http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : பருவக்கனி - பகுதி - 36

பக்கங்கள்

வியாழன், 12 மார்ச், 2020

பருவக்கனி - பகுதி - 36

அடுத்த அரைமணி நேரத்தில்.. என் வீட்டு ஜன்னல் அருகே வந்து.. அவள் சுட்ட ஆப்பம் சார்ந்த ஊணவுப் பதார்த்தங்களை என்னிடம் கொடுத்தாள் மேகலா..! கூந்தலை வாரி.. முனையில் முடிச்சுப் போட்டிருந்தாள்..!
”நீங்க சாப்பிட்டிங்களா..?” என்று கேட்டேன்.
”இல்ல.. போய்தான்..!” என்று சிரித்த முகத்துடன் சொன்னாள்.
”வாங்களேன்.. இங்கயே சாப்பிட்டுக்கலாம்..?” என்று கூப்பிட்டேன்.
”இல்லப்பா.. நான் அங்கயே சாப்பிட்டுக்கறேன்..” என்று விட்டு அவள் தன் பின்னழகு அசைய வீட்டுக்குப் போய் விட்டாள்.


அவள் சுட்ட ஆப்பம் சுவையாகத்தான் இருந்தது. சாப்பிட்ட பின்பு.. கட்டிலில் படுத்து கண்களை மூடிக் கொண்டேன். உடம்பில் உண்டான அயர்ச்சியால் அப்படியே தூங்கியும் போனேன்..!
மீண்டும் அரை மணி நேரத்தில் என்னை எழுப்பி விட்டாள் மேகலா.
ஜன்னல் அருகே வந்து  நின்று..
”என்ன இப்ப தூக்கம்..?” என்று கேட்டாள்.
நான் சிரித்தவாறு எழுந்து உட்கார்ந்தேன்.
”அசதி…”
” அப்படி என்ன அசதி.. இப்ப..?”
”உங்க ஆப்பம் சாப்பிட்ட அசதி…”
ஒரு குட்டி தூக்கம் போட்டு எழுந்திருந்ததால் என் உடம்பும்.. மனசும் புத்துணர்ச்சியடைந்திருந்தது.
”நல்லாருந்துச்சா..?” என்று என்னை ஆவலுடன் பார்த்தாள்.
”ம்..ம்ம்..! நல்லா….” என நான் புருவத்தை உயர்த்திக காட்டினேன்.
”ச்சீ.. நான் கேட்டது.. ஆப்பத்த..” என்று முகத்தில் லேசான வெட்கம் படரச் சொன்னாள்.
”நான்.. சொன்னதும் ஆப்பத்த தாங்க…”
” போங்க…” என்று என்னைப் பார்க்காமல் பின்னால் திரும்பி பார்த்துக் கொண்டாள்.
”அப்பறம்..?” என்று.. மெதுவாக எழுந்து.. சேரை எடுத்து ஜன்னல் ஓரமாக போட்டு.. அவளைப் பார்த்து உட்கார்ந்தேன்.
”மார்க்கெட் வேற போகனும்..” என்றாள்.
”எப்ப..?”
”போகனும்..! போய்ட்டு வந்துட்டா.. ஒரு வேலை முடிஞ்சுரும்..!” என்று மூக்கை வருடினாள்.
நான் அவள் முகத்தையே பார்த்தேன். மீண்டும் எனக்கு கிளர்ந்தது. அவள் வேண்டும்  என்கிற ஆசை வந்தது.
”என்ன அப்படி பாக்கறீங்க..?” என்று மெல்லிய புன்னகையுடன்  கேட்டாள்.
”உங்க அழக… ரசிச்சிட்டிருக்கேன்..!” என நான் சொன்னதும். . அவளுக்கு லேசான வெட்கம் வந்துவிட்டது.
”இதானே வேனான்றது..” என்றாள் குழைவான குரலில்.
”எது..?”
”ம்… இந்த நெக்கல்…”
” இது நெக்கல் இல்ல மேகி..!”
”ஐய்யோ.. சும்மா போங்க.. பேசாம.. சரி.. சரி.. நீங்க தூங்குங்க… நான் மார்க்கெட் போய்ட்டு வரேன்..” என்றாள்.
”இப்ப போறீங்களா…?”
” ம்.. ம்ம்..! போய்ட்டு வந்துட்டா ஒரு வேலை முடிஞ்சுரும்..”
” பொறப்பட்டிங்களா…?”
” இல்லே…! இப்படியேதான்..!”
”சரி… வாங்களேன்.. போவிங்களாம்…”
”எங்க…?”
” இங்க…”
”எதுக்கு…?”
”அதுக்குத்தான்…” என்றதும்.. அவள் முகத்தில் வெட்கம் படர்ந்தது.
”ச்சு.. அடங்கவே.. அடங்காதா.. உங்களுக்கு…?” என்று குரலைத் தழைத்துக் கொண்டு கேட்டாள்.
”அடங்கனுமா… ஏன்..?”
”ரெண்டு பொண்டாட்டி இருந்தும்.. எதுக்கு இப்படி..? உங்கள எல்லாம்….”
”அலோ.. இப்ப நல்ல மூடு இருக்கு.. ஆனா பக்கத்துல எவளும் இல்லையே..? நீங்கதான் கண்ணுக்கு அழகா.. நிக்கறீங்க..! வாங்க…மேகி..!”
”ஐயோ.. போங்க… ஒரு விவஸ்தை இல்லாம…” என்று சிணுங்கினாள்.
”இதுல என்னங்க விவஸ்தை.. வேண்டிக் கெடக்கு..? ஆள் இல்லேன்னா சொல்லலாம்..!”
” இப்ப என்ன.. ஒரு மணிநேரம் ஆகிருக்குமா..? இப்பால என்ன.. ஒரு இதுனு வேண்டாமா..?”என்று அவள் சொன்னாலும்.. அவளது கண்கள் என்னவோ.. ஆர்வமாகவேதான் என்னைப் பார்த்தன.
நான் எதுவும் பேசாமல்.. சிறிது நேரம் அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அவள் கண்கள் என கண்களைச் சந்திக்கத் தடுமாறின. அவளது மனதின் தவிப்பை.. மறைக்க அவள் படும் பாட்டை.. அவளது தடுமாறும் கண்மணி பாப்பாக்கள் சொல்லியது.
நான் மெதுவாக… ”மேகி..” என்றேன்.
”சொல்லுங்க….” என்றாள்.
”வாங்க…”
”எங்க..?”
” இந்த பக்கம்…”
”அய்யோ… போங்க….”
”ஏய்.. வாடி…” என்றேன் சன்னமாக.
”என்ன…?” என்று கொஞ்சம் திகைப்பாகப் பார்த்தாள்.
”வாடின்னா. . ரொம்பத்தான்.. பிகு.. பண்ணிட்டு… வாடி…” என்று சிரித்தேன்.
” அப்பறம்.. நானும் சொல்லிருவேன்..” என்றாள்.
”என்னடி…?”
” போடா….”
” சொல்லிக்க… ஏய்… வாடி..”
”போடா..”
” நீ.. வல்லேன்னா… அப்றம் நான் வந்துருவேன்..! வாடி..!”
”ம்கூம்…” என்று தலையாட்டி மறுத்தாள். ”நான் மார்க்கெட் போறேன்..”
”ஏய். ..” என்றேன் கொஞ்சம் தடித்த குரலில்.
”என்ன..?” சிணுங்கினாள்.
”வாடி.. வந்ததும் போயிரு… வா…”
” ம்க்கும்… ஹைய்யூ… உங்கள..”
”ஸாரி… மேகி..! சும்மா வெளையாட்டுக்கு வாடி.. போடின்னேன்..! வாங்க.. இங்க..”
”என்ன நீங்க.. இப்படி..” என்று சிணுங்கிவிட்டு.. ”சரி… தட்டுக்கள குடுங்க…கழுவி வெச்சிட்டு வரேன்..” என்றாள்.
நான் எழுந்து தட்டுக்களை எடுத்து ஜன்னல் வழியாக அவளிடம் கொடுத்தேன். வாங்கிக் கொண்டு..
” உங்கள எழுப்பினது தப்பா போச்சு..” என்று விட்டு பின்னழகை ஆட்டிக் கொண்டு நடந்து போனாள்.
அடுத்த கால் மணி நேரத்தில் வந்து விட்டாள். அவள் முகம் பளிச்சென இருந்தது. நெற்றியில் குட்டியாக ஒரு ஸ்டிக்கர் பொட்டு ஒட்டியிருந்தாள்.
”வாங்க மேடம்..” என்றேன்.
முதல் வேலையாக அவள் உள்ளே வந்து  ஜன்னலை சாத்தினாள். பின் என்னிடம் திரும்பி..
”நான் சீக்கிரம் போகனும்.” என்றாள்.
”எங்க..?” அவள் கையைப் பிடித்து இழுத்து அணைத்தேன்.
”வீட்டுக்கு..! நீங்க கெட்டதும் இல்லாம.. சேந்து என்னையும் கெடுக்கறீங்க..!” என்று லேசாக நெளிந்தாள்.
” ஓ.. அப்ப. . உங்களுக்கா.. எந்த ஆசையும் இல்ல.. எனக்காகத்தான்… என் கூட படுக்கறீங்க..?” என்று அவள் முலைகளை கொத்தாக இறுகப் பற்றினேன்.
”அப்றம்.. என்னவாம்…” என்ற அவள் புறங்கழுத்தில் என் உதட்டை பதித்து.. மென்மையாக கடித்தேன்.
”ம்.. ம்ம்..! உங்க பெரிய மனசுக்கு ரொம்ப நன்றி..” என்று அவள் ரவிக்கை கொக்கிகளை விடுவித்தேன்.
”ம்.. ம்ம்..!” என்று சிணுங்கினாள்.
அவள் உடலை இறுக்கினேன். என் உறுப்பின் எழுச்சியை அவள் குண்டி மேட்டில் முட்டினேன்.
”மேகி…”
” ம்.. ம்ம்..?”
” ஆள்.. அட்டகாசமா இருக்கீங்க..! உங்க ஸ்மெல் ஒன்னு போதும்.. தன்னால மூடு வந்துரும்..!” அவள் சைடு கழுத்தில் உதட்டை பதித்து அழுத்தினேன்.
”ம்..ம்ம்..! அப்றம்…?” கழுத்தை ஒரு பக்கமாக வளைத்தாள்.
”அப்பறம்.. கட்டிப் புடிச்சா… சொல்லவே வேனாம்..” அவள் ரவிக்கை கொக்கிகளை விலக்கி… பிராவுக்குள் கை விட்டு.. அவள் முலைகளை பிடித்து.. அழுத்திப் பிசைந்தேன்.
”இப்படி.. பேசி பேசியே.. எத்தனை பேர கவுத்திங்களோ..?” என்றாள்.
”சே.. என்ன மேகி..! என்னை பாத்தா பேசி கவுக்கற ஆளு மாதிரியா தெரியுது..?”
”ஆஹா.. அப்றம்.. என்னை எப்படி கவுத்திங்ளாம்..?” என்று கைகளை மேலே தூக்கி பின்னால் கொண்டு வந்து என் தலையைப் பிடித்தாள்.
”ம்.. நாங்களாவது பேசித்தான் கவுக்கறோம்..”
” ம்..ம்ம்..! நாங்க…?”
”இப்படி..சீன் போட்டே கவுத்துர்றீங்க..!”
”ஆ..கடைசில எங்க மேலயே பழி போட்றுவீங்களே..?”
” நீங்களும்.. பழி போட்டா.. விட்றுவீங்க.. பாரு..” என்று.. அவள் காதை கடித்தேன்.
தலையை ஆட்டி.. கழுத்தைச் சிலுப்பினாள்.
”சீக்கிரம்.. விடுங்க…! நான் போறேன்..” என்றாள்.
”அவசரமா..?”
” ம்..ம்ம்…!”
”ஐ…”
” ச்சீ… இந்த அவசரம் இல்ல.. மார்க்கெட் போறதுக்கு…”
அப்படியே எங்கள் காம இச்சை தொடர்ந்தது..! அவளை பின்புறமாக அணைத்துக் கொண்டே அவளது புடவையை கீழிருந்து மேலே தூக்கினேன். அவளது உள் பாவாடையையும் தூக்கி விட்டு.. அவளது கொழுத்த பிருஷ்டங்களை உருட்டி பிசைந்தேன்..!
”மேகி..”
”ம்…ம்ம்…”
”இந்த பூசணிக்காய ரெண்டா பொளந்துடலாமா..” என்று அவள் இரண்டு பிருஷ்டங்களையும் விலக்கி பிடித்து தடவினேன்.
”ச்சீ…” என்று நெளிந்தாள்.
என் ஆண்மை முறுக்கேறி விட்டது. அவளை அப்படியே தள்ளிப் போய்.. கட்டிலில் குப்புறத் தள்ளி… அவளது பெருத்த புட்டங்களில் என் முகத்தைப் போட்டு புரட்டினேன்..! அவள் திமிற திமிற.. அவள் புட்டங்களை கடித்தேன்..!
சில நிமிடங்களுக்கு பிறகு… அப்படியே அவள்… அடிவயிற்றில் ஒரு தலையனைக் கொடுத்து மேலே தூக்கினேன். அவள் குண்டி மேடுகள்.. நன்றாக தூக்கிக் காட்டியது. பின்னாலிருந்து அவள் குண்டிகளை தடவிப் பிசைந்து.. தொடைகளை விலக்கிப் பிடித்து.. அவள் தொடைகளின் நடுவில் கை விட்டு.. மெது மெதுப்பான அவள் புழையைத் தடவினேன்.
”ம்..ம்ம்..” என்று நெளிந்தாள்.
நான் அவள் பினனால் நின்று.. உன் உறுப்பை அவள் தொடைகளுக்கிடையில் செலுத்தி.. அவள் புழையில் என் உறுப்பின் முனையை உரச… கால்களை இன்னும் விரித்து வைத்து… அவள் கையை அடியில் கொண்டு வந்து என் உறுப்பை பிடித்து அவள் புழை வாயிலில் வைத்தாள்…! நான் என் இடுப்பை முன் தள்ளினேன. என் உறுப்பு அவள் புழைக்குள் புதைந்தது..!! அவள் இடுப்பை பிடித்துக் கொண்டு. . அவளை நான் புணரத்தொடங்கினேன்…!!

நிலாவினியைப் பற்றின தகவல்கள் அவ்வப்போது என் செவிகளுக்கு வந்து கொண்டேதான் இருந்தது. இப்போது அவள் வேலைக்குப் போய்க் கொண்டிருக்கிறாள் என்பது உட்பட..! அடுத்ததாக.. நித்யா.. கருத்தரித்திருக்கிறாள்..!!
முன்பு ஒரு முறை அவளே என்னிடம் சொன்னாள்..!
”உங்க பிரெண்டுக்கு என் மேல.. பயங்கர கோபம்..”
”ஏன்.. என்ன கோபம்..?”
”குழந்தை.. விசயத்துலதான்..! அதனாலதான்.. அடிக்கடி எங்களுக்குள்ள.. ஃபைட் நடக்குது..” என்று அவள் சிரித்துக் கொண்டு சொன்னாள்.
நான் அவள் மனம் கோணக் கூடாது என்பதற்காக..
”குழந்தை உண்டாகலேன்னா அதுக்கு யாரு பொருப்பு..?” என்றேன்.
”நான்தான் பொருப்பு..” என்று சிரித்தாள்.
”நீயா..?”
”ம்..ம்ம்..”
” அதெப்படி.. உன்னை மட்டும் சொல்ல முடியும்.. ஹாஸ்பிடல் போனீங்களா..?”
”ஹாஸ்பிடல் போகலே… பட்.. நான்தான் இப்ப பேபி பெத்துக்க வேண்டாம்னு தள்ளிப் போட்றுக்கேன்..” என்றாள்.
”ஓ…!” என நான் திகைப்பை வெளியிட..
”யா..!” என்று சிரித்தாள் .
”உடனே பேபி பெத்துக்க.. இப்ப எனக்கு இஷ்டமில்ல..! ஒரு சில வருசங்கள் போகனும்..!”
”ஏன்.. நித்தி..?”
”குழந்தை பெத்துகிட்டா.. அதோட பெண்களோட ஜாலி லைஃப்பே ஃபினிஷ்.! பாய்ண்ட் நம்பர் ஒன்… பெண்களோட பியூட்டி டல்லாகிரும்..! நம்பர் டூ… ஹஸ்பெண்டுக்கு.. வொய்ஃப் மேல இருக்கற.. செக்ஸுவல் அஃபெக்ஷன் கொறஞ்சிரும்..! நம்பர் த்ரீ.. இதுதான் முக்கியமான பாய்ண்ட்.. குழந்தை கவனிப்பு.. பராமரிப்பு.. குடும்பம்னு இந்த நாலு சுவத்துக்குள்ளயே எங்க லைஃப் முடிஞ்சு போயிரும்..! அதுக்கப்பறம் எங்களுக்கும் ஒரு பிரைவஸி லைஃப்… ஐ மீன்.. ஜாலி.. என்ஜாய்மெண்ட்னு எல்லாம் இருக்குனு நெனைச்சுக்கூட பாக்க முடியாத அளவுக்கு.. சுருங்கிப் போய்ரும்.. ஸோ…”
” ஸோ….?”
” நான் இப்பால பிரெக்னென்ட் ஆக விரும்பல..!” என்றாள்.
ஆனால் இப்போது அவள் கருத்தரித்திருப்பது.. கொஞ்சம் வியப்பாகத்தான் இருந்தது. மீண்டும் ஒரு வார இடைவெளியில் நித்யாவை அவளது அம்மா வீட்டில் பார்த்தபோது கேட்டேன்.
”நா.. ஒன்னு கேள்விப்பட்டேனே..?”
”என்னது..?”
” நீ.. கன்சீவா இருக்கேனு..?”
”யா..!” அவள் முகத்தில் லேசான வெட்கம் படர்ந்தது.
”வாழ்த்துக்கள்..”
”தேங்க் யூ.. பிரதர்..”
”எத்தனை நாள்..?”
” நாலு.. மாசம்..”
”கேப் விடறதா.. சொன்ன மாதிரி இருந்துச்சு..?” என நான் தாழ்வான குரலில் கேட்க…
”விட்டவரை போதும்.. இட்ஸ் எ ரைட் டைம்..”என்று கன்னங்கள் மினுக்கச் சிரித்தாள்.
”ம்..ம்ம்..! குட்..! டேக் கேர்..!!” என்று அவள் கன்னத்தில் தட்டி விட்டு.. வந்தேன்..!!
அன்று இரவு.. நாம் இருவரும் சாப்பிடும் போது நீ கேட்டாய்.
”ஏங்க.. ஒரு மாதிரி இருக்கீங்க..?”
”இல்லடி..” என்றேன்.
”உங்க மூஞ்சியே செரியில்ல.. என்னமோ மாதிரி இருக்கு..” என்று என் முகத்தையே குறுகுறுவெனப் பார்த்தாய்.
”அப்படியா.. சொல்ற..?” என்று முகத்தில் சிரிப்பை வரவழைத்துக் கொண்டேன்.
” ஆமாங்க…”என்று தலையாட்டினாய்.
”என் மூஞ்சி இருக்கறதே அப்படித்தான்..விடுடி..” என்றேன்.
”போங்க.. டெய்லி பாக்கற எனக்கு தெரியாதுங்களா..?” என்றாய்.
”சரி.. இருந்துட்டு போகட்டும் விடு..” என்றேன்.
சாப்பிட்டு.. நான் படுக்கையில் சாய்ந்தேன். நீயும் விளக்கணைத்து விட்டு வந்து படுக்கையில்.. என் பக்கத்தில் படுத்தாய். என் நெஞ்சில் முகம் தாங்கி.. என் கன்னத்தை தடவினாய். நான் உன் தலையைத் தடவியபடி உன்னிடம் கேட்டேன்.
”தாமரை…”
”என்னங்க…?”
”நீ.. எப்படீ.. மாசமாவ..?”
நீ சட்டென முகம் நிமிர்ந்து.. என்னைப் பார்த்து..
”ஏங்க..?” என்று கேட்டாய்.
”தோணுச்சு..!” என்க..
”இந்த மாசம் நான் வீட்டுக்கு தூரமே ஆகலீங்க…” என்றாய்.
”அப்படியா..?”
”ஆமாங்க..”
”எத்தனை நாள்..?”
”மூணு வாரம் ஆகுதுங்க..”
”இத ஏன்டி.. நானா கேட்டப்பறம் சொல்ற..?”
”உறுதியா தெரியாம எப்படிங்க சொல்றது..?”
”செக் பண்ணிட்டா போச்சு..”
”சரிங்க..” என்ற நீ.. என் நெஞ்சில் மோவாயை வைத்து என்னைப் பார்த்துக் கொண்டு கேட்டாய்.
”ஏங்க இப்படி கேட்டீங்க…?”
”என்னமோ… தோணுச்சுடி…அதான் கேட்டேன்..”
”இன்னும் ஒரு வாரம் பொருத்து பாத்துட்டு.. அப்றம் உங்ககிட்ட சொல்லிக்கலாம்னு இருந்தங்க..!”
”ம்.. சரி..! பாத்துக்கலாம் விடு..!” என்று உன் கூந்தலைத் தடவியவாறு சொன்னேன்.
”நித்யா மாசமா இருக்காளா..! அதான் என்னமோ.. அவள பாத்ததும்.. எனக்கு ஒரு மாதிரி கில்ட்டியா.. தோணுச்சு..”
”அப்படின்னாங்க…?” என்றாய்.
”எப்படி..?”
”என்னமோ சொன்னீங்களே.. கிலிட்டினு…?”
”ஓ..! கில்ட்டியா..? ஒரு மாதிரி இதுடி.. நம்மளுக்கு இன்னும் ஆகலையேங்கற மாதிரி..” என்று நான் சொல்ல.. மிகவும் நெகிழ்ந்த குரலில் கேட்டாய்.
”ஐயோ.. கவலை படறீங்களா..?”
”ம்..ம்ம்..! அப்படித்தான்.. நெனைக்கறேன்..!” என்றேன்.
”ஐயோ. .கவலையே படாதிங்க.. சீக்கிரம் பெத்து தரேன்..!!” என்று முத்தம் கொடுத்தாய்.
” தாமரை…” உன்னை என் நெஞ்சில் இருக்கி அணைத்தேன்.
”என்னங்க..?”
”நான் எனக்காக மட்டும் கவலைப்படலடி..”
” அப்பறங்க…?”
” நீயும் ஒரு தாயாகனும்.! உனக்கும் ஒரு குடும்பம் ஆகனும்..!”
”இப்ப.. நான் குடும்பத்தோடதானுங்களே இருக்கேன்..”
”இதுல நாம ரெண்டு பேர் மட்டும்தான்டி இப்ப இருக்கோம்..? அதுலயும் நான் இப்ப சந்தோமான மன நிலைல இல்ல..! என்னை பாத்து நீயும் சந்தோசமா இல்ல..”
”அப்படி இல்லீங்க..! நான் சந்தோசமாத்தாங்க இருக்கேன். நீங்க மனசுல எதையும் நெனச்சுக்காதிங்க..!”
”சரி..! அவ வந்தாளா..? மறுபடி உன்னை பாக்க..?” என்று நான் கேட்டதும் நீ லேலாக தயங்கினாய்.
”சொன்னா.. கோபப்படக்கூடாதுங்க..” என்ற உன் குரலில் மெலிதான ஒரு நடுக்கம் இருந்தது.
” அவ வர்றானு தெரியுது..? வீட்டுக்கா…கடைக்கா..?” உன் பயத்தை நான் பெரிது பண்ணிக்கொள்ளாமல் கேட்டேன்.
”கடைக்குத்தாங்க..” என்றாய்.
”என்ன சொல்றா..?”
” அப்படியெல்லாம் எதுவும் சொல்லாதுங்க.. கொஞ்ச நேரம் பாத்து.. பேசிட்டு போகுங்க..!”
” இத.. சொன்னியா..?”
”எதைங்க…?”
” உனக்கு நாள் தள்ளிப் போயிருக்கறத..?”
”இல்லீங்க..! உங்ககிட்ட சொல்லாம.. நான் எப்படிங்க..?” என்றாய்.
அடுத்த நாள் யூரின் டெஸ்ட் செய்தபோது பாசிடிவ் காட்டியது. நீ மகிழ்ச்சியடைந்தாய். ஆனால் என்னால் ஏனோ அந்த மகிழ்ச்சியை உணர முடியவில்லை. உடனே நிலாவினியின் நினைவுதான் வந்தது. இதற்காகத்தானே அவள் ஆசைப்பட்டாள்..?
என் அணைப்பில் நீ இருந்த போது
”தாமரை..” என்றேன்.
”என்னங்க..?” என் மார்பைத் தடவினாய்
”அவகிட்ட சொல்லிரு..”
”எதைங்க…?”
” நீ கர்ப்பமா இருக்கறத..” என்றதும் சட்டென முகம் தூக்கி என்னைப் பார்த்தாய்.
”சொல்லிர்றதுங்களா..?”
”ம்..ம்ம்.. சொல்லிரு..” என்று கண்களை மூடிக் கொண்டேன்.
இந்த விசயம் கேள்விப்பட்ட நிலாவினியும் அடிக்கடி வீட்டுக்கு வந்து போகத் தொடங்கினாள்..! என் பெரியம்மாவிடம் நீ கருத்தரித்திருப்பதைச் சொன்னேன். அவள் சநதோசம்தான் பட்டாள்.
அக்கா கேட்டாள்.
”ஆஸ்பத்ரி கூட்டிட்டு போனியா..?”
” இல்லே.. போகனும்..” என்றேன்.
”சரி.. என்ன முடிவுல இருக்க..?” என்று என் பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்து கேட்டாள்.
”முடிவா..? என்ன முடிவு..?”
”நிலா விசயத்துல..?”
நான் நிதானமாகவே சொன்னேன்.
”எந்த முடிவும் பண்ணல..”
”உன் வீட்டுக்கு வந்து போறா இல்ல.?”
”ம்.. ம்ம்..”
”அவகூட பேசறியா..?”
” ம்..ம்ம்..!”
” எப்படி பேசிக்குவ.?”
”எப்படினா..?”
” நல்லா பேசிக்கறீங்களா.. இல்ல கடன்காரன் மாதிரி..?” என்று கிண்டலாகக் கேட்டாள்.
அவளை நான் முறைத்தேன். அவள் சிரித்து
”ரெண்டு நாள் முன்னாலகூட உன் மாமியார் இங்க வந்திருந்தாங்க..” என்றாள்.
”எதுக்கு..?”
”நிலா விசயமா பேச…”
” ஓ.. என்னவாம்..?”
”அவளோட பியூச்சர் பத்தி பேசினாங்க…”
நான் பேசவில்லை.
”ஒரு பொண்ண பெத்த யாராலயும் கவலைப்படாம இருக்க முடியாது..! அவங்க ரொம்ப கவலைபடறாங்க..” என்றாள்.
நான் மௌனம் காக்க… என் தோளில் கை வைத்தாள்.
”இப்பத்தான் அவ மேல இருந்த கோபமெல்லாம் கொறைஞ்சிருச்சே.. அப்றம் என்ன..? அவள உன்கூடவே வெச்சுக்க வேண்டியதுதான..?”
”ஏய்.. என் கோபம் கொறைஞ்சுருச்சுனு யாரு சொன்னது உனக்கு..?”என்று கடுப்புடன் கேட்டேன்.
”என்னடா.. அவகூட பேசறதான..?”
”பேசினா… கோபமில்லேன்னு அர்த்தமா..?”
”எத்தனை நாளைக்கு இப்படி புடிவாதமா இருக்கப் போற..?” என்றாள்.
நான் அமைதியாகி விட்டேன். ஆனால் நிலாவினியை அழைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பது பற்றி நீண்ட நேரம் அறிவுரை வழங்கினாள் அக்கா. நான் அவள் வீட்டில் இருந்து கிளம்பிய போது… நிலாவினியை மீண்டும் என்னுடன் இருக்க வைத்து விடலாம் என்கிற எண்ணம்.. என் மனதில் மேலோங்கியிருந்தது…!! 

இரவு நான் வீடு திரும்பிய போது.. மணி பதினொன்றுக்கு மேல் ஆகியிருந்தது. நீ தூங்காமல் விழித்துக் கொண்டிருந்தாய். உன் தலைமுடி மட்டும் கலைந்திருந்தது..! நான் உள்ளே நுழைந்து.. உன் தோளில் கை போட்டுக் கொண்டு கேட்டேன்.
”ஏன்டி.. இன்னும் தூக்கம் வரலையா எ உனக்கு..?”
”இல்லீங்க..” என்று சிரித்தாய்.
”சாப்பிட்டியா..?”
”சாப்பிட்டங்க..”
உன் தோளில் கை போட்டவாறே பேசிக்கொண்டு வீட்டுக்குள் போய் நான் உடைகளைக் களைந்தேன். நீ உணவைப் போட சமையலறைக்குப் போனாய். நான் பாத்ரூம் போய் வந்த போது.. நீ உணவைக் கொண்டு வைத்திருந்தாய்.
நான் ஈரம் துடைத்து உட்கார்ந்து..
”கொஞ்சம் சாப்பிடுடீ..” என்றேன்.
”நீங்க சாப்பிடுங்க..”
” வா..” என்று பக்கத்தில் கூப்பிட்டு.. உட்கார வைத்து.. உனக்கு ஊட்டி விட்டேன். நீ சாப்பிட்டுக் கொண்டே சொன்னாய்.
”தீபா வந்திருந்தாங்க…”
”அட… எப்ப..?” என லேசான வியப்புடன் கேட்டேன்.
”மத்யாணங்க…”
” எப்படி இருக்கா..?”
” நல்லாருக்காங்க.. அவளும் மாசமாத்தான் இருக்காளுங்களாம்..” என்று சொன்னபோதே உன் முகத்தில் மகிழ்ச்சி பரவியது.
”அட..” என்று வியப்பைக் காட்டினேன் ”எத்தனை மாசம்..?”
”அவளுக்கு அஞ்சு மாசம் முடியப் போகுதுனு சொன்னாங்க..”
”ஓ.. ம்..ம்ம் பரவால்லியே..சுத்தி சுத்தி.. எல்லாரும் மாசமாகியிருக்கீங்க..! சரி எப்ப வந்தாளாம் ஊர்லருந்து..?”
”நேத்திக்குதாங்க வந்துருக்கா..”
”அவ புருஷன் வந்துருந்தானா.. கூட..?”
” அவ புருஷன் ஊர்ல இருக்காப்லைங்களாம்.. இவ தம்பிய கூட கூட்டிட்டு வந்துருந்தாங்க..”
” அப்பறம் என்ன சொல்லிட்டு போனா..?”
”அக்காவ பத்தி கேள்விபட்டு ரொம்ப வருத்தப்பட்டாளுங்க..”
” ம்…ம்ம்..”
”உங்களத்தான் பாக்கனும்னு சொன்னாளுங்க..”
” ஓ.. எப்ப ஊருக்கு போவாளாம்..?”
” இனி.. கொழந்தை பெக்கறவரை இங்கதான் இருப்பேன்னா. ..”
”ஓ.. அப்படியா..?”
” ஆமாங்க…! அவளால அடிக்கடி வரமுடியாதுங்க.. இல்லேன்னா நாளைக்கே வந்துருவேன்னா..”
”சரி.. நாமளே.. போய் பாத்துட்டு வரலாம்..! இங்கதான இருப்பா…?”
”ஆமாங்க. ..”
”போலாம்…” என்றேன்.
சாப்பிட்ட பின்பு நான் கட்டிலில் சாய்ந்தேன். நீ வந்து என் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து என் மார்பில் சாய்ந்தாய். உன் இடுப்பில் கை போட்டு அணைத்து.. உன்னை வாசம் பிடித்தவாறு கேட்டேன்.
”நார்மலா சாப்பிடற இல்ல..?”
” ஓ.. சாப்பிடறங்க…” என்று என்னோடு அணைந்தாய்.
”இந்த வாந்தி.. குமட்டல்.. இதெல்லாம் இலலையே..?” என்று நான் கேட்க சிரித்தாய்.
”இல்லீங்க..! இப்பதானுங்களே… வயித்துல தஙகிருக்கு..! இன்னும் கொஞ்ச நாள் போனப்பறம்தாங்க..அந்த மாதிரி எல்லாம் ஆகும்..”
”ஓ.. அப்படி ஒன்னு இருக்கோ..?”
”ஆமாங்க. ..”
” இப்பத்தான் நீ… ரொம்ப கேர் புல்லா இருக்கனும் இல்ல..?”
”அப்படின்னெல்லாம் பெருசா இல்லீங்க.. உடம்ப கஷ்டப்படுத்திக்காம மட்டும் இருந்தா போதுங்க…”
”ம்.. ம்ம்..! அப்ப நான் என்னடி பண்றது..?” என்று நான் கேட்க.. நீ என்னைப் பார்த்தாய்.
”ஏங்க..?”
” என்னை பட்டினி போட்றுவியா..?”
”ஐயோ.. என்னங்க நீங்க.. நான் அப்படி விட்றுவனுங்களா.. உங்கள..?” என்றாய்.
”இருந்தாலும் ஸ்ட்ரெயின் பண்ணிக்க கூடாதேடி..” என்று உன் மார்பில் கை வைத்து மெதுவாக பிடித்து விட்டேன்.
”உங்களுக்கு தெரியாததுங்களா.. ஒடம்பு நோகாம.. சந்தோசமா இருந்துக்கலாங்களே..”
”அப்ப ஒன்னும் பிரச்சினை இல்லேங்கறியா…?”
”ஆமாங்க..” என்று நீ.. என் உதட்டுக்கு முத்தம் கொடுத்தாய்.
உன் உதடுகளை கவ்வி உறிஞ்சினேன். உன் வாய்க்குள் பிரவேசித்த என் நாக்கை கவ்வி நீ சுவைத்தாய். உன் மூச்சுக்காற்று சூடாக இருந்தது..!
”தாமரை…” அடக்கமான உன் மார்புகளை பிடித்து.. மெதுவாக தடவினேன்.
”என்னங்க…?” உன் கை.. என் தொடையில் பதிந்தது.
”அவ வந்தாளா..?”
”ம்..ம்ம்..! வந்துச்சுங்க..! ஏங்க..?”
”நல்லாத்தான இருக்கா..?”
” ம்.. ம்ம் நல்லாருக்குங்க..” என்று என் பாலுறுப்பைப் பற்றினாய்.
உன் உள்ளாடைக்குள் சிறை பட்டுக் கிடந்த உன்.. முலைகளை எடுத்து வெளியே.. சுதந்திரமாக விட்டு.. அவைகளில் என் முகத்தைப் போட்டுப் புரட்டினேன். உன் முலைக் காம்புகள்.. என் வாயில் சுவை பட்டது. நம் பேச்சுக்கள் வெகுவாகக் குறைந்த நிலையில்.. உடலுறவு ஒன்று மட்டுமே.. நம் பரிபாசையாக இருந்தது..!
இருவரும் நிருவாணமாகி.. உடம்பை அலட்டிக் கொள்ளாமல்.. அமைதியாக உடலுறவில் ஈடுபட்டோம்..!!
நான் உன் வயிற்றை அழுத்திவிடாமல்.. உன்னைப் புணர்ந்து என் மோகம் தணித்தேன்..!!
உடலுறவு முடிந்தபின்.. உடைகள் எதுவும் அணியாமல் அப்படியே ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக் கொண்டு தூக்கத்தில் ஆழ்ந்தோம்..!!
தீபா வீட்டுக்குப் போனபோது வீட்டில் அவள் மட்டும்தான் இருந்தாள். நம்மைப் பார்த்த அவள் முகம் மகிழ்ச்சியில் பூரித்து விட்டது.
”ஹைய்யோ… வாங்க என் மச்சானே..” என்று எழுந்து ஓடி வந்து உன் கையைப் பிடித்து வரவேற்றாள்.
”எப்படி இருக்க.. கருவாச்சி..?” என்று நான் கேட்க..
”ம்.. ம்ம்..! நான் எல்லாம் சூப்பரா இருக்கங்க..” என்றாள்.
நைட்டியில் அவள் வயிறு முன் தள்ளித் தெரிந்தது. முகத்தில் ஒரு சோபை இருந்தது.
”எப்ப வந்த.. ஊர்லருந்து..?”
”முந்தா நாள்தான் வந்தேன். மச்சானே..! நேத்துதான் இவள பாக்க வந்தேன்.. அப்பதான் எல்லாம் சொன்னா..” என்று என் முகத்தைப் பார்த்தாள்.
”ஏன்.. உன் புருஷன் வரல..?” என்று நான் பேச்சை மாற்றினேன்.
”வந்தாப்லிங்க.. என்னைக் கொண்டு வந்து விட்டுட்டு போயிருச்சு..!”
”ஏன்…தங்கலியா.. இங்க..?”
”இல்லீங்க.. வேலைக்கு லீவ் கெடைக்கலே..! ரெண்டு நாள் கழிச்சு வருவாப்லங்க… வாங்க… உள்ள வந்து உக்காருங்க..” என்று உன்னை உள்ளே அழைத்துப் போனாள்.
நீ இருந்த.. உன் குடிசை வீடு இப்போது புணரமைக்கப் பட்டு.. அதில் வேறு யாரோ குடியேறியிருந்தார்கள். நான் வீட்டில் நுழைய.. சேரை எடுத்துப் போட்டாள்.
”உக்காருங்க..காபி குடிக்கறீங்களா.. இல்ல கூல்ட்ரிங்க்ஸ் ஏதாவது குடிக்கறீங்களா..?” என்று கேட்டாள்.
அவளுக்காக வாங்கி வந்த பழங்களுடன் கூல்ட்ரிங்க்ஸ்ம் இருந்தது.
”ஒன்னும் வேண்டாம்.. விடு..” என்றேன்.
”பரவால்ல குடிங்க..” என்று கூல்ட்ரிங்க்ஸை எடுத்து என்னிடம் கொடுத்தாள்.
பெயருக்கு இரண்டு மடக்கு குடித்து விட்டு உன்னிடம் கொடுத்தேன் .
”என்ன.. வீட்ல நீ மட்டும்தான் இருக்கியா.?”என்று தீபாவைக் கேட்டேன்.
”ஆமாங்க..”
”உங்கம்மா.. அப்பா எல்லாம்..?”
”வேலைக்கு போய்ட்டாங்க..”
”உன் தம்பி. ..?”
”ஸ்கூலுக்கு போய்ட்டான்..!”
”எத்தனை மாசம் இப்ப..?”
”ஆறு ஆகப் போகுதுங்க…” என்று மகிழ்ச்சியுடன் சொன்னாள்.


அவளோடு நீண்ட நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்து விட்டே கிளம்பினோம். நான் வெளியே வந்து உன்னிடம் கேட்டேன்.
”உன் வீட்ல இப்ப யாருடி இருக்காங்க…?”
”தெரிஞ்சவங்கதாங்க..”
ஆனால் இப்போது வீட்டில் பூட்டு தொங்கியது. !!
அடுத்த இரண்டு நாள் கழித்து.. காலை நேரம் வீட்டுக்குள் பேச்சுச் சத்தம் கேட்டு.. உறக்கம் கலைந்து நான்  கண் விழித்தேன். உன்னுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தது வேறு யாருமல்ல… நிலாவினிதான். எழுந்து விட்ட என்னைப் பார்த்ததும் முறுவலித்தாள். நானும் புன்னகைத்தேன்.
”எப்ப வந்தே..?”
”இப்பத்தான்..! நாங்க பேசி.. தூக்கத்த கெடுத்துட்டமா..?” என்று கேட்டாள்.
நான் அவளுக்கு பதில் சொல்லாமல் புன்னகைத்து விட்டு கேட்டேன்.
” வேலைக்கு போகலே..?”
”போகல…” என்றாள்.
நான் எழுந்து பாத்ரூம் போய் வர.. நீ காபியைக் கொண்டு வந்து நீட்டினாய். நான் நிலாவினியைப் பார்த்துக் கேட்டேன்.
”காபி..?”
” ம்கூம்.. நான் டிபனே சாப்பிட்டாச்சு..”
நான் டிவியை போட்டு விட்டு சேரில் உட்கார்ந்தேன். சுவர் ஓரமாக நின்றிருந்த.. நிலாவினியைப் பார்த்து..
”உக்காரு..” என்றேன்.
”பரவால்ல…” என்றாள்.
நீ.. ஒரு சேரை எடுத்து அவள் பக்கத்தில் போட்டாய்.
”உக்காருங்க…”
நாலாவினி சற்று தயங்கிவிட்டு உட்கார்ந்தாள். நான் டிவியைப் பார்த்தவாறு காபியை உறிஞ்சிக் கொண்டு கேட்டேன்.
”எப்படி இருக்க..?”
” ம்..ம்ம்..” என்றாள்.
”வேலைலாம் எப்படி போகுது..?”
” ம்..ம்ம்..”
நான் காபியைக் குடித்து விட்டு டம்ளரை பக்கத்தில் வைத்தேன். நீ என் பக்கத்தில் வந்து காபி டம்ளரை எடுத்துக் கையில் வைத்துக் கொண்டாய். நான் உன் முகத்தைப் பார்த்தேன்.
”டிபன் வேலை முடிஞ்சுதா..?”
” ம்.. முடிஞ்சுதுங்க..”
நிலாவினியைப் பார்த்தேன். அவளும் தடுமாறும் கண்களுடன்.. என்னைப் பார்த்தாள். அவள் உதட்டில் குறுஞ் சிரிப்பு ஒட்டியிருந்தது.
” இவளே.. எல்லாம் சொல்லியிருப்பா..” என்றேன்.
”என்ன…?” என்று நேராகப் பார்த்தாள்.
”என் முடிவு பத்தி…”
”என்ன முடிவு…?”
” நீ… எப்ப… வரே…” என் குரல் தடுமாறியது.
”எங்க..?”
” இங்கதான்..” என்று நான் கேட்க… அமைதியாக உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தாள்.
அவள் மனசு தடுமாறுவது எனக்கு புரிந்தது. நான் தீர்மானமாகச் சொன்னேன்.
” நடந்தது எல்லாம் நடந்ததாகவே இருக்கட்டும்.. அதெல்லாம் மறந்துதான் ஆகனும்..! மனசுல வெச்சிட்டு நெனச்சிட்டே இருந்தா… காலத்துக்கும் வலி மட்டும்தான் மிச்சம்..!! இது எப்பவும் உன் வீடுதான்..!! நீ இங்கயே வந்துரு.. சேர்ந்து வாழலாம்..!! இதுக்கு மேல.. எனக்கு என்ன சொல்றதுனு தெரியல..!! என் மனசுல இருக்கறத சொல்லிட்டேன்.. இனி நீதான் முடிவு பண்ணனும்..!!” என்று விட்டு நான் எழுந்து குளிக்கப் போய்விட்டேன்…..!!!! 


பச்சைத் தண்ணீரில் குளித்ததில் என் உடம்பும்.. மனசும் புத்துணர்சசியடைந்தது. உடம்பை விடவும் மனதில்.. இருந்த அழுக்கைக் கழுவ முயன்றேன்.  நான் குளித்துவிட்டு அறைக்குள் போனபோது.. முன்பே உட்கார்ந்திருந்த சேரில்.. கால்களை மடக்கி.. சம்மணமிட்டு உட்கார்ந்திருந்தாள் நிலாவினி. என்னைப் பார்த்ததும் கால்களை எடுத்து கீழே போட்டாள்.
  அவள் நெஞ்சைப் பிளந்து கொண்டு ஆழமான ஒரு நெடுமூச்சு வெளியேறியது. நான் கண்ணாடி முன்னால் நின்று உடம்புக்கு பவுடர் போட்டுக் கொண்டிருக்க… நீ காலை உணவைக் கொண்டு வந்து வைத்தாய்.
திரும்பி நிலாவினியைப் பார்த்துக் கேட்டேன்.
”சாப்பிட்டியா..?”
”ம்..ம்ம்..” என்று என்னைப் பார்த்து தலையாட்டினாள்.
”கொஞ்சம் சாப்பிடு..”
” ம்..ம்ம்.. நீங்க சாப்பிடுங்க.. நான் அப்றமா சாப்பிட்டுக்கறேன்..” என்றாள்.
நான் சாப்பிட உட்கார்ந்து உன்னைப் பார்த்தேன்.
”நீ…?”
” நீங்க சாப்பிடுங்க…”
நான் டிவியைப் பார்த்துக் கொண்டு அமைதியாகச் சாப்பிட்டு முடித்தேன். கை கழுவி.. பேண்ட்.. சர்ட் போட்டுக் கொண்டு.. நிலாவினியைப் பார்த்தேன். அவளும்  என்னைப் பார்த்தாள். பின் உடனே பார்வையை தாழ்த்தினாள்.
”இங்கதான இருப்ப..?”
” ம்..ம்ம்..! ஏன்..?” என்று நிமிர்ந்து என்னைப் பார்த்தாள்.
”நான் கெளம்பறேன்..”
” ம்..ம்ம்..!” என்று மீண்டும் தலையை ஆட்டினாள்.
உன்னைப் பார்த்து.. ”சரி.. நான் போகட்டுமா..?”என்றேன்.
நீ சிரித்து..”சரிங்க..” என்றாய்.
” நேர நேரத்துக்கு சாப்பிட்டு.. நல்லா ரெஸ்ட் எடு…”
”செரிங்க..”
நான் கிளம்ப… மெதுவாக..
”ஸாரி..” என முனகினாள் நிலாவினி.
அவளைப் பார்த்தேன்.
”என்ன..?”
சட்டென அவள் கண்கள் கலங்கிவிட்டது.
”ஐ ம் வெரி.. வெரி ஸாரி..! நான் உங்களுக்கு எந்த சமாதானமும் சொல்லி.. என்னை நியாயப்படுத்திக்க முடியாது..! பட்.. ஐ லவ் யூ..”
நான் சில நொடிகள் அமைதியாக நின்றேன். என் உணர்வுகளை கொந்தளிக்க விடாமல் அடக்கும் முயற்சியை மேற்கொண்டிருந்தேன். சல்வார் துப்பட்டாவில் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டு..என்னைப் பார்த்துச் சொன்னாள்.
” உங்க காயத்தை என்னால ஆத்த முடியாது.. ஆனா.. உங்கள அமைதிப்படுத்த.. என்னால முடிஞ்சதெல்லாம் செய்வேன்..!!”
”போனத விடு.. அதப்பத்தி பேசறதுல எந்த நன்மையும் இல்ல..! நம்ம குடும்ப வாழ்க்கையை இனி நாமதான் சீர் பண்ணிக்கனும்..! பழச மறந்துட்டு..புதுசா.. வாழ்க்கையை ஆரம்பிக்கலாம்..!” என்றேன்.
என் முகத்தை விட்டு பார்வையை விலக்காமலே தலையை ஆட்டினாள்.
”அப்றம்…”
” ம்..ம்ம்..?”
” காரு நின்னே கெடக்கு.. அத.. எடுத்துக்கலாமே..?”
”வேண்டாம்..” என்று பட்டெனச் சொன்னேன்.
அவள் கண்களில் கேள்வி இருந்தது. ஆனால் அது வார்த்தையாக வரவில்லை. நானே சொன்னேன்.
”எனக்கு நீ மட்டும் போதும்.. அந்த கார்… உங்க வீட்டு ஆளுங்க. உனக்காக குடுத்த நஷ்ட ஈடு..! அது வேண்டாம்..! நான் அதுக்கு ஆசைப்பட்டு மறுபடி உன் கூட குடும்பம் நடத்தற மாதிரி ஆகிரும்..!”
அவள் எதுவும் பேசவில்லை.
”அவள.. பாத்துக்க.. நீ ஆசைப்பட்ட பாக்கியம்.. அவ வயித்துக்குள்ள இருக்கு.. அவளும் அத.. உனக்காகத்தான் சுமந்துட்டிருககா..” என்று அவளிடம் சொல்லி விட்டு நான் கிளம்பினேன்..!!
இரவுதான் நான் மீண்டும் வீடு திரும்பினேன். நிலாவினி வீட்டில்தான் இருந்தாள். இருவரும் நிறைய கலந்து பேசியிருப்பார்கள் என்று புரிந்தது. நாங்கள் மூவரும் ஒன்றாகவே உட்கார்ந்து சாப்பிட்டோம். நான் நிலாவினியைக் கேட்டேன்.
”உன் வீட்டுக்கு போனியா..?”
”ம்..ம்ம்..! மத்யாணம் போய்ட்டு வந்தேன்..!”
”சொல்லிட்டியா…?”
”ம்..ம்ம்..” தலையாட்டினாள்.
”என்ன சொன்னாங்க..”
”காலைல வந்து உங்கள பாக்கறேன்னாங்க…” என்றாள்.
” எதுக்கு..?”
”நடந்ததுக்கு.. ஒரு.. மன்னிப்பு…”
”இல்ல வேண்டாம்..! மன்னிப்புங்கறது பெரிய விசயம்..! நானும் அந்தளவுக்கு தகதியானவன் இல்ல..!”
”இ..இல்ல… ஒரு. . மரியாதைக்கு. …”
”வேண்டாம்..நிலா.. உங்க சைடு தப்ப சரி பண்ண.. ஏற்கனவே.. நீங்க பரிகாரம் பண்ணிட்டிங்க.! அதுவே போதும்..!”
”எ.. என்ன பரிகாரம்….?”
உன்னைக் கை காட்டினேன்.
” இதோ..! இவதான் அந்த பரிகாரம்..! அந்த விசயத்துல.. நான்தான் தப்பானவன்..! இப்பவும் நான்.. நீ எனக்கு துரோகம் பண்ணிட்டேனு சொல்ல மாட்டேன். ! ஆனா நீங்க பண்ண காரியம்… என்னை காயப்படுத்திருச்சு.. அந்த வலிதான்..!! மத்தபடி.. இதுல.. பாவ புண்ணியம் எதுவும் இல்ல..! என்ன… உங்க சைடுல எல்லாரு கூடவும்.. இனி என்னால பழைய மாதிரி பழக முடியுமானு தெரியல..! போகப் போக.. எல்லாம் சரியாகும்..! மத்தபடி அவங்க வந்து பேச.. எதுவும் இல்லேன்னு சொல்லிரு..! அது.. இன்னும் என்னை கோபப்படுத்திடலாம்..!!” என்றேன் தீர்மானமாக.
இரவு படுக்கும் போது.. நீ தரையைக் கூட்டிப் பாயை எடுத்து விரித்தாய். அதைப் பார்த்த நிலாவினி சொன்னாள்.
” நீ பெட்ல படுத்துக்க தாமரை..”
நீ பதறிப்போனாய்.
”ஐயோ.. இல்லீங்க்கா..பெட்ல நீங்க படுத்துக்கங்க.. நான் பாய்ல படுத்துக்கறேன்..”
”ஏய்.. தாமரை.. நீ பெட்லதான் படுக்கனும்..! பாய எனக்கு விட்று..” என்றாள் நிலாவினி.
”ஐயோ.. வேண்டாம்க்கா.. நீங்கதான் பெட்ல படுக்கனும். .” என இருவரும் மாறி.. மாறி விவாதம் பண்ணிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
நான் சிறிது நேரம் அமைதியாக வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். இரண்டு பேரில் யாரும் விட்டுக் கொடுப்பது போல தெரியவில்லை. ஆனால் அவர்கள் இரண்டு பேரின் பக்கமும் நியாயம் இருந்தது. இறுதியாக நீ.. என்னிடம் முறையிட்டாய்.
”நீங்களே.. சொல்லுங்க..”
நான் உங்கள் இரண்டு பேரையும் மாறி மாறி பார்த்தேன்.
”என்ன சொல்றது..?”
நீ ”அக்காவ பெட்ல.. படுத்துக்க சொல்லுங்க..!” என்றாய்.
நிலாவினி ”பரவால்ல தாமரை… நான் எதுவும் நெனச்சிக்க மாட்டேன்.. நீயே மேல படுத்துக்க…” என்றாள்.
நான் ”ஏய்.. என்ன ரெண்டு பேரும்.. இப்படி..? பேசாம ரெண்டு பேரும்..மேலயே படுத்துக்குங்க..” என்றேன்.
நீ சிரிக்க.. நிலா..
”மூனு பேருக்கு ஏத்த பெட்.. இல்ல அது..” என்றாள்.
”அடஜஸ்ட் பண்ணிக்கலாம்..”
”அந்த பேச்சே வேண்டாம்..! மூனு பேரும் ஒரே பெட்ல படுத்தா.. இவளுக்கு மூச்சு முட்டி இம்சையா இருக்கும்.. அவ வயித்துக்குள்ள இருக்கறது கொஞ்சம்.. ஃபரீயா.. மூச்சு விடட்டும்…! எனக்கு ஒரு கஷ்டமும் இல்ல.. நான் கீழ படுத்துக்கறேன்..!” என்றாள் நிலாவினி.
நீ தர்மசங்கடத்தில் நெளிந்தாய். உன் உணர்வுகள் எனக்கு புரிந்தது. நிலாவினியிடம் கேட்டேன்.
”உன்ன கீழ படுக்க வெச்சிட்டு.. இவளால பெட்ல நிம்மதியா படுத்து தூங்க முடியும்னு நெனைக்கறியா..?”
”ஏய்..பரவால்ல தாமரை..! உன் மனசு எனக்கு மட்டும் புரியாதா.? நான் உனக்காகவா சொல்றேன்..? உன் வயித்துல இருக்கற கொழந்தைக்காத்தானே… படுத்துக்கோ..” என நிலாவினி உன் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு சொன்னாள்.
” ஐயோ… என்னங்க்கா… நீங்க…” என்று நீ .. பரிதவிக்க… நான் சொன்னேன்.
”நான் சொல்றத கேளுங்க ரெண்டு பேரும்..”
”என்ன…?”
” நீங்க ரெண்டு பேரும்.. பெட்ல படுத்துக்குங்க..! நான் தரைல.. படுத்துக்கறேன்..!”
”ஒன்னும் வேண்டாம்.. அதுக்கு நாங்க ரெண்டு பேரும் கீழ படுத்துக்கறோம்.! நீங்க மேலேயே படுத்துக்குங்க…” என உடனே சொன்னாள் நிலாவினி.
நான் சிரித்து…
”என்ன ஒரு கொடுமை..” என்றேன்.
”என்ன…?”
” ஒரு பொண்டாட்டிகூட வாழ்றவனெல்லாம்.. ஜம்முனு கால் மேல கால் போட்டு.. கட்டிப் புடிச்சு படுத்து  தூங்கறான்.! எனக்கு இங்க ரெண்டு பொண்டாட்டி இருக்காளுங்க.. ஆனா.. பாரு.. தலையணைய கட்டிப் புடிச்சுட்டு தூங்க வேண்டியிருக்கு…” என்றேன்.
நான் சொன்னது என்னவோ விளையாட்டுக்குத்தான். அது நிலாவினிக்கும் தெரிந்தே இருந்தது. ஆனால் உனக்கு அது.. மன வருத்தத்தைக் கொடுத்து விட்டது.
”மூனு பேரும்.. பெட்லயே படுத்துக்கலாம்க்கா.. பாவம் அவரு… நா வேணா… திரும்பி படுத்துக்கறேன்..” என்றாய்.
நான் சிரித்து.. ”ஏய்.. அதெல்லாம் ஒன்னும் பிரச்சினை இல்ல..! வேணா இப்படி பண்ணலாம்…!” என்றேன்.
”என்னங்க…?”
”மூணு பேரும்.. பாய்லயே படுத்துக்கலாம்.. யாருக்கும் எந்த கஷ்டமும் இல்ல..” என நான் சொல்ல… இரண்டு பேரும் தலையாட்டினார்கள்.
நான் நடுவில் படுத்துக் கொண்டேன். என் வலப் பக்கம் நிலாவினியும் இடப் பக்கம் நீயும் படுத்துக் கொள்ள…. என் வாழ்வின் நிலை மாற்றங்கள் குறித்து வியக்காமல் என்னால் இருக்க முடியவில்லை.
எத்தனை இன்னல்கள் வந்தாலும்.. இந்த சுமூகமான நிலையை இழந்து விடக் கூடாது என்று.. எண்ணிக் கொண்டேன். டி வி ஓடிக் கொண்டேதான் இருந்தது. ஒரு மணிநேரம் கடந்த போது… நீ தூங்கியிருந்தாய். ஆனால் நிலாவினி தூங்காமல் விழித்திருந்தாள். நான் அவள் பக்கம் புரண்டு.. அவளை அணைத்து…
”நிலா….” என்றேன்.
இதற்கெனவே காத்திருந்தவள் போல… சட்டென என் பக்கம் புரண்டு.. என் மார்போடு ஒட்டிக் கொண்டாள்.
”என்னை மன்னிச்சிருங்கப்பா..” என்ற அவள் குரல் உடைந்திருந்தது……!!!!

நிலாவினி உள்ளுக்குள் எவ்வளவு ஏங்கிப் போயிருக்கிறாள் என்பதை.. அவள் சட்டெனத் திரும்பி.. என் மார்பில் முகம் புதைத்த வேகத்திலேயே என்னால் உணர்ந்து கொள்ள முடிந்தது. அவள் மீது இருந்த.. என் ஏக்கத்தையும் நான் தடுக்கவில்லை. அவளை என் நெஞ்சோடு சேர்த்து இறுக்கி அணைத்துக் கொண்டு உச்சி முகர்ந்தேன்.

”ஸாரி.. என்னை மன்னிச்சிருங்கப்பா..” என்று உடைந்த குரலில் மீண்டும்.. மீண்டும் சொன்னாள் நிலாவினி.
அவளது கண்ணீர்.. என் மார்பை ஈரமாக்கியது..! எனக்கு சில நிமிடங்களானது இயல்பான மனநிலை திரும்ப. அவளை இறுக்கி அணைத்துக் கொண்டு..
”ஏய்.. பொண்டாட்டி..” என்றேன்.
”புருஷா..” என்ற போது அவள் குரல் அழுகையாக வெளிப்பட்டது.
”ஐ லவ் யூ… பொண்டாட்டி…” அவள் நெற்றி வகிட்டில் முத்தமிட்டேன்.
”லவ் யூ… லவ் யூ.. லவ் யூ ஸோ மச் புருஷா…” என்று கண்ணீர் மல்கச் சொன்னாள்.
”ஏய்.. ரிலாக்ஸ்… அழாத..!” என அவள் கன்னத்தைத் துடைத்தேன்.
”ஸ்ஸ்ஸாரி..!! என்னை மன்னிச்சிருங்க.. ப்ளீஸ்..!!”
”லெட் இட் பி…நிலா..! காம் டவுன்..!! எப்பவும் நீ என்.. பொண்டாட்டிதான்..! நீ இல்லாத என் வாழ்க்கை… வெறுமையானதுதான்..!” என்று அவள் தலையை தடவினேன்.
என்னை இறுக்கிக் கொண்டு.. என் மார்பில்.. அவளது உதடுகளால் முத்தங்களைப் பதித்தாள்.
” மறுபடி.. நீங்க என்னை.. ஏத்துப்பீங்கன்னு.. எனக்கு நம்பிக்கை இருந்துச்சு.. ஆனா.. உங்கள பிரிஞ்சு வாழ்ந்த இந்த கொஞ்ச நாட்கள்…. மை காட்…! நரகம்..! இன்னிவரை.. நான் நல்லா தூங்கல தெரியுமா..?” என்று தழதழத்த குரலில் சொன்னாள்.
நான் எதுவும் பேசாமல்.. அவளை இறுகத் தழுவிக் கொண்டேன். என் மார்பில் முடிந்து.. என் கழுத்து.. முகம் என்று தன் உதடுகளால் முத்தங்களைத் தொடர்ந்து பதித்தாள். இறுதியாக அவள் மார்பில் என் முகத்தைப் புதைத்துக் கொண்டு சொன்னாள்.
”கொல்றதுன்னா.. என்னை இப்பவே கொன்றுங்கப்பா.. இந்த சந்தோசம் ஒன்னு போதும்.. நான் இப்படியே செத்துர்றேன்..”
வாசணை மிகுந்த.. என் அழகு மனைவியின் மார்பில்.. நான் முகம் புரட்டினேன்.
”ச்சீ.. பேத்தாத..!!”
” என்னை மன்னிச்சிட்டிங்கதான..?” என்று என் தலைமுடிக்குள் விரல்களை விட்டு அளைந்தாள்.
”அதுக்கு.. எனக்கு தகுதி இருக்குனு.. நெனைக்கறியா..?” என நான் கேட்க..
”ஐயோ.. நான் உங்கள அப்படி நெனைக்கவே இல்ல..! நமக்கு கல்யாணமானப்பவே.. உங்களப் பத்தி நீங்க… ஓபனா.. எல்லாம் சொல்லிட்டிங்க… ஆனா நான் அப்படி சொல்லலையே.. அது.. தப்புத்தானே..?”
”விடு..! அதப் பத்தி பேச வேண்டாம்..!”
”தேங்க்ஸ்… தேங்க்ஸ்.. என் புருஷா..! இனி நான் ஒரு நாள்கூட.. உங்கள விட்டு பிரிய மாட்டேன்..! ஐ ப்ராமிஸ்.. யூ..!!” என்று அவள் முகம் நோக்கி உயர்ந்த என் உதட்டில்.. அவள் உதட்டைப் புதைத்தாள்.
ஏங்கிக் கிடந்த அவள் உதடுகளைக் கவ்வி உறிஞ்சினேன். அவள் இடுப்பை இறுக்கி.. அவள் கால்களை.. என் கால்களால் கோர்த்து பிண்ணினேன். இருவரும் மிக.. ஆழமாக முத்தமிட்டுக் கொண்டோம்.
நீ ஆழ்ந்து தூங்குகிறாயா இல்லையா என்று தெரியவில்லை. ஆனால் நீ அசையக்கூட இல்லை. எங்களுக்கு முதுகு காட்டிப் படுத்திருந்தாய்.
நிலாவினி மீண்டும் என் மார்பில் தஞ்சம் புகுந்து கொண்டாள். அவளை இருக கட்டிக் கொண்டு.. அவள் தலையை மட்டும் தடவிக் கொண்டிருந்தேன். அவள் முகம் என் மார்பில் புதைந்திருக்க.. அவள் கை.. என் முதுகைத் தடவிக் கொண்டிருந்தது. அவளது உதடுகள்.. அவ்வப்போது என் மார்பில் அழுந்தப் பதிந்து விலகியது. நான்.. அவளை உச்சி முகர்ந்து கொண்டிருந்தேன். என் முதுகை தடவிய அவள் கை.. மெது மெதுவாக நகர்ந்து.. என் நெஞ்சைத் தடவியது. என் மார்புக் காம்பை.. வருடியது. நான் அவள் முகத்தை என் நெஞ்சில் அழுத்த… அவளது உதடுகள் என் மார்புக் காம்பைப் பற்றியது. மென்மையாக சப்பிவிட்டு.. அவளது நாக்கால் என் மார்புக் காம்பைத் தடவி விளையாடினாள்.
மெதுவாக முகம் நிமிர்த்தி.. என் முகம் பார்த்தாள்.
”தாமரை.. தூங்கறாளா..?” என்று கேட்டாள்.
”அப்படித்தான் நெனைக்கறேன். ..” என்று லேசாக பின்னால் திரும்பிப் பார்த்தேன்.
நீ.. நிஜமாகவே தூங்கிக் கொண்டுதான் இருந்தாய் என்பதை.. மெல்லிய சீட்டியடிக்கும் உன் சுவாசம் சொன்னது.
”ம்.. ம்ம்..! தூங்கறா..” என்று அவளைத் தழுவினேன்.
அவள் ஏக்கமும் தவிப்புமாக.. மெல்லிய குரலில் சொன்னாள்.
”பாவம்.. அவ..! நம்ம ரெண்டு பேருக்காகவும் அவ ரொம்ப வேதனைப் பட்டுட்டா..! நான் அவளை பாத்து பேசினப்ப எல்லாம் அவ அழாம இருந்ததே இல்ல..”
”ம்..ம்ம்..!!”
அவள் முகத்தை மேலே நிமிர்த்தி.. அவளது மெண்ணிதழ்களைக் கவ்வி.. உறிஞ்சினேன். அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டு.. என்னை நெஞ்சில் இறுக்கினாள். அவளது வெண் பஞ்சு மார்புகள் என் நெஞ்சில் மோகமூட்டின.
எங்கள் பிரிவின்.. ஏக்கமும்..தவிப்பும்.. எங்களுக்குள் காமமாக மலர்ந்தது. நெஞ்சை முட்டிய மோகத் தீயில் இருவரும் வெந்து புழுங்கினோம்..!!
அவள்.. நைட்டியின் ஜிப்பைப் பிரித்து.. வெள்ளை முயல் குட்டிகளான.. நிலாவினியின்.. பஞ்சு முலைகளை வெளியே எடுத்து.. என் இச்சைக்கு.. விருந்தாக்கினேன்..! அவளது பாசமும்.. அன்பும்.. என் மீது முத்தங்களாகப் பொழிந்து கொண்டிருந்தது..! நாங்கள் பேசும் நிலையை இழந்து போனோம். மனதில் தேங்கி கிடந்த.. அழுக்கு.. கசப்பையெல்லாம் காமம் வழியாக சுத்தப்படுத்திக் கொண்டிருந்தோம்..!
நிலாவினி.. மல்லாந்து படுக்க.. நான் அவள் மீது படர்ந்தேன். எனக்கென திறந்து கொண்ட அவளது பெண்மை மிகவும் கொதிப்பாக இருந்தது. அவளது வாயோடு என் வாயைப் புதைத்துக் கொண்டு… அவள் மீது விறுவிறுவென இயங்கினேன்..! நெருப்பில் வாட்டப்பட்டது போல.. அவள் உடம்பு.. மிக அதிகமான வெப்பத்தை வெளிப் படுத்தியது. அவளது உடம்பின் வெப்பம்.. என் காம இச்சையை.. இன்னும் மூர்க்கமாக்கியது..!! என் ஆவேசம் தாங்கினாள்..!!
நான் களைத்து அவள் கழுத்து இடைவெளியில் என் முகம் புதைக்க… வேகவேகமாக மூச்சு வாங்கிக் கொண்டு.. என்னை இறுகத் தழுவினாள் நிலாவினி..!!
சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு.. பிரிய மனமின்றி.. ஒருவரை ஒருவர் தழுவிக் கொண்டு.. அப்படியே தூக்கத்தில் ஆழ்ந்தோம்..!!
மீண்டும் எனக்கு விழிப்பு வந்தபோது… நான் மல்லாந்து படுத்திருக்க… நிலாவினி என் கை மீது தலை வைத்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். நீயும் என் பக்கத்தில் என்னோடு அணைந்து படுத்திருந்தாய். நான் பாத்ரூம் போவதற்காக எழுந்தபோது நீ விழித்துக் கொண்டு கேட்டாய்.
”ஏங்க…? ஏதாவது வேனுங்களா..?”
”பாத்ரூம்டி…” என்று விட்டு நான் போய் சிறுநீர் கழித்து விட்டு வந்து தண்ணீர் குடித்தேன்.
நீயும் பாயில் எழுந்து உட்கார்ந்தாய்.
”ஏன்டி..?” என்று உன்னைப் பார்த்தேன்.
”நானும் போகனுங்க…”
”ம்..!!” நான் பாயில் உட்கார்ந்தேன்.
நீ மெல்லச் சொன்னாய்.
”இப்பதாங்க எனக்கு நிம்மதியா இருக்கு…”
நான் நிலாவினியைப் பார்த்தேன். அவள் அமைதியாக தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். அவள் தலையைத் தடவினேன்.
”இவ்வளவு.. நல்லவளா இருக்கற இவ வாழ்க்கைல.. இப்படி ஒரு குறை வந்துருக்க கூடாதுடி… ஆனா… ம்ம்.. என்ன சொல்றது.. இதான் விதி…!!” என நான் அவளை நினைத்துச் சொல்ல… நீ என் தோளைப் பற்றியவாறு சொன்னாய்.
” நீங்க ஒருத்தர் மட்டும் இருந்தா போதுங்க… அக்கா சந்தோசமா இருக்குங்க..”
”என்னால இவள சந்தோசமா வெச்சுக்க முடியுமானு தெரியலடி..! இவ என் பொண்டாட்டின்னாலும்.. இவதான் எனக்கு மொத கொழந்தை..! உனக்கும் அப்படித்தான்.. தப்பித் தவறி கூட.. இவ மனச நோகடிச்சிராத..!”
”ஐயோ.. இதெல்லாம் சொல்லனுங்களா நீங்க..? அக்கா எனக்கு தெய்வம்ங்க… அவங்க என்ன சொன்னாலும்.. பேசினாலும்.. நான் அவங்க.. காலடிலதாங்க இருப்பேன்..!” என்று உளமாரச் சொன்ன.. உன்னை இழுத்து அணைத்து உன் நெற்றியில் அழுத்தமாக முத்தமிட்டேன்..!!
”போதுன்டி.. எனக்கு இது போதும்..! நீங்க ரெண்டு பேரும்… என்னோட ரெண்டு கண்ணுங்க..! நீங்க இல்லாம எனக்கு வாழ்க்கை இல்ல…!!”
சிறிது நேரம் கழித்து நீ எழுந்து பாத்ரூம் போனாய். நான் நிலாவினியின் பக்கத்தில் படுத்து.. அவள் முகத்தை தடவினேன். ஆழ்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்த… அவளை குனிந்து முத்தமிட்டேன்..! என் முத்தம் அவளை விழிக்கச் செய்து விட்டது. கண்விழித்து என்னைப் பார்த்தாள்.
”ம்…?”
”ஐ லவ் யூ.. நிலா..!!” என்று அவள் உதட்டில் என் உதட்டைப் பதித்தேன்.
குழந்தை போல.. சிணுங்கி.. என் கழுத்தைக் கட்டிக் கொண்டாள். அவளை என்னோடு வாரி அணைத்துக் கொண்டு முத்தங்கள் கொடுத்தேன்.. !!

அவள்..  நீ இருந்த இடத்தை கவனித்து..
”தாமரை எங்க..?” என்று கேட்டாள்.
”பாத்ரூம்.. போய்ருக்கா…” என்றேன்.
நீ.. பாத்ரூமிலிருந்து வர.. லேசாக விலகினாள் நிலாவினி. நீ.. அவளைப் பார்த்துச் சிரித்து..
”நீங்களும் முழிச்சிட்டிங்களா.?” என்றாய்.
”ம்.. ம்ம்..!!” என்று புன்னகைத்தாள்.
”அவளா முழிக்கல.. நான்தான் எழுப்பி விட்டுட்டேன்..” என்று நான் உன்னிடம் சொன்னேன்.
”ஐயோ.. ஏங்க..?” என்று சிரித்தாய்.
”முத்தம் குடுத்தேன்.. முழிச்சிட்டா…!!” என்க.. உங்கள் இருவர் முகத்திலும் வெட்கம் கலந்த புன்னகை தவழ்ந்தது…!!


நீயும் என் பக்கத்தில் உட்கார.. உன்னையும் என்னோடு சேர்த்து அணைத்துக் கொண்டேன். உங்கள் இருவரையும் ஆளுக்கொரு பக்கமாக அணைத்துக் கொண்டு.. உங்கள்.. இருவர் கன்னத்திலும் அழுத்தமாக முத்தம் கொடுத்து.. விட்டு நான் உங்கள் இருவரிடமும் கேட்டேன்.
”எனக்கு முத்தம் இல்லையா..?”
நான் கேட்ட அடுத்த நொடியே.. உங்களது இருவரின் உதடுகளும் என் இரண்டு பக்கக் கன்னத்திலும்… அழுந்தப் பதிந்தது…!! அந்தச் சுகத்தை.. நான் கண்களை மூடி.. அனுபவித்துக் கிறங்கினேன்…!!!!
– முடிந்தது……!!!!!!!




கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக