http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : ஒரு தாயின் பாசப்போராட்டம் - பகுதி - 3

பக்கங்கள்

திங்கள், 25 மே, 2020

ஒரு தாயின் பாசப்போராட்டம் - பகுதி - 3

அன்று இரவு fullஆ ஒரே குஜால் கனவாகவே வந்தது குமாருக்கு. அத்தை முத்தமிட்டது, அன்று ஒருநாள் அத்தை தன் குஞ்சை கையில் எடுத்து பார்த்தது என, ஒரே கச கச என்று கனவு வந்தது.

எந்திருச்சு பார்க்கும் போது தன் குஞ்சில் இருந்து ஒரு திரவம் வந்து ஜட்டியை நனைத்து இருந்தது.

அதனால் இதை சாக்காக வைத்து கொண்டு காலையிலேயே குளித்து முடித்து freshஆக இருந்தான். சரி என்று computerல் game விளையாடிக் கொண்டிருந்தான்.

அந்த நேரம் phone அடிக்க, பார்த்தால் மாமா பேசினார். தம்பி போய் அத்தைய கூப்பிடு என்று சொல்ல, அத்தையை தேடினான், அங்கே அவன் அத்தை சேலை கட்டாமல் வெரும் jacket and பாவாடை கட்டிக்கொண்டு சமைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

குமாருக்கு அவள் தொப்புளை பார்த்த உடனே ஏதோ ஒரு விதமான சந்தோசம் தனக்குள் பீரிட்டு கொண்டு இருப்பதை உணர்ந்தான்.

அத்தையை கூப்பிட, அவள் ஆசையாக அவனை பார்த்து என்ன குட்டி என்று கேட்டாள்.

குமார், அத்த மாமா phoneல , சரி இந்த noodlesஅ கிளறிட்டு இரு, வந்தர்ரேன் என்று சொல்லி phone எடுத்தாள். 

Phoneல் முத்து, அப்பா condition இன்னும் criticalஆ தான், இருக்கு, அதனால வர late ஆகும், நீங்க ரெண்டு பேரும் அங்கயே இருங்க, சரியா?

உனக்கு குமார பாத்துக்க எதுவும் தொந்தரவா..... பேசி முடிக்கும் முன்பே, அட அதெல்லாம் எந்த தொந்தரவும் இல்ல, அவன் உண்டு அவன் வேலையுண்டுன்னு இருக்கரான். என்று சொன்னாள் விஜயா.

சரி அப்ப நீயும் குமாருமே போய்ட்டு வந்துருங்க சரியா? எல்லாத்தையும் கேட்டதா சொல்லு சரியா என்று சொல்லி phoneஐ cut செய்தான் முத்து.

விஜயா பேசுவதை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்து கொண்டே இருந்தான் குமார். அவளின் அழகான, இடுப்பு, அவள் தொப்பையின் மடிப்பு என ரசித்துக் கொண்டிருந்தான்.



பேசி முடித்த பின், குமார் என்ன என்று விசாரிக்க, தாத்தாக்கு உடம்பு இன்னும் சரியாலையாம், அதனால வரதுக்கு late ஆகுமாம் என்று சொன்னாள்.

சரி குட்டி சீக்கரம் சாப்பிட்டு முடி, நாம இன்னைக்கு ஒரு கல்யாணதுக்கு போகணும், போய்ட்டு வரலாம்.

உடனே குமார், ஹய்யா ஜாலி என்று குதூகலமாக ready ஆனான். 


குமார் ஒரு நல்ல T-shirtம் Jeans pantம் போட்டுக் கொண்டான், விஜயாவோ ஒரு அருமையான Red colour பட்டு புடவையை கட்டிக்கொண்டாள்.

அந்த சேலை அவளுக்கு கச்சிதமாக suit ஆனது. குமார் அந்த சேலையில் தொப்புளை தேடினான், ஆனால் நன்றாக மேலே தூக்கி கட்டி இருந்தாள்.

குமார் lightஆக ஏமாற்றம் அடைந்தான்.


Driver carஓட்ட பின் seatல் விஜயாவும் குமாரும் உட்கார்ந்து இருந்தனர்.

அத்த யார் கல்யாணதுக்கு போறோம் என்று கேட்டான்.

விஜயா: அதுவா என் பழைய friendஓட பொண்ணுக்கு. Actualஆ நாம எல்லருமே போலான்னு தான் plan பண்ணி இருந்தேன் ஆனா அதுக்குள்ள தாத்தாவுக்கு இப்படி ஆயிடுச்சு

குமார்: இன்னும எத்தன தூரம் அத்த போகணும்?

விஜயா: இன்னும் ஒரு 3மணி நேரமாவது travel பண்ணனும். நீ வேணா பாரேன் உனக்கு அந்த இடம் ரொம்ப புடிக்கும், 

குமார்: அப்படி என்ன இடம் அத்த?

விஜயா: அது kerala border ஆச்சா, அதனால குளிர் காத்து, fullஆ தென்ன மரம், ரொம்ப அருமையான கிராம், பண்ணை வீடுலாம் இருக்கு.

குமார்: கற்பனை செய்துகொண்டே, ஆகா நினச்சாளே superஆ இருக்கு அத்த,

என்று ஆர்வ மிகுதியில் அவள் கண்ணத்தில் முத்தமிட்டான்.

விஜயா சிரித்துக்கொண்டே பொரு பொரு நீ பாக்கத் தான போறா என்று சொன்னாள்.

அந்த இடத்தை நெருங்க காதோரம் சில் என்ற காற்று அடிப்பது போல feel ஆனது.
அது ஒரு அழகிய கிராமம், விஜயாவுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது, இந்த காலத்துல போயி கிராமத்துல கல்யாணம் வச்சிரிக்காங்களே என்று.

இடம் வந்தது, பார்த்தால் வானமே தெரிய வில்லை, எல்லாம் தென்னந்தோப்பு தான்.

விஜயாவை பார்த்தவுடன் ஒரு நடுத்தர வயது பெண், வந்து அவள் இரு கைககளையும் பிடித்து கொண்டாள், அவள் வாய் முழுவதும் பல்லாக இருந்தது.
ஏன் முத்து, உங்க மாமனார், மாமியார் லாம் வரலியா? என்று கேக்க

அது பெரிய கதை நான் அப்பறம் சொல்ரன், நீ போயி மத்தவங்கள கவனி என்று அனுப்பி வைத்தாள் விஜயா.

விஜயாவும், குமாரும் ரெண்டு chairகளை எடுத்து க் கொண்டு கூட்டத்தில் இருந்து சற்று தள்ளி ஒரு சின்ன தென்னையின் நிழலில் உட்கார்ந்தனர்.

பார்த்தவர்கள் அனைவரும் இருவரையும் அம்மா, மகன் என்றே நினைத்திருந்தனர்.
குமாரும், விஜயாவும் உடகார்ந்த படியே இயற்க்கையை ரசித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

விஜயா: உனக்கு இடம் பிடுச்சிரிக்கா?

குமார்: அய்யோ chanceஏ இல்ல செம superஆ இரிக்கு என்றான். ச்ச எவ்வளவு அமைதியா இருக்குல அத்த, என சொன்னான்.

அதற்குள் அந்த பெண்மணி மீண்டும் ஒரு chairஓடு வந்தாள், ஆமா இந்த பையன் யாருடி விஜயா என்று கேக்க, அவன் என் நாத்தனார் பையன் என்று அறிமுக படுத்தினாள்,

அப்பறம் ஏன் அவர்கள் இருவர் மட்டும் வந்தனர் என்ற கதையையும் சொல்லி முடித்தாள். சரி ஒன்னு பண்ணுங்க கல்யாணம் சாயந்திரம் முடுஞ்சுரும், நீங்க ரெண்டு பேரும் எங்க கூடவே ரெண்டு நாள் தங்குங்க, அப்றம் எல்லாருமே சேர்ந்து போலாம், சரியா என்றாள்?

விஜயா தடுத்து இல்லடி இன்னைக்கு சாயந்தரமே நாங்க கிளம்புரோம் என்று சொல்ல, அவள் கேட்காமல் அன்பு தொல்லை செய்தாள், சரி என்று விஜயாவும் ஒத்துக்கொண்டாள்.

குமாரை பார்க்க அவன் ok என்று தலையாட்டினாள்.

கல்யாணம் நல்லா சிறப்பாக நடந்தது. நல்ல விருந்து என ஒரே அமர்க்களமாக இருந்தது. இரவிலும் அவர்கள் அதே இடத்தில் chair போட்டு பேசிக்கொண்டு இருந்தனர்.

விஜயாவிடம் இன்னைக்கு ஒரு night adjust பண்ணிக்கங்க நாளிக்கு நம்ம பண்ணை வீட்டிக்கு போய்ரலாம் என்று சொன்னாள்.

இடம் கிடைக்காததால், குமார் ஒரு Roomஇலும் விஜயா வேரொரு roomஇலும் படுக்க நேரிட்டது. எப்படியோ ஒரு night adjust செய்து கொண்டனர்.

காலையில் எல்லோரும் கிளம்ப குமார், விஜயாவை அவள் தோழி, அவள் பண்ணை வீட்டுக்கு அழைத்துச் சென்றாள். 

பண்ணை வீட்டுக்கு சென்ற உடன், அவள் தோழி, நான் சில ஏற்பாடு செய்ய வேண்டி இருக்கிறது ,அது வரைக்கும் இது உங்க வீடு மாதிரி சரியா? பிறகு வருகிறேன் என சொல்லிவிட்டு சென்றாள்.


அது ஒரு மிகப்பெரிய பண்ணைவீடு, வேலை ஆட்கள் மட்டும் ஒரு 30 பேர் இருந்தனர்.

அதில் மூவரை மட்டும் introduce பண்ணி வைத்தாள், ஒரு சின்ன பையன், ராசு, அப்பறம், அவன் அம்மா கனகா(ரொம்ப சின்ன வயசா இருந்தா), அவன் அப்பா ராமய்யா. ராமய்யா தான் அந்த இடத்துக்கு in charge மாதிரி. அவர்களும் அந்த பண்ணை வீட்டின் பக்கத்திலேயே உள்ள ஒரு குடிசையில் வாழ்ந்து கொண்டு இருந்தனர்.

ராமய்யா இளநீர் வெட்டிப்போட,
இருவரும் இளநீரிலயே குளித்தனர். பிறகு சாப்பாடு ஏற்பாடு செய்ய இருவரும் சாப்பிட்டனர், விஜயா முத்துக்கு phone பண்ணி விஷயத்தை சொன்னாள், முத்துவும் அதான் சரி, நீங்களும் ஒரு ரெண்டு மூணு நாள் அங்கயே தங்கிட்டு வாங்க, இங்க ஒன்னும் பிரச்சனை இல்ல என்று சொல்லி phoneஐ cut செய்தான்.

விஜயா: sorry டா குட்டி நேத்து ரொம்ப சிரமப் பட்டியா?

குமார்: பரவால்ல அத்த, அதெல்லாம் ஒரு பிரச்சனையே இல்ல, எப்படியோ இன்னைக்கு ஒரு நல்ல இடம் கிடைச்சிருக்குள

விஜயா: சரி வரியா அப்படியே தோப்ப சுத்தி பாத்துட்டு வரலாம்.

அங்கே அந்த மூவரும் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் ரொம்ப வெகுளியாக இருந்தனர், கனகா கூச்சப்பட்டுக்கொண்டு விஜயாவுடன் பேச வில்லை, ராசுக்கு ஊட்டி விட்டுக்கொண்டு இருந்தாள்.

ராமய்யாவிடம் அந்த இடத்தின் history எல்லாம் விசாரித்துக் கொண்டிருந்தனர். 

ராமய்யா: இது உங்க பையனா அம்மா?

விஜயா: இல்ல பா, இது என் நாத்தனார் பையன்.

ராமய்யா: பையன் ரொம்ப நல்ல பையனா இருக்காருமா!

விஜயா: ஆமாப்பா, அது உன் பையனும் பொண்டாட்டியா?

ராமய்யா: ஆமாங்க, அவ ரெண்டா தாரம், மூத்த தாரத்து பசங்க எல்லாம் வெளியூர்ல இருக்காங்க, அவளுக்கு 13 வயசா இருக்கும்போதே கல்யாணம் பண்ணிட்டேன் என தலையை சொரிந்தான்.

ஆச்சரியத்துடன் ஓஹோ அப்படியா!

சரிப்பா நான் போறன் என்று சொல்லி கிளம்பினாள்.
அம்மா நான் இங்க தான் இருப்பேன், ஏதாச்சும் உதவினா கேளுங்க என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினான்.

குமார், வெளியே சுத்திப் பாக்கலாம் என்று சொல்ல, விஜயாவும் சரிவா என்று கூட்டிப்போனாள்.

அப்படியே தென்னந்தோப்பு fullஆ சுத்திப் பார்த்தனர்,

கடைசியாக இருட்டும் சமயம் மெதுவாக நடந்து போயி pumpset பக்கம் போனார்கள் அங்கே ராசுவும், கனகாவும் tank தண்ணீரில் சிரித்துக்கொண்டு விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் கள்ளம் கபடம் இல்லாமல் விளையாடி கொண்டு இருப்பதை பார்க்கும் போது தானும் தன் அம்மா புவனாவும் விளையாடுவது ஞாபகத்துக்கு வந்தது குமாருக்கு.

விஜயாவும், குமாரும் அவர்கள் விளையாடுவதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். அப்படியே சுத்தி, முத்தி பார்த்து யாரும் இல்லை என்பதை முடிவு செய்து கொண்டு திடீரென்று கனகா தன் ஆடையை அவிழ்க ஆரம்பித்தாள். குமார் அதை கவனிக்க, விஜயா பார்க்கிராளா என பாக்க, அவள் சட்டென்று அதை கவனிக்காததுபோல் வெரும் phoneஐ காதில் வைத்து கொண்டு வேறொங்கோ பார்ப்பது போல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

அப்படியே ராசுவின் dressஐ யும் கழட்டினாள், இருவரும் அம்மணமாயினர்.
அந்த தொட்டியில் நீந்தி விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். குமாரும் விஜயாவும் ஆர்வமாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.
தொட்டியில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தவர்கள், திடீரென முத்தமிட ஆரம்பித்தனர். போக போக முத்தங்கள் ஒரு மாதிரியாக போக ஆரம்பித்தது.

விஜயாவிற்கு கை chillஎன ஆனது.

ராசு கொஞ்சம் கீழிறங்கி அவன் அம்மாவின் மார்பை சப்ப ஆரம்பித்தான்.
அவன் சப்ப சப்ப அவன் தலை முடியை கோதிக்கொண்டிருந்தாள் கனகா.
ரொம்ப mood ஆன கனகா, ராசுவை திட்டில் உட்கார சொன்னாள், அவன் உட்கார்ந்த உடன், லபக் என்று அவன் குஞ்சை நாய் biscuitஐ கவ்வுவது போல் கவ்வினாள்,

கொஞ்சம் அப்படியே வாயில் வைத்து சப்ப ஆரம்பித்தாள், ராசு அப்படியே அவள் தலையை தன் இரு கைகளாலும் இருக பிடித்து கொண்டான். அது அப்படியே பெருசானது. கொஞ்ச நேரம் சப்பிக்கொண்டே இருந்தாள், குமாருக்கு அதை பார்க்க பார்க்க தலையில் மின்னல் வெட்டியது. 

விஜயாவோ phoneல் மும்மறமாக இருந்தபடி act கொடுத்தாள். ராசு ஏதோ சொல்ல, கனகா டக் என்று signal கொடுக்க இருவரும் dressஐ எடுத்துக் கொண்டு pump set roomக்குள் ஓடினர், அங்கே போய் கதவை தாழ் போட்டுக் கொண்டனர்.

குமார் என்ன நடக்கிறது என பார்க்க முடியலயே என்ற ஆதங்கத்தில் இருக்க, விஜயா கடைசி வரை வெரும் phoneஐ காதில் வைத்து கொண்டே shock ஆனாலும் actingஐ maintain பண்ணிக்கொண்டிருந்தாள். அப்படியே குமாரை ஓரக் கண்ணால் பார்க்க, குமார் அதிர்சியில உறஞ்சி போயி காய்ச்சலே வருவது போல இருந்தான்.

ஒன்றும் தெரியாதவள் போல, விஜயா குமாரிடம், ஏன்டா குட்டி ஒண்ணுமே பேசாம வர?

இல்ல அத்த நீங்க phoneல busyஆ இருந்திங்க அதான் உங்கள disturb பண்ண வேண்டாம்னு..

ஓ அதுவா நானும் அப்ளே இருந்து உங்க மாமாக்கு phone பேச try பண்ணிட்டே இருக்கேன், lineஏ கிடைக்க மாட்டிது.

அவர்கள் போக போக, பின்னாடியே குளித்து முடித்து, ஈரத் துணியுடன் கனகாவும், ராசுவும் வந்தனர். விஜயா என்ன ரெண்டு பேரும் குளிச்சிங்களா?

ஆமாங் மா, தண்ணி வெது வெதுன்னு வந்துச்சுங்களா அதான், இவனையும் குளிப்பாட்டிட்டு நானும் குளிச்சிட்டு வரனுங், என்றால் அப்பாவியா கனகா.

விஜயா, மனதுக்குள், அடிப்பாவி இத்தன நேரம் என்ன ஆட்டம் போட்டிங்களோ

கனகா, ஏதாச்சும் உதவி வேணுங்களாமா?

இல்ல தேவைனா கூப்படுரேன்.

சரிங் என்று சொல்லி கிளம்ப
ராசு மெதுவாக புன்னகைத்தபடி அமைதியாக அவள் பின்னாடியே வீட்டுக்குள் சென்றான்.

குமாருக்கு அவன் பார்த்த காட்சி அவன் கண்ணை விட்டு மறையவே இல்லை, அதிர்ச்சியாகவும், ஒருவித கிளுகிளுப்பாகவும் இருந்தது.

எப்படி ஒரு அம்மாவும் மகனும் போயி இப்படி ஒருத்தர் ஒருத்தர் பண்ணிக்கராங்களே?

ஒரு கனம் அவனை அறியாமல், ராசுவை அவன் இடத்திலும், புவனாவை கனகா இடத்திலும் கற்பனை செய்து பார்த்தான், அப்படியே அவன் குஞ்சு பயங்கர temper ஆனது.

Lightஆக தேய்த்துவிட அவன் குஞ்சு, கஞ்சியை கொட்டோ கொட்டு என்று கொட்டி விட்டது. இதுபோல் இதற்கு முன் எப்பவுமே இப்படி ஒரு உச்சம் அடைந்தது இல்லை.

அவன் மனதில் புவனா மீதான ஏக்கம் அதிகமானது, அவளை எப்படியாவது பாரக்க வேண்டும் என்ற ஆவல் அதிகமானது. புவனாவை எத்தனயோ முறை அறை குறையாய் பார்த்து இருக்கிறான், அப்போதெல்லாம் இவன் மனம் இப்படி கிரங்கியது இல்லை.

ஒரு கனம் சிந்தித்து பார்த்தவன் தன் மனம் முழுவதும் தன் தாயின் ஞாபகம் மட்டுமே இருப்பதை உணர்ந்தான். இன்று அவன் கண்ட காட்சி அவன் தாயின் மீது அவன் வைத்துள்ள பார்வையை மாற்றியது.

புவனாவுக்கு இவன் கொடுத்த முத்தங்கள், குளிக்கும் போது அவள் செய்த சீண்டல்கள் இதை எல்லாம் நினைத்துக் கொண்டே இருந்தான். அன்று ஒருநாள்,remoteகாக ஏற்பட்ட சண்டையை நினைத்து பார்த்தவனுக்கு அவன் குஞ்சு மீண்டும் பெரியதாகியது. மூண்டும் குழுக்க திரும்பவும் கொட்டோ கொட்டு என்று கொட்டியது.

எனினும் அவன் தாய் மீது அவன் வைத்திருந்த ஆசை அடங்கவில்லை. இவன் இப்படி யோசித்து கொண்டிருக்க விஜயா tensionஆக phoneல் பேசிக்கொண்டு இருந்தாள். 

பேசி முடித்ததும், குமாரிடம், குட்டி உங்க மாமா தான் பேசுனாரு,தாத்தாக்கு ரொம்ப serious ஆமா, நம்மல உடனே கிளம்பி வர சொல்றாரு,

சரி அத்த ஆனா இப்ப ரொம்ப இருட்டிருச்சே? அத தான் நானும் சொன்னேன், அவரு driverஅ அனுப்பி வக்ரேனு சொல்லிடாரு.

அது மட்டும் இல்லாமா உங்கம்மா அப்பாவும் hospital வந்துட்டாங்களாம், 

இதைகேட்ட குமாருக்கு படு சந்தோசம், அவன் அம்மாவை ஒரு வாரம் கழுச்சு பாக்க போறான்,, உடனே சரிங்கத்த போலாம், என்றான், 

அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்க அதற்குள் driver வந்துவிட்டான், driver வந்தவுடன் இருவரும் pack பண்ணிட்டு வீட்டை பூட்டிவிட்டு வந்தனர், குமாரிடம் சாவியை கொடுத்து ராமய்யா வீட்டில் குடுக்க சொன்னாள் விஜயா.

குமார் செல்ல, வீடு உள் தாழ் இட்டு இருந்தது, கதவை ரொம்ப நேரம் தட்டிய பிறகு திறந்தது, கனகா கதவை திறக்க அவள் dress கலஞ்சு இருந்தது. அருகே ராமய்யா குடிபோதையில் கிடக்க, ராசு கைத்து கட்டிலில் போர்வையை முழுவதும் cover பண்ணி படுத்திருந்தான்,அவன் பக்கத்தில் ஒரு தலையனை இருந்தது. bedன் கீழே அவனது drawerம் ஜட்டியும் கிடந்தது.

தம்பி, என்று கனகா கூப்பிட சுயநினைவுக்கு வந்தான் குமார், அவளிடம் சாவியை கொடுத்து விட்டு carஐ நோக்கி வந்தான்.

என்ன பண்ணிட்டு இருந்திருப்பாங்க அப்படின்னு நெனச்சுகிட்டே வந்தான். Carல் ஏறிய வுடன், என்ன தான் தாத்தாக்கு உடம்பு seriousனாலும், அவன் அம்மாவை பார்க்க போகிறோம் என்ற எண்ணமே மேலோங்கி இருந்தது.
Timeஐ count பண்ணிக்கொண்டிருந்தான்.

விஜயா ச்ச என்ன இது தனியாக கிடைத்த அனைத்து chanceகளும் wasteஆக போனதை நினைத்து feel பண்ணிக்கொண்டிருந்தாள்.

Hospital ஐ நெருங்கினர், விஜயா ICUவை தேட, குமார் புவனாவை தேடினான். ICUவை சென்றடைந்தனர், அங்கே அழுத கோலமாக பாட்டியும், முத்துவும் இருக்க, வடிவேல் பக்கத்தில் நின்று கொண்டு இருந்தான், புவனா missing, அருகே வந்து
வடிவேலுக்கு மகனை பார்த்ததும் ரொம்ப சந்தோசம், அம்மா எங்கே என கேக்க, அம்மா bathroom போயிருக்கா, அங்க போய் பாரு, என்று வழி காட்டினான், 

Correctஆ bathroomக்கு வெளிய புவனாவுக்காக wait பண்ணிக்கொண்டிருந்தான், புவனா வந்தாள், 

புவனாவை கண்டவுடன் மனதுக்குள் ஒரு பேரின்பம் குமாருக்கு. அவளை பாத்த மாத்திரத்தில் அனைத்தையும் மறந்து, ஓடிப்போய் அவளை அனைத்து முத்த மழை பொழிந்தான்,

புவனாவும் அவனை இருக்கமாக மார்போடு அனைத்து முத்தமிட ஆரம்பித்தாள்,

இருவரும் பல வருடம் பிரிந்திருந்த காதலர்கள் போல பாசத்தை பொழிந்தனர்.

புவனா, குமாரின் கண்ணுக்கு புதிதாக தெரிய ஆரம்பித்தாள், முதன் முதலில் முத்தத்தின் ருசியை உணரந்திருந்தான், எச்சில் பட முத்தமிட்டான். இருவரும் கண்ணீர் மல்க முத்தமிட்டுக்கொண்டே இருந்தனர். புவனாவின் உதடு தவிற முகம், கழுத்து முழுவதும் குமாரின் எச்சில் முத்த தடங்களாய் இருந்தது.

அவன் கண்ட காட்சிகள் கண் முன்னே ஓட, முத்தத்தின் சத்தமும் வேகமும் அதிகரித்தது. இதை இருவர் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்!

அந்த இருவரில் ஒருவன் வடிவேலு, இன்னொருவன் சினிமா படங்களுக்கெல்லாம் finance பண்ணும் லால்சந்த் ஜெயின் என்னும் சேட்டு, வடிவேலு பாசக்கார மகன் என்று பெருமிதத்தோடு கண்ணில் நீர் வழிய பாக்க, இந்த சேட்டு பய்யன் வாயில் ஜொல்லு விட்டு கொண்டு ரசித்துக் கொண்டிருந்தான்.

அந்த சேட்டு பையல பத்தி பிறகு பார்ப்போம்.

வடிவேலு முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்த தன் மனைவியையும் மகனையும் stop பண்ணினான்.
சுயநினைவுக்கு வந்து பார்த்தவர்கள் இருவர் கண்ணிலும் கண்ணீர், வடிவேலு கண்ணிலும் கண்ணீர், நம்ம குடும்பம் ஒரு பாசக்கார குடும்பம் என்று சொல்ல, மூவரும் கட்டிக்கொண்டு அழுதனர்.

புவனாவை திட்டினான் வடிவேலு, அடிக் கழுதை, இவ்ளோ அன்ப வச்சிட்டு எதுக்குடி உன் அண்ணன் கேட்டான்னு அனுப்பி வச்ச, இப்ப பாரு குழந்தை எவ்ளோ ஏங்கிப் போயிருக்காண்ணு?
என்று சொல்ல, ஆமாங்க அதான் நான் செஞ்ச தப்பு என்று மீண்டும் அவனை மார்போடு அனைத்துக் கொண்டாள்.

இனிமே என் தங்கத்தை எக்காரணத்துக்கும் பிரிய மாட்டேன், என்று சொல்லி இன்னும் இருக்கினாள்.
குமார் அப்படியே முதன் முதலில் அவள் உடல் வாசனையை உணர்ந்தான். அவளது அக்குள் மணம், இவனை என்னமோ செய்தது.

தனது மூக்கை முழுவதுமாக உள்ளே செலுத்தி நுகர்ந்தான். அதற்குள் ICU வர, normal ஆனார்கள்.

அதற்குள் பாட்டி புவனாவை கட்டிப் பிடுத்து, அழுவாத புவனா, கடவுள் இருக்காரு, உங்கப்பாவுக்கு ஒண்ணும் ஆகாது என்று தேற்றினாள்.

குமார் புவனாவை விட்டு சிரிது கூட நகுரவே இல்லை, அவளை ஒட்டிக்கொண்டே இருந்தான். எல்லோரும் ஒரே feelingல் இருந்தார்கள். யாரும் ஒருவருக் கொருவர் சரியாக கூட பேசிக்கொள்ளவில்லை.


புவனாவை தனியாக கூட்டிக்கொண்டு வந்தான் குமார், அங்கே visitor's அறையில் இருவரும் உட்கார்ந்தனர், குமார் புவனாவிடம் ஏம்மா என்ன பிரச்சன, ஏன் இத்தன நாளா வரல.
அட அது பெரிய பிரச்சன டா தங்கம், அத பத்தி எதுக்கு பேசிட்டு என சொல்லி முடிக்கும் முன்பே, இதழுக்கு பக்கத்தில் முத்தம் இட்டான் குமார்.

புவனாக்கு, ஆசையாக, என்னடா தங்கம் அம்மாவை ரொம்ப miss பண்ணியா, ஆமாம்மா என சொல்லி மீண்டும் முத்தமிட்டான்.

அவன் முத்தத்தை ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள். அந்த roomல் ஓரமாக இருவர் உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தனர், அவர்கள் இவர்களை பார்க்க வில்லை.

குமாருக்கு இது வசதியாக போக, kiss பண்ணிட்டே இருந்தான், புவனாக்கும் மனதுக்குள் சந்தோசமாக இருந்தது, தன் மகன் தன் மீது இவ்வளவு பாசம் வைத்து இருக்கிறானே என்று.

புவனாவும் இடையிடையே அவனுக்கு முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்,

குமார்: அம்மா இந்த ஒரு வாரத்துல நீ மாரிட்ட மா.

புவனா: அப்படி என்ன மாற்றத்த பாத்த?

குமார்: கொஞ்சம் இளச்சுட்ட

புவனா: பின்ன உன்ன பாக்காத ஏக்கம் தான்.

குமார் மீண்டும் நெருங்கி sorry sorry, என அவள் கண்கள் , மூக்கு , கண்ணம் என 10 முத்தம் கொடுத்தான்.

குமார்: ஆனா ஒன்னு என் கண்ணுக்கு நீ ரொம்ப அழகா தெரியற தெரியுமா?

அப்படியா?

புவனா: உங்கம்மா எப்பவுமே அழகு தான்டா, என்று சொல்ல

மீண்டும் முத்தமிட்டான் குமார்.

அப்படியே பேசிக்கொண்டு கல்மிஷம் செய்து கொண்டிருக்க மணி போனதே தெரிய வில்லை. 

சாயந்திரம் 6மணி ஆனது. Nurseவந்து யாராச்சும் ரெண்டு பேர் மட்டும் patient கூட இருங்க, மத்தவங்க எல்லாரும் கிளம்புங்க என்று strictஆக சொல்லி விட்டாள்.

முத்து உடனே, புவனா நீங்க எல்லோரும் போயி நம்ம வீட்ல இருங்க, காலைல வாங்க, நானுன், விஜயாவும் இங்க இருக்கறோம், 

புவனா தடுத்து இல்லல நீயும் கிளம்பு நானும், அம்மாவும் மட்டும் இருக்கறோம் என்று சொல்ல, முத்து, அம்மா தூங்கி ரொம்ப நாள் ஆச்சு, இப்படியே விட்டா அப்பறம் அவங்க உடம்பு கெட்டு போயிடும்.

அவங்களுக்கு நல்ல சாப்பாடு செஞ்சு கொடுத்து தூங்க வைத்து நாளைக்கு கூட்டிட்டு வா, என்று சொன்னான்.
அவன் சொல்வது நியாயமாக பட்டதால், call taxi பிடித்து புவனா, குமார், வடிவேல், பாட்டி என எல்லோரும் கிளம்பினர்.

குமாருக்கு மனதுக்குள் ஒரே சந்தோசம், ஹையா ஜாலி, இத்தன் நாள் கழுச்சு திரும்பவும் அம்மா கூட படுத்து தூங்கப் போறோம் என, அதை நினைக்கும் போதே அவனுக்கு குஞ்சு ஏதோ செய்தது.

போகும் போதே நல்ல இளம் ஆட்டுக்கறியாக ஒரு இரண்டு கிலோ வாங்கிச் சென்றனர்.
வீட்டுக்கு சென்றவுடன் புவனா சமையலில் busy ஆனாள், கறியை குழம்பு சூப்பு, சுக்கா என வைத்து விட்டாள். நால்வரும் நல்லா சாப்பிட்டனர்.

வாடிய பாட்டிக்கு கொஞ்சம் தெம்பு வந்தது. சரி புவனா நான் போய் தூங்கரேன், காலைல சீக்கரம் எந்திரிக்கனும்ல என்று சொல்லி படுக்க சென்றாள். அத்தனை room உள்ள வீடு, வடிவேல் தனக்கு ஏத்தது போல, மொட்டை மாடி roomஐ choose பண்ணி சுக்காவை side dishஆக வைத்துக் கொண்டே foreign சரக்கை ருசித்துக்கொண்டிருந்தான்.

புவனா fullஆ பாத்திரம் விளக்கி, வீட்டை கூட்டி, ரொம்ப tired ஆகி விட்டாள், அப்பறம் குமார் அழைக்க, அங்கே போனால் ஆச்சரியம், குமார் கட்டிலை அவனே தட்டிப் போட்டு புவனாவுக்காக wait பண்ணிக்கொண்டிருந்தான்.

புவனா வந்தவுடன் பின்புறமாக இருந்து இருக்க கட்டிக் கொண்டு, வா படுத்துக்கலாம் என சொன்னான்,

இருடா தங்கம் dress மாத்திட்டு வரன் என்று சொல்லி, bathroomக்குள் போனாள்,

குமார் நினைத்தான் ச்ச, இதே நம்ம வீடா இருந்தா இன்நேரம் நம்ம முன்னாடியே dress மாத்திருப்பாங்க,

ச்ச இந்த வசதி வந்து எவ்வளவு இடைவெளிய ஏற்படுத்துது என்று புலம்பிக் கொண்டிருந்தான்.

அதற்குள் புவனா ஒரு மெல்லிய nightieஐ மாற்றிக் கொண்டு வந்தாள். குமார் போர்வைய போத்தி bedல் படுத்துக் கொண்டே புவனாக்காக இடம் விட்டு ஒரு எதிர் பார்போடு காத்துக் கொண்டிருந்தான்.

Bedல் புவனாவுக்காக இடம் விட்டு படுத்து காத்துக் கொண்டிருந்தான் குமார், புவனா எப்பவும் போல உள்ள போட்டு இருக்கற எல்லாத்தையும் அவுத்துட்டு, வெரும் nightie மட்டும் போட்டுட்டு வந்து அவன் விட்டுருந்த இடத்தில் படுத்தாள்.

குமாருக்கு ஒரே குதூகலமாக இருந்தது அவள் போட்டிருந்த டிரஸ் இல் அப்பட்டமாக அவளது உள் அழகுகள் அப்படியே தெரிந்தது , முதன் முதலாக தன் வாழ்கையில் அவன் தாயை அனு அணுவாய் ரசித்துக் கொண்டுருந்தான்.

புவனா குமாருடைய பார்வை மாறியிருப்பதை கூட அறியாதவளாய் இருந்தாள், இன்னும் தன் மகன் தன் மேல் பாசத்தை அதிகமாக பொழிவதாக அவள் எண்ணினாள். 

அவள் அருகே படுக்க, தன் usual position ஆன அவள் மார்புகள் நடுவே முகத்தை வைத்து படுத்தான். கொஞ்சம் குளிராக இருக்க, புவனாவும் அப்படியே அவனை இறுக்கமாக கட்டிக்கொண்டாள், குமார் அப்படியே அவளது மார்பு கலசங்களை பக்கத்தில் ரசித்து கொண்டிருந்தான் . கொஞ்ச நேரத்திலேயே புவனா உறங்கி போனாள்



அப்படியே மெதுவாக தன் மூக்கை வைத்து அவள் மார்பில் அழுத்தினான். 

குமாருக்கு புவனா ஒரு sound sleeper என்று தெரியும். அதை பயன் படுத்தி கொண்டு,

அப்படியே தன் மூக்கில் அவள் மார்புகளில் கோலம் போட்டான், கொஞ்ச நேரத்தில் அவள் மார்பு காம்புகள், இவன் செய்த சித்து வேலையினால் dress ல் கூடாரம் போட்டது, அது அழுந்துவதை உணர்ந்தான் .

தைரியத்தை வரவழைத்து கொண்டு அப்படியே மெதுவாக தன் உதடுகளால் அந்த மொட்டுக்கு அப்படியே முத்தம் கொடுத்தான், 

இன்னும் கொஞ்சம் தைரியத்தை வரவழைத்து கொண்டு அப்படியே நாக்கால் மெதுவாக நக்கிக் பார்த்தான், அவன் நக்கியத்தில் nightie ஏ ஈரம் ஆனது, 

அப்படியே நக்கி நக்கி கிட்டத்தட்ட dress இல்லாமல் வெறும் மார்பை நக்குவது போல் feel ஆனது , அவன் எச்சிலில் இன்னும் நனைய அப்டியேப துணி அவள் மார்போடு அப்படியே ஒட்டிக்கொண்டது இதை பயன் படுத்தி அப்படியே ஒரு குழந்தை பால் குடிப்பது போல் மெதுவாக சப்ப ஆரம்பித்தான் .


அப்படியே சப்பிக் கொண்டிருந்தவன், அதன் சுகத்தில் அப்படியே உறங்கிவிட்டான், காலையில் இவன் எந்திருச்சு பார்கும் போது அதற்க்கு முன்பே புவனா எழுந்து இருந்தால், இவனுக்கு ஒரே குழப்பமாக இருந்தது 
நம்ம அம்மா காம்புல இருந்த வாயை எடுத்துடமா , இல்ல அப்படியே சப்பிய படியே படுத்துட்டு இருந்தமான்னு ஒரே குழப்பமாக இருந்தது 


யோசித்து கொண்டு இருந்த குமாரை அந்த பக்கமாக வந்த புவனா நெற்றியில் முத்தம் இட்டு சீக்கரம் எந்துருச்சு பல்ல விலக்கிட்டு குளிடா தங்கம் தாத்தாவை பாக்க போணும்ல அப்படின்னு சொன்னாள், 

புவனா அவனிடம் எதார்த்தமாக பேசியதுக்கு அப்புறம் தான் இவனுக்கு உயிரே வந்தது , அப்பா நம்ம அம்மாவுக்கு night நடந்ததெல்லாம் தெரில, 

நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டுட்டு, குளிக்க போனான், அம்மா நான் குளிக்க போரன் வந்து என்னை குளிக்க வை, என்று சொல்ல, 



தங்கம் அம்மா kitchen ல busy ஆ இருக்கேன் , பாட்டிய குளிக்க வைக்க சொல்லட்டா என்று சொல்ல , குமார் உடனே இல்லல்ல வேணாம் நானே குளிச்சிக்கிறேன் என்று ஒரு ஏமாற்றத்தோடு சொன்னான்.


அனைவரும் சாப்பிட்டு ready ஆகினர் , கால்டாக்சி correct ஆக வர அனைவரும் புறப்பட்டு சென்றனர் hospital க்கு , 

அங்கே ICU சென்று பார்த்தனர் , முத்துவும் விஜயாவும், அப்போ தான் canteen இல் சாப்பிட்டு முடித்து வெளியே வந்தனர்.

இவர்கள் வந்து தாத்தா வின் உடல் நிலையை பற்றி விசாரித்தனர், 

முத்து வருத்தத்துடனே இன்னும் எந்த முன்னேற்றமும் இல்லைனு டாக்டர் சொல்லிட்டாரு அப்படினு ஒரே feeling ஒடு சொன்னான் 


புவனாவும் வடிவேலும் முத்துவுக்கு ஆறுதல் கூறினர், விஜயாவை கிட்டத்தட்ட மறந்தே விட்டான் நம்ம குமார், விஜயா அவனை ஆசையாக பார்க்க அவன் புவனாவை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான், விஜயாவுக்கு அவன் பார்வை புரிந்து இருந்தது.

மனசுக்குள் அந்த ராசுவையும், கனகாவையும் திட்டி தீர்த்தாள்.அந்த கருமங்களால தான் இவன் இப்டி ஆயிட்டான்னு. 

குமாரு என்னடா அத்தையை கண்டுக்கவே மாற்ற ? அப்டிலாம் இல்லங்க அத்த என்று நழுவவே பார்த்தான்


சரி என்று அவனை அவன் போக்கிலே விட்டாள், விஜயா


குமாருக்கு ஒரே கடுப்பாக இருந்தது என்னடா இந்த தாத்தா வேற இப்படி வந்து படுத்துட்டு கஷ்டம் கொடுக்கரரா , என் sem leave லாம் இப்டி waste ஆ போவுதே. என்று .

புவனா ரொம்ப busyஆக அங்கே இங்கே என்று hospital இல் உலாத்தி கொண்டிருந்தாள்.
அப்படி இப்படி சாப்பிட்டு முடித்து, டைம் போக night ஆனது , 

புவனா பெருந்தன்மையுடன் முத்துவை மண்டைய கழுவி வீட்டுக்கு அனுப்பி வைத்தால், நானும் என் புருஷனும் இங்க இருந்து இன்னிக்கு அப்பாவை பாத்துக்கரம் நீங்க அண்ணி இன்னிக்கு வீட்டுக்கு போங்க என்று சொன்னாள் ,

குமாரை எவ்வளவோ வற்புறுத்தியும் அவன் அம்மா அப்பாவுடனே தங்கிக் கொள்வதாக சொன்னான் , அனால் hospital rules ரெண்டு பேரு மட்டும் தான் allowed அதுனால எப்படியோ பேசி, அம்மாவும் நானும் மட்டும் இங்கயே இருந்து தாத்தாவை பாத்துக்கரம் அப்படினு சொல்லிட்டான் குமாரு, சரின்னு வடிவேலும் கிளம்பினான், 


Patients ஐ பார்க்க வருபவர்களுக்கு தனி room அப்டின்னு எதுவும் இல்லை, சும்மா visitors room தான் அங்கேயே பலர் அப்டியே ரெண்டு chair களையும் ஒட்டி போட்டுட்டு படுத்து தூங்கிட்டு இருந்தாங்க.


அதுக்குள்ள தாத்தாவ சாதா room க்கு shift செய்து விட்டார்கள், அபாய கட்டடத்த தாண்டிட்டாரு அதுனால அப்படின்னு சொல்ல, அந்த room படுகிறதுக்கு கொஞ்சம் வசதியாக இருந்தது, 

தாத்தா கட்டலில் trips போட்டு படுக்க, தரையில் மட்டும் ஒரு hospital துணியை விரித்து புவனா படுக்க அவள் மடியில் குமார் படுத்து கொண்டான்,

இதை பார்த்த ஒரு night shift nurse பாவப்பட்டு, பேசாம இந்த roomல படுத்துக்கங்க என்று சொல்ல, அந்த roomல ஒரு சிறிய கட்டில் மட்டுமே இருந்துச்சு, 

குமாருக்கு ரொம்ப சந்தோசம் ஏன்னா அது ஒருவர் மட்டுமே படுக்க ஏதுவான கட்டில், பக்கத்தில் படுப்பாள் என்று எதிர் பார்த்த குமாருக்கு ஏமாற்றம் , 

புவனா கீழே படுக்க தயாரானாள் , குமார் அம்மா ஏன் கீழ படுக்கற, அப்பறம் உன் inners லாம் கலட்டுலயே என்று கேள்வி கேட்க?

இல்லடா தங்கம் யாராச்சும் வந்து பாத்தா சங்கடம போயிரும், இதென்னா நம்ம வீடா என்று அவள் திருப்பி கேள்வி கேட்டாள்.

இதை கேட்ட குமாரின் மூஞ்சி வாடி போனது, தான் போட்டு வைத்திருந்த எல்லா planம் flop ஆனது, பக்கத்துல அம்மாவ வச்சிக்கிட்டு ஒன்னும் பண்ண முடியலே அப்டின்னு வருத்தம், மனசுக்குள் இந்த தாத்தா நால தான் எல்லா அப்டின்னு திட்டிட்டே படுத்து தூங்கினான்.

காலை ஆனது, அதற்குள் முத்துவும், விஜயாவும், வந்தனர் , doctor களிடம் விசாரிக்க, தாத்தா வுக்கு இப்பொழுது உடல் நிலையில் கொஞ்சம் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டு விட்டதாகவும் அவரை நீங்க வீட்லயே வெச்சு பாத்துக்கலாம் என்றும் டாக்டர் ஆலோசனை கூறினார் .

இதை கேட்டு அனைவருக்கும் மகிழ்ச்சி , பாட்டி ரொம்ப சந்தோசப்பட்டாள், 

நான் வேணும்னா ஒரு nurse ஐ உங்க வீட்டுக்கு அனுப்பி வைக்கிறேன் என்றும் டாக்டர் கூறினார், முத்து வுக்கும் அது தான் செரி என பட்டது.

முத்து புவனாவுக்கு நன்றி கூறினான், நீ வந்த னால தான் புவனா ரொம்ப உதவியா இருந்துச்சு இல்லனா நாங்க மட்டும் தனியா அல்லாடி இருப்போம்.

அய்யோ என்ன னா நன்றி எல்லாம் சொல்ற, இது என் கடமை இல்லியா?

சரி ன்ன நாங்க கெளம்பரம் அப்படின்னு சொல்ல பதறிய படி , ஏன் புவனா?
ஆமானா நீ அப்பாவுக்கு serious னு சொன்ன உடனே அப்படியே வேலைய விட்டுட்டு வந்துட்டன் இப்போ போகணும் னா என்று சொல்ல, முத்து எவ்ளோ செல்லுயும் புவனா கேட்பதாக இல்லை,

சரி குமாரை விட்டிட்டு தான போர?

புவனா அண்ணா நீ அவங்கிட்டயே கேளு,அவன் சரின்னு சென்னான்னா இங்கயே இருக்கட்டும் அப்படின்னு சொன்னான், 

சரி என்று குமாரிடம்,குமார் உங்க அம்மாவும் அப்பாவும் ஊருக்கு கெளம்புராங்க, நீ இங்கயே இருக்கரையா?

இல்ல மாமா, நானும் அவங்க கூடவே போயிட்டு சீக்கிரம் வந்தர்றேன் அப்படின்னு சொல்லி சமாலுச்சுட்டான்,

அவன் வற்புறுத்தி பார்த்தும் கேக்கவில்லை,

முத்துவும் வருத்தம் இருந்தாலும், அவர்களை இன்முகத்தொடு வழி அனுப்பி வைத்தான்,

குமாருக்கு ரொம்ப ரொம்ப சந்தோசம், ச்ச, எத்தன நாளுக்கு அப்பறம் வீட்டுக்கு போக போறம் என்று.

புவனா வுக்கும் தன் மகன் தன் கூட இருப்பது நினைச்சு ரொம்ப சந்தோச பட்டாள், காரில் போகும் போதே அவளை இருக்கமாக கட்டிக் கொண்டான்.

எப்படியோ ஒரு வழியாக வீட்டுக்கு வந்தார்கள் , வீடு தான் சொர்க்கம் அப்டின்னு புவனா சொல்ல, அதுதான் உண்மை என குமாருக்கு பட்டது,


வீட்டுக்கு வந்த கொஞ்ச நேரத்துலயே , phone வர, புவனா tension ஆக ஷூட்டிங் க்கு கிளம்ப ஆரம்பித்தாள்,

அம்மா எண்ணமா நீ இப்படி பண்ற, இப்ப தான வந்தோம் அதுக்குள்ளே திரும்பவும் என்ன தனியா விட்டுட்டு கெளம்பர,

இப்படின்னு தெரிஞ்சிருந்தா நான் அங்கேயே இருந்திருப்பன்ல , அப்படின்னு அழுகிற மாதிரி பேசினான், குமார்.


அவன் வருத்த படுவதை பார்த்து புவனா வுக்கு ரொம்ப கஷ்டமாக போனது,

அப்பறம் அவனை தேத்தினால், என்னடா பண்றது தங்கம் agreement வேற போட்டு கொடுத்துட்டேன், அது மட்டும் இல்லாம, ரெண்டு நாள் சொல்லாம leave போட்டுட்டு அப்பாவை பாக்க போயிட்டேன், இப்போ மட்டும் நான் போலன என்மேல ஏதாச்சும் action எடுத்துருவானுக, 

ஏதோ director நமக்கு தெருஞ்சவர்ங்கரா
தால adjust பண்ணிக்கராரு.


அப்படம் எனக்கு ரொம்ப முகஎகியம்டா தங்கம், அம்மா உன்ன எந்தளவுக்கு நேசிக்கிறனோ, அதே அளவு இந்த தொழில நான் நேசிக்கரன், புருஞ்சுக்கடா என்று sentiment ஆக பேச, குமாறால் மறுக்க முடிய வில்லை.


ஆமா இப்டியே ஏதாச்சு பேசி என்ன off பண்ணிர்ர போ, என்று கோவமாக அவன் room க்குள் போனான்,


வடிவேலை கூப்பிட, அவன் குடி போதையில் இருந்தான், புவனா வருத்தமா என்னங்க இப்படி மக்கர் பண்றீங்க என நொந்து கொண்டாள் ,


ச்ச எல்லாம் இன்னிக்கி நாசமா போச்சு, பேசாம குமாரை கூப்பிட்டுக்கலாமா, என்று யோசித்து, ச்ச வேண்டாம் என்று முடிவு எடுத்தாள்.


உள்ளே போய் யோசித்து பார்த்த குமார், பேசாம நம்மலேஅம்மா கூட போன என்ன, என்று முடிவு எடுத்தான், 

புவனா சோகமாக உக்காந்து இருக்க, அம்மா என்று கூப்பிட்டான், 

புவனா சொல்லுடா என்ன, நான் வேணா இன்னிக்கு உன் கூட வரட்டா, என்று கேட்டதும், புவனா க்கு ரொம்ப சந்தோசம், ஓடி போய் அவனை கட்டி பிடித்து கன்னத்தில் முத்த மழை பொழிந்தாள்,


ரொம்ப thanks டா என் தங்கம் என்று கொஞ்சினால், நீ வேணா ஒன்னு பண்ணு என்ன விட்டுட்டு நீ திரும்பவும் இங்க வந்துரு, அப்பறம் நான் phone பண்றேன், அதுக்கப்பரம் வா, என்று சொன்னாள்


அதெல்லாம் எனக்கு எந்த பிரச்னையும் இல்ல, நான் உன் கூடவே இருந்து, கடைசி வரை முடுச்சுட்டு உன்ன கூட்டிட்டு வரேன், என்று சொல்ல, புவனா மீண்டும் முத்த மிட்டாள்.


குமாருக்கு ரொம்ப சந்தோசம், சரி என்று கிளம்பினர், 

அங்கே போனதும் shooting spotஐ சுத்தி பாத்துக் கொண்டிருந்தான் குமார், இது புதுசாக இருந்தது, அங்கே புவனா அவ friends எல்லாருக்கும் குமாரை introduce பண்ணி வைத்தாள்,

முக்கியமா directorக்கு introduce பண்ணி வைத்தாள், 

தம்பி நான் தான் உங்கம்மாவ ,cinemaக்கு கூட்டிட்டு வந்தேன் தெரியுமா என்று தற் பெருமை அடித்துக் கொண்டான்.

அப்பறம் பேசிவிட்டு, சரி தம்பி நான் வரேன், என்று director சொல்லி கிளம்ப,

சரி தங்கம் அங்கயே இரு என்று சொல்லி ஒரு இடத்தில் wait பண்ண சொல்லிவிட்டு புவனாவும் வேலைய பார்க்க சென்றாள்.


அப்ப தான் சேட்டு பையன் entry ஆனான், அவன் யாரென்று பார்த்தால் வயசு 52, எல்லா படங்களுக்கும் finance பண்ணும் பைனான்சியர் என்பது தெரிந்தது,


புவனா அவன் கண்களில் பட, அவனுக்கு அடி வயிறு ஒருமாதிரி ஆனது.

அப்டியே அந்த படத்தின் director ஐ பிடித்து அவள், யார் என்று விசாரிக்க, அவள் பெயர் புவனா சாதாரண junior artist என்பதும் புரிந்தது.


ஏன் சேட்டு கேக்கற என்ற கேள்விக்கு, அவங்கள எனக்கு முன்னாடியே தெரியும் அப்படின்னு பதில் சொன்னான்.


வெளியே குமாரை பார்த்ததும், அவன் hospitalல் கண்ட முத்து காட்சியை அப்படியே தன் mind இல் ஓடவூட்டு பார்த்து சிலிர்த்து போனான்,

அப்படியே கொஞ்ச நேரம் யோசித்து தனக்கு தானே கை தட்டி சிறித்து கொண்டு, அந்த இடத்தை விட்டு கிளம்பினான்.


இவன் சிரிப்பது பார்த்து கொண்டு இருந்த director, ஹேய் சேட்டு நீ உன் மனசுல என்ன நெனச்சு இருக்கரன்னு எனக்கு புரிந்து ஆனா புவனா நீ நெனைக்கற மாதிரி பொம்பள இல்ல, அவ ஒரு நெருப்பு மாதிரி, ஞாபகம் வச்சுக்க, என்று மிரட்டும் தொனியில் சொன்னான்.


சேட்டு சிறித்து கொண்டே, என் மனசுல என்ன இருக்குதுன்னு யாருக்கிமே புரியாது, என்று புதிராக சொன்னான்

என் கணக்கே வேற, அவ மேல லாம் எனக்கு துளி கூட ஆசை இல்லே

எனக்கு ஏற்கனேவே ஒரு idea இருக்கு, இப்போ அத நான் எப்டி செய்ய போறான்னு தான் ஒரே புதிரா இருக்குனு, சொல்லிக்கொண்டே அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்தான்.


ஹேய் பகவான் நான் நெனைக்கரத மட்டும் நடத்தி குடு, என்று வானத்தை பார்த்து சொன்னான்

Director க்கு எதுவும் விளங்கவில்லை, தலையை சொரிந்து கொண்டே அந்த இடத்தில இருந்து நகர்ந்தான்

' < /span>







கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக