http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : மாலை நேரத்து மழை - பகுதி - 1

பக்கங்கள்

வெள்ளி, 29 மே, 2020

மாலை நேரத்து மழை - பகுதி - 1

கர்ப்பனையில் பிரியாமனியின் கவர்ச்சியான உடல்... அவளுடய ஆலமான தொப்புல். அந்த மாநிர வயிற்றின் மத்தியில் கரும்புல்லி போன்ற தொப்புல் ஹரியை என்னவோ செய்தது. அவனுடய கனவுக் கன்னி பிரியாமனி, அம்பரீசா படத்தின் சலி சலி பாடலில் ஆடும் காட்சி அவனை எப்போதும் மூடு ஏத்தும். அந்த கருப்பு உடையில், பிரியாமனி இடையை ஆட்டும் போது ஹரி தன்னையே மரந்துவிடுவான்.

இப்போதும் அந்த காட்சி அவன் கர்ப்பனையில் ஓடியது. அவன் கை அவனுடைய லோயரின் உள் துடித்துக்கொண்டிருந்த ஆணுறுப்பை தேய்த்துக்கொண்டிருந்தது. விம்மியிருந்த பூலை அலுத்தியபடி கண்ணை மூடியிருந்தான். தன் உடலில் ஏற்ப்பட்ட மின்சார உணர்வை அவன் மெய்மரந்து அணுபவித்துக் கொண்டிருந்தான்.

மெதுவாக தன் லோயரை கீலே தள்ளினான். அவன் ஜட்டியின் நடுவில் அவன் பூல் கூடாரம் அமைத்திருந்தது. 5 இன்சு நீலம் இருக்கும். தன் கையால் அதை தடவினான். முன்பைவிட இப்போது ஜிவ்வென்று இருந்தது. அவன் நண்பன் ராஜா சொன்னது ஒரு முறை அவன் நினைவுக்கு வந்தது.

“உன் பூலை மேலும் கீலும் ஆட்டு, அப்படி செய்தால் கொஞ்ச நேரத்துல வெள்ளையா ஒன்னு வரும், அப்போ உச்சகட்ட இன்பம் இருக்கும். அத சொல்ல வார்த்தையே இல்ல மச்சி"

ஹரிக்கு உண்ர்வு தாங்க முடியவில்லை. தன் 5 இன்ச் பூலை சுற்றி தன் விரல்களை படர்த்தினான். இரும்பு ராடை பிடித்தது போல் தடிமனாக இருந்தது. ஹரி தாங்க முடியாத இன்பத்தில் இருந்தான். தன் பூலை பிடித்து மேலே தள்ளினான்.

ஏதோ நீர் வெழிவருவது போல உணர்ந்தான். ஜட்டியின் நுனி ஈரம் ஆனது.


- என்ன இது ராஜா சொன்ன உச்ச உணர்வு வரலையே, அப்ப இது என்ன? -

குழப்பத்தில் தன் சுன்னியை மேலும் கீலும் ஆட்ட ஆரம்பித்தான். இன்னும் கொஞ்சம் நீர் வந்தது. ஆனால் உச்ச உணர்வு வரவில்லை.
“ஒரு வேலை இது ஆரம்பமோ?”

என்று நினைத்துக்கொண்டு, தன் ஜட்டியை இடுப்பில் இருந்து கீலே தல்லினான். சுதந்திரம் கிடைத்ததால் அவன் சுன்னி விடைத்து கொண்டு நேராக நின்றது. அதன் உச்சியில் இரம் படர்ந்து இருந்தது. அதை விரலால் தடவினான். பிசு பிசு என்று இருந்தது. அதை அவன் பூல் மீதே தேய்த்தான்.

மீண்டும் தன் பூலை ஆட்ட எத்தனித்தான், அதற்க்குள் அவன் அம்மா கூப்பிடும் சப்தம் கேட்டது.

“ஹரி கதவை திர"ஹரிக்கு கடுப்பானது.

- செ... இப்போ தானா அம்மா கூப்பிடனும் -

வேண்டா வெருப்பாக தன் உடைகளை சரி செய்து கொண்டு, எளுந்தான். தன் விரள்களை பக்கத்தில் இருந்த தன் பழைய துணியில் துடைத்தான். அதற்குள் அவன் அம்மா கதவை தட்ட ஆரம்பித்தால்.

“டேய் கதவை திரடா, என்ன பன்ற?”

“இதோ வரேன்மா" சொன்னபடி கதவை நோக்கி நடந்தான். தன் உறுப்பு இன்னும் புடைத்து இருப்பதை பார்த்தான்.

- அச்சோ இதை அம்மா பார்த்தால் சங்கடம் - என்று யோசித்து, தன் T-சார்ட்டை கீலே இளுத்து விட்டான். பிறகு கதவை திரந்தான். அதற்க்குள் அவன் சுன்னி சிரிது சுருங்கிவிட்டது.

“என்னம்மா?” அலுத்துக்கொண்டான் ஹரி.

“இவ்வளவு நேரமாடா?” கடிந்த்து கொண்டால் அவன் அம்மா.

“பாத்ரும்ல இருந்தேன் மா, ஏன் இப்போ என்ன அவ்வளவு அவசரம்?”

“அமாம்டா அவசரம் தான். ஹேமா அக்கா உண்ட பேசனூம்னு சொன்னாலாம். இப்போதான் ஹேமா அம்மா சொனாங்க. இன்னும் 5 நிமிசத்துல போன் வரும் இந்தா" என போனை நீட்டினால் அவன் அம்மா.

“ஏன் இப்ப தான் என் நியாபகம் அவளுக்கு வந்துச்சா? என்னால பேச முடியாது" கோபத்துடன் போனை வங்க மருத்தான் ஹரி.

“டேய் உங்க பிரச்சனை எல்லாம் எனக்கு தெரியாது. அவ யார்ட்டையும் பேசல உண்ட தான் பேசனும்னு சொனாலாம் பிடிடா" போனை ஹரி கையில் தினித்தால் அவன் அம்மா. சொல்லிவிட்டு அவன் அம்மா கிச்சனுக்க்ல் போய்விட்டாள்.

போனை வாங்கிக்கொண்டு மீண்டும் தன் அறைக்குள் நுலைந்தான். போனை மெத்தையில் போட்டான்.

- ஹேமா அக்கா நம்மகிட்ட பேசி ஒரு வருசத்துக்கு மேல இருக்கும். அவல பாத்து 3 வருசம் ஆச்சு. முன்னலாம் அடிக்கடி போன் பன்னுவா. இப்ப ஆலயே காணோம். என்ன ஆச்சுன்னு கூட தெரியல. இப்போ திடீர்ன்னு பேசனும் சொல்லி இருக்கா. கால் வரட்டும் பெசிக்கிரேன் -

யோசனையுடன் கை கலுவ பாத்ரூமிற்க்குள் நுலைந்தான் ஹரி.

தன் சைக்கிலை ஷ்டான்டில் இருந்து ஹரி எடுத்துக்கொண்டிருந்தான்.



“ம்ச்சி என்ன இன்னைக்கு லேட்டு? நைட்டு பயங்கர வொர்கவுட்டோ?” பின் பக்கம் குரல் கேட்க்க திரும்பி பார்த்தான் ஹரி. அங்கே ராஜா ஸ்கூல் பேக்குடன் நின்றிருந்தான்.



“ஹேய் ராஜா, அதெல்லாம் இல்லடா. சரியா தூங்க முடியல" வருத்தபட்டான் ஹரி



“ஏன் நான் சொன்ன ஐடியா வொர்க்கவுட் ஆகலயா?”



“டேய் அது வேர கதைடா மச்சி. பட் நான் தூங்காததுக்கு அது ரீசன் இல்ல"



“வேர என்ன?”



"ஹேமாக்கா கால் பண்ணாங்கடா"



“ஹேமாக்காவா? அவங்க 2 வருசமா பேசவே இல்லையேடா. நீ டெய்லி அத சொல்லியே எங்கள சாகடிச்சியே. இப்போ என்ன திடீர்னூ?”



“அவங்க டிகிரி முடிச்சுடாங்கடா. நாளைக்கு கடைசீ நாளாம். சன்டே அவங்க வரப்போராங்கடா"



“சூப்பர்டா... அவங்கல பாத்து 2 வருசம் ஆச்சு. செம க்யூட்டா இருப்பாங்க. நல்லா சைட் அடிக்கலாம்" ராஜாவின் பேச்சைக் கேட்டு கோபப்பட்டான் ஹரி



“மச்சி ஹேமாக்காவ தப்பா பார்க்காத கடுப்பாகிடுவேன்" ஹரியின் கோபத்தைப் பார்த்து சிரித்தான் ராஜா.



“தெரியும் மச்சி. நீ அப்போவே ஹேமாக்கா ஹேமாக்கானு இருப்ப, இந்த 2 வருசத்துல மாரீட்டியானு பார்த்தேன். அப்படியே தான் மச்சி இருக்க.”



“சின்ன வயசுல இருந்து ஒன்னா வழந்தோம்டா, அந்த பாசம் தான். இரண்டுபேரும் ஒன்னா சாப்பிட்டு, ஒன்னா தூங்கி.... “



“போதும் போதும் உங்க அக்கா புராணம். நீ விட்டா பேசீட்டே போவே. வா புறப்படலாம்" சொல்லிக்கொண்டே ராஜா நடக்க ஆரம்பித்தான். ஹரியும் நடக்கத்துவங்கினான். சிரிது தூரம் போனதும் ராஜா மீண்டும் பேசத்துவங்கினான்.



“அப்போ சன்டேலயிருந்து உன்ன கைல பிடிக்க முடியாது"



“மச்சி நீங்க தான்டா எனக்கு முக்கியம் அப்பறம் தான் மத்தவங்க"



“பாக்கரேன்டா. சன்டேக்கு அப்பறம் யாரு முக்கியம்ன்னு. அமாம் நான் சொன்னத டிரை பன்னியா?"



“இல்லடா! அதுக்குள்ள கால் வந்துட்டு. அதுக்கப்பரம் மூடு வரலடா."



“அப்ப நீ இன்னும் கன்னிப் பையன் தான்... ஹா ஹா" நக்கல் அடித்தான் ராஜா



“டேய் வெருபேத்தாத. ஆனா ஏதோ தண்ணி மாரி வந்துச்சுடா"



“அது ப்ரீ கம்டா. ரொம்ப மூட் ஆனா வரும்" இப்படி அறிவியல் விளக்கம் கொடுத்தபடி இருவரும் நடக்கலானார்கள்.

......

ஹரி வகுப்பறைக்குல் நுலைந்தான்.



“ஹாய் பிரியா, என்ன மார்னிங்கே பிசியா?” ஹரியின் குரல் கேட்டு போர்டில் எளுதிக்கொண்டிருந்த ப்ரியா திரும்பிபார்த்தால். அவள் முகம் சிவந்தது.



“மேம் போர்ட கொஞம் டெக்கரேட் பன்ன சொன்னாங்க, அதான்"



“ஓ... கேரியான்" ஹரி தன் பென்ச்சிற்க்கு சென்று பேக்கை வெய்த்தான். மீண்டும் பிரியாவை பார்த்தான். அவள் பார்வை இன்னும் ஹரி மீதே இருந்தது. ஹரி பார்த்ததும் பிரியா மருபடி போர்ட்பக்கம் திரும்பினால். 11A என எழுதி அதை அழகு படுத்திக்கொண்டிருண்தாள்.



-- இவ வேர தினமும் உசுப்பேத்ரா. அப்பா அந்த கால பாரு, செம்மா கட்டை. அந்த பின்னழகு எவ்வளவு பெருசு. நித்தியா மேனனை பார்த்த மாரியே இருக்கு. அவளோட பின் பக்கத்தை ஒரு தடவையாவது தொடனும்.--



கர்ப்பனை கடல்ல ஹரி மிதந்தான்.



-- அன்னைக்கு ஸ்பெசல் க்லாஸ்க்கு ஸ்க்கார்ட்ல வந்தலே இன்னும் கண்ணுக்குல்ல நிக்குது. அந்த சின்ன ஸ்க்கார்ட்ல அவளோட கால் அவ்வளவு செக்சியா தெரிஞ்சது. பென்சில உக்காந்த அப்ப அவளோட பின் பக்கம் அலுந்திய விதம் நம்மள புரட்டிப்போட்டது. --



“டேய் ஹரி, என்ன காலைலயே கனவா?” ஹரி சுயநினைவுக்கு வந்தான்.



“ஹேய் திணேஸ், வாடா"



“என்ன பிரியாவா கனவுல?” கச்சிதமாக கேட்டான் திணேஸ்.



“ஆமாம் மச்சி தினமும் ஓரக்கண்ணுலயே சைட் அடிக்ரா"



“அவளுக்கு உன் மேல ஒரு கண்ணு மச்சி. கொஞம் டிரய் பன்னா கிடைக்கும்"



“வேண்டாம் மச்சி, எதுக்கு அதெல்லாம்?”



“சரியானா பயந்தவன்டா நீ" சலித்துக்கொண்டு தொடர்ந்தான் "இல்ல எனக்கு செட் பண்ணிவிடு"



“டேய் என்ன வேலை பாக்க சொலுற?” இருவரும் சிரிப்பதை பிரியா ஓரக்கண்ணால் பார்த்தால். ஹரியும் அதை உணர்ந்தான்.

******

“ஒரு மெகா பைட்னா 1024 கிலோ பைட், ஒரு கிகா பைட்னா...”



--- இவங்க இந்த டாப்பிக்க எத்தனை தடவ எடுப்பாங்க. செம்ம போர் ---



அலுத்துக்கொண்டே ஜன்னல் வளியே வெளியே பார்த்தான் ஹரி. அவன் மனது ஹேமா அக்காவை தேடிச் சென்றது.



-- ஹேமா அக்காவுக்கு லவ் failure. நம்பவே முடியல. யார்ட்டையும் பேசாம நம்ம கிட்ட பேசினதுக்கு இதுதான் காரணம் போல. அப்போலாம் நம்ம கிட்டதான் எல்லாத்தையும் சேர் பன்னுவாங்க. இந்த 2 வருசமா காணாமா போய்ட்டாங்க. பரவால்ல இப்போ மருபடி பேசீட்டாங்க.

ஆனா அவங்கள போய் வேண்டான்ணு எப்படி சொன்னான் அந்த பய்யன். அவங்களவிட அழகான பொன்னு கிடைக்குமா? சரியான பைத்தியக்காரன்.

அவன் என்ன நினைச்சா என்ன, அக்காதான் நேத்து போன்லா ரொம்ப அழுதுட்டாங்க, பாவம். நேர்ல வரட்டும் அவங்ல சந்தோசமா வச்சிக்கனும். வாங்ககா உங்களுக்கு ஹரி இருக்கேன் --



******

“வாடா, சொல்றேன். கொஞம் பொருமையா இரு"



“ராஜா எங்க கூட்டிப்போரா? வாடா வீட்டுக்கு போலாம். லேட் ஆனா அம்மா திட்டுவாங்க"



“டேய் இதெல்லாம் நீ எப்ப பாக்க போர? வாடா பேசாம" ஹரியின் கையை இலுத்துச் சென்றான் ராஜா.



“டேய் இது டீச்சர்ஸ் டாய்லட், இங்க எதுக்கு போரோம். யாரும் பார்த்தா செத்தோம்"



“எல்லாரும் போய்ட்டாங்க வாடா. இந்த பைப்ல கால் வச்சு ஏரு" அவன் சொன்னது போலவே ஹரியும் ஏரினான். அமைதியாக இருக்கும் படி ராஜா சமிங்கை செய்தான். அங்கே இருந்த ஜன்னல் வ்ழியாக உள்ளே பார்க்கும் படி ராஜா கைகாட்டினான்.



ஹரி ஜன்னல் வழியே பார்த்தான். அவன் கண்கள் ஆச்சர்யமான அதிர்ச்சியால் விரிந்தது. அவன் இதய துடிப்பு அதிகரிக்க ஆரம்பித்தது. தலை முதல் கால் வரை படபடப்பு ஏற்ப்பட்டது. ராஜாவை தொட்டான்.



ஹச்க்கி வாய்சில் "அது தர்மலிங்கம் சாரும் ப்ரியா பிரண்டு...” அதற்க்குள் அவன் வாயை ராஜா மூடி ஆமாம் என்பது போல் தலை அசைத்தான்.



ஹரி மீண்டும் ஜன்னல் பக்கம் திரும்பினான். அந்த நீன்ட அறையின் மருமுனையில் தர்மலிங்கம் சார் ப்ரியாவின் தோழியை கட்டி அணைத்தபடி நின்றிருந்தார். அவருடைய ஒரு கை அந்த மாணவியின் சுடிதார் பேன்டின் மேல் அவளுடைய புட்டத்தை அலுத்தியபடி இருந்தது. அந்த சின்ன சதைபிரதேசம் அவருடைய பெரிய கையின் உள் மறைந்திருந்தது. அதை அவர் பிசைந்த படி மரு கையை அவளுடைய கழுத்தின் பின் பக்கம் தடவிக்கொண்டிருந்தார். அவருடைய உதடுகள் அந்த மாணவியின் இதழ்களை சுவைத்தபடி இருந்தது.



இதுவரை சுருங்கி இருந்த ஹரியின் ஆணுறுப்பு இப்போது பெரிதாக ஆரம்பித்தது.



-- நம்பவே முடியல. நம்ம சார் தானா இது. அஸ்வதி இப்படி பண்றது பிரியாவுக்கு தெரிஞ்சா அவ்ளொதான் --



இப்போது தர்மலிங்கம் சார் தன் வாயை திரந்தார். இதை உணர்ந்தவளாய் அஸ்வதி தன் வாயை திரந்து ஒத்துலைத்தாள். அவர் தன் நாக்கை அஸ்வதியின் நாக்குடன் தவழவிட்டார். இருவரின் எச்சில்களும் உரவாடின. அஸ்வதியின் கன்னம் ஈரமானது.



ஹரியின் படபடப்பு அதிகரித்தது. தன் உடல் வலு இலப்பதை உணர்ந்தான். ஆனால் ஆர்வம் அவனை தூண்டியது.



இதுவரை அஸ்வதியின் பின் பக்கத்தை பிசைந்துகொண்டிருந்த அவர் வலது கை இப்போது அவளுடைய முன் பக்கத்தை நோக்கி நகர்ந்தது. அஸ்வதியின் டாப்பை சிரிது மேலே தள்ளிவிட்டு அவளின் உறுப்பை பேன்டின் மீது கை வைத்து தேய்த்தார். அவர் கை தேய்க்க தேய்க்க அஸ்வதி தனது இடையய் அசைக்க ஆரம்பித்தாள். அது வரை அவள் கழுத்தை தேய்த்துக் கொண்டிருந்த தர்மலிங்கத்தின் இடது கை இப்போது அவளின் புட்டத்தை பிடித்து நன்றாக் பிசைய ஆரம்பித்தது.



-- ஏற்கனவே பல முரை செய்திருப்பார்கள் போல -- ஹரியின் மனது படபடப்புக்கு இடையிலும் யோசிக்கச்செய்தது.



அஸ்வதியின் உண்ர்வு அதிக்கரித்தது அவள் முகத்தில் தெரிந்தது. அவள் கண் மூடி தன் இதழ்களை தர்மலிங்கதின் தடித்த நாக்கிற்க்கு அர்ப்பணித்துக் கொண்டிருந்தாள். தர்மலிங்கத்தின் கை இப்போது அவள் தொடைகளுக்கு நடுவில் நுலைந்தது. உள் நுலைந்த கையை தன் தொடைகளால் கைது செய்தால் அஸ்வதி. இருக்கி அணைத்த அந்த தொடைகளை மீரீ தர்மலிங்ததின் கை செயல்பட்டது. அவர் அஸ்வதியின் புண்டையய் பேன்டின் மீதே தேய்க்க ஆரம்பித்தார். இப்போது அஸ்வதியின் இடை முன்னும் பின்னும் அசைய ஆரம்பித்தது. அஸ்வதி தாங்க முடியாமல் தன் இரு கைகளையும் தர்மலிங்கத்தின் பேன்டின் மீது வெய்த்தாள்.



ஹரியின் உறுப்பு இப்போது தடித்து அவன் பேன்டை முட்டிக் கொண்டு இருந்தது. தன் பூலின் முனை இரம்மானதை உணர்ந்தான்.



அஸ்வதி தர்மலிங்கத்தின் பேன்டின் ஜிப்பை ஒரு கையால் திரந்தால். திரக்கப்பட்ட துவரத்தில் அவளின் இரண்டு கைகளும் நுலைந்தது. உள் நுலைந்த கைகள் அவருடைய உறுப்பை மேலும் கீலும் தல்ல ஆரம்பித்தது. உணர்ச்சியால் உந்தப்பட்ட தர்மலிங்கம் அஸ்வதியின் பேன்ட் முடிச்சை அவிழ்த்தார். அவிழ்த்து தன் கையை பேன்டினுல் நுலைத்தார். அவர் கை உள் நலைந்து தேட ஆரம்பித்த உடனே அஸ்வதி உடல் துடிக்க ஆரம்பித்தது.



“ஹரி இங்க என்ன பன்ரிங்க?” குரல் கேட்ட நொடி ஹரியின் இதயம் நின்றது.



திரும்பி கீழே பார்த்தான். அங்கே ப்ரியா நின்றிருந்தால். ஹரிக்கு உடல் வெடவெடத்தது. ஜன்னலை பிடித்திருந்த கை தலர்ந்தது. கீழே குதித்தான். அவன் குதித்த சப்தம் அந்த வரான்டாவில் எதிர் ஒலித்தது.



“என்ன ஹரி இது?” மீண்டும் கடிந்தால் ப்ரியா



“இல்ல பிரியா... இங்க... “ -- அச்சோ என்ன சொல்ல -- ஹரி குலப்பத்தில் நிற்க்க, ராஜா பைப் மீது இருந்து குதித்ததை ஹரி உணர்ந்தான். குதித்த ராஜா ஹரியின் கையை பற்றி இலுத்தான்.





-- தர்மலிங்கம் நம்ம குதித சப்த்ததில் ராஜாவை பார்த்திருப்பாரோ? -- கணப்பொலுதில் தீர்மானித்துக் கொண்டு ப்ரியவின் கையை பற்றி இலுத்தான் ஹரி.



மூவரும் ஓடி பக்கத்து வகுப்பரையில் நுலைந்தனர். ஹரி படபடப்பின் உச்சத்தில் இருந்தான்.



“இங்க என்ன நடக்குது?” ப்ரியாவின் கேள்வி தொடர்ந்தது.



“ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்...” என்ற படி அங்கே இருந்த ஜன்னல் பக்கம் மெதுவாக நகர்ந்தான் ராஜா. அவனை ஹரி பின் தொடர்ந்தான்.



ராஜா ஜன்னலை மெதுவாக திறந்தான். ஹரி அதன் வழியே வெளியே பார்த்தான். டாய்லடில் இருந்து அஸ்வதி அவசரமாக வெளியே வந்தால். அங்கும் இங்கும் பார்த்து விட்டு கேட்டை நோக்கி ஓடினால். தர்மலிங்கம் சாதாரனமாக வெளியே வந்தார். ஏதும் நடக்காதது போல கேசுவலாக நடந்து சென்றார். ஹரி தன் தொழின் மீது ஏதோ உரசுவதை உணர்ந்தான். அங்கே ப்ரியா நடந்த அனைத்தையும் பார்த்து உரைந்து போய் இருந்தால்.



“ப்ரியா... நாங்க...” ஹரி பேச ஆரம்பிப்பதர்க்குள் ப்ரியா ஓட ஆரம்பித்தாள்.

***

-- ப்ரியாதான் ரொம்ப சாக் ஆகீட்டாள், பாவம். அவ எதிர் பார்க்காத விசயம். இந்த ராஜாவ சொல்லனும், அவனால தான் எல்லாம் --



ஹரி மனப்புலம்பல் அவனை சாகடித்தது.



“ஹரி ஒரு மணி நேரமா உள்ள என்ன பன்ற? வா கடைத்தெரு போய் வரலாம். எனக்கு மளிகை வாங்கனும் நீயும் ஹேமவுக்கு ஏதோ வாங்கனும் சொன்னியே. வா போலாம்" ஹரியின் அம்மா குரல் அவனின் கவலையை போக்கியது. ஹேமாவின் பெயரைக் கேட்டதும் ஹரி துள்ளி எழுந்தான்.

“அடடா மழைடா அட மழைடா... அழகா சிரிச்சா புயல் மழைடா...”



-- தமன்னாவோட இடை செம்ம செக்ஸி. அதும் இந்த பாட்ல கொஞ்ம் தூக்கல். கருப்பு டிரஸ் வெள்ளை தோழ் செக்ஸி மேட்ச். எப்படிதான் அந்த ஸூட்டிங்ல எல்லா பயலுகளும் கண்ட்ரோல் பண்ணிக்கிட்டங்கலோ -- ஹரி தமன்னாவை கண்கள் வழியே சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தான்.



“நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருப்பது உங்கள் விஜய்...”



“அம்மா இப்போ ஏன் TVய மாத்துனிங்க? நல்ல பாட்டு" கடுகடுத்தான் ஹரி.



“டேய் பாட்டாடா அது. அவளும் அவள் டிரஸ்சும்.” ஆதந்கித்தால் அவன் அம்மா.



“இன்னும் அந்த காலத்துலயே இருங்க" கோபத்தில் சோபாவை விட்டு ஹரி எலுந்து தன் அறையய் நோக்கி நடந்தான்.



“ஹரி ஹேமா வந்துட்டா" வெளியில் இருந்து குரல் வந்தது.

-- கருப்புசாமி மாமாவின் குரல் -- ஹரியின் உற்ச்சாகம் அதிகரித்தது. இதயம் சிரகடிக்க ஹரியின் கால்கள் வாசற்க்கதவை நோக்கி ஓடலானது.



“எங்க மாமா அக்கா?” வெளியே நின்றிருந்த கருப்பசாமி மாமாவிடம் வினவினான் ஹரி.



“அதோ கார் வருது பார்" கருப்பசாமி சொன்ன திசையில் பார்த்தான் ஹரி. அங்க கருப்பு நிற ஹோன்டா சிட்டி ஒன்று வந்து கொண்டிருந்தது.



“ஏன் மாமா நீங்க இரயில்வே ஸ்டேசன் போலயா?”



“இல்ல ஹரி எனக்கு கொஞ்சம் ஒர்க். அதான் அத்தை போயிருக்காங்க"



“மாமா எப்பயும் பிசிதான் ஹரி" பின் பக்கம் குரல் கேட்டு ஹரியும் கருப்பசாமியும் திரும்பினார்கள்.



“வாங்க பாலூ... நான் என்ன உங்கல மாரி பேங்க் மேனேஜரா? சன்டே ரெஸ்ட் எடுக்க?”



“அட்லீஸ்ட் சன்டே ரெஸ்ட் எடுங்க சாமி சார். அதும் ஹேமா வர்ரா இன்னைக்குமா?” அரிவுருத்தினார் பாலூ



“முக்கியமான ஆர்டர்... நான் போனாதான் அந்த லாரி டிரைவர் சீக்கிரம் கிளம்புவான்"



“ஹம்ம்ம்ம்... எப்பையும் பிஸினஸ் தான்" சொன்னபடி தெரு பக்கம் திரும்பினார் பாலூ. அதற்க்குள் கார் வீட்டை நெருங்கிவிட்டது. ஹரியின் கால் நிலைகொள்ளவில்லை. கண் நெருங்கிவிட்ட காரின் உள்ளே துலாவ ஆரம்பித்தது. கருப்பு நிர கண்ணாடி எதையிம் காட்டவில்லை. ஹரியின் இதயம் பொருமை இலந்தது, ஆனால் அப்பா அருகில் இருந்ததால் எதையும் காட்டிக்கொல்லாமல் நின்றிருந்தான்.



கார் வந்து ஹரி வீட்டின் கேட் முன்பு நின்றது. ஹரி ஆர்வத்துடன் காரை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். பின் பக்கக்கதவு திரந்தது. ஹரியின் ஆர்வம் அதிகரித்தது.



-- அக்காவை பார்த்து 3 வருசம் ஆச்சு. அப்போ தான் 12த் முடிச்சு சின்ன பொண்ண சென்னை போனங்க. இப்போ எப்படி இருப்பங்கலோ. அப்பவே அவங்களுக்கு டெய்லி 2 லவ் லெட்டர் வரும். அவங்க அழகுக்கு இந்த ஊரே அடிமையா இருந்தது. அவங்க கூட ஒன்ன நட்ந்தா ஊரே நம்மல உற்றுப்பார்க்கும். செம்ம கெத்தா இருக்கும் --



ஹரி தன் பழையா நினைவுகளை அசைபோட்டபடி திரந்த காரின் கதவை பார்க்கலானான். உள்ளிருந்து 20 வயது மதிக்கத்தக்க பெண் ஒருவள் வெளிவந்தாள்.



ஹரியின் கண்ணகள் விரிந்தது... முகம் சிவந்தது... உடல் ஜில்லிட்டது...



-- ஹேமாக்காவா இது. OMG... அப்போ இருந்தத விட செம்ம க்யூட். அவங்க வெள்ளை நிறத்திற்க்கு மேட்சா வெள்ளை சுடி... அத மேட்ச் பன்ர பிங்க் கட் ஸூ... அவங்க அளவான உடலை அந்த சுடி மிதமா கட்டி இருக்கு... அந்த ஸ்லீவ் முலூ கையையும் மரைச்சு ஹோம்லியா காட்டுது... அழகான தங்க ஜிமிக்கீ... அதும் சின்னதா எடுப்பா இருக்கு... முதுகை வருடும் முடி அழகா ஓப்பன் பண்ணிவிட்டு நடுல ஒரு சின்ன கிலிப்... எப்பவும் மாராதா அந்த ஒற்றை சுருள் முடி வலது கண்ணை தொட்டு போகுது...

இதை எல்லாம் தூக்கி சாப்பிட்ர மாதிரி அவங்க முகம்... திட்டம் இட்டு செதுக்கிய சிலை... அளவான உடலுக்கு ஏற்ற வட்ட முகம். சப்பி கண்ணம்... அளவான் நெற்றி... சிரிய சிவந்த வாய்... பழிங்கு கலுத்து. இவை அனைத்தயும் பெருமை படுத்தும் வசீகர கண்கள். அந்த கண்ண பாத்துதான் பலபேர் விழுந்தாங்க. ஆனா ஏன் அந்த கண்ணு இப்போ டல்லா இருக்கு? ஒரு வேலை ட்ராவல் களைப்போ? இருக்கும் -- ஹேமாவின் அழகை இன்ச் இன்சா அளந்தது ஹரியின் கண்கள்.



-- அக்கா நீ மட்டும் எனக்கு மூத்தவளா இல்லைனா ஒரு பயலையும் நெருங்க விட மாட்டேன்... நானே உன்னை ப்ரப்போஸ் பண்ணி இருப்பேன்... ---



இதற்க்குள் ஹேமா காரைவிட்டு இரங்கி இவர்களை நோக்கி வந்துகொண்டிருந்தாள்.



"ஹலோ அங்கில்... ஹலோ அப்பா... "



"வா ஹேமா..." பாலூ புன்முறுவலுடன் ஹேமாவை வரவேற்றார்.



"ஹெலோ டியர்" கருப்பசாமி சொல்லி முடிப்பதற்க்குள்



"நீங்க பேசாதிங்கப்பா... 3 வருசம் கழிச்சு வரேன் உங்கனால ஸ்டேசன் கூட வர முடியல. அம்மாவ மட்டும் அனுப்பியிருக்கிங்க"



"இல்ல டியர் முக்கியமான ஒர்க் அதான் வர முடியல. வரலேனா என்ன இனி என் ஏஞ்ல் இங்க தான இருக்கப்போகுது.” கருப்பசாமி பாசம் காட்ட. ஹேமா ஹரி பக்கம் திரும்பினாள்.



"டேய் வாலூ எப்படி இருக்க? செம்மையா வலந்துட்ட. என்ன விட கொஞ்சம் ஹயிட் ஆஹீட்ட போல" பேசியபடி ஹேமா ஹரி அருகில் வந்தாள். ஹரியிடம் பதில் இல்லை.



"டேய் ஹரி என்ன ஆச்சு?" ஹரியை ஒரு உலுக்கு உலுக்கினால் ஹேமா.

சுய நினைவுக்கு வந்த ஹரி "என்ன? என்னக்கா கேட்டிங்க?" என்றூ உலரினான்.



"என்னடா ஹேமாக்காவ பாத்த சந்தோசமா?" பாலூ நக்கல் அடித்தார். ஹேமா ஹரியய் பார்த்து ஒரு கல்லச்சிரிப்பு சிரித்தால். ஹரிக்கு அதன் அர்த்தம் புரியவில்லை

****

-- அக்காவின் கால்கள் ரொம்ப சாப்ட்டா இருக்கு --

தன் அருகில் அமர்ந்திருந்த ஹேமாவின் கால்களை உற்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் ஹரி. அவளுடைய தொடை பகுதி ஹரியின் தொடையுடன் உரசிக்கொண்டிருந்தது. அதை ஹரி ரசித்துக்கொண்டிருந்தான்.



“அப்பறம் ஆன்டி ஹரி நல்லா படிக்கிரானா? அப்பவே ஸ்கோல ஒரு கலக்கு கலக்குவான். இப்ப கேட்க்கவா வேணும். ஆமாம் உன்னோட 10த் மார்க் என்ன ஹரி" என்றால் ஹேமா



“கெட்கர நேரத்த பாரு... ரிசல்ட் வந்து 4 மாசம் ஆச்சு. இப்போ நான் +1 படிக்ரேன்" செல்லக்கோபம் காட்டினான் ஹரி



“ஸாரி டா என் சிட்சுவேசன் அப்படி"



“அதெல்லாம் ஸ்கூல் பஸ்ட் வந்துட்டான் ஹேமா. ஆனா +1 போன அப்பறம் தான் சார் மார்க் குரஞ்சிருச்சு" என்றாள் ஹரியின் அம்மா



“ஏன்டா... சரியா படிக்கரது இல்லையா?” ஹேமா வருத்துடன் கேட்டாள்



“அப்படி இல்லைக்கா... BIOLOGY ரொம்ப கச்டமா இருக்கு. அதுல தான் மார்க் குரஞ்சிடுச்சு"



“அடப்பாவி ஒரு BIOLOGY ஸ்டூடன்ட் பக்கத்துல இருக்கேன் இப்படியா சொல்றது?”



“ஆமாம், மேடம் ரேண்டு வருசமா கல கலனு பேசீட்டிங்க உங்க கிட்ட டஉட் கேட்க்க" ஹரி கோபம் காட்டினான்



“ஸாரிடா இப்பதான் நான் வந்துட்டன்ல, இனி நான் ஹெல்ப் பண்றேன்" ஒரு மெல்லிய புன்னகை பூத்தால் ஹேமா



-- இந்த சிரிப்புதான்க்கா உன்ன இன்னும் அழகா காட்டுது -- மனதிற்க்குள் அந்த சிரிப்பை ரசித்தான் ஹரி.



“ஆமாம் எனக்கு ஏதோ கிப்ட் வாங்கினேனு அங்கில் சொன்னார் எங்கடா?” ஹேமா வினவினாள்



“ஆமாம் ஹேமா அதுக்குதான் என்ன பாடாய் படுத்தினான்" என்றாள் ஹரியின் அம்மா



“என் கிப்ட்ட எங்கடா"



“வங்கக்கா தரேன்" ஹேமாவின் கையை பிடித்து கூட்டிச்சென்றான் ஹரி

*****

மாடியில் இருந்த தன் அறைக்கு ஹேமாவை அழைத்துச்சென்றான் ஹரி. ஹேமாவின் கையை பிடித்த நொடி ஹரிக்கு மின்சாரம் பாய்ந்தது. இதற்க்கு முன் பல முரை அவள் கையை பிடித்திருக்கிரான் ஆனால் இப்போது அது புது இன்பத்தை தந்தது. அவனால் இந்த மாற்றத்திற்கக்கான காரணம் சொல்ல முடியவில்லை.



“என் கைய பிடிச்சு கூட்டி போர அளவுக்கு வளர்ந்துட்ட? உனக்கு நியாபகம் இருக்கா இந்த ரூம்க்கு மொத மொத நீ வந்தப்போ நான் தான் உன் கை பிடிச்சு கூட்டிபோனேன்"



“அத நான் மரக்கவே இல்லக்கா. எப்ப இந்த ரூம்க்கு போனாலும் எனக்கி நீங்க கூட்டிப்போன நியாபகம் தான் வரும்.”



“இந்த வீடு கட்டி முடிச்ச புதுசுல நீதான் அடம்பிடிச்சியே. ஹேமாக்காதான் என்ன என் ரூம்குள்ள கூட்டிப்போகனும்னு" ஹேமாவின் பெருமை சிரிபுடன் ஹரி தன் அசட்டுச்சிரிப்பை சேர்த்துக்கொண்டான்.



பூட்டியிருந்த ரூம் கதவை ஹரி திரந்தான். திரந்து உள்ளே நுலைந்தான். ஹேமாவும் உள்ளே நுலைந்தாள். உள்ளே நலைந்த அடுத்த நொடி ஹேமா கதவை தாளிட்டால். ஹரி திரும்பிபார்த்தான். அவனுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை



“அக்கா ஏன் கதவை சாத்தீட்டங்க? “ ஹரியின் கேள்வி முடிவதற்க்குள் ஹெம அவனை நோக்கி ஓடிவந்தாள். வந்து அவனை இருக அணைத்துக் கொண்டாள்.



ஹேமாவின் ஸ்பரிசம் பட்ட மறுநொடி ஹரியின் இதயமே நின்றது. உச்சி முதல் பாதம் வரை ஆனந்த அலைகள் பாய்ந்தன. அவன் கை கால் முடிகள் வீருட்டு நேராக நின்றன. அவண் கண் அவனை ஏமாற்றியது. தன்னை சுற்றி இருந்த பொருட்கள் மாயமாவதாய் உணர்ந்தான். உலகமே கானாமல் போனது. மென்மையான நறுமனம் அவன் மூக்கைத் துலைத்தது.



ஹேமாவின் கழுத்து தன் தோழில் அணைத்திருப்பதை உணர்ந்தான். அவளுடைய மார்புகள் இவன் நெஞ்சுடன் உரசியது. அவள் தொடை இவன் தொடையய் உரசி சூடு ஏற்றியது. தான் உணர்வது சரியா தவரா என்று அவனாள் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. ஹரி தன் உறுப்பு பெரிதாவதை உணர்ந்தான்.



-- அச்சோ.. இது அக்காவுக்கு தெரிஞ்சா சங்கடமாபோயிடுமே-- பதைபதைத்தான் ஹரி. நல்ல வேலையாக ஹேமா தானே அந்த இன்ப நிமிடங்களை முடித்துக்கொண்டாள்.



“ஸாரி ஹரி. பட் நான் உன்ன ரொம்பா மிஸ் பண்டேன்டா அதான் என்னால கன்ட்ரோல் பண்ண முடியல"



“பரவாலக்கா.. நானும் உன்ன ரொம்ப மிஸ் பண்ணேன். பட் நீதான் உதய் கூட பிசியா இருந்தியே. அப்பறம் எப்படி என் நியாபகம் இருக்கும்?” தான் தவறாக பேசிவிட்டதை தாமதமாக உணர்ந்தான் ஹரி. அதற்குள் ஹேமா அழ துவங்கிவிட்டாள்.

****

-- சே... இன்னைக்குதான் அக்கா வந்தாங்க அதுக்குள்ள அழ வச்சிட்டோமே. சரியான முட்டாள்டா நீ. அப்படியா பெசரது. அக்காவ சமாதானம் பண்ரதுக்குள்ள போதும் போதும்னு ஆஹிட்டு. ஆனா கிப்ட் கொடுக்கமுடியாம போச்சே. சரி ஈவினிங்க் கொடுத்துக்கலாம் --



“ஹரி வா கிரவுண்டுக்கு போலாம்" ராஜா கதவருகில் நிற்ப்பதை ஹரி அப்போதுதான் கவனித்தான்.



“மச்சி எப்ப வந்த? ஏன் மார்னிங் வரல”



“ஹேமாக்கா வன்ந்திருக்காங்க நீ எப்படியும் மார்னிங் வர மாட்ட அதான் இப்போ வந்தேன். வா போலாம்"



“நண்பன்டா நீ"



“போதும் போதும் வா"
















கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக