http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : காம வேட்டை - பகுதி - 25

பக்கங்கள்

செவ்வாய், 17 மார்ச், 2020

காம வேட்டை - பகுதி - 25

“ஆமாண்டி வரூ!!... ரூமுக்குள்ளே போனது வரைக்கும்தான் எனக்கு ஞாபகம் இருக்கு!.... அதற்கு அப்புறம் எல்லாமுமே இன்பம்தான்.... என்ன நடந்துன்னே சரியா சொல்ல முடியலே!... ஒருவாட்டி... வஜினா கிழிந்தபோது பயங்கரமா வலிச்சுது...”

“அய்யய்யோ!... அப்புறம்?.... அவரை வேண்டாம்னு சொல்லீட்டீங்களா?...வஜினா கிழியறது எல்லாம் சகஜமாச்சே!... என்னக்கா நீங்க!... பெண்ணா பிறந்துட்டு அதுக்குபோய் யாராவது பயந்துக்குவாங்களா?.... அதற்கு அப்புறம்தான் இன்பமே!!!!!” வர்ஷினி அலுத்துக்கொண்டாள்...

“அடியே முந்திரிக்கொட்டை!.... நான் இன்னும் சொல்லி முடிக்கலே!... அதுக்குள்ளே நீயே கதை, திரைக்கதை, வசனம் எல்லாம் எழுதிடறே?....ம்?...” பத்மினி கிண்டலாய் கேட்டாள்...

“ஸாரிங்கக்கா!... அப்புறம் என்ன நடந்துச்சு?... பர்ஸ்ட் நைட் நல்லபடியா முடிஞ்சுதா?...” பத்மினியின் கையை எடுத்து தன் கையில் இறுக்கமாய் பற்றிக்கொண்டாள்...

“ம்..... கன்னித்திரை கிழியறப்போ மட்டும்தான் வலிச்சுது!... அப்புறம் படிப்படியா வலி குறைஞ்சுடுச்சு.. அண்ணனும் மெதுவாகத்தான் செய்தார்.... நானும் நன்றாக கால்களை விரித்து.... அவருக்கு வசதியாய் காட்ட....கொஞ்ச நேரத்திலேயே வலி சுத்தமா போயிடுச்சு!...அண்ணன் உற்சாகமாயிட்டார்.... அப்புறம் நடந்தது எல்லாம் காவியம்....” பத்மினி பெருமூச்செரிந்தாள்...




இருவரிடமும் சற்று நேரம் மௌனம்...... “நல்லா இருந்துச்சாக்கா!...” வர்ஷினி கண்களில் ஆசை மின்ன கேட்டாள்...

“நல்லா இருந்துச்சான்னா கேட்கறே?.... சொர்க்கம்டி....சொர்க்கம்.... என் உடம்பே லேசாய் ஆகாயத்தில் பறக்கிறமாதிரியும், என் உடலில் எல்லா இடங்களும் இன்பமானது..... இல்லை இல்லை... என் உடம்பே சந்தோஷத்தில் செய்த மாதிரி அவ்வளவு இன்பமா இருந்துச்சுடி!... “ பத்மினி அந்த நினைப்பில் உடம்பை குலுக்கிக்கொண்டாள்..




“அப்பத்தாண்டி நினைச்சேன்.... பெண்ணா பிறந்தா இத்தனை இன்பம் இருக்குன்னு புரிஞ்சுது!...”

“அந்த சமயத்திலே உங்களுக்கு என்ன நினைப்பு வந்துச்சு?....”

“என்ன என்னவோ நினைப்பு!... அண்ணன் என்ன செய்தாலும் தடுக்கக்கூடாதுன்னு ஒரு வைராக்கியம்... அவரோட பசிக்கு என் உடம்பையே தின்னக்கொடுக்கலாம்னு ஒரு வெறி!...... நான் என்ன நினைச்சேன்னு இப்போ மறந்துருச்சு!... ஆனா... அந்த சுகத்துக்காக எதையும் தரலாம்னு தோணிச்சு.....”

“விடிய விடிய நடந்துச்சுக்கா?....”


“நான் மணியைப்பார்க்கலடி!... அண்ணனை என்னோட தூங்க மட்டும் வேண்டாம்னு சொல்லிட்டேன்... என்ன வேணுமானாலும் பண்ணிக்கோங்க!!.... ஆனா நைட் இங்கேயே இருந்துடாதீங்கன்னு மட்டும் மறக்காம சொல்லிட்டேன்...”

“ஏங்கக்கா!...அது முடிஞ்ச பின்னாடி புருஷாளை கட்டிப்பிடிச்சு தூங்கறதுதான் நல்லாயிருக்கும்னு படிச்சிருக்கேன்...” வர்ஷினி ஆசையாய் சொன்னாள்...

“அடி பைத்தியமே?... அது எல்லாம் முறையா தாலி கட்டி முதலிரவு கொண்டாடுபவர்களுக்கு!... எங்களை மாதிரி காந்தர்வ முறைக்கு அதெல்லாம் ஒத்து வராது!... நீ சொல்ற மாதிரி விடியற வரைக்கும் நாங்க ரெண்டுபேரும் ஒன்றாகவே இருந்தோம்னு வச்சுக்கோ.... என்ன ஆகும்?....”

“என்ன ஆகும்?...”

“அடி மண்டு!... விடியக்காலையிலே அம்மா வந்து கதவை தட்டினா எப்படிடீ திறக்கறது?...ரூமுக்குள்ளே அண்ணன் இருக்கிறாரே?.....” பத்மினி சிரித்தாள்

“அட ஆமாம்லே!....” வர்ஷினி தலையை தட்டிக்கொண்டாள்... “நான் மறந்துட்டேன்.....ஸாரிக்கா!...” குறும்பாய் சிரித்தாள்... “நீங்க மேலே சொல்லுங்க!....”


“மேலே எங்க சொல்றது?... அண்ணன் எத்தனை மணிக்குப் போனார்னு தெரியலே!... அவர் எழுந்து போறது மட்டும்தான் லேசா நினைவிலே இருந்துச்சு!... அந்த நிலையிலேயும் அப்படியே போய் ரூம் கதவை சாத்தி தாழ்ப்பாழ் போட்டுட்டு வந்து போர்வையை மேலே போட்டுக்கொண்டு படுத்தவதான்..... விடியக்காலையிலே அம்மா கத்தி கத்தி கூப்பிட்ட பின்னாடிதான் எழுந்தேன்.... உடம்பெல்லாம் ஒரே வலி..... “

“ரொம்பவும் வலிச்சுதாக்கா?....” வர்ஷினி ஆதுரமாய் கேட்டாள்..

“வலின்னா.... நிஜ வலியில்லை!... இரு ஒரு மாதிரி இன்பவலி..... உடம்பெல்லாம் வலிக்க வலிக்க ... அந்த இடத்தையெல்லாம் முத்தமிட்டு கொஞ்சனும்போல அவ்வளவு ஒரு நல்ல வலி.... அண்ணனை பார்த்தா எங்கே எல்லாம் வலிக்குதோ அங்க எல்லாம் ஒரு முத்தம் வாங்க வேண்டும்ங்கிற மாதிரி ஒரு நினைப்பு வர்ற வலி.....” பத்மினி கனவில் பேசுவது போல பேசிக்கொண்டே இருந்தாள்...

“ஆன்ட்டியை எப்படிக்கா சமாளிச்சீங்க?....”

“நான் எப்படியே சமாளிச்சு ரூம் கதவை திறந்து விட்டுட்டு மறுபடியும் வந்து படுத்துட்டேன்.... மறுபடியும் ஒரு நல்ல தூக்கம் போட்டுட்டுத்தான் அப்புறம் சூடா வென்னீர் வச்சு குளிச்சிட்டுத்தான் காலேஜுக்கு கிளம்பினேன்....”

“குளிக்கும்போதும் வலிச்சுதாக்கா?.....”

“ஆமாண்டி!... அது எல்லாம் இன்பமான வலி.... வெந்நீரிலே குளிக்க குளிக்க.... குளிச்சிட்டே இருக்கலாம்போல ஒரு சுகம்... மனசே இல்லாமதான் வெளியே வந்து காலேஜுக்குப்போனேன்.... உடம்புதான் காலேஜுக்குப்போச்சு.... மனசு அண்ணனை நினைச்சே ஏங்குச்சு!... அவர் இந்நேரத்துக்கு என்ன பண்ணுவார்?... என்னை நினைச்சுக்குவாரா?... மறுபடியும் அவரை எப்போ பார்ப்போம்?.... இன்றைக்கும் அவரோட சேருவோமா?.... அப்படி சேர்ந்தா அவர் என்னவெல்லாம் பண்ணுவார்னு நினைச்சு நினைச்சு ஏங்கிட்டே இருந்தேன்டி!.....”

“அப்புறம் மறுநாளும் சேர்ந்தீங்களா?....” வர்ஷினி ஆவலுடன் கேட்டாள்..

“ஏண்டி மக்கு!... சேராம இருக்க முடியுமாடி?... என்னை அதாள பாதாளத்தில் கட்டி வச்சிருந்தாலும் எல்லா கயிற்றையும் அறுத்துட்டு ஓடிப்போயிருப்பேன்.....அண்ணனை தழுவினாத்தான் அந்த ஏக்கம் தீரும்டி.... அவர் கையிலே என்னை முழுசா தந்தாத்தான்... என் வேகம் குறையும்!...அதுவரைக்கும் எல்லாத்தடையையும் தாண்டிட வேண்டும்னு ஒரு வெறி!... ஒரு ஆக்ரோஷம்.... “ பத்மினி உணர்ச்சியில் உடம்பை முறுக்கிக் கொண்டாள்... கைகளை இறுக்கினாள்....

“ஆவ்..... அக்கா!...” வர்ஷினி வலியில் அலறினாள்...





“ஏண்டி!.... “சிடுசிடுத்த பத்மினி அப்போதுதான் உணர்ந்தாள்....தான் வர்ஷினியின் கையை இறுக்கிக்கொண்டு இருப்பதை.. உடனே அனிச்சையாய் கையை விடுவித்தவள்,”ஸாரிடி.... ஏதோ நினைப்புலே கையை இறுக்கிட்டேன்.... வலிக்குதாடி?.. என் செல்லம்?......ம்ம்ம்... என் செல்லக்குட்டிக்கு வலிக்குதாடி?....” ஆசையாய் கொஞ்சினாள்...

இப்போ சொல்லுடி என் செல்லமே?.... இப்பவும் என் அண்ணனை கல்யாணம் கட்டிக்க விருப்பப்படறியா?.. “ வர்ஷினியின் முகவாய் கட்டையை பிடித்து ஆட்டி ஆட்டி கொஞ்சினாள்..

“இது எல்லாம் ஒரு பெரிய விஷயமாக்கா?.. இது எல்லாம் என் ஆசைக்கண்ணனின் விளையாட்டுன்னு நினைச்சுக்க வேண்டியதுதான்....நீ மட்டுமில்லக்கா!.. இன்னும் எத்தனை பேரை என் அத்தான் தொட்டாலும் எனக்கு கவலையில்லை.. நான் அவரைத்தான் கல்யாணம் கட்டுவேன்....” வர்ஷினி உறுதியான குரலில் சொன்னாள்....

”அக்கா எனக்கு ஒரு ஆசை”

“சொல்லுடி!.... நானும் அண்ணாவும் போடற படுக்கையறை சண்டையிலே உன்னையும் சேர்த்துக்கவேண்டும்னு சொல்லாம இருந்தா சரி!... “ பத்மினி கிண்டலாய் சொன்னாள்...

“ஏன் சொன்னா என்ன?... நான் அவரை கல்யாணம் பண்ணிட்டா, நான் அவரோட பொண்டாட்டி ஆயிடறேன்ல்லே?.. அப்புறம் பொண்டாட்டிக்கு தெரியாத ரகசியம் புரஷாளுக்கு ஏது?... ஆகவே அவர் உங்களோட சேரும்போது எல்லாம் நானும் இருப்பேன்.... என் ஆசை அக்கா எப்படியெல்லாம் அனுபவிக்கறாங்கன்னு நான் ரசிச்சு ரசிச்சு பார்க்கனும்... இடமிருந்தா நானும் கலந்துக்குவேன்....” கண்களில் வெறி மின்ன சொன்னாள்... “ நான் கேட்டது அது இல்லக்கா!..” இழுத்தாள்..

“வேற என்னடி?...” பத்மினி போலி சலிப்பாய் சொன்னாள்...

“நீங்களும் அவரும் சேர்ந்த நாள் முதல் இந்த நிமிடம் வரைக்கும் நடந்ததை எல்லாம் எனக்கு சொல்வீங்களாக்கா?..” ஏக்கமாய் கேட்டாள் வர்ஷினி....

“ச்சீ... போடி.... எனக்கு வெட்கமாய் இருக்குது...” பத்மினி கண்களை பொத்திக் கொண்டாள்...

“அய்....அய்.....” வர்ஷினி வியந்தாள்....

“என்னடி?... என் முகத்திலே படமா ஓடிட்டு இருக்கு?... அப்படி ரசிச்சு ரசிச்சு பார்த்துட்டு இருக்கே?...” வெட்கமாய் முனகினாள்....

“படம் இல்லையக்கா!... ஒரு பொண்ணோட உணர்ச்சி காவியம்.... நீங்க அவரை நினைச்சுட்டு... நீங்களும் அவரும் ஒண்ணா சேர்ந்ததை சொல்றப்ப உங்க முகத்தை பார்க்கறப்போ அவ்வளவு அற்புதமா இருக்குங்கக்கா!... இன்னும் இன்னும் பார்த்துட்டே இருக்கலாம்போல அவ்வளவு ஆசையா இருக்கு....... ப்ளீஸ்க்கா....ப்ளீஸ்..ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ்..ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ்..ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ்..ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ்..ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ்..ப்ளீஸ்...”

“சரி சரி அனத்தாதே!... அதை நான் சொல்றேன்... அதுக்கு முன்னாடி உன்னை ஒன்று கேட்கனும்....””

“என்னக்கா?..”

“அப்போ நீ என் அண்ணனைத்தான் கட்டிக்கிறதுன்னு முடிவே பண்ணிட்டியா?...” சிரிப்புடன் கேட்டாள்...

“அதிலே என்னக்கா சந்தேகம்?... நீங்கதான் எப்படியாவது அவருகிட்டே பேசி சம்மதிக்கவைக்கனும்.... அவரு மட்டும் இந்த கல்யாணத்துக்கு சம்மதிச்சுட்டா... நீங்க என்ன கேட்டாலும் நான் தர்றேன்க்கா!...ப்ளீஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்க்காகாகாகா.....” வர்ஷினி கெஞ்சினாள்....

“என்ன வந்தாலும் நீ உறுதியா இருப்பியா?...”

“எது வந்தாலும் நான் அவரைத்தான் கட்டிப்பேன்னு உறுதியா சொல்வேன்.... அப்படியே இருப்பேன்...” வர்ஷினி உறுதியாய் சொன்னாள்....

“ஒருவேளை சொத்திலே பங்கு இல்லைன்னு சொன்னா?....” பத்மினி வெடிகுண்டை வீசினாள்...

“அது எப்படி சொல்லமுடியும்?... நான் என்ன விச்சு அண்ணனாட்டம் ஏமாளியா?.... சொத்திலேயும் பங்கு வேணும்.. இல்லையின்னா நான் கையெழுத்துப்போட மாட்டேன்னு சொல்லிடுவேன்....”

“கையெழுத்தா?.... பாகப்பிரிவினை நடக்குதா?....”

“ஆமாக்கா!... சென்னையிலே ஏதோ கொஞ்சம் நிலம் இருக்காம்... அதை என்பேருக்கு எழுதித்தந்துட்டு... இந்த தோட்டத்தை அம்மா தன்பெயருக்கு மாத்தி எழுதிட்டு இந்த இடத்திலே இருந்து ஆறு வரைக்கும் இருக்கிற கோவில் நிலைத்தை ஆக்ரமிச்சு இருக்கானே ஒரு படுபாவி...அவனுக்கு இருபத்துஐந்து லட்சத்துக்கு விற்கறதா ப்ளான்....”

“அந்த ஆள் எதற்கு இவ்வளவு விலை கொடுத்து இந்த தோட்டத்தை வாங்கனும்?...”

“அவன் ஆக்ரமிச்சுருக்கிற கோவில் நிலத்துக்கு போறதுக்கு இந்த தோட்டம் வழியாத்தான் போகனும்!.. இப்போதைக்கு இந்த தோட்டத்திலேயே அதோ அந்த முலையிலே கொஞ்சம் இடத்தை ராவோட ராவா ஆக்ரமிச்சு வண்டித்தடம் போட்டுட்டான்..




வேற யாராவது வந்து வாங்கி தனக்கு இடைஞ்சல் வந்துடப்படாதுன்னு அம்மாவை சரிக்கட்டி கிரயம் பண்ணப்பார்க்கிறான் அந்த படுபாவி!... அது மட்டும் நடந்துடுச்சுன்னா!... பெருமாள் கோவில் பாழாப்போயிடும்..... யாரையும் உள்ளே விட மாட்டான்.. கோவிலுக்கு பாதை எங்க தோட்டத்துமேலேதான் இருக்கு!... அதை இன்னும் கோவிலுக்குன்னு எழுதித்தரலே!”

“அதையாவது கோவிலுக்கு எழுதித்தந்துட வேண்டியதுதானே?....”

“அதையும் தடுக்கிறான் அந்த கடங்காரன்.... கோவிலுக்குண்டான பாதை ஊரைச்சுற்றி தொலைவில் இருந்து வருது.... ஆனா அதை யாரும் பயன்படுத்தாம விட்டுடதாலே அது பாழடஞ்துடுத்து... அதை சரிபண்ணி தரேன்னு சொல்றான்...”


“நீ என்ன முடிவு பண்ணப்போறே?....”

“அதுதான் ஒரே குழப்பமா இருக்கு!... எனக்கு கோவிலை நல்ல நிலைக்கு கொண்டு வரனும்னு ஆசையா இருக்கு!..பெருமாளை சர்வஅலங்காரபூஷனா வீதியிலே ஊர்வலமா வரவைக்கனும்னு ஆசை... ஒரு பொண்ணா இருந்துட்டு எவ்வளவுதான் செய்ய முடியும்?....”

“ஏண்டி?... இந்த தோட்டதிலே பாதி உனக்கு வருமில்லே?... அதை கோவிலுக்கு எழுதித்தரலாம்மில்லே?...”

“அதிலேயும் ஒரு சிக்கல் இருக்கே?....”

“அதிலே என்னடி சிக்கல்?..”

“இந்த தோட்டத்தை குத்தகைக்கு உழுபவர் சரியான பயந்தாங்கொள்ளி!... அந்த ரவுடிக்கு பயந்துட்டு தோட்டத்துப் பக்கமே சரியாக வருவதில்லை...தோட்டத்தையும் சரியாக கவனிப்பது இல்லை!... குத்தகைன்னு ஏதோ கொஞ்சம் தருகிறார்... பாட்டிக்கு அது போதுமானதா இருந்துச்சு!... பாட்டிக்கு இந்த சொத்தை விக்கிறதுல்லே கொஞ்சம் கூட சம்மதம் இல்லை!.. ஆனால் உழுது சரியாக குத்தகை தர ஆள் இல்லையே?,... அப்படி யாராவது வந்தால் அது அந்த ரவுடி செட்பண்ணி அனுப்பின ஆளா இருக்கான்.... புதுசா வர்ற ஆளை நம்பறதுக்கும் கஷ்டம்... இருக்கிற ஆளும் சரியில்லை...என்னதான் பண்ணுவது?...அதுதான் எனக்கு தெரிந்த வரையில் என்னால் ஆன முயற்சி செய்றேன்.... பெருமாள் விட்ட வழி!...”


“ஓ.கோ... அதுக்குத்தான் என் அண்ணனை மயக்கி கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்னு பார்க்கறியா?.....என் அண்ணனை கல்யாணம் பண்ணிட்டால் அவர் விவசாய குடும்பத்தை சார்ந்தவர்ங்கிறதாலே... ஏதாவது நல்லது நடக்காதான்னு பார்க்கிறே? அப்படித்தானே?.....”

“அப்படியும் வச்சுக்கலாம்!...” வர்ஷினி வெட்கத்தில் முணுமுணுத்தாள்...”ஏங்க அக்கா!... அத்தான் அந்த விஷயத்திலே எப்படி?... “

“அடியே!... அந்த விஷயத்திலே எங்க அண்ணன் மன்னாதி மன்னன்டி!... எந்தப்பெண்ணையும் படுக்கையறை விஷயத்தில் அடிபணிய வச்சிடுவார்.... உதாரணத்துக்கு என்னையே எடுத்துக்கோ.... என்னால அவரை பிரிஞ்சு இருக்க முடியும்னு தோணலே... நான் மட்டுமா?... எனக்கு அப்புறம்.... உனக்கு முன்னாடி இன்னும் ஆளுங்க இருக்காங்களேடி?...”

“அப்படின்னா?....” வர்ஷினி கலக்கத்துடன் கேட்டாள்...

“எனக்கு தெரிஞ்ச வரைக்கும் உன்னோட சேர்த்தா நாலுபேர்னு நினைக்கிறேன்....”

“நாலுபேரா!....” வர்ஷினி ஆச்சர்யத்தில் வாயைப்பிளந்தாள்.....

“அடியே!.... வாயைப்பிளக்காதே!..எங்க அண்ணனோட வீரத்தை பத்தி உனக்குத்தெரியாது!... நாலு பேர் என்ன?.. நாற்பது பேர் வந்தாலும் பின்னி எடுத்துடுவார்!....”

“அது எப்படிக்கா?.... ஆண்களுக்கு ஒரு தடவை விந்து வந்துட்டா அப்புறம் அவர்களுக்கு எழுந்திருக்கவே கொஞ்ச நேரம் ஆயிடும்... மறுபடியும் எழுந்தா... அது வேணா கொஞ்சம் அதிக நேரம் இருக்குமாம்... அதுக்கும் அப்புறம்னா....” வர்ஷினி இழுத்தாள்..

“அடியே வரூ குட்டி.... நீ சொன்னது கரெக்ட்தான்.... விந்து வந்தாத்தானே அது தொங்கிப்போயிடும்... விந்துவை வெளியே விடாம அடக்கிட்டா?....” பத்மினி குறும்பாய் கேட்டாள்...

“அது எப்படிக்கா முடியும்?... நமக்குள்ளே இறங்கி வேலை செய்யுற போது... விந்து வராம எப்படிக்கா இருக்கும்?... நமக்கும் உச்சம் வரும்.... ஆண்களுக்கும் உச்சம் வரும்.... இருவருக்கும் ஓருசேர வந்தால் அதுதான் திருப்தி.. அதுதான் நல்ல சங்கமம்.... ....அப்படித்தான் படிச்சிருக்கேன்.....”

“அடிப் பயங்கரி!... நீ நிறைய படிச்சிருப்பே போலிருக்கே?....” பத்மினி சந்தேகமாய் கேட்டாள்...

“இல்லக்கா!... நான் படிச்சது எல்லாம் கொஞ்சம்.... காமம்ங்கிறது ஒரு கடல்.... அதன் கரைகண்டவர் யாருமில்லை... “

வேதத்திலேகூட ஒரு கதை வருது.. அதிலே அப்பாவுக்கு காமத்தை அனுபவிக்க ஆசை!... ஆனால் ஒரு சாபத்தால் அவருக்கு கிழத்தன்மை வந்துடுது.... அவர் தன்னோட பசங்க கிட்டே இளமையை தரச்சொல்லி கெஞ்சறார்... முதல் இரண்டு பையன்கள் மறுத்துடறாங்க!.. கடைசிப்பையன் சம்மதிக்கறான்.... இளமை மாறுகிறது.... அவரே கடைசியில் இளமையைத் திருப்பித்தரும்போது... காமம் என்பது ஒரு கடல்.... அதில் திருப்தி என்பது கிடைக்காது...என்றுதான் சொல்கிறார்...”

“அடியே!... நீ நிறைய படிச்சிருக்கடி!.... நான் இந்த கதையை எங்கேயோ லேசா படிச்ச மாதிரி நினைப்பு!... ஆனால் உன்னை மாதிரி டீப்பா படிச்சதில்லை.....”

“அதனாலே என்னக்கா?.... நான் படிச்சிட்டு இருக்கேன்... ஆனா நீங்க படிக்காமலேயே அதிலே இறங்கிட்டீங்க!..” வர்ஷினி சிரித்தாள்...

“நீ சொல்வதும் சரிதாண்டி!... அதிலே இறங்கின பின்னாடிதான் தெரியுது... பெண்கள் ஏன் ஆண்களுக்கு அடிமை ஆயிடறாங்கன்னு!....அதிலே அடங்கி கிடக்கிறதும் ஒரு சுகம்டி!... ஆண்கள் நம்மை அடக்க அடக்க நாம் அடங்க அடங்க... அது ஒரு சுகம்.... ஒரு சில சமயத்திலே நாம அடக்க ஆண்கள் அடங்கிஇருந்தால் அது ஒரு சுகம்டி!...” பத்மினி கனவில் மிதப்பது போல் பேசிக்கொண்டு இருந்தாள்...

வர்ஷினி வாயைத்திறந்தபடி கேட்டுக்கொண்டு இருந்தாள்...

“என்னக்கா!... நீங்க பேசறதை பார்த்தால் எனக்கு உடம்பு என்னவோ பண்ணுதுக்கா!.....” வர்ஷினி நெளிந்தாள்...

“நான் பேசுவதை கேட்டே உனக்கு ஒரு மாதிரியா ஆகுதுன்னா?... நான் அவரோட ஒரு வாரம அனுபவிச்சவ... எனக்கு எப்படி இருக்கும்.... உண்மையை சொல்லனும்னா.... அம்மாவை மட்டும் அனுப்பி வச்சுட்டு அண்ணனோட ஹனிமூன் கொண்டாடலாம்னு நினைச்சேன்...அப்புறம் உன்னை நினைச்சுத்தான் வந்தேன்....... எனக்கு அவர் ஞாபகமாவே இருக்குடி..” பத்மினி புலம்பினாள்...

“ரொம்பவும் கஷ்டமா இருக்காக்கா?....” பாசமாய் கேட்டாள்...

“ஆமாண்டி.... நானாவது பரவாயில்லை.... எங்க அம்மாவை நினைச்சாத்தான்....” பத்மினி நாக்கை கடித்துக்கொண்டாள்...

“என்னக்கா?... ஆன்ட்டிக்கு என்ன?... “ சந்தேகமாய் கேட்டாள்....”நீங்க சொல்வதை பார்த்தால் ஏதோ விஷயம் இருக்கிற மாதிரி படுதே?....” வர்ஷினி துருவினாள்...

“அதையெல்லாம் சொன்னா... நீ தாங்குவியோ மாட்டியோன்னு ஒரு சின்ன பயம்.....”

“போங்கக்கா!... நீங்க என்ன சொன்னாலும் நான் தாங்கிக்குவேன்.... நீங்க என்ன நடந்ததுன்னு சொன்னா போதும்.... “

“நான் எல்லாத்தையும் சொல்லிடுவேன்.... ஆனா... அதையெல்லாம் நீ கேட்டுட்டு... அப்புறம் எங்க ரவி அண்ணனை பத்தி தப்பா நினைச்சுட்டீனா?.....””

“ஏங்க அக்கா?... நான் அப்படி பட்ட பொண்ணா?... நான் அப்படி தப்பா நினைப்பேனா?... ரவி அத்தான் எத்தனை பெண்களை தொட்டிருந்தாலும் எனக்கு கவலையில்லை!... நான் அவரைப்பத்தி தப்பா நினைக்கமாட்டேன்.... “ ஒரு கணம் நிறுத்தியவள்...”இதிலே தப்பா நினைக்க என்னக்கா இருக்கு?.... நீங்க நினைச்சிருந்தா இதை எல்லாம் என்கிட்டே மறைச்சிருக்கலாம்.... சிம்பிளாய் ரவி அத்தானுக்கும் எனக்கும் ஒத்து வராதுன்னு சொல்லியிருக்கலாம்.... ஆனா நீங்க அதை சொல்லாம... என் கிட்டே அத்தானை பற்றி புரியவைக்க நீங்க முயற்சி பண்ணுவதுதான் என்னை புல்லரிக்க வைக்குது.... எப்படியாவது அத்தானை அடைஞ்சுடனும்னு வெறி வருது......”

“தேங்ஸ்டி வரூ!... நீ எனக்கு அண்ணியா வந்தா லைப் இன்னும் நல்லா இருக்கும்னு படுதுடி.... ஆனா கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் மாறிடுவியோன்னு.............”

“ஒருகாலும் மாறமாட்டேன்..... நீங்க மட்டும் என்னையும் ரவி அத்தானையும் சேர்த்து வச்சீங்கனா!... உங்களுக்கு ஒரு அடிமை கிடைச்சுட்டாள்னு நினைச்சுங்குங்க.... உங்களை மீறி நான் எதுவும் செய்ய மாட்டேன்.... அத்தான் கூட படுக்கிறது கூட உங்க இஷ்டப்படியே அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கிறேன்....” வர்ஷினி உணர்ச்சியில் கொந்தளித்தாள்....

“அடியே வரூ... நான் அந்த அளவுக்கு கொடுமைக்காரியில்லையடி.... நீ எனக்கு அண்ணியா வந்தா... நாம எல்லோரும் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கலாம்டி.... சொல்லப்போனா.... நீ எனக்கு அண்ணியா வந்தாத்தான்... எல்லோருக்குமே நல்லது... அப்போதுதான் லைப் ஸ்மூத்தா இருக்கும்னு படுது.....” பத்மினி பெருமூச்செரிந்தாள்....”ஆனா இது நடக்குமாடி?...”

“நீங்க மனசு வச்சா கண்டிப்பாய் நடக்குமக்கா!.... நீங்க சொன்னா அத்தான் தட்ட மாட்டார்னு படுது... நான் என்சைடு உறுதியா இருப்பேன்.... எங்க கல்யாணம் நடந்தா... நான் அத்தானை எந்த விஷயத்திலும் கட்டுப்படுத்த மாட்டேன்... நான் அவருக்கு கட்டுப்பட்டு நடப்பேன்.... இது சத்தியம்....” வர்ஷினி உணர்ச்சியில் பத்மினியின் கைகளை இறுக்கப்பிடித்து சத்தியம் செய்தாள்....

“தேங்ஸ்டி.....” பத்மினி உணர்ச்சியில் வந்த கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டாள்....

“நானும் உனக்கு ஒரு சத்தியம் பண்ணித்தர்ரேன்... . என் உயிரைக்கொடுத்தாவது உன்னையும் என் அண்ணனையும் சேர்த்து வைக்கிறேன்... ப்ராமிஸ்..”

பெண்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக்கொண்டனர்..


“அக்கா!....” வர்ஷினி பத்மினியின் காதில் கிசுகிசுத்தாள்...

“என்னடி வரூ!....” பத்மினி குழைந்தாள்....

“இப்படியே நம்ம ஆட்டத்தை தொடங்கலாமா?....” ஆசையாய் கேட்டாள்....



“டீ... வரூ....” பத்மினி அதிர்ந்தாள்...

“ஆமாக்கா!... நம்ம வீட்டு மொட்டைமாடியிலே பாதியிலே விட்டுட்டு வந்ததில் இருந்து அதே நினைப்பா இருக்கக்கா!..”

“வேண்டாம்டி!.... இந்த இடம் ரிஸ்க்..... கொஞ்சநாள் பொறுத்துக்கோ.... இந்த கல்யாணம் மட்டும் நல்லபடியாய் நடக்கட்டும்... அண்ணன்கிட்டேயே சொல்லிடறேன்.... “

“என்னன்னு?...” வர்ஷினி குறும்பாய் கேட்டாள்...

“நான் சொல்லித்தான் வர்ஷினி இந்த கல்யாணத்துக்கு சம்மதிச்சா.... அதனால வர்ஷினி எனக்குத்தான் சொந்தம்... நான் அவளை என் இஷ்டம்போல் அனுபவிச்சுக்குவேன்....அப்படின்னு.....”

“அத்தான் கோவிச்சுட்டு என்னை உங்க கிட்டேயே விட்டுட்டாருனா?... “ வர்ஷினி சிரித்தாள்...

“நல்லதா போச்சு!... நாம ரெண்டு பேரும் கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்!...” பத்மினி குறும்பாய் சிரித்தாள்...

“நாம ரெண்டு பேரும் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறதைபற்றி எனக்கு ஒரு பிரச்சனையும் இல்லை... ஆனால் நாம கல்யாணம் பண்ணிட்டா எனக்கு குழந்தை எப்படி பிறக்கும்?.... அப்புறம் எப்படி நான் குழந்தை குழந்தையா பெத்துக்கறது?...”

“அட ஆமாம்ல்லே?....என்ன பண்ணலாம்?...” பத்மினி முகத்தை சீரியஸாய் வைத்தபடி யோசித்தாள்...

“நல்லா யோசிங்க!... எனக்கு கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் வருஷத்துக்கு ஒரு குழந்தை வேணும்...அவ்வளவுதான் நம்ம கண்டிஷன்... அதை நீங்க தந்தாலும் சரி!... உங்க அண்ணன் தந்தாலும் சரி...” வர்ஷினி விட்டேத்தியாய் பேசினாள்..

‘ஏண்டி!.. மக்கு.. என்னாலே எப்படிடீ உன்னை கர்ப்பமாக்க முடியும்?... வேணம்னா ஒரு ஐடியா பண்ணலாம்... “

“என்ன ஐடியா?..” வர்ஷினி சிரிப்பை அடக்கியபடி கேட்டாள்..

“நான் வேணா அண்ணன் கிட்டே வருஷத்துக்கு ஒரு குழந்தையா பெத்து பெத்து அதை உனக்கு தர்றேன்....சரியா?..”

“அய்யோ அக்கா!.... குழந்தை எனக்கு பிறக்கனும்ங்கக்கா!... அதுதான் என் கண்டிஷன்... அந்த குழந்தைக்கு அப்பா ரவிஅத்தானாய் இருக்கனும்ங்கக்கா!...”

“அப்படின்னா வேற வழி இல்லை.... அண்ணன் கிட்டேயே உன்னை விட்டுட வேண்டியதுதான்... அவர் இல்லாத சமயம் பார்த்து உன்னை கடத்திட்டுபோய் கசகசா பண்ணிடவேண்டியதுதான்....” பத்மினி சிரித்தாள்...


“என்னை எதுக்குங்கக்கா கடத்திட்டு போறீங்க?... அதுக்கு எல்லாம் நிறைய செலவாகும்... அவர் இல்லையின்னா நானே உங்க கிட்டே ஓடி வந்துடமாட்டேனா?... “வர்ஷினி பத்மினியை கொஞ்சினாள்...” என் ஆசை அக்காவை விட்டுட்டு என்னால இருக்க முடியுமா?....”

“ஆமாண்டி!... எனக்கும் அடிக்கடி உன் நினைப்புத்தான்....” பத்மினி சிரிப்பாய் சொன்னாள்...

“என்னக்கா சொல்றீங்க?... அப்படின்னா அத்தான் சரியா உங்களை பண்ணறது இல்லையா?...” வர்ஷினி போலி கவலையாய் கேட்டாள்...

“ச்சீய்... அண்ணன் சரியா பண்ணலைன்னு சொன்னா நான் பொய் சொல்றேன்னு அர்த்தம்... அண்ணன்கிட்டே இருக்கிறது ஒரு சுகம்.... நாம ரெண்டுபேரும் ஒண்ணா விளையாடறது ஒரு சுகம்....”

“ரெண்டுக்கும் வித்தியாசம் இருக்கா?....” வர்ஷினி தூண்டினாள்..

“கண்டிப்பாய் இருக்குடி.... அண்ணன் காட்டாத்து வெள்ளம் மாதிரி.... அவருக்கு ஆசை அதிகமாய் இருக்கிறப்போ நம்மை விடவேமாட்டார்... சுகத்திலே நம்மை திக்குமுக்காட வச்சுடுவார்.... உடம்பெல்லாம் தீயாய் எரியும்... சரியான முரடு... உடம்பு எல்லாம் சமயத்திலே காயம் பண்ணி வச்சுடுவார்....”

“ம்....”

“ஆனா பெண்ணுக்கு பெண்ணுன்னா.... தென்றல் மாதிரி..... மெல்ல... .. இதமாய்..... பதமாய்.... சுகமாய்.....இருக்கும்...” பத்மினி அந்த அனுபவத்தில் சிலிர்த்தாள்...


“அத்தான்... உங்களை ரொம்பவும் காயப்படுத்திட்டாரா?....” வர்ஷினி கவலையாய் கேட்டாள்...”என்கிட்டே காட்டுங்க... நான் முத்தம் தந்தே அந்த காயத்தை எல்லாம் ஆற வைக்கிறேன்....” ஆசையாய் பத்மினியை பிடித்து தன்னோடு இறுக்கினாள்....

“அடியே!.. பயங்கரி... நீயும் அண்ணனும் சரியா இருக்கீங்கடி!... என்ன இடம்னு பார்க்கிறது இல்லை... ஆசை வந்துட்டா போதும்... அப்பவே கிடைக்கணும்ங்கிற மாதிரி கிளம்பிடறீங்க......” பத்மினி சிரித்தாள்..





“அக்கா!... ஒரு காயத்தையாவது காட்டுங்க!... எனக்கு பார்க்கனும்போல ஆசையா இருக்கு!.... அதுக்கு ஒரு முத்தம் தந்து கொஞ்சனும்போல இருக்குங்கக்கா!...” வர்ஷினி சிணுங்கினாள்...

“இப்படி சிணுங்கி சிணுங்கியே என்னை மயக்கறயேடி......” பத்மினி, வர்ஷினியை இழுத்து.. திருஷ்டி கழித்தாள்...

“எனக்கு வெட்கமா இருக்குடி!.............” பத்மினியும் சிணுங்கினாள்...


இதிலே என்னக்கா வெட்கம்!.... நாம ரெண்டுபேரும் பார்த்துக்காததா?... “ வர்ஷினி சமாதானப்படுத்தினாள்..

“ச்ச்ச்சீய்ய்ய்ய்ய்ய.......போடி... இது என்ன நம்ம வீடா?... “ பத்மினி சிணுங்கினாள்..
“என்னை அப்படி பார்க்காதடி... எனக்கு வெட்கமா இருக்கு..... “ பத்மினி சிலிர்த்தாள்... “”அப்புறம் ஏதாவது தப்பு நடந்துடுமோன்னு பயமா இருக்குடி.....” நடுங்கினாள்....

“பயப்படாதீங்க அக்கா!... நாம ரெண்டுபேரும் என்ன புதுசாகவா செய்யறோம்... வழக்கம்தானே?..என்ன ஒண்ணு உங்களுக்கு சீல் உடைச்சிடுத்து.... என்னது இன்னும் உடையலே?.... நாம ரெண்டுபேரும் கடைசியா பிரியறப்போ உங்களுது சீல் உடையாம ப்ரஷ்ஷ்ஷ்ஷ்ஷா இருந்துச்சு..... ப்ரிஜ்ஜிலே வச்ச தக்காளியாட்டம் தளதளன்னு இருந்தீங்க .. .........” வர்ஷினி ஆசையாய் சிரித்தாள்...

“இப்போ எப்படி இருக்கேன்?... வாடி வதங்கிப்போயிட்டேனா?...”.

“இப்போ குளூக்கோஸ் ஏத்தின தக்காளியாட்டம்.. துறுதுறுன்னு இருக்கீங்க?... அப்படியே கடிச்சு தின்னலாம் போல ஜொலிக்கறீங்க!..... அப்போ அத்தான் கிட்டே நிஜமாலுமே குளூக்கோஸ் இருக்கா?...” வர்ஷினி குறும்பாய் சிரித்தாள்..

“ஆமாண்டி நல்ல டேஸ்டியான குளூக்கோஸ்டி.............” பத்மினி நாக்கை கடித்துக்கொண்டு முகத்தை பொத்திக்கொண்டாள்...

“ஓ..ஓ..ஓஓ .. “வர்ஷினி முகமெங்கும் சிரிப்பாய்,” அந்த குளூக்கோஸ் டேஸ்ட்னு உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்?... டேஸ்ட் பண்ணிப்பார்த்தேளா?....”

“ச்சீ... போடி கடங்காரி....எல்லாத்தையும் ஒண்ணு ஒண்ணா கேட்டு... என் மானத்தை வாங்கறா....” பத்மினி எழுந்து ஓடப்பார்த்தாள்....

உஷாரான வர்ஷினி பாய்ந்து அழுத்திக்கொண்டாள்...அதோடு நில்லாமல்... பத்மினியின் துப்பட்டாவை எடுத்து பத்மினியின் இடுப்பில் சுற்றிக்கட்டி அதை பிடித்துக்கொண்டாள் ... வர்ஷினியின் கண்கள் துப்பட்டா இல்லாமல் சூடிதாருக்குள் திமிறிய பத்மினியின் இளமைக் குன்றுகளை வெறித்தது...

வர்ஷினியின் பார்வை போன இடத்தை பார்த்த பத்மினிக்கு வெட்கம் பிடுங்கித் தின்றது...
” என்னடி அப்படி பார்க்கிறே?.” குரல் சன்னமாக வந்தது....வெட்கத்தில் மார்பை மூட முயற்சித்த பத்மினியின் கைகளை வர்ஷினியின் அதட்டல் தேக்கியது..

“ம்....கையை வச்சிட்டு சும்மா இருங்க!..... மூட ஏதாவது பண்ணினேளா... அப்புறம் நான் பொல்லாதவளாயிடுவேன்... ஜாக்கிரதை..... “ மிரட்டியவள்....

” சூப்பரா இருக்கீங்கக்கா!..... பார்க்க பார்க்க எனக்கே ஆசையா இருக்கே?”

“ஏய்... வரூரூரூரூ........ அப்படி பார்க்காதடி..... . எனக்கு உடம்பெல்லாம் கூசுது.... எப்படியோ இருக்குடி... எதுக்கடி அப்படி பார்க்கிறே?................. நீ இதுக்கு முன்னாடி அதை பார்த்ததே இல்லையா?........” குரல் திணறி திணறி வந்தது...

“நான் இதுக்கு முன்னாடி பாத்ததுதான்... அப்போ பார்த்ததுக்கும்... அத்தான் தொட்டபின்னாடி இருக்கிறதுக்கும் ஏதாவது வித்தியாசம் இருக்கான்னு பார்க்கிறேன்..... “

“ஏதாவது வித்தியாசம் இருக்கா?..............” பத்மினி சன்னமான குரலில் கேட்டாள்..

“அதுதான் தெரியலே?... டாப்பை கழட்டிட்டு பார்த்தால்தான் தெரியும்னு நினைக்கிறேன்...... “ வர்ஷினி சிரிக்க...

“அடியே!... அப்படி ஏதாவது பண்ணிடாதடி!... யாராவது பாத்துட்டா மானம் போயிடும்........... அப்படி பார்க்காதடி... எனக்கு கூச்சமா இருக்குடி....” பத்மினி சிணுங்கினாள்...

“அப்படியே கடிச்சு திங்கலாம்போல இருக்குங்கக்கா!....” நாக்கை சப்புக்கொட்டி ....வாயை உறிஞ்சினாள்...

“அதை நீயும் கடிக்கனுமா?...ச்ச்ச்ச்சச்.....” பத்மினி நாக்கை கடித்துக்கொண்டாள்.. வெட்கத்தில் முகம் சிவந்தாள்...

“அப்போ அத்தான் ரெண்டையும் கடிச்சு வச்சுருக்கதறாரா?....ஆனா கடிச்ச மாதிரி தெரியலையே?....அத்தானோட அடையாளத்தை பார்க்கனும்னா கழட்டினாத்தான் பார்க்க முடியும்னு நினைக்கிறேன்.... கழட்டவா?...” வர்ஷினி தயாராக...

“என்னையாவது கொஞ்சமாத்தான் காயம்பண்ணினார்... அம்மாவைத்...................” திக் கென விழித்தவள்...”அய்யோ சாமி.. உன்கிட்டே பேசினா.... எல்லாத்தையும் உளறிடுவேன்..... என்னால ஆகாதுடா சாமி....” பத்மினி வெடுக்கென வர்ஷினியின் கையில் இருந்து பிடுங்கிக்கொண்டு தோட்டத்துக்குள் ஓடினாள்....

“எங்கேக்கா ஓடறீங்க?..... நாய் இருக்கு.....” வர்ஷினி சிரிக்க....பத்மினி அப்படியே ஆணி அடித்தாற்போல் நின்றாள்....

“ஏண்டி நாய் இருக்கா?....” பயந்த குரலில் கேட்டாள்....


ஓடிவந்து பிடித்துக்கொண்ட வர்ஷினி...” ஆமாங்கக்கா!... கடிக்கிற நாய் ஒண்ணு இருக்கு.... என்னை விட்டுட்டு அப்படி இப்படி போயிடாதீங்க!..... அப்புறம் கடிச்சுடும்....”

“நீ சொல்வதை பார்த்தால் எனக்கு நம்பிக்கை வரலியே?...” பத்மினி சந்தேகமாய் கேட்டாள்....

“அப்படின்னா ஓடுங்க!.... நாய் கடிக்கட்டும்....” வர்ஷினி பத்மினியை விடுவித்தாள்...

“ஏய் நிஜமாலுமே நாய் இருக்காடி?.....” பத்மினி வர்ஷினியோடு ஒண்டினாள்...”எங்கேடி காணோம்?....” சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள்....

“அது இப்போ வராது..... நான் கூப்பிட்டாத்தான் வரும்..... கூப்பிடவா?...”


“வேணாம்டி.... எனக்கு பயமா இருக்கு...” பயந்தபடியே வர்ஷினியின் கையை பிடித்துக்கொண்டாள்....

“வாங்கக்கா!... இப்படி எதிரெதிரா உட்கார்ந்துக்குவோம்.... இங்கேதான் நாங்க எல்லோரும் குளிப்போம்.... சட்டென யார் கண்ணிலும் படமாட்டோம்.... நல்ல பாதுகாப்பான இடம்........ “ வர்ஷினி பத்மினியை அமர வைத்தாள்... தானும் எதிரே அமர்ந்து கொண்டாள்....

“ஏய் நம்மை யாராவது தேடப்போறாங்கடி!...”

“யாரும் தேட மாட்டாங்க!... நான் சொல்லிட்டுத்தான் வந்தேன்.... கோபாலய்யரும் மதியத்துக்கு மேலேதான் வீட்டுக்கு வர்றேன்னு சொல்லி அனுப்ச்சுருக்கார்..... மதியத்துக்கு மேலதான் நம்மை தேடுவா!... அதுக்குள்ளே அத்தான் கிட்டே பேசி ஒரு முடிவுக்கு வந்துடனும்...”

“அதைப்பற்றி நீ கவலைப்படாதே!.... அண்ணனை சம்மதிக்க வைக்கிறது என் பொறுப்பு!.. உன்னை மாதிரி ஒரு பேரழகியை கல்யாணம் பண்ண கசக்குமா என்ன?... அண்ணன் இல்லாட்டி என்னடி?.... நான் இருக்கேன்... என்னை கட்டிக்கோ...” பத்மினி சிரித்தபடியே வர்ஷினியை இழுத்து அணைக்க..... அதற்காகவே காத்திருந்தாற்போல்... பத்மினியோடு ஒன்றிய வர்ஷினி...

பத்மினியின் முகத்தை நிமிர்த்தி.... அவளின் கன்னத்தை தன் இருகையாலும் ஏந்தி.... கண்களுக்குள் ஆழமாய் பார்த்து....”பத்துக்கா......” குழைந்தாள்....

“வேணாம்டி......” பத்மினியின் குரல் ஈனஸ்ரத்தில் வந்தது.... “யாராவது பாத்..........” பத்மினியின் இதழ் வர்ஷினின் இதழால் பொத்தப்பட்டது....

“ம்ம்க்க்க்கும்.......” இருவரின் உடலுமே சிலிர்த்தது....... வர்ஷினி தாகமாய் பத்மினியின் இதழ்த்தேனை தேடித்தேடி உறிஞ்சி... தாகத்தை தீர்க்க போராடினாள்.... மறுப்பாளா பத்மினி.... வாரி வாரி வழங்கினாள்.... முதலில் பின்வாங்கிய பத்மினி.... வர்ஷினியின் முத்தத்தில்... தன்னை மறந்து.... அதில் மூழ்க ஆரம்பித்தாள்....

வர்ஷினியின் தாகமும், தாபமும்.... அதிகரிக்க..... அதில் மூழ்கி.... வர்ஷினியின் பிடியில் இளகிய பத்மினி... சிறிது நேரத்தில் ரவியிடம் கற்ற வித்தைகளை அரங்கேற்ற தொடங்கினாள்....

ஆக்ரோஷமாய் ஆரம்பித்த வர்ஷினி பத்மினியின் முத்த அதிரடியில் பெட்டிப்பாம்பாய் அடங்கினாள்.... பத்மினியின் நாக்கு அவளுக்கு இதுவரை தெரியாத இன்ப உலகுக்கு எல்லாம் அழைத்துப்போனது.... தெரியாத ரகசியங்களை எல்லாம் தெரியப் படுத்தியது ....

பத்மினியும் வர்ஷினியும் முத்த கடலில் மூழ்கி...மூழ்கி.......

ஆழம் தொட்டு... ஓய்ந்த போது.... வர்ஷினி குழந்தையாய் பத்மினியின் மார்பில் ஒடுங்கியிருந்தாள்.......

தாயாய் பத்மினி வர்ஷனியை தன் மார்பில் தாங்கியிருந்தாள்....

“அக்கா............” வர்ஷினிதான் மெல்ல அழைத்தாள்...

“என்னடி செல்லம்?.......” பத்மினி குழைந்தாள்...

“ரொம்பவும் முன்னேறிட்டீங்க......”

“எதுலடி?........” பத்மினி நெற்றியை சுருக்கினாள்...

“முத்தத்தில தான்........” வர்ஷினி மென்மையாய் சிரித்தாள்...

“ச்ச்சீசீ..... “ நாணம் அடைந்தவள்..........” எல்லாம் அண்ணன் கிட்டே கத்துட்டதுதான்........”

“முத்தமே இப்படின்னா?...........” வர்ஷினி இழுத்தாள்....

“மத்தது எல்லாம் இதுக்கு மேலேதான்..........” பத்மினி முடித்தாள்....

“இன்னும் இருக்கா?........” போதையாய் முனகினாள்...

“அடி அசடு!... இதுதாண்டி... ஆரம்பம்.... போகப்போகத்தான்.... போயிட்டே இருக்கும்.... நம்மை கிறுகிறுக்க வைத்து... ஏங்க வைக்கும்.... அதை நினைச்சே துடிக்க வைத்து பைத்தியமாக்கும்..... “




“அப்படியாக்கா!!!!!!!!!!!” வர்ஷினி ஆச்சர்யப்பட்டாள்..



“ஆமாண்டி!... வரூரூ...... இதுலே இன்பத்தை மட்டும்தாண்டி தேடனும்..... அப்படி தேடினாத்தான்.... அள்ள அள்ள குறையாம கிடைக்கும்.... இதுக்கு முன்னாடி மத்தது எல்லாம் தூசுபோல தெரியும்டி.......அதனாலதாண்டி நான் அண்ணன் கிட்டே மயங்கிப்போய் கிடக்கறேன்...... என்னை தப்பா நினைக்கிறையாடி?....” பத்மினி ஏக்கமாய் கேட்டாள்....

“ச்சீ.... வாயைக் கழுவுங்க!.... இதிலே தப்பா நினைக்க என்னக்கா இருக்கு?...”

“அண்ணன்ங்கிற முறைவச்சு கூப்பிட்டுட்டு அவர்கிட்டேயே தங்கையான நான் இன்பம் அனுபவிக்கிறது?...”

“என்னை பொறுத்த வரையிலை தப்பே இல்லைங்கக்கா... ஆமாம்... நீங்க ஏன் அத்தானை அண்ணன்னு கூப்பிடனும்?...”

“ஏண்டி கேட்கிற?...”

“இல்லை என்னை மாதிரியே மாமான்னோ இல்லை அத்தான்னுனோ கூப்பிடலாம்ல்லே?... இந்த மாதிரி சமயத்திலே அப்படி கூப்பிட்டா ஒரு கிக்கா இருக்குமில்லே?...”

“ஏண்டி?... அண்ணான்னு கூப்பிட்டா கிக்கா இருக்காதா?....” பத்மினி சிரித்தாள்...

“அப்படிஇல்லை!.... .. நினைச்சுப்பார்த்தா அது எல்லாத்தையும் விட கிக்கா இருக்கும்போல தெரியுது....” வர்ஷினி சிலிர்த்தாள்...






கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக