http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : மாலை நேரத்து மழை - பகுதி - 2

பக்கங்கள்

வெள்ளி, 29 மே, 2020

மாலை நேரத்து மழை - பகுதி - 2

“செம்ம பேட்டிங்டா இன்னைக்கு. நீ அடிச்ச சிக்ஸர்ச்ல St.Thomas பசங்க ஆடிப்போய்டாங்க" ஹரி தினேஸை பாரட்டியபடி சைக்கிளை தள்ளி வந்தான்.



“அவனுங்களுக்கு இது வேணும் மச்சி. போன வாரம் என்னா ஆட்டம் போட்டானுங்க" தினேஸ் குதூகலமாய் சொன்னான்



“அதெல்லாம் இருக்கட்டும் வின் பன்ன 500 ரூபாய என்ன பண்ணலாம்?” ராஜா பணத்தை என்னிக்கொண்டே கேட்டான்.



“பசங்களுக்கு பிருச்சுகொடு மச்சி" தினேஸ் சொல்லிக் கொண்டிருக்கையில் ஹரியின் பார்வை எதிரே சைக்கிலில் வந்துகொண்டிருந்த பிரியா மீது பட்டது.



-- பிரியா வர்ரா. 2 நாளா பேசவே முடியல இன்னைக்கு பேசிடனும் -- தீர்மானித்துக்கொண்டு ராஜாவிடம் சைகிலை கொடுத்தான்.



“மச்சி நீங்க முன்ன போங்க நான் வந்துட்ரேன்" ராஜாவின் பதிலை எதிர்பாற்க்காமல் ஹரி பிரியாவை நோக்கி ஓடினான்.



“பொண்ணுங்கள பார்த்தா எங்கள மரந்துடு. ரொம்ப நல்லவன்டா நீ" ராஜாவின் கேலிப்பேச்சு ஹரியின் காதில் கேட்டது.

ஆனால் அதை அவன் கண்டுகொல்லவில்லை.




ஹரி மனதில் சிரிய கலக்கம், ஆனால் தான் செய்வது சரி என்ற எண்ணம் அவனை உந்தியது. உள்ளே இருந்த படபடப்பை வெளியே காட்டிக்கொல்லாமல் பிரியாவை நோக்கி நடந்தான். ஹரி தன்னை நோக்கி வருவதை பார்த்த பிரியா சைக்கிலை நிருத்தி, அங்கேயே நின்றுகொண்டாள்.



“ஹாய் ஹரி" உற்ச்சாகமாக ஹரியை பார்த்தாள் பிரியா. ஹரியை பார்த்த மாத்திரத்தில் அவள் கன்னம் சிவந்துவிட்டது. அதை ஹரியும் பார்த்து உணர்ந்திருந்தான்.



“ஹாய் பிரியா... எங்க இந்தப் பக்கம்?”



“சார் எங்க வீடும் இந்த ஸ்ட்ரீட்ல தான் இருக்கு. அப்ப இந்த பக்கம் தானா வரனும்?” பல்ப் வாங்கியதை உணர்ந்த ஹரி சுதாரித்து



“இல்ல நார்மலா சன்டேஸ்ல வெளில வர மாட்டியே அத கேட்டேன்"



“நல்லா சமாளிச்சுட்ட" ஹரி நமட்டு சிரிப்பு சிரித்தான் "கவிதா அக்கா BIOLOGY டியூசன் எடுக்கராங்க அதான் fee எவ்வளவுனு கேட்க்க போயிருந்தேன் ஹரி. நீ கூட BIO ட்யூசன் கேட்டுயிருந்தேலா? வர்ரியா?”



“இல்ல பிரியா ஹேமாக்கா வந்துட்டாங்க அவங்க எனக்கு சொல்லித்தரதா சொன்னாங்க. உனக்கும் எடுப்பாங்க கேட்க்கவா?”



“ஹம்ம்ம்ம் அம்மா விடுவாங்கலானு தெரில ஹரி. உங்க ஸ்ட்ரீட் பக்கம் வரவே விட மாட்டங்க"



“ஏன் அங்க என்ன சிங்கம் புலிலாம் இருக்கா?”



“அதெல்லாம் இருந்தா கூட விடுவாங்க, ஆனால் நீ இருக்கியே அதான் விட மாட்டங்க" பிரியா நக்கலாக் சொன்னாள்.



“தோடா உன்ன பாத்துதான் நாங்க பயப்படனும், 11த் லீடர் ஆச்சே" இருவரும் சிரித்தனர். சிரித்தபடி ஹரியின் கண்கள் பிரியாவின் கண்களை பார்த்தது. சில நொடிகளுக்கு இருவரின் கண்களும் கைதாகி நின்றது. ஹரி சிறிது நேரம் தன்னையே மறந்தான். அந்த கண்களின் காந்தசக்தியில் அகப்பட்டுக் கொண்டான். தன்னை எப்போதும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க இறைவன் அனுப்பிய கண்களாக அது தோன்றியது.



திடும் இன்று சுய நினைவு வர, ஹரி தன் பார்வையை விலக்கிக் கொண்டான். பிரியாவும் உணர்ந்து வேரு பக்கம் திரும்பிக்கொண்டாள்.



“பிரியா ஆக்ஸூவலா நான் உன்ட ஸாரி கேட்க்கதான் வந்தேன். இரண்டு நாள் முன்ன நடந்தது..." என் இலுத்தான் ஹரி.



“நீ எதுக்கு ஸாரி கேட்கர ஹரி. அது அஸ்வதி கேட்க்கனும். அவள்ட நான் பேசரத நிருத்தீட்டேன். அவளா வந்து உண்மைய சொல்லட்டும்.”



“என்னால தான் நீ அதை பாக்க வேண்டியதா ஆகிட்டு"



“ஹரி அதுனால எனக்கு அஸ்வதி பத்தின உண்மை தானா தெரிய வந்தது. நிஜமா உனக்கு தாங்க்ஸ் தான் சொல்லனும். எனக்கு உன் மேல வருத்தம்னா அது, இந்த மதிரி அசிங்கத்தலாம் நீ பாக்கரேனு தான்.” ஹரி கோபமாக ராஜாவைப் பார்த்தான்.



ஹரி பிரியா அருகில் சென்றதுமே ராஜாவும், தினேஸும் சிரிது தூரத்திலேயே நின்றுவிட்டனர். ஹரி தன்னை முரைத்து பார்ப்பதை ஒன்றும் புரியாத குலப்பத்தில் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் ராஜா.



“அது யார்னால நடந்ததுனும் எனக்கு தெரியும் ஹரி" மேலும் தொடர்ந்தாள் பிரியா "நான் உன்ன தப்பா நினைக்கல, நினைச்சா உன்ட பேசவே மாட்டேன்" பிரியாவின் வார்த்தை ஹரியை நிம்மதி அடையச்செய்தது. ஹரியின் நிம்மதியை உணர்ந்த பிரியா புன்னகைத்தாள்.



“சரி ஹரி டைம் ஆச்சு அம்மா தேடுவாங்க நான் புறப்பட்ரேன்"



“ஓகே பிரியா. நான் ஹேமாக்காட்ட கேட்க்கரேன். நீயும் அம்மாட்ட பேசு"



“சரி ஹரி. பை...” தன் சைக்கிலில் ஏரி புரப்பட்டாள் பிரியா. ஹரியின் பார்வை அவளை பின்தொடர்ந்தது. பிரியாவும் சிரிது தூரம் சென்ற பிறகு திரும்பி ஹரியய் பார்த்தாள். ஹரி தன்னை பார்த்துக்கொண்டிருப்பதை பர்த்ததும் சட்டென திரும்பிக்கொண்டாள்.



ஹரியின் பார்வை மெல்ல கீழே நகர்ந்தது. சீட்டில் அலுந்தியிருந்த பிரியாவின் புட்டத்தை சுவைக்க ஆரம்பித்தது.



-- இத மட்டும் மாத்திக்காத. அவ உன்மேல எவ்வளவு மரியாதை வச்சிருக்கா. ஆனா நீ எங்க பாக்கர -- ஹரியின் மனசாட்சி உருத்தியது



“மச்சி அவ போய் ரொம்ப நேரம் ஆச்சு" தினேஸ் குரல் கேட்டு சுயநினைவிக்கு வந்தான் ஹரி



****



-- இந்த கிப்ட் அக்காவுக்கு பிடிக்குமா? --



கையில் ஹேமாவிற்க்கு வாங்கிய கிப்ட்டுடன் மனதில் சிறு குழப்பத்துடன் ஹேமாவின் அறையை நோக்கி நடந்தான் ஹரி.



-- அக்கா ரூம்ல தான் இருக்காங்கன்னு விஜயா ஆன்டி சொன்னாங்க. வெளிய வரவே இல்லையாம் ஒரு வேல தூங்கி இருப்பங்கலோ? -- யோசித்தபடி அறையை நெருங்கினான். கதவு சிறிது திரந்துதான் இருந்தது.



“ஹேமாக்கா...?”



“உள்ள வாடா.. “ ஹேமாவின் குரல் ஹரியை வரவேற்றது. ஹரி உள்ளே நுலைந்தான். அவன் கண்ட காட்சி அவனை மூடாக்கியது.



நைட்டியில் இருந்த ஹேமா பரன்மேல் இருந்த எதையோ எடுக்க ஒரு ஸ்டூல் போட்டு அதன் மீது ஏரியிருந்தாள். ஸ்டூல் போட்டும் எட்டாததால் வலது காலை அருகில் இருந்த ஜன்னல் மீது வய்த்திருந்தால். ஜன்னல் கொஞ்சம் உயரத்தில் இருந்ததால் இடது காலை மரைக்கமுடியாமல் நைட்டி போராடிக்கொண்டிருந்தது.



இடது கால் முட்டி வரை நைட்டி மேலே ஏரியிருந்தது. அதனால் அவள் வழைத்தன்டு போன்ற கால் ட்யூப்லைட் வெளிச்சத்தில் மேலும் செக்ஸியாக இருந்தது. வெள்ளை காலில் கனுக்கால் மட்டும் மாநிறமாக இருக்க அது ஹரியய் மூடாக்கியது.



ஹேமாவின் கால்கள் மேழும் கீழுமாக இருந்ததால் அவளுடைய புட்டம் நைட்டியை அலுத்திய படி இருந்தது. அது மேலும் ஹரியைத் தூன்டியது. அவன் பூல் விம்ம ஆரம்பித்தது. தன் பேன்ட் தன்னை காட்டிக்கொடுப்பதற்குள் சுதாரித்துக் கொண்டு



“நான் ஹெல்ப் பண்ரேன்க்கா" என்றான்



“உனக்கும் எட்டாதுன்னுதான் நினைக்கரேன். பரவால்ல ட்ரை பண்ணு நான் உன்ன தூக்கரேன் என்றாள் ஹேமா.



ஹேமா கீழே இரங்கினாள். ஸ்டூலை நகர்த்திவிட்டு "இங்க வா ஹரி" என்றாள். ஹரி சற்று தயங்கிய படி ஹேமா அருகில் சென்றான்.



“அக்கா ஸ்டூல் போடுங்க. அதுலயே ட்ரை பண்ணலாம்"



“டேய் இவ்வளவு நேரம் நான் அததான் பண்ணே ஒன்னும் நடக்கல. நீ வா நான் உன்னைத் தூக்கரேன்"



ஹரிக்கு ஒரு பக்கம் பதற்றம் மறு பக்கம் குதூகலம். அக்காவை செக்ஸினு நினைக்கரதும் அவங்க நம்மல தொட்டா மூடாகுறதும் தப்புனு ஒரு பக்கம் மூலை சொன்னாலும் அவன் பருவம் அவன் இதயம் அதை கேட்க்கவில்லை. சற்று தயக்கம், நிரைய ஆனந்ததுடன் ஹேமா அருகில் போய் நின்றான்.

இதையம் தன் கட்டுப்பாட்டை இழந்துவிட்டதை ஹரி உணர்ந்தான். அவன் தயங்கி தயங்கி வருவதை பார்த்த ஹேமா

"டேய் சின்ன வயசுல உன்ன பல தடவ தூக்கி இருக்கேன். இப்ப மட்டும் என்னடா இப்படி கூச்சப்பட்ர? எத்தனை வயசானாலும் நீ எனக்கு அதே ஹரிகுட்டிதான். வா... "



பதில் பேசாமல் ஹேமா சொன்ன இடத்தில் சென்று ஹரி நின்றான். ஹேமா தன் இரு கைகளையும் ஹரியின் இடுப்பை சுற்றி படரவிட்டாள். அவள் கைகள் இடுப்பை தொட்ட நொடி ஹரி இன்ப உலகில் நுழைந்தான். ஹேமாவின் மிருதுவான கைகள் அவன் இடுப்புடன் உரசி சூட்டைக்கிளப்பியது.

ஹேமாவின் கன்னம் ஹரியின் வயிற்றுப்பகுதியில் தஞ்சம் அடைந்தது. அந்த கன்னம் சரியாக ஹரியின் தொப்புல் பகுதியய் தேய்க்கும் வண்ணமிருந்தது. ஹேமாவின் கன்னம் உரச உரச ஹரியின் வயிற்றுப்பகுதி உடல் முலுவதும் மின்சாரத்தை பாய்ச்ச ஆரம்பித்தது. ஏற்க்கனவே துடித்துக் கொண்டிருந்த ஹரியின் பூல், இந்த செயல்களால் வீறுகொண்டு எழுந்தது.



-- நல்ல வேலை ஜீன் போட்டுவந்தேன். நைட் ட்ரஸ்ல வந்திருந்தேன் அவ்வளவு தான் -- ஹரி தன் நல்ல நேரத்தை நினைத்து மகிழ்ச்சி அடைந்தான். ஆனால் அடுத்து நடந்தது அவனை ஆட்டிவிட்டது.



ஹேமா ஹரியை மெல்லத்தூக்கினாள். திட்டம் போட்டு செயல்படுத்தியது போல ஹேமாவின் இரு மார்புகளும் ஹரியின் பூலை அலுத்தியது. இதனால் அவன் உறுப்பு இன்னும் பெரிதாக புடைக்க ஆரம்பித்தது. புடைத்த பூல் கச்சிதமாக ஹேமாவின் இரு மார்ப்புகளுக்கும் நடுவில் சிக்கியது.



-- கடவுளே என்ன இப்படி பாடு படுத்துரியே. செம்மயா மூடு ஆகுது. ஜீன் போட்ருக்கனால அக்கா இத உணர வாயைப்பு இருக்காது -- யோசித்துக் கொண்டே அந்த மறைமுக பூல் அலுத்தத்தை ரசித்துக் கொண்டிருந்தான் ஹரி.



உடம்பு முழுவதும் ஆனந்த அலைகள் பாய, செய்யவேண்டிய வேலையை மறந்து ஹேமாவின் கைகளுக்கும் மார்ப்புகளுக்கும் நடுவில் சிக்கிதவித்தான் ஹரி.



“டேய் என்னடா பராக்கு பாக்கர? மேல ஒரு ஆல்பம் இருக்கும் பாரு அத எடு" அதட்டினாள் ஹேமா



“தோ.. எடுக்கறேன்க்கா...” என்று சொன்னபடி அலமாரியை நோக்கி தன் கைகளை உயர்த்தினான் ஹரி. ஆனால் அவனுக்கு அலமாரி எட்டவில்லை.



“அக்கா எனக்கு அலமாரி எட்டல" என்றான். அதுவரை இடுப்பில் இருந்த ஹேமாவின் கைகள் இப்போது கீழ் நோக்கி நகர்வதை ஹரி உணர்ந்தான். மெதுவாக தன் கைகளை கீழ் நகர்த்திய ஹேமா இப்போது ஹரியின் புட்டத்தை அணைத்தாள்.



தன் ஆணுறுப்பு மார்ப்புகளிடம் இருந்து விடுதலை அடந்ததை எண்ணி ஹரி மகிழ்வதற்க்குள் அவன் புட்டம் ஹேமாவின் கைகளில் சிறைப்பட்டது.



-- என் நிலமை இப்படுயா ஆகனும். நல்ல நேரம் அக்கா அவங்க முகம் நம்மை பார்த்து இருக்கு இல்ல அது நம்ம ஜீனுக்கு மேழ இருந்திருக்கும். சரி வேலையை பார்ப்போம் -- என்று தன் கவனத்தை அலமாரி பக்கம் திருப்பினான் ஹரி. தன் கையை மேல் நோக்கி முடிந்த வரை உயர்த்தினான். அனால் அது அலமாரியின் முகடு வரை மட்டுமே எட்டியது.



“அக்கா அலமாரி கார்னர் தான் எட்டுது. இன்னும் மேல போனாதான் ஆல்பம் எங்கனு பார்க்க முடியும்"



“சரி நீ அலமாரியை நல்லா பிடிச்சுக்க. நான் பின்னாடி வந்து உன்ன இன்னும் மேல தூக்கறேன்" என்றாள் ஹேமா



“என்னக்கா சொல்ர பின்னாடியா?” குலப்பத்துடன் கேட்டன் ஹரி



“டேய் நீ பிடிடா சொல்றேன்" என்றதும் ஹரி அலமாரியய் நன்றாக் பற்றிக்கொண்டான். ஹேமா ஹரியின் மீது இருந்த கைகளை தளர்திதினாள். அவனுக்கு பின் பக்கம் சென்று அவள் கைகளை ஹரியின் புட்டத்தில் வைத்து மேல் நோக்கி தூக்கினாள்.



ஹேமாவின் மிருதுவான கைகள் பட்டதும் ஹரியின் கீழ் நரம்புகள் ஜில்லிட்டன. ஹரி மெய் மறந்தான். யாரும் இது வரை தொடாத இடம் அவன் இன்பத்தை கேட்க்கவா வேண்டும். சொர்க்கம் இப்படித்தான் இருக்குமோ என்ற எண்ணங்களுக்கு மத்தியில் தன் வேலையில் கவனத்தை செலுத்தினான். ஒரு வழியாக ஆல்பம் கண்ணில் பட்டது.



“அக்க இங்க நாலு அஞ்சு இருக்கு எது வேணும்" என்று ஹேமாவைப் பார்த்தான்.



“அதுல சின்னதா ப்லூ கலர்ல ஒன்னு இருக்கும் பாரு அதை எடு" என்றாள் ஹேமா



ப்லூ ஆல்பம் கையில் அகப்பட்டது.



****

“தேங்கஸ் ஆன்டி" விஜயா ஆன்டி தந்த காபியை வாங்கியபடி ஹரி நன்றி கூறினான்.



“ஹேமா வந்தா தான் வீட்டுப்பக்கம் வருவியா ஹரி? பக்கத்து வீட்டுல இருந்துகிட்டு வர முடியலயா?” என்று விஜயா செல்லாமாக விசாரிக்க



“இல்ல ஆன்டி ஸ்கூல் ஒர்க் ஜாஸ்தி அதான் வர முடியல"



“ஏன் இப்ப மட்டும் ஸ்கூல் ஒர்க் இல்லையா? நல்ல சமாளிக்க கத்துக்கிட்ட ஹரி" சிரித்தபடி "வேற எதும் வேணும்னா கூப்பிடுங்க நான் கிட்சன்ல தான் இருப்பேன்" என்ற் சொல்லிவிட்டு வீஜயா ஆன்டி போய்விட்டாள்.



“ஏன்டா? வீட்டுக்கு வர்ரதே இல்லையா?” ஹேமா விசாரித்தாள்



“இல்லக்கா. இங்க வந்தா உன் நியாபகம் தான் வரும் அதான்" ஹரியின் பதில் ஹேமாவை உருக்கிவிட்டது.



“ஹரி ஐ மிஸ்டு யூ அன்ட் யுவர் லவ் சோ மச்" என்று அவள் அருகில் அமர்ந்திருந்த ஹரியை கட்டி அவள் நெஞ்சு மீது சாய்த்துக் கொண்டாள்.



ஹரி அந்த பாச அணைப்பில் தன்னை மறந்தான். பாசத்திற்க்கு நடுவில் ஹேமாவின் மார்ப்புகள் தன் கண்கள் அருகில் இருப்பதையும் அவன் மறக்கவில்லை. ஹாரியின் உடல் அலுத்தத்தால் ஹேமாவின் நைட்டி சிரிது கீழ் இலுக்கப்பட்டு அவள் மார்புகளின் வடிவத்தை அலுத்திக்காட்டியது. அவளின் இளமஞ்சல் நைட்டி உள் இருந்த வெள்ளை பிராவை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியது.



“என்னடா பார்சல் இது?” ஹேமாவின் கேள்வி அந்த அணைப்பிற்க்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தது. அப்போதுதான் தான் ஹேமாவிற்க்கு கொண்டுவந்த கிப்ட் ஹரிக்கு நியாபகம் வந்தது.



-- அட அக்காவ ஸ்டூல் மேல பார்ததுல கிப்ட பெட் மேல வச்சத மறந்துட்டோமே -- ஹரி ஹேமாவின் கையில் இருந்த கிப்டைப் பார்த்தான்.



“உனக்கு நான் வங்கின கிப்ட்கா. எங்க வீட்லயே கொடுத்திருப்பேன் ஆனா உன்ன அப்போ அழ வச்சுட்டேன் அதான் கொடுக்க முடியல. ஸாரிக்கா" தலைகுனிந்தான் ஹரி



“ஹரி அதுக்கு நீ என்ன பண்ணுவ. அது நான் பண்ண தப்பு. அத விடு, நீ எனக்காக் கிப்ட்லாம் வாங்கியிருக்க. சோ ஸ்வீட் ஹரி"



“அக்கா உனக்காக எதுவும் பண்ணுவேன் இந்த கிப்ட் என்னக்கா" ஹரி முகம் சிவக்க ஹேமா அவன் தலை மீது கய் வைத்து அவன் முடியை கோதிவிட்டாள். பிறகு கிப்ட்டை திறக்க ஆரம்பித்தாள். கிப்டை பார்க்கும் போது ஹேமாவின் முகம் எப்படி இருக்கும் என்பதை பார்க்க ஹரியும் ஆவலாக அவள் முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.



கிப்ட் கவர் கிழிந்துவிடக்கூடாது என்பதால் ஹேமா மெதுவாக அதை பிரித்தாள். பிரித்த கிப்ட் கவரை மெத்தை மீது வைத்தாள். உள்ளே ஒரு அடி அகலமுடைய பெட்டி இருந்தது. அதன் மேல் பகுதியில் இருந்த அட்டையை திறந்தாள். ஹேமாவின் கண்கள் ஆச்சர்யத்தில் விரிந்தது. ஹரி தான் எதிர்பார்த்த நொடி எதிர் பார்த்த முக பாவங்களுடன் வருவதை எண்ணி சந்தோசப்பட்டான்.



தன் கிப்டை எடுத்து மெத்தை மீது வைத்தாள் ஹேமா. அழகான் கண்ணன் சிலை. குட்டி கண்ணன் வெண்ணை தின்பதய் போல் அமைந்திருந்தது அந்த சிலை. அருகில் ஒரு வெண்ணை பானை. நீல நிற கண்ணன் பார்க்க மிக அழகாக இருந்தான். சிலையுடன் கூடவே ஐந்து மயில் இரகுகளும் இருந்தது.



“ஹரி யூ ஆர் சோ ஸ்வீட். எனக்கு என்ன பிடிக்கும்னு உன்ன விட யாருக்கும் நல்லா தெரியாது. உனக்கு ஹக் பத்தாது" என்ற் சொல்லி ஹரியை இலுத்து அவன் இரு கன்னங்களிலும் தன் இதழ்களை பதித்தாள் ஹேமா.



சற்றும் எதிர் பாராமல் தன் கன்னங்கள் மோச்சம் அடைவதை உணர்ந்த ஹரி கண்கள் மூடி அதை அனுபவித்தான்
“மச்சி சின்ன வயசுல நல்ல கொலுகொலுன்னு இருந்திருக்க" ஹரி காண்பித்த போட்டோவைப் பார்த்து ஆச்சர்யப்பட்டான் ராஜா. அவன் கையில் இருந்த போட்டோவில் ஒரு அழகான சிறுமி ஒரு விலை உயர்ந்த சோபாவில் உட்க்கர்ந்திருந்தாள். அவள் மடியில் கொலு கொலு சிறுவன் ஒருவன் இருந்தான்.



“ஆமாம் மச்சி அப்போ நான் செம்ம பப்லியா இருப்பேனாம் அக்கா சொன்னாங்க" ஹரி பெருமைப்பட்டான்



“ஹேமா அக்காவும் அப்போ கொஞ்சம் குண்டாதான் இருந்திருக்காங்க" ராஜா கூரிய மறுநொடி போட்டோவை பிடுங்கிக் கொண்டான் ஹரி.



“போதும் நீ கமண்ட் சொன்னது. நான் என்ன மட்டும் தான் பார்க்கச்சொன்னேன்"



“உனக்கு கொஞ்சம் ஓவர் பொஸசிவ்டா" ராஜா கூரி முடிப்பதற்க்குள் சிறுவன் ஒருவன் ஓடி வந்து அவர்கள் அருகில் நின்றான்.



“ஹரி அண்ணா உங்கள அனுஸ்யா மிஸ் கூப்பிட்டாங்க" மூச்சு இறைக்க அறிவித்தான் சிறுவன்.



“மேம் எங்க இருக்காங்க பரத்?”



“ஸ்டாப் ரூம்ல்ல அண்ணா"





“சரி நான் போரேன்" என்று ஹரி கூரியதும் பரத் வந்த வழி ஓடி விட்டான்



“என்னதான் பையாலஜில நீ மார்க் கம்மினாலும் அவங்க பேவரட் ஸ்டுடண்ட் நீ தான் மச்சி. போ... போய்ட்டுவா... நான் என் க்லாஸ்க்கு போரேன்" சொல்லிவிட்டு ராஜா 11Bயை நோக்கி நடந்தான்.



“ஓக்கே மச்சி" ஹரி பதில் கூரி ஸ்டாப் ரூம் நோக்கி விரைந்தான்



******



“உனக்கு பையாலஜி டியூசனே தெவையில்லை போல பிரியா. நீ தான் க்லாஸ் பஸ்ட். இந்தா பேப்பர்" என்று நீட்டினான் ஹரி



“தாங்க்யூ ஹரி. பட் அம்மா கேட்க மாற்றாங்க கண்டிப்பா டியூசன் போக சொல்லராங்க"



“அப்போ ஹேமாக்கா வீட்டுக்கு வா. நான் அக்காட்ட பேசீட்டேன் ஓக்கே சொல்லீட்டாங்க"



“இல்ல அதுவும் கேட்டேன் வேண்டாம்னு சொலீட்டங்க. உங்க வீடேல்லாம் பெரிய வீடாம். உங்க பழக்க வழக்கம்லாம் வேர மாரி இருக்குமாம். சோ வேண்டாம் சொல்லீட்டாங்க" அவளின் முகத்தில் ஏமாற்றம் நிறைந்திருந்தது. ஹரியும் சற்று ஏமாந்துதான் போனான்.



“வேர மாரியா இருக்கு?” ஹரி சற்று புருவத்தை உயர்த்த



“அவங்க அப்படிதான் ஹரி யோசிப்பங்க. சோ விடு பாத்துக்கலாம்"



“இல்ல, ஸ்கூல்ல உன்ட சரியா பேசவே முடியரதில்லை அதான் நீ அங்க வந்தா நிறைய பேசலாம்னு நினைச்சேன்" இதைக்கேட்ட பிரியாவின் முகம் சிவந்தது, உதடு மலர்ந்தது.



“என்ன பேசனும் ஹரி" சிறிய வெட்க்கத்துடன் கேட்டாள்



-- அச்சோ உலரீட்டியே ஹரி -- தாமதமாக உணர்ந்த ஹரி சமாளித்தான்



“இல்ல நீங்கதான் க்லாஸ் பஸ்ட் அதான் டஉட்லாம் கேட்கலாம்னு சொன்னேன்" பொய் சொல்லும் போது பிரியா கண்களை ஹரியால் பார்க்க முடியவில்லை



அதை உணர்ந்து கொண்டது போல பிரியா நக்கலாக "ஓகோ... அத கேட்க்க தான் ஹேமா அக்கா இருக்காங்களே சார்" என்றாள். தன் அசட்டுத்தனம் வெளிப்பட்டதை ஹரி உணர்ந்து சிரித்தான். அதை பார்த்த பிரியாவும் சிரித்தாள்



“ஹரி சிரித்தது போதும் பேப்பர்லாம் டிஸ்ட்ரிபுயூட் பண்ணீட்டியா" என்று குரல் கேட்க்க திரும்பிப்பார்த்தான். அங்கே அனுஸ்யா மிஸ்.



“கொக்... கொடுத்துட்டேன் மேம்" உலரினான்



“தென் கோ டூ யுவர் ப்லேஸ்" என்றாள். ஹரி தன் இருக்கைக்கு சென்றான்



******



“என்னடா வெறும் 67 தான் வங்கி இருக்க?” ஹேமாவின் கேள்விக்கு ஹரி பதில் துலாவினான்



“எனக்கு BIOLOGY சரியா புரியலக்கா. அதான் நேத்தே உன்ட சொன்னன்ல?”



“ஹம்ம்ம் ஆமாம். அப்ப மத்த சப்ஜெக்ட்ல எப்படி புரிஞ்சுக்கிரா?”



“அந்த டீச்சர்ஸ்லாம் நிறையா எக்ஸாம்பில்ஸ் கொடுக்கராங்க. ஆனால் அனுஸ்யா மிஸ் அதேல்லாம் பண்றதில்லை அதான்"



“சரி விடு இனி நான் உனக்கு சொல்லித்தர்ரேன்"



“ஆமாம் ஹேமா இந்த சப்ஜேக்ட் மட்டும் நீ பாத்துக்கோ. மத்ததெல்லாம் அவனே படிச்சுப்பான்" கிட்ச்சனிலிருந்து வெளியே வந்த ஹரியின் அம்மா ஹேமாவிடம் கோரிக்கையை வைத்தாள்



“நான் பாத்துக்கறேன் ஆன்டி. கவலைப்படாதீங்க" என்றாள் ஹேமா



“சரிம்மா... நான் உங்க வீட்டுக்கு போய்ட்டு வந்துட்றேன்" என்று சொல்லிவிட்டு நகர



“என்ன ஆன்டி சீரியலா?” என சிரித்தாள் ஹேமா. ஹரியின் அம்மாவும் சிரித்தபடி ஆமாம் என்று தலையசைத்து சென்றாள்



“ஏன்டா நின்னுட்டே இருக்க இங்க வந்து என் பக்கத்துல உட்கார்" என்றாள் ஹேமா. ஹரியும் ஹேமா அருகில் சென்று அமர்ந்தான்.



“அப்பறம், அந்த போட்டோவ எல்லாத்துக்கிட்டையும் காட்டியாச்சா?” என்றாள் ஹேமா

“அதெல்லாம் காண்பிச்சுட்டேன்க்கா" என்றபடி போட்டோவை பேக்கில் இருந்து வெளியே எடுத்து மேலும் பேச்சைத் தொடர்ந்தான் ஹரி "ஆனா என்னை பார்த்தத விட உன்ன தான் ஓவரா சைட் அடிச்சாங்கக்கா"



“அடப்பாவிகளா இந்த வயசுலயே சைட் அடிக்கிரிங்களா?” ஹேமா வியக்க



“நாங்களும் அல்மோஸ்ட் மேஜர்க்கா" என்றான் ஹரி



“சைட் அடிக்ரதோட நிருத்திக்கங்கடா. லவ்வு கிவ்வுன்னு போய்டாதிங்க" ஹேமாவின் அறிவுரை ஹரியை சிறிது பதற வைத்தது. ஆனாலும் அதை அவன் காட்டிக்கொள்ளவில்லை.



“அழகான போட்டோக்கா. நான் உன் மடியில் செம்ம க்யூட். இந்த டய்ம்லாம் இனி திரும்பி வராதுல்லக்கா?” என்றான் ஏக்கத்துடன்



“ஏன்டா வராது நம்ம முடிவு பண்றதுதானே எல்லாமே"



“இருந்தாலும் இனி நான் உன் மடியில் உட்கார முடியுமா?” தான் எல்லை மீருவதை ஹரி உணர்ந்தான்.



-- நான் கேட்கரது தப்புதான். ஆனால், அக்கா உங்க கை பட்டப்போ எனக்குள்ள நடந்த மாற்றம் நைட் என்னத்தூங்க விடலக்கா. மறுபடி அது நடக்காதானு தோணுதுக்கா -- ஹரியின் எண்ணங்கள் அலைபாய ஆரம்பித்தது



“ஏன் நடக்காது. உனக்கு என் மடியில் உக்காரனுமா? அதுக்கு ஏன் தயங்கர. வா.. வந்து அக்கா மடீல உக்கார்" ஹேமாவின் பதில் ஹரிக்கு எல்லை இல்லா ஆனந்ததை தந்தது.



“அக்கா அது... தப்பில்லையா?" அவன் மனசாட்சி அவனைப் பேச வைத்தது



“டேய் என் மடீல உக்கார்ரதுல என்ன தப்பு? எழுந்திரு" ஆணையிட்டாள் ஹேமா. ஹரி உள்ளே சந்தோசத்தில் குதித்தாலும் வெளியே அதைக்காட்டிக் கொள்ளவில்லை. ஹேமாவின் உத்தரவின் படி எழுந்தான். தயங்கி தயங்கி எழுந்தவனை ஹேமா இழுத்து தன் மடியில் உக்கார வைத்தாள்.



ஹேமா இழுத்ததும் தன் நிலை தடுமாறிய ஹரி அவள் மடியில் ஐக்கியமானான். அவன் புட்டம் அவள் தொடைகளில் அலுந்த இன்பம் தலைக்கேரியது. அவனது அடித்தொடை ஹேமாவின் முன் தொடையய் கட்டிக்கொண்டது. அவன் கால்கள் ஹேமாவின் கால்கள் மீது உராய்ந்தது.



-- அக்காவின் தொடை எவ்வளவு சாப்டா இருக்கு. பயங்கரமா மூடு ஆகுதே-- ஹரியின் மனம் இன்பத்தில் திளைத்தது.



இந்த உணர்வு அவனை முழுமையாக ஆட்கொள்வதற்குள் ஹேமா தன் கைகளை அவன் வயிற்றின் இரு புறமும் விட்டு கோர்த்துக் கொண்டாள். அவனை பின் பக்கம் இழுத்தாள். அந்த அணைப்பு ஹரியின் முதுகை ஹேமாவின் மார்புகள் மீது தேய்த்தது. அவளுடைய இரு முலைகளும் ஹரியின் முதுகைக்கூச அவன் ஆணுறுப்பு விறைக்க ஆரம்பித்தது.



-- இது வேற பெருசாக ஆரம்பிச்சுடுச்சு. அக்கா கை வேற பக்கதுலயே இருக்கே. என்ன பண்றது -- ஹரி இன்பக் குழப்பத்தில் இருந்தான்.



“இப்ப ஹேப்பியா?” ஹரியை பின்னிருந்து அணைத்தபடி ஹேமா முன்னும் பின்னும் ஆடினாள். ஆடியபோது அவள் முலைக்காம்புகள் ஹரியின் முதுகை உரச அது அவனுக்குள் மின்சாரத்தை பாய்ச்சியது. அவள் தொடைகளும் ஹரியின் தொடைகளை முன்னும் பின்னும் உரசின. உடலின் மேல் பகுதியும் சூடேர கீழ் பகுதியும் சூடேர ஹரி இன்பத்தில் திளைத்து பதில் கூற மறந்தான்.



“டேய் உன்ன தான் கெட்கரேன்" என்ற படி ஹேமா தன் கைகளை ஹரியின் வயிற்றில் மேழும் கீழும் தேய்க்க அது ஒரு கனம் விம்மியிருந்த ஹரியின் பூலை தொட்டு சென்றது. ஹரியின் மீதம் இருந்த சுயநினைவும் காற்றில் கறைந்தது.



“ஹரி... பதில் சொல்லுடா... சந்தொசத்துல வாயடைச்சுடுச்சா என்ன?” ஹேமாவின் குரல் ஏதோ ஸ்லோமோசன் படத்தில் கேட்பது போல் மங்கி கேட்க்க அவன் மூலை சுதாரித்தது.



“செம்ம... செம்ம்ம்ம்ம... ஹேப்பிக்கா" சுதாரித்தாலும் உளரலை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.



“ஹா... ஹா... இது வரை யாரும் உண் ஹிப்ப டச் பண்ணது இல்லையா?” சிரித்தாள் ஹேமா



“இல்லைககா... அதுமில்லாம நீயும் கடைசியா என்ன தொட்டப்போ சின்ன பொண்ணு. பட் இப்போ பெரியா பெண்ணாகிட்ட. சோ நீ தொட்டா எனக்கு பதட்டம் அதிகம் ஆகிடுது" உண்மையை ஓரளவுக்கு உடைத்தான் ஹரி



“அது நேத்து நீ நெழிஞ்ச அப்போவே தெரிந்தது. ஹரி எனக்கு எத்தனை வயதானா என்ன? நான் எப்பவும் உனக்கு அதே ஹேமா தான். சோ கூச்சம்னு டிஸ்டன்ஸ் மெயின்டயின் பண்ணாத"



“டிரய் பண்ரேன்க்கா...” என்றான்



"அப்பவும் டிரை தானா?” சிரித்தாள் ஹேமா. ஹரியால் பதில் கூற முடியவில்லை.

















கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக