http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : கிராமத்து காவியம் - பகுதி - 2

பக்கங்கள்

வியாழன், 5 மார்ச், 2020

கிராமத்து காவியம் - பகுதி - 2

“திமிறாதே, ஜாக்கெட்டை கிழிச்சிடப்போறேன்" என்றான் மாரியப்பன்.

“என்னடா என் முலையை சப்பணுமா?" என்று கேட்டாள் சுந்தரி.

“ஆமாண்டி" என்றான் மாரியப்பன்.

“இந்தா சப்புடா" என்று புடவை முந்தானையைப் போட்டு விட்டு ஜாக்கெட்டைக் கழற்றி தன் மார்பகங்களை வெளியே எடுத்தாள். எம்மாம் பெரிசு அந்த மார்பகங்கள். திமிறி விழுந்தன வெளியே. சுந்தரி ஒல்லியாக இருந்தாள். ஆனால் அவள் மார்பகங்கள் பெரியதாக நிமிர்ந்து நின்றன. இப்போதுதான் பிள்ளை பெற்றவளின் பால் நிறைந்த மார்பகங்கள் போல நின்றன. அவளது இளம் வயது காரணமாக இருக்கலாம். 18 வயதில் இத்தனை பெரிதாகஇருந்தால், பிள்ளைகள் பெற்றால் எவ்வளவு பெரிதாக ஆகும் என்று யோசித்தான் ரங்கசாமி. சுந்தரி தன் மார்பகங்களை கையால் அள்ளி மாரியப்பனின் வாயில் திணித்தாள். மாரியப்பன் வாயைப் பெரிதாக்கி முழுமையாக உள்ளே எடுத்துக் கொள்ள முயன்றான். இறுக்கி இறுக்கி சப்பினான். சுந்தரி, கண்களை மூடி சொக்கி அப்படியே உட்கார்ந்தாள். மாரியப்பன் அப்படியே இறங்கி அவள் மடியில் தலையை வைத்து குழந்தை போலச்சப்ப ஆரம்பித்தான். ரங்கசாமி பார்த்துக் கொண்டே நின்றான். இப்படிப்பட்ட குடும்பத்துக்குள் குழப்பம் விளைவிப்பது சரியல்ல என்று தோன்றியது. அதே நேரம் மாரியப்பனால் மற்ற குடும்பங்களில் குழப்பம் விளைவதும், அவனது வாயால் பலகுடும்பங்களின் பெயர் கெடுவதும் ஞாபகத்துக்கு வந்தது. மீண்டும் ஜன்னல் வழியே பார்க்க ஆரம்பித்தான். இப்போது மாரியப்பன் அவளது உடைகளை கழற்றிக் கொண்டிருந்தான். அவள் நிர்வாணமாக நின்றாள். அவளது இடுக்குக்குள் கறுப்பு முக்கோணத்தில் செழுமையாக முடி வளர்ந்திருந்தது. மாரியப்பனும் சட்டையைக் கழற்றி விட்டு அவளை அணைத்து பாயில் படுத்தான். அவன் மல்லாந்து படுக்க, அவன் மீது தலை மாறி கால் மாறி படுத்தாள் சுந்தரி.

அவனதுசாமானை அவள் சப்ப ஆரம்பித்தாள். அவளது சாமானை மாரியப்பன் சப்ப ஆரம்பித்தான். அவளது மார்பகங்கள் பிதுங்கி பக்கவாட்டில் தெரிந்தன. திடீரென்று மாரியப்பன்

“ஆ. ஆ” என்று உணர்ச்சி வசப்பட்டு தன் வீரியத்தைக்கொட்டினான். சுந்தரியோ கொஞ்சமும் கவலைப்படாமல், அதனை சப்பிச் சப்பி தின்றாள். பிறகு எழுந்து நின்றாள்.

“ஆமா, இப்ப நல்லாக் குறட்டை விட்டுத் தூங்கிடுவியே" என்று அவனை திட்டினாள். அவன் அதற்குப் பதில் சொல்லவில்லை. கண்களை மூடிப் படுத்திருந்தான்

“சரி நா சுத்தம் பண்ணிட்டு வந்துடறேன்" என்றுஜாக்கெட் புடவையை அணிந்து கொண்டாள். திரும்பிப் பார்த்தாள் சுந்தரி. அவன் கண்களை மூடிப் படுத்திருந்தான். ரங்கசாமி காத்திருந்தான். இப்ப இவள் என்ன செய்வாள். இவள் தானே தேய்த்துக் கொள்வாளா? பேசாமல் தூங்கிவிடுவாளா? என்று யோசித்தான். அவள் திரும்பி வரும்வரை காத்திருப்போம் என்று அங்கேயே நின்றுகொண்டிருந்தான். சற்று நேரம் கழித்து சுந்தரி மீண்டும் உள்ளே வந்தாள்.

“என்னய்யா தூங்கிட்டியா?” என்று மாரியப்பனை எழுப்பினாள். அவன் திரும்பிப் படுத்துக் கொண்டான். சில வினாடிகளிலேயே குறட்டைச் சத்தம் கேட்க ஆரம்பித்தது. அவள் அங்கேயே உட்கார்ந்திருந்தாள் சற்று நேரம். அவள் உடனே படுத்துக் கொள்வாள் என்றுநினைத்திருந்தான் ரங்கசாமி. சரி கொஞ்ச நேரம் கழித்து தேய்த்துக் கொள்வாள் என்று நினைத்து காத்திருந்தான். இன்னும் சில நிமிஷங்கள் அப்படியே கழிந்தன. சுந்தரி எழுந்து விளக்கை அணைத்து விட்டு, கதவைத் திறந்து கொண்டு வெளியே சென்றாள். பிறகு அந்த அறைக் கதவு மெல்ல மூடப்பட்டது. ரங்கசாமிக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. சும்மா சற்று நேரம் நின்று கொண்டிருந்தான். மாரியப்பனின் வீட்டு ஜன்னல்கள் எல்லாம் இருண்டிருந்தன. என்னத்தைப் பார்ப்பது? இன்றைக்கு ஓஸி சினிமா போதும் என்று நாற்காலியிலிருந்து இறங்கினான். சட்டென்று பக்கத்து அறை ஜன்னலில் வெளிச்சம் வந்தது. யாரது? மாரியப்பன் அப்பா, தன் பொண்டாட்டியை மஜா பண்ண ஆரம்பித்து விட்டாரோ என்னவோ என்று நாற்காலியை பக்கத்து ஜன்னல் கீழே போட்டு அதன் மீது ஏறி நின்றான். ஆனால் பார்த்த காட்சி அவனை அதிர்ச்சியடையச் செய்தது.

அந்த அறையில் மாரியப்பனின் அப்பா ராமசாமியும், அவனது அம்மா லட்சுமியும் இருந்தார்கள். அங்கு மின்சார வெளிச்சத்தில் ரங்கசாமி பார்த்த விஷயம் ஆச்சரியமானது. கயிற்றுக் கட்டில் அங்கு நிற்க வைக்கப்பட்டிருந்தது. அந்தக் கட்டிலின் ஒரு காலில் லட்சுமியின் கை கட்டப்பட்டிருந்தது. இன்னொரு காலில் லட்சுமியின் இன்னொரு கையை ராமசாமி ஒரு துண்டால் கட்டிக் கொண்டிருந்தார். லட்சுமி அதனை ஒரு எதிர்ப்பார்ப்புடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்லட்சுமி ஒரு மஞ்சள் புடவை அணிந்து, பச்சை ரவிக்கை அணிந்திருந்தாள். கையை உயரே தூக்கி இரு புறமும் கட்டி விட்டதால், மார்பகத்துக்கு மேலே இருந்த புடவை நடுவே வர முயன்று கொண்டிருந்தது. மார்பகங்கள் இரண்டும் புடைத்து நிமிர்ந்து நின்று கொண்டிருந்தன. காலை அகட்டி நின்று கொண்டிருந்தாள் லட்சுமி. ராமசாமி திரும்பி மேஜை மீது இருந்த ஒரு துண்டை எடுத்தார். அதனை லட்சுமியின் கண்ணைச் சுற்றி கட்டினார்.

லட்சுமியின் வட்ட முகத்தில் ஒரு சிரிப்பு இருந்தது. ராமசாமி இன்னும் இரண்டு துண்டுகளை எடுத்து லட்சுமியின் ஒவ்வொரு காலையும் ஒவ்வொரு கட்டில் காலில் இறுக்கிக் கட்டினார். பிறகு தள்ளி நின்று லட்சுமியைப் பார்த்தார். பிறகு தன் உடைகளை எல்லாம் களைந்துவிட்டு நிர்வாணமாக நின்றார் ராமசாமி. அப்போதுதான் இருவரையும் நன்றாகப் பார்த்தான் ரங்கசாமி. ராமசாமிக்கு சுமார் 42 வயதுதான் இருக்கும்லட்சுமிக்கும் சுமார் 36 வயது தான் இருக்கும். ராமசாமியும் லட்சுமியும் இருவருமே தொந்தி தொப்பை எல்லாம் இல்லாமல், கட்டுமஸ்தாகவும், வளமையாகவும் இருந்தார்கள். ராமசாமிக்காகவாவது அங்கும் இங்கும் நரைத்திருந்ததுலட்சுமியை அசப்பில் பார்த்தால் முப்பதுக்கு மேல் மதிக்க முடியாது. தொங்காத மார்பகமும், தொப்பை இல்லாத வயிறும் வயது தெரியாமல் அடித்திருந்ததுலட்சுமிக்கு நல்ல களையான முகம் வேறு. ரங்கசாமிக்கு லட்சுமி மீது ஆசை வந்தது.
இந்த நிலையில் அவளைப் பார்த்ததும், இன்னும் ஆசை பொங்கியது. என்னதான் நடக்கிறது என்று பார்க்க கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு உள்ளே பார்த்தான். ராமசாமி தன் உடைகளைக் களைந்து விட்டு லட்சுமியின் காலடியில் உட்கார்ந்தார். சற்று நேரம் லட்சுமியின் புடவையை தூக்கி உள்ளே பார்த்தார். மல்லாக்கப் படுத்துக் கொண்டு லட்சுமியின் புடவைக்கு நேர் கீழே தன் தலையை வைத்துக் கொண்டு அண்ணாந்து பார்த்தார். பிறகு நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து, புடவைக்குள் சென்று, விரித்த கால்களுக்கு மத்தியில் தன்னை வைத்துக் கொண்டு லட்சுமியின் குறியை நக்க ஆரம்பித்தார். (அல்லது நக்கியதாக ரங்கசாமி நினைத்தான்)

“என்னடா ஒரே நக்கிப் பண்டாரக் குடும்பமாக இருக்கும் போல?" என்று நினைத்தான் ரங்கசாமி.

ராமசாமி லட்சுமியின் புடவையை லட்சுமியின் தோளிலிருந்து எடுத்தார். குத்திட்டுக் கொண்டு நின்றன லட்சுமியின் மார்பகங்கள். இந்த வயசிலும் இப்படி இருக்கே லட்சுமியின் மார்பகங்கள் என ஆச்சரியப்பட்டான் ரங்கசாமி. பிறகு ராமசாமி புடவையை மெல்ல உரித்தார். ஜாக்கெட்டும் பாவாடையுமாக நின்றாள் லட்சுமி. பிறகு ஜாக்கெட்டின் ஊக்குக்களைக் கழற்றி ஜாக்கெட்டை எடுத்தார் ரங்கசாமி. உள்ளே பாடி போட்டிருந்தாள் லட்சுமி. பாடியையும் கழற்றினார் ராமசாமி. பிறகு பாவாடையின் முடிச்சை அவிழ்த்தார். சுத்த நிர்வாணமாக நின்றாள் லட்சுமி. இவ்வளவு அழகாக இருக்குமா லட்சுமியின் உடம்பு என்று வியப்பு ஒரு புறமும், அவளைச் செய்யவேண்டும் என்று ஆசை ஒருபுறமும் அலைக்கழித்தன ரங்கசாமியை. ராமசாமி லட்சுமையைத் தொடாமல் தள்ளி நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். பிறகு தன் தலையை மட்டும் நீட்டி, அவளது ஒரு முலைக்காம்பை தன் வாயால் பற்றிச் சுவைத்தார்லட்சுமியின் உடல் நடுங்கியது. பிறகு லட்சுமியின் உடலைத் தொடாமல் இன்னொரு முலைக்காம்பை தன் வாயால் பற்றி மெல்ல மெல்ல சுவைத்தார். நெளிந்தாள் லட்சுமி.

அவளது கால்களுக்கு நடுவே உட்கார்ந்தார் ராமசாமி. அண்ணாந்து அவளது பெண்ணுறுப்பை நாவால் நக்கினார். பிறகு தள்ளி நின்று கொண்டு அவளது உடலை எங்கும் தொடாமல், தனது உறுப்பை நீட்டி அவளது பெண்ணுறுப்பைத் தொட்டார்லட்சுமியின் உடல் வெகு வேகமாக நடுங்கத் தொடங்கியதுலட்சுமியின் நாக்கு வெளிவந்து உதடுகளை நக்கத் தொடங்கியது. வேக வேகமாக நெளியத் தொடங்கினாள் லட்சுமி. ராமசாமி தனது உறுப்பை லட்சுமியின் உறுப்புக்குள் நின்று கொண்டே செலுத்தத் தொடங்கினார். மெல்ல மெல்ல ஆடி, லட்சுமியை செய்யத் தொடங்கினார்.

ரங்கசாமியின் கை வேகமாக ஆடியது. ரங்கசாமிக்கு உணர்ச்சி பொங்கிக் கொட்டியது. லட்சுமி முனகினாள். என்ன நினைத்தாரோ ராமசாமி, திடுமென்று உருவி எடுத்துக் கொண்டு தள்ளி நின்று பார்த்தார். மேஜை மீது இருந்த தனது டவுசரை எடுத்து அதனை லட்சுமியின் வாயில் திணித்தார். பிறகு விளக்கை அணைத்துவிட்டார். கும்மென்று இருட்டில் லட்சுமியும் ராமசாமியும் தரையில் உருள்வது தெரிந்தது ரங்கசாமிக்கு. சற்று நேரம் கழித்து விளக்கைப் போட்டார் ராமசாமிலட்சுமி அம்மணமாக குப்புறக் கிடந்தாள். அப்படி குப்புறக் கிடக்கும் போதும், அவளது பருத்த பிருஷ்ட பாகங்களும், அழகான பருத்த தொடைகளும் கால்களும் கவர்ச்சியான முதுமும் ரங்கசாமியை அலைக்கழித்தன.

வேட்டியைக் கட்டிக் கொண்டு ராமசாமி வெளியே சென்றார். சற்று நேரம் கழித்து திரும்பி வந்து விளக்கை அணைத்துவிட்டு இருவரும் படுத்துக் கொண்டனர். காணக்கிடைக்காத ஒரு காட்சியைப் பார்த்த ரங்கசாமியின் வேட்டி நனைந்துவிட்டது. ரங்கசாமி நாற்காலியிலிருந்து இறங்கி வேட்டியில் துடைத்துக் கொண்டு நாற்காலியை எடுத்து வீட்டின் உள்ளே போட்டுவிட்டு தன் வீட்டுக் கிணற்றடிக்கு வந்தான். தண்ணீர் எடுத்து அலம்பிவிட்டு வேறு வேட்டியை உடுத்திக் கொண்டு வந்து படுத்தான்.

மகிழ்ச்சியாகவும் அசதியாகவும் இருந்தது. படுத்து சில நிமிஷங்களில் தூங்கிவிட்டான் ரங்கசாமி.

அதிகாலையில் எழுந்த போதே, நேற்றைக்கு நடந்ததும் அந்த நினைப்பும் அவன் உணர்ச்சிகளைப் பொங்க வைத்துக் கொண்டிருந்ததுலட்சுமியின் நினைப்பே அவனை அலைக்கழித்ததுலட்சுமியைப் பார்க்கவேண்டும் என்று தோன்றியது. குமரப்பன் பக்கத்து வீட்டில் குளிக்கும் சத்தம் கேட்டது. நேற்று வந்துவிட்டான் போல. ஆனால் இந்த வேலைகளை எல்லாம் செய்ய குமரப்பன் இடைஞ்சலாக இருப்பான் எனத் தோன்றியதால், அவனை தவிர்க்க வேண்டும் என நினைத்துக் கொண்டான். குளித்துவிட்டு பொறையும் டீயும் குடிக்க கிளம்பியபோது குமரப்பனுக்குச் சத்தம் போட்டான்.

குமரப்பன் வெளியே வந்து

“இல்ல ரங்கா, நீ போ, எனக்கு கொஞ்சம் ஜோலி இருக்கு. நான் திரும்பி கல்யாண வேலைக்குப் போயாவனும்" என்றான். அப்போது காத்திருந்தவன் போல முத்து வெளியே வந்தான்.

“என்ன ரங்கா, டீ குடிக்கப் போறியா, நானும் வரட்டா?" என்றான்.

“ஏ என்னப்பா, தாராளமா வா, உனக்கென்ன வீட்டிலேயே எல்லாம் கிடைக்கும்" என்றான் ரங்கசாமி.

“கெடக்குது கழுத" என்று முனகிக் கொண்டே ரங்கசாமியுடன் நடந்தான் முத்து. டீ குடித்துவிட்டு இருவரும் கால்வாயோரம் நடந்தார்கள்.

“என்ன பிளான் வச்சிருக்க?" என்றான் முத்து.

“என்னப்பா ரொம்ப ஆர்வமா இருக்க? அவ்வளவு வேகமா ஏது ஆகாது. ஆனா அதுக்குள்ள இன்னொரு வேலை செய்யணும்” என்றான் ரங்கசாமி.

“என்னா?" என்றான் முத்து

“மாரியப்பன் அம்மா லட்சுமியைப் பாத்திருக்கியா?" என்றான் ரங்கசாமி

“ஆ அவளா? எனக்கு அவ மேல ஒரு கண்ணு. ராமசாமி மாமாவுக்காவ பாக்கறேன். இல்லைண்ணா அப்படியே கம்மாய்க்கரையோரம் போறப்ப இழுத்துட்டுப் போயிருப்பேன்" என்றான் முத்து.

“நேத்துத்தான் லட்சுமியை எசகு பிசகா பாத்தேன். அதுலேயிறுந்து எனக்கும் அவமேல ஆசையாயிருச்சி" என்றான் ரங்கசாமி

“அப்படி என்னா பாத்த?" என்றான் முத்து. நடந்ததைச் சொன்னான் ரங்கசாமி. முத்து ஆச்சரியத்திலும், ஆர்வத்திலும் வாயைப் பிளந்தான்.

“டேய் ரங்கா, நானும் பாக்கணும்பா. நானும் பாக்கணும்பா" என்று கெஞ்சினான்.

“இங்க பாரு. நீ இன்னிக்குப் பாரு. பேரைக் கெடுத்திராத. நீ வயக்காட்டுக்குப் போறேன்னு சொல்லிட்டு என் வீட்டுக்கு வா. அப்புறம் சோணாச்சலம் வீட்டுக்குள்ளாற போயி பாரு. எனக்கு இன்னொரு வேலை இருக்கு" என்றான்.

“நீ என்ன பண்ணப்போறே?" என்றான் முத்து.”நடந்தப்புறம் சொல்றேன்" என்றான் ரங்கசாமி. அதன் படியே முத்து இரவு ரங்கசாமியின் வீட்டுக்கு வந்தான். சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டு தெருவில் நின்று கொண்டிருந்தார்கள். இருவரும் தெரு முனை வறைக்கும் நடந்து போனார்கள். அப்படியே இருவரும் கால்வாய்க்கரையோரம் சற்று நேரம் நடந்து சென்றார்கள். அங்கிருந்து பார்க்கும்போது ஊர் அடங்கிவிட்டது தெரிந்தது. நிலவு வெளிச்சத்தில் கொய்யா மரம் தழைந்து இருந்தது. ஒரு கொய்யாவைப் பறித்து தண்ணீரில் கழுவி விட்டு சாப்பிட்டான் ரங்கசாமி. பிறகு இருவரும் ரங்கசாமி வீட்டின் பின்புறம் வழியே வீட்டுக்குள் சென்றார்கள். ரங்கசாமி சோணாச்சலம் வீட்டுக்குள் முத்துவைக் அழைத்துச் சென்று நாற்காலியை ஜன்னலுக்குக் கீழ் போட்டுவிட்டு மெல்லச் சொன்னான்.

“முத்து சத்தம் போடாத. உணர்ச்சிவசப்பட்டு ஏதாச்சும் பண்ணிடாத. நான் ஒரு வேலை செய்யப் போறேன். வரவறைக்கும் எங்கயும் போவாத. சும்மா இருட்டிலயே நின்னுக்கிட்டு இரு"

மினுக்கும் கண்களுடன் தலையை ஆட்டினான் முத்து.”என்ன பண்ணப்போறெ?" என்றான்.”வந்து சொல்றேன்" என்றான் ரங்கசாமி.

அவனை அங்கு விட்டுவிட்டு, சோணாச்சலத்தின் வீட்டுக்கும் தன் வீட்டுக்கும் இடையே இருந்த வழியே வெளியே பார்த்தான். முத்துவின் வீட்டில் விளக்கு அப்போதுதான் அணைந்தது. சற்று நேரம் அப்படியே இருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். குமரப்பன் வீட்டு விளக்கும் அணைந்தது. சற்று நேரம் கழித்து மாரியப்பன் வீட்டு விளக்கு அணைந்தது. முத்துவின் வீட்டு பக்கத்தில் இருந்த பரமசிவம் வீட்டு விளக்கு அணைந்தது. தெரு இருட்டி கருகும்மென்று ஆனது. ரங்கசாமி சட்டென்று நகர்ந்து முத்துவின் வீட்டுக்கும் அவனது பக்கத்து வீட்டு பரமசிவம் வீட்டுக்கும் இடையே இருந்த வழியில் நுழைந்தான்.

முத்துவின் வீட்டுக்குப் பின்னர் ஒரு காலி அறை இருக்கிறது. அங்குதான் முத்து பழைய சாமான்களை போட்டு வைத்திருக்கிறான். பல வருடங்களுக்கு முன்னர் அந்த அறைக்குள் முத்து பலான புத்தகங்கள் வைத்திருந்தான். இருவரும் அவைகளை அங்கு படித்திருந்தார்கள். அந்த அறைக்குப் போவது எளிது. வெளிக்கதவை ஒரு தூக்கு தூக்கினால் உள்ளே இருக்கும் தாழ்ப்பாள் திறந்து கொள்ளும். ரங்கசாமி உள்ளே நுழைந்தான். கருகும்மென்று இருந்தது அறை.

அங்கு ஜன்னல் திறந்திருந்தது. மெல்ல மெல்ல ஜன்னலை மூடினான் ரங்கசாமி. அந்த ஜன்னல் ஓட்டை வழியே பார்த்தால், ஒரு படுக்கை அறை இருந்தது, அதைத் தாண்டி ஹால் தெரிந்தது. அங்கு முத்துவின் அப்பாவும் அம்மாவும் உட்கார்ந்திருந்தனர். முத்துவின் மனைவி, இடுப்பில் ஒரு கைக்குழந்தையை வைத்துக் கொண்டு அவர்களுக்கு சாதம் பரிமாறிக் கொண்டிருந்தாள்.

“முத்து சாப்பிட்டானா?" என்று கேட்டார் முத்துவின் அப்பா சோமு.

“ஆமா சாப்பிட்டாரு” என்று சுரத்தில்லாமல் சொன்னாள் முத்துவின் மனைவி.

சாப்பிட்டு எழுந்து கையைக் கழுவிவிட்டு நாற்காலியில் உட்கார்ந்தார் சோமு. முத்துவின் அம்மா பரிமளம் அவர் காலருகில் உட்கார்ந்து வெற்றிலை போட்டாள்.

சற்று நேரம் கழித்து,”நீ போய் படும்மா, நாங்க ஹாலில தூங்கறோம்" என்றாள் பரிமளம்.

“நாமளும் ரூமுக்குப் போயிறலாமே" என்றார் சோமு.

“ம்ம். சரி சரி”என்றாள் பரிமளம்.

முத்துவின் மனைவி தன் அறைக்குள் சென்றாள். சோமுவும், பரிமளமும் எழுந்து விளக்கை அணைத்துவிட்டு ரங்கசாமி பார்த்துக் கொண்டிருந்த படுக்கை அறைக்குள் நுழைந்தார்கள்.

அதிர்ஷ்டமடா உனக்கு என்று நினைத்துக் கொண்டான் ரங்கசாமி. கதவை மூடிவிட்டு சோமு படுக்கையில் உட்கார்ந்தார். பரிமளம் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தாள்.

“என்னாங்க, அந்தப் புள்ளையப் பாத்தா பரிதாபமா இருக்கு. இவன் எப்பப்பாத்தாலும் வயக்காடு வயக்காடுன்னு போயிடறான். பாவம் என்னாப் பண்ணும் அந்தப்புள்ளை" என்று சொன்னாள்.

“இருக்கட்டும் இருக்கட்டும்" என்று சொன்னவாறு சோமு பரிமளத்தை அணைத்தார்.

“சீ போங்க, எப்பப்பாத்தாலும் உங்களுக்கு இதுமேலதான் கண்ணு" என்றாள்.

“வேற எதில இருக்கணும் கண்ணு" என்றவாறு சோமு பரிமளத்தின் தலைமுடியை முகர்ந்தார்.

“சும்மா இருங்க, அவ கதவத் தட்டப்போறா" என்று நகர்ந்து உட்கார்ந்தாள் பரிமளம்.

“அவ தூங்கியிருப்பா. நீ வா பக்கத்துல" என்று பரிமளத்தை இழுத்தார் சோமு.

பரிமளம் எழுந்து கதவைத் திறந்து பார்த்துவிட்டு, மீண்டும் கதவை மூடி உள்ளே வந்தாள்” அவ ரூம் இருட்டாயிருச்சி” என்று சோமுவின் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தாள்.

சோமு எழுந்து”சரி வா நம்ம வெளயாடலாம்" என்றார்.

“இருங்க தண்ணி குடிச்சிட்டு வறேன்" என்று தண்ணீர் குடித்து விட்டு”உஸ் அப்பா.” என்று மாராப்பை எடுத்து விசிறிக் கொண்டாள்.

சோமு பரிமளத்தை இழுத்து படுக்கையில் தன்னருகில் உட்கார வைத்துக் கொண்டார்.

அவர்கள் இருவரையும் நன்றாகப் பார்த்தான் ரங்கசாமி. சோமுவுக்கு லேசாக தொந்தி இருந்தாலும், சும்மா டிப் டாப்பாக இருந்தார். பரிமளத்தின் பெயர்தான் கர்நாடகமான பெயராக இருந்தாலும், அவள் பாட்டியாகி விட்டிருந்தாலும், பார்க்க அவள் நடிகை சுமித்ரா மாதிரி இருந்தாள். உயரமாகவும் பெருத்த மார்பகங்களோடும், சின்ன இடுப்போடும் முத்துவின் அம்மா இருப்பதைப் பார்க்கும் போது முத்துவின் மீதும் முத்துவின் அப்பா சோமு மீதும் பொறாமையாக இருந்தது.

பரிமளம் கட்டிலில் உட்கார்ந்து கொண்டு காலை மடித்து சப்பணம் போட்டு உட்கார்ந்தாள். சோமு அவள் மடியில் படுத்துக் கொண்டார். பரிமளம் மாராப்புக்குள் கையைவிட்டு ஜாக்கெட்டைக் கழற்றி சோமுவின் தலையை புடவைக்குள் தள்ளி ஒரு குழந்தைக்குப் பால் கொடுப்பது போல பால் கொடுக்க ஆரம்பித்தாள். சோமு மல்லாந்து பரிமளத்தின் மடியில்படுத்துக் கொண்டு ஒரு குழந்தையைப் போல காலை உதைத்துக் கொண்டு பால் குடிக்கவும், பரிமளம், சோமுவின் பின் பக்கத்தில் குழந்தையை அடிப்பது போல அடித்து”டேய் சும்மா குடிடா, கடிக்காத.” என்று செல்லமாகத் திட்டினாள்.

பார்த்துக் கொண்டிருந்த ரங்கசாமிக்கு ஆச்சரியம் தாளவில்லை. மாரியப்பனின் அம்மா அப்பா செய்தது ஒரு ஆச்சரியம் என்றால், முத்துவின் அம்மா அப்பா செய்வது இன்னும் ஆச்சரியமாக இருந்தது.”அட வாழ்க்கையை நல்லா சந்தோஷமா வாழ்றாங்கடா. நான் தான் இப்படி கெடக்கேன்" என்று வருத்தமாக இருந்தது.

அப்படியே சற்று நேரம் சப்பிக் கொண்டிருந்த சோமு, எழுந்து திரும்பிப்படுத்து அடுத்த மார்பகத்துக்கு சாதகமாகப் படுத்துக் கொண்டு அங்கும் சப்ப ஆரம்பித்தார். அவரது வேட்டி நட்டுக்கொள்ள ஆரம்பித்தது ரங்கசாமிக்குத் தெரிந்தது. பரிமளம் அவரைத் தள்ளி படுக்கையில் விட்டு விட்டு படுக்கையிலிருந்து இறங்கினாள். சோமு மல்லாந்து படுத்துக் கொண்டிருந்தவர் தன் உடலைத் திருப்பி தன் தலை சற்று கட்டிலுக்கு வெளியே இருக்கும் படிக்கு வைத்துக் கொண்டார். பரிமளம் திரும்பி நின்றாள். தன் புடவையை தூக்கி தன் குறியை சோமுவின் வாயில்வைத்தபடி குனிந்து அவரது வேஷ்டியை நகர்த்தி அவரது குறியை கையில் எடுத்தாள். அது ஏற்கெனவே நிமிர்ந்து நின்று கொண்டிருந்தது. அதை தன் வாயில் வைத்து சப்ப ஆரம்பித்தாள் பரிமளம்.”ஆஹா என்ன அருமையான முறை" என்று ஆச்சரியப்பட்டான் ரங்கசாமி. வேகவேகமாக சப்ப ஆரம்பித்தாள் பரிமளம். அதே சமயத்தில் அவளது பின் பக்கமும் வேகவேகமாக ஆடியது. சோமு ரொம்ப சப்புகிறார் போலும்.

சோமு பரிமளத்தை தன் கையால் மெல்லத்தள்ளினார். பரிமளம் சப்புவதை நிறுத்திவிட்டு, எழுந்து நின்றாள். சோமு கட்டிலிலிருந்து எழுந்து நின்றார். பரிமளம் தன் புடவையை கழட்டினாள். பெருத்து தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் வெள்ளை மார்பகங்களும், கலைந்து கிடக்கும்ஜாக்கெட்டும்,

பாவாடையுமாக இருந்த பரிமளத்திடம் சோமு தன் சட்டையை கொடுத்தார். அவள் அதைக் கீழே போட்டுவிட்டு,”இருக்கட்டும் எல்லாத்தையும் சரியா வைக்கிறேன்" என்றாள். பிறகு தன் பாவாடையையும் ஜாக்கெட்டையும் கழற்றி, கீழே கிடந்த மற்ற உடைகளையும் எடுக்கக் குனிந்தாள். ரங்கசாமிக்கு தெரிந்த பரிமளத்தின் பின்புறமும், குனிந்ததனால் தெரிந்த காட்சியும்,”ஆஹா, என்ன அருமையான காட்சி" என்று கையை வேகமாக ஆட்ட வைத்தது.

இப்போது சோமுவும் பரிமளமும் சுத்த நிர்வாணமாக இருந்தார்கள். பரிமளம் கட்டில் ஓரத்தில் சாய்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டாள். தன் கால்களை மடக்கி விரித்து வைத்து தன் குறியை சோமுவிடம் காட்டி,”வாடா சோமு" என்று தன் இரு கைகளையும் நீட்டி வரவேற்றாள். சோமு குப்புறப் படுத்துக் கொண்டு நகர்ந்து சென்று பரிமளத்தின் கைகளில் தஞ்சம் அடைந்தார். பரிமளம் சோமுவின் தலையை தன் மார்பகங்களில் அழுத்திக் கொண்டு ஒரு மார்பகத்தை அவரது வாயில் திணித்து”சப்புடா" என்றாள். சோமு வெகு ஆர்வமாக சப்ப ஆரம்பித்தார். பிறகு ஒரு கையால் ஒரு மார்பகத்தையும் மறு கையை பரிமளத்தின் வாயிலும் திணித்தார். பரிமளம் அந்த கையை சப்பினாள். பிறகு அவள் சோமுவின் தலையை அழுத்தி தன் குறிக்குக் கொண்டு சென்றாள். சோமு அங்கு குப்புறப்படுத்துக் கொண்டு இரு கைகளாலும் அவளது பிருஷ்ட பாகங்களைப் பற்றிக் கொண்டு நக்க ஆரம்பித்தார். பரிமளம் தன் கண்களை மூடிக் கொண்டு அனுபவித்தாள்.

பரிமளம் அப்படியே அவர் மீது விழுந்து அவரது பிருஷ்ட பாகத்தைக் கடித்தாள். அவளது மார்பகங்கள் அவரது மார்பில் பிதுங்கி வெளியே தெரிந்தன. இருவரும் புரண்டு மல்லாந்து படுத்தார்கள். பிறகு சோமு அவள் மீது ஏறிப் படுத்தார். பரிமளம் காலை அகட்டி விரித்துக் கொண்டாள். சோமு செலுத்தினார்.

இருவரும் சுர வேகத்தில் இயங்கினார்கள். துரித கதியில் நடந்த இயக்கம் உச்சஸ்தாயியை எட்டும் போது சோமுவை வலுக்கட்டாயமாகத் தள்ளி விட்டாள் பரிமளம். அவர் தனது குறியைப் பிடித்துக் கொண்டு நிற்க பரிமளம் ஒரு கையால் தன் குறியையும் மறுகையால் சோமுவின் குறியையும் பற்றிக் கொண்டு சோமுவின் குறியை தன் வாயில் எடுத்து சப்ப ஆரம்பித்தாள்.

சோமு அவளது வாய்க்குள் தனது சக்தியைக் கொட்டினார். பரிமளம் நக்கித்தின்று சுத்தம் செய்தாள். அதே நேரம் தன் கையால் தன் குறியைத் தேய்த்துக் கொண்டே உணர்ச்சி வசம் எய்தினாள். பிறகு அப்படியே இருவரும் படுத்தார்கள். ரங்கசாமி இதைப் பார்த்து உணர்ச்சிவசப்பட்டு சுவரில் தேய்த்துக் கொண்டிருந்தான். சில நிமிஷங்கள் சென்று சோமுவும் பரிமளமும் உடை உடுத்திக் கொண்டு பாத்ரூமுக்குச் சென்றார்கள். சில நிமிஷங்கள் கழித்துத் திரும்பி வந்தார்கள். படுக்கையில் உட்கார்ந்தார்கள். இனி நமக்கு இங்கு வேலையில்லை என்று நினைத்து கிளம்ப ஆயத்தமானபோது பரிமளம் சோமுவிடம் சொன்னது அவனை அதிர்ச்சியுறச் செய்தது.


“ஆமா அவ ரூமுக்கு போறியாடா சோமு" என்று கேட்டாள் பரிமளம்.

“இன்னிக்கு வேணாம், நாளைக்குப் போறேன்" என்று சொன்னார் சோமு.

“ஏன் என்னாச்சி. நீதான் ரெண்டு மூனு பேரைத் தாங்குவியே. அவகிட்ட போனா போயிக்கோ" என்றாள் பரிமளம். ரங்கசாமிக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை. என்னடா இது ஒரே மர்மமா இருக்கு. முத்து அம்மாவே தன் புருஷனை மருமகளிடம் அனுப்புகிறாள். எந்த அம்மா தன் மருமகளை தன் புருஷனுக்கு கூட்டிக்கொடுப்பாள்? என்ன ஆச்சரியம் என்று நினைத்தான்.

“சரி, நீ அவ ரூமுக்குப் போயிட்டு அவளை அனுப்பு" என்று சொன்னார் சோமு. பரிமளம் வெளியே சென்றாள். சற்று நேரம் கழித்து முத்துவின் மனைவி தங்கம் வந்தாள்.

“என்ன மாமா, கூப்பிட்டிங்களா?" என்றாள்

“வந்து இப்படி பக்கத்துல ஒக்காரு" என்றார் சோமு.

“தினமெல்லாம் வாணாம். எனக்கு வலிக்குது" என்றாள் தங்கம்.

“சரி உனக்கு வேணாம், எனக்குப் பண்ணு" என்றார் சோமு.

“தூக்கம் வருது மாமா" என்றாள் தங்கம்.

“என்ன இஷ்டம் இல்லையா? சரி போ, நான் முத்துக்கிட்ட பேசிக்கிறேன்" என்றார் சோமு.

“சரி சரி" என்று தங்கம் தன் உடைகளை கழற்ற ஆரம்பித்தாள். ஒரு வருடத்துக்குள்தான் குழந்தை பிறந்திருந்தாலும் அவ்வளவு பெரியதாக இல்லை அவளது வயிறு. ஆயினும் தளர்ந்து இருந்தது அவள் வயிறு. மற்ற இடங்களில் எல்லாம் குழந்தை பெற்றதனால் சற்றுச் சதை பிடிப்புடன் இருந்தது. அவளது ஜாக்கெட்டைக் கழற்றியதும் ரங்கசாமியே ஆச்சரியப்பட்டான். பெரிய கருப்பு வளையங்கள். குழந்தைக்குப் பால் கொடுக்கும்போது அப்படித்தான் கருப்பு வளையங்கள் இவ்வளவு பெரியதாக ஆகிவிடுமோ என்னவோ. பால் நிறைந்து வழியும் தளராத மார்பகங்கள். சுத்தமாக தன் உடைகளை கழற்றிவிட்டு அயர்வுடன் மல்லாந்து படுத்துக் கொண்டாள்.

“நீ படுக்க வேண்டாம். இதைச் சாப்பிடு" என்று தளர்ந்திருந்த தன் குறியை அவளிடம் கொடுத்தார் சோமு. ரங்கசாமிக்கு பரிதாபமாக இருந்தது தங்கம்மாளைப் பார்த்து. அதைவிட கோபமே முன்னுக்கு வந்து நின்றது. முதலாவது பசி நேரத்தில் தனக்குப் போட்ட புண்ணியவதியை இப்படி கட்டாயப்படுத்துகிறார்களே என்று. இரண்டாவது மாமியார் மாமனார் இப்படி ஒரு மருமகளைப் படுத்துகிறார்களே என்று. அதை விட முக்கியமாக, தன் நண்பன் முத்துசாமிக்கு இப்படி ஒரு அம்மா அப்பாவா என்று. தங்கம்மாள் கடனெழவே என்று அந்தக் குறியை நுனி விரல்களில் வேண்டா வெறுப்பாகப் பிடித்தாள். அதனை தன் வாயில் போட்டுக் கொண்டதும் குமட்டினாள். உவ்வே என்று காரினாள். சோமுவின் இடத்தில் தான் இருந்தால், நிச்சயமாக இப்படி வெறுக்கும் ஒரு பெண்ணைப் பார்த்தால் வரும் மஜா கூட போய் விடும் என்று தோன்றியது ரங்கசாமிக்கு. அதற்கு மேல் பார்க்க விருப்பமில்லை ரங்கசாமிக்கு. ஒரு தீர்மானம் மனதில் தோன்ற, அந்த அறையை விட்டு வெளியே வந்து தெருவைப் பார்த்தான். தெரு இருட்டி அமைதியாக இருந்தது. ஒரு கோட்டான் குக்கூ எனக் கத்தியது.

எதிர்த்த வீட்டில் மாரியப்பனின் வீட்டிலும் இருட்டாக இருந்தது. சரி முத்துசாமியைப் போய் பார்ப்போம் என்று கிளம்பினான். எங்கிருந்தோ நடந்து வருவது போல தெருவில் நுழைந்து தன் வீட்டுக்குள் நுழைந்தான். பிறகு சோணாச்சலம் வீட்டுக்குள் போய் முத்துசாமியை பார்த்தான். முத்துசாமி தன் வேட்டியை தூக்கிப் பிடித்துக் கொண்டு நின்று கொண்டிருந்தான்.

“லே என்னாச்சி முத்து? சரி சரி சத்தம் போடாம அந்த நாற்காலியைத் தூக்கிகிட்டு உள்ளே வா" என்று
மெல்லச் சிரித்தான். நாற்காலியைத் தூக்கிக் கொண்டே மெதுவாக

“மாரியப்பனும் அவன் பொண்டாட்டியும் ஆடின ஆட்டத்தைப் பார்த்தனா. அம்புட்டுத்தான்" என்று சிரித்தான்.



“லட்சுமி அத்தை பண்ணதைப் பாக்கலையா?" என்று கேட்டான் ரங்கசாமி.

“இல்லையே அந்த ரூமில வெளிச்சமே வரலையே" என்றான் முத்து.

“இன்னிக்கு ரெண்டு பேரும் மூடிப் படுத்துட்டாங்களோ என்னவோ. வயசாயிரிச்சில்ல" என்றான்

ரங்கசாமி. சற்று நேரம் இருவரும் காத்திருந்தார்கள். அந்த அறையில் வெளிச்சம் வரவில்லை. இருவரும் சோணாச்சலம் வீட்டை மூடிக் கொண்டு ரங்கசாமி வீட்டுக்கு வந்தார்கள். ரங்கசாமியும் முத்துவும் தங்களை சுத்தம் செய்து கொண்டு சமயலறையில் உட்கார்ந்தார்கள்.

“ஏதாச்சும் சாப்பிடறியா" என்றான் ரங்கசாமி. முத்து அவனாக சென்று வாழைப்பழங்களையும் தண்ணீரையும் எடுத்துக் கொண்டு ரங்கசாமியிடமும் கொஞ்சம் கொடுத்து விட்டு உட்கார்ந்தான்.

சாப்பிட்டுக் கொண்டே ரங்கசாமி கேட்டான்.

“எனக்கு ஒரு விஷயம் தெரியனும்"

“என்னா?"

“நீங்க எந்த ஊரு?" என்றான்.

“இங்க தென்னம்பட்டிக்கு வரமுன்னாடி நாங்க திருநெல்வேலியில இருந்தோம். எனக்கு மூணு வயசாகும்போது எங்க தாத்தாவும் பாட்டியும் செத்துப் போயிட்டாங்க. சொத்தெல்லாம் எங்க அப்பாவோட அண்ணந்தம்பிக புடுங்கிகிட்டு கொஞ்சம் பணம் கொடுத்தாங்க. அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு இங்க வந்து இங்க நிலம் வாங்கி உக்காந்துட்டோம்" என்றான் முத்துசாமி.

“நீங்க இங்க இருக்கறது உங்க அப்பாவோட அண்ணந்தம்பிகளுக்குத் தெரியுமா?" என்றான் ரங்கசாமி.

“நா யாரையுமே பாத்ததில்ல. அம்மா அப்பா அதப்பத்தியே பேசமாட்டாங்க. எனக்கும் இந்தக்கதை அம்மா சொல்லித்தான் தெரியுமே தவிர வேறயாரும் சொல்லித் தெரியாது"

“அப்ப, சொந்த பந்தமில்லாம, ஒனக்கு பொண்டாட்டி எப்படிக் கட்டிவச்சாங்க" என்றான் ரங்கசாமி.

“அதுவா, அது ஒரு கதை. தங்கம்மாவும் தங்கம்மாவோட அம்மாவும் எங்க வீட்டில வேலை செய்ய வந்தாங்க. தங்கம்மாவோட அம்மா வாழாவெட்டியா பக்கத்து ஊரில இருக்காங்க. அப்பாவும் அம்மாவும் தங்கம்மாவோட அம்மாகிட்ட கேட்டு கல்யாணம் பண்ணி வச்சாங்க. அவ அம்மா வாழாவெட்டியா இருக்கறதனால, தங்கம்மாவுக்கும் ரொம்ப நாளா கல்யாணம் ஆகாம தள்ளிப்போயிட்டு இருந்திச்சி. அம்மா அப்பா கேட்டவுடனே, அவங்களும் சரின்னி சொல்லி கல்யாணம் நட்ந்துரிச்சி. ஆனா தங்கம்மா ரொம்ப நல்லவ. எனக்கு அவ மேல கோவமே கிடயாது" என்றான் முத்துசாமி.

“ஆமா ஆமா தங்கம்மா ரொம்ப நல்லவ” என்றான் ரங்கசாமி. காரணம் சொல்லவில்லை. தன் பசிக்கு சோறு போட்டதைச் சொன்னால், எங்கே உடல்பசியைத் தீர்த்தாள் என்று இவன் நினைத்துவிடப் போகிறானோ என்று பேசாமல் இருந்தான் ரங்கசாமி. முத்துசாமி ஆழ்ந்த சிந்தனையில் இருந்தான்.

“ஆமா நீ எங்கே போயிட்டு வர்ரே?" என்றான் முத்துசாமி. ரங்கசாமிக்கு என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை.

“அப்புறம் சொல்றேன். எனக்கு ஒரு விஷயம் தெரியணும். நீ உங்க அம்மா அப்பாவோட பூர்வீகம் எனக்கு சொன்னா உதவியாயிருக்கும். எந்த ஊரு எந்த வீடுன்னு உங்க அம்மா அப்பாகிட்ட கேக்காம, தெரிஞ்சிகிட்டு வா. அவங்க பழைய கடுதாசி எங்கயாச்சும் வச்சிருப்பாங்க. தோண்டி எடு" என்றான் ரங்கசாமி.

“சரி பாக்கறேன். அதுனால என்ன பிரயோசனம்"

“எனக்கு ஒரு விஷயம் தெரிஞ்சாகணும். இதில ஏதோ மர்மம் இருக்கு" என்றான் ரங்கசாமி.

“என்னவோ, சரி பாக்கறேன்" என்றான் முத்து.

பிறகு இருவரும் வயலுக்குக் கிளம்பினார்கள். வயலில் இருவரும் உட்கார்ந்திருந்த போது ரங்கசாமி மாரியப்பனைப் பற்றி முத்துசாமியிடம் கேட்டான்.

“மாரியப்பன் இப்ப என்னதான் பண்ணறான்?" என்றான் ரங்கசாமி.

“அவனா, நிலத்தைப் பாத்துக்கறான். அவன் அப்பா செட்டியார் கடையில கணக்கு எழுதறாரு. அவன் அம்மாவும் அவன் பொண்டாட்டியும் மல்லிப்பூ சுத்தறாங்க” என்றான் முத்துசாமி.

“அப்படியா" என்றான் ரங்கசாமி.

“என்ன அவன் அம்மாவைக் கணக்குப் பாக்கலாம்னு நினைக்கிறியா" என்றான் முத்துசாமி.

“ஆமா" என்று தெளிவாகச் சொன்னான் ரங்கசாமி.

“நெனச்சேன். அதுக்கு ஒரு வழி இருக்கு. சம்சாரத்தை கொண்டு போய் பொறந்த வீட்டில உட்டுட்டு வர்ரதுக்கு மாரியப்பன் நாளைக்கு போறான். போனா போனதுதான் அவன். வர்ரதுக்கு ரெண்டு வாரமாகும். அவனோட அப்பா செட்டியார் கடைக்கு கணக்கு எழுதப்போனார்னா, வர்ரதுக்கு ராத்திரி ஏழு மணியாகும். சாப்பாடு கட்டிட்டுப் போயிடுவாறு அவரு. காலையிலேர்ந்து சாயந்திரம் வறைக்கும் லட்சுமி அத்த தனியாத்தான் இருக்கும். வேணாபோயி பேசிக்கிட்டு இரு, அப்படியே தேத்த முடிஞ்சா தேத்து" என்றான் முத்துசாமி.

“நல்ல ஐடியாத்தான்" என்றான் ரங்கசாமி.

ரங்கசாமி மாரியப்பனின் வீட்டு வாசலில் நின்று”மாரி" என்று அழைத்தான்.

“அடடே ரங்கசாமியா. வாப்பா. என்ன விஷேசம். மாரி மாமனார் வீட்டுக்குப் போயிருக்கானே" என்றாள் லட்சுமி.

“அப்படியா. சரி கொஞ்சம் தண்ணி கொடுங்க அத்த" என்றான் ரங்கசாமி.

“வாப்பா உள்ளே. உக்காரு" என்றாள் லட்சுமி. ரங்கசாமி உள்ளே சென்று தரையில் உட்கார்ந்தான். கீழே பூக்கள் சிதறிக்கிடந்தன. மலர்ந்த மல்லிகைப்பூக்கள் வீசும் வாசம் அவன் மனத்தை கிறங்கடித்தது.

மரகதம் இப்படித்தான் தலைநிறைய மல்லிகைப்பூக்கள் அணிந்து படுப்பாள்லட்சுமி நீர் மோர் எடுத்து வந்தாள். புடவைத்தலைப்பால் அந்த டம்ளரைப் பிடித்துக் கொண்டுவந்து கீழே உட்கார்ந்திருந்த
ரங்கசாமியிடம் குனிந்து கொடுத்தாள்.

“என்னப்பா கீழெ உட்காந்துட்ட"

“இதுதான் நமக்கு நல்லாயிருக்கு அத்த" என்றவாறு மோரை வாங்கினான்லட்சுமி தன் புடவை முந்தானையால் கழுத்தையும் முகத்தையும் துடைத்துக் கொண்டு குவிந்து கிடந்த பூக்கள் அருகில் உட்கார்ந்து கொண்டு மீண்டும் பூக்கட்ட ஆரம்பித்தாள். ரங்கசாமி மெதுவாக மோரைக் குடித்தான். என்ன பேசுவதென்று தெரியாமல் மென்று விழுங்கினான்.

“சொல்லு. என்னா விஷயம். மாரி ஏதாச்சும் பண்ணானா?” என்று கேட்டாள் லட்சுமி. தள தளவென்று இருக்கும் லட்சுமி குத்துக்கால் போட்டு உட்கார்ந்து பூக்கட்டுவதைப் பார்த்துக் கொண்டே இருந்த ரங்கசாமி,

“ஒன்னுமில்ல. சும்மாத்தான். போரடிக்குது. ஏதாச்சும் பேசிட்டு இருக்கலாம்னு மாரியப்பனைக் கூப்பிட்டேன்" என்றான்.

“ஆமாப்பா, போரடிக்கத்தான் செய்யும். இங்கப்பாரு அவரு வேலைக்குப் போயிட்டாரு, மவனும் மருமவளும் ஊருக்குப் போயி ரெண்டு மணி நேரம் கூட ஆவலை. அதுக்குள்ள எனக்கும் பொழுது போவமாட்டிங்குது. நீ என்னடான்னா ஒரு வருஷமா சும்மா இருக்க. போரடிக்காம என்னா பண்ணும். சீக்கிரம் ஒரு கல்யாணம் பண்ணிக்கவேன்" என்றாள் லட்சுமி.

“என்ன அத்த. பொண்ணு காய்ச்சா தொங்குது? போயி பரிச்சிட்டு வர? அதுக்கெல்லாம் நேரம் வேணும். பொண்ணு புடிச்சிருக்கணும். அதுக்கு என்னை புடிச்சிருக்கணும். பொண்டாட்டி செத்துப்போனவன்னா, ராசியில்லன்னு பொண்ணு குடுக்க மாட்டாங்க" என்றான் ரங்கசாமி.

“என்னப்பா நீ இப்படி சொல்லிட்ட. நீ ரொம்ப நல்லவனாச்சே. குடிக்காம இருந்தா, நீயும் மாரி மாதிரி நல்லவந்தான்" என்றாள் லட்சுமி.

“நான் குடிக்கறத நிறுத்திட்டன் அத்த" என்றான் ரங்கசாமி.

“ரொம்ப நல்லதுப்பா" என்று எழுந்து சென்று அடுப்பறையில் எதையோ கிளறிவிட்டுவிட்டு வந்தாள். நடந்து போவதையும் வருவதையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் ரங்கசாமி. தைரியம் வரவில்லை.

அப்புறம் என்ன சொல்வது. எப்படி பேசுவது என்றும் தெரியவில்லை.

“அப்புறம் மாரி வந்ததும் சொல்றேன். வேற ஒன்னுமில்லையே" என்றாள் லட்சுமி. சரி துரத்த ஆரம்பித்து விட்டாள் என்று புரிந்து கொண்டான் ரங்கசாமி. எழுந்தான்.

“ரொம்ப நன்றி அத்த. வறேன். ஒன்னும் விஷயமில்ல. பாக்கலாமா?” என்று கிளம்பினான் ரங்கசாமி. மீண்டும் தன் வீட்டுக்கு வந்த ரங்கசாமி யோசித்தான். என்ன செய்வது இப்போது? முத்துசாமியும் இல்லை. குமரப்பனும் வண்டி எடுத்துக் கொண்டு ரயிலுக்குப் போய் விட்டான். கோமளா குளித்தால் பார்க்கலாம்லட்சுமி குளிப்பாளா இப்போது? சரி போய் பார்க்கலாம் என்று நினைத்து சோணாச்சலம் வீட்டுக்குள் போனான் ரங்கசாமி. இடுக்கு வழியாகப் பார்த்தான். ஹாலில் உட்கார்ந்து லட்சுமி மல்லிகைப்பூ கட்டிக் கொண்டிருப்பது தெரிந்தது. ஜன்னலைத் தாண்டி மல்லிகைப்பூவின் வாசம் வந்தது. அவ்வப்போது எழுந்து சமயலறைக்குள் சென்று விட்டு வந்தாள். பார்த்துக் கொண்டு நின்று கொண்டிருந்தான். ஒரு அரை மணி நேரம் போனது. பிறகு லட்சுமி எழுந்து குளியலறைக்குச் சென்றாள்.

சிறுநீர் கழிக்கப்போகிறாளா அல்லது குளிக்கப்போகிறாளா என்று தெரியவில்லை. குளியலறை கடைசி அறை. குளியலறைக்கு இருக்கும் ஜன்னலை சோணாச்சலம் வீடு நன்றாகவே மறைத்திருந்தது. அந்த இடுக்கில் போக இன்னும் ஒல்லியாக இருக்க வேண்டும். ரங்கசாமிக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. உள்ளே போனான். நாற்காலியை போட முடியவில்லை. உள்ளே சென்று ஒரு ஸ்டூலை எடுத்துவந்தான். அந்த ஸ்டூலைப் போட்டு அதில் நின்றான். குளியலறைக்கு நிரந்தரமாக திறந்து கிடந்த ஜன்னலின் ஓரம் தலைவைத்து உள்ளே பார்த்தான். இப்போது சூரிய வெளிச்சத்தில் நிர்வாணமாக நின்று கொண்டிருந்த லட்சுமி தெரிந்தாள். குளிக்கத்தான் வந்திருக்கிறாள்.

லட்சுமிக்கு கோதுமை நிறம். வட்டமுகம். நீண்ட கூந்தல். நெற்றியில் பொட்டு. கழுத்தில் ரெட்டை வடம் சங்கிலி. பெருத்த மார்பகங்கள் தென்னங்குலைகள் போல. சிறிய இடுப்பு. பெருத்த பிருஷ்ட பாகம். திரும்பினாள். கருத்த முக்கோணத்தில் அடர்ந்த முடிலட்சுமியின் மார்பகங்களைப் பார்த்ததும், மடல் வாழைக் குலையிருக்க மச்சமொன்று அதிலிருக்க என்று பாடல் ஞாபகத்துக்கு வந்தது ரங்கசாமிக்குலட்சுமி உட்கார்ந்து பக்கெட்டில் இருந்த தண்ணீரை விளாவினாள். பிறகு அந்த தண்ணீரை குவளையில் எடுத்து தனது பெண்ணுறுப்பைக் கழுவினாள். அவள் அப்போது உட்கார்ந்தது சிறுநீர் கழிக்க என்று தெரிந்தது ரங்கசாமிக்குலட்சுமி மெல்ல தண்ணீரை எடுத்து தனது முதுகில் மெல்ல மெல்ல கொட்டிக் கொண்டாள். பிறகு என்ன நினைத்தாளோ குப்புறப்படுத்துக் கொண்டாள். ஈரமான தண்ணீர் இருக்கும் குளியலறையில் ஏன் லட்சுமி குப்புறப்படுத்துக் கொண்டாள் என்று தெரியவில்லை.

குப்புறப்படுத்து நன்றாக தன் உடலைத் தேய்த்தாள். எழுந்து உட்கார்ந்து மார்பகங்களை நன்றாகத் தேய்த்துக் கொண்டாள். உடலெங்கும் தண்ணீர் ஊற்றிக் கொண்டாள். பிறகு உட்கார்ந்து காலைப்பரப்பிக் கொண்டு ஒரு கையை தன் பெண்ணுறுப்பிலும் மறு கையை மார்பகத்திலும் வைத்து தேய்க்க ஆரம்பித்தாள். மெல்ல மெல்ல ஆரம்பித்தது லேசாக சூடு பிடிக்க ஆரம்பித்தது. ரங்கசாமிக்கு ஒன்று தோன்றியது. இப்போது வெளியே சென்று லட்சுமியைக் கூப்பிட்டால் எப்படி இருக்கும்? உடனே இறங்கி தன் வீட்டுக்குச் சென்று அங்கிருந்து மாரியப்பன் வீட்டுக்கு சென்று”அத்தே" என்று கூப்பிட்டான். பதிலில்லை.”அத்தே. நான் ரங்கசாமி வந்திருக்கன்" என்று மறுபடியும் கூப்பிட்டான். கதவை ஓரமாகத் திறந்து முகத்தை மட்டும் காண்பித்து எட்டிப் பார்த்தாள் லட்சுமி.

“என்னப்பா, என்ன விஷயம்" என்றாள்.

“ஒண்ணுமில்ல அத்த, இங்க என்னோட துண்டையும் காசையும் வச்சிட்டுப் போயிட்டேன். அதான்" என்று வந்து கதவைத் தள்ளிக் கொண்டு உள்ளே வந்தான்லட்சுமி கதவை இறுக்கிப் பிடித்தும் அவன் அவ்வளவு வேகமாக உள்ளே வருவான் என்று எதிர்பார்க்காததால், திறந்துவிட்டது கதவு. அப்போதுதான் பார்த்தான், லட்சுமி வெறும் பாவாடையை லூஸாக மேலே பிடித்துக் கொண்டு கதவை பிடித்துக் கொண்டிருந்ததை.

“அடடா, குளிக்கறப்ப வந்துட்டனா. தெரியாம” என்று கதவை தள்ளி மூடினான்.

“இருங்க, இருக்கான்னு பாக்கறேன்" என்று தான் உட்கார்ந்திருந்த இடத்தில் தேடினான். வைத்திருந்தால் தானே இருக்கும்?

“இங்க ஒன்னும் இல்லை ரங்கசாமி. உன் வீட்டில தான் இருக்கும்" என்று சொன்னாள் லட்சுமி. அவளது கண்கள் சிவந்திருந்தன. உடல் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தது. அவள் தன் பின்னால் நிட்பதை அவன் உணர்ந்தான்.

“இங்க இல்ல போலருக்கு. நான் வறேன் அத்த" என்று கிளம்பினான்.

“பாத்துப் போப்பா" என்று அவள் சொல்லி கதவை மூடினாள். ரங்கசாமி வெளியே வந்து மீண்டும் தன் வீட்டுள் நுழைந்து சோணாச்சலம் வீட்டுக்குப் போனான்.

“அடச்சீ நமக்கு என்ன பண்றதுன்னே தெரியலை. சும்மா மேல உழுந்து பாத்திருக்கலாம். அவ கத்திட்ட என்ன பண்றது” என்று யோசித்துக் கொண்டே மீண்டும் லட்சுமியின் குளியலறையில் கண்வைத்து பார்க்க ஆரம்பித்தான். அங்கு அவள் நின்று கொண்டிருந்தாள். சற்று நேரம் யோசித்துக் கொண்டு நின்று கொண்டிருந்தாள். பிறகு பாவாடையை கழற்றி கொடியில்போட்டு விட்டு மீண்டும் அங்கு உட்கார்ந்து தேய்க்க ஆரம்பித்தாள். அவள் மெல்ல மெல்ல தேய்க்க அவள் உணர்ச்சி ஏறுவது தெரிந்தது. அவள் கண்களை மூடிக் கொண்டிருந்தாள். அவளது மார்பகங்கள் அவளது கைகளில் படாத பாடு பட்டுக் கொண்டிருந்தன. அவளது ஒரு கை பெண்ணுறுப்பினுள் நுழைந்து புறப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. இரண்டு விரல்களை உள்ளே விட்டுக் குடைந்து கொண்டிருந்தாள். அவள் உச்சகதியில் இருக்கும் போது தன் முகத்தைக் காண்பித்தால் என்ன என்று தோன்றியது. ஒருவேளை தான் குளிக்கும்போது ரங்கசாமி பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் என்று மாரியப்பனிடமோ தன் புருஷனிடமோ சொல்லிவிட்டால் என்ன செய்வது என்று பயமாக இருந்தது. சரி வேறொன்று யோசிக்க வேண்டும் என முடிவு செய்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் ரங்கசாமி. அவள் உணர்ச்சி பொங்கி முடிந்து எழுந்து குளித்துவிட்டு உடை உடுத்துக் கொண்டு வெளியே செல்லும் வரை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் ரங்கசாமி. பிறகு அங்கிருந்து வெளியே வந்து தன் வீட்டுக்குள் நுழைந்து சமயலறைக்குள் நுழைந்தான்.

ரங்கசாமிக்கு மகா ஏமாற்றமாக இருந்தது. உடலில் காமம் கொளுந்து விட்டு எரிந்ததுலட்சுமியை நெருங்கிப் பார்த்தும் பண்ண முடியவில்லையே என்று வருத்தமாக இருந்தது. இப்போது லட்சுமியின் வீட்டுக்குப் போவதும் வியர்த்தம். கோமளாவும் குமரப்பனும் இப்போது வீட்டில் இருப்பார்க்கள். முத்துசாமி வயலில் இருக்கிறான். பேசாமல் வயலுக்குப் போகலாம் என்று தோன்றி கிளம்பினான். முனுசாமி டீக்கடைக்குப் போய் அங்கு ஏதோ சாப்பிட்டுவிட்டு வயலுக்குப் போனான். வயலில் முத்துசாமி உட்கார்ந்திருந்தான்.

“லே முத்து. என்ன பண்ணிக்கிட்டு இருக்காப்ல?" என்றான் ரங்கசாமி

“சொந்தக்கதை சோகக்கதை" என்றான் முத்து

“என்னப்பா, அவனவனுக்கு இல்லாத பிரச்னையா. சொல்லு" என்றான்.

“இன்னிக்கு காலைல என் பொண்டாட்டி என் கிட்ட இனிமே ராத்திரி வயலுக்கு போகக்கூடாதுன்னு சொல்லிட்டா" என்றான் முத்துசாமி.

“பொண்டாட்டி பேச்சைக் கேளுப்பா" என்றான் ரங்கசாமி.”ராத்திரி இந்த வயல்ல உக்காந்துகிட்டு என்னா பண்றே? சும்மா வீட்ல உக்காந்து பொண்டாட்டியை கவனிப்பா" என்றான்.

“அதுக்கில்ல ரங்கசாமி. எனக்கு முன்னாடியே என் பொண்டாட்டி அப்பா ரூமுக்கு போறதைப் பாத்தா கஷ்டமா இருக்கு” என்றான்.

“நான் கேட்டனே அந்த விஷயம் கிடச்சிதா?" என்றான் ரங்கசாமி.

“சரி இன்னிக்கு ராத்திரி பாத்து சொல்றேன்" என்றான் முத்து. மாலை இருவரும் வீட்டுக்குச் சென்றார்கள். கோமளா செய்து வைத்திருந்த கத்திரிக்காய் குழம்பையும், மீன் வறுவலையும் சாப்பிட்டு விட்டு சோணாச்சலம் வீட்டு ஜன்னலுக்குப் போனான் ரங்கசாமிலட்சுமி அறையில் விளக்கு எரிந்து

கொண்டிருந்தது. அங்கு அவன் கண்ட காட்சி!






கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக