http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : சித்தியும் அம்மாவும் - பகுதி - 1

பக்கங்கள்

செவ்வாய், 28 ஜூலை, 2020

சித்தியும் அம்மாவும் - பகுதி - 1

சித்தி, இன்னும் பால் வடியுதா? ( எதிரே நின்றிருந்த அம்மாவின் தங்கையை பார்த்து கேட்டான்) 

பரவா இல்லைட! ( திரும்பி நின்றுகொண்டால், சின்ன பைய்யன் பார்க்க மறைத்துக்கொண்டால்.)

இவர்கள் யார்?, ஏன் இந்த நிலைமை?

செல்வி, வீட்டுக்கு வந்த புதிய மருமகள், பெரிய மருமகளின் தங்கை, அழகு, அடக்கம் போன்ற நல்ல குணமான பெண், பார்பதற்க்கு நடிகை போல இருப்பாள், குமாரின் மனைவி.

குமார் வீட்டின் இளைய மகன், வெளியூரில் வேலை பார்க்கிறான், வாரத்துக்கு ஒரு முறை வருவான், வந்தால் மனைவியை விட்டு விளகாதவன்.

செல்வம் பெரியவர் பாண்டியின் இலய மகன், குமாரின் அண்ணன் பாண்டி, விவசாயம் அவரின் முதல் வேலை, வேலை முடிந்ததும் வெளியில் நண்பர்களை பார்க்க சென்றால் இரவு மட்டுமே திரும்புவார், செல்வம் இன்னும் பள்ளி படிப்பை முடிக்கவில்லை, எட்டாம் வகுபீல் ஒரு வருஷம், அடுத்து பாத்தாம் வகுப்பில் இரண்டு வருஷமாக, பாஸ் ஆக படிப்பதாக பொய்சொல்லி திரிகிறான், தகாத நட்பாள் சீரழியும் வாலிபன். வீட்டில் இவர்களை தவிர குமாரின் மனைவி கவிதா, படித்தவள் புத்திசாலி, சொந்தமாக வீட்டுக்கு வெளியில் மல்லிகை கடை நடத்தி வருகிறாள்.



இந்த நிலைக்கு வர என்ன காரணம்: சில நாட்கள் முன்னே, நடந்தது.

மகபேருக்கு சென்றவள்! குழந்தையுடன் வீட்டுக்கு மீண்டும் திரும்பி வந்தால், ஒரு நாள் வீட்டில் குழந்தைய்க்கு பால்கொடுக்கும் பொழுது, வெளியில் இருந்து கலைபாக வந்தான் செல்வம். சித்தி பால்கொடுப்பதை பார்த்ததுமே, கண பொழுதில் கலைப்பு மறைந்து, அவனுக்குள்ளே ஒரு எண்ணம் புதிதாய் துளிர்விட்டது, அது அவளின் முலையில் குழந்தை போல, பால் குடிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம்.

செல்வி அவனை பார்ததுமே சேலையை கொண்டு மூடிக்கொண்டாள், ஆனாலும்! மூடபட்ட இடதில், குழந்தை பால் குடிக்க பிண்ஜி விரலால் முளையை பற்றி பிடித்து உண்ட காட்ச்சி, அவனின் மனசில் ஆழமாய் பதிந்து விட்டிருந்தது.

சங்கோஜமாய் உணர்தால் செல்வி, சித்தி தன்னை பார்த்துதான் இப்படி நடந்து கொள்கிறாள் என்று, எதையும் பேசாமல் குளிக்க சென்றதும், பழய நிலையில் மீண்டும் பால்கொடுக்க, பின்னே இருந்து எதிரில் இருந்த கண்ணாடியில் பார்த்து ரசித்தான்.

இதை அறியா செல்வி, அப்பாவியாய், குழந்தைக்கு பால்கொடுத்து கொண்டே முளை சீண்டலால் சூடான பிரபுருப்பை கொஞ்சம் சீண்டிக்கொண்டாள், யாரும் பார்க்க முடியாதென்று நினைத்தவள் கண்ணில் அகப்படாமல் பார்த்தான், ரசித்தான் செல்வம்,

சித்தி தன்னை தானே சீண்டிக்கொள்ளும் காட்சி அவனையும் பாதிக்க, குளியலை மறந்து அவனும் தன்னை தானே சுகபடுத்தி கொண்டான். பார்க்க பார்க்க! அவனின் மனம் அவளை நினைத்து ஏங்கியது, இந்த அழகு மனைவியை விட்டுவிட்டு வேறொரு ஊரில் சித்தப்பா வேலை செய்து என்ன பரோஜனம். எனக்கு திருமணம் ஆனால் கண்டிப்பாக என் மனைவியை இப்படி விடவே கூடாதென்று நினைத்து கொண்டான்.

கண்களை மூடியவாரே, சிறு துளியை பெருவெல்லமாக மாற்றிகொண்டிருந்தவலின், கை விரல்களை யாரோ பிடிக்க, திடுகிட்டால்!,

முன்னே இருந்தது கவிதா, என்னடி பட்ட பகளிலேயா? யாராச்சம் வந்திடுவாங்கடி! (மெல்லிய குரலால் கண்டிக்க)

அம்மா வந்து விட்டால் என்று அறிந்து, இருந்த இடத்தை காலிசெய்தான் செல்வம். செல்வம் போனதுமே!

எண்டி உனக்கு அறிவே இல்லையா, செல்வம் பாத்திருப்பான் போல? (சந்தேகமாய் சொன்னால்)

அக்கா இப்ப என்ன பன்றது, (பதட்டதுடன் கேட்டால் செல்வி)

எண்டி பயபடுர! அவன் தானே ஒண்ணும் பண்ண மாட்டான், அந்த அளவு தைரியம் இல்லைடி!, என்ற வார்தை காதில் விழுந்ததும், போனவன் பாதி வழியிலேயே நின்று திரும்பினான்.

அம்மா என்னை என்ன சொன்ன? (வேகமாய் வந்தவன் விவேகத்தை இழந்தான்)

அம்மாவின் பொறியில் தானாய் மாட்டிக்கொண்டேன் என்று புரிவது குள்ளே( அம்மாவும் சித்தியும் சுற்றி வளைத்தனர்)

சாரி சித்தி, ஏதோ நப்பாசை, ஃபஸ்ட் டைம், மன்னிசிக்கிங்க பிளீஸ்.(பயதில் நடுங்கினான்)

என்னடா? உதை வேணுமா? இப்பதா வீரநாட்டம் வந்த, என்ன அடி வேனுமொ? (மீரட்டினால் கவிதா, கண்ணில் நீர் குவலையயை ததும்பி நின்றால் செல்வி)

சித்தி, பிளீஸ் அழாதிங்க! (பெரிய தப்பு செய்ததாய் நினைத்து கொண்டான்)

கவிதா செல்வதின் புடைதிருந்த முன்பகுதியை பார்ததும், சிரித்தவாறே, செல்வி போகட்டும் விடுடி, இல்லைனா இங்கையே அசிங்கம் பண்ணிடுவான், பிறகு பேசிக்கலாம்.

முன்பகுதியின் புடைப்பை பார்த்து விட்டால் என்று அறிந்ததில், அசிங்கமாய் உணர்ந்தான்,

அதன் பிறகு சித்தியின் முகத்தை பார்க்கவே வெக்கபட்டான், இரவு சாபிட கூட வரவில்லை என்றதும், கவிதா இரவு உறக்கம் வராமல் தவித்தால்,

மகனை காலை ரொம்பதான் கிண்டல் பன்னிடோமோ? என்று தனக்கு தானே குறை கூறிக்கொண்டால், இந்த வயசு பசங்க இப்படிதான் இருபானுங்க, இனிமேல் நாம்தான் ஜாக்கரதையா இருக்கணும் என்று சொல்லிக்கொண்டு உறங்கினாள்.

மறுநாள் காலை, வயலுக்கு சென்றார் பாண்டி, இன்னும் எழுந்திரிக்காமல் கட்டிலில் படுதிருந்தான் செல்வம். செல்வி என்ன ஆனதென்று கவிதாவை கேக்க, கூச்சமா இருக்கு போல, என்று பதிலளித்தாள்.

பாவமா இருக்கு! ரொம்பதான் நாம போய்டோமொ? (வருத்ததுடன் சொன்னால் செல்வி)

எல்லாமே உன்னோட கவன குறைவு தான்(செல்வியை கடிந்து கொண்டால்)

நான் என்ன செய்வேன்? குழந்தை பாலகுக்கும் பொது ஏற்பட்ட உணர்ச்சியில் பண்ணிட்டேன், ஆனா என்னை இப்படி நினைப்பான்னூ நினைக்களை, (தன்னை தானே குறை கூறிக்கொண்டால் செல்வி.)

அம்மாவும் சித்தியும் பேசிக்கொள்வதை கேட்டு கொண்டே, உறங்குவது போல நடித்தான் செல்வம். (அவனின் சிம்பத்தி சரியாக வேலை செய்தது)

இதை பத்தி இனிமேல் பேசவேண்டாம், பாவம் விட்டுடு!(செல்வி கேட்டுக்கொண்டாள்)

மதியம் ஆனது, வெளியில் போனவன் திரும்பினான், வீட்டில் செல்வி குளிக்க துணியை எடுத்து தயார் ஆனால், பின்னே செல்வம் இருப்பதை கவனிக்காமல்.

செல்வி குளியளரைக்குள்ளே சென்று தாளிட்டால். பின்னே சென்ற செல்வம் கதவின் இடைவெளி வழியாக பார்க்க முற்பட்டான். உள்ளே இருந்தது செல்வி மட்டும் இல்லை, அம்மா கவிதாவும் தான் என்றதும் அதிர்ச்சி ஆனான்.

கிடைத்த வாய்ப்பை வீனடிக்க மனம் வராமல் பார்ப்பதை தொடர்ந்தான், செல்வி ஆடையை கலைந்து அம்மனம் ஆனால், அவளை அடுத்து கவிதாவும் ஆடையை கழட்டினால்,

இது தப்பென்று மனசு சொன்னாலும், அவனின் புத்தி கேப்பதாக இல்லை. ஆர்வமாய் பார்த்தான். இரண்டு பெண்மணிகளும் ஒருவருக்கு ஒருவர் சோப்பு போட்டு முதுகை தேய்த்து கொடுத்து, கவிதா அவளின் முளையால் முட்டிக்கொண்டே!, முன்பக்கம் இருந்த தங்கை செல்வியின் முளையை பற்றி பிடித்தாள்!, எதையும் சொல்லாமல் அவளும்! கவிதாவுக்கு வாட்டமாய் சாய்ந்து கொண்டால்.

இதை பார்த்த செல்வத்துக்கு ஒரு சந்தேகம், இது முதல் முறையா இல்லை இது வழக்கமா? என்று நினைத்தான்.

அக்கா? நீ எனக்கு இந்த மாதிரி மசாஜ் பண்ணி ரொம்ப நாளாகுது!(செல்வி முகம் சிவந்து சொன்னால்)

உணக்குதான் ஒரு புருஷன் வந்துட்டானே, இனிமேல் இந்த அக்கா உனக்கு தேவையா?(முலையில் கிள்ளிவிட்டு சொன்னால்)

ஆ! வலிக்குது பாத்து, உணக்கும்தான் கல்யாணம் ஆச்சி, நான் உனக்கு பண்ணி விடலையா?(திரும்பி கவிதாவின் முகத்தை பார்த்து கேட்டால் செல்வி)

வெளியில இதுக்கு மரியாதை கிடையாதுடி, தெரிஞ்சா மானம் போகிடும், அதான் உனக்கு நல்லதுன்னு வராம இருந்தேன்டி! (இதழில் முத்தம் தந்து சொன்னால்)

செல்வத்துக்கு முழுசும் விளக்கமாய் விளங்கியது, வீட்டுக்குள்ளே இவ்வளவு பெரிய உண்மை மறைந்திருப்பதை நினைத்து சந்தோஷ படுவதா?, இல்லை இத்தனை நாளாக இதை அறியாமல் இருந்ததை நினைத்து வறுத்த படுவதா?, என்று நினைத்தான்.

கவிதா தங்கைக்கு முத்தம் தந்தாற்போல, முலையில் இருந்து ஒரு கையை கீழே கொண்டு சென்று, செல்வியின் பிரபுருப்பில் கொண்டு சேர்த்தால்.

ம்ம்ம்மா! அக்கா பிளீஸ் என்னை கிண்டல் பண்ணாம!, உள்ள விடுக்கா?(கண்ணை மூடிக்கொண்டு, விரலை உள்ளே தள்ள! தனது கையால் இறுக்கி கொண்டால்! செல்வி).

எண்டி?, உன் புருஷன் வந்தா உன்கூடதானே படுக்கிறான், அப்பறம் ஏண்டி? இந்த வெறி? . (கவிதா பச்சையாய் கேட்டுவிட்டால்)

வந்தா எனக்கு உடம்பு தாங்காதுன்னு தள்ளித்தா படுக்கிறார், குழந்தை பிறப்பால்! லுசா இருக்குன்னு! எனக்குள்ள ஒரு நினைப்பு. நானும் போகமலே இருந்துட்டேன், இத்தொட மூணு! நாலு! மாசம் ஆயிடுச்சி , (வருத்ததுடன் சொல்லி முடித்தாள்)

தங்கையின் வருத்ததையும்! தனது தாகத்தையும்! தீர்த்து கொள்ள, கவிதா சிண்டுவதை நிறுத்தாமல் தொடர்தால்.

ஹ!ஹ!ஹ! ஆ! ம்ம்ம்ம்ம்ம்மா என்று பெரும் சத்ததுடன், அமர்திருந்த இடதில் நீர்வெல்லமாய் வந்தால் செல்வி.

இரண்டு பெரும் செய்வதை பார்த்து செல்வத்தால்! தாங்கமுடியாமல், தனது இருக்கால் சட்டையை கொஞ்சம் இறக்கி, நடுவிரலை உறிவிக்கொண்டான். இந்த செயலால் ஏற்பட்ட நிழல் உள்ளே இருந்த இருவரும் கவனித்துவிட்டனர். ஆனால் தன் தங்கைக்கு தெரியாமல், கவிதாவும்!, அதே போல செல்வியும்! இருவருக்குள்ளேயும் மறைத்தனர்.

இருவரும் ஒருவருக்கு ஒருவர் தெரியாமல் மறைப்பதா? இல்லை வெளியில் இருக்கும் காம கொடூரனிடம் இருந்து தங்கள் உடலை மறைப்பதா? என்ற குழப்பதில்! குளித்து முடிக்கலாம் என்று முடிவெடுத்தனர்.

வாசலில் இருந்த செல்வம், உள்ளே நடந்த காட்சி முடிவுக்கு வந்ததில் கொஞ்சம் வருத்ததுடன், தனது காள்சட்டையை இழுத்து கொண்டு தனது அறைக்கு சென்றான்.

செல்வி அவளின் அறைக்குள்ளே செல்ல! கவிதா ரகசியமாய் செல்வத்தின் அறைக்குள்ளே சென்றால்,

உள்ளே செல்வம் திரும்பி நின்று தனது ஆறாம் விரலை பிடித்து ஆட்டிக்கொண்டிருக்க!. இடுபிள் கட்டவேண்டிய பாவாடையை, மாரில் கட்டிக்கொண்டு போனவள்! வாயடைத்து விட்டால். இத்தனை நாள் சின்ன பைய்யன் என்று நினைத்தவள்! என்னத்தில் மண்ணையும் ஜல்லியையும் கொட்டி மூடிவிட்டான்.

பின்னே இருந்து அவனின் முதுகில் இரண்டு கையால் அடிக்க, பதட்டத்தில் திரும்பினான் செல்வம்.

கண்முன்னே இருப்பது அம்மா(கவிதா) என்று தெரிந்ததும்! தனது பெரு விரலை இருகையால் முடிக்கொண்டான்.

ஏண்டா! உனக்கு உன்னோட வீட்டில இருக்கிற பொம்பலைங்க உடம்புதான்! வேணுமா? இவ்வளவு பெருசா வளத்து இறுகியே? அவசரமனா வெளியில போக வேண்டியதுதானே?, அதை விட்டுட்டு சி,சி, சொல்லவே கூச்சமா இருக்கு. ஏண்டா? (சொல்லிக்கொண்டே அவனின் மாரில் இருகையால் அடித்தால்).

செல்வம் அடியை வாங்கிக்கொண்டே! கவிதாவின் பிதுங்கிய முளையை கவனித்தான். பெரு விரலை மறைத்திருந்த கையை நீக்கிவிட்டு, கவிதாவின் இருகையையும் பிடித்து, அவளை பக்கத்தில் கட்டிக்கொண்டான்.

விடுட! விடுட! செ நீ இவ்வளவு அசிங்கமா பண்ணுவேன்னு நினைச்சி கூட பாக்களை! விடுட! (சிலிர்த்துக்கொண்டால்).

இருவருக்கும் ஏற்பட்ட சிறிய குலுக்கல்! கவிதாவின் மாரில் கட்டி இருந்த பாவாடையை லூசாக்கிவிட்டது, நழுவுவது போல இருந்த பாவாடையை பிடிக்க முற்பட்டால், ஆனால் பிடித்த பிடியை விடாமல் செல்வம் இருகையையும் விரிக்க இன்னும் லூசானதில், இடுபிள் இருந்து நழுவி, இதுவரை மறைத்ததாக நினைத்த உடம்பு வெளிபடையாய் வெளிபட,

கூச்சத்தாலும், அவமானத்தாலும்! குறுகி கீழே அமர்ந்தாள், (கவிதாவின் கண்ணில் சிறுதுளி கண்ணீர் முட்டி காத்திருக்க, கண்முன்னே நீட்டிக்கொண்டிருந்த செல்வத்தின் நடுவிரல்! முகத்தில் பட்டதும். விலகினாள், ஆனால் இன்னும் அவன் பிடியில் இருந்த கரங்களை விடாமல், அவனுக்கு முன்னே இழுக்க, முகத்தில் முட்டி விரலை இதழில் முத்தமிடவிட்டான்).



வேணான்டா இது பாவம்! இதுக்கு நீ என்னை கோன்னே இருக்கலாம், நிறுத்துடா நாயே! உன்னை பெத்த வயிறு எரியுதுடா! விடுட என்னை! (கையை முறுக்கி பிடியில் இருந்து வெளிவந்தால்! ஆனாலும் அவளின் பாவாடை செல்வத்தின் காலின் அடியில் மாட்டிக்கொண்டு இருக்க, இழுத்தால், அவளின் வேகத்தால் பின்பக்கம் சரிந்து விழுந்தான், விழுந்த கணம் தலையை பிடித்துக்கொண்டு, அய்யோ அம்மா! என்று கத்த ஆரம்பித்தான்.)

மகனுக்கு அடிபட்டதென்று நம்பி பக்கத்தில் ஓடி, என்னடா ஆச்சி? ரத்தம் வருதா? காட்டு?(பாசமாய் கேக்க! அவள் மண்டியிட்டதால் அவளின் விரித்த கால் கணவாய், அதில் இருந்த ஈரம், கருமேகம் சூழ்ந்தது போல இருந்த ரோமங்கள்! சாக்கடையில் இருந்து வரும் வாடை, பெருசாய் கொழு கொழுவென்று இருந்த இரு மலைகள் நசுங்கி கண்முன்னே காட்சி அளிக்க, நீண்டு இருந்த விரல் விரைபுடன் துடிக்க, மனசை கட்டுபடுத்த முடியாமல், கவிதாவின் மடியில் தலையை வைத்து, தலைகிழாய் குனிந்து, தலைக்கு பின்னே இருக்கும் வீக்கத்தை காட்டிக்கொண்டே, நெருங்கி! நெருங்கி முக்கால் முகர்ந்தான், தூரத்தில் இருந்து முகர வந்த வாடை! அருகே சென்றதும்! சந்தனமாய் மணக்க, சுவையை பற்றிய சந்தேகம் வந்துவிட்டது.)

இங்கே இங்கே என்று மேலும் மேலும் முன்னேறினான், கவிதா முன்னே ஒரு லெஸ்பியன் என்று தெரிந்ததால் அவளுக்கு பிடித்த வகையில் சுகத்தை கொடுக்க, அவளே வலையில் விழுவாள் என்று மனசுக்குள்ளே கோட்டை கட்டினான் செல்வம்.

முன்னேறி வந்தவன், தனக்கு மிக! மிக அருகில் இருக்கிறான் என்று தெரிந்ததும், பின்னோக்கி நகர, இருகையால் அவளின் இடையை பிடித்துக்கொண்டே! அம்மாவின் மடியில் தலையை குப்புற பதிய வைத்தான், அந்த கணம் அவளின் கணவாயில் ஒரு பெரும் வெள்ளத்தை ஏற்படுதிவிட்டது, இடுபின் கீழே ஒரே ஈரமாய், வெளிபட, கவிதாவின் ஆசை அப்பட்டமாய் வெளியானது.

அம்மா! இதென்ன? உண்மையா? நீ இப்போ வந்தது உண்மைதானே?(வெளிபடையாய் கேட்டான் செல்வம்).

உன் கை காலை உடைக்க போறேன் பாரு, நீ எப்பவுமே எங்களை தப்பாவே நினைப்பியா? (சமாளித்தால் ஆனால் அவளின் காது இரண்டும் சிவப்பாய் மாறி, முகம் சிவந்து காட்டிக்கொடுத்தது)

சொன்னாலு பொருந்த சொல்லணும், பொய் சொல்லாம சொல்லுமா! எனக்கும் உன் மேல ஆசைதான், எதுக்கு மரைக்க நினைக்கணும். நீயும் சித்தியும் செய்ததை நான் பாத்தேன்! எத்தனை நாள இது நடக்குது? உங்க ஆசையை சொன்னா நா தீத்து வைக்க மாட்டேனா?.

செ! அடிவாங்க போற பாரு? பெத்த அம்மாகிட்ட கேக்கிற கேள்வியா? உனக்கு ரொம்ப இடம் கொடுத்தது தப்பாகிடிசி! அதான் உன்னை இப்படி பேச வைக்குது!. ஒழுங்கா படிக்கிற வேலையை பாருடானா? நாங்க என்ன பன்ரோன்னு பாகிரியா?



உண்மையாளும் உனக்கு ஆசை இல்லையா?(கேள்விக்கு பதிலை தேடினான்)

இல்லைடா! நீ என்ன செய்தாலும் எனக்கு உன் மேல இருக்கிறது பாசம் மட்டும்தாண்டா! ( தலையை தடவிகொடுத்து சொன்னால்).

பாசமாய் பேசினால் கண்டிப்பா மனசு மாரிடுவான், என்று நினைத்தால், ஆனால் செல்வத்தின் இத்தகைய செயலுக்கு காரணமான!, அவளின் தேகத்தை மூட மறந்தால், பெருத்து இருந்த இரு முலைகளையும் பார்த்து ஒரு ஆணுக்கு எழுச்சி வரவில்லை என்றால், அவன் கண்டிப்பாய் ஒரு பேடிதான். அந்த நிகழ்ச்சி இங்கு நடக்கவில்லை.

எழுந்த தலையை மீண்டும் பல்லத்தில் புதைத்து, முக்கால் ஒருமுறை முகர்ந்தான், செல்வத்தின் தலையை அகற்றும் பணியின் தோல்வி உற்றால், முகர்ந்தவன் அத்துடன் விடாமல், நாவை நுழைய துழாவினான், மல்லிகை மொட்டை போல சிறுயதாய் இருந்த தாமரை இதல்கள் மேலே, நாக்கின் நுனி பட்டதுமே, ஆஹ்! பிளீஸ் டா நா உன்னோட அம்மா! வேணான் டா! இது தப்பு என்றுசொல்லிக்கொண்டே!, மில்லி மீட்டர் அளவில் கால்கள் கொஞ்சம்! கொஞ்சமாய் விளகிக்கொண்டிருந்தது.





கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக