http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : மாலதி டீச்சர் - பகுதி - 20

பக்கங்கள்

திங்கள், 20 ஜூலை, 2020

மாலதி டீச்சர் - பகுதி - 20

'என்னடி கிண்டலா? நாயே..' (நான் முறைத்தேன்.)
'ம்ம்ம்..' (லேசாக சிரித்தாள்.)
மாலதியின் உதடுகளை கவ்வி சுவைத்தேன். என் கைகள் தாமாகவே முலைகளைப் பற்றிப் பிசைந்தன. அவளும் என் தோள்களைப் பற்றிக் கொண்டு என் நாக்கை கவ்விப் பிடித்து சப்பினாள். பின் காதருகில் லேசாக கிசுகிசுத்தாள்.
'சிவாõ.. ரொம்ப நேரமாச்சுடா..'
'ம்ம்ம்..' (அவளை அணைத்தேன்.)
'மழையும் குறைஞ்சிடுச்சு பாரு..'
'ம்ம்ம்ம்ம்..' (அவளை கட்டிலில் படுக்க வைத்தேன்.)
'ஏய்ய்ய்.. நேரமாச்சுன்னு சொல்றேன்ல.. ம்ம்ம்' (கட்டிலில் நிர்வாணமாய் நெளிந்த மாலதியை ரசித்தபடி அவளின் குண்டியில் ஓங்கி தட்டினேன்.)
'ம்ம்ஹ்ஹ்க்கும்..' (சிணுங்கியபடி நான் தட்டிய இடத்தை தடவினாள்.)
'ஸ்ஸ்ஸ்.. மை செக்ஸி லவ்வ்..' (சிலிர்ப்பான குரலில் முனகிக் கொண்டே அவள் மீது படர்ந்தேன்.)
'ம்ம்ம்.. ஸ்ஸ்ஸ்சிவ்வ்வாõõõ.. மை ஸ்வீட் ஹார்ட்ட்ட்..' (என்னை இறுக்கி அணைத்துக் கொண்டே நெளிந்தாள்.)


நான் அவளின் தொடைகளை விரித்து புண்டையை தடவினேன். அவள் இடுப்பை எக்கியபடி முனகினாள்.
'ம்ம்ஹாõõ.. ஏய்ய்.. நேரமாச்ச்சுடாõ..'
'ம்ம்ம்ம்ம்..' (விரலை புண்டையின் ஆழத்தில் செருகி நிமிண்டினேன்.)
'ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஆஆஆஆ... சிவாõõõõ'
நான் விரலை எடுத்துவிட்டு என் உறுப்பை அவளின் புண்டைமேட்டில் வைத்து தட்டினேன்.
'சிவாõ.. வேணாம்ம் நேரமாச்ச்சு..'
நான் என் உறுப்பை அவள் புண்டையின் மீது தேய்த்தபடி அவளை குறும்புடன் பார்த்தேன்.
'வேணாமாõõ?'
அவள் வெட்கத்துடன் ஒன்றும் சொல்லாமல் கண்ணை மூடினாள்.
'சொல்ல்லுடி.. வேணாமாõ?'
'ப்போõ. உன் இஷ்டம்ம்..' (என்னை பார்க்காமலே சொன்னாள்.)
'யாரோ வேணாம்ம்னு சொன்ன மாதிரி இருந்துச்சு..?'
பொங்கி வந்த வெட்கச் சிரிப்பை அடக்க முடியாமல் என்னை இறுக்கி அணைத்துக் கொண்டாள்.
'நேரமாச்ச்சுடாõ.. அதான்ன்ன்..'
'சோ.. வேணாமா?'
(என் முதுகில் தட்டினாள்.) 'ஏய்ய் தடியாõ.. டோன்ட் டீஸ் மீ.. ஐ நீட் இட்.'


ம்ம்ம்ம்..' (என் உறுப்பை உள்ளே நுழைத்தேன். அவளின் தொடைகள் விரிந்து வழிவிட்டன.)
நான் அவளின் இடுப்பை இறுக்கிக் கொண்டு அழுத்தினேன். என் சுன்னி விரிந்த புண்டையின் ஈரச் சதைகளிடையே வழுக்கிக் கொண்டு உள்ளே சென்றது. அவள் லேசாக தன் குண்டியை எக்கிக் கொடுத்து என் உறுப்பை வரவேற்றாள்.
'ம்ம்ம்ம்ம்.. ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்...' (என் முதுகில் நகம் பதித்து முனகினாள்.)
'ஹ்ஹ்ஹ்ஹாõõõõ.' (என் இடுப்பை அசைத்து சுன்னியை வெளியே இழுத்து பின்னர் மீண்டும் உள்ளே தள்ளினேன்.)
'சிவாõõ.. ம்ம்ம்ம்ம்.. கொஞ்சம்ம் சீக்க்கிரமா பண்ண்ணுடாõõ.. ப்ளீஸ்ஸ்..'
'ம்ம்ம்..' (நான் மெதுவாய் அவளை ஓக்கத் தொடங்கினேன்.)
'ம்ம்ம்ம்ம்.. ஆஹ்ஹ்ஹ்..' (அவளும் இடுப்பை எக்கி கொடுத்து என் இடிகளை உள்வாங்கி ஒத்துழைத்தாள்.)


'ம்ம்மால்ல்லு..'
'ஸ்ஸ்ஹாõõõ... ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்..'
'ஆஹ்ஹ்.. ம்ம்ம்ம்'
'ம்ம்ம்ம்மாõõ.. ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..'
'ஸ்ஸ்ஸ்.. செக்சி...'
'அவ்வ்வ்..'
'இந்ந்தாõõõõ... ம்ம்ம்ம்'
'ம்ம்ம்ஹ்க்க்க்க்..'
'ஹாõõ.. திருட்ட்டுப்ப் புண்ண்ண்ட..'
'ஹ்ஆஆஆஆ.. ச்ச்சீ...'
'ம்ம்ம்ம்ம்..'
'சிவ்வ்வ்வ்வாõõõõ..'
'சொல்ல்லுடி சிறுக்க்கி மவளே..'
'அம்ம்ம்மாõõõõ.. போடாõõõ..'
'என்ன்ன்னடி'
'என்ன்னமோ செய்ய்யுதுடாõõ..'
'என்ன்ன்ன செய்ய்யுது..'
'நல்ல்ல்லா இருக்க்குடாõõ..'
'ம்ம்ம்ம்ம்'
'ஆஹ்ஹ்க்க்க்க்க்.. சிவாõõõ'
'ம்ம்ம்ம்ம்'
'அப்ப்ப்படியே என்ன்னை கொல்ல்லுடாõõ..'
'சும்ம்மாõ இருடி.. லூசுக்க்கூதி..'
'ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஆஆஆஆ... நெசமாத்த்தான்டாõõ..'
'ம்ம்ம்ம்ம்..'
'ஹ்க்க்கும்ம்.. ஆஹ்ஹ்.. இப்ப்படியே செத்துடலாம்ம் போல இருக்க்குடா..'
'ஹ்ஹாõõõõ... கிறுக்க்குப் புண்ட.. வீணாõ அடி வாங்காத'
'ஹம்ம்ம்ம்மாõ.. அதான்ன் அடி வாங்கிட்டுதானே இருக்கேன் இப்போõ.. நல்ல்லாõ..'
'ம்ம்ம்ம்... இன்னும் நல்ல்ல்லா வாங்ங்கிக்க்கோ.. ம்ம்ஹாõõõõ..'
'ம்ம்ம்ஹாõõõõ.. சிவாõõõ.. ஆஆஹ்ஹ்..'
'மாலதி... ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..'
'ஹ்ஹாக்க்க்க்.. ஹக்க்க்ஆஆ..'
'ஆஹ்ம்ம்ம்.. மால்ல்லு...'
'ம்ம்ம்ம்.. சொல்ல்ல்லு.. ம்ம்ஹ்ஹ்..'
'குண்டிய இன்ன்னும் நல்ல்லாõ தூக்க்கி குடுடி..'
'ஏய்ய்ய்ய்.. ம்ம்ம்ம்ம்ம்ஹ்ஹ்ஹாõõ...'


'ம்ம்ம்ம்.. வ்வாவ்வ்வ்வ்.. ஆõõõ..'
'ம்ம்ஹ்க்க்கும்ம்.. அஹ்க்க்ம்ம்ம்.. ஹ்ஹ்ஹாõõõõõõõ..'
'ஸ்ஸ்ஸ்ஏய்ய்ய்.. மால்லதி... சத்த்தம் போடாதடி.. மெதுவ்வ்வாõ..'
'ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹாõõõ... ம்ம்ம்ம்மாõõ..'
'ஏய்ய் கத்தாதடி.. அறிவு கெட்டப் புண்ட.. கீழ கேக்கப் போகுது.. ம்ம்ம்ம்.'
'ஸ்ஸ்ஸ்.. ஆஹ்வ்வ்வ்ம்ம்ம்ம்.. அம்ம்மாõ.. ம்ம்முடியல்ல்லடாõ.. ஹ்ஹ்ஹாõõ..'
'ஸ்ஸ்ஸ்.. மாலதி.. என்ன் புண்டையழகி..'
'ம்ம்ம்ம்ஹ்க்க்.. சிவாõõ.. மை ஹனி.. அம்ம்ம்மாõõõ..'
'ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹாõõõõõõõõ... மாலதீ..'
'ம்ம்ம்.. ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஆஆஆஆஆஆஆ...'
'ஆஆஆஹ்ஹ்ஹ்.. ய்யெஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..'
'அஹ்ம்ம்ம்மாõõõடி... ஆஆஆஆஆ... ஹ்ஹேய்ய்ய்ய்ய்..ம்ம்ம்மம்மாõõõ..'
'ம்ம்ம்ம்..ஹ்ஹாõõõõõõõõõõõ'
'ம்ம்ம்ஹ்ஹ்ஹ்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்.. ஆஆஆவ்வ்வ்வ்வ்வ்.. அஹ்ஹ்ஹ்ஹாõõõõõõõõõ..'
'ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்...'
'ம்ம்வ்வ்ம்ம்ம்ம்..'
'ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..'
'ம்ம்.. ஸ்ஸ்ஆவ்..'
... ... ... ...
... ... ...
'மாலதி..'
'ம்ம்ம்.'

'மை செக்சி டாக்..'
'ம்ம்ம்ம்'
'ஐ லவ்வ் யூடி..'
'மீ டூ டார்லிங்ங்..'
'ஐ நீட் யூ பார் எவர்..'
'ம்ம்.. எனக்கும் நீ வேணும்ம் சிவாõ.. எப்பவும்.'
'ஏன்டி அப்படி கத்தின..'
'போ சிவாõõ.. என்னால கன்ட்ரோல் பண்ண முடியல..'
'அதுக்காக கீழ கேட்டிருந்தாõ..'
'கேக்காது சிவாõ.. சுதா தூங்குவா.'
'ஒரு வேளை முழிச்சிருந்தான்னா..'
'கேட்டிருக்குமா?'
'பின்ன.. அப்படி முனகினா கேக்காம இருக்குமா..'
'போடாõ. கேட்டா கேட்டுட்டுப் போகுது..'
'அடிப்பாவி.. தப்பா நெனக்க மாட்டாளா?'
'நெனச்சிட்டுப் போறா.. நாம இப்படி தனியா இருந்தா சும்மா இருக்க மாட்டோம்னு அவளுக்கு தெரியும்..'
'ஓகோõ.. இருந்தாலும் உடம்பு சரியில்லாதவள பாக்க வந்திட்டு இப்படி நாம பண்றத தப்பா நெனக்க மாட்டாளா?'
'ம்ம்ம்.. என்ன செய்ய? விடு சிவா..'
'ம்ம்ம்ம். மாலதி..'
'ம்ம்ம்..'
'ரொம்ப தேறிட்டடி..'
'வாட்? என்னடா?'
'இல்ல.. நல்லா ஊம்புற..'
'ஏய்ய்ய்..'
'ஓக்கும் போது நல்லா தொடைய விரிக்கிற..'
'ச்ச்சீய்ய்ய்..'
'நல்லா குண்டிய தூக்கி குடுக்குற..'
'சிவ்வ்வ்வாõõõ.. சும்ம்மா இரு.. ப்ளீஸ்ஸ்..'
'இப்பதான் நல்ல்லா பழுத்திருக்க..'
'ச்சீ.. பழுக்க வெச்சதே நீதான பொறுக்கி..'
'ம்ம்ம்ம்.'
'நல்லா இருந்தவள என்னன்னமோ பண்ணி சூடேத்தி ஒருவழியா நாசமாக்கிட்ட..'
'நாசமாக்கி என்ன பண்ண? மாசமாக்க முடியலையே..'
'ச்ச்சீ.. போடாõ.. எதையாவது சொல்லி என்னை ஏங்க வெச்சுடாத..'
'ஆமான்டி.. உன்னை லோடேத்தி, நீ வயித்த தள்ளிகிட்டு நடக்கிறதப் பாக்கனும்னு ஒரு ஆசை.. அதான் சொன்னேன்ன்..'
'போ சிவாõ.. சும்மா இரு.. எனக்கும்தான் ஆசை. உன் குழந்தைய வயித்துல சுமக்கனும்னு.. ம்ம்ம்ஹ்ஹ்ம்ம்ம்.. இட்ஸ் டூ லேட் மை மேன்.'
'ம்ம்ம்ம்ம்.. சரி என்ன செய்ய்ய? அதுக்குப் பதிலாத்தான் இவ்ளோ பெரிய குழந்தை இருக்கே.. அத வெச்சு ஆறுதல் பட்டுக்க வேண்டியதுதான்.'
'ம்ம்ம்.. இந்தப் பெரிய குழுந்தை எப்பவும் உனக்குத்தான்டா.. நீயே வெச்சிக்கோ..'
'ம்ம் வெச்சிக்கிறேன்டி..'


'ம்ம்ம் சிவாõ..'
'சொல்லுடி..'
'நான் எழுந்திருக்கவா?'
'ஏன்டி..'
'வாஷ் பண்ணனும் சிவா. ரொம்ப பிசுபிசுப்பா இருக்கு..'
'எங்கடி..'
'ஆமா பண்றதெல்லாம் பண்ணிட்டு எங்கனு வேற கேளு..'
'சொல்லுடி..'
'தொடைக்கு நடுலதான்.. அருவி மாதிரி கொட்டி வெச்சிருக்க..'
'ஹாஹா.. உன்மேல உள்ள ஆசையெல்லாம் ஒன்னா திரண்டு வந்து கொட்டிடுச்சுடி..'
'ம்ம். விடு சிவாõ..'
'எங்கடி வாஷ் பண்ணுவ? இங்கதான் பாத்ரூமே இல்லையே..'
'வாஷ் பண்ணமுடியாது.. பாவாடைலதான் துடைச்சு க்ளீன் பண்ணனும். வேற என்ன செய்றது?'
'ம்ம்ம்ம்'
என் அணைப்பிலிருந்து நிர்வாண மாலதியை விடுவித்து மல்லாந்து படுத்தேன். அவள் எழுந்து பாவாடையை எடுத்து தன் தொடையிடுக்குகளில் வைத்து துடைத்தாள். பின்னர் பாவாடையை உடுத்தப் போனாள்.
'ஏய்ய் முன்டம்ம்..'
'என்னடா'
'இங்க யாரு துடைப்பா? உன் தங்கச்சி எவளாவது வருவாளா?' (என் உறுப்பை தடவியபடி கிண்டலாகக் கேட்டேன்.)
'ஓ.. அய்யாவுக்கு அப்படி வேற நெனப்பு இருக்கா? அப்படி எவளாவது வந்தா அறுத்துட மாட்டேன்.?'
'எதடி?'
'ம்ம்ம்.. அவ கையையும்.. உன்னோட இதையும்.'



'அடிப்பாவி.. சும்மா விளையாட்டுக்குத்தானே கேட்டேன்..'
'ம்ம்ம்' (சிரித்தாள்.)
குனிந்து பாவாடையால் என் உறுப்பையும் தொடைகளையும் துடைத்துவிட்டாள். குனிந்து நின்றதால் தொங்கியபடி குலுங்கிய பருத்த முலைகளை அடித்து அசையவிட்டு ரசித்தேன். அவள் வெட்கச் சிரிப்புடன் நன்றாக துடைத்துவிட்டு நிமிர்ந்தாள்.
'மாலதி..' (நான் காலை நீட்டி அவளின் தொடைகளை தடவி கட்டைவிரலால் புண்டை மேட்டை தடவினேன்.)
'அய்ய்யோõ சாமி.. மறுபடியும் ஸ்டார்ட் பண்ணிடாத.. ஆள விடு..' (தள்ளிச் சென்று அவசரமாக பாவாடையை அணிந்து கொண்டாள்.)
நானும் சிரித்தபடி எழுந்து என் ஜட்டியையும் பேண்டையும் அணிந்தேன். மழை நன்கு விட்டிருந்தது.
'சுதா முழிச்சிருப்பாளா மாலதி?'
'தெரியல சிவா. ஒரு சத்தத்தையும் காணோம்.' (கனத்த முலைகளை பிராவுக்குள் திணித்துக் கொண்டே சொன்னாள்.)
'ம்ம். பாப்பாவும் நல்லா தூங்குறா போல.' (சட்டையை அணிந்து கொண்டு கட்டிலில் உட்கார்ந்தேன்.)
'ம்ம். ரெண்டு பேரும் தூங்குறது சாருக்கு ரொம்ப வசதியாப் போச்சு.' (புன்முறுவலுடன் பிராவுக்குள் பிதுங்கிய முலைகளை பிளவுசால் மூடி கொக்கிகளை அணிந்தாள்.)
'ம்ம்.. ஏன்?' (என் கையை நீட்டி பாவாடைக்கு மேல் தெரிந்த ஆழமான தொப்புளை வருடினேன்.)
'ஆமா.. அவங்க ரெண்டு பேரும் தூங்கப் போயித்தானே சார் இவ்ளோ நேரம் ஆட்டமா ஆடினீங்க' (தொப்புளிலிருந்த என் கையை விலக்கினாள்.)
'அப்படி என்னடி ஆடினேன்?' (விலக்கிய கையை இடுப்பில் வைத்து பிசைந்தேன்.)
'என்ன ஆடினேனா? இன்னும் என்ன இருக்கு ஆடுறதுக்கு? அதான் நெனச்சதெல்லாம் முடிச்சிட்டியே.. பொறுக்கி.' (என் கையை விலக்கிவிட்டு சேலையை இடுப்பில் சுற்றி அணியத் தொடங்கினாள்.)
'ம்ம்ம்.. எப்படி இருந்துச்சு?' (பிளவுசின் மேல் தெரிந்த முலைப்பிளவை ஆசையுடன் பார்த்தேன்.)


'ஆமா.. எல்லாம் பண்ணிட்டு கடைசியா இப்படி வேற ஒரு கேள்வி கேட்டுடு.'
'சொல்லுடி நாயே.'
'போடா பொறுக்கி ராஸ்கல்.' (வெட்கத்துடன் திரும்பி நின்று கொண்டு சேலை அணிந்து கொண்டிருந்தாள்.)
'மாலு ப்ளீஸ் சொல்லு.' (சரியா அணியாத சேலையில் தெரிந்த பாவாடையில் உருண்டிருந்த குண்டியை தட்டினேன்.)
'ஏய்ய்.. போ சிவா.. நல்ல்ல்ல்லாõõ இருந்ந்துச்ச்ச்சு.. போதுமா?' (அவளின் வெட்கம் எனக்கு பின்னழகின் நெளிவில் தெரிந்தது.)
'ம்ம்ம்ம்..'
நான் எழுந்து அவளின் விரிந்த கருங்கூந்தலை விலக்கி முதுகில் முத்தமிட்டேன். அப்போது 'வீல்' என்று குழந்தையின் அழுகைக் குரல் கேட்டது. மாலதி பதறினாள்.
'அய்யய்யோ.. பாப்பா முழிச்சிட்டா போல.'
'ம்ம்ம்ம்.' (நான் அவளை விட்டு விலகினேன்.)
'சரி சிவா. நீ கீழ போ. நான் சேலைய கட்டிட்டு வரேன்.'
'ம்ம். சரி. சீக்கிரம் வாடி.'
மாலதியின் குண்டியில் மீண்டும் ஒரு முறை ஓங்கி தட்டி விட்டு அவளைக் கடந்து படியை நெருங்கினேன். அவள் கிசுகிசுப்பான குரலில் என்னை அழைத்தாள்.
'சிவாõ..'
நான் திரும்பினேன். அவள் கண்களில் காதலுடன் கலந்த ஏக்கம் தெரிந்தது. நான் அவளை நெருங்கி அவளுடைய உதடுகளில் என் உதடுகளைப் பொருத்தினேன். இதை எதிர்பார்த்தவள் போல் தன் உதடுகளை பிரித்து விரித்து என் உதடுகளை உள்வாங்கி உறிஞ்சி சுவைத்தாள்.
சில நொடிகள் எங்கள் நாக்குகளை உறவாட விட்டோம். மெய்மறந்து ஒன்றையொன்று சுவைத்து உறவாடிய அவற்றை வேறுவழியின்றி பிரித்தோம். அவள் என் கண்களை ஊடுருவிப் பார்த்தாள்.
'ஐ லவ் யூ பொறுக்கி.'
'ம்ம். ஐ லவ் யூ சோ மச் மாலு.'

சொல்லிவிட்டு நான் படியிறங்கி கீழே சென்றேன். குழந்தையின் அழுகுரல் நின்றிருந்தது. நான் உள்ளே சென்றபோது சுதா குழந்தைக்கு பாலூட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.
பாலூட்டுவதற்காகவே லூசான நைட்டியை அணிந்திருப்பாள் போலிருந்தது. நைட்டியின் ஜிப்பை திறந்து இடப்பக்க மார்பில் குழந்தையின் பசியாற்றிக் கொண்டிருந்த சுதா, என்னை பார்த்ததும் சட்டென்று திரும்பி எனக்கு முதுகு காட்டி அமர்ந்து கொண்டாள். எனக்கு சங்கடமாயிருந்தது.
'ஓ.. சாரி மிஸ். நான் வெளில இருக்கேன்.'
'இல்ல சிவா.. பரவால்ல. நீங்க உக்காருங்க. மாலதி எங்க?' (என் பக்கம் திரும்பாமலே கேட்டாள்.)
'அவங்க மேல டிரஸ் மாத்துறாங்க. அதான் நான் கீழ வந்தேன்.'
'ஓ. சரி.' (அருகில் கிடந்த துண்டை ஒரு கையால் எடுத்து தோளில் போட்டுக் கொண்டாள்.)
நான் சேரில் உட்கார்ந்தேன். சில நிமிடங்கள் எதுவும் பேசாமல் மவுனமாகவே இருந்தோம். படியில் மாலதி இறங்கி வருவது கேட்டது. சேலையை நேர்த்தியாக அணிந்து தலையை லூஸ் ஹேர் ஆக விட்டு அழகாக வந்தாள்.
நான் அவளை வியப்புடன் பார்த்தேன். கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னால் உடலில் ஒட்டுத் துணியின்றி நிர்வாணமாய் என் உறுப்பை சுவைத்துக் கொண்டிருந்தவளா இவள் என்று யோசித்தேன். என் மன ஓட்டத்தை என் பார்வையில் புரிந்து கொண்டவள், வெட்கத்துடன் முறைத்தபடி சேலையை சரிசெய்து கொண்டே என்னை கடந்து சுதாவின் அருகில் கட்டிலில் அமர்ந்தாள்.




'என்ன சுதா? பாப்பாக்கு பசிச்சிருச்சா?'
'ஆமாக்கா..'
'ம்ம்.. இப்போ எப்படி இருக்கு உனக்கு? நான் டீ, காபி ஏதாவது போட்டு கொண்டு வரவா?'
'இல்லக்கா.. எனக்கு வேணாம். சிவாக்கு போட்டுக் குடுங்க.'
'பரவாயில்ல சுதா. எனக்கு வேணாம்.'
எங்கோ வானத்தில் விழுந்த இடிச்சத்தம் சூழலை உணர்த்த, மாலதி எழுந்தாள்.
'சரி சுதா. ரொம்ப நேரமாச்சு. நாங்க கௌம்பறோம். நீ நல்லா ரெஸ்ட் எடு. பக்கத்து வீட்டம்மா எப்போ வருவாங்க.'
'இப்போ வர்ற நேரம்தான். அம்மாவும் 7 மணிக்குள்ள வந்துடுவாங்க. ஒன்னும் பிரச்சினை இல்ல.'
'ம்ம். சரி சிவா கௌம்பலாமா?'
'ம்ம். சரி மாலதி.' (நான் எழுந்தேன்.)
சுதா குழந்தையை கட்டிலில் வைத்துவிட்டு போர்த்தியிருந்த துண்டினுள் நைட்டியை சரி செய்துவிட்டு திரும்பினாள்.
'ஓகே. மாலதி. பார்த்து போங்க. நீங்க எப்படி போவீங்க.?'
'நோ ப்ராப்ளம் சுதா. அதான் சிவா இருக்கானே. அவன் கூட போயிடுவேன். யூ டேக் கேர்.
ம்ம். ஓகே.'
'நான் வரேன் சுதா மிஸ்.' (நான் சொன்னதும் புன்னகையுடன் எழுந்தாள்.)
'ஓகே சிவா. ரொம்ப தேங்ஸ் வந்ததுக்கு.'
'இதுல என்ன இருக்கு. டேக் கேர்.'
'ம்ம். ஓகே.'
நானும் மாலதியும் கிளம்பினோம். லேசாக இருட்டத் தொடங்கியிருந்தது. அவளுடைய வீட்டுக்கு அடுத்த தெருவின் அருகில் இறக்கி விட்டேன். அவள் கண்களில் காதலுடன் என்னிடமிருந்து விடைபெற்று தெருவில் திரும்பி நடந்தாள்.
நான் மீண்டும் அலுவலகம் சென்று வேலைகளை முடித்துவிட்டு 8 மணிக்கு மேல் கிளம்பினேன். கிளம்பும் போது சுதாவிடமிருந்து போன் வந்தது.
'சொல்லுங்க சுதா.'
'ஹலோ சிவா.'
'ம்ம்ம். அம்மா வந்துட்டாங்களா?'
'ஆமா சிவா. வந்துட்டாங்க.'
'ஓ. குட். இப்போ எப்படி இருக்கு உடம்பு?'
'யா. நவ் ஐ பீல் பெட்டர்.'
'ம்ம்ம்'
'உங்களத்தான் சரியா கவனிக்க முடியல. வீட்டுக்கு முதல் தடவ வந்திருக்கீங்க. ஒரு காபி கூட போட்டுத்தர முடியல.'
'இட்ஸ் ஓகே சுதா.'
'அதுதான் சங்கடமாயிருந்துச்சு. அதான் போன் பண்ணி சாரி சொல்லலாம்னு நெனச்சேன்.'
'ஓகே ஓகே.. இதுல என்ன இருக்கு? கூல்.'
'ம்ம்ம். தேங்ஸ் சிவா.'
'ஓகே சுதா. டேக் கேர்.'
'ஓகே.'
'பை.'
'பை சிவா.'
போனை கட் பண்ணிவிட்டு வெளியில் சில நண்பர்களை சந்தித்துவிட்டு நான் வீட்டுக்கு சொல்ல 11 மணியாகியிருந்தது. போனில் மெசேஜ் டோன் கேட்டு எடுத்துப் பார்த்தேன். சுதாவிடமிருந்து வந்திருந்தது.
'குட் நைட் சிவா.'
நான் போனை வைத்துவிட்டு கை, கால் முகம் எல்லாம் கழுவி விட்டு சாப்பிட்டேன். என் அறைக்கு வந்தபோது மணி 12 ஐ தொட்டிருந்தது. சுதாவின் மெசேஜ் நினைவுக்கு வர, 'குட் நைட் சுதா' என்று டைப் செய்து அனுப்பினேன். இரண்டு நொடிகள் கழித்து 'மெசேஜ் டெலிவர்டு டூ மாலதி' என்று வந்தது. அதிர்ந்தேன்.
'சே.. பழக்க தோசத்துல மாலதி நம்பருக்கு அனுப்பிட்டேனே..' என்று என்னை நானே நொந்துகொண்டு கட்டிலில் சாய்ந்தேன். மாலதிக்கு போன் பண்ணி சொல்லலாமா என்று நினைத்தேன். ஆனால் நள்ளிரவு என்பதால் அவள் கேட்டால் சொல்லிக் கொள்ளலாம் என்று களைப்புடன் கண்ணை மூடினேன். சில நிமிடங்கள் கழித்து மெசேஜ் டோன் ஒலிக்க, எடுத்துப் பார்த்தேன். மாலதிதான்.
'யூ ச்சீட். ஐ ஹேட் யூ. குட் பை பார் எவர்.'


மாலதியின் கோபம் தணியவே இல்லை. இரண்டு வாரமாக நானும் மெசேஜ் செய்து பார்த்தேன், பதில் இல்லை. கால் செய்தால் அட்டென்ட் பண்ணவே இல்லை. சுதாவிடம் இதைப் பற்றி கேட்கலாம் என்றால் மாலதியின் கோபம் மேலும் அதிகரிக்கும் என்று அந்த நினைப்பை கைவிட்டேன். பள்ளியில் நேரில் பார்த்தால் பேசலாம் என்று சென்றேன். ஆனால் என்னைப் பார்த்ததும் திரும்பிக் கொண்டு சென்றாள். எனக்கு வெறுப்பும் கோபமும் கலந்து வந்தது.
'சே.. அப்படி என்ன தப்பு செய்துட்டேன்னு இவ்ளோ கோபமா இருக்கா? இந்த பொம்பளைங்களுக்கு சந்தேகப் புத்தி வந்துட்டாலே இப்படித்தான்..' என்று எனக்குள் புலம்பியபடி இரவுகளை கனவுகளால் நனைத்தேன்.
எதிலும் மனம் ஒட்டவில்லை. மாலதி நினைவுகளால் தவித்தேன். அவளிடம் எப்படியாவது பேச வேண்டும் போல் இருந்தது. அவளின் உணர்வுகளை தெரிந்து கொள்வதற்காக சுதாவிடம் பேசுவது என்ற முடிவுடன் போன் செய்தேன்.
'ஹலோ.. சிவா..'
'ஹலோ சுதா..'
'எப்படி இருக்கீங்க?'
'நல்லா இருக்கேன். நீங்க?'
'ம்ம்ம் பைன் சிவா.'
'உங்க போஸ்டிங் விசயம் என்னாச்சு சுதா?'
'தெரியல. இன்டர்வியூ வரும்னு சொல்றாங்க? அதான் காத்திட்டிருக்கேன்.'
'டோன்ட் வொரி சுதா. சீக்கிரமே உங்க ஆசை நிறைவ÷றும்.'
'தேங்ஸ் சிவா.'
'ம்ம். உங்க பிரன்ட் எப்படி இருக்காங்க?'
'யாரு?'
'நான் யாரை கேப்பேன்னு உங்களுக்கு தெரியாதா?'
'ம்ம் தெரியும் தெரியும். நல்லா இருக்காங்க.'
'ம்ம்ம்.'
'சிவாõ..'
'சொல்லுங்க'
'உங்க ப்ராப்ளம் இன்னும் ஓயலையா?'
'என்ன ப்ராப்ளம்?'
'எல்லாம் தெரியும் சிவா. நீங்க ரெண்டு பேரும் பேசுரது இல்லனு தெரியும். பட் எதனாலனு தெரியாது. மாலதி கிட்ட கேட்டேன். ஒன்னும் சொல்ல மாட்டேங்கிறாங்க.'


'ஓ.'
'என்னதான் ப்ராப்ளம்.? நான் ஏதாவது ஹெல்ப் பண்ணனுமா?'
'இல்ல பரவால்ல சுதா.. ஒன்னுமில்ல. சும்மாதான் பேசுறதில்ல.'
'ஹலோ.. எனக்கு தெரியாதா.. உங்க ரெண்டு பேர பத்தி. சும்மா ஓப்பனா சொல்லுங்க. விருப்பம் இல்லேனா சொல்ல வேணாம்.'
'என்ன சுதா? என்ன தெரியும் எங்கள பத்தி?'
'எல்லாம் தெரியும்.'
'எல்லாம்னா?'
'அது.. வந்து.. தெரியும் விடுங்க சிவா..'
'தெரியும்னா என்ன தெரியும் சொல்லுங்க மிஸ்.'
'அய்யோ.. நீங்க ரெண்டு பேரும் லவ் பண்றீங்கனு தெரியும்.'
'வாட்.. என்ன சுதா இது? அவங்க மேரேஜ் ஆனவங்க. நானும் அவங்களும் எப்படி லவ் பண்ண முடியும்? சே.. சே.. அப்படி எல்லாம் ஒன்னுமில்ல.'
'ஹலோ.. ஹலோ.. போதும். போதும். ஏன் நடிக்கிறீங்க.? எனக்கு எல்லாம் தெரியும்னு உங்களுக்கே தெரியும். அப்புறம் எதுக்கு இந்த டயலாக்..?' (சிரித்தாள்.)
'ம்ம்ம்.'
'இப்பவாச்சும் சொல்லுங்க? என்னதான் ப்ராப்ளம்? 'உங்க ஆளு' ஏன் இவ்ளோ கோபமா இருக்காங்க?'
'உண்மைய சொல்லனும்னா உங்களாலதான் இந்த பிரச்சினையே'.
(லேசான அதிர்ச்சியுடன்) 'வாட்.. நான் என்ன செஞ்சேன்?'


நான் நடந்ததை விவரித்தேன்.
'ஓ.. இதுதான் பிரச்சினையா? அதுதான் மாலதி என்கிட்டயும் ரெண்டு மூணு நாள் சரியா பேசாம இருந்தாங்களா?'
'இப்போ நல்லா பேசுறாங்களா?'
'ம்ம்.. என்கிட்ட இப்போ நார்மாலாத்தான் இருக்காங்க. ஐ யம் சாரி சிவா.'
'ஏன்?'
'என்னால உங்களுக்குள்ள இவ்ளோ பிரச்சினை வரும்னு நான் நெனக்கல. வெரி சாரி.'
'இட்ஸ் ஓகே சுதா. இத பத்தி அவ கிட்ட எதுவும் கேக்க வேணாம்.'
'என்னது அவளா?'
'ஓ. சாரி. அவங்க கிட்ட கேக்க வேணாம்.'
(கிண்டலுடன் சிரித்தாள்) 'ஓகே.. ஓகே.. நான் சும்மா விளையாட்டுக்குதான் கேட்டேன். உங்க லவ்வர்.. நீங்க என்ன வேணா சொல்லலாம். எனக்கெதுக்கு வம்பு?'
(சிரித்தேன்.) 'சுதா..'
'ம்ம்ம்.'
'இப்போ மாலதி எங்க?'
'கிளாஸ் போய் இருக்கா.'
'என்னை பத்தி எதுவும் பேசுறாளா?'
'முந்தி என்கிட்ட பேசும் போதெல்லாம் சிவா சிவா..னு உங்க புராணம்தான் பாடுவா? பட் இப்போ ஒரு வாரமா சரியா பேசுறதில்ல. உங்க மேல ஏதோ பெரிய கோபம்னு தெரிஞ்சிச்சு. இப்போதான் காரணம் தெரிஞ்சிச்சு. கொஞ்சம் வாடிப்போய்த்தான் இருக்கிறாங்க.'
'ஓ.. அவளுக்கு எப்படி புரிய வெக்கிறதுன்னு தெரியல. பைத்தியம் பிடிச்சிடும் போல இருக்கு..'
'ஹலோõ.. கூல். காதலி பேசலேனா காதலன் எப்படி இருப்பான்னு தெரியும். தாடி வளர்த்து தண்ணியெல்லாம் அடிக்க ஆரம்பிச்சாச்சா?'
'ஏய்ய்.. கிண்டல் பண்ணாதீங்க சுதா..'

'ஓகே.. சாரி சாரி.. என்னால உண்டான பிரச்சினைய நான்தான் தீக்கனும். நான் ஏதாவது செய்யட்டுமா சிவா?'
'நீங்க என்ன செய்ய முடியும் சுதா?'
'தலைவனுக்கும் தலைவிக்கும் நடுவுல தூது போகவா? தோழியோட வேலை அதுதானே? நான் வேணா மாலதி கிட்ட பேசிப் பாக்கவா சிவா?'
'அய்யோõ.. வேற வெனயே வேணாம். எனக்காக பரிஞ்சுகிட்டி நீங்க பேசினா அவ சந்தேகம் இன்னும் அதிகமாகத்தான் செய்யும்.'
'ம்ம். வேற என்ன செய்ய போறீங்க சிவா?'
'நானேதான் பேசிப்பாக்கனும். பாக்குறேன்.'
'ம்ம்ம்.. ஆல் த பெஸ்ட் சிவா.'
'தேங்ஸ் சுதா. நான் அப்புறம் கால் பண்றேன். பை.'
'பை சிவா.'
போனை வைத்துவிட்டு என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்தபடி ஒரு முடிவுக்கு வந்தேன். அன்று மாலையே மாலதியை அவள் வீட்டில் சந்திப்பது என்று.



ஆபிசில் பெர்மிசன் போட்டு 5 மணிக்கே மாலதி வீட்டின் கதவைத் தட்டினேன். கவுசிதான் திறந்தாள்.
'வாங்க அங்கிள்.. நல்லா இருக்கீங்களா?'
'ம்ம். நான் நல்லா இருக்கேன் கவுசி. நீ நல்லா படிக்கிறியா?'
'ம்ம். படிக்கிறேன் அங்கிள். உக்காருங்க.'
நான் சோபாவில் உட்கார்ந்தேன். உள்ளேயிருந்து மாலதியின் குரல் கேட்டது.
'கவுசி.. யாரு அது?'
'சிவா அங்கிள் மா.' (சொல்லிக்கொண்டே டிவி அருகில் இருந்த சேரில் உட்கார்ந்து கொண்டாள்.)
மாலதியிடம் இருந்து பதில் இல்லை. என்ன நினைக்கிறாள் என்று புரியாமல் பதட்டமாயிருந்தது. அருகில் இருந்த பத்திரிகையை புரட்டினேன். சில நிமிடங்களில் மாலதி வந்தாள். அடர் மஞ்சள் நிற சில்க்கி நைட்டி அணிந்திருந்தாள். என்னைப் பார்த்ததும் எந்த முகபாவமும் இன்றி தோளில் கிடந்த துண்டை சரி செய்தாள்.
'வா சிவா. ஹவ் ஆர் யூ?'
'ம்ம். ஐ யம் பைன். நீங்க எப்படி இருக்கீங்க?'
'ம்ம்.' (சுரத்தில்லாமல் பதில் சொல்லிக் கொண்டே சோபாவில் இருந்து சற்று தள்ளி நின்று கொண்டாள்.)
நான் என்ன பேசுவதென்று தெரியாமல் தடுமாறினேன்.
'இந்தப் பக்கம் ஆபீஸ் வேலையா வந்தேன். அப்படியே உங்களைப் பாத்துட்டுப் போலாம்னு வந்தேன்.'
'ஓ..'
அவள் விருப்பமில்லாமல் பேசுவது போலிருந்தது. இன்னும் என்மேல் கோபமாய்த்தான் இருக்கிறாள் என்பது புரிந்தது. எனக்கும் லேசான கோபம் வந்தது.

கவுசி எங்களைப் பார்த்தாள். மாலதி சமாளிப்பதற்காக சகஜமாகப் பேச முயன்றாள்.
'என்ன சாப்பிடுற? டீ தரவா?'
'இல்ல பரவால்ல.. வேணாம்.'
'இரு. போட்டு தரேன். கவுசி உனக்கு வேணுமா?'
'வேணாம்மா.'
'சரி. ரொம்ப டிவி பாக்காத. வந்ததும் டிவி முன்னால உக்காந்துகிட்டு..' (குரலில் எரிச்சலைக் காட்டியபடி உள்ளே சென்றாள்.)
'இப்பதானம்மா உக்காந்தேன். போம்மா..' (கவுசி சிணுங்கிக் கொண்டே சானலை மாற்றினாள்.)
நான் பத்திரிகையைப் புரட்டினேன். உள்ளே போன மாலதி பாத்திரங்களை டம் டம்மென்று போட்டு உருட்டியதில் அவளின் கோபமும் எரிச்சலும் தெரிந்தது. வந்திருக்கவே வேண்டாமோ என்று தோன்றியது. சிறிது நேரத்தில் டீயுடன் வந்தாள். என்னிடம் தந்துவிட்டு கவுசி அருகில் சேரில் உட்கார்ந்து கொண்டாள்.
எனக்கு சங்கடமாயிருந்தது. கிளம்பலாமா என்று தோன்றியது. வந்து எதுவும் பேசாமல் கிளம்பினால் கவுசி என்ன நினைப்பாள் என்று தோன்றியதால் வலுக்கட்டாயமாக ஸ்கூலைப் பற்றி கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன். மாலதி சுரத்தின்றி பதில் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள். சில நிமிடங்கள் கழித்து ஆர்த்தி வந்தாள். கொஞ்ச நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்துவிட்டு மீண்டும் பக்கத்து வீட்டுக்குச் சென்று விட்டாள்.
மாலதியிடம் தனிமையில் பேச வேண்டும் போலிருந்தது. கவுசி டியூசன் சென்றிருப்பாள் என்று நினைத்துதான் சீக்கிரமாகவே பெர்மிசன் போட்டு வந்தேன். ஆனால் அவள் இன்னும் போகாமல் இருந்தது ஏமாற்றமாயிருந்தது. சிறிது நேரம் கழித்து கவுசி எழுந்து உள்ளே சென்று சில நிமிடங்களில் பேக்குடன் டியூசன் கிளம்பினாள்.








கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக