தேவதையின் காதல்

பல வருசத்துக்கு முன்னர், தேவதை ஒருவள் முனிவரின் சாபத்தால் பூமியில் கற்சிலையாய் மாறினால், அவளின் வேண்டுகோளுக்கு இறங்க முனிவரும் கற்சிலையை காதலிப்பவனுக்கு ஆசையை எல்லாம் தீர்த்த பின்னர் சாப விமோச்சனம் பெறும்படி வழியை சொல்லி மறைந்தார்,

காலங்கள் போனது யாரும் அச்சிலையை கண்டுகொள்ளவில்லை, பார்க்க காம தேவதையாக தோன்றும் தோற்றம், கால போக்கில் கற்சிலை புதையுண்டு பூமிக்குள் மறைந்தது. ஒரு நாள் அகழ்வாராய்ச்சி செய்யும் ஒருவரால் கண்டறிய பட்டு, மியூசியத்தில் காட்சி பொருளாகவும் பின்னர் விற்பனைக்கும் அனுப்பப்பட்டது.

அழகாய் இருக்கும் சிலை, மதிப்போ பல லட்சம், வாங்க ஆள் இல்லை, ஒருநாள் மதன் மியூசியத்தில் இருந்த சிலையின் மேல் ஆர்வம் கொண்டார், இச்சிலை கல்லூரி வாசலில் வைத்தால் அழகாக இருக்கும் என கற்பனை கொண்டார்,

சிலைகள் மீது பேரார்வம் கொண்டவர், உடனே வாங்கினார், சிலையோ அவரின் சொத்தாக மாறியது. அன்று இரவு அவருக்கு ஒரு கனவு வந்தது.

கனவில் சிலையாக இருக்கும் தேவதை உருப்பெற்று அவரை நோக்கி வருவது போல இருந்தது, அழகு முகம், கச்சிதமான இடை, பளபளக்கும் மேனி, காமம் வழியும் யோனி, தளும்பும் பாற்குடங்கல் என்று கனவில் பார்த்ததற்கே அவருக்கு கஞ்சி வந்துவிட்டது.

மறுநாள் காலையில் இருந்து அந்த சிலையை கல்லூரியில் வைக்க இருந்த முடிவை மாற்றி தனது விட்டு ஹாலில் வைக்க முடிவெடுத்தார்,

தினமும் அந்த சிலை முகத்தில் முழிப்பதே வழக்கமாக கொண்டார், சிலை தினமும் அவரின் கனவில் ஆடை இன்றி வருவதும் வழக்கமாக போனது.

மதன் வயது 40, கல்லூரியில் முதல்வராக பனி புரிகிறார், இதுவரை எந்த பெண்ணையும் ஏறெடுத்து பார்க்காதவர், கட்ட பிரம்மசாரி, சிலைக்கு மயங்கி காதல் கொண்டார்,

சிலையில் இருந்த தேவதை மெல்ல மெல்ல அவரை கனவில் வசியம் செய்தது, காதல் அவருக்கும் மேலும் மேலும் பெருகியது. சிலையாக நினைத்தவர் மனதில் ஒரு பெண்ணாக கற்பனை செய்ய ஆரம்பித்தார்,

ஒரு நாள் காலையில் கல்லூரிக்கு போகும் பொது, என்றும் யில்லா புதிதாக நான் பொய் வருகிறேன் என்று சொல்லி செல்ல! பார்த்து பொய் வாருங்கள் என்று சிலையும் சொல்லியது, எல்லாம் தன் பிரம்மையென்று ஆர்ச்சரியத்தில் சென்றவருக்கு, கல்லூரியில் எந்த வேலையும் ஓட வில்லை,

வீட்டுக்கு சீக்கிரமே திரும்பினார், வாசலில் புதிய கோலம் போட்டிருந்தது, வாசல் திறந்தே இருந்தது, வீட்டுக்குள் யாரோ நடமாடுவது போன்று நிழலும் தென்பட்டது, என் வீட்டில் யார் வந்திருக்காங்க என்று பதறி உள்ளே சென்றதும் தேவதை சிலையாக இருந்தவள் உருவம் பெற்று அழகு பெண்ணாக வடிவெடுத்திருந்தால்,

அவர் கண்ணை அவராலேயே நம்ப முடிய வில்லை, பார்க்க 30 வயது மதிக்க தக்க இளம் பெண். தான் கனவில் வந்த தேவதை இன்று நேரிலேயே வந்திருக்காள் என்றதும் மயங்கி விழுந்தார்,

தேவதையின் மீது வந்த மோகத்தால் மதியம் சாப்பிட கூட இல்லை, கலைப்பாலும் தேவதையை நேரில் கண்டா அதிர்ச்சியால் அவரின் உடல் ஸ்தம்பித்து நின்று விட்டது, விழும் பொது குலுங்கி கொண்டே தன்னை நோக்கி வந்த பால்குடங்கள் மட்டும் தன் மனதுக்குள்ளே பதிய வைத்தார்,

சில மணி நேரம் மயக்கத்தில் இருந்தவர், கண்விழிக்க மாலை ஆனது, வீட்டில் யாரும் இல்லை, சிலையும் அதே இடத்தில இருக்கு, வெளியில் கோலம் இல்லை, தனக்கு என்னமோ ஆகி விட்டதென்று நம்பினார், மறுநாள் நல்ல மனநிலை மருத்துவரை கண்டு சோதிக்க முடிவெடுத்தார்.

மறுநாள் காலை எழுந்து முதல் வேலையாக மருத்துவமனை சென்றார், மருத்துவர் தெரிந்தவர் என்பதால் முதலிலேயே இது உங்கள் மனா பிரம்மை, அதை சரி செய்ய வேண்டிய அவசியம் இல்லை, நீங்க முதலில் ஒரு திருமணம் செய்துகொள்ளுங்க, அதுதான் உங்களுக்கு சரியான வைத்தியம் என்று பரிந்துரைத்தார், மதன் மனதில் தேவதையை தவிர வேறு எந்த பெண்ணுக்கும் இடம் இல்லை.

தனக்கு ஏற்பட்ட மாற்றத்துக்கு வைத்தியமும் இல்லை என்று தன்னை தானே கரித்துக்கொண்டார், கல்லூரிக்கு செல்லுவது தற்சமயம் சரியான முடிவல்ல என்று வீட்டுக்கு போக! வீட்டு வாசல் திறந்திருந்தது. அவசரத்தில் திறந்தே விட்டு போய்ட்டோம்! என்று நினைத்த மதன் வீட்டுக்குள் போனதும், கையில் தண்ணீர் சொம்புடன் வந்தால் தேவதை, தன் கற்பனை எல்லையை மீறி செல்வதை பார்த்தவருக்கு, எதுவும் உண்மையில்லை என்று மனதுக்குள் சொல்லிக்கொண்டார்.

அருகில் வந்த தேவதை கையில் இருந்த சொம்பை நீட்டவும், வாங்கலாமா! இல்லை இப்போதும் ஏமாத்தம் தானா என்று நினைப்பிலேயே ஏதும் செய்யாமல் இருந்தார்.

வாங்கிக்கிங்க! மருத்துவர் என்ன சொன்னார்?, எல்லாம் உங்க கற்பனையினு தானே,

உன்னை நினைத்த மனசில் இன்னொருத்தியை வைக்க சொன்னார், அது எப்படி முடியும், நீயே என் கற்பனையில் வந்தவள் எப்போ போவே என்று தெரியலை, இருக்கிற நாளில் உன்னை கற்பனையிலாவது பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைகிறதென்ற சந்தோஷத்திலேயே இருக்க விரும்புகிறேன்.

முதலில் கையில் இருக்கிற தண்ணீரை குடிங்க! மற்றத்தை அப்பறம் பேசலாம்! என்று மீண்டு தண்ணீர் சொம்பை நீட்டினாள் தேவதை.

இந்த முறை சொம்பை வாங்கினார், உண்மையை போலவே இருந்தது, சொம்பின் கடினமான உருவம், மென்மையான தேவதையின் விரல்கள் எல்லாம் தனக்கு கற்பனை இல்லை என்று அவருக்கு பறைசாற்றியது, உண்மையாக இருக்க வாய்ப்பில்லை என்று மூளை சொன்னதும் கேட்டது,

உண்மையா? பொய்யா? என்று குழப்பத்திலேயே, தண்ணீரை வாங்கி குடித்தார், தேவார்மிதமாய் இருந்தது, இதுவரை சுவைக்கா சுவை, தண்ணீரில் இப்படி ஒரு சுவை இருப்பதே அறியாதவனாய், முழுவதும் குடித்தார்,

மதன் நீங்க பொய் குளிச்சிட்டு வாங்க நான் சாப்பாடு எடுத்து வைக்கிறேன் என்றால் தேவதை,

செல்லமான அவளின் வார்த்தை அவருக்கு மேலும் மேலும் சந்தோசத்தை ஏற்படுத்தியது, கற்பனையாக இருப்பினும் நல்லா இருக்கென்று! துள்ளி குதித்துக்கொண்டு குளியல் அறைக்கு சென்றார், அங்கு சூடாக தண்ணீர் காத்திருந்தது, குளியலில் புத்துணர்ச்சிக்கொண்டார், தனக்கு வயது கொஞ்சம் குறைந்ததாக உணர்ந்தார்,வேட்டிக்கு பதிலாக ஒரு துண்டை மட்டும் கட்டி வந்தார்,

தேவதை மேஜையில் பல வகை பலகாரங்களுடன் காத்திருந்தாள், ஆசையாக போனவர் வெளுத்து வாங்கினார், இதுவரை தான் அறியாத உணவு வகைகள், எல்லாம் சைவமாக இருந்தும் அதில் எதோ மாற்றம் இருந்தது.

இது எந்தவகை உணவென்று அறியாமலே உண்டு முடித்தார், எழுந்து செல்ல மனம் இல்லை, உடலிலும் தெம்பில்லை, அப்படியே அமர்ந்தார், தேவதை மதனையே உற்று நோக்கினால், அவளின் கண்ணில் ஆசையை தீர்த்த தேடல் இருந்தது, மதனால் அதை புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை, தனக்கு கிடைத்த வாய்ப்பை பயன் படுத்திக்கொள்ள,

உன்னோட பெயர் என்ன? நீ என் கற்பனையாக இருந்தாலும் உன்னை என்ன சொல்லி கூப்பிட வேண்டும், எப்போது என்னோட இருப்பியா? உனக்கு என்ன வேண்டுமோ தரேன் என்று பேரம் பேசினான்,

உன்னோட இருக்க வேண்டும் என்ற ஆசையில் தான் நான் உருவம் போன்று வந்திருக்கேன், உங்களுக்கு என்ன ஆசையோ சொல்லுங்க! அதை தீர்த்து வைக்கிறேன் என்றால் தேவதை.

என்னோட சின்ன வயசில் என் அம்மா மடியில் படுத்துறங்கிய அந்த நொடி போல உன் மடியில் படுத்துறங்க வேண்டும், உன்னால் முடியுமா?

எழுந்தாள், அருகில் வந்தால், கையை பிடித்து கூட்டிச்சென்றால், இருவரும் கட்டிலை அடைய அமர்ந்து தன் தொடையை தட்டி வாங்க என்றதும். ஆசையாக ஓடி படுத்தார், சின்ன குழந்தை போல மடியில் படுத்ததும் உறங்கி விட்டார்,

பலநாள் கனவு, தாய் மடியை தேடியவனுக்கு, தேவதை மடியை காட்டியதும் உறக்கத்தில் மாலை ஆனதும் மறைந்தாள் தேவதை!. இரவு கண்விழுது பார்க்க! அருகில் இல்லா தேவதையை விடு முழுக்க தேட! ஹாலில் இருந்தால் தேவதை சிலையாய்.

உயரத்தில் இருந்தாலும் அதன் காலை கட்டிக்கொண்டு என்னை விட்டு எங்கும் போகவேண்டாம்! என்று அழுதுகொண்டே சொன்னான், மதன்.

இம்முறை கற்பனையில் கூட தேவதை பேசவில்லை, மறுநாள் காலை சூரியன் உதிக்க தன்னை எழுப்பியது யார்? என்று அறிய எழுந்து பார்த்தான் மதன், கட்டிலில் பக்கத்தில் சூடான காபி கப்புடன் நின்றிருந்தாள் தேவதை.

ஆனந்த கண்ணீரில் கட்டி பிடித்தான் மதன், நான் உன்னை விட்டு எங்கும் போக மாட்டேன், என்று தலையை தடவி கொடுத்தால் தேவதை.

மனசுக்குள் மகிழ்ச்சி, கண்ணில் ஆனந்த கண்ணீர், கப்பை வாங்கி பக்கத்தில் வைத்து விட்டு, தன்னுடன் அணைத்து கொண்டே கட்டிலில் உருண்டான் மதன் மதனுடன் தேவதையும் உருண்டாள்! இருவரும் கட்டிலில் கட்டி அணைத்தபடி இருக்க பால்முலைகை முகத்தில் பதிந்திருக்க, மோகத்தில் முட்டி நின்றான் மதன்,

மெல்ல மெல்ல அவளின் மேனியை தீண்டினான், சேலையை திறக்க முற்பட்டான், தடுத்தால் தேவதை, கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி இது தப்புஎன்று சொன்னால்,

காதலில் இது ஒன்றும் தப்பில்லை! என்றான் மதன், இருப்பினும் தேவதையின் கோவை பார்வையால் சரி என்று முடிவெடுத்தான்,

நாளை கல்யாணம் செய்துகொள்ளலாம், எனக்கென்று இருப்பது நீ மட்டும்தான், உறவென்று யாரும் இல்லை, நண்பர்கள் யாரும் கூட இல்லை, எனக்கு கிடைத்த வரம் நீ! உன்னை மகிழ்விப்பதே என் கடமை என்றால் தேவதை.

மகிழ்ச்சியுடன் எல்லா வேலையையும் தொடங்கினான், ஊரில் யாருக்கும் தெரியாமல் வீட்டிலேயே திருமணத்துக்கு ஏற்பாடு செய்தான், வாசலில் தோரணம் வாழை மரம் என்று எல்லா வித கல்யாண சாதனங்களும் கொண்டு வந்தான்,

மாலை ஆனது! தேவதை நடந்து மீண்டும் சிலையாக நிற்க சென்றால்!, மறுநாள் காலை வரும் என்ற நம்பிக்கையில் மீத ஏற்பாட்டை முடித்தான். இரவு 12 மணி அளவில் தூங்கி காலை சூரியன் உதிக்கும் முன்னர் எழுந்து மீதம் இருந்த வேலையையும் முடித்து காத்திருந்தான் மதன்.

கல்யாணம் நடக்குமா?

தேவதை வருவாளா?

இல்லை எல்லாம் கற்பனையா?


மாலை நேரம் ஆனது, மார்கழி மாதம் குளிர் மெதுவாக தன்னை தீண்ட, குளிரில் சிலைமீது பனித்துளிகள் முத்துமுத்தாய் இருக்க! அவ்வழியே வந்தான் மதன்!.

வருடம் 1819, மதன் பிறப்பதற்கு முன் நடந்த கதை இது!, தேவதையின் காதல் கதை! மஹாராஷ்டிராவில் கோவிலுக்கு அருகில் இருந்த கோவில் மண்டபத்தில் இருந்தால் சிலையாய், அவ்வழியே வந்திருந்தான் மதன், மாலை நேரம் குளிரில் நடுங்கிக்கொண்டே, பசியாலும் குளிரின் நடுக்கத்தால் சிலையின் காலுக்கு அடியில் படுத்துவிட்டான்,

தேகம் கூச! மோகம் வந்தது, சிலையை மனதில் நினைத்து தனது ஆடைகுள்ளே கைவிட்டான், அருகில் யாராவது இருக்கிறார்களா என்று சுற்றி முற்றி பார்த்துவிட்டு வேலையை தொடங்கினான், ஆளில்லா காட்டுக்குள்ளே தான் மட்டும் தனிமையில் இருக்கிறோம் என்று அறிந்து வேகமாக செய்ய ஆரம்பித்தான், சிலை அவனுக்கு பெண்ணின் உருவமாக தெரிந்தது,

இறுதிக்கட்டத்தில் யாரோ வரும் சத்தம் கேட்டு! திடுக்கிட்டான், அவ்வழியே வந்திருந்த கொள்ளை காரர்கள் பிரிட்டிஷ் விற்பனையாளர்களுடன் கள்ள சந்தையில் சிலையை விற்பவர்கள், கோவில் அருகே இருந்த தேவதையின் சிலை மீது அவர்கள் கண் பட்டது, பார்க்க பார்க்க அவர்களுக்குள்ளே ஒரு வித மோகம் மூண்டது,

இச்சிலையை விற்றால் பெரிய சன்மானம் கிடைக்கும் என்று முடிவெடுத்தனர், சிலைக்கு கீழே இருந்த கல்வெட்டில் இச்சிலை சாபத்தால் சிலையான தேவதை இதை கைப்பற்ற நினைப்பவர்கள் அக்கணமே மாண்டுவிடுவார்கள், என்ற வாக்கியத்தை படிக்க முடியாத அளவு, மதன் அதை மறைத்த வண்ணம் படுத்திருந்தான்,

கொள்ளை காரர்களில் ஒருவன் வந்தான், கையில் பெரிய கடப்பாரை ஒன்றை வைத்திருக்க, மதனும் பயந்தான், எங்கே தன்னை தாக்கிவிடுவார்களோ என்று பயந்தான்,

என்னை ஒன்றும் செய்து விடாதீர்கள்! என்று எழுந்து ஓட முற்பட்டான், ஆனால் அவர்களின் பார்வை எல்லாம் சிலை மீது மட்டும் இருந்தது, தன்னை தாக்க வரவில்லை, சிலையை திருட வந்திருக்கிறார்கள் என்று அறிந்தான்,

ஒரு கணம் சிலையை பார்த்ததும், ஒரு அழகான பெண் தன்னை காப்பாற்று என்று கூச்சலிடுவதாக உணர்ந்தான், பசியின் மயக்கத்தில் சிலை தனக்கு பெண்ணாக தோன்றுகிறதென்று நினைத்தான்,

இருப்பினும் சிலையை அந்த திருடர்களுக்கு விட்டுத்தர மனம் இல்லாமல், குறுக்கே நின்றான் மதன், சிலையை திருட வந்த திருடர் கூட்டம் தன்னை சுற்றி வளைக்க,

திருப்பி சண்டையிட தெம்பில்லா மதன்! இரவு முழுவது அங்கே இங்கே என ஓடி ஓடி அவர்களை அலைக்கடித்தான், வீரத்தை பயன்படுத்தவில்லை, விவேகத்தை பயன்படுத்தினான், மறுநாள் காலை சூரிய ஒளி சிலை மீது பட்டதும்! சிலை கண்கள் திறந்தது, தன்னை காப்பாற்ற முயற்சிக்கும் மதனின் முயற்சி தோல்வி அடைவதை அறிந்தால், இருப்பினும் அவளால் ஏதும் செய்ய முடிய வில்லை, தன்னை காப்பாற்ற முயற்சிக்கும் மதனையும் காப்பாற்ற முடியாமல் தவித்தாள்.

இறுதியில் ஒருவன் இட்ட அம்பு மதனின் முதுகில் பாய! மதனும் சரிந்து விழுந்தான், மரு கணமே காட்டில் பெருத்த மழை மேகம் சூழ்ந்தது, புயலாய் வந்த காற்று சுழட்டி அடிக்க கள்ளர்களால் மதனையும் சிலையையும் நெருங்க முடியவில்லை,

இரவெல்லாம் மதனுடன் போராடிய கள்ளர்களின் முயற்சி தோல்வியடையவே, மக்கள் வரும் நேரம் என்பதால் அவர்கள் அந்த இடத்தை விட்டு சென்று விட்டனர், மதனும் தத்தி தள்ளாடி சிலையின் காலடியில் விழுந்தான், அவனை பார்த்த சிலையால் ஏதும் செய்ய முடியவில்லை,

அவனுக்கு காதல் வந்ததோ! இல்லையோ? தேவதைக்கு அவன் மீது காதல் வந்தது. இதுவரை ஆளை மிரட்டும் காற்றாய் இருந்த புயல் தென்றலாக மாறியது, ரத்தவெள்ளத்தில் சிலையை காப்பாற்றிய சந்தோஷத்தில் அங்கேயே மாண்டான் மதன்,

மதனின் உயிர்த்தியாகம் சிலையாய் இருந்த கன்னி தேவதைக்கு உருவம் கொடுத்தது,மதனின் உடலை கட்டி தழுவி கொண்டால் தேவதை,

அடுத்த ஜென்மத்தில் உன்னையே மணப்பேன், இனி வரும் எல்லா ஜென்மத்திலும் உனக்கு நான் மட்டுமே மனைவி என்று சொல்லி சிலையானால்.

சில மணி நேரத்தில் அவ்வழியே வந்த வழிப்போக்கர்கள் சிலையில் கையில் இருந்த ரத்தத்தையும், மாண்ட மதனின் உடலையும் பார்த்து, சிலைதான் கொன்றுவிட்டது என்று! சிலையை அங்கே இருந்து அகற்றினர்,

அருகில் இருந்த பாழடைந்த கிணற்றில் போட்டு மூடினர், அவர்களை கொஞ்சமும் கொவிக்காத தேவதை, தனக்காக உயிரை விட்ட மதனையே நினைத்து புதையுண்டால்,

காலங்கள் போனது, ஆட்சிகள் மாறின!

வருடம் 1955 மஹாராஷ்டிராவில் புதிதாக நேஷனல் பார்க் உருவாக்க பட்டது, அங்கே அப்போது புதையுண்ட சிலை கண்டெடுக்க பட்டது, அதை ஆராட்சி செய்ய வந்த குழுவில் மதனும் ஒருவன்,

சிலையை பார்த்ததும் மதனின் மனதில் ஒரு ஏக்கம், அதன் உருவம் அவன் மனதில் ஆழமாக பதிந்தது, சிலையின் மீது ஆர்வம் கொண்டான், தனி கவனம் செலுத்தி அதை சிரமைத்தான், பார்க்க புதியதை போல மாற்றினான், இரவில் கனவில் அதனுடன் பேசி மகிழ்ந்தான்,

ஒரு நாள் சிலை மாயமாக மறைந்தது அதை யார் திருடினார் என்று விசாரிக்க தனி குழு அமைக்க பட்டது, குழுவின் தலைவியாக தேவயானி பொறுப்பேற்றால், சிலைக்கும் தேவயானிக்கும் பெரிய வித்தியாசம் இல்லை, ஒரே உருவம் ஒரே உயரம் என்று அட்சி அசல் சிலையாய் வந்து நின்ற அவளை பார்த்ததும் மயங்கினான் மதன்.

இருவருக்கும் மெல்ல காதல் மலர்ந்தது, சில நாட்களிலேயே அவளை மணந்தான், அதுவரை மாலையில் காண முடியாத தேவயானி முதல் இரவில் தேவதையாக பால் சொம்புடன் வந்ததும், சிலையானான் மதன்.

இந்நாளுக்காக காத்திருந்த தேவதைக்கு, இன்று வாசல் வந்ததும், என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் திகைத்து நின்றாள்.

இருவரும் காதலித்து இருந்தாலும் ஒருவரை ஒருவர் புரிந்திருக்க வில்லை, இரவு முழுக்க மனதை விட்டு பேசினர், இருவருக்கு முதலில் யார் ஆரம்பிப்பதென்று ஆர்வம் இருந்தது, தன்னை தீண்டுவானா என்று காத்திருந்தாள் தேவதை, தீண்ட தயங்கி தயங்கி தோளில் கரத்தை பதித்தான்,

மோஹத்தில் தன்னை தீண்டிய கணவனை பார்த்ததும், மதனின் கோரமான மரணம் கண்முன்னே வந்தது, தேவதையின் கண்ணில் கண்ணீர் தளும்ப, என் அழுகிறாள் என்று அறியாமல் தன்னுடன் அணைத்துக்கொண்டான் மதன்.

இரவு நடுராத்திரி பகல் வர இன்னும் சில மணி நேரமே இருக்கு. முதல் இரவை வீணாக்காமல் நாடி வந்த பெண்ணை காக்க வைக்காமல் அவளை தன்னோடு அணைத்துக்கொண்டான்,

காதல் முத்தத்தை நெற்றி! கன்னம்! கழுத்து என்று முகம் முழுக்க பதித்தான்,

வேட்கையால் வேற்று போனால் தேவதை! முகம் முழுவதும் முத்து முத்தாய் அவள் மீதிருந்த வேர்வை துளிகளை பார்த்ததும் எங்கேயோ பார்த்த நியாபகம் வந்தது மதனுக்கு,

இருவரும் தங்கள் ஆடையை துறந்ததும்!, சிலையின் அங்க அடையாளங்கள் கட்சிதமாக தேவயானிக்கு பொருந்தியது, அதிர்ச்சியானான், அவன் கண்ணை அவனால் நம்ப முடிய வில்லை, தன்னை திருமணம் செய்தது சிலையா! என்று சந்தேகம் ஏற்பட, நி யார்? என்று கேட்டு முதல் இரவை பாதியில் நிறுத்தினான் மதன்.

மதனின் பார்வையில் இருந்து புரிந்துகொண்டால், உண்மையை சொல்லும் நேரம் வந்ததை அறிந்தால்!, தேவயானி தனக்கு ஏற்பட்ட சாபத்தையும் பின்னர் தன்னை காப்பாற்றிய மதனின் உயிர்தியாகத்தையும் பற்றி சொல்லி! உனக்காகவே உருவம் பெற்று வந்திருக்கேன், உனக்காகவே காத்திருந்தேன் என்று தேவதை சொன்ன வார்த்தையில் மேலும் அவனுக்கு காதல் அதிகரித்தது, அவள் சொன்ன கதையை அவனின் அறிவு ஏற்கவில்லை, இருந்தும் மனம் புரிந்துகொண்டது,

இதற்க்கு மேலும் இரவை வீணாக்க விருப்பம் இல்லை! இருவரும் ஒருவராக இணைந்தனர், பூட்டிவைத்த இருவரின் காமத்துக்கு, இருவரும் இணைந்து தீயை மேலும் அதிகரித்தனர், தன்னை கொடுத்தால் அவனை பெற்றுக்கொண்டால்.

Part-2

தேவதையின் வாழ்க்கை கதையை கேட்டு காதல் இன்னும் அதிகமான மதன் கட்டி பிடித்தான், முத்தம் கொடுத்தான்,

உனக்கு என்னை அவ்வளவு பிடிக்குமா? நான் உனக்காக ஒன்னும் செய்யவில்லையே! என் பார்வையில் பட்ட உன் அழகு உருவத்தால் வசியப்பட்டு, பசியென்றும் பாராமல் ஒரு பைத்திய காரனை போல நடந்துகொண்டேன், எனக்காக நீ இவ்வளவு நாள் காத்திருந்தாயா?

ஒருவர் மீது காதல் வர பெரிதாக ஏதும் செய்யவேண்டாம், பெண்களுக்கு தன்னை காப்பாற்ற வரும் ஆணின் அழகு முக்கியம் அல்ல, ஏதும் எதிர்பார்க்காமல் சிலை என்றும் பாராமல், இட் சிலை தனக்கு என்ன தரமுடியும் என்று யோசிக்காமல், சிலையாய் இருந்த எனக்கு காவலாய் இருந்த உன் மனம், ஒன்றுக்காக இந்த ஜென்மம் இல்லை இன்னும் எத்தனை ஜென்மம் வேண்டுமென்றாலும் காத்திருப்பேன் என்றால் தேவதை.

இருவரின் கண்களும் ஒரே நேர்கோட்டில் நின்றது, அழகான முகத்தை பார்த்துக்கொண்டே இருக்கலாம் போல! தனக்காக காத்திருக்கிறாள் என்ற பெருமிதத்தில், இருவரின் கரங்களும் ஒன்றிணைந்தது,

விளக்கின் ஒலியில் அழகாய் தெரிந்த முலையில்! படுக்கை விரிப்பில் விரித்த காலுக்கு இடையில், ஆனாய் பெண்ணை ஆட்கொள்ள! ஆண்மையால் பெண்மையை உட்கொள்ள, வழியின் நின்று பார்த்தான், கன்னியாய் இதுவரை இருந்தவள் இன்றோடு மனைவியாய் மாறுகிறாள்,

பட்டுபோல இருந்த மேனி, பூவில் செய்த பாவை யோனி, தொட்டு தொட்டு லேசாய் சீண்டி பார்த்தான், அவளின் முலைக்காம்பு ரெண்டும் காம்பல்ல காமசாஸ்திரம். அவளின் அங்கம் முழுக்க தங்கம் முலாம் பூசியதுபோல மின்ன தொடங்க, அதில் தன் தலையை நுழைத்தான்,

தேவதையின் கண்கள் சொருகியது, ஆ! ஆ! ம்ம்! என முனகவும் தொடங்கினாள்,

இன்பம் இன்பம் இன்னும் என்ன என்ன இருக்கிறதென்று உள்ளே புகுந்தான், இவளை பார்த்தாலே விழுங்கிடுவார்கள், எனக்கு கிடைத்த வாய்ப்பு என்று மனசுகொல்லே மகிழ்ச்சியுடன்! மெல்ல! மெல்ல இசைந்தான் , இடையை வினை போல! கையில் ஏந்தி இசைத்தான்,

அவள் உடலில் இருந்து வந்த வாசம் அவனுக்கு தீயை முட்ட, அதில் தேனை ஊற்றி விட்டான், தேகம் துடிக்க தாகம் தீர்த்தான்.

அவள் மேனியில் ஆடை போல ஒட்டிக்கொண்டான், தனக்குள் வந்த ஆசையால் வேகம் கூட வந்தது, ஆசை தீர வேகத்துடன் செயல்பட்டான்.


ஒருவரை ஒருவர் கட்டி அணைத்தபடி உறங்கினர்...

மரு நாள் காலை ஆனது,சூரிய உதயத்தை பல நாள் கழித்து முதல் முறையாக பார்த்தால், கண்ணில் கண்ணீர் மல்க கடவுளை வேண்டிக்கொண்டால்,

சூரிய ஒளியை விட பிராகாசமாக ஒளி சூரியனில் இருந்து வந்தது, அதில் இருந்து மூன்று பெண்கள் முகம் தெரிந்தது,

வணக்கம் என் பெயர் மோஹனா! உனக்கு தேவகட்டளையை சொல்ல வந்திருக்கிறோம்.

என் பெயர் சாதனா! நீ செய்த திருமணம், மேலோகத்தில் வழக்கம் இல்லாதது! இதனால் தேவலோகத்தில் இருந்து இன்றுடன் உன் பெயர் நிக்க படுகிறது.

என் பெயர் வந்தனா! இனி நீ கடவுளை வேண்டும் அதிகாரம் இல்லை, உன் சாபத்தை மேலும் கடுமையாக்கி விட்டனர்.

மோஹனா:உன்னை இனி உன் கணவனுக்கு அடையாளம் தெரியாது,

தேவயானி: இந்த தண்டனையில் இருந்து எனக்கு விடிவே இல்லையா! இது என்ன நியாயம்.

சாதனா: உன் வாழ்க்கை இனி உன்கையில், உன் தலை எழுத்தை இனி நீயே எழுதிக்கொள். உன்னை மீண்டும் அவன் காதலித்தால் மட்டுமே உன்னை அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியும்.

வந்தனா: இதற்கும் மேல் சொல்ல எங்களுக்கு அதிகாரம் இல்லை.

நில்லுங்க போகாதீர்கள் என்று கத்தினாள் கதறினாள் தேவயானி, ஆனால் எந்த பதிலும் இல்லாமல் மூவரும் மறைந்தனர்.

சூரிய ஒளி கண்ணை கூசவும், வீட்டுக்குள் சென்றால்,

தூக்கத்தில் இருந்து கண்விழித்தான் மதன், தனக்கு அருகில் இருந்த பெண்ணை பார்த்து பதறினான்,

ஓ ஓ ஓ யார் நீ? எப்பிடி உள்ள வந்த? தேவயானி யாரோ வீட்டுக்கு வந்திருக்காங்க, உடனே வா!

பயந்தாள், பதறினாள், கடவுளே இது என்ன சோதனை! என்றதும் தலையில் ஆணியை இறக்கியதுபோல வலியால் துடித்தாள், கடவுள் என்ற பெயரை உச்சரிக்கும் அதிகாரமும் இழந்து விட்டால்,

கட்டிய கணவனும் தன்னை மறந்தான் என்று பதறினாள், அழுதாள், எந்த மாற்றமும் இல்லாமல் மதன் புரியாமல் இருந்தான்.

எழுந்தான்! பக்கத்தில் வந்து! உங்க பெயர் என்ன! உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்.(" அவன் கண்ணுக்கு தேவயானி வேறு உருவத்தில் தோன்றினால்!")

அவனின் கையை பிடித்தால்! தட்டிவிட்டான், கட்டிய மனைவியை தவிர வேறு எந்த பெண்ணையும் நான் தீண்ட மாட்டேன், என் அருகில் வராதே!

தேவயானியின் பின்னே ஒரு பெண்ணின் நிழல் வந்தது! யார் என்று திரும்பி பார்க்க அது தேவயானி உருவம் கொண்ட பெண், அதிர்ந்தாள், விதியின் விளையாட்டென்று புரிந்தது, இனி கணவனுக்கு எப்படி சொல்லி புரிய வைப்பது, என்று பயந்தாள், தனக்கு பதிலாக வந்தவள் யார்? என் வந்திருக்கிறாள், என்று அறிய முற்பட்டால். நீங்க இருங்க இவளை எனக்கு தெரியும் என்று தேவயானி உருவில் இருந்த பெண் தேவயானியை வெளியில் கூட்டி சென்றால்!.

கண்ணில் கண்ணீருடன் சென்ற பெண்ணை பார்த்ததும் மதனின் மனதில் ஒரு வலி! ஒரு சோகம், சொல்ல முடியாத வருத்தம் கொண்டான்.

தேவயானி: இது உங்களுக்கே அடுக்குமா. எனக்கு பதிலாக வந்த நீ யார்? என் கணவனை பங்கிட மட்டும் கடவுள் ஒப்புக்கொண்டாரா?(" மீண்டும் கடவுள் என்ற வார்த்தையை உச்சரித்ததும் தலையில் அடித்ததை போல வலியால் துடித்தாள்.")

என் பெயர் தேவயானி, நான் உன் பிம்பம், பிறக்கவும் இல்லை, இறப்பும் இல்லை எனக்கு. உன் திருமணம் கடவுளால் தடை செய்ய பட்டாலும் உன் திருமணம் நடந்து விட்டது, ஆகையால் உன்னை போல என்னை உருவாக்கி இங்கே பூமியில் உன் கணவனுடன் வாழ அனுப்பி வைத்தனர்.

உன் தண்டனை காலம் முழுக்க நீ என்னை பார்த்து பார்த்து வறுத்த படவேண்டும், இது போன்ற காரியத்தில் இனி எந்த தேவ கன்னியின் செய்ய கூடாதென்று அறிவிக்க உனக்கு இந்த அளவு கடுமையான தண்டனை கொடுக்க பட்டுள்ளது என்று சொன்னால்.

தேவயானி: நீ என் இடத்தில என் கணவனை கவனித்து கொள்ள வந்திருக்கிறாயா? உன்னால் அவருக்கு எந்த பாதிப்பும் வராதா? இனி என் காலம் முழுக்க இப்படியே இருக்க வேண்டியதுதானா?

இனி அவருடன் சேர்ந்து வாழ முடியாதா?

பிம்பம்: முடியும் இந்த ஆயிசு காலம் முடித்ததும்!, மதனின் ஐந்தாவது ஜென்மத்தில் நீங்கள் ஒன்றிணையலாம், அதுவரை நீ இப்படித்தான் வாழவேண்டும் என்று சொல்லி வீட்டுக்குள் சென்றால் பிம்ப தேவையாணி.



தலையில் இடி விழுந்தவள் போல நின்றாள் தேவயானி.

நாட்கள் ஓடியது, கணவன் அருகிலேயே இருந்து மதனின் வாழ்க்கையை பார்த்து பார்த்து வருத்தப்பட்டால் , சில மாதத்தில் தன் வயிறு பெரிதாக மாறியது, கருவுற்றாள் என்று அறிந்தால், தேவதை கருவை சுமந்தாள், கரு வளர! வளர மனம் பித்து பிடித்தது, பைத்திய காரி போல மாறினால்,

கோவில் மண்டபத்தில் தங்கினால்,தன்னை சுற்றி இருப்பவர்கள் யாரென்று அறியாமல் கணவனையே நினைத்து இருந்தால்.

கருவை சுமந்துகொண்டு மண்டபத்தில் இருக்கும் பெண்யார் என்று அறிய? ஊர் மக்கள் கூடினர்.

. . . . . . .?

யார் நீ? உன் பெயர் என்ன? எங்கிருந்து வருகிறாய்? உன் கணவன் எங்கே?

மற்றவர்கள் பேச்சி ஏதும் காதில் விழவில்லை, கர்பவதியாக மண்டபத்தில் அனாதையாக படுத்திருந்தாள், கிழிந்த ஆடையுடன் கலைந்த கூந்தலுடன் பிச்சைக்காரிபோல தோன்றம் பெற்றால்.

அவ் வழியே வந்தான் மதன்! தன் பொய்யான மனைவியுடன்.

எழுந்து செல்ல முடியாத நிலையில் தனக்கு கிடைத்த தண்டனையை நினைத்து நினைத்து அங்கேயே உயிர்துறக்க, வயிற்றில் இருந்த கரு வெளியேறியது,

சுற்றி இருந்த மக்கள் தூரம் செல்ல, இறந்த அன்னையின் வயிற்றில் இருந்து வந்தது பச்சிளம் குழந்தை, பதறினான் மதன், ஓடி சென்று குழந்தையை எடுத்தான், தன் குழந்தை என்று அறியாமல் அதை தன்னோடு அணைத்துக்கொண்டான், பெட்ர தாயை பிரிந்த குழந்தையின் அழு குரல் ஏழு உலகத்திலும் எதிரொலித்தது, கடவுள்களின் பார்வை அக்குழந்தையின் மீது பட்டது.

தேவயானி செய்த தவறு மன்னிக்க பட்டது, ஆனால் அவளின் சாபம் இன்னும் விமோச்சனம் அடையவில்லை, அதனால் அதே இடத்தில சிலையானால்! சிலையான மறுகணமே பிம்பம் மறைந்தது,

அதிர்ந்தான் மதன், சிலையின் உருவம் தேவயானியின் உருவம், அப்படியென்றால் தன்னுடன் இந்நாள் வரை வாழ்ந்தது யார்? என்று திரும்பி பார்க்க! பின்னே இருந்த தன் மனைவி காணவில்லை, கையில் இருந்தது தன்னுடைய குழந்தை என்று அறிந்தான்,

காதலால் ஏற்பட்ட வலி! காதலி என்று இந்நாள் வரை ஒரு பொய்யான வாழ்க்கையை வாழ்ந்திருக்கிறோமே! என்று கோபத்துடன் தன் குழந்தையை எடுத்து கொண்டு சென்றான்.

Part-2

காலம் மெல்ல நகர்ந்தது, மதன் தன்மனைவியின் பிரிவால் வருத்திக்கொண்டு இருந்தான், குழந்தையை கவனிக்க மறந்தான், குடி போதை என்று பழக்கத்துக்கு ஆளாகினான், மகள் கமலி வயது 8 பள்ளிக்கு சென்று வந்தால்! தந்தை போதையில் வீட்டு ஓரத்தில் படுத்திருக்க வீட்டு வேலையை செய்வாள், அவளின் முகம், தேவதையின் முகத்தை அவனுக்கு நியாபக படுத்தியது, தன் மனைவியை மறந்து பொய்யான வாழ்க்கையை வாழ்ந்தது அவனுக்கு தினம் தினம் நியாபகப்படுத்தியது.

ஒரு நாள் வெளியில் மழை, வீட்டில் தந்தைக்காக காத்திருந்தாள் கமலி, இரவு முழுக்க வரவில்லை, காலை போதை தெளிந்ததும் வீட்டுக்கு வந்தான், மகள் கமலி கதவின் வாசலில் சுருண்டு படுத்திருந்தாள், 8 வயது சிறுமி தந்தைக்காக காத்திருந்து காய்ச்சலில் மயங்கி இருந்தால், மகள் காச்சலில் இருக்கிறாள் என்றும் அறியாமல் உள்ளே சென்று.

கமலி சாப்பாடு செய்தாட்சா? எதுவும் பேசமாட்டியா? எழுந்து வா? வாடி! ("மிரட்டும் குரலில் தன் மகளை அழைத்தும் எந்த பதிலும் வரவில்லை, கோவமாக எழுந்து சென்று அவளின் முடியை பிடித்து தூக்கினான் மதன்,")

காய்ச்சலில் மயங்கிய நிலையில், பெட்ர மகள் உடல் சூட்டில் கொதித்தது, இந்த நிலையில் எந்த குழந்தையாக இருப்பினும், இறந்து போய் இருக்கும், ஆனால் இவளோ இன்னும் தன் உயிரை கையில் பிடித்து இருந்தால், பதறினான், பெட்ர மகள் என்ற பாசம் வந்தது, பார்ப்பதற்கு தேவதை இறப்பதற்கு முன் எப்படி இருந்தாலோ அதே போல காட்சி அளித்தால்.

கையில் தூக்கிக்கொண்டு ஓடினான், மருத்துவமனையில் கொண்டு சென்றால் அதிகாலை எந்த மருத்துவரும் இல்லாமல் தவித்தான்,தன் மகளின் உயிரை காப்பாற்ற அலைந்தான்.

மோஹனா: என்ன ஆச்சி?

மதன்: என் மகள் உடம்பு நெருப்பாக கொதிக்குது! கொஞ்சம் பாருங்க! என்று கண்ணில் நீர்த்தழும்ப கெஞ்சினான்.

மோஹனா: என்னிடம் கொடுங்க! உங்க குழந்தைக்கு ஒன்னும் ஆகாதென்று வாங்கிகொண்டாள்.

மோஹனா குழந்தையை சோதித்து, மழையில் நினைத்திருக்கிறாள், அதனால் ஏற்பட்ட காச்சல், என் நீங்க இவளை வெளியில் விட்டீங்க,?

மதன் பதறினான், மகள் தன்னை தேடி வெளியில் அலைந்திருக்கிறாள் என்று அறிந்தான், குடி பழக்கத்தால் பெட்ர மகளை மறந்து போதைக்கு அடிமையாகி பச்சை குழந்தையை இந்த நிலைக்கு ஆளாக்கி விட்டேனே என்று பதறினான்.

மோஹனா: உங்க கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும் என்று மதனை தனியாக அழைத்து சென்றால், உங்க பொண்ணு இப்போ பரவா இல்லை, ஆனால் ஆனால் என்று இழுத்தாள்,

மதன் பயந்தான்,

இனிமேல் நீங்க அவளை பத்திரமாக பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும், அவளுக்கு காச்சல் தலைக்கு ஏறியதால்! மூளை சூடாகி விட்டது, இதனால் ஏற்படும் விளைவு என்ன என்று தெரியாது, இப்போதைக்கு அவள் உடல் தாங்கிக்கொண்டு இருப்பதே அதிசயம், ஆனால், நீங்க இனிமேல் அவளை தனியாக விடாதீங்க, மீண்டும் இதுபோல காச்சல் அவளுக்கு வந்தால், யாராலும் காப்பாற்ற முடியாதென்று சொல்லி சென்றால்.

மகளின் அருகே அமர்ந்தான், மயக்கத்தில் இருந்த மகளின் முகம் அவன் கண்ணில் நீர் வெள்ளமாக மாறியது, கண்களை துடைத்தான், மகளுக்காக வாழ முடிவெடுத்தான்.

மறுநாள் காலை கண்விழித்தால் கமலி, தன் அருகே இருந்த தகப்பனை பார்த்ததும் மகிழ்ந்தாள்,தனக்கு ஏற்பட்ட காச்சல் அவளுக்கு தெரியாமல் எழுந்து கட்டிக்கொண்டாள்.

தாயின்றி வளர்ந்தவள், தகப்பன் பாசம் இல்லாமல் இருந்தவள், பெற்றோரின் பாசத்துக்காக ஏங்கியவள் இந்த காய்ச்சலால் எல்லாம் மாறியதென்று மகிழ்ந்தாள்,

மகளை இறுக்கி கட்டிக்கொண்டான்,அன்றில் இருந்து மகளுக்காக வாழ துடித்தான், வீட்டில் எந்த வேலையையும் அவளை செய்ய விடாமல், தானே எல்லா வேலையையும் செய்தான், பாசமழையை அவளுக்கு அல்லி தந்தான்,

அவளும் பெரியவளானால், திருமண வயதானது, நல்ல மாப்பிள்ளை பார்த்தான், அதனால் வீட்டுக்கு வருவது நேரமானது, விட்டு வாசல் வந்ததும் வாசல் கதவு திறந்தே இருந்தது,

பயந்தான் பதறினான், உள்ளே சென்றால் மகள் குளித்துவிட்டு ஒரு தூண்டுமட்டும் கட்டிக்கொண்டு குளியல் அறையில் இருந்து வெளியில் வந்தால்,

அதிர்ந்தான், மகளும் பதறினாள்,!, துண்டு நழுவ திறந்த மேனியை ஒரு நொடி காட்டி பதறி தன் உடலை மூடிக்கொண்டாள், மதனும் திரும்பி நின்றான்.

மனதுக்குள்ளே பல குழப்பம், இவள் யாரென்று, மகளின் உடல் அங்க அடையாளங்கள் எல்லாம் தேவதையின் உடலோடு கட்சிதமாக பொருந்தியது, தேவதையா? இல்லை அவள் வயிற்றில் பிறந்ததால் வந்ததா! என்று குழம்பினான்.

கட்டு குலையா மாங்கனிகள், ஈட்டி போன்ற கூர்மையான முலை காம்புகள், கோடியா இல்லை இடுப்பா?, மத்தளம் போல இருந்த இடை, பளிங்கு போன்ற உடல் தேகம், பலநாள் மனைவி இல்லாமல் தனிமையில் இருந்த மதனுக்கு! தன் மகளின் உருவில் இருப்பது தன் மனைவியா? என்ற சந்தேகம் ஏற்பட்டது, இருப்பினும் பெற்றமகள் என்று! உள்மனது சொல்லி சொல்லி காட்டியது.

தனக்கு ஏற்பட்ட ஆசை தவறானதுஎன்று, புரிந்து கொண்டான், சீக்கிரம் மகளுக்கு கல்யாணம் செய்ய முடிவெடுத்தான், கல்யாணம் ஆனது அவளும் சந்தோசமாக திருமணம் செய்துகொண்டால், தன் வாழ்க்கையில் மகளுக்கு செய்ய வேண்டிய கடமையை செய்த சந்தோஷத்தில், படுத்தான், மறுநாள் எழுந்திரிக்க வில்லை, மரணம் அவனை தழுவியது, முகத்தில் சந்தோசமான சிரிப்புடன் கண்மூடி இருந்தான்.



கமலியின் வாழ்க்கை தொடங்கியது, இனி கமலி தன் குடும்பத்தை பார்க்க வேண்டியதுதான்,

அவளுக்கு இரண்டு குழந்தை பிறந்தது, குடும்ப வாழ்க்கையில் சந்தோசமாக இருந்தால், கொஞ்சம் கொஞ்சம்மாக அவளின் வாழ்க்கை சலிப்பை தட்டியது,

தேவதையின் உடல் கொண்டவள், இளமை குறையாமல் இருந்தால், கணவனுக்கோ வயது ஏறிக்கொண்டே இருந்தது, இவளுக்கோ இளமை அப்படியே மெதுவாக நகர்ந்தது, இல்லற வாழ்க்கை குறைய தொடங்கவே, உடல் பசியை தீர்க்க முடியாமல் தவித்தாள், வீட்டில் அனைத்தும் இருந்தும் ஏதும் இல்லாதது போல உணர்ந்தால்.

வழி தவறினால்,சேகருடன் கள்ள உறவில் ஒருநாள் ஈடுபட்டால், அதன் விளைவாக ஹோட்டலில் தன் மகனென்று அறிந்தும் உடல் பசிக்கு இணங்கி, இச்சைக்கு அடிமையானாள்,

தேவதையின் வாழ்க்கை காதல் கதையில்! புதிய அத்யாயம் தொடங்கியது, மகளின் வாழ்க்கை தேவதையின் வாழ்க்கையுடன் ஒன்றிணைந்து, கமலியின் வயிற்றில் பிறந்தது (துரை)மதன்! தேவதையின் வயின்றில் பிறந்த கமலி! உறவுக்குள் இருக்கும் உன்னதமான அன்பை, காமத்தால் இருவரும் சேதப்படுத்தினர்,

கடவுளுக்கே இது பொறுக்காது, நடந்ததை மேலும் மேலும் கடுமையாக்க, கடவுள் கணக்கில் ஒரு புதிய குழப்பத்தை கொண்டுவந்தால், கமலி.

கடவுள் கொடுத்த தண்டனையால் கடவுளின் படைப்பில் இருக்கும் தலை எழுத்து எனும் கடவுளின் ஈடுபாடு, தேவதை வயிற்றில் பிறந்த குழந்தையான கமலியை பாதிக்க வில்லை, அதனாலேயே சிறிய வயதில் கடுமையான காச்சல் இருப்பினும் எந்த வித பாதிப்பும் இல்லாமல்! அவள் உயிர்பிழைத்தால், காலன் கணக்கு புத்தகத்தில் கமலியின் பெயர் விடப்பட்டு இருந்தது, கடவுளின் அதிகாரம் கமலியின் மீது இல்லை, ஆகையால் அவள் இந்த உலகில் எதை செய்தாலும் அது கடவுளுக்கே பாதிப்பே தவிர, அவளுக்கு இல்லை.

சாஸ்திரங்கள் சம்ரதாயங்கள் எலாம் இவள் பார்க்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை, அதை சோதிக்கவே மோஹனா சிறிய வயதில் மருத்துவர் வேடத்தில் கமலியைசோதிக்க வந்திருந்தாள், அவள் சோதித்ததில் எந்த வித விடையின் கிடைக்காத காரணத்தால், அவளும் தோல்வியடைந்தால்.

இனி என்ன நடக்கும்! எல்லாம் கமளியின் கையில்.

மழை பெய்தது, வீட்டுக்கு நடந்து சென்றால் கமலி! மகனின் முகத்தில் எப்படி முழிப்பது. அவனுக்கு அடையாளம் தெரிந்திருக்குமா? அப்படி என்றால் என்ன செய்வது...







கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக