! நீங்க சொன்னா… நான் என்ன வேணா… செய்வங்க…!!” என்றாய்.
” ஹூம்… மறுபடி… ஆரம்பிச்சுட்டியா…?” என்றேன் நான்…….!!!!!!!

வீடு போனதும்.. நிலாவினி புன்னகையுடன் கேட்டாள்.
” கல்யாணம்.. நல்ல படியா முடிஞ்சுதா..?”
” ம்..! எல்லாம் முடிஞ்சுது..!!” என்று விட்டு.. அவள் பக்கத்தில் போய் உட்கார்ந்து சொன்னேன்.
”தாமரையை..ஆஸ்பத்ரில அட்மிட் பண்ணியிருக்கு..!!”
”ஏன்..?” என லேசான திகைப்புடன் என்னைப் பார்த்தாள்.
”வயிறு வலிக்குதுன்னா..! ஆஸ்பத்ரி கூட்டிட்டு போனேன்..! பாத்தா.. அப்பண்டிஸ்..! கொஞ்சம் சிவியரான நெலமைல இருக்காம்..! உடனே ஆபரேசன் பண்ணிக்கறது நல்லதாம்..! அதான்…!!”
”அப்பண்டிஸ் ஆபரேசனா..?”
”ம்… ம்ம்…!!”
”அடப்பாவமே..! ஆபரேசன் பண்ணியே ஆகனுமாமா..?”
” ம்..ம்ம்..!!”
”கூட யாரு.. இருக்கா..?”
” யாருமில்ல..! அவ மட்டும்தான் இருக்கா..! தீபாக்கும் கல்யாணமாகிருச்சு..! இன்னும்.. அவளுக்கெல்லாம் இந்த விசயமே தெரியாது..!!”
”இப்ப… கூட யாருமே.. இல்லையா..?”
”ம்.. ம்ம்..! என்ன பண்றது.. அவதான்.. அனாதையாச்சே..!!”
” பாவம்ப்பா..!!” என்று பரிதாபப்பட்டாள் ”இப்ப.. அவளுக்கு கார்டியன் நீங்கதான ..?”
தயக்கத்துடன்.. ” ம்.. ம்ம்..!!” என்றேன்.
” போலாமா..?” எனக் கேட்டாள்.
”எங்க…?”
” தாமரைய பாக்க…?”
” நீயா..?”
” ஏன்.. நான் வரக்கூடாதா..?”
”சே.. சே..! உன்ன பாத்தா.. ரொம்ப சந்தோசப்படுவா..!!”
”அப்ப.. நடங்க போலாம்..”
”இப்பவா..?”
” ம்.. ம்ம். .! என்னமோ.. அவமேல கோபம் வரல.. எனக்கு..!” என்றாள்.
” சரி…பொறப்படு…” என்றேன்.
அவள் மாற்று புடவை உடுத்திப் புறப்பட்டு வந்து..
” ம்.. போலாம்..! நடங்க..!!” என்றாள்.
என் மனைவியை காரில் அழைத்துப் போனேன். நிலாவினியைப் பார்த்ததும்.. அகமகிழ்ந்து போனாய்.. நீ..!
”எ.. எப்படி.. இருக்கீங்க..?” என்று குரல் நடுங்கக் கேட்டாய். உன் பார்வை.. அவளது மேடான வயிற்றை வருடியது.
” ம்.. நான் நல்லாருக்கேன்..! நீ மொதவே வந்து டாக்டர்கிட்ட காட்டியிருக்க கூடாதா..? இப்ப பாரு… ரொம்ப.. முத்திப்போயிருக்கு..!!” என்றாள்.
சிரித்தவாறு நீ… ”ஆபரேசன் பண்ணா.. செரியாகிரும்னு சொன்னாங்க..!!’ என்றாய்.
”ம்..! ஒன்னும் பயப்படாத..! எல்லாம் சரியாகிரும்…!!”
”இந்த கஷ்டத்துல.. என்னை பாக்க.. நீஙக… வரனுங்களா..?”
”எனக்கெல்லாம்.. ஒரு கஷ்டமும் இல்ல..! கார்லதான் வந்தோம்..!!” என்றாள்.
மறுபடி.. சிறிது நேரம் கழித்துக் கேட்டாள் நிலாவினி.
”அப்பறம்.. தீபா கல்யாணமெல்லாம் எப்படி நடந்துச்சு..?”
” எல்லாம்.. நல்லா முடிஞ்சுதுங்க..!!”
” நீ.. அட்மிட் ஆகியிருக்கிறது.. அவளுக்கு தெரியாது.. இல்ல..?”
” ம்கூம்..! தெரியாது…!!”
மேலும் சில நிமிடங்கள் இருந்துவிட்டு கிளம்பும்போது.. உன்னிடம் சொன்னாள் நிலாவினி.
”உனக்கு யாருமே.. இலலேன்னு நெனச்சு.. வருத்தப்படாத..! நாங்க இருக்கோம்..! தைரியமா இரு..!!”
நீ.. கண்கள் பனிக்க… தலையாட்டினாய்…!! உன்னிடம் சொல்லிக் கொண்டு கிளம்பி வெளியே போனதும் சொன்னாள் நிலாவினி.
”பாவங்க.. தாமரை..!!”
” ம்..ம்ம்..! அவ நெலமை அப்படி..!” என்றேன்.
”எப்படியோ.. உங்க சப்போர்ட்டாவது இருக்கே..” என்றாள்.
நான் புன்சிரிப்புடன் கார்க்கதவைத் திறந்து விட்டேன்.
”மெல்ல.. ஏறு…”
கவனமாக ஏறி.. உள்ளே உட்கார்ந்தாள். நானும் உட்கார்ந்து காரை நகர்த்தினேன்.
நிலாவினி ”அதனாலதான்.. அவ உங்கள.. ரொம்ப.. கொண்டாடறா.. இல்ல..?” என்றாள்.
”தெரியல..!”என்றேன்.
”அவ ஒரு கல்யாணத்த பண்ணிட்டு.. குடும்பம்.. குழந்தைனு.. ஒரு சொந்தத்தை உண்டாக்கிட்டாத்தான்.. என்னவாம்..?” என்றாள்.
” ம்… ம்ம்..! நானும்.. எவ்வளவோ சொல்லிட்டேன்..! கேக்கவே மாட்டேங்கறா..!!”
”சரியான.. லூசா இருக்காளே..?”
மெல்லப் புன்னகைத்து.. ”ம்.. ம்ம்..! நீ வேணா… சொல்லிப்பாரு.!!” என்றேன்.
”ஆமா..! நான் சொன்னா மட்டும்.. உடனே கேட்றுவாளாக்கும்..?”
”கரைப்பார் கரைத்தால்… ஒருவேளை கல்லும் கரையலாம்..!!”
” அவ இருக்கறத பாத்தா.. அப்படி தோணல..! அந்தளவுக்கு.. அவ மனச கெடுத்து வெச்சிருக்கீங்க..! இந்த லட்சணத்துல.. நான் போய்.. அவகிட்ட.. இந்த மாதிரி… நீ கல்யாணம் பண்ணிக்கோனு சொன்னேன்னு வெய்ங்க… என்னைப் பத்தி.. அவ என்ன நெனைப்பா..?”
” எ.. என்ன.. நெனைப்பா..?”
”உங்கள பிரிக்க… நான் பிளான் போடறதா… நெனைக்க மாட்டா..?”
”சே.. அவள்ளாம் அப்படி.. நெனைக்க மாட்டா..”
”ஆஹா..” என்றாள் நிலாவினி.


வீட்டு போர்டிகோவில்.. கொணடு போய் காரை நிறுத்தி… அவளை இறங்கச் செய்து.. மெதுவாக வீட்டுக்குள் அழைத்துப் போனேன்..! அவளது அம்மா.. நித்யாவோடு பேசிவிட்டு.. எங்கள் அறைக்குப் போனோம்..!
கட்டிலில் சாய்ந்து உட்கார்ந்து.. லுங்கிக்கு மாறிக்கொண்டிருந்த என்னைப் பார்த்துக் கேட்டாள்.
”உங்களுக்கு.. எங்க.. அப்படி ஒரு மச்சம் இருக்கு..?”
அவள் கேட்பது புரியாமல்.. அவளைப் பார்த்தேன்.
”மசசமா..?”
முறுவலித்தாள் ”ம்.. ம்ம்..! உனக்கு மச்சம்டாம்பாங்களே..?”
புன்னகையுடன் அவள் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தேன்.
”தெரியல..”
” நீங்க..என்ன.. பெரிய அழகனா..?”
” சே.. ச்சே..! என்னை நானே புகழக்கூடாது..!!” என்று நான் சிரிக்க…
”அட… அட… அட…!!” என்று கொஞ்சம் நகர்ந்து வசதியாக உட்கார்ந்து.. அவள் கால்களைத் தூக்கி.. என் மடிமீது போட்டாள் ”மன்மத ராசன்…”
”ஒரு பேரழகியான.. நீயே என்னை விரும்பியிருக்கேன்னா… அத.. நான் என்ன சொல்றது..? இருந்தாலும்.. உனக்கு முன்னால நான் தூசிதான்..!!”
”பேச்சுல மட்டும்தான்..!!” என்றாள்.
அவள் கால்களைப் பிடித்துவிட்டவாறு..
”ஏய்.. என்ன சொல்ல வர்றே..?” என்று கேட்டேன்.
”என்னத்தைச் சொல்ல..?” என்று பெருமூச்சு விட்டாள்.
”அழகான பொண்டாட்டி..! உசிரை விடற வெப்பாட்டி..!” அவள் சொல்ல..
நான் குறுக்கிட்டேன்.
”வெப்பாட்டியா..?”
” ம்… ம்ம்..!! தாமரை…?”
”சே..! ஏய்.. நீ.. நெனைக்கற மாதிரி…”
” ஆ…ஹ… ஹ…! இது பத்தாதுனு.. சைடிஸ்ட்டா.. அப்பப்ப.. பொருக்கித்தனம்..! இப்படிப்பட்ட மாப்பிள்ளைக்கு.. மாமனார்… மாமியா.. உபசாரம் வேற.. ம்..ம்ம்…வாழ்வுதான்…!!”
நான் அமைதியாக .. இளித்துக் கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தேன்.
பெருமூச்செறிந்தாள்.
” சரி.. நான் அழகா.. இல்லையா..?”
”ஏய்.. என்ன கேள்வி நிலா..இது..?”
” ம்… சொல்லுங்க..!!”
” நீ… ஒரு…ஒரு.. புடவை கட்ன.. பூந்தோட்டம்..!!”
”ம்… ம்ம்..! இந்த பூந்தோட்டம் பத்தலேன்னு.. தாமரை ஓகே..! சைடுல எதுக்கு பொருக்கித்தனம்..?”
நான் திடுக்கிட்டேன்.
” ஏய்.. என்ன சொல்ற…?”
”ஹா..! ஒன்னுமே தெரியாது.. பாவம்…”
”நான்.. பொருக்கித்தனம் பண்ணதெல்லாம்.. கல்யாணத்துக்கு முன்ன..! அப்பறம் அதெல்லாம் சுத்தமா…விட்டாச்சு..’'
சட்டென..” நாசமா போங்க..!!” என்றாள்.
”ஏய்.. நிலா… நெஜமாத்தான்..!!”
”பரவால்ல… பொய்யே சொல்லுங்க..!!” என்றாள்.
”அப்ப.. நீ நம்பல..?”
”ஹைய்யோ… நம்பறேனே..! நம்பறதுனாலதான்… சண்டை போடறதில்ல..” என்று சிரித்தாள்.
அவளது புடவையை உள் பாவாடையுடன் மேலேற்றினேன். மெல்லிய ரோமங்களைக் கொண்ட அவள் கால்களை  தொடைவரை மெதுவாகப் பிடித்து விட்டேன்.
”அதுக்காகவே.. உன்னை தலைல தூக்கி வெச்சு கொண்டாடனும்..!!” என்றேன்.
”போதுமே.. விட்டா… தலைல மொளகா அரைச்சிருவீங்களே..?”
நான்  முன்னால் நகர்ந்து.. அவள் உதட்டில் முத்தமிட்டேன்.
”ஐ லவ் யூ… பொண்டாட்டி..!!”
”நானும்…!!” என்று விட்டு கேட்டாள் ”ஆஸ்பத்ரி செலவெல்லாம்… உங்களோடதா..?”
” ஏய்..! அவளும் வேலைக்கு போறா இல்ல..? அந்த பணமெல்லாம் வெச்சிருக்கா..” என்று சமாளித்தேன்..!
உனக்கு ஆபரேசன்.. நல்லவிதமாக நடந்து முடிந்தது..!! உன்னை கவனித்துக் கொள்ள… ஆஸ்பத்ரியிலேயே.. வேலை பார்க்கும். . ஒரு ஆயாவை ஏற்பாடு செய்து கொடுத்தார்கள்..!!
நிலாவினியும்.. உன்னை வந்து பார்த்து விட்டுப் போனாள்..!!
இரவு…! கார் ஸ்டேண்டில் இருந்த.. என்னை பாருக்கு அழைத்துப் போனான்.. குணா..!! பாரில் உட்கார்ந்து.. பீர் குடிக்கும்போது கேட்டான்.
”என்னடா.. பண்ணிட்டிருக்க.. நீ..?”
”ஏன்டா…?”
”நீ.. பண்றது.. உனக்கே.. நல்லாருக்கா..?”
”என்னடா….?”
”அவ… யார்ரா.. உனக்கு..?”
”எவ..?”
”அவதான்.. அந்த… கோயில்காரி…??” என அவன் கேட்க… நான் பதில் சொல்ல முடியாமல்  தலை குனிந்து.. உட்கார்ந்திருந்தேன்……!!!!!!!

குணாவுக்கு.. உன்னைப் பற்றி எப்போதோ தெரியும்..! ஆனால் இப்போதுதான் கேட்கிறான்..! இது.. நட்பைத் தாண்டிய விசயம்..! அவன் தங்கையின் வாழ்க்கைப் பிரச்சினை..!! அவன் கேள்விக்கு.. நான் பதில் சொல்லித்தான் ஆகவேண்டும்..!!
” நிலாகிட்ட.. நீ.. இவளப் பத்தி..என்ன சொல்லி வெச்சிருக்க..?” என்று அவனே கேட்டான்.
மெதுவாக அவனைப் பார்த்து.. ”எல்லாமே சொல்லிட்டேன்..” என்றேன்.
” என்ன..?”
”நிலாக்கு.. இவளப் பத்தி.. எல்லாமே தெரியும்..!”
”என்னடா… சொல்ற..?” அவன் திகைப்பானான்.
”ம்…! நானே சொல்லிட்டேன்..! எதையும் மறைக்கல…!”
” நீ… அவகூட.. இருக்கறது..? அவ எப்படிப் பட்டவங்கறது…?”
”ம்..ம்ம்..! எல்லாம்..!!”
”நிலா… எதுவும் சண்டை போடலியா..?”
” ம்கூம்..”
” நெஜமாவா..?”
”ம்…ம்ம்..! எனக்கே ஆச்சரியம்தான்…!!” என நான் சிரிக்க… குணா என்ன சொல்வதெனப் புரியாமல் தடுமாறினான்.
”இருந்தாலும்.. நீ.. இப்படி பண்றது..?”
” என்னாலகூட.. அவள புரிஞ்சுக்க முடியல..” என்றேன்.
”என்னடா… சொல்ற..?”
” இல்ல.. என்மேல.. அத்தனை லவ் இருக்கறவ.. எப்படி இந்த விசயத்த சாதாரணமா எடுத்துக்கறான்னுதான் எனக்கும் புரியல…! என்னவிதமான.. சைக்காலஜி இது..?”
”உங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடூல…மனஸ்தாபம் எதுவுமில்லையே..?” என்று கேட்டான்.
” ம்கூம்..!! அப்படி எதுவும் இல்ல..!!”
” நீங்க சந்தோசமா இருந்தா போதுண்டா…”
”அதுக்கு குறைவே இல்ல..!!” என்றதும்… குணா அமைதியாகி விட்டான்.
அதன் பிறகு அதைப்பற்றி.. அவன் பேசவில்லை..! அவன் முகமும் கொஞ்சம் இருக்கமாகி விட்டது..! ஒருவேளை… என்மேல் அத்தனை ஆத்திரமோ..??
நீ.. உடல் தேறி.. வீட்டிற்கு அனுப்பப்பட்டாய்..! உன்னை காரில் அழைத்துப் போனேன். உன் வீட்டின் முன் காரை நிறுத்த.. தன் வீட்டுக்குள் இருந்து வெளியே வந்தாள் தீபா.
”வந்துட்டிங்களா…?” என்று சிரித்தாள்.
நான் சிரித்து ”நீ எப்ப.. வந்த..?” என்று கேட்டேன்.
” இப்ப.. கொஞ்ச நேரம் முன்னாடிதாஙக வந்தேன்..! அப்றமா நானே பாக்க வரலாம்னு இருந்தேன்..! அதுக்குள்ள… இவளே வந்துட்டா…” நீங்கள் இருவரும்.. பரஸ்பர நலன் விசாரித்துக் கொண்டு.. உன் வீட்டுக்குள் போக.. அதை ஒரு சிலர் வேடிக்கை பார்த்தனர்..!
என்னையும் உள்ளே அழைத்து உட்கார வைத்த தீபா.. என்னிடம் கேட்டாள்.
”அக்கா.. நல்லாருக்குங்களா..?”
” ம்..ம்ம்..! நீ எப்படி..?”
புதுப் புடவையில் இருந்தாள். பூரணத்துவம் பெற்ற.. பெண்மையின் பூரித்த முகம்..! அதில் நிறைந்த புன்னகை..! கழுத்தில்  புது தாலிக் கயிறு.. கை நிறைய கண்ணாடி வளையல்கள்..! காலில் கொலுசின் சிணுங்கல்.. கால் விரலில் மெட்டி…!!
”எனக்கென்னங்க..? என்ன.. இந்த மாதிரி நேரத்துல.. இவகூட இருக்க முடியலயேங்கறதுதான்…வருத்தம்..!” என்றாள்.
” நீ.. வருத்தப்பட ஒன்னுமே இல்ல..!”
நீ குறுககிட்டு.. ” இவங்களும்.. அக்காவும் என்னை ரொம்ப நல்லாவே பாத்துட்டாங்க ..” என்றாய்.
”எந்தக்கா…?”
” ஏய்… இவங்க சம்சாரம்டி..” என நீ சொல்ல… சடக்கெனத் திரும்பி என்னைப் பார்த்தாள் தீபா.
” அப்படிங்களா…?”
” ம்.. ம்ம்…” என நான் புன்னகைத்தன்.
”உன்கிட்ட நெறைய சொல்லனும்..! அதெல்லாம் நாம அப்றம் பேசிக்கலாம்..!!” என நீ தீபாவிடம் சொன்னாய்.
நான் தீபாவைக் கேட்டேன்.
”அழைப்பெல்லாம் முடிஞ்சுதா..தீபா..?”
”ஓ..! எல்லாமே.. முடிஞ்சுதுங்க. .”
” மறுபடி .. எப்ப போவ..?”
”எங்கீங்க..?”
” ஊருக்கு..?”
”ஒரு ரெண்டு நாள்.. இருந்துட்டு.. போவங்க..?”
” சரி.. போறவரை இவளை கொஞ்சம் கவனிச்சிக்க.. ஆபரேசன் பண்ணின ஒடம்பு…”
”அதப் பத்தி.. நீங்க கவலையே படாதிங்க..! அதெல்லாம் இவ ரொம்ப நல்லா பாத்துக்குவா..!” என நீ என்னிடம் சொன்னாய்.
அதேநேரம்.. என் கைபேசி அழைத்தது. எடுத்துப் பார்த்தேன். நித்யா…!
”ஹலோ..?” என்றேன்.
”அண்ணா.. நான்தான் நித்தி..”
”ஆ..! சொல்லு நித்தி..?”
” இப்ப எங்க இருக்கீங்க..?”
” லோக்கல்லதான்..! ஏன் நித்தி..?”
”நிலாக்கு வலி வந்துருச்சு..! சீக்கிரம் வாங்க..” என்றாள்.
” அப்படியா..! சரி.. இப்ப வரேன்..”
”சீக்கிரம் வாங்க…!”
”குணா இருக்கானா.. பக்கத்துல..?”
” இருக்காருண்ணா… நாங்க ஆஸ்பத்ரி போறோம்..! நீங்க அங்க வந்துருங்க..!!”
”சரி.. சரி..! இப்ப வந்தர்றேன்..!” அவளுடன் பேசி முடித்து.. உன்னைப் பார்த்துச் சொன்னேன்.
”சரி தாமரை.. நீ நல்லா ரெஸ்ட் எடு…! நிலாக்கு வலி வந்துருச்சாம்..! உன்ன நான் அப்றம் வந்து பாக்கறேன்..!”
”ஐயோ.. மொத நீங்க.. அக்காவ போய் பாருங்க..! என்னைப் பத்தி கவலைப்படாதிங்க..!!” என்றாய்.
”சரி.. தீபா.. நான் போறேன்…”
”நீங்க போங்க..! இவள நான் பாத்துக்கறேன்..!” என்றாள் தீபா.
அஙகிருந்து.. நான் உடனே கிளம்பினேன்.!!
நான் ஆஸ்பத்ரி போனபோது.. நிலாவினியின் அம்மா.. பயங்கர டென்ஷனோடு இருந்தாள். குணா.. நித்யா இருவரிடமும் போய் பேசினேன்.
” எப்படி இருக்கு.. இப்ப. .?”
” உள்ள கொண்டு போயிருக்காங்க..! படு டென்ஷெனா இருக்கு..!” என்றாள் நித்யா.
சில நிமிடங்களிலேயே.. நிலாவினிக்கு அறுவை சிகிச்சை பண்ண வேண்டும்.. என கையெழுத்து வாங்கப்பட்டது..! நிலமை சிக்கல்…! பயம் அதிகரித்தது..!! அறுவை சிகிச்சைக்குப் பின்னர் குழந்தை பிறந்தது..! ஆனால் குழந்தைக்கு உயிர் இல்லை..!!
‘இது முதல் அதிர்ச்சி..!’ கூடவே இன்னொரு தகவலும் சொல்லப்பட்டது..!
‘இனி நிலாவினியால்.. என்றென்றும் குழந்தை பெற்றுக்கொள்ள.. முடியாது..! காரணம். .. அவள் கர்ப்பப்பை.. அவளது உடம்பிலிருந்து நீக்கப்பட்டது..!!


‘இது அடுத்த அதிர்ச்சி…!!’ –












கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக