http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : காம வேட்டை - பகுதி - 26

பக்கங்கள்

செவ்வாய், 17 மார்ச், 2020

காம வேட்டை - பகுதி - 26

“ரவியை அண்ணான்னு கூப்பிடதுதாண்டி ரொம்ப ஸேப்..... யாருக்கும் எந்த சந்தேகமும் வராது.... நமக்கும் பிரச்சனையில்லை... “

“ஆமாங்கக்கா!..... அப்படின்னா ஆன்ட்டி?.....”

“யாரு எங்க அம்மாவா?......”

“ம்...”

“அவங்க முதல்லே மன்மதன்னு கூப்பிட்டாங்க!... கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் அவரு இவருன்னு மரியாதையாத்தான் கூப்பிடறாங்க...” பத்மினி விஷமமாய் சிரித்தாள்....

“கல்யாணமா?......” வர்ஷினி குழம்பினாள்....”எனக்கு ஒன்னுமே புரியலையேக்கா?..”

“அதுஎல்லாம் ஒரு பெரிய கதைடி.... விளக்கமா சொன்னாத்தான் புரியும்.............”

“அப்போ சொல்லுங்க....”

“ரொம்ப பெரிசா இருக்குமேடி.....”

“அதை இன்னும் பெரிசு பண்ணி சொல்லுங்க!....”

“ஏண்டி?..”

“அத்தானைப் பற்றி கேட்டுட்டே இருக்கனும்போல இருக்குங்கக்கா!.... “ வர்ஷினி வெட்கமாய் சொன்னாள்...

பத்மினி “க்ளுக்”ன்னு சிரித்தாள்...




ஏங்கக்கா!... நான் கேட்டது தப்பா?....” வர்ஷினி ஏக்கமாய் கேட்டாள்...” எனக்கு அவர் நினைப்பாவே இருக்குங்கக்கா.. அவரைப்பத்தியே மனசு நினைச்சுட்டு இருக்கு!..... அவர் என்னை ஏத்துக்கறதுக்கு மறுத்துட்டார்னா செத்துடலாம்னு இருக்கேன்...” வர்ஷினி மெல்ல விசும்பினாள்...

“ஏய்... அசடு.....” பத்மினி, திடுக்கிட்டு வர்ஷினியை எழுப்பி உலுக்கினாள்....

“ஆமாங்கக்கா!... என்னவோ தெரியலே... அவரை தினமும் பார்த்துட்டு இருந்தப்போ கூட அவ்வளவா தெரியலே... இங்கே வந்த நாள்முதலா அவர் நினைப்பு அதிகமாயிடுச்சுக்கா!... நின்ன அவர்... நடந்தா அவர்... படுத்தா அவர்.... எல்லாமுமே அத்தான் நினைப்புத்தான்.... எனக்கு பயமா இருக்குங்கக்கா!....”

“என்னடி பயம்?....” பத்மினி அதட்டினாள்..

“அத்தான் என்னை மறுத்துடுவாரேன்னு....” அழுதாள்...

“ஏய் அசடு... நான்தான் சொல்லியிருக்கேன்ல்லே.... என் உயிரைக்கொடுத்தாவது அண்ணனை சம்மதிக்க வைக்கிறேன்... நீ எதுக்கடி கவலைப்படறே?... உன்னைப்போய் யாராவது வேண்டாம்னு சொல்வாங்களாடி..... நீ பார்க்கமாட்டியான்னு எத்தனை பேர் ஏங்கிட்டு இருக்காங்க..... அசடு அசடு....” பத்மினி, வர்ஷினியை இழுத்து தன்மார்பில் அணைத்துக்கொண்டாள்...


“உனக்கும் ரவி அண்ணனுக்கும் கல்யாணம் நடக்கும்.... உன் ஆசைப்படியே நீ குழந்தை குழந்தையா பெத்துக்குவே.... கவலையே படாதே..............” பத்மினி அவளை இறுக்கிக் கொண்டாள்...

“எனக்கு அத்தானும் வேண்டும், நீங்களும் வேண்டும்..... “ வர்ஷினியும் தன் பங்குக்கு பத்மினியின் மார்பில் முகம் புதைத்தாள்..


“அடி பேராசைக்காரியே!.... உனக்கு நானும் வேண்டும்.... எங்க அண்ணனும் வேணுமா?.... ஏமாந்தா எங்க அம்மாவையும் வேணும்னு சொல்லே போலிருக்கே?.....”

“ஏன் சொல்லக்கூடாதா?... ஆன்ட்டி மட்டும் “ம்” னு சொன்னா..... ஆன்ட்டியையும் நம்மகூட சேர்த்துக்கலாம்....எனக்கு எந்த ஆட்சேபணையும் இல்லை.... “

“அடிப்பாவி.... உனக்கும் எங்க அம்மாமேலே ஒரு கண்ணா?...” பத்மினி அடக்கமாட்டாமல் சிரித்தாள்...

“எனக்கும்னா?.... அப்போ வேற யாரு யாருக்கெல்லாம் ஆன்ட்டிமேல கண்ணு?....”

“வேற யாரு.... எனக்கும், எங்க அண்ணனுக்கும்தான்.....” பத்மினி வெட்கமாய் சிரித்தாள்.......

“ஓ.கோ... கதை அப்படி போகுதா?....” சிரித்த வர்ஷினி....”நான் இங்கே கிளம்பி வந்ததில் இருந்து அங்கே ஏகப்பட்ட விஷயம் நடந்திருக்கும் போல் இருக்கே?.... எல்லாத்தையும் ஒண்ணு ஒண்ணா சொல்லுங்கக்கா...ப்ளீஸ்....”


டீ...வரூ.... அதையெல்லாம் சொன்னா வெகு நேரமாகும்டி... அதுவும் இல்லாம... அதைச் சொல்ல சொல்ல என் உடம்பும் துடிக்க ஆரம்பிச்சுடும்...”

“யாரை நினைச்சுக்கா?.... “

“வேற யாரை?... எல்லாம் எங்க அண்ணனை நினைத்துத்தான்..... அவரை நினைச்சாலே .... உடம்புக்குள்ளே அனலடிக்குதடி.”.... பத்மனி புலம்பினாள்...

“அப்போ நீங்க சொல்வதைப்பார்த்தா.... ரவி அத்தான்... உங்களையும், ஆன்ட்டியையும் மடக்கிட்டாருன்னு சொல்லுங்க!..”

“அவரு மடக்கலைடி மண்டு!.... நாங்கதான் மடங்கிட்டோம்....”

“எனக்கு புரியலையே?....” வர்ஷினி குறும்பாய் சிரித்தாள்....

“நம்ம மொட்டை மாடி விளையாட்டு ஒரு ஆரம்பம்தாண்டி.... அன்றைக்கே முடிவு செய்தேன்.... நான் மட்டும் தனிய அண்ணன் கிட்டே இன்பம் அனுபவிச்சா எப்படி இருந்தாலும் ஒருநாள் கண்டிப்பாய் மாட்டுவோம்.... அதனால எங்க அம்மாவையும் மடக்கச்சொல்லி அண்ணனுக்கு நான் ஐடியா தந்தேன்.... அது நல்லபடியாய் ஒர்க்அவுட் ஆச்சு....”

“ஆன்ட்டியும் சூப்பரா இருப்பாங்களே?.....” வர்ஷினி சிலிர்த்தாள்....

“ஆமாண்டி!...அம்மா கிட்டே அண்ணனுக்கு கொஞ்சம் வெறி அதிகமாயிடுதுடி... போட்டு கண்டபடி கடிச்சு வச்சுடறார்.. பாவம்டி எங்க அம்மா!... அத்தனையும் தாங்கிக்கிறா... அப்பப்பா!... அம்மா உடம்பிலே இந்த முரடு பண்ணின வேலையை பார்த்தால் எனக்கே பாவமா இருக்குதடி.....” பத்மினி பச்சாதாப்பட்டாள்...


“ஏங்கக்கா!... காயம் ரொம்ப அதிகமோ?....”

“ஆமாண்டி வரூ.... அதுவும் அம்மாவோட ப்ரெஸ்ட்டையும், பட்டக்ஸையும் ... அண்ணன் படுத்தின பாடு இருக்கே.... ரெண்டும் சிவந்துபோய் கிடக்குதடி....நல்லா எரியும்போல் இருக்கு!.. எப்ப பார்த்தாலும் அண்ணன்மேலே ப்ரெஸ்ட்டை தேய்ச்சுட்டுத்தான் இருக்காங்க.... அப்பத்தான் நல்லா இதமா இருக்கும்போல் இருக்கு...”

“அத்தான்தான் கொஞ்சம் பாத்து நடந்துக்கக்கூடாதா?....” வர்ஷினியும் அங்கலாய்த்தாள்...

“ஆமாண்டி வரூ.... இந்தமுரடு கொஞ்சமாவது இதமா நடந்திருக்கலாம்.... போட்டு பிராண்டி வச்சுடறார்... “ நிறுத்தியவள் சிரித்தாள்....” எங்க அம்மாவுக்கும் அதுதான் நல்லா இருக்கும்போல் இருக்கு.... அண்ணன் என்ன பண்ணினாலும் வேண்டாம்னு மட்டும் சொல்றதே இல்லை.... இவரே... மார்புகளை போட்டு அந்த பிழி பிழியறார் இல்லே?... அப்போ.. அண்ணன் அங்கே கை வச்சா....நைசாய் சொல்ல வேண்டியதுதானே?... ரொம்பவும் வலிக்குதுங்கன்னு......”

“ம் சொல்லலாம்...”

“ஆனா எங்க அம்மா மூச்சு விடமாட்டா.... இன்னும் நல்லா பிழிங்கன்னு நெஞ்சை நிமிர்த்தி காட்டிட்டுத்தான் இருப்பா!... அது அண்ணனுக்கு வசதியாய் போயிடுது.... போட்டு பிழிஞ்சு எடுத்துடறார்.... அதுக்காக காட்டறாளா?.. இல்லை இந்த விளையாட்டு முடிந்ந பின்னாடி அண்ணன் எங்க அம்மா மார்பிலேதான் இளைப்பாறுவார்.... அதற்காக அப்படி காட்டறாங்காளான்னு தெரியலே?....”


“அத்தான் ஆன்ட்டி மார்பிலேதான் இளைப்பாறுவாங்களா?....” வர்ஷினி ஆசையாய் கேட்டாள்...

“ஆமாண்டி!... எல்லாம் முடிந்த பின்னாடி... எங்க அம்மா அண்ணனை தன் மடியில் போட்டுட்டு.. சின்ன குழந்தைக்கு பால் கொடுக்கிற மாதிரி அண்ணனுக்கு ப்ரெஸ்ட் பீடிங் பண்ணுவா!.... அண்ணனும் நல்லா முட்டி முட்டி பால் குடிப்பார்... அதேசமயத்தில் இன்னொன்றையும் கையாலே மெல்ல வருடி...விடுவார்..... அப்போ பார்க்கனுமே எங்க அம்மாவை.... அப்படியே சொக்கிப்போய் கிடப்பா.... அண்ணன் எழுந்தாகூட விடமாட்டாங்க... இன்னும் குடிங்க குடிங்கன்னு பால் ஊட்டிட்டே இருப்பா!... “

“அத்தான் சீக்கிரம் எழுந்துக்குவாரா?....”



“ஊகூம்.... எங்க அம்மா எழுப்பினா கூட எழ மாட்டார்.... இன்னும் வேணும் இன்னும் வேணும்னு அடம்பிடிச்சு அம்மாவின் மார்பிலேயே பால்குடிச்சிட்டேதான் இருப்பார்.... மொத்தத்திலே ரெண்டு பேருக்குமே அது மிக மிக மிக பிடித்த காரியம்னு நினைக்கிறேன்.... சீக்கிரம் முடிக்கமாட்டாங்க....பாவம்டி... எங்க அம்மா...” பத்மினி பெருமூச்செரிந்தாள்...

“ஏங்கக்கா?...”


“நான் சின்னப்புள்ளையா இருக்கும்போது சரியாகவே பால் குடிக்கமாட்டேனாம்... அம்மாவுக்கு பாலும் நிறைய சுரக்குமாம்.. அதனால மார்பிலே பால் கட்டிக்ககூடாதுன்னு நிறைய பாலை வேஸ்ட் பண்ணியிருக்காங்களாம்... அதனாலேயே என்னவோ... அண்ணன் அம்மா மார்பிலே பால்குடிச்சாங்கன்னா... அம்மா அப்படியே உருகிடுவாங்க.... “

“நீங்க மட்டும் என்ன?... உங்களுக்கும் அந்த இடம்தான் வீக்......”

“சரியா சொன்னே!... அண்ணனுக்கும் இது தெரிஞ்சிருக்கு!... ஆகவே அதை போட்டு படுத்தற பாட்டிலே நாங்க தானாகவே லீக் ஆயிடறோம்..... “ பத்மினிக்கு அதற்குமேல் சொல்ல முடியவில்லை... வெட்கத்தில் திணறினாள்...

“கேட்கிற எனக்கே லீக் ஆயிடும்போல் இருக்கு.... உங்களை சொல்லவே வேண்டியதில்லை!.... அக்கா...” வர்ஷினி குழைந்தாள்...

“என்னடி!.... உன் பேச்சே சரியில்லையே?... உன் பார்வையும் சரியில்லை.... உடம்பை எதுக்குடி இந்த நெளி நெளிக்கிறே?..” பத்மினி சீண்டினாள்...

“அக்கா!... எனக்கு இப்போ அது வேணும்போல இருக்குது... வாங்கக்கா!....ப்ளீஸ்....” வர்ஷினி துடித்தாள்...

“வேணாம்டி!... ரிஸ்க்... அதுவுமில்லாமே... எங்க அம்மா சொல்லியிருக்காங்க..... பெண்கள் எத்தனைதான் ஆசையிருந்தாலும் அந்த ஆசையை ஆம்பிள்ளைகிட்டேதான் தணிச்சுக்கனுமாம்.... அப்பத்தான் காமம் இனிக்குமாம்...”


“அக்கா!... உங்களோட பேசிட்டு இருந்தததிலே ரொம்ப மூடாயிட்டேங்கக்கா!... ரொம்பவும் ஏக்கமா இருக்குதுங்க அக்கா!.. என்னை ஏதாவது பண்ணுங்களேன்.....” வர்ஷினி புலம்பினாள்...

“ஊகூம்... உன்னை தொடக்கூட மாட்டேன்... நீ எங்க அண்ணன் தொடற வரைக்கும் இப்படியே துடிச்சிட்டே இருக்க வேண்டியதுதான்....” பத்மினி ஈவு இரக்கமில்லாமல் பேசினாள்...

“என்னை பார்த்தா பாவமா இல்லையாக்கா?...” உடல் துடிக்க வர்ஷினி கெஞ்சினாள்...

“உனக்கு என்னை பார்த்தா பாவமா இல்லையாடி?... நீயாவது இன்னும் அந்த சுகத்தை அனுபவிக்கவே இல்லை!... ஆனா நான்?....... என்னையும் நினைச்சுப்பாருடி!... அண்ணனை நினைச்சுட்டு அத்தனையும் அடக்கிட்டு இருக்கேனில்லே?.. அதே மாதிரி நீயும் அவரை நினைச்சுட்டே எல்லாத்தையும் அடக்கிக்கோ.... கல்யாணம் நடக்கட்டும் .... எல்லாத்துக்கும் சேர்த்து வட்டியும் முதலுமா வாங்கிக்கோ.....”

“அக்கா வேற வழியே இல்லையா?.... “ வர்ஷினி கையால் புண்டையை தடவப்போனாள்... பளீரென ஒரு அடி விழுந்தது...

“ஆவ்.....” வலியில் துள்ளினாள்..... “வலிக்குதுங்கக்கா!....எதுக்கு அடிக்கறீங்க?...”

“எதுக்கடி கையை அங்கே கொண்டுபோனே?....”


“சும்மா தேய்ச்சுவிடலாம்னு..............” வர்ஷினி முனகினாள்....

“அதுதான்.... விட்டேன் ஒண்னு... இனிமேல் கையை அங்கே கொண்டுபோனே!.... நான் பொல்லாதவளாய் இருப்பேன்... இன்றைய தினத்தில் இருந்து உனக்கு கட்டுப்பாடு அமலுக்கு வருது.... உன் ஆசையை நீயே தணிச்சுக்கக்கூடாது... அது அண்ணன் மூலமாத்தான் தணிக்கப்படனும்....ப்ராமிஸ்......” பத்மினி கையை நீட்டினாள்...

வர்ஷினி தயங்கினாள்....”என்னை பார்த்தா ரொம்ப பாவமா இல்லையாக்கா?....” ஏக்கமாய் கேட்டாள்...

“இல்லையே?.... நீ எனக்கு அண்ணியா வரனுமா?... வேண்டாமா?.....”

“வரணும்.... அதுக்குத்தானே துடிச்சிட்டு இருக்கேன்.....”

“அப்படின்னா?... என் பேச்சை கேளு... எனக்கு சத்தியம் செஞ்சு தா!.....” பத்மினி விடாப்பிடியாக கேட்டாள்.....

“அக்கா!......” வர்ஷினி சிணுங்கினாள்...

“அண்ணி.!!!!!!!!!!!!!!... ப்ளீஸ்ங்க அண்ணி....”

பத்மினியை நிமிர்ந்து பார்த்தவள்...மறுபேச்சு பேசாமல் பத்மினியின் கையைப்பிடித்து “ப்ராமிஸ்” என்றாள்.

“தேங்ஸ்ங்க அண்ணி!....” பத்மினி, வர்ஷினியை இழுத்து அணைத்துக்கொண்டாள்...


“அக்கா இது நடக்குமா?....” இதழ் துடிக்க வர்ஷினி கேட்டாள்...

“கண்டிப்பாய் நடக்கும்ங்க அண்ணி.... நான் கண்டிப்பாய் நடத்திவைப்பேன்....” பத்மினி தன்பிடியில் இருந்த வர்ஷினியின் முகத்தை நிமிர்த்தி அவளின் துடிக்கும் இதழ்களில் ஆழமாய், அழுத்தமாய் முத்தமிட்டாள்....




இருவரின் இதழ்களும் பசைபோட்டாற்போல் அப்படியே ஒட்டிக்கொண்டன.... இதழ்கள் விரிய.... பத்மினியின் நாக்கு சரசரவென வர்ஷினியின் வாய்க்குள் புகுந்து அவளின் உட்புறத்தை ஆராய்ந்தது......

வர்ஷினிக்கு உடல் “குப்” பென வியர்த்து.... துடித்தது...

தாங்க முடியாத வர்ஷினி இன்னும் அதிகமாக பத்மினியுடன் ஒண்டினாள்.... அதை எதிர்பார்த்திருந்த பத்மினி.... வர்ஷினியை தன்னோடு இன்னும் இறுக்கமாய் இறுக்கிக்கொண்டாள்..

பத்மினியின் நாக்கின் ஜாலத்தில் வர்ஷினி மயங்கி கிறங்கினாள்......

திடீரென பத்மினி விலகினாள்.....வர்ஷினி திடுக்கிட்டு.... மலங்க மலங்க விழித்தாள்....நாவால் இதழ்களை நீவி விட்டு... பத்னியின் எச்சிலை உள்ளே வாங்கி சுவைத்தாள்....”இன்னும் கொஞ்சம்ங்கக்கா!....” ஏக்கமாய் நெருங்கியவளை...
“நோ சான்ஸ்....” நிர்தாட்சயண்யமாய் பத்மினி நிராகரித்தாள்....


“ஏங்க அக்கா? என்னை இப்படி சூடேத்தி விட்டுட்டு பழிவாங்கறீங்க?...” கிட்டத்தட்ட அழும் நிலையில் வர்ஷினி குமுறினாள்...

“எங்க அண்ணன் சொத்து... எப்படி இருக்குன்னு டெஸ்ட் பண்ணிப்பார்த்தேன்.....” பத்மினி சிரித்தாள்

“டெஸ்ட் பண்ணறது நாக்காலதான் பண்ணனுமா?....” வர்ஷினி ஆங்காரமாய் கேட்டாள்...

“ஆமாம்... என் வருங்கால அண்ணியின் எச்சில் எப்படி இருக்குதுன்னு டேஸ்ட் பண்ணிப்பார்த்தேன்... எங்க அண்ணனுக்கு பிடிச்ச மாதிரி இருக்குதா? இல்லையான்னு பார்த்தேன்....”

“ஏன் இதுக்கு முன்னாடி நீங்க அதை டேஸ்ட் பண்ணிப் பார்த்தது இல்லையா?...” அழாத குறையாய் கேட்டாள்..

“அப்போ எல்லாம் நீங்க... என் பார்ட்னர்.... இப்போ எனக்கு அண்ணியாகப் போறீங்க...ரெண்டுக்கும் வித்தியாசம் இருக்குல்லே?...”

“அப்படின்னா மறுபடியும் ஒருதடவை டேஸ்ட் பண்ணிப்பாருங்களேன்.....” வர்ஷினி கெஞ்சினாள்..

“ஊகூம்... ஒரு தடவை டேஸ்ட் பண்ணியதே எனக்கு திருப்தியா இருக்கு!... இனிமே உங்க உடம்பைத்தான் டெஸ்ட் பண்ணிப்பார்க்கனும்....” பத்மினி குறும்பாய் சிரித்தாள்...

“உடம்பையா?....அங்கே டெஸ்ட் பண்ண என்ன இருக்கு?...”

“என்ன இப்படி கேட்டுட்டீங்க?... என் வருங்கால அண்ணிக்கு எல்லாப்பார்ட்ஸ்சும் சரியா இருக்கா?.. இல்லையான்னு பார்க்க வேண்டாமா?.....”

“அதையும் பார்ப்பீங்களா?..... “ கொஞ்சம் நிதானத்துக்கு வந்தவள்...,” அதை எப்படி பார்ப்பீங்க?... எல்லா ட்ரெஸையும் கழட்டி பார்ப்பீங்களா?.. இல்லை கையாலேயே தடவி தடவிப் பார்ப்பீங்களா?....”

“அதுதான் எப்படி பண்ணலாம்னு யோசிக்கறேன்.....”

“கையாலே தடவுனீங்கனா... ஒரு இடத்திலே ஈரமாகும் பரவாயில்லையா?....” வர்ஷினி நாணமாய் சிரித்தாள்...

“ஓ... அந்த ஈரத்தையும் டேஸ்ட் பண்ணினால் போச்சு!...” பத்மினி குஷியானாள்..

“ஆனா ஒரு கண்டிஷன்....” வர்ஷினி திடீரென நிபந்தனை விதித்தாள்...

“என்னங்க அண்ணீ?...” பத்மினி வேண்டுமென்றே “அண்ணி”ங்கிற வார்த்தையை அழுத்திச் சொன்னாள்...

“என்னை டெஸ்ட் பண்ணுகிற என் ஆத்துக்காரரோட தங்கச்சியை நானும் டெஸ்ட் பண்ணிப் பார்ப்பேன் சம்மதமா?..”


“ஊகூம்.... அதுதான் நடக்காது....நான் இன்னொரு வீட்டுக்கு வாழப்போற பொண்ணு... என்னை எதுக்கு நீங்க டெஸ்ட் பண்ணனும்?..” பத்மினி மறுத்தாள்...

“ஏங்க?... நாளைக்கு சுரேஷ் அண்ணன் என்கிட்டே வந்து ஏதாவது குறை சொன்னாங்கன்னா?...” வர்ஷினி சீண்டினாள்..

“அதெல்லாம் அவர் கேட்கமாட்டார்.... என்கிட்டே எல்லாம் எங்க அண்ணனுக்கு பிடிச்சமாதிரிதான் இருக்கு!...”

“எப்படி சொல்றீங்க?... எங்க ஆத்துக்காரர் பிடிச்சுப்பார்த்தாரா?...”

“பிடிச்சு மட்டுமா பார்த்தார்?... அதை கடிச்சு, கசக்கி உருட்டி திருகி.... இன்னும் என்ன என்னவோ எல்லாம் செஞ்சு பாத்துட்டார்.... “

“மேலே மட்டும்தான் பார்த்தாரா?...” வர்ஷினி சந்தேகமாய் கேட்டாள்...

“என்னை முழு அம்மணமாக்கி எல்லாப் பக்கத்திலேயும் முழுசா பாத்துட்டார்.... அதுமட்டுமில்லாம........என் அந்தரங்கம்கூட எவ்வளவு ஆழம்னு அவரோட உலக்கையை விட்டு ஆழம் பார்த்துட்டார்.....”

‘உலக்கையா?....” வர்ஷினி வாயைப்பிளந்தாள்..




“ஆமாங்க அண்ணி... அண்ணனுக்கு அது உலக்கை மாதிரிதான் இருக்கும்...அதைத்தான் நீங்க எப்படி தாங்கப்போறீங்களோன்னு எனக்கு இப்போ இருந்தே கவலையா இருக்கு!....” பத்மினி கன்னத்தில் கை வைத்து கவலைப்பட்டாள்....




“நீங்க எப்படி தாங்குனீங்க?..” வர்ஷினி கிண்டலாய் கேட்டாள்...

“நானும்தான் முதன்முதலா உள்ளே போறப்போ... திணறிட்டேன்... இருந்தாலும் சமாளிச்சுட்டேன்.... ஏன்னு கேட்டா நான் உங்களை விட கொஞ்சம் பெரிய பொண்ணு இல்லையா?...” பத்மினி பெருமையாய் சொன்னாள்..

“பொண்ணு மட்டுமா பெரிசு?....” வர்ஷினி குறும்பாய் பத்மினியின் முலையை பார்த்து கண்ணடித்தாள்..

“ஆமாம்...ப்ரெஸ்ட்டும் கொஞ்சம் பெரிசுதான்...” பத்மினி கர்வமாய் சொன்னாள்...

“அதோடு சீட்டும் கொஞ்சம் பெரிசுதான்...” வர்ஷினி வெட்கமாய் சிரித்தாள்...

“ரொம்பவும் பொறாமைப்படாதீங்க அண்ணி!... எனக்கு இருக்கிறது எல்லாம் எங்க அம்மாகிட்டே இருக்கிறதை விட சைசிலே சின்னதுதான்..... அந்த விஷயத்தில் எங்க அம்மாவை அடிச்சிக்க முடியாது....” நெஞ்சை நிமிர்த்தினாள்..


“ஆமாம்..ஆமாம்.... அந்த விஷயத்தில் ஆன்ட்டியை அடிச்சுக்க முடியாது.... எப்படித்தான் முன்னாடியும் பின்னாடியும் இருக்கிறதை தூக்கிட்டு நடக்கறாங்களோ?...” வர்ஷினி ஆச்சர்யமாய் கேட்டாள்...

“போங்க அண்ணி... எங்க அம்மாவை கிண்டல் பண்ணாதீங்க.... நீங்க எங்க அண்ணனை கட்டினா... எங்க அம்மாதான் உங்களுக்கு மாமியார்.... மாமியாரை கிண்டல் பண்ணாதீங்க...”

“தப்பு தப்பு.... ”கன்னத்தில் போட்டுக்கொண்டாள்....” ஆனாலும் எங்க மாமியாருக்கு முன்னாடியும், பின்னாடியும் கொஞ்சம் பெரிசுதான்......”

“அப்படி ஒண்ணும் பெரிசு இல்லை.... எங்க அம்மாவை விட பெருசு உலகத்தில் இருக்கு!.... அதை எல்லாம் பார்க்கும் போது எங்க அம்மாவுது ஒண்ணும் பெருசில்லே!.....அதுவும் இல்லாம அவங்க ஒரு குழந்தை பெத்திருக்காங்க... அதுக்கு பால்ஊட்ட அது கொஞ்சம் பெரிசாத்தான் ஆகும்....”

“அவங்க குழந்தைக்கும் அவங்கமாதிரியே அது ரெண்டும் கொஞ்சம் பெரிசுதான்..... “ வர்ஷினி பத்மினியின் முலையைத் மெல்ல தடவினாள்...”அந்த குழந்தைக்கு ஒரு குழந்தை பிறந்தா?....” வர்ஷினி கண்களை அகல விரித்தாள்...” இது ரெண்டும் வீங்கி.... பார்க்கவே அத்தனை நல்லாயிருக்கும்!!!!!!!!!!”

“ஆமாங்க அண்ணி!... சும்மா இருக்கிறப்பவே... உங்க ஆத்துக்காரர் என்னுதை முறைச்சு முறைச்சு பார்ப்பார்... இந்த அழகிலே அதிலே பால்வேற வந்துச்சுன்னா.... சொல்லவே வேண்டாம்....என்னையே சுத்தி சுத்தி வருவாரு...” பத்மினிக்கு சிரிப்பு வந்துவிட்டது..... வெட்கமாய் சிரித்தாள்...


என்னங்க அக்கா சிரிக்கறீங்க?....” வர்ஷினி ஆதங்கத்துடன் கேட்டாள்..

“அடியே வரூரூ..... எங்க அண்ணன்.... அதுதான் உங்க வருங்கால ஆத்துக்காரர்... முலைப்பால் வெறியரடி... இப்பவே என் பாலுக்கு ரிசர்வ் பண்ணி வச்சுட்டார்... நாளைக்கு எனக்கு குழந்தை பிறந்தா..... குழந்தைக்கு புட்டிப்பால்தான் தரணுமாம்... என்கிட்டே சுரக்கிற எல்லாப்பாலையும் இவர்தான் குடிப்பாராம்....”

“நீங்க என்ன சொன்னீங்க?....”

“நான் என்னடி சொல்வேன்?... நான் சரின்னு சொல்லிட்டேன்.... ஆனால் அம்மாதான் குழந்தைக்கு கொஞ்சம் பாலாவது தரவேண்டுங்கன்னு ஒரே கெஞ்சல்..... ஆனாலும் அண்ணன் மசியவே இல்லை.... கடைசியில்தான் ஒரு நிபந்தனையின் பேரில் ஒப்புக்கொண்டார்......”

“என்ன நிபந்தனை?....” வர்ஷினி துடிப்புடன் கேட்டாள்..

“நான் கர்ப்பமானதில் இருந்து, அம்மா கை வைத்தியம் செஞ்சு எனக்கு பால் நிறைய சுரக்கிறமாதிரி பண்ண வேண்டும்... அப்படி பண்ணினால்தான் குழந்தை பிறந்த பின்னாடி... குழந்தைக்கு தர சம்மதிப்பாராம்... இல்லையென்றால்..குழந்தைக்கு புட்டிப்பால்தான்னு கறாராய் சொல்லிட்டார்....”


“அவருக்கு முலைப்பால்னா ரொம்ப பிரியமா சாப்பிடுவார் போலிருக்கு....”

“ஆமாண்டி.... அவர் கத்துட்ட வித்தைக்கு முலைப்பால் ரொம்பவும் சப்போர்ட்டா இருக்குமாம்!....”

“வித்தையா?....” வர்ஷினி நெற்றியை சுருக்கினாள்..

“அய்யோ... அதையும் உளறிட்டேனா?...” பத்மினி சலித்துக்கொண்டாள்...

“அக்கா!.....” என்றாள் அதட்டலாய்....

“ஏங்க அண்ணி... கத்தறீங்க?....” பத்மினி குழைவாய் கேட்டாள்...

“அக்க்காகா....” வர்ஷினியின் குரலும் மிருதுவானது.....

“ஏங்க என் செல்ல அண்ணி?...” பத்மினி உருகினாள்..

“நீங்க நிறைய விஷயத்தை என்கிட்டே இருந்து மறைக்கறீங்க.....” செல்லமாய் சிணுங்கினாள்..



“அப்படி எந்த விஷயத்தைங்க நான் மறைச்சேன்... சூடிதாருக்குள்ளே இருக்கிற விஷயமா?...” பத்மினி திமிறிய தன் முலைகளை பார்த்துபடி குறும்பாய் சிரித்தாள்...”இல்லை அந்தரங்கமாய் இருக்கிற தேனூறும் விஷயமா?...” தன் கால்களை அகட்டி....அகட்டி சேர்த்தாள்....


“ச்சீய்..... போங்கக்கா!.... நீங்க சரியான குறும்புக்காரி....” செல்லமாய் பத்மினியின் மூக்கைப்பிடித்து நிமிண்டியவள்... “நீங்க என்கிட்டே மறைச்ச விஷயத்தை ஒண்ணு ஒண்ணா சொல்லவா?....” செல்லமாய் கொஞ்சினாள்..

“சொல்லுங்க என் செல்ல அண்ணியே?....” பத்மினியும் குழைவாய் இருந்தாள்...

“முதல்லே நீங்களும் என் அண்ணாவும் சேர்ந்த விஷயத்தைத்தான் அரைகுறையா சொன்னீங்க?.... இரண்டாவது எக்காத்துக்காரர்.................” தடுமாற்றமாய் நிறுத்தியவளை.... பத்மினிதான் ஊக்கப்படுத்தினாள்...” சொல்லுங்க.... உங்காத்துக்காரர்?...............”

“எங்காத்துக்காரர்.... ஆன்ட்டியை கவிழ்த்ததைப் பற்றி சொல்லவே இல்லை.... மூணாவதா அவர் ஆன்ட்டியோட பூவுடம்பிலே என்னவோ காயம் பண்ணி வச்சுட்டார்னு சொன்னீங்க?..அதைப்பற்றியும் சொல்லலே? அப்புறம் குழந்தையைப் பற்றியும், பாலைப்பற்றியும் சொன்னீங்க அதைப்பற்றியும் சொல்லலே?.... நீங்க ரொம்ப மோசம்ங்கக்கா!...” செல்லமாய் பத்மினியை கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள்....

“என்னங்க அண்ணி!... கன்னத்தில் அடிப்பீங்கன்னு பார்த்தா முத்தம் தர்றீங்க?... இதுமாதிரி தண்டனை கிடைக்கும்னா எவ்வளவு தப்பு வேண்டுமானாலும் பண்ணலாம் போல் இருக்கே?..... கன்னத்தில் தந்ததை உதட்டில் தந்திருந்தா நல்லாயிருக்குமில்லே?..




“எனக்கு உங்க உதட்டுலேதான் தரலாம்போல ஆசையா இருந்துச்சு!... ஆனா.. நீங்கதான் சத்தியம் வாங்கியிருக்கீங்களே?.. கல்யாணம் முடியற வரைக்கும் ஆசையை அடக்கி வைக்கனும்னு..... அதுதான்.... வேண்டுமானா... மறுபடியும் ஒண்ணு தரவா?....” வர்ஷினி ஆசையுடன் பத்மினியின் கன்னத்தை வருடினாள்....

“எல்லாத்தையும் சொல்றேன்....பொறுமையா இருக்க அண்ணி!...முதல்லே அண்ணன் கிட்டே உங்க விஷயத்தை சொல்லிட வேண்டும்.... இல்லாட்டி முக்கியமான நேரத்தில் அவரு குழப்பிட்டாருனா?...” செல்லில் ரவியின் நம்பரை முயற்சி செய்தாள்...ரிங் போய்க்கொண்டே இருந்தது....

இருவருமே குழம்பினார்கள்... இங்கே இருக்கிற ஆத்துக்குத்தானே குளிக்கப்போனார்....
வர்ஷினி திகிலுடன்...” அக்கா.......... அவரு குளிக்கப்போன இடத்திலே................” அழ ஆரம்பித்தாள்...

“ஏய் அசடு.... போட்டேனா ரெண்டு... சும்மா இருக்கமாட்டே.... அவருக்கு ஒண்ணும் ஆகாது.... அவருக்கு நல்லாவே நீச்சல் தெரியும்....ஒருவேளை குளிச்சிட்டு கூட இருக்கலாம்....”

“எதுக்கும் நாம ரெண்டுபேரும் போய் பார்த்துட்டு வரலாங்கக்கா!... எனக்கு நெஞ்சு படபடன்னு இருக்கு!....” வர்ஷினி தடுமாறினாள்....

“டீ.. வர்ஷினி... தோட்டம் எல்லாம் பராமாரிப்பு இல்லாம புதரா இருக்கு!!.... ஏதாவது பாம்பு இருந்து தொலைக்கப்போகுது...”

“பரவாயில்லைங்கக்கா!...நான் முன்னாடி போறேன்!... நீங்க பின்னாடி வாங்க!... அப்படியே பாம்பு கடிச்சாலும் முதல்லே என்னைத்தான் கடிக்கும்....” வர்ஷினி கிளம்பிவிட்டாள்...







கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக