http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : முத்தமிட்ட உதடுகள் - பகுதி - 5

பக்கங்கள்

திங்கள், 6 ஜூலை, 2020

முத்தமிட்ட உதடுகள் - பகுதி - 5

ஊரெங்கும் மின்சாரமின்றி இருள் சூழ்ந்து கிடந்தது. காற்று மட்டும் லேசாக வீசிக் கொண்டிருந்தது. தனது  அறைக்குள் படுத்து படுக்கையில் புரண்டு கொண்டிருந்த ரேவதி எழுந்து  அறையை விட்டு வெளியே சென்றாள். அவளின் பெற்றோர் இருவரும் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில்  இருந்தனர். அவள் தம்பி ஒரு திருமணத்துக்கு போயிருந்தான்.
அவள் வெளியே போய் கதவைச் சாத்தினாள். கால்களில் செருப்பணிந்து பாத்ரூம் போனாள். சில நிமிடங்களில் வெளியே வந்து  இருண்டு கிடக்கும் தெருவைப் பார்த்தாள். அன்னாந்து வானத்தைப் பார்த்தாள்.  பின் மெல்ல திரும்பி  வீட்டுக்கு பின் பக்கம்  இருக்கும் ஒரு தோட்டத்தை நோக்கி இருட்டுக்குள் நடந்தாள்.
பழைய தோட்டம்  அது. இரண்டு கிணறுகளும் நிறைய தெண்ணை மரங்களும் முன்பு இருந்தன. இப்போது  அங்கு யாரும் குடியில்லை. அந்த தோட்டத்து வீடு கூட இடிந்து சிதிலமாகியிருந்தது. இப்போது நீர் இல்லாத இரண்டு கிணறுகளும்.. அங்கொன்றும்  இங்கொன்றுமான சில மரங்களும்.. இரண்டே இரண்டு காய்க்காத  தென்னை மரங்களும் மட்டும்  இருந்தன. இருட்டில் தனக்கு பழக்கமாகி விட்ட கால் தடத்தில் நடந்து தென்னை மரத்தடிக்குப் போனாள் ரேவதி.!


அவளுக்கு முன்பே வந்து  அந்த தெண்ணை மரத்தின்  ஓரமாக ஒரு சின்ன வரப்பின் மேல் இருட்டில்  உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தான் அன்பு.
ரேவதி வருவதைப் பார்த்ததும் மெதுவாக  எழுந்து நின்றான். அவர்கள்  இருவரும் இந்த மாதிரி இருட்டில் சந்தித்துக் கொள்வது இது ஒன்றும் புதுசில்லை. ஆனால்  இன்றுவரை அவள் கற்புடன்தான் இருந்து வருகிறாள்.
"வாடி" என்றான்.
"என்னை எதுக்குடா இப்ப வரச் சொன்ன?" என்று கேட்டபடி அவனை நெருங்கினாள் ரேவதி.
"ம்ம்ம்.. உன்ன கற்பழிக்கலாம்னுதான்"
"யாரு?  நீ என்னை கற்பழிக்கறவன்?"
"ஏன்.. ? உன்ன ரேப் முடியாதுனு நெனச்சிட்டியா?"
"நீ ஏன்டா அவ்ளோ எனர்ஜிய வேஸ்ட் பண்ணி என்னை ரேப் பண்ணனும்.? என் கழுத்துல ஒரு தாலிய கட்டு. படுடினு சொல்லு. பாவாடைய தூக்கிட்டு படுக்கறேன்" என்றபடி அவனை நெருங்கிப் போய்  இடித்தபடி நின்றாள்.
அவள் கையைப் பிடித்து  இழுத்து  அணைத்தான். ரேவதி அவனுடன் இணைந்தாள். அவள் முகத்தை இழுத்து உதட்டில் முத்தமிட்டான். ரேவதி முகத்தை விலக்கினாள்.
"இப்ப என்ன அவசரம்னு வரச் சொல்லி போன் பண்ண?"
"பேசலாம்னுதான்" அவள் கழுத்தை தடவினான்.
"என்ன பேசணும்? அத போன்லயே பேசலாமில்ல?"
"போன்ல பேசினா.. கிஸ் யாரு தருவா? உன் வாசம்  எப்படி வரும்?"
"அலையாத"
"பின்ன எதுக்கு லவ் பண்றதாம்?"
"கல்யாணம் பண்றதுக்கு"
"அதுக்கு  இன்னும் நாள் கெடக்குது. அதுவரை தாங்க வேண்டாமா?"
"இப்படியே சொல்லிட்டிரு. கடைசில நான் கெழவி ஆகிருவேன். அப்ப ஒரு மயிறும் பண்ண முடியாது  உன்னால"
"ரேவா.. உனக்கே தெரியும்.  நீ என்னை விட பெரியவ. அடுத்தது உன் தம்பி என் பிரெண்டு. இதுல நாம லவ் பண்ணி கல்யாணம் பண்ணிக்கறதுங்கறதும் அவ்வளவு ஈஸியா என்ன?"
"அதுக்காக.. ?"
" என் தங்கச்சிய தாட்டாம என்னால உன்னை  கல்யாணம் பண்ண முடியாதுடி. அவ போறவரை நீ பொறுத்துதான் ஆகணும். அப்படி இல்லேன்னா வேற  எவனாச்சும் கெடைச்சாலும் கல்யாணம் பண்ணிக்கோ. எனக்கு நோ ப்ராப்ளம்" எனச் சொல்லி விட்டு  அவளை இறுக்கி  அணைத்து அவள் கீழ்  உதட்டை கவ்வி இழுத்து உறிஞ்சத் தொடங்கினான்.
அவன்  அடிக்கடி  அதைத்தான் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறான். அதுதவிர  இருவரும் திருமணம் செய்து கொள்வார்கள் என்பதில் அவளுக்கே முழு நம்பிக்கை இல்லை. 
அடிக்கடி வீட்டுக்கு வருவதால் உண்டான நெருக்கம் இப்போது காதல்  என்கிற பெயரில்  இருவரையும்  இணைத்திருக்கிறது.
ரேவதி ஆர்வமானாள். அவன் சுவைக்க ஏதுவாக தன் உதடுகளை பிளந்து கொடுத்தாள். அவள் மார்புகள் அவன் நெஞ்சில்  அழந்தி நசுங்கின.  அவள் கைகள்  அவனை வளைத்து  இறுக்கி அணைத்தன. 
சில நிமிடங்கள் சென்றன. முத்தமிட்டு விலகின அன்பு இடம் பார்த்து கீழே  உட்கார்ந்தான். ரேவதியின் கையைப் பிடித்து  இழுத்து தன் தொடைகளுக்கு நடுவில்  உட்கார வைத்து  அணைத்துக் கொண்டான். அவன் கைகள்  இரண்டும் ரேவதியின் நைட்டிக்குள் விம்மியிருக்கும் மார்புகளை பற்றி விளையாடின. அவன் முகம் அவள் கூந்தலுக்குள் புதைந்து போனது. அவள் கிறங்கிச் சரிந்து  அவன் தொடை நடுவில் துவண்டாள்.
"நவநிகிட்ட என்னடி சொன்னே?" அன்பு அவள் கூந்தலுக்குள் மூக்கை நுழைத்து வாசணை பிடித்தபடி முனகினான்.
"என்னடா கேட்டான்?"
"நாம லவ் பண்றம்னு சொன்னியா?"
"ஆமா. ஏன்? "
"அதை ஏன்டி அவன்கிட்ட போய் சொன்ன?"
"ஏன்? அதனால என்னாச்சு  இப்ப?"
"இப்பவரை ஒண்ணும் ஆகல..."
"ஏதாவது  ஆகிரும்னு பயப்படுறியா?"
"ம்ம்ம்"
"என்ன ஆகும்னு நெனைக்குறே?"
"அவன் உன் தம்பிகிட்ட நாம இப்படி பழகறோம்னு சொன்னா.. அதனால பிரச்சினை வரலாம்"
"சே.. அவன்லாம்  அப்படியாப் பட்ட பையன் இல்லடா. அவன் என் தம்பி மாதிரி. ரொம்ப நல்லவன்"
"அது சரிதான்.. ஆனா"
"நீ பயப்டாத.. அவன்  அப்படி  எதுவும் சொல்ல மாட்டான்"
அன்பு அவள் மீது வெறியில் இருந்தான். அவள் நைட்டியின் ஜிப்பை பிரித்தான். ரேவதி தடுத்து சிணுங்கினாள்.
"போலான்டா. டைமாகுது"
"இருடி. இன்னும் கரண்ட் வரல" அவள் கையை தள்ளி  உள்ளே கை விட்டான். பிராவில் பிதுங்கிய அவள் மாங்கனிகளை பிடித்து  அழுத்தினான்..!!!

ரேவதியால் அன்புவைத்  தடுக்க முடியவில்லை.  இருட்டில் தன் கனத்த தனங்களை அவனுக்கு சுவைக்கக் கொடுத்து சூடானாள். உடல் கொதிக்க நெளிந்து முனகினாள். அன்புவின் கை அவளின் இடுப்பில் தடவி தொடைகளில் ஊர்ந்து அவளின் தொடை இடுக்கில் பதிந்தது. நைட்டியுடன் அவள் பெண்மை மேட்டை தேய்த்து பிசைந்தான். அவள் சொக்கினாள்.
பருத்த முலைகள் என்றாலும்  அவைகள் காம உணர்ச்சி  ஏறி இறுகி விட்டன. கிண்ணென மாறிய  முலைகளை சப்பியபடியே அவள்  நைட்டியை சுருட்டி  அவளின்  தொடைவரை தூக்கினான். ரேவதி தடுத்துப் பார்த்தாள். ஆனாலும் அவன் கை நைட்டியை தொடைவரை ஏற்றி விட்டு  உள்ளே புகுந்தது. அவள் தொடைகளை நெருக்கினாள்.  அவன் விரல்கள் அவளின் தொடைகளில் தவழ்ந்து சென்று  அவளின் ஜட்டியை தொட்டன. அவள் நிலை குலைந்தாள். நெஞ்சை எக்கி முலையை அவன் வாயில் திணிக்கும் வேளையில் அவன் விரல்கள் அவளின் ஜட்டியை  ஒதுக்கி ஈரமான  பெண்மை வாயிலைத் தொட்டன. அவள் துடிப்புடன் அவன் விரலை இறுக்கிப் பிடித்தபடி  நெறித்தாள்.  ரேவதியின் உடம்பு சூடாகிக் கொதித்தது. அவள் விட்ட மூச்சுக் காற்றில்  அனலின் வெப்பம்  இருந்தது.
"டேய்.. அன்பு"
"என்னடி?"
"வேணாம்டா. அங்க கை வெக்காத"
"பால் குடுத்துட்டே. கொஞ்சம் ஜூஸும் குடேண்டி?"
"அதெல்லாம்  இப்ப தரதுக்கு இல்லேடா"
சிறு சிறு கிண்டல் பேச்சுக்கிடையே அவன் விரல் அவளின் ஜட்டியை ஒதுக்கி ஈரமான பெண்மை வாசலை முட்டி உள்ளே புகுந்து விட்டது. அவள் பல்லைக் கடித்து சிணுங்கியபடி அதை அனுமதித்தாள். அவன் விரல் அவளின் புழையை பதம் பார்த்து  ஈரப் படுத்தியது. இரண்டாவது நிமிடத்தில்  அவள் உச்சமடைந்து சிலிர்த்தாள்.
மேலும் சில நிமிடங்கள்  ஆனது. ரேவதி வியர்த்து போனாள். இருட்டு கொடுத்த மயக்கத்திலிருந்து திடுமென மீண்டாள்.  சட்டென  அவன் கையை விலக்கி  அவன் பிடியில் இருந்து விலகி எழுந்தாள். அவன் திகைப்பாக பார்த்தான்.
"ஏன் ரேவா?"
"போதும்டா. நான் போறேன்" என்று நைட்டியை தூக்கி பிடித்தபடி ஜட்டியை இழுத்து மாட்டினாள்.
அவன் அவள் தொடையை பிடித்தபடி மண்டியிட்டு  எழுந்தான். அவள் நைட்டிக்குள் தலையை விட்டு தொடையில் முத்தமிட்டு நக்கினான்.
"ச்சீ விடுடா" என்று சிணுங்கி அவன் முகத்தை தள்ளி விட்டாள்.
ஆனால்  அவன் முற்றிலும் விலகவில்லை. அவள் தொடைகளை இரண்டு கைகளிலும் வளைத்து பிடித்தபடி மீண்டும் தன் முகத்தை  அவள் தொடைகளுக்குள் புதைத்தான். ரேவதி சிணுங்கி பின்னால் நகர்ந்தாள். திட்டினாள். ஆனால்  அது எதுவும்  அவன் புத்தியில் ஏறவே இல்லை. 
ஒரு சில நொடிகள் போராட்டமே நடத்தி அவளை வென்றான். நைட்டிக்குள் அவள் தொடைகளை இறுக்கி பிடித்து  அடக்கினான். அவள் தொடைகளுக்கிடையில் தன்  முகத்தை புதைத்து ரேவதியின் ஜட்டி மீது முத்தமிட்டான். ஜட்டியுடன் கவ்வி அவள் பெண்மை மேட்டை சப்பினான்.
ரேவதி துவண்டு போனாள். அவள் எதிர்ப்பு மெல்ல மெல்ல  அடங்கியது. சிணுங்கியபடி நின்றவளின் ஜட்டியை சரட்டென கீழே  இறக்கி லபக்கென அவளின்  அந்தரங்க மேடையை கவ்வினான்.
ரேவதி தன் அந்தரங்க மேட்டில் நிறைய முடி வைத்திருந்தாள். அத்தனையும் சுருள் முடிகள். அந்த சுருள் முடியின் மீது முகத்தை தேய்த்தான். அவள் புழை மணம் எழுப்பும் காம நெடியை சுவாசித்து வெறியானான். அவளின் வெடித்த மன்மத பேழையை உதட்டால் தீண்டி நாக்கால் தடவினான். அவள் புழையின் உவர்ப்புச் சுவையை நாக்கில் உணர்ந்தான்.
ரேவதி தவித்தாள். துடித்தாள். சிணுங்கினாள். அவனை திட்டினாள். ஆனால்  அது எதையும் அவன் பொருட்படுத்தவே இல்லை. அவளின் துள்ளலை அடக்கினான. அவள் பெண்மை வாயிலில் நாக்கால் தடவி வாயை வைத்து சுவைத்தான்.
அவள் உடல் நடுங்கியது. கால்கள்  வலுவிழந்தன. பரவச நடுக்கம்  அவள் உடல் முழுக்க தாக்கியது. கண்களை மூடி பல்லைக் கடித்தபடி தொடைகளை அகட்டி வைத்து நின்றாள் ரேவதி..!!!

ஒரு மணி நேரம் கழித்து  கரண்ட் வந்தது. திண்ணையில் உட்கார்ந்து கொண்டிந்த கவிதா எழுந்து போய் நவநீதனுக்கு உணவைப் போட்டு வந்து கொடுத்தாள். அங்கேயே உட்கார்ந்து அத்தையுடன் பேசியபடியே சாப்பிட்டான் நவநீதன்.!!!
சாப்பிட்ட பின்பும் நீண்ட நேரம் பழைய கதைகளை எல்லாம் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். தூக்கத்தை தாக்குப் பிடிக்க முடியாத கவிதா.. அவன் பக்கத்தில் தலை வைத்து படுத்து கதை கேட்டபடியே தூங்கிப் போனாள்..!!!
பேசி முடித்து.. அத்தை தூங்கப் போன போது.. பதினொரு மணிக்கு மேல் ஆகிவிட்டது. தூங்கியிருந்த கவிதாவையும் தட்டி  எழுப்பி விட்டுப் போனாள் அத்தை. கவிதா தூக்கக் கலக்கத்தில் எழுந்து உட்கார்ந்து மண்டையை சொறிந்தாள்.!!!
'' உள்ள போய் படு கவி..'' எனச் சொல்லி விட்டு நவநீதன் எழுந்து பாத்ரூம் போய் வந்து.. வீட்டுக்குள் போனபோது கவிதா  கட்டிலின் குறுக்கு வாக்கில் சுருண்டு படுத்திருந்தாள்.
'' ஏய்.. என்னாச்சு ? இப்படி படுத்துருக்க.. ?''
'' ம்..'' என முனகிவிட்டுச் சொன்னாள் ''பாத்ரூம் போகனும்.. ''
'' போ. ''
அவள் தூக்கம் கலையாமலே எழுந்து தள்ளாடிக் கொண்டு போவதைப் பார்த்தவனுக்கு சிரிப்புதான் வந்தது.!!
திரும்பி வந்தவள்..
''நான் தூங்கறேன் மாமா.. குட்நைட்..'' எனச் சொல்லி விட்டு முன்பே அவளுக்காக  அவள் விரித்து விட்டிருந்த பாயில் தொப்பென விழுந்து.. போர்வையை இழுத்து முகத்தின் மேல் போட்டுக் கொண்டாள். !!!
திடுமென முகத்தை மூடிய போர்வையை விலக்கினாள் கவிதா. நவநீதனைப் பார்த்தாள்.
'' மாமா.. ''
'' ம் ?'' அவளைப் பார்த்தான்.
'' நாளைக்கு போலாந்தான..?''
'' எங்கடி.. ?''
'' பெரிய மாமா ஊருக்கு ? உன்னை வரச் சொல்லுச்சி இல்ல. நீ நாளைக்கு வரேனு சொன்ன இல்ல. ?''
'' ஓ அதுவா.?" புன்னகைத்தான் "சரி போலாம்.. போலாம்.. !''
'' ம்.. குட் நைட் மாமா .!!!''
'' எத்தனை தடவடி சொல்லுவ..?''
'' நீ எனக்கு சொல்லல இல்ல.. ?''
'' சரி.. குட் நைட்.. தூங்கு ''
'' ம். ஸ்வீட் ட்ரீம்ஸ் ''
'' ஸ்வீட் ட்ரீம்ஸ் ''
இவள் பேசும் தோரனை.. அவனுக்கு கிருத்திகாவை நினைவு படுத்தியது. அவளைப் பற்றின நினைவு வந்ததும் மனது சட்டென பாரமானது. 
'ச்ச.. தூங்க போற நேரத்துல அவ நினைவா ?' என அந்த நினைவை ஒதுக்கி அவன் மொபைலை எடுத்து நோண்டத் தொடங்கினான்.!!!

காலையில் நன்றாக தூங்கிக் கொண்டிருந்த நவநீதனை தட்டி எழுப்பினாள் கவிதா. புரண்டு படுத்து கண் திறந்து  அவளைப் பார்த்தான். புன்னகை காட்டினாள்.
"என்னடி?"
"எந்திரி"
"ப்ச்.." தலையை தூக்கி கடிகாரத்தைப் பார்த்தான். மணி ஏழரையைக் காட்டியது.  "இப்பவே ஏன்டி எழுப்பின?"
"வேற எப்ப எழுப்பறது?" என்று சிரித்தபடி கேட்டாள்.
போர்வையை விலக்கி  எழுந்து  உட்கார்ந்தான்.
"இப்பவே எந்திருச்சு நான்  என்ன பண்ண போறேன்?"
"இரு. காபி ஊத்திட்டு வரேன்" என்று விட்டு வெளியே போனாள் கவிதா.
நவநீதன்  எழுந்து பாத்ரூம் போனான். அவன் அம்மாவைக் காணவில்லை. முகம் கழுவி வந்து திண்ணையில் உட்கார்ந்தான். கவிதா காபி ஊற்றி எடுத்து வந்து கொடுத்தாள்.
"அத்தை எங்க?"
"குட்டிக்கு தலை புடுங்க போயிருக்கும்" என்றாள்.
காபியைக் குடித்தான்.
"நான் போய் குளிக்கறேன் மாமா" என்றாள்.
"அதை கூட என்கிட்ட சொல்லனுமா?" என்று கேட்டான்.
அவள் சிரித்தபடி தன் வீட்டுக்குப் போனாள். காபி குடித்த பின் உள்ளே போய் தலைவாரி சட்டை போட்டுக் கொண்டு காட்டுப் பக்கம் கிளம்பினான். அவன் வீதியில் நடக்கும்போதே திவ்யாவும் பிரமிளாவும் எதிர் திசையில்  இருந்து வந்து கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களைப் பார்த்து சிரித்தான். அவர்கள்  இருவரும் சிரித்தனர்.
"எங்க கிளம்பிட்டிங்க ரெண்டு பேரும்? " என்று கேட்டான்.
"வேலைக்கு" என்றாள் பிரமிளா.
"நீ வேலைக்கு சரி. திவ்யா? "
"இவளை வேன் வெச்சு விட" என்று சிரித்தாள் திவ்யா.
"ஓ.."
"நாளைக்கு பிரீயா?" என்று அவனைக்  கேட்டாள் பிரமிளா.
"ஏன் பிரமி?"
"இன்னிக்கு  எனக்கு சம்பளம்" என்றாள்.
"சரி?" புரியாமல்  அவளைப் பார்த்தான்.
"என்ன சரி? நான்  என்ன சொல்லியிருந்தேன்?"
"என்ன சொன்னே?"
திவ்யா இடை புகுந்து சொன்னாள்.
"போன் வாங்கனும்னு சொல்லியிருந்தா இல்ல?"
"ஓ.. ஆமால்ல? ஸாரி மறந்துட்டேன்" என்று சிரித்தான்.
"நல்லா மறந்தீங்க" என்றாள் பிரமிளா.
"ஓகே.  எப்ப போலாம்?"
"நாளைக்கு? "
"ஓகே."
"எவ்ளோ ஆகும்?"
"உன் கைல எவ்ளோ இருக்கோ அதுக்கு தகுந்த மாதிரி எடுக்கலாம்"
"என் சம்பளத்தை அப்படியே கொண்டு வரேன்" என்றாள்.
காலை இளம் வெயிலில் திவ்யாவை விட  பிரமிளாவின் நிறம் கொஞ்சம் கூடுதலாகத் தெரிந்தது. அவள் முகம் பளபளத்தது. அவள் பல்லு மட்டும் அசிங்கமாக  இல்லாமல்  ஒரு அமைப்புடன் இருந்தால் பிரமிளாதான் அம்சமாக இருப்பாள் என்று தோன்றியது. திவ்யாவை விட அவள் கொஞ்சம் குண்டாக இருந்தாலும் அவளின்  பெண்மை மேடுகள் கும்மென்றிருந்தன.
திவ்யா  "ம்ம்ம்.. எப்படியோ ஒரு போன வாங்கி  குடுத்து நல்லாருக்கறவளை கெடுக்கப் போறிங்க?" என்று கிண்டலாகச் சிரித்தாள்.
"யாரு?  நானா? என்ன கொடுமை இது?"
"இவளுக்கு வயித்தெரிச்சல் நவநி. நீங்க கண்டுக்காதிங்க" என்ற பிரமிளா திவ்யாவின் கையைப் பிடித்து இழுத்துப் போனாள். 
நவநீதனைத் திரும்பித் திரும்பி பார்த்தபடியே போனாள் திவ்யா..!!! 

நவநீதன் குளித்து விட்டு வந்தபோது கவிதா மேக்கப்  எல்லாம் முடித்து தயாராகியிருந்தாள். ஆரஞ்சு கலரில் டிசைனர் சுடிதார் போட்டிருந்தாள். தலை முடியை கொஞ்சம் ஸ்டைலாக சீவி பிண்ணியிருந்தாள். கழுத்தில்  ஒன்றுக்கு இரண்டு செயின்களைப் போட்டிருந்தாள்.
"என்னடி கலக்கற போலருக்கு?" என்றான்.
"போ மாமா" என்று வெட்கப்பட்டு சிரித்தாள்.
"அங்க யாராவது  உனக்கு  ஏத்த மாதிரி  இருக்காங்களா என்ன?"
"எங்க?"
"பெரிய மாமா வீட்டு பக்கத்துல?"
"அய்யே.. போ மாமா.."
"ஆனா சூப்பராத்தான்டி இருக்க"
"தேங்க்ஸ்"
"சாப்பிட்டியா?"
"இல்ல. உன்கூட சாப்பிட்டுக்கலாம்னு இருந்தேன்"
"சரி. போட்டுட்டு வா" என்று விட்டு அவன் உடை மாற்றினான்.
கவிதா  இருவருக்கும்  உணவை போட்டு எடுத்து  வைத்தாள். இருவரும் சாப்பிட்டு விட்டு  அண்ணன் ஊருக்கு கிளம்பினார்கள். கவிதா  அவனுடன் இருப்பது ஜாலியாகவே இருந்தது. இருவரும்  பஸ்ஸில்  ஒரே சீட்டில் உட்கார்ந்து பயணித்தபோது அவனையும் மீறிய  ஒரு பரவசம் அவனை ஆட்கொண்டது. அவளும் அப்படிதான் இருந்தாள்.
பஸ் விட்டு  இறங்கி சிறிது தூரம் நடந்து போனார்கள்.   அண்ணி கொஞ்சம்  உடல் பெருத்திருந்தாள். இரண்டு குழந்தைகளைப் பெற்ற தளர்த்தி  அவள் மார்பில் மட்டுமே தெரிந்தது.
"அட வாங்க.. என்ன பொண்ணும் மாப்பிள்ளையும் ஜோடி போட்டு வந்துருக்கீங்க போல?" என்று கிண்டலாகச் சிரித்தபடி வரவேற்றாள்.
நவநீதன் சிரித்தான். "லீவ்ல இருந்தா. இவளும்  உங்களை பாக்க வரேன்னா. அதான் கூட்டிட்டு வந்தேன்."
"பயங்கரமா மேக்கப்  எல்லாம் பண்ணிட்டு வந்துருக்கா மாதிரி  இருக்கு?  ஏன்டி.. என்ன பிளான்?" என்று கவிதாவைக் கேட்டாள்  அண்ணி.
"ம்ம்ம்.. எங்க பெரிய மாமாவை நான் கட்டிக்கலாம்னு பிளான். போதுமா?" என்றாள் கவிதா.
"அடி சக்களத்தி.." என்று  அண்ணி சொல்ல ஓடிப் போய்  அண்ணியின் குண்டியில் ஓங்கி  ஒரு  அடி வைத்தாள் கவிதா.
"கெட்ட வார்த்தை பேசினே.. மாமா கிட்ட சொல்லி வாயை கிழிச்சு போடுவேன்"
அண்ணி கவிதாவின் பெரியம்மா பெண்தான். அதனால்  இருவருக்கும் இடையில் நல்ல நெருக்கமும் புரிதலும் இருந்தது.
"அண்ணன் இல்லையா அண்ணி? " நவநீதன்  அண்ணியிடம் கேட்டான்.
"வேலைக்கு போயாச்சு" என்றபடி கவிதாவின் கையைப் பிடித்து  உள்ளே  இழுத்துப் போனாள்.
வீட்டுக்குள் இருந்து குழந்தைகள் ஓடி வந்தன. இருவரையும்  அணைத்து கையில்  எடுத்தபடி உள்ளே போனான் நவநீதன். அண்ணி தண்ணீர் கொடுத்தாள். வாங்கிக் குடித்தான்.
"நீங்க கொஞ்சம் குண்டாகிட்டிங்க போலருக்கு அண்ணி?" என்றான்.
"அப்படியா தெரியுது? "
கவிதா "நல்லாவே ஒடம்பு வந்துருச்சு. பன்னி மாதிரி.  எங்க மாமா சம்பாரிச்சு போடறதை தின்னு தின்னு.. பாரு" என்று தன் பங்குக்கு கிண்டல் செய்தாள்.
முதலில் டீ வைத்து கொடுத்தாள் அண்ணி. அதன்பின் பலதும் பேசினார்கள். அதிகமாக திருப்பூர் வேலை பற்றியும் கிருத்திகா பற்றியும்தான் பேச்சு நடந்தது. மதிய உணவை சாப்பிட்டு விட்டு சிறிது நேரம் படுத்து  ஓய்வெடுத்தான். கவிதா  அவனிடம் நன்றாக நெருக்கம் காட்டினாள். அண்ணி  அடிக்கடி  அதை சொல்லி கிண்டல் செய்து சிரித்தாள். மாலைவரை இருந்து விட்டு  அதன்பின்  ஊருக்கு கிளம்பினார்கள்.


விடை தரும்போது  அண்ணி விளையாட்டாகச் சொன்னாள்.
"ரெண்டு பேருக்கும் ஜோடி பொருத்தம் ரொம்ப நல்லாருக்கு. கல்யாணம் பண்ணிக்குங்க."
"ஐய.. போ லூசு" என்று வெட்கப்பட்டு சிரித்தாள் கவிதா..!!!

பிரமிளாவும் திவ்யாவும் காலையிலேயே தயாராகி வந்து விட்டார்கள். திவ்யா சற்று விசேஷமாக தன்னை அலங்கரித்து வந்திருப்பதைப் போலிருந்தது. அவளைப் பார்க்க மிகவும் கவர்ச்சியாக இருந்தாள். இருவரின் கூந்தலிலும் நிறைய பூ இருந்தது.
நவநீதனும் உடை மாற்றி தயாராகி  அவர்களுடன் கிளம்பிப் போனான். பஸ்ஸில் கூட்டமிருந்தது. ஆனாலும் அருகருகே நின்று பேசியபடி பயணம் செய்தனர். அவர்களை பூர்விகா ஷோ ரூம்  அழைத்துப் போய் ரெட் மி யில் நல்லதாகப் பார்த்து  ஒரு மொபைல் வாங்கிக் கொடுத்தான். அது பிரமிளாவுக்கு மிகவும் பிடித்தது. அதன் பின்னர் ஹோட்டலுக்குப் போய் லஞ்ச் சாப்பிட்டு விட்டு தியேட்டர் போய் விட்டனர்.
நவநீதன் பக்கத்தில்  உட்கார்ந்தது திவ்யாதான். அவனுக்கு  அதில் சிறிது கூச்சம்  இருந்தது. ஆனாலும் அவன் அதை வெளியே காட்டிக் கொள்ளவில்லை. திவ்யா மிகவும் ஜாலியாக இருந்தாள். அடிக்கடி  அவன் பக்கம் தலை சாய்த்து அவனிடம் சிரித்து சிரித்துப் பேசினாள். அவள் தோளை அவன் தோளில்  அழுத்தி தேய்த்து மகிழ்ச்சி  அடைந்தாள். ஆனால்  அதைத் தான்டி எதுவும் நடந்து விடவில்லை. அன்றைய செலவு மொத்தமும் பிரமிளாவுடையதுதான்.
அன்று மாலை. பிரேமிடம் பேசும்போது அதைச் சொன்னான் நவநீதன். அதைக் கேட்ட பிரேமின்  கண்கள் வியப்பில் விரிந்தன.
"என்னடா சொல்ற? அவளுக அப்படி  எல்லாம் அனாவசியமா படத்துக்கு வர மாட்டாளுகளே? நீ எப்படி தள்ளிட்டு போன?"
நவநீதன் சிரித்தபடி சொன்னான்.
"நான் எங்கடா அவளுகள தள்ளிட்டு போனேன்.? அவளுகதான் வந்தது வந்தாச்சு அப்படியே ஒரு படம் பாத்துட்டு போலாம்னு என்னை கூட்டிட்டு போனாங்க"
"செலவெல்லாம் யாரோடது? நீ பண்ணியா?"
"நான் செலவே பண்ணல. எல்லா செலவும் பிரமியோடது"
"அந்த பல்லி அவ்ளோ செலவு பண்ணாளா?"
"சம்பளம் வாங்கியிருக்கா. அதனால புல் ட்ரீட்தான்"
"அவ காசுலதான போன் வாங்கி குடுத்த?"
"ம்ம்ம் "
"அதுக்கு அவ உனக்கு ட்ரீட் வெச்சாளா? என்னடா ஏதாவது ரூட் போடறாளா?"
"யாரு பிரமியா? ச்ச.. நீ ஏன்டா?"
"சரி. உன் பக்கத்துல யாரு  உக்காந்தா? பல்லியா?"
"இல்ல. திவ்யா" என்றான் நவநீதன்.
"அவளா உன் பக்கத்துல உக்காந்தா?" எனக் கேட்ட பிரேமின் முகம் மாறியதைக் கவனித்தான். திவ்யாவை இவன் காதலித்தான் என்று  அன்பு சொன்னது ஞாபகம் வந்தது.
'இன்னும்  அவளை காதலிச்சிட்டுதான் இருக்கானோ?'
"ம்ம்ம்.."
"அவ... ரொம்ப இதாச்சே?"
"எது?"
"ஒரு மாதிரி.. சென்ஸிடிவ். தெரியாம கை கால் பட்டாலே டென்ஷனாகிருவா."
"அப்படியா? ஆமா. நான்  ஒண்ணு கேள்விப் பட்டேனே. உண்மையா?"
"என்ன?"
"நீ ஏதோ.. திவ்யாள லவ் பண்றதா...."
நவநீதனை ஆழமாகப் பார்த்தான். அவன் நினைவில் திவ்யா தோன்றியிருப்பாள் போல.
"யாரு சொன்னா?"
"கேள்விப் பட்டேன்"
"அடப் போடா.. லவ்வாவது மண்ணாவது" திடுமென சலித்துக் கொண்டான் பிரேம்.
"ஏன்டா என்னாச்சு? "
"அவ அழகாத்தான் இருக்கா. அதனால அவ மேல ஆசைப் பட்டது என்னவோ உண்மைதான். ஆனா செரியான திமிர் புடிச்ச கழுதை. ஓவர் சீன் போடுவா. தேவையில்லாம டென்ஷனாவா. லேசா கை கால் பட்டுச்சுன்னால என்னமோ அவளை ரேப் பண்ணிட்ட மாதிரி பேசுவா. அத்தனை  ஆங்காரம் அவளுக்கு" என்று மனத் தாங்கலுடன் சொன்னான் பிரேம்.
அவன் சொல்வதைப் பார்த்தால் திவ்யாவை காதலித்தது உண்மைதான் என்று தோன்றியது. ஆனால் இவன் எதிர் பார்த்தது நடக்கவில்லை போல. ஹ்ம். !
"சரி. நீ திவ்யாவ லவ் பண்ணியா இல்லையா?"
"பண்ணித் தொலைச்சேன்.  கொஞ்ச நாளு"
"அவளுமா?"
"ஏன்டா. நான் சொல்றதுல நம்பிக்கை  இல்லையா?"
"சே. அப்படி  இல்ல.  அவளும் உன்னை லவ் பண்ணாளானு தெரிஞ்சுக்க கேட்டேன்"
"என்ன எழவோ? ஆனா என்கூட ஆரம்பத்துல நல்லாத்தான் பழகினா. அப்பறம் போகப் போக சண்டை சச்சரவுனு.. எப்பப் பாரு ஒரே டென்ஷன் புடிச்ச வேலையா போச்சு"
"ஓ.. சரி. இப்ப எப்படி? "
"இப்பல்லாம் ஒரு மயிறும் இல்ல"
"எப்படி பிரேக்கப் ஆச்சு?"
"அது.. பெருசா சொலலிக்க ஒண்ணும்  இல்லடா. சும்மா சும்மா சண்டை போடுவா. இல்லாத பிரச்சினையை பேசிப் பேசியே வம்பிழுப்பா. அப்படி வந்த சண்டைல ரெண்டு பேரும்  ஈகோல பேசாம விட்டு.. அதுவே தானா கட்டாகிப் போச்சு.  இப்ப சுத்தமா பேச்சு வார்த்தையே இல்ல. ஏன் பாத்துக்கறதுகூட இல்ல. மத்தபடி ஒண்ணும் இல்ல.  ஈகோதான். நானா வந்து பேசனும்னு அவ நெனச்சா. நான் யாரு?  சரிதான் போடி மயிறுனு விட்டுட்டேன்.."
பிரேம் பல விசயங்களை மறைத்துச் சொல்கிறான் என்று தோன்றியது. ஆனால்  அதற்கு மேல் அவனைத் தோண்டித் துருவிக் கேட்க நவநீதன் விரும்பவில்லை.
பிரேமே பேசினான்.
"ஒண்ணுல்ல.. சினிமா போலாம்பா. சரினு கூட்டிட்டு போனம்னா அன்னிக்கு அவ கேட்டது எல்லாம் வாங்கித் தரனும். ஷாப்பிங்னு அலைய வெப்பா.  ஹோட்டல் சாப்பாடு. ரெண்டு மூணு ஜூஸ் அது இதுனு கண்டதெல்லாம் கேப்பா. அப்படி போகலேன்னா அங்கயே சண்டை வந்துரும்" எனச் சொன்னவன் சட்டென நிறுத்தி விட்டு நவநீதனைக் கேட்டான்.
"ஆமா. நீ ஏதாவது  அவளை லவ் பண்றியா?"
"சே சே.. அதெல்லாம்  இல்லடா. நீ வேற? நான்  உன் கதைய கேட்டேன்"
"அதான பாத்தேன். நீ எவள வேணா லவ் பண்ணு. ஆனா அவள மட்டும் லவ் பண்ணி தொலைச்சிராத. நொந்து நூலாகிருவ. ராட்சசி" என்றான் பிரேம்.

"திவ்யா.. ஏய் திவ்யா" என்று சத்தமாக கத்தினான் அன்பு. குளித்து வந்து உடை மாற்றி தலைவாரிக் கொண்டிருந்தான்.
உள்ளறைக்குள் இருந்து வெளியே வந்தாள் திவ்யா.
"ஏன் இப்ப ஊருக்கே கேக்குற மாதிரி கத்தற? என்ன?"
"எங்கடி என் போனு?" முறைத்தபடி அவள் கையைப் பார்த்தான். அவள் கையில் கத்தி  இருந்தது. வெங்காயம்  உழித்துக் கொண்டிருப்பாள் போலிருந்தது. தன் சின்னக் கூந்தலை சுருட்டி கொண்டை போட்டிருந்தாள்.
அவனது மொபைல் உள்ளே பாடிக் கொண்டிருந்தது.
"அதுக்கா இப்படி கத்தற? உள்ள பாடிட்டிருக்கு பாரு"
"எடுத்துட்டு வா. எத்தனை தடவை சொல்லியிருக்கேன். என் போனை எடுக்காதேனு?"
"ஆமா.. அது பெரிய இது.." என்று முனகியபடி திரும்பிப் போய் அவன் மொபைலை எடுத்து வந்தாள். அவன் கை நீட்டினான். 'லொட்'டென அவன் கையில் வைத்தாள்.
"இந்தா.. உன் போனு"
"இனிமே எடுத்த.. கைய முறிச்சுருவேன்" என்றான்.
அவனை முறைத்தாள் திவ்யா.
"என்னடி மொறைக்குற?" என்று  அவளின் முன் நெற்றியில் தட்டினான்.
"சீ போடா" என்று விட்டு திரும்பி உள்ளே போய் விட்டாள் திவ்யா.
உடை மாற்றி தலைவாரிய அன்பு சீட்டியடித்தபடி வெளியே போய் பைக்கைக் கிளப்பினான்..!!!
காலை மிகவும்  உற்சாகமாக இருந்தாள் கவிதா. இன்று அவள்  சுற்றுலா கிளம்புகிறாள். அதிகாலையில் நேரமே எழுந்து குளித்து நல்ல உடை அணிந்து வந்து நவநீதனை எழுப்பினாள்.
"என்னடி?" கண் விழித்துக் கேட்டான்.
"நான் போயிட்டு வரேன்"
"கிளம்பிட்டியா?"
"ம்ம்ம்"
"நல்லபடியா போயிட்டு வா"
"உனக்கு  என்ன வேணும் மாமா?"
"எனக்கா?"
"ம்ம்ம் "
"முத்தம் குடு" என்றபடி எழுந்தான்.
"சீ போ" என்று வெட்கப் பட்டாள்.
சிரித்தான். "பணமெல்லாம் இருக்கா?"
"ம்ம்ம்.. இருக்கு"
"பாத்து. சிக்கனமா செலவு பண்ணு. அதுக்காக எதுவும் சாப்பிடாம இருந்துடாத. புடிச்ச ஐட்டமா இருந்தா நல்லா வாங்கி சாப்பிடு"
"சரி. எனக்கு நேரமாச்சு. நான் போறேன்"
"பாத்து போயிட்டு வா. ஜாலியா  சுத்திட்டு வா"
"இந்த ட்ரஸ் நல்லாருக்கா மாமா?"
"ஏன்டி?"
"சொல்லேன்"
"நல்லாருக்கு. ஆனா நீ தான்  ஒரு முத்தம் கூட தர மாட்டேங்குறியே?"
"போ" என்று சிணுங்கியவள் இரண்டு  எட்டுக்கள் வைத்து போய்.. மீண்டும் சட்டென திரும்பி வந்து  அவன் கன்னத்தில்  ஒரு முத்தம் கொடுத்து விட்டு வெளியே ஓடினாள்..!!!
நவநீதனுக்கு இன்னும் வேலை கிடைக்கவில்லை. அதனால் சும்மா இருக்கும் நேரத்தில் தன் தாயுடன் போய் ஆடுகள் மேய்த்து வந்தான். அவர்களுக்கும் பெரியது, குட்டி என்று பதினைந்து  ஆடுகளுக்கு மேல்  இருந்தன. அத்தைக்கு ஆடுகளுடன் சேர்த்து  இரண்டு சின்ன மாடுகளும் இருந்தன.
பொதுவாக  ஆடுகளை மேய விட்டபின் ஊர்க்கதை பேசுவது என்பது வாடிக்கையான ஒன்றாக இருந்தது. இன்று  அப்படி பேசியபோது அத்தை சொன்ன செய்தி  அவனுக்கு கொஞ்சம்  அதிர்ச்சியாகத்தான் இருந்தது. அது பிரமிளாவின் குடும்பக் கதை. அவளது  அப்பா இப்போது இவர்களிடம் இருந்து பிரிந்து போய் வேறொரு பெண்ணுடன் வாழ்கிறாராம்.
"அது யாருத்தே?" திகைப்புடன் கேட்டான் நவநீதன்.
"அது ஒரு இருளப் புள்ள" என்றாள்  அத்தை. வெற்றிலையை வாயில் போட்டு மென்று கொண்டிருந்தாள்.
"இருளப் புள்ளையா? அது எப்படி செட்டாச்சு?"
"மலைக்கு.. அவங்க ஊருக்கு போக வர  இருந்துருக்கான். ரெண்டு மூணு இருளாசுக அவனுக்கு பழக்கமாயிருக்காங்க. அப்படி  இருந்த எடத்துல இந்த புள்ள எப்படியோ இவன்கூட நல்லா பழகிருச்சு. இப்ப அது கூடத்தான் இருக்கான். கல்யாணமாகிட்ட மாதிரிதான்"


"அப்ப.. இவங்க கூட இல்லையா?"
"அப்பப்ப வந்து போவான். ஆனா இருக்குறது என்னமோ அந்த புள்ளகூடத்தான். இப்ப ஏதோ வயித்துல ஆகியிருக்குனு சொன்னாங்க. அவளை கேட்டா தெரியும்"
"ஓ.. அதுக்கு  என்ன வயசு இருக்கும்? "
"அது என்ன.. இவ வயசுதான் இருக்கும்"
"எவ வயசு.? பிரமிளா வயசா?"
"ஆமா. பெரிய சண்டையே ஆகிருச்சு. ஊரெல்லாம் கூடி பஞ்சாயத்தெல்லாம் பண்ணாங்க. என்ன செஞ்சு என்ன ஒண்ணும் வேலைக்கு ஆகல. அந்தாளுனால அந்த புள்ளைய விட்டு  இருக்க முடியல. இந்த வீட்டை இவங்க பேருக்கே எழுதி குடுத்துட்டு அந்த புள்ளை கூடயே போய் சேந்துட்டான்" என்றாள் அத்தை..!!!


கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக