http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : விலாஸினி - பகுதி - 1

பக்கங்கள்

வெள்ளி, 21 ஆகஸ்ட், 2020

விலாஸினி - பகுதி - 1

என் அப்பாவை நான் பார்த்ததேயில்லை. என் அம்மா கலாவதி சங்கரனை இரண்டாம் கல்யாணம் செய்துக் கொண்டபோது எனக்கு வயது 15. இது நடந்து மூன்று வருடம் ஆகி விட்டது. என் அம்மா பார்ப்பதற்க்கு அந்த காலத்து கவர்ச்சிக்கன்னி ஜெயமாலினி மாதிரி இருப்பாள். சற்றே நீண்ட முகத்தில் அம்மா பார்க்க கவர்ச்சியாக இருப்பாள். அவளின் உதடு கருஞ்சிவப்பு நிறத்தில் எப்போதும் இருக்கும். தேன் சுரக்கும் பூ போன்ற அந்த மென்மையான ஈர உதடுகள் பார்ப்பவர்கள் அனைவரையும் போதையேற்றும். அம்மாவின் அழகிய கருவிழிகள், கைக்கு அடங்காத கும்மென்று இருக்கும் மார்பகங்கள், மடிப்பான சதைகள் கொண்ட கச்சிதமான இடை, பூசனி போல பெருசாக புடைத்துக் கொண்டு இருக்கும் அவள் பின்புறங்கள் எல்லாம் பார்க்கும்போது என் மனம் அடையும் காம வெறியை வார்த்தையால் சொல்ல முடியாது. போதாத குறைக்கு அம்மா வீட்டில் இருக்கும்போது கேரள பெண்களை போல முண்டு கட்டிக் கொண்டு சுற்றி வரும்போது என் கண்கள் அம்மாவை ரகசியமாக வட்டம் அடித்துக் கொண்டு இருக்கும். அந்த ஜெயமாலினி மார்பகங்கள் அந்த ஜாக்கெட் உள்ளே குலுங்கிக் கொண்டு இருப்பதை பார்க்க பார்க்க அதற்கு இணையாக என் தடி விறைத்துக் கொண்டு ஆட்டம் போடும்.

சங்கரன் ஏற்கனவே கல்யாணம் ஆனவன். அவன் முதல் மனைவி விலாஸினி. என்னை விட ஐந்து வயதே மூத்த மோகினி. பார்க்க வெள்ளை வெளேர் என்று அம்சமாக இருப்பாள். அவள் தண்ணீர் குடித்தால் அவள் தொண்டையில் உள்ள நீல நரம்புகள் தெரியும். அவ்வளவு வெண்மையாக இருப்பாள். மெலிதான தேகம். ஆனால் மார்பகங்கள் எல்லாம் பெரியதாக இருக்கும். முகம் பார்க்க அந்த கால ஸ்ரீவித்யாவை நினைவு படுத்துவாள். பெரிய கண்கள். பெரிய பொட்டு வைத்துக் கொண்டு இருப்பாள்.

என் அம்மாவை திருமணம் செய்துக் கொண்டவுடன் என்னையும் அம்மாவையும் கூட்டிக் கொண்டு சங்கரன் அவன் சொந்த ஊருக்கே வந்தான். அது தமிழ்நாட்டிற்கும், கேரளாவிற்கும் நடுவே இருந்த ஒரு குக்கிராமம். அந்த ஊரில் இருந்தவர்கள் பெரும்பான்மையானவர்கள் மலையாளிகள்.

ஊர் முழுவதும் ஏகப்பட்ட குட்டை, மடை என்று எங்கு பார்த்தாலும் தண்ணீர்தான். சங்கரனுக்கு அங்கே கொஞ்ச நிலங்கள் உண்டு. நிலங்களுக்கு மத்தியில் இரண்டு பழைய காலத்து வீடுகள் இருந்தன. ஒரு வீட்டில் நானும் அம்மாவும் தங்கிக் கொண்டோம். மற்றொரு வீட்டில் சங்கரனும் விலாஸினியும் இருந்தார்கள். பின் சங்கரன் அந்த ஊரிலேயே ஒரு மளிகை கடை ஒன்று வைத்துக் கொண்டான்.


எங்கள் வீட்டை சுற்றி ஏகப்பட்ட வயல்கள் இருந்தது. வீட்டை ஒட்டியே ஒரு குட்டை இருந்தது. முன்பு விவசாயத்திற்கு பயன்பட்ட அது இப்போது அவ்வளவாக விவசாயத்திற்கு பயன்படுவதில்லை. ஆனால் மழைக்காலத்தில் அந்த குட்டை முழுதும் நிரம்பி வழிவதுண்டு. அப்போது அந்த ஊரில் இருக்கும் பெரும்பாலான மலையாள சேச்சிகள் குளிப்பதற்கு அங்கு வருவதுண்டு. குட்டையை சுற்றி ஏராளமான தென்னை மரம், வாழை மரம் எல்லாம் உண்டு. அந்த மாதிரியான சமயத்தில் நான் ஏதாவது ஒரு மரத்தில் மறைவாக அமர்ந்துக் கொண்டு அந்த பெண்கள் அரை நிர்வாணமாக குளித்துக் கொண்டு வம்புக்கதை பேசிக் கொண்டும், அரட்டை அடித்துக் கொண்டும், விளையாடிக் கொண்டு இருப்பதை ரசித்துக் கொண்டு இருப்பேன். சில குறும்புக்காரிகள் தாங்கள் முன் தினம் கொண்ட உடலுறவைக்கூட பேசுவார்கள், சிலர் தங்கள் புருஷன்கள் தண்ணி அடிப்பதையும், பிறகு மற்ற பெண்கள் பின்னாடி சுற்றிக் கொண்டு இருப்பதையும், எப்படி ஒருத்தி கர்பமானாள் என்பது பற்றியும் பேசிக் கொண்டு இருக்கும். எல்லாம் ஏதாவது ஸெக்ஸ் அல்லது கிராம கலாட்டாவை பற்றிதான் இருக்கும். நான் ஏதாவது ஒரு ஏங்கிளிலில் உட்கார்ந்துக் கொண்டு அவர்கள் பேசுவதை கேட்டுக் கொண்டே அவர்கள் பாவாடையை தூக்கி கட்டிக் கொண்டு தங்கள் பளிங்கு கால்களுக்கு சோப் போடுவதை மெய்மறந்து பார்த்துக் கொண்டு இருப்பேன். சில பெண்கள் அப்போது என் பக்கம் திரும்பி பார்ப்பதுண்டு. ஆனாலும் பெரும்பாலான பெண்கள் கண்டுக்கொள்ளாமல் சிரித்துக் கொண்டு குளிப்பதை தொடர்வதும் உண்டு. குறிப்பாக 50 வயது பெண்கள் எல்லாம் நான் அவர்கள் மார்பையே பார்ப்பது தெரிந்தும் கண்டுக்கொள்ளாமல் இருப்பார்க்கள். சிலது 4 இல்லை 5 குழந்தைகள் பெற்று இருக்கும். அவர்களுக்கு புட்பால் கணக்காக மார்பு இருக்கும். அவர்களும் கண்டுக்கொள்ள மாட்டார்கள். என் பொழுதுபோக்கே இதுதான்.

அப்படி ஸீன் காட்டுவதில் கில்லாடி விலாசினி. அதான் சங்கரன் முதல் மனைவி. அவளுக்கு என் பெயரில் எப்போதும் ஒரு ஸாஃப்ட் கார்னர் உண்டு. அவள் ஓரக்கண்ணால் நான் அவளை ரஸிப்பதை பார்த்து அவளும் ரஸிப்பாள். அப்போதெல்லாம் வேண்டுமென்றே யாராவது ஒரு பெண்ணை அப்போது அவள் முதுகுக்கு சோப்பு போட சொல்லி தன் சந்தன முதுகை எனக்கு காட்டுவாள். குளிக்கும்போது தன் பாவாடையை தூக்கும்போது அவள் வழவழப்பான தொடைகள் பளீரென்று நன்றாக தெரியும். அதிர்ஷ்டம் இருந்தால் சில சமயம் அவள் புண்டையே ஒரு மின்னலடிப்பது போல சில நொடிகள் தோன்றும். எப்படி எனக்கு காம நினைவுகள் வந்தது? சரியாக தெரியவில்லை. ஆனால் அந்த சம்பவம் நன்றாக என் நினைவில் இருந்தது. அன்று பள்ளி போய்விட்டு திரும்பி வந்தபோது வீட்டுக்குள் ஒரு முனகல் சத்தம் வந்தது. மெல்ல எட்டி பார்த்த நான் முதல் முறையாக ஒரு காம நிகழ்வை பார்த்தேன்.

என் கண்கள் கயிற்று கட்டிலின் மீது போனது. அங்கே அம்மா கயிற்று கட்டிலின் மீது அமர்ந்துக் கொண்டு இருந்தார்கள். அவள் முந்தானை விலகி”மல்கோவா கனிகள்" தெரிந்ததை சங்கரன் உற்று பார்த்துக் கொண்டு இருந்தான்.

“எங்கே இந்த பக்கம். விலாஸினி வீட்டில் இல்லையா?" என்று அம்மா கேட்டுக் கொண்டு இருந்தாள்.

“விலாஸினி இல்லை. டி. வியில் ஷகிலா சீடி பார்த்தேன்? கும்மென்னு இருந்தது அதான் நேரா இங்கே வந்துட்டேன்" என்று சங்கரன் சிரித்துக் கொண்டு இருந்தான்.

“ஏன்?"

“அந்த தெவிடியாவை பார்த்த உடன் இந்த தெவிடியா நினைப்பு வந்தது" என்று சிரித்தான்.

“அப்ப நான் தெவிடியாவா?" என்றார் அம்மா சிணுங்கிக் கொண்டே.

“ச்சே. அப்படி சொல்வேனா?" என்று சங்கரன் அம்மாவை பார்த்து கண் சிமிட்டினான். பின் சங்கரன் கைகளை மெல்ல அம்மா ஜாக்கெட்டுக்குள் விட்டான். அம்மா நெளிந்தாள். சிணுங்கினாள். அவன் சிரித்தான்.

“முதல் தரம் உன்னை எப்படி போட்டேன். ஞாபகம் இருக்கா?" என்று சிரித்தான்.

“ச்சீய். நல்லா ஞாபகம் இருக்கு" என்றாள் அம்மா நாணிக் கொண்டே.

“என்ன ஞாபகம் இருக்கு?"

“விலாஸினி முன்னால் இருக்கும்போதே தியேட்டரில் கடைசி ரோவில் போட்டயே?" என்றாள் அம்மா சிணுக்கிக் கொண்டே.


“கள்ளி. எல்லாம் நல்லா ஞாபகம் வைச்சிருக்கே?" என்று சொல்லிக் கொண்டே சங்கரன் மெதுவாக அம்மாவின் ஜாக்கெட் பொத்தான்களை கழட்டிக் கொண்டு இருந்தார். அம்மா நாணி கோணினாள். அதற்குள் அம்மாவின் கலசங்கள் அவன் கையில் சிக்கிக் கொண்டன. அவள் உதட்டில் அழுத்தி முத்தமிட்டான். அம்மா சிணுங்கினாள். மெல்ல ஒரு கையால் புடவையை ஏற்றினான். கட்டிலில் அம்மாவை மெதுவாக சாய்த்தான். அவள் பப்ளிமாஸ் மார்பகங்கள் அவன் கையில் கசங்கின. அவள் செவ்வாழை தண்டு கால்களை விலக்கி அந்த இடைவெளியில் தன் கையை விட்டு பிசைந்தான். அவன் கையில் அம்மாவின் ஆப்பம் கசங்கியது. சங்கரன் வேட்டியை தள்ளிவிட்டு அவன் வாழைப்பழத்தை கையில் எடுத்து அதற்கு முத்தம் கொடுத்தாள். பின் அவனை சாய்த்து தன் புடவையை வழித்து மேலேறிக் கொண்டாள். மெல்ல சங்கரன் மீது கவிழ்ந்தாள். மெல்ல தன் பூட்டின் வாசலை அவன் சாவிக்கு நேராக கொண்டு போய் சொருகினாள். சங்கரன் ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ் என்று கத்தினார். அம்மா மண்டி போட்டபடி தேங்காய் உறிக்க ஆரம்பித்தாள். சங்கரன் தன் இரு கையால் அம்மாவின் மாங்கனிகளை பற்றிக் கொண்டான். அம்மா தன் இடுப்பை தூக்கி குத்த துவங்கினாள். அதை பார்த்ததும் என் தடி விறைத்துக் கொண்டது. இனிமேல் இருந்தால் ஆபத்து என்று வீட்டை விட்டு வெளியே வந்தேன். என் தடி இரும்பு கம்பி போல விறைத்துக் கொண்டு இருந்தது.

அன்று ஏதோ என் தடியில் குறை இருக்கிறது என்று நினைத்துக் கொண்டேன். ஆனால் அதிலிருந்து எதாவது பெண்ணை கண்டாலே விறைத்துக் கொண்டு பாம்பு போல படம் எடுத்து ஆட துவங்கும். செங்குத்தாக நிற்கும்போது என் ஜட்டி ஓட்டையை துளைத்துக் கொண்டு என் லுங்கியை முட்டிக் கொண்டு நிற்கும். அப்போதெல்லாம் அதை அடக்குவதற்கு படாதபாடு படுவேன். நான் படிக்க குறிப்பாக காலையில் என் அம்மா வந்து எழுப்பும்போது அது விறைத்துக் கொண்டு ஆட்டம் போடும். காலையில் எழுந்து படித்தால் மண்டையில் நன்றாக ஏறும் என்று அம்மா தினமும் எழுப்புவாள். அப்போது பார்த்து விறைத்து கிடக்கும் என் தண்டை மறைப்பதற்கு படாதபாடு படுவேன். அப்போது இதை மறைக்க நான் எழுந்துகூட நிற்க முடியாது. அப்புறம்தான் கை மைதுனம் செய்ய கற்றுக் கொண்டேன். அம்மா வந்து எழுப்புவதற்கு முன்னால் மெல்ல என் கையை ஜட்டிக்குள் விட்டு ஆட்ட ஆரம்பித்து என் தண்டை விந்து கக்க செய்வேன். பின் சில மணி நேரத்திற்கு பிரச்சனை இல்லை. ஆனால் படிக்க அம்மா எழுப்பிய பின் சொஞ்ச நேரத்துக்கு உடல் தளர்ச்சியாக இருக்கும்.

ஆனால் கொஞ்ச கொஞ்சமாக என் கவனம் எல்லாம் என் அம்மாவை நோக்கி சென்றது. அவளும் குட்டையில்தான் குளிப்பாள். பின் குளித்து விட்டு வருபோது மேலே ஒரு துண்டு மட்டும் போர்த்திக் கொண்டு வருவாள். நான் ரகசியமாக அவளை தொடர்வேன். தண்ணீர் பட்டு அவள் பிட்டத்துடன் ஒட்டிக் கொண்டு இருக்கும் பாவாடையை ஆசையாக பார்த்துக் கொண்டு இருப்பேன். குளித்துமுடித்து வந்தவுடன் இரு தென்னை மரங்களுக்கு நடுவே கட்டப்பட்டு இருக்கும் நைலான் கயிற்றில் தோய்த்த துணிகளை ஒவ்வொன்றாக காயபோடுவதை நான் ரசித்துக் கொண்டு இருப்பேன். எவ்வளவு பெரிய தோள்கள். சந்தன முதுகு. குஷன் மெத்தை போல ஏராளமான சதைகள். அவள் பருத்த கைகளும் அதில் இருந்த அம்மை போட்டதற்கான தழும்புகளும் பார்க்க அருமையாக இருக்கும். அவள் அக்குள் எல்லாம் சுத்தமாக இருக்கும். அவளை பார்க்க பார்க்க போதை ஏறும். பின் துணிகளை காய வைத்த பிறகு தன் அறைக்கு சென்று விடுவாள். ஆனால் நான் என் கற்பனையில் அவள் அறைக்கு சென்று தன் உடையை ஒவ்வொன்றாக கழட்டுவது போல கற்பனை செய்துக்கொள்வேம். என்றாவது ஒரு நாள் அந்த முழு மார்பகங்களையும் பார்த்து விட வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொள்வேன். அப்படி நினைத்துக் கொண்டு பெரும்பாலும் கையடித்து விந்து விடுவது என் தொடர் நடவடிக்கை ஆனது. ஒரு தடவை நான் இப்படி நோட்டம் விடுவதை அம்மா பார்த்து விட்டாள். பின் என்னை கூப்பிட்டு கண்டிக்கவும் செய்தாள்.


“ஏன் சின்ன பையன் போல எப்ப பார்த்தாலும் குட்டை பக்கம் சுத்திட்டு பொம்பளைங்க குளிக்கறத்தை பார்த்திட்டு இருக்கே?" என்றாள் அம்மா.

நான் சின்ன பையனா? மனசுக்குள்ளே என் சுன்னியை பார்த்தா பையன்னு நினைக்க மாட்டேன் என்று திட்டிக் கொண்டேன். ஆனால் என்ன சொல்றது. அமைதியாக இருந்தேன்.

“என்ன நான் சொல்றது கேட்குதா இல்லையா?" என்றாள் உரக்க.

“ஒண்ணுமில்லமா மீன் பிடிக்கத்தான்?" என்று இழுத்தேன்.

“என்னது மீன் பிடிச்சயா? இதுவறைக்கும் எத்தனை மீன் பிடிச்சே?" என்றாள் கிண்டலுடன்.

“முயற்சி பண்ணேன். ஒண்ணும் மாட்டல" என்றேன் இரட்டை அர்த்தத்துடன்.

“நீ முயற்சி பண்ற மீனை பத்தி எனக்கு தெரியும். இனிமே ஒழுங்கா படிக்கற வேலையை பாரு. மீறி ஏதாவது பண்ணா சங்கரன்கிட்டே சொல்லிடுவேன். சரியா?" என்று மிரட்டினாள். சில நாட்களுக்கு அந்த குட்டை பக்கமே போகவில்லை. சில நாள் கழித்து அறுவடைக்கு நாள் வந்தது. எல்லா பெண்களும் இந்த குட்டைக்கு குளிக்க வருவது அதிகரித்தது. அதே போல ஆண்கள் மாட்டையும் ஓட்டிக் கொண்டு வருவார்கள். இதில் பிரச்சனை என்னவென்றல் மாடுகள்கூட அட்டைகளும் வரும். குளிக்கும்போது அட்டை கடித்து விடும். கடித்தால் பிராணம் போய்விடும். அப்படி ஒரு வலி. ஒரு நாள் மறைந்து இருந்து அம்மா குளிப்பதை ரஸித்துக் கொண்டு இருக்கும்போது திடிரென்று அம்மா வீட்டை நோக்கி வேக வேகமாக ஓடிக் கொண்டு இருப்பது தெரிந்தது. ஏன் ஓட போறாங்க? என் மனம் அப்படி அவர்கள் உடை மாற்றும்போது பார்த்தால் எப்படி இருக்கும் என்று கத்தவே நானும் அம்மா பின்னால் மெதுவாக நகர்ந்து வீட்டுக்கு போனேன். மெல்ல வீட்டுக்கு அருகே போகும்போது கதவை திறந்து அம்மா பார்ப்பது தெரிந்தது.

“அங்கே விலாஸினி இருந்தா கூப்பிடேன்" என்றாள். அவள் குரலில் ஒரு பதட்டம் இருந்தது.

“எதுக்கம்மா? ஏதாவது பிரச்சனையா?" என்றேன். அவள் முகத்தில் இருந்த பதட்டம் அதிகரித்துக் கொண்டே போனது.

“ஏம்மா ஏதாவது பாம்பா?" என்றேன்.

“பாம்புன்னா வெளியே ஓடி வந்துடுவேனே? இது வேறே" என்றாள்.

“என்ன சொல்லு. ஆபத்துக்கு பாவமில்லை. இங்கே எல்லாம் ஆஸ்பத்திரி கூட கிடையாது" என்றேன். அம்மா முகத்தில் உடனே ஒரு பயம் தெரிந்தது.

“சரி. நீ உள்ளே வா” என்று என்னை உள்ளே இழுத்தாள். உள்ளே நுழைந்ததும் அம்மாவை பார்த்து பிரமித்து விட்டேன். வெறும் ஜாக்கெட் மட்டும் போட்டுக் கொண்டு இருந்தார்கள். புடவை இல்லை. பாவாடையை கணுக்கால் மேலே உயர்த்தி இருந்தாங்க. இப்படி ஒரு ஸீனை பார்த்ததும் என் மனம் பரபரப்பானது. என் தடி விறைத்துக் கொண்டது. அந்த முலைகள் ஜாக்கெட்டை கிழித்துக் கொண்டு வெளியே வந்து விடும் போலிருந்தது. அந்த தொடைகள். சந்தன நிறத்தில் பளபளவென்று இருந்தது. ஆஹ் அதில் ரத்தம் ஒழுகிக் கொண்டு இருந்தது. புரிந்து விட்டது. அட்டை கடித்தால்தான் இப்படி ரத்தம் வரும். அட்டை கடித்தால் அதை அவ்வளவு சீக்கிரம் எடுக்கவும் முடியாது. உற்று பார்த்தேன். முடிகள் எதுவும் இல்லாமல் தொடை வழவழவென்று இருந்தது. நல்ல இடம்தான். அதான் அட்டை கடித்து விட்டது போல.

“இரும்மா வந்துட்டேன்" என்று என் அறைக்கு ஓடினேன். அங்கே சுண்ணாம்பு இருந்தது. மெல்ல எடுத்துக் கொண்டு வந்தேன்.




“அம்மா உடனே இதை அது மேல் தடவணும். இல்ல அட்டை முழு ரத்தத்தையும் குடிச்சிடும்" என்றேன். அம்மா வலியில் துடித்துக் கொண்டு இருந்தார்கள்.

“அம்மா யோசிக்காத. ஆபத்துக்கு பாவமில்ல" என்றேன். அம்மா வலியில் முனகிக் கொண்டு இருந்தாள்.

“இங்க கட்டில் உட்காருங்க" என்று அம்மாவை கட்டிலில் உட்கார வைத்தேன்.

“எங்கே கடிச்சிருக்கு"

அவள் முகத்தை பார்த்தேன். கண்ணை மூடிக் கொண்டு வலியால் துடித்துக் கொண்டு இருந்தாள். மெல்ல நான் பாவாடையை நன்றாக உயர்த்த அவள் கண்ணை திறந்துக் கொண்டாள். அவளுக்கு என்ன நடக்குது என்று புரிந்தும் விட்டது.

“தெவிடியா பையா. இதான் சாக்குன்னு என் புண்டையை பார்க்கறயா?" என்று கத்த ஆரம்பித்தாள். அம்மா அடிக்கடி வார்த்தையை உபயோகிப்பாள். எனவே அதிர்ச்சியாய் இல்லை. நான் சிரிக்க ஆரம்பித்தான்.

“ஏண்டா சிரிக்கறே?" என்றாள்.

“இல்லம்மா. நான் தெவிடியா பையன்னா - நீதான் தெவிடியா. சரியா. நான் உன்னை ஒண்ணும் பண்ணலம்மா. என்னை நம்பு" என்று சடாரென்று அவள் பாவாடையை தூக்கி சுண்ணாம்பை அவள் பிளவுக்கு அருகே கொண்டு சென்றேன். என் கையால் அவள் காலை விரிக்க புண்டை குழி நன்றாக கண்ணுக்கு தெரிந்தது. இட்டிலி மாதிரி நன்றாக பருத்து இருந்தது. அதுவும் நன்றாக ஷேவ் செய்த்தால் அந்த சொர்க்க வாசல் பளபளவென்று இருந்தது. அந்த பெருத்த புண்டை என்னை பார்த்து கண்ணடிப்பது போல இருந்தது. அந்த பிளவை பார்த்து அசந்து விட்டேன். அம்மாவின் அந்த பிளவை பார்த்து மெய்மறந்து பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன்.

“சுண்ணாம்பை தடவாமல் அங்கே என்னடா பார்த்துகிட்டு இருக்கே?" என்றாள்.

“இதோ தடவறேன்" என்று ஒரு விரலால் சுண்ணாம்பை எடுத்து அந்த புண்டையின் மேல் கடித்து இருக்கும் பகுதியின் மேல் தடவினேன்.

“அங்க எங்கடா கையை வைக்கறே?" என்றாள்.

“கொஞ்சம் இருமா? அட்டையை எடுத்து விடறேன்" என்று சொல்லிவிட்டு என் கையை அவள் புண்டை குழியில் வைத்து அந்த கிளிட்டை ஒரு இழு இழுத்தேன்.

“ஆவ்வ்வ்வ்வ்" என்று அம்மா கத்தியே விட்டாள்.

“கொஞ்சம் இரும்மா. எடுத்துடறேன்" என்று இன்னும் அழுத்தமாக கிளிட்டை திருகினேன்.

“தெவிடியா பையா. கொஞ்சம் விட்டா - என் புண்டையை பதமா பாக்கறே" என்று கத்திக் கொண்டே பளார் என்று கன்னத்தில் ஒரு அறை வைத்தாள். அவள் அடித்த வேகத்தில் என் விறைத்த தடி பழைய நிலைக்கே வந்தது.

“சுண்ணாம்பை கொடு. நானே தேய்ச்சிக்கறேன்" என்று சொல்லி விட்டு என்னை வெளியே தள்ளி விட்டாள். அன்று இரவு அம்மா அடித்த கன்னம் பயங்கரமாக வலித்தது. எப்போது தூங்கினேனோ தெரியல. ஆனாலும் இரவு முழுதும் என் கனவில் அம்மாவின் சொர்க்க வாசல்தான் அடிக்கடி வந்தது. மறுநாள் காலை தூக்கம் கலையும்போது அம்மாவிடம் பக்கத்து வீட்டு பெண் பேசிக் கொண்டு இருப்பது தெரிந்தது.


“கலாவதி. இன்னிக்கு அந்த குட்டை பக்கம் போகாதே?"


“ஏண்டி"



“தெரியாதா உனக்கு. உன் சக்களத்தியை கூட அட்டை கடிசிட்டு அவளும் இப்ப வலியில் துடிச்சிட்டு இருக்காளாம். நான் சொல்றதை சொல்லிட்டேன்மா" என்று பக்கத்து வீட்டம்மா செல்வது தெரிந்தது. அப்போ அட்டை நேத்து அம்மாவையும் கடிச்சிருக்கு - விலாஸினியையும் கடிச்சிருக்கு. கொடுத்து வைத்தது. என்று நினைக்கும்போதே எனக்கு சிரிப்பும் வந்தது. அதே சமயம் அம்மா என்னை அடித்ததும் நினைவுக்கு வந்தது. மெதுவாக என் கன்னத்தை தடவிக் கொண்டேன். சட். விலாஸினியாக இருந்தா இப்படி எல்லாம் செய்திருக்க மாட்டா. எத்தனை தடவை அவ மாரை வெறிச்சு பார்த்திருக்கேன். எத்தனை தடவை அவள் கொழுத்த பிட்டத்தை பார்த்திருக்கேன். ஒரு தடவையாவது என்னை இப்படி அடித்திருப்பாளா? சட். நேற்று அம்மாவிற்கு மருந்து போட்டதை விலாஸினிக்காவது போட்டிருக்கலாம். மெதுவாக வெளியே வந்து என் அம்மா பார்த்துக் கொண்டு இருக்கும்போதே விலாஸினி வீட்டிற்கு சென்றேன்.


வீட்டுக்குள் நுழைந்தபோதே விலாஸினி வீட்டு தரையில் பாய் மேல் அமர்ந்து இருந்தது தெரிந்தது. அவள் தலைமுடி எல்லாம் கலைந்து இருந்தது. அவள் நெற்றியில் குங்குமம் கரைந்து நெற்றியே செவ செவ என்று சிகப்பாக இருந்தது. தலையில் ஒரு வாடிய மல்லிகை சரடு இருந்தது. மெல்ல அவள் அருகில் போனேன்.

“என்னாச்சு விலூ. உனக்கு உடம்பு சரியில்லைன்னு அம்மா சொன்னாங்களே" என்றேன்.

“என்னத்தை சொல்றது வாசு. அட்டை ஒண்ணு கடிச்சி உயிர் போகுது" என்று சொன்னாள் வலியுடன்.

“இதெல்லாம் குட்டையில் சகஜம்தானே. நேத்து அம்மாவைக்கூடத்தான் அட்டை கடிச்சது" என்றேன்.

“அவளையுமா? அவ வலியில் துடிக்கலையா?" என்றாள் ஆர்வத்துடன்.

“முதலில் வலி இருந்தது. ஆனா சுண்ணாம்பு தடவி நாட்டு மருந்தை நல்லா தடவியதால் இப்ப பரவாயில்ல" என்றேன்.

“வாசு என்னத்தை சொல்றது. நடக்க முடியல. உட்கார முடியல. உயிர் போகுது. வைத்தியத்திற்கு டவுன் ஆஸ்பிட்டல் போகணும் போல” என்றாள் வலியுடன்.

“முதலில் எங்கே கடிச்சிருக்குன்னு சொல்லு. நான் சுண்ணாம்பு தடவறேன். ஆஸ்பத்திரி எல்லாம் வேணாம். அங்கே போனால் ஊசி போடுவான்" என்றேன் மெதுவாக. விலாஸினிக்கு ஊசி என்றால் பயம் என்று எனக்கு தெரியும். விலாஸினி பதில் எதுவும் சொல்லவில்லை. பயத்தில் இருந்த அவளை நான் மெதுவாக பிடித்தேன். அவள் முகம் குங்கும பூ போல சிவந்தது.

“ஊசியா?" என்றாள் பயத்துடன்.

“ஒரு நாட்டுமருந்து சொல்லவா? மஞ்சளை எடுத்து அதில் துளசி இலையை போட்டு இடிச்சி தடவுனா அட்டை கடிச்ச வலி எல்லாம் போகும்" என்றேன்.

“அதையா உங்கம்மாவிற்கு தடவினே?" என்றாள் விலாஸினி ஆர்வத்துடன்.

“ம்" என்று வேண்டுமென்றே பொய் சொன்னேன்.


“அப்போ எனக்கும் தடவறயா?" என்று விலாசினி சொல்லும்போது என் காதையே நம்ப முடியவில்லை. ஆஹா. மிக வேகமாக எங்கள் வீட்டுக்கு ஓடினேன். வீட்டின் பக்கத்தில் இருந்த துளசி செடி இலையை எடுத்துக் கொண்டேன். அதில் இரண்டு மஞ்சளை எடுத்து போட்டு சமையல் அறைக்கு ஒடினேன். எல்லாவற்றையும் ஒரு உரலில் போட்டு இடுக்கும் போது அம்மா அங்கே வந்தார்கள்.

“என்னடா பண்றே?" என்று அம்மாவின் குரலில் ஏகப்பட்ட சிடுசிடுப்பு.

“இல்லம்மா. நாட்டு மருந்து பண்ணனும்" என்றேன்.

“எதுக்கு இது. அதுக்குதான் பொம்பளங்க நாங்க இருக்கோம் இல்லே. முதலில் இது எதுக்குன்னு சொல்லு.”

உன் வேலையை பார்த்துக்குன்னு போம்மா. என்று என் மனசுக்குள் திட்டினேன். ஆனால் சொல்லவா முடியும்.

“இல்லே சும்மாதான்" என்று இழுத்தேன்.

“சும்மாவா? எனக்கு எல்லாம் தெரியும். நீ ஒரு பொம்பள லோலன். அவ மினுக்கறத்தும், உனக்கு மட்டும் தெரியறா மாதிரி ரகசியமா சிரிக்கறதும் எல்லாம் எனக்கு தெரியும். இப்போ இந்த நாட்டுமருந்து எதுக்குன்னும் தெரியும்" என்று படபடவென்று பொரிய ஆரம்பித்தாள்.

அட கண்டுபிடிச்சிட்டாங்களே? மேற்கொண்டு பேச முடியாது. எனவே வேகமாக அந்த நாட்டு மருந்து கலவையை ஒரு பாத்திரத்தில் போட்டுக் கொண்டு வேக வேகமாக ஓடினேன். பின்னால் என் அம்மா கத்திக் கொண்டு இருப்பதை உணர முடிந்தது.

நான் தலை தெறிக்க விலாசினி வீட்டுக்கு ஓடினேன்.

“மருந்து தயார் பண்ணிட்டேன். காட்டு" என்றேன்.

“நான் மாட்டேன்பா. அந்த இடத்தை உன்கிட்டே காட்ட முடியாது" என்று ரொம்பவே பிகு செய்தாள்.

“சட். அப்ப விடு. ஆஸ்பத்திரி போனா சுறுக்குன்னு நாலு ஊசி போடுவான்" என்றேன்.

“அப்படியா? சரி. முதலில் அந்த கதவை மூடு. யாராவது பார்க்க போறாங்க" என்றாள் தயங்கிக் கொண்டே.

நான் வேக வேகமாக ஓடி சென்று கதவை அடைத்தேன். பெண்கள் எப்போது மாறுவார்கள் என்றே தெரியாது. அதுவும் விலாஸினி எப்போ எப்படி மாறுவாள் என்று தெரியாது. விலாசினி கவர்ச்சியானவள். எத்தனையோ தடவை அவ வெள்ளை வெளேரென்று இருந்த தொடைகளை பார்த்து கையடித்து இருக்கிறேன். இப்போ நேரில் பார்க்க வாய்ப்பு கிடைத்தால் விடுவேனா?












கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக