http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : மாலதி டீச்சர் - பகுதி - 14

பக்கங்கள்

திங்கள், 20 ஜூலை, 2020

மாலதி டீச்சர் - பகுதி - 14

அந்த ஸ்வீட் இல்ல மாலதி.'
'அப்புறம்?' (கையை விடுவித்துக் கொண்டு மீண்டும் உட்கார்ந்தாள்.)
நான் திரும்பி ஹாலை நோட்டமிட்டு அவர்கள் இருவரும் வரமாட்டார்கள் என்பதை உறுதி செய்து கொண்டு மாலதியிடம் திரும்பினேன். அவளின் சிவந்த உதடுகளைக் கண்ட என் தயக்கம் உடைந்தது. ஆட்காட்டி விரலால் திரட்சியான கீழுதட்டைத் தொட்டேன்.
'இந்த ஸ்வீட்தான் வேணும்.' (கிசுகிசுப்பான குரலில் சொன்னேன்.)




லேசான அதிர்ச்சியுடன் மாலதி சட்டென்று எழுந்தாள். என்னைப் பார்க்காமல் விறுவிறுவென்று வாஷ் பேசின் சென்று கைகழுவிவிட்டு மீண்டும் என்னைக் கடந்து ஹாலில் சென்று மகள்களின் அருகில் சோபாவில் அமர்ந்து கொண்டாள்.
எனக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை. எழுந்து ஹாலுக்கு வந்து சேரில் உட்கார்ந்தேன். அவள் என்னைப் பார்க்காமல் வெறுமனே டிவியைப் பார்த்தபடி இருந்தாள். சில நிமிடங்கள் நானும் பேசாமல் அமைதியாய் இருந்து விட்டு எழுந்தேன்.
'சரி நேரமாச்சு. நான் கௌம்பறேன் ஆர்த்தி.'
'ஓகே அங்கிள்.'
'பை கவுசி.'
'ஓகே பை அங்கிள்.'
(மாலதியைப் பார்த்து) 'வரேன்ன்.'
'ம்ம்' (என் பக்கம் திரும்பாமலே சொன்னாள்.)
நான் அதற்கு மேல் எதுவும் சொல்லாமல் வெளியேறினேன். பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்யும் முன்பு அவளுக்கு மெசேஜ் அனுப்பினேன்.
'சாரி மாலதி.'
வீட்டுக்குப் போய் உடை மாற்றிவிட்டுப் படுத்தேன். அவளிடமிருந்து பதில் எதுவும் வரவில்லை. தூக்கமே வராமல் புரண்டு புரண்டு படுத்தேன். அடுத்த நாள் காலையில் அவளுக்கு போன் செய்தேன். எடுக்கவில்லை. மீண்டும் முயற்சித்தேன். பதில் இல்லை.
அதன் பின்னர் நான்கைந்து நாட்கள் அவளிடமிருந்து போன், மெசேஜ் ஒன்றும் வரவில்லை. எனக்கு தவிப்பாயிருந்தது. அவள் போன் பண்ண மாட்டாளா என்று எதிர்பார்த்து ஏங்கினேன்.
அவளைப் நேரில் பார்த்து மன்னிப்பு கேட்கலாம் என்று வழக்கம் போல் சிந்துவுடன் பள்ளிக்குச் சென்றேன். அவளை வகுப்புக்கு அனுப்பி விட்டு பைக் அருகில் காத்திருந்தேன். அவளைக் காணவில்லை. சிறிது நேரத்தில் சுதா மட்டும் ஒரு மாணவியுடன் வந்தாள். என்னைப் பார்த்ததும் புன்னகைத்து நின்றாள். உடனிருந்த மாணவியை அனுப்பி விட்டு ‘ஹலோ’ என்றாள்.


'ஹலோ மிஸ்.'
'எப்படி இருக்கீங்க?'
'ம்ம். நல்லா இருக்கேன். சிந்துவ விடலாம்னு வந்தேன்.'
'ஓகோ.'
மாலதி பற்றி கேட்க தயக்கமாயிருந்தது. அவளாகவே ஏதாவது சொல்ல மாட்டாளா என்று எதிர்பார்த்து நின்றேன்.
'ஓகே சிவா. கிளாசுக்கு நேரமாச்சு. நான் வரேன்.'
'ம்ம். ஓகே மேடம். அவங்க வரலையா?'
(லேசான சிரிப்புடன்) 'யாரு?'
'உங்க பிரன்ட் மாலதி மிஸ்.'

'ஏன்? அவங்க உங்களுக்கு பிரன்ட் இல்லையா?'
'ஓகே ஓகே.. எனக்கும் பிரன்ட்தான். சொல்லுங்க சுதா..'
'இன்னக்கி ஒரு விசேச வீடு இருக்குன்னு ஹாஃப் டே லீவ் போட்டிருக்கா. ஆப்டர் நூன்தான் வருவா.'
'ம்ம்'
'என்ன ஆச்சு சிவா? ஒரு மாதிரி டல்லாயிருக்கீங்க?'
'ஒன்னுமில்லயே.'
'ம்ம்.. மாலதி மிஸ்சும் நாலஞ்சு நாளா டல்லாத்தான் இருந்தாங்க. எனி ப்ராப்ளம்?'
எனக்கு என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை.
'தெரியலையே மிஸ். நான் போன் பண்ணினாலும் அவங்க எடுக்கல.'
'ம்ம்.'
(சிறிது தயக்கத்துக்குப் பின்னர்) 'கேக்குறேன்னு தப்பா எடுத்துக்காதீங்க. உங்களுக்குள்ள ஏதாவது ப்ராப்ளமா?'
(நான் தயங்கியபடி அவளைப் பார்த்தேன்.) 'அதெல்லாம் ஒன்னுமில்லையே.. ஏன்?'
'இல்ல. அடிக்கடி என்கிட்ட உங்களைப் பத்தி பேசிட்டே இருப்பாங்க.. இப்ப கொஞ்சநாளா பேசுறதில்ல. அதான் கேட்டேன்.'
(லேசான அதிர்ச்சியுடன்) 'என்னைப் பத்தியா? என்ன பேசுவாங்க?'
'அதெல்லாம் சொன்னா இப்போ நேரம் பத்தாது. அவ்வளவு சொல்வாங்க.. பயப்படாதீங்க. நல்ல விதமாத்தான் சொல்லுவாங்க.' (சிரித்தாள்.)
'ஓ.. ஓகே.'
'ஓகே சிவா. நான் கௌம்பறேன்.'
'ஓகே சுதா மிஸ்.'
'ஹலோ.. நான் என்ன உங்களுக்கும் மிஸ்ஸா? வெறும் சுதா மட்டும் போதும்.'
'ஓகே சுதா. நானும் கௌம்பறேன்.'
'ம்ம். பை.' (சொல்லிவிட்டு திரும்பியவளை அழைத்தேன்.)
'ஹலோ ஒரு நிமிசம்.'
'என்ன சிவா?'
'ஒரு ஹெல்ப் பண்ண முடியுமா?'
'ம்ம் சொல்லுங்க.'
'மாலதி நான் போன் பண்ணினா எடுக்க மாட்டேங்குறாங்க?'
'சோ.?'
'உங்களுக்கு போன் பண்ணினா அவங்க கிட்ட குடுக்க முடியுமா?'
'நோ சிவா. அப்படி பண்ணி அவங்க என்மேல கோபப்பட்டா என்ன செய்றது?'
'அப்படி கோபப்பட்டா, பழிய என்மேல போட்டுடுங்க. நான்தான் போர்ஸ் பண்ணி உங்க நம்பர் வாங்கி போன் பண்ணினதா'
(யோசித்தபடி தயங்கினாள்.) 'ம்ம்.. சரி உங்களுக்காக பண்றேன்.'
'ஓ தேங்ஸ் சுதா.'
அவளிடம் நம்பர் வாங்கிக் கொண்டு கிளம்பினேன்.

மாலையில் பள்ளி விடும் நேரம் பார்தது சரியாக சுதாவின் எண்ணுக்கு போன் செய்தேன்.
'ஹலோ'
'ஹலோ சுதா. நான்தான் சிவா பேசுறேன். மாலதி இருக்காங்களா?'
'இல்ல பேக் எடுக்க ஸ்டாப் ரூம் போயிருக்காங்க.'
'ம்ம். நான் வந்துட்டு போனத சொன்னீங்களா?'
'ம்ம். சொன்னேன்.'
'என்ன சொன்னாங்க?'
'ஓகோன்னு மட்டும் சொன்னாங்க. உங்க மேல ஏதோ கோபமா இருக்காங்கனு மட்டும் நல்லா தெரியுது.'
'ம்ம்.'
'உங்க கிட்ட ஒன்னு கேக்கலாமா?'
'ம்ம்'
'காலைல நீங்க ஸ்கூலுக்கு வந்தது அவங்கள பாக்கத்தானே?'
'இல்ல சுதா. சிந்துவ ஸ்கூல்ல விடுறதுக்காகத்தான் வந்தேன்.'
'இதை நான் நம்பணுமாக்கும்?'
'நெசமாத்தான்.'
'சரி சரி. மாலதி வராங்க. அவங்க கிட்ட குடுக்குறேன்.'
'ம்ம்'
(சில நொடிகளுக்குப் பின் மாலதியின் இனிப்பான குரல் ஒலித்தது.)

'ஹலோ.'
'ஹலோ மேடம். நான் சிவா பேசுறேன்.'
'ம்ம். என்ன?'
'சுதா பக்கத்துல இருக்காங்களா?'
'இல்ல. முன்னால போயிட்டா. ஏன்?'
'ஒன்னுமில்ல. உங்க கிட்ட மனம் விட்டு பேசனும்.'
'என்ன பேசனும். சீக்கிரம் சொல்லு. எனக்கு நேரமில்ல.'
'ஓ அவ்வளவு கோபமா என் மேல?'
'உன் மேல நான் ஏன் கோபப்படனும்?'
'ஓகே. ஓகே. முதல்ல நான் ஒன்னு சொல்லனும்'
'என்ன?'
'சாரி சாரி சாரி'
'ம்ம்.'
'மன்னிச்சுடுங்க மாலதி மேடம்.'
'..........'
'உங்க கூட பேசாம என்னால இருக்க முடியல. ப்ளீஸ். பேசுங்க'
'ஒன்னும் வேணாம். கொஞ்சம் பேசினாத்தான் நீ எங்கெங்கயோ போறியே'
'ப்ளீஸ்ஸ். என்னைப் புரிஞ்சுக்கோங்க. நான் அப்படி பேசினது தப்புதான். ஆனா உங்களுக்கே தெரியும். என் மனசுல தோணுறத எனக்கு மறைக்கத் தெரியாது. அதான் பட்டுனு சொல்லிட்டேன்.'
'அதுக்காக அப்படி சொல்வாங்களா?'
'என்ன பண்றது? உங்கள அந்த சேலைல பார்த்ததும் என்னால என்னை கன்ட்ரோல் பண்ண முடியல.'
'வாட்? அந்த சேலைக்கு என்ன?'
'இல்ல்ல.. அந்த சேலைல உங்களைப் பார்த்ததும் எனக்கு ‘அன்னைக்கி’ ஞாபகம் வந்திடுச்சு. அதான்.'


'ஒன்னும் வேணாம். கொஞ்சம் பேசினாத்தான் நீ எங்கெங்கயோ போறியே'
'ப்ளீஸ்ஸ். என்னைப் புரிஞ்சுக்கோங்க. நான் அப்படி பேசினது தப்புதான். ஆனா உங்களுக்கே தெரியும். என் மனசுல தோணுறத எனக்கு மறைக்கத் தெரியாது. அதான் பட்டுனு சொல்லிட்டேன்.'
'அதுக்காக அப்படி சொல்வாங்களா?'
'என்ன பண்றது? உங்கள அந்த சேலைல பார்த்ததும் என்னால என்னை கன்ட்ரோல் பண்ண முடியல.'
'வாட்? அந்த சேலைக்கு என்ன?'
'இல்ல்ல.. அந்த சேலைல உங்களைப் பார்த்ததும் எனக்கு ‘அன்னைக்கி’ ஞாபகம் வந்திடுச்சு. அதான்.'



'ம்ம். போதும் போதும். ஏதோ உனக்குப் பிடிச்ச சேலைன்னுதான் கட்டினேன் பாரு. எனக்கு அது தேவைதான்.'
'ஓகே. அதான் மன்னிப்பு கேட்டேனே. இன்னுமா கோபம் குறையல.'
'குறையுறதா? கொஞ்சம் குறைஞ்சுதான் இருந்திச்சு. ஆனா இப்போ ரொம்ப ஏறிடுச்சு?'
'ஏன்?'
'உன்னை யாரு சுதா கிட்ட பேசச் சொன்னது? பேசினது மட்டுமில்லாம நம்பர் எல்லாம் வாங்கிட்டு போயிருக்க.'
'இல்ல மாலதி.. உங்க நம்பருக்கு போட்டா எடுக்க மாட்டேங்குறீங்க. அதான் அவங்க கிட்ட நம்பர் வாங்கி பேசுறேன். இல்லேனா அவங்க நம்பர் எனக்கெதுக்கு?'
'ம்ம். இனிமே என் நம்பருக்கே பேசு. அவ நம்பர ஒழுங்கா டெலிட் பண்ணு.'
'ஓகே ஓகே. கோபம் போயிடுச்சா?'
'முழுசா போகல. உன்னை நேர்ல பார்த்து நாலு அறை விட்டாத்தான் போகும்.'
'ஹாஹாஹா..'
'சிரிக்காத பொறுக்..' (வார்த்தையை முடிக்காமல் நிறுத்தினாள்.) 'சிரிக்காத சிவா..'
'ம்ம். சரி சரி. நான் அப்பறம் பேசுறேன். வெச்சிடவா?'
'இரு. அவ வர்றா. ஒரு தேங்ஸ் சொல்லிடு. ரொம்ப வழிஞ்ச.. பிச்சிடுவேன்.'
'ம்ம் ஓகே மை டார்லிங்.'
'என்ன்னது.?'
'ஓ சாரி சாரி.. டங் ஸ்லிப்பாயிடுச்சு. சாரி'
'ம்ம்.. நீ ஒரு மாதிரியாத்தான் இருக்க.. உன்கிட்ட அப்புறம் பேசிக்கிறேன். இரு. அவ கிட்ட குடுக்குறேன்.'
'ம்ம்'
'ஹலோ.'
'ஹலோ சுதா. தேங்க்ஸ் பார் யுவர் ஹெல்ப்.'
'இட்ஸ் ஓகே சிவா. நார்மல் ஆயாச்சா?'
'ம்ம். அப்படித்தான் நெனக்கிறேன்.'
'நைஸ்.'
'ஓகே சுதா. நான் வெச்சிடுறேன். பை.'
'ஓகே பை.'
நீண்ட நாள் தவிப்பு அடங்கியது எனக்கு உற்சாகத்தைக் கொடுத்தது. சரியாக அரை மணி நேரம் கழித்து மாலதியிடமிருந்து போன் வந்தது.

'ஹாய் மாலதி'
'ம்ம்..'
'நல்லா இருக்கீங்களா?'
'ம்ம் இருக்கேன்.'
'இன்னும் கோபம் போகலையா?'
'ஆமா நீ பண்ற காரியத்துக்கு கோபம் வராம என்ன செய்யுமாம்?'
'அதான் சாரி கேட்டேன்ல. அப்புறம் என்ன?'
'ம்ம்'
'மாலதி'
'என்ன?'
'வீட்டுக்கு வந்துட்டீங்களா?'
'இப்பதான் வந்தேன். வந்ததும் உனக்கு போன் பண்ணி திட்டனும்னுதான் கால் பண்ணேன்.'
'சரி திட்டுங்க'
'பொறுக்கி.. பன்னாட.. ராஸ்கல்..'
'ம்ம்ம்'
'என்ன ம்ம்ம்? கொழுப்பா?'
'ஏன் இவ்வளவு கோபம் மாலதிக்கு?'
'எதுக்கு சுதா கிட்ட வழியுற?'
'ஏய்ய்.. நான் எங்க வழிஞ்சேன். உங்க கூட பேசனும்னுதான் அவங்ககிட்ட நம்பர் வாங்கி பேசினேன்.'
'ஆமாமா.. உன்னைப் பத்தி தெரியாதாக்கும்? ஒழுங்கா இரு.. இல்லேனா கொன்னுடுவேன்.'

'சரி சரி.. கோபப்படாதீங்க மேடம்'
'ம்ம்'
'மாலதி'
'சொல்லு'
'நாம ரெண்டு பேரும் பேசி நாலஞ்சு நாளாச்சு'
'ம்ம். அதுக்கென்ன?'
'என்னை நெனச்சீங்களா?'
'உன்னை நான் எதுக்கு நெனக்கனும்?'
'நெனக்கலையா?'
'இல்ல'
'நெசமா?'
'நெசமாத்தான்'
'சத்தியமா?'
'சும்மா இருக்க மாட்டியா?'
'சொல்லுங்க மாலதி'
'என்னத்த சொல்லனும்?'
'என்னை நெனச்சீங்களா இல்லையா?'
'போ சொல்ல மாட்டேன்'
'சொல்லுங்க ப்ளீஸ்'
'போ சிவா.. நெனக்க கூடாதுனுதான் நெனக்கிறேன். ஆனா உன் நெனப்புதான் திரும்ப திரும்ப வந்து தொலைக்குது. இதுக்கு மேல என்ன எதுவும் சொல்ல வெக்காத.'
'ம்ம்..'
'சிவாõ'
'என்ன?'
'.........'
'என்ன சொல்லுங்க'
'ஒன்னுமில்ல'
'சொல்லுங்க மேடம்'
'என்னை நெனச்சியா?'
'இதென்ன கேள்வி மாலதி. எனக்கு எப்ப பார்த்தாலும் உங்க நெனப்புதான்'
'ம்ம்..'
அதன் பிறகு என்ன பேசுவதென்று தெரியாமல் சில நொடிகள் மவுனமாயிருந்தோம். அந்த மவுனத்தை அவள்தான் உடைத்தாள்.
'சிவாõ..'
'சொல்லுங்க மாலதி'
'வீட்டுக்கு வர முடியுமா?'
'இப்பவா?'
'ம்ம்'
'என்ன திடீர்னு?'
'உன்னைப் பாக்கனும் போல இருக்கு.'

மாலதி வீட்டின் முன் வண்டியை நிறுத்தி விட்டு கதவைத் தட்டினேன். மணி ஆறைத் தொட்டிருந்தது. அவள்தான் கதவைத் திறந்தாள். மெலிதாகப் புன்னகைத்து வரவேற்று சோபாவில் உட்கார வைத்தாள்.
உள்ளே சென்று காபி போட்டு கொண்டு வந்தாள். நைட்டி மாற்றாமல் பள்ளிக்கு அணிந்து சென்ற சேலையிலேயே இருந்தாள். முகத்தில் லேசான வாட்டம் தெரிந்தது.
லேசான இடைவெளியுடன் என் அருகில் அமர்ந்தாள்.
'என்ன மாலதி? பிள்ளைங்க யாரையும் காணோம்?'
'இன்னைக்கு ஒரு விசேச வீடு சிவா. அவளுகளுக்கு லீவு போட்டு அங்க கூட்டிட்டு போயிருந்தேன். எனக்கு ஹாப் டே தான் லவ் போட்டிருந்தேன். அங்கருந்து அப்படியே நான் ஸ்கூலுக்குப் போயிட்டேன். இவளுக ரெண்டு பேரையும் என் நாத்தனார் அவங்க வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போயிருக்காங்க. சாயங்காலம் வந்து விடுறேன்னு சொன்னாங்க.'
'ம்ம்ம்'
'நீங்க என் டல்லாயிருக்கீங்க.'
'அதெல்லாம் ஒன்னுமில்லயே.'
'ஹலோ.. உங்களப் பத்தி எனக்கு தெரியாதா? நான் பார்த்ததுமே கண்டு பிடிச்சிடுவேன்.'
'ம்ம்'
'சொல்லுங்க'
'ஒன்னுமில்ல. காலைல அவருக்கும் எனக்கும் சின்ன ப்ராப்ளம்.'
'ஓகோ.. என்னாச்சு?'
'இந்த விசேசத்துக்காக லீவு போடச் சொன்னேன். முதல்ல சரின்னு சொன்னவர் நேத்து லீவு கெடக்கலன்னு சொல்லிட்டார். நேத்திலருந்தே அவர் கூட பேசல. இன்னைக்கு காலைல கூட பெர்மிசனாவது போடுங்கனு சொன்னேன். முடியாதுன்னு கோபமா சொல்லிட்டுப் போயிட்டார்.' (குரல் உடைந்து கண் கலங்கினாள்.)
'சரி மாலதி. அவருக்கு ஆபீஸ்ல வொர்க் ஜாஸ்தியாயிருக்கும். இதைப் போயி பெரிசா எடுத்துக்கலாமா? கூல் டவுன்.'
'ம்ம்ம்' (குனிந்து கொண்டு கண்களில் வழிந்த கண்ணீரைத் துடைத்தாள்.)
(எனக்கு சங்கடமாயிருந்தது.) 'மாலதி.. கூல் டவுன் ப்ளீஸ். அவரோட சிச்சுவேசன் என்னவோ? நீங்கதான் அதைப் புரிஞ்சுக்கனும். அழாதீங்க.'
(அவள் பட்டென்று நிமிர்ந்து கோபத்துடன் பார்த்தாள். கண்களில் மீண்டும் நீர் வழிந்தது.) 'ஆமா.. நான்தான் எல்லாத்தையும் புரிஞ்சுக்கணும். என்னை யாரும் புரிஞ்சுக்காதீங்க.'
என்னைப் பார்க்காமல் முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டாள். எனக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை. சேலைத் தலைப்பால் முகத்தை துடைத்தபடி விம்மினாள். விம்மும் போது குலுங்கிய வலது பக்க மார்பகத்தை என்னால் பார்க்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

ஆறுதலாய் அவளை நெருங்கி உட்கார்ந்து வலது கையைப் பிடித்தேன். அவள் என்னைப் பார்க்காமல் கண்ணை துடைத்தாள். நான் அவளின் வலது கைவிரல்களை என் இடது கை விரல்களுடன் கோர்த்தேன்.
'மாலதி. ப்ளீஸ் டேக் இட் ஈசி. இதெல்லாம் சின்ன ப்ராப்ளம்தானே. இன்னைக்கி அவர் வந்ததுமே சரியாயிடும். ப்ளீஸ் ரிலாக்ஸ் டியர்.'
நான் பேசியது அவளுக்கு பெரிய ஆறுதலைத் தந்திருக்க வேண்டும். குனிந்தபடி அமைதியாயிருந்தவள் மெதுவாய் என் தோளில் சாய்ந்து கொண்டாள். அவள் கையிலிருந்து என் இடது கையை விலக்கி வலது கையால் பிடித்து கொண்டு இடது கையை அவளின் இடது தோளில் வைத்து ஆதரவாய்ப் பிடித்துக் கொண்டேன்.
அவள் இன்னும் அழுதபடி இருந்தாள். அவளுக்கும் கணவருக்கும் நிகழ்ந்த ஊடலின் அளவு அவளின் அழுகையில் தெரிந்தது. அவளை ஆறுதல் படுத்துவதற்காக தோளில் இருந்த என் கையை அழுத்தினேன். லேசான விம்மலுடன் அவளுடைய கையைப் பிடித்திருந்த என் கையை அவள் அழுத்தமாய் கோர்த்துப் பிடித்தாள்.
சேலையினூடாக அவளின் மார்புப் பிளவு விம்மியபடி லேசாகத் தெரிந்தது. என் பேண்டினுள் உண்டான ரசாயன மாற்றம் என் மூச்சுக் காற்றை சூடாக்கியது. அவளின் கூந்தலில் முத்தமிட்டு தோளிலிருந்த என் கையை கீழிறக்கி இடுப்பில் வைத்தேன். அவள் நிமிரவில்லை. கண்ணில் வழிந்த கண்ணீரை என் சட்டையில் முகம் புதைத்து துடைத்தாள். பின்னர் என் கையை இடுப்பிலிருந்து விலக்கி கோர்த்துக் கொண்டு நிமிர்ந்து என்னைப் பார்த்தாள்.
நான் அவளைப் புன்முறுவலுடன் பார்த்தபடி என் கையை விடுவிக்க முயன்றேன். அவள் கண்கலங்கியபடி தடுத்தாள்.
'வேணாம் சிவா.'
நான் ஒன்றும் பேசவில்லை. அவளையே உற்றுப் பார்த்தேன். அவள் பார்வை தடுமாறியது. லேசாக குனிந்து கொண்டாள்.
'ஏன் சிவா அப்படி பாக்குற?'
'சும்மாதான் பாக்குறேன்.'
'ம்ம்'
'மாலதி..'
'சொல்லுப்பா' (நிமிர்ந்தாள்.)
அவள் நிமிர்ந்ததும் தாமதிக்காமல் சட்டென்று குனிந்து அவள் உதட்டை என் உதடுகளால் கவ்வினேன்.

ஏய்ய்ம்ம்.. அவ்வ்ம்ம்ம்ம்ம்...'
பெரிதான எதிர்ப்பு ஏதும் இன்றி உதடுகளை சுவைக்க விட்டாள். சில நொடிகளில் அவளும் மெதுவாய் நாக்கை நீட்டி என் நாக்கை கடித்து உறிஞ்சி இழுத்து தன் வாய்க்குள் புதைத்தாள்.
சில நிமிடங்கள் நீடித்த அந்த ஆழமான முத்தம் அவளின் கண்ணீர்த் துளி என் உதட்டில் பட்டு நின்றது. நான் உதடுகளை விடுவித்து அவளைப் பார்த்தேன். அவள் கண்கள் கலங்கியிருந்தன. ஆனாலும் உதடுகள் துடித்தன. கண்ணை மூடிக் கொண்டே முனகினாள்.
'ப்ளீஸ்ஸ் சிவாõ.. டோன்ட் ஸ்டாப். ஐ நீட் இட்.' (கண்ணில் மேலும் இரண்டு துளிகள் வழிந்து கன்னத்தை நனைத்தன. அவள் இடுப்பை எக்கி என் உதட்டை தன் உதட்டால் தடவினாள்.)
நான் மீண்டும் அந்த சிவந்த மென்மையான உதடுகளைக் கவ்வி பற்களால் கடித்து இழுத்து அவள் வாயில் ஊறியிருந்த எச்சிலை உறிஞ்சி சுவைத்தேன். அவள் என் கழுத்தை வளைத்திருந்தாள். நிதானமாக என் உதடுகளை சப்பி உறிஞ்சினாள். அந்த முத்தம் அவளுக்கு பெரிய ஆறுதலைக் கொடுத்திருக்க வேண்டும். தன்னை மறந்து என்னை சுவைத்தாள்.
நான் மெதுவாய் என் உதட்டை விடுவித்து அவளின் கன்னங்களில் நாக்கால் தடவினேன். கண்ணீரில் நனைந்து காய்ந்திருந்த அவளின் கன்னங்கள் லேசாய் உப்புக்கரித்தன. அந்த சுவை எனக்குப் பிடித்திருந்தது. மேலும் ஆசையுடன் கன்னங்களை நக்கினேன். அவள் கண்ணை மூடிக் கொண்டு சிலிர்த்துப் போயிருந்தாள். கன்னத்தின் மென் சதைகளை மெதுவாய் கடித்து பின்னர் சற்று அழுத்தமாய் கடித்தேன்.
என் பற்தடங்கள் பட்டு உண்டான புள்ளிகளைச் சுற்றி என் நாக்கின் ஈரத்தால் அவளின் கன்னங்களில் கோலமிட்டேன். அவள் முழுதாய் சொக்கிப் போயிருந்தாள்.

பின்னர் நுனி நாக்கால் மெதுவாய் அவளின் முகமெங்கும் வருடினேன். அவள் உதட்டோரப் புன்முறுவலுடன் கூச்சத்தில் நெளிந்து சிணுங்கினாள்.
'ம்ம்ஹ்ஹ்க்க்க்.. சும்ம்மா இரு சிவாõ..'
நான் மீண்டும் என் நுனி நாக்கின் வருடலைத் தொடர்ந்தேன். மேலும் சிணுங்கினாள்.
'ம்ம்ஹ்.. ஏய்ய்.. சும்ம்மா இரு.. கூசுதுடாõ பொறுக்கி..'
நான் நிறுத்திவிட்டு பிடரிப் பகுதியில் அவளின் கூந்தலைக் கொத்தாகப் பிடித்து இறுக்கி தலையை நிமிர்த்தினேன். அவள் கண்களைத் திறந்து பார்த்தாள். பின்னர் முனகலான கெஞ்சும் குரலில் சொன்னாள்.
'ப்ளீஸ்ஸ் கிஸ் மீ..'
நான் ஒன்றும் சொல்லாமல் அவளுடைய உதடுகளையே பார்த்தேன். அவள் மேலும் கிறக்கத்துடன் முனகினாள்.
'ப்ளீஸ் டார்லிங்.. ஈட் மை லிப்ஸ்.'
கண்களை மூடிக் கொண்டு என் உதடுகளை எதிர்பார்த்து சில நொடிகள் காத்திருந்தாள். நான் இன்னும் அவளையே பார்த்தபடி இருந்தேன். கண்களைத் திறந்து என்னைப் புரியாமல் பார்த்தாள்.
முகத்தில் நுனிநாக்கால் வருடியதால் என் வாயில் அதிகமாய் சுரந்த எச்சிலால் நனைந்த என் நாக்கை அவளை நோக்கி நீட்டினேன். நனைந்த என் நாக்கிலிருந்து வழிந்து ஒழுகிய ஒரு துளி நீர் அவளின் உதட்டில் விழுந்தது.
லேசான புன்முறுவலுடன் அந்தத் துளியை வரவேற்ற அவளின் உதடுகளைப் பிரித்து வெளியே வந்த நாக்கு அந்தத் துளியை வாய்க்குள் கடத்திச் சென்று மறைந்தது.
என் உடல் சிலிர்த்தது. நான் இன்னும் ஈரமான நாக்கை நீட்டியபடியே இருந்தேன். அவள் மெதுவாய் தலையை உயர்த்தி என் நாக்கை தன் உதடுகளுக்குள் இழுத்து தன் நாக்கினால் தடவி என் எச்சிலை உறிஞ்சி இழுத்து பருகினாள். எனக்குள் உணர்ச்சிகள் பற்றி எரிந்தன. மீண்டும் அவளுடைய உதடுகளை என் வாயினால் முடிந்த வரை அகலமாய் விரித்து நாக்கை உள்ளே செலுத்தினேன்.
அவளுடைய பற்களுடன் என் பற்கள் உரசும் சத்தம் எனக்குத் தெளிவாய் கேட்டது. இருவரின் நாக்குகளும் சரசமாடும் பாம்புகளைப் போல் ஒன்றுடன் ஒன்று பின்னிப் பிணைந்து வெறித்தனமாய் உறவாடின.
நீண்ட நாட்களுக்குப் பின் அவளுடைய உதடுகள் அதை முணுமுணுத்தன.
'சிவாõ.... ஐ லவ் யூ..'




அதற்கு மேல் எனக்குப் பொறுமையில்லை. முந்தானை விலகி முக்கால் வாசி வெளியே தெரிந்த மாலதியின் வலது முலையை ஒரு கையால் பற்றினேன். அவள் லேசான அதிர்ச்சியுடன் என் கையைப் பிடித்தாள்.
'சிவாõõ.. வேணாம்ம்..'
'ம்ம்ம்'
பிளவுசுக்குள் திமிறிக் கொண்டிருந்த அவளின் முலையை மெதுவாய் கசக்கத் தொடங்கினேன். அவள் நெளிந்தாள். லேசான கிறக்கத்துடன் முனகினாள்.
'ப்ளீஸ்ஸ்.. விடு.. ம்ம்ம்ம்ஆஆ..'
'மால்லு....'
'ம்ம்ம்ஹாõõ.. சிவாõ'
'ம்ம்ம்..' (நான் அழுத்தத்தைக் கூட்டி அவளின் செழிப்பை பிசைந்தேன்.)
அவள் என் கையை இறுக்கிப் பிடித்து விலக்க முயன்று தடுத்தாள். ஆனால் என் கை அவளின் பேச்சை கேட்கும் நிலையில் இல்லை. கிறக்கத்துடன் முனகினாள்.
'ஸ்ஸ்.. வேணாம்ம் சிவாõ.. கதவு தெறந்ந்து கெடக்க்கு.. விடு ப்ளீஸ்ஸ்.'
அப்போதுதான் நானும் கதவு திறந்திருப்பதையே உணர்ந்தேன். நிமிர்ந்து கதவைப் பார்த்தேன். அவள் சட்டென என் கையை விலக்கிவிட்டு எழுந்தாள். நான் கையைப் பிடிக்க முயன்றேன். அவள் அதை விலக்கி விட்டு வேகமாய் நகன்றாள். சோபாவில் சாய்ந்திருந்த நான் லேசான ஏமாற்றமும் கோபமும் கலந்து அவளை நோக்கி என் காலை நீட்டினேன். அது வேகமாய் முன்சென்று அவளின் பின்புறங்களைத் தாக்கியது.
'ஆவ்வ்வ்..' (லேசான அதிர்ச்சியுடன் திரும்பி பார்த்தாள். பின்னர் என்னை முறைத்துக் கொண்டே பின்புறங்களைத் தடவியபடி கதவருகே சென்று நின்று கொண்டாள்.) 'ச்சீய்ய்.. பொறுக்கி..'

நான் அவளை கண்களாலேயே அருகில் அழைத்தேன். அவள் தலையசைத்து மறுத்து வெளியே தெருவை பார்த்தாள்.
'மாலதி..'
'ம்ம்'
'இங்க வா'
'நோ'
'ப்ளீஸ்ஸ்..'
'மாட்டேன்.'
'ப்ளீஸ் மாலு'
'எதுக்காம்?' (என்னைப் பார்க்காமலே உதட்டோரப் புன்னகையை மறைத்தபடி கேட்டாள்.)
'வா சொல்றேன்.'
'வேணாம்பா'
'ஏன்?'
'இப்ப நான் வந்தா மறுபடியும் எல்லாம் ஸ்டார்ட் ஆயிடும்.'
'என்ன ஸ்டார்ட் ஆயிடும்?'
'எல்லாம்தான்.'
'எல்லாம்தான்னா?'
'சும்மா இரு பொறுக்கி..'
'சரி இங்க வா.'
'மாட்டேன்.'
'ஏய்ய் முன்டம்.. வாடி..'
அவள் நிமிர்ந்து பார்த்தாள். அவள் முகத்தில் அதிர்ச்சியும் வெட்கமும் கலந்த ஒரு மகிழ்ச்சி தெரிந்தது. லேசாக கண்கள் பனித்தன. நான் புரியாமல் பார்த்தேன். அவள் லேசாக முறைத்தாள்

ம்ம். இப்பத்தான் சாருக்கு இதெல்லாம் ஞாபகம் வந்துச்சாக்கும்?'
'எதுடி?'
'என்னை டி போட்டு பேசுறது?'
'ஓ..'
'என்ன ஓ? எவ்வளவு நாளாச்சு தெரியுமா? நீ இப்படி என்னை பேசி..' (கண்ணிலிருந்து ஒரு துளி கன்னத்தில் இறங்கியது.)
நான் எழுந்து அவளருகில் சென்றேன்.
'இல்ல மாலதி.. நீதான் பிரன்டா மட்டும் இருப்போம்னு சொன்ன. அதான் அப்படி கூப்பிட்டா நல்லா இருக்காதுன்னு...'
'ஓகோ.. பிரன்டுன்னா அப்படி கூப்பிடக் கூடாதா? எனக்கு நீ எப்பவும் என்னை அப்படித்தான் கூப்பிடனும். இல்லேனா கொன்னுடுவேன்.'
'ம்ம் சரிடி முன்டம்.. கோபப்படாத'
'ம்ம். டி மட்டும் போதும். அதென்ன முன்டம் கின்டம்னுகிட்டு.'
'ஏன் நான் உன்னை அப்படி சொல்லக் கூடாதா?'
'போ பொறுக்கி.. நான் இப்போ அப்படியா இருக்கேன். டிரஸ் எல்லாம் போட்டுத்தானே இருக்கேன். அப்புறம் என்னவாம்?'
'ஆமால்ல.. சரி நா வேணா எல்லாத்தையும் அவுத்துட்டு அப்புறம் அப்படி கூப்பிடவா?' (நெருங்கி நின்று அவளின் பின்புறத்தை தடவினேன்.)
'ச்ச்சீய்ய்ய்..'

நான் ஒருபக்க குண்டியை அழுத்திப் பிடித்துப் பிசைந்தேன். அவள் நெளிந்தபடி விலக முயன்றாள்.
'கைய எடு சிவாõ.. கதவு தெறந்து கெடக்கு. என்ன இது?'
'அப்படினா கதவ சாத்துடி..'
'ஏய்ய்.. சும்மா இருக்க மாட்டியா? அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம்.'
'ஏன்டி..' (என் கை மாலதியின் பின்னழகில் விளையாடியது.)
'ஏன்டினா என்ன சொல்ல? அவளுக வந்துடுவாளுக.. கதவு சாத்திருந்தா என்ன நெனப்பாளுக.. சும்மா இரு.'
'ம்ம்ம்.. மால்லு.. முடியலடி.. ப்ளீஸ்ஸ்..' (இன்னொரு கையை எடுத்து அவளின் இடுப்பில் வைத்தேன்.)
அவள் அதிர்ந்தாள்.
'ஏய்ய்ய்.. சிவாõ என்ன பண்ற?' (சட்டென்று கதவை பாதி அடைத்து எங்கள் இருவரையும் தெருவின் பார்வையிலிருந்து மறைத்தாள்.)
நான் சட்டென்று அவளின் இடுப்பை வளைத்து பின்னாலிருந்து அணைத்து இருவரிடையே இடைவெளியின்றி இறுக்கினேன். என் கை முன்புற இடுப்பில் அடிப்பகுதியில் தடவி சேலையின் முடிச்சுப் பகுதியில் முட்டியது. அவள் கூச்சத்தில் லேசாக வயிற்றை உள்ளிழுத்தாள். கிடைத்த இடைவெளியில் இரண்டு விரல்கள் நுழைந்து தொப்புளைத் தொட்டன. அதில் ஒன்று உள்ளே நுழைந்து ஆழத்தை தொட்டது.
'ஸ்ஸ்ஸ்ஸிவ்வ்வ்வாõõ...'
சிலிர்த்தபடி லேசாக முன்புறம் குனிந்து பின்புறம் எக்கினாள். அவளின் செழித்த பின்புறங்கள் என் தொடைகளுக்கிடையில் அழுந்தின.
என் ஜட்டிக்குள் இருந்த கருப்பு மிருகம் கண் விழித்தது.

மாலதி பதறினாள். எங்கள் இருவரையும் மறைக்கும் வண்ணம் கதவை மேலும் சிறிது சாத்தி விட்டு சிணுங்கினாள்.
'ஏய்ய்.. என்ன்ன பண்ற? சொன்னா கேளு.. நல்ல பிள்ளைல்ல.. என் செல்லம்ம்ல.. விடு என்னை..'
ஆனால் அவளை விட்டு விடும் நிலையில் நான் இல்லை. என் தொடை நடுவில் உரசிய அவளின் பின்புறங்களோடு என் உடலை நெருக்கினேன். கொழுத்த குண்டி மேடுகளின் நடுவில் சரியும் பள்ளத்தில் என் புடைப்பு அழுந்தியது. அவள் பெரிதாக மூச்சு விட்டபடி என்னை தவிர்க்க முயன்றாள்.
'சிவாõ. கைய எடு.. சொன்னா கேக்க மாட்டியா?' (கையை விலக்க முயன்றாள். முடியாமல் தவித்தாள்.)
நான் மாலதியின் இடுப்பை இறுக்கிப் பிடித்து அவள் காதருகில் குனிந்து கழுத்தில் முத்தமிட்டு நாக்கால் வருடினேன். அவள் கூச்சத்தில் நெளிந்தாள்.
'ம்ம்ஸ்ஸ்ஸ்.. ஏய் பொறுக்கி.. விடுடா என்னை ப்ளீஸ்..'
'சும்ம்மா இருடி முன்டம்ம்..' (கழுத்திலிருந்து கீழிறங்கி தோள் பகுதியில் முத்தமிட்டு கடித்தேன்.)
'ஸ்ஸ்ம்ம்ம்மாõõ.. வேணாம்ம் செல்ல்லம்.. யாராவது பாத்த்துடப் போறாங்ங்க....'
'யாரும் பாக்க மாட்டாங்ங்க.. சும்மா இரு..'
'வேணாம் சிவாõ.. சொன்னா கேளு.. இன்னொரு நாள்ள்...'
'நோ டார்லிங்ங்.. புரிஞ்சுக்கோõ.. என்னால முடியல..'
'ய்யேன்டாõ..' (சிணுங்கினாள்.)
'ஏய்ய். லூசு.. எவ்வளவு காஞ்சு போயிருக்கேன் தெரியுமா? கொஞ்ச நேரம் சும்மா இரு. ப்ளீஸ்..' (என் புடைப்பை அவளின் மேடுகளில் இடித்தேன்.)
'ச்சீ.. போடா..'
அவளின் பிடரிப் பகுதியில் நாக்கால் வருடி கூந்தலின் வாசத்தை நுகர்ந்தேன். சுகமாயிருந்தது.
'ஏன்டி? தலைல பூ ஒன்னும் வெக்கலையா?'
'காலைல வெச்சது காஞ்சு போச்சுன்னு வரும் போதுதான் கீழ போட்டேன். ஏன்?'
'இல்ல.. பூ வெச்சிருந்தா இன்னும் தூக்கும்ல.. அதான் கேட்டேன்.' (பின்புறச் செழிப்பில் என் புடைப்பை மேலும் அழுத்தினேன்.)
'ச்சீ...' (வெட்கத்துடன் சிணுங்கிவிட்டு லேசான குரலில் முனகினாள்.) 'அவ்வளவு ஆசை இருக்குறவரு வரும் போது வாங்கிட்டு வந்திருக்கனும்..'


என்ன தெரிஞ்சிருந்தா?'
'ம்ம்ம்ம்.. இப்படி என் செல்லப் பொண்டாட்டிய இறுக்கிப் பிடிச்சு மோந்து பாப்பேன்னு தெரிஞ்சிருந்தா வாங்கிட்டு வராம இருந்திருப்பேனா?'
'ம்ம்ஹ்ஹ்க்க்கும்.. ம்ம்ஹ்ஹ்க்கும்ம்..' (சிணுங்கினாள்.) 'சும்மா இரு சிவாõ. இப்படி எல்லாம் பேசி என்னை மறுபடியும் மயக்கிடாத.. ப்ளீஸ்ஸ்.. நான் ஒன்னும் உன் பொண்டாட்டி இல்ல. வெறும் பிரன்டுதான். ப்ளீஸ் போதும். என்னை விட்டுடேன்.'
நான் ஒன்றும் பேசாமல் பிடரியின் அருகில் தோள் பட்டையை அழுத்தமாய் கடித்தேன். அவள் லேசாக அலறினாள்.
'ஏய்ய்ய்... வலிக்க்குது பொறுக்கி.. மெதுவ்வ்வாõõஆஆ....'
நான் கடித்த இடத்தில் மெதுவாக என் நாக்கால் ஈரப்படுத்தி உதட்டை பதித்து மெதுவாய் சப்பினேன். அவள் கைகள் என் கைகளை இறுக்கிப் பிடித்திருந்தன.
'ம்ம்ம்ம்ம்... சிவாõõ.. வேணாம்ம்டாõõ.. ப்ளீஸ்ஸ்ஸ்..'
அவளிடம் பதட்டம் குறைந்து கிறக்கம் அதிகரித்திருந்தது. நான் இடுப்பை கசக்கியபடி என் உடலோடு அவளுடலை மேலும் இறுக்கினேன். வலது கையின் இரண்டு விரல்கள் அவளின் தொப்புளைப் பதம் பார்த்தபடி இருந்தன.
அவளின் குண்டி பிளவை முட்டிக் கொண்டிருந்த என் உறுப்பு, இடையில் தடையாயிருந்த ஆடைகளை சபித்துக் கொண்டிருந்தது.
'மாலதி...'
'என்ன்ன பொறுக்கி..'
'ஒன்னு சொல்லவா?'
'என்ன்ன? சொல்லித் தொலைடா.. ஹ்ம்ம்..'
'இப்போ மட்டும் நாம ரெண்டு பேரும் டிரஸ் இல்லாம இருந்திருந்தா எப்படி இருக்கும்?'
'அய்யோõ ராமாõ..' (வெட்கத்துடன் முனகினாள்.)
'சொல்ல்லுடி..'
'ச்சீ போ.. சொல்ல மாட்டேன்.'
'சொல்லுடி முன்டம்ம்.. எப்படி இருக்கும்?'
'கருமமா இருக்கும்.'
'ஹாஹா..' (என் இடுப்பை எக்கி மெலிதாய் இரண்டு முறை அவளின் குண்டியில் இடித்தேன்.)
'ஏய்ய்ய்.. ச்சும்ம்மா இரு சிவாõõ....'
இடுப்பில் இருந்த என் கைகள் மேலேறி சேலையை விலக்கி பிளவுசுக்குள் செழித்துக் கிடந்த பருத்தை முலைகளை ஆளுக்கொன்றாகப் பற்றின.
'ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஏய்ய்ய்ய்... சிவ்வ்வாõõõ..'
லேசான பதட்டத்துடன் சத்தமின்றி அலறிய மாலதி சட்டென்று கதவை முழுதாய் அடைத்தாள்.

சேலைக்குப் பின்னால் பிளவுசுடன் என் கைகளில் சிக்கியிருந்த மாலதியின் பழங்கள் கசங்கின. அவள் பதட்டத்துடன் கிறங்கினாள்.
'சிவாõõ.. வேணாம்டாõ. யாராவது வந்துட்டா என்ன்ன ப்பண்றது.. விடு..'
நான் ஒன்றும் சொல்லாமல் அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டு கைகளில் வெறியைக் கூட்டிப் பிசைந்தேன். அவளின் காய்களுக்காக நீண்ட நாள் காய்ந்து போயிருந்த என் கைகள் விளையாடின. அவள் நெளிந்தாள்.
'ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸேய்ய்ய்ய்... ஸ்சிவ்வ்வாõõõõõõõõ......'
முலைகளைப் பிசைந்து கொண்டிருந்த என் கைகள் ரவிக்கைக்கு வெளியே பிதுங்கிக் கொண்டிருந்த முலைப் பிளவை தடவின. என்னைத் தடுக்க முடியாமல் சிலிர்த்து தவித்தாள்.
என் கைகள் மெதுவாய் பிளவுசின் முதல் கொக்கியை அவிழ்த்தன. மேலும் சிறிது முலைச்சதைகள் பிதுங்கிக் கொண்டு வெளியே வந்து என் விரல்களில் அழுந்தின. அவள் திமிறினாள்.
'ஏய்ய்ய்ய்.. என்ன்னடா இது? வேணாம்ம்.. ப்ளீஸ்ஸ்..'
பலமாய் திமிறிக்கொண்டு என்னை விலக்கி தள்ளிவிட்டு கதவில் சாய்ந்து நின்றாள். நான் மீண்டும் அவள் அருகில் சென்று முதுகில் முத்தமிட்டு பருத்த இரண்டு குண்டிகளையும் பற்றினேன். அவள் என் பக்கம் திரும்பாமலே முனகினாள்.
'வேணாம்ம் சிவாõ..'
நான் மண்டியிட்டு குண்டிகளின் மேற்புறம் தெரிந்த இடுப்புப் பகுதியில் முத்தமிட்டு அதன் இரண்டு பக்கமும் அழகாய் மடிந்திருந்த மடிப்புகளை வருடி அவற்றில் முத்தமிட்டு நாக்கால் வருடினேன். அவள் நெளிந்த படி சிணுங்கினாள்.
'சிவாõ.. என்ன்ன பண்ற? விடு..'
நான் மீண்டும் குண்டிகளைப் பற்றி பிசைந்தேன். பின்னர் அவை இரண்டையும் மாறி மாறி அழுத்தமாய் முத்தமிட்டேன். அவள் வெட்கத்துடனும் கூச்சத்துடனும் நெளிந்தபடி திரும்ப முயன்றாள்.
நான் செழித்த தொடைகளை வளைத்துப் பிடித்து இறுக்கிக் கொண்டேன். பின்னர் இடது பக்க பின்புற வனப்பை வாயை நன்கு திறந்து அழுத்தமாய் கடித்தேன். மாலதியின் சேலை, பாவாடை, பேண்டியைத் தாண்டி என் பற்கள் அவளின மென்மையான குண்டியில் பதிந்தன. அவள் அலறினாள்.
'அய்ய்யோõõ சிவாõõ.. என்ன்ன பண்ற?'
'ம்ம்ம்...' (மெலிதான முனகலுடன் மீண்டும் அழுந்தக் கடித்தேன்.)
'ஹய்ய்யூ... சிவாõõ.. போ கருமம்.. விடு என்னை.. ப்ளீஸ்ஸ்..' (முகத்தை மூடிக்கொண்டு வெட்கப்பட்டாள்.)













கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக