http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : நித்தியா - பகுதி - 1

பக்கங்கள்

வெள்ளி, 7 ஆகஸ்ட், 2020

நித்தியா - பகுதி - 1

நான் ஜீவா சார் கதையப் படிப்பேன். உண்மையில நான் அவருடைய ஃபேன். அவருக்கு என் கதைய எழுதி அனுப்பினேன். அவர்தான் இந்தக் கதையை நானே எடிட் பண்ணி ‘நெட்’ல போட்டுறேன்னு சொன்னாரு. எம் பேரப் போடாதீங்கன்னேன். அதனால இதில இருக்கிற மிஸ்டேக்ஸ் என்னுடையது, சார் பண்ணின ஒரே தப்பு என் கதையை எழுதச் சொல்லி ஊக்கம் கொடுத்ததுதான்.]

என் பெயர் நித்திய கல்யாணி; அந்த பேருக்கு என்ன மீனிங் தெரியுமா? டெய்லி ப்ரைடு, அதாவது தினசரி கல்யாணப் பொண்ணு. இது எங்க ஊரு அம்மன் கோவில் சாமி பெயர் அதுனால கேலி பண்ணக்கூடாதுன்னு எங்கம்மா சொல்லுவாங்க. ஆனாலும் நான் டெய்லி கல்யாணம் பண்ணலை. ஒரே ஒரு கலியாணம்தான் இதுவரை லைஃப்ல கட்டி இருக்கேன். அது நடந்தப்போ எனக்கு 24 வயசு; இப்போ எனக்கு 29 வயசு ஆகுது.

எம் மாதிரி கல்யாணமான மிடில் கிளாஸ் பெண்ணுங்க சாதரணமா இந்த மாதிரி பச்சையா படுக்கை அறை புளூ கதை எழுத மாட்டாங்க. அதுக்கு முக்கிய காரணம் நிறைய பேருக்கு எம்மாதிரி பலான விஷயத்தில ப்ரேக்டிகல் அனுபவம் இவ்வளவு இருந்தி ருக்காது. அல்லது அவுங்களுக்கு இப்போ இருக்கிற டீன் ஏஜருங்க மாதி இண்டர் நெட்டில போர்னோ சைட்டெல்லாம் பார்க்கிற பழக்கம் இருக்காது.
நானும் ஒரு காலத்தில அந்த மாதிரி ஒண்ணும் தெரியாத வளாத்தான் இருந்தேன். அதெல்லாம் என் லைஃப்ல இப்போ மாறிடுச்சு.

நான் இந்த கதை எழுதற அளவுக்கு மாறினது எப்படி?
அதுதான் இந்தக் கதை.

கிரி என்னை லவ் பண்ணி கலியாணம் கட்டின புதுசுல வெறி பிடிச்ச மாதிரி படுக்கை அறையில என்னை ரொம்பவே ஸெல்ஃபிஷா அனுபவிச்சாரு. ஆனா மூணு மாசத்தில ஓஞ்சுட்டாரு. இப்போ அஞ்சு வருசத்துக்குப் பிறகு அவரு ஸ்பீடு ரொம்பவே குறைஞ்சிடுச்சு. நித்திய கல்யாணியான என்னை இப்போ என்னை மன்த்லி அல்லது டூ மன்த்லி கல்யாணியாத்தான் நடத்தராரு.



அதுக்கு முக்கிய காரணம் அவர் எங்கிட்ட எதிர் பார்த்த கெமிஸ்ட்ரி ஒர்க் அவுட் ஆகலை போல. அதைவிட முக்கியமா எனக்கு ஒரு காம்பெடீஷன் பங்களூரில வந்துடுச்சு. அவரு மாசம் ரெண்டு தடவை பெங்களூர் ஆபீசுக்குப் போவார். அங்க அவுங்க தூரத்து உறவுக்காரி – மாதவி (எம் பேரு கண்ணகி இல்லை ஆனாலும் அந்த அம்மாவுக்கு என்ன பெயர் பொருத்தம் பாருங்க!) - அவரை விட அஞ்சு வயசு பெரியவ கலியாணமாயி புருசனோட இருக்கிறா. அவங்க கூட ஜாலி பண்ணிட்டு வீட்டுக்குத் திரும்புவாரு.

அதுனால அவருக்கு எங்கூட எப்படி ஜாலி பண்ண பவர் இருக்கும்? அதனாலதான் ஒரு வேளை என் பாடில அவருக்கு இன்ட்ரெஸ்ட் குறைஞ்சிடுச்சுடுச்சா?
கிரி மாதவி விவகாரம் எனக்கு தெரியாதுன்னு நினைக்கிறார். நானும் பெரிசா அதை எடுத்துக்கல, ஏன் தெரியுமா? நானும் இந்த மாதிரி விவகாரத்தில ரொம்ப க்ளீன் இல்லை. தவிற கிரியோட அம்மா அப்பா நல்லவங்க. இந்த விசயத்தை நான் பெரிசு பண்ணினா அவுங்க மனம் நொந்து போவும். அதுக்கு மனம் ஒப்பல எனக்கு. இதுல ஒரு மோசமான டெவலப்மெண்ட், ஒய்ஃபான என்னுடைய உடல் பசிக்கு சரியான தீனி இல்லை.

இந்த பிரச்சினை ரொம்பவே என்னை எப்போ ரோதனை பண்ணுதோ அப்போ எல்லாம் உடனே நான் தேபு சார் கிட்டதான் ஃபஸ்ட் எய்ட் கேட்கத் தோணும்.

அதுயாரு தேபு சார்? டாக்டரா? இல்ல சாமியாரா? ரெண்டும் இல்லீங்க. அவர்தான் நம்ப கதைக்கு இன்னொரு ஹீரோ, இப்போ ரிடையர்மெண்ட் ஏஜ் ரீச் பண்ணப் போரார்.

நான் மதுரைக்காரி. கேர்ள்ஸ் ஸ்கூல் படிப்புலேந்து பிறகு லேடீ டோக் காலேஜ் வரை எல்லா படிப்பும் கேர்ள்ஸ் கூடத்தான் படிச்சேன். அம்மாவுக்கு கோ-எட் பள்ளிக்கூடமே பிடிக்காது. எங்க அப்பா அம்மா பயங்கர கன்சர்வேடிவ். அப்பா ஒரு அகவுண்டண்டு; முருகா முருகான்னு சொல்லிக்கிட்டே ஒரு நாளைக்கி மூணு மணி நேரம் பூஜை ரூமில உக்காந்துடுவாரு.

அம்மா கேர்ள்ஸ் ஸ்கூல் மேத்ஸ் டீச்சர். அவுங்க கடமைதான் முக்கியமின்னு இருப்பாங்க. அதனால அவுங்க சமயல் வாய்க்கு ருசியா இருக்காது. சாப்பாட்டில அதிகம் நாட்டம் காட்டினா மூளை மழுங்கிடும் அதுதான் அம்மா ஃபிலாசபி. அம்மா சிரிச்சு நான் பார்த்ததே இல்லை. நாங்க மூணு பேரும் ஒண்ணா உக்காந்து சிரிச்சுப் பேசினதாக எனக்கு நினைவே இல்லை. சொல்லப் போனா அப்பா அம்மாகூட அதிகம் பேசிக்க மாட்டாங்க. அவுங்க சண்டையும் போட்டதில்லை. என் கூட அவுங்க ரெண்டு பேரும் சிரிச்சோ கோபமாவோ பேசினதே இல்லை.

ஆனா அவுங்க என் வளர்ப்பை ரெண்டு பாகமா பிரிச்சு ஃபுல் கண்டிரோல்ல வெச்சிருந்தாங்க. அதும் பிரகாரம் வீட்டுக்கு உள்ளே நான் நடக்க வேண்டியது அம்மா ரூல்படி. ஆனால் வெளிய அப்பா ரூல்படிதான் நான் நடக்கணும்.

அம்மாவுக்கு என்னைப் பத்தி எந்த விசயத்தை எடுத்தாலும் பயங்கர சந்தேகம். அவுங்கதான் எனக்கு துணி எடுப்பாங்க. மார்க்கெட்டுக்குப் போய் பழுப்பு, பேய்ஜ் கலர், லைட் நீலம் இந்த மூணு கலர்லதான் அம்மா எனக்கு செலக்ட் பண்ணுவாங்க. அதன் காரணத்தை அம்மா கிட்ட எனக்கு ஏனோ கேட்கவே தெரியலை.

அப்படித்தான் என்ன வளத்திருந்தாங்க.
நான் பெரிய மனுசியான பிறகு அம்மா என்னை அதிகம் வெளிய போக விடமாட்டாங்க. நான்
அப்போது உயரமா இருந்தாலும் உடம்பு வளத்தி கம்மி. (ம்ம் உடனே நீங்க எல்லாம் எதை நினைப்பீங்கன்னு எனக்கு தெரியும்; நானும் அதைத்தான் செல்றேன்!) இருந்தாலும் நான் பிரா போடாம டிரஸ் போடக் கூடாதும்பாங்க. எப்போதும் எனக்கு பிரா ரெண்டு சைஸ் சின்னதாத்தான் வாங்குவாங்க. அது என்னை அப்படியே இருக்கிப் பிடிக்கும். வளர்ற பொண்ணுங்க உடம்பு வளர்ச்சி காட்டக் கூடாதுடிம்பாங்க.

அம்மா ஆர்டர்படி நான் எப்போதும், நல்ல வெயில் காலத்தில கூட, முழுக்கை குர்த்தாதான் போடணும். தலையப்பின்னி, நெத்தியல திருநீரும் குங்குமமும் வெச்சிட்டுத்தான் நான் போவணும். அதனால எனக்கு மத்த பொண்ணுங்க காரைக்கால் அம்மையார்னு பேர் வெச்சுட்டாங்க (எங்க அம்மா ஊரு காரைக்கால் அதுவும் ஒரு காரணமோ என்னாவோ).

அம்மா டெய்லி என்ன நான் படிக்கணுமின்னு டைம் டேபிளே போட்டு வெச்சிருந்தாங்க. என் பிரெண்ட்ஸ் (எல்லாம் கேர்ள்ஸ்தான்) யார் இருக்கணுமின்னு அம்மாதான் நிச்சயம் பண்ணுவாங்க. எனக்கு தனி ரூம் இருந்தாலும் அதைத் திறந்து வெச்சுத்தான் தூங்கணும் அதுதான் அம்மா கட்டளை. நான் கண்ணாடி முன்னால அதிகமா என்னைப் பார்த்துக்க விட மாட்டாங்க.

அம்மா ஆணைப்படி நான் துண்டை சுத்திக்கிட்டுத்தான் குளிக்கணும். “துணியில்லாம குளிச்சா கெட்ட பழக்கமெல்லாம் வரும்,” என்று அம்மா சொன்னது எனக்குப் புரியலீங்க அப்படி அம்மா சொன்னதுக்கு எல்லாம் நான் தலையாட்டிட்டு இருந்தும் எம் மேல அம்மாவுக்கு நம்பிக்கை கிடையாது.

நான் அவிழ்த்துப் போடற பாண்டீசை அவுங்க தினமும் எடுத்துப் பார்ப்பாங்க. மோந்து பார்ப்பாங்க. எனக்கு அந்த விசயம் ரொம்ப மானக்கேடா இருந்திச்சு. அவுங்க செய்றதைப் பார்த்தா வாந்தி வரும்.. (கதையைப் படிக்கிறவங்களுக்கு ஒரு நியூஸ் – எங்க அம்மாவுக்கு பேண்டி போடற பழக்கம் இல்லை! புடவை கட்டினா அதுக்கு எதுக்கடி செலவழிக்கணும்னு சொல்லுவா, மகா கஞ்ச ராணி).

என்ன செய்யறது, முதலேர்ந்தே அவுங்க பேச்சுக்கு எதிர்த்துப் பேசற பழக்கம் இல்லாமலே வளர்ந்துட்டேன். நான் பிறந்ததே அவுங்க வாழ்க்கையில ஏற்பட்ட ஒரு ‘விபத்து’ன்னு ஆயிடுச்சு. (ஆனா அது வேற கதை; ஒரு நாள் அதை எழுதினாலும் எழுதுவேன்.)

இந்த ஹிட்லர் ராஜ்யத்தில என் அப்பா அம்மாவை விட ஓவர். நான் எப்போ வெளியே போனேன், எப்போ திரும்ப வந்தேன்னு டெய்லி விவரமா கேட்பாரு. வெளிய போன போது நான் என்னா சேஞ்சேன்; யாரைப் பார்த்தேன். அதெல்லாம் அவருக்கு நான் சொல்லணும். அதை அம்மாகூட கிராஸ் செக் பண்ணிப்பார்த்து நான் பொய் பேசறேனான்னு செக் பண்ணுவாரு. தவறிப் போய்கூட எந்த ஆம்பிளைப் பையங்கூடவும் பேசக்கூடாது. நான் தனியா வெளியே போகவே கூடாது.

எனக்கு இருக்கற கேர்ள் பிரெண்ட்ஸ் பத்தி முழு விவரமும் கேட்பாரு. அவுங்களைக் கூப்பிட்டு சில சமயம் நான் சொன்னதை செக் பண்ணி மானத்தை வாங்குவாரு. அவர் உத்தரவுப்படி சில பேர் கூட என் பிரெண்ட்ஷிப்பை கட் பண்ண வெச்சாரு.

“அது இருக்கே உஷா, அதும் பார்வையே சரி இல்லை. அது எனக்கு முன்னால மாரைத் தள்ளிட்டு நிக்கறதப் பாரு. அதைக் கட் பண்ணிடு. நேத்து அந்த எஸ்தர் பொண்ணை மெயின் ரோடில பார்த்தேன். டைட்டா டிரஸ் போட்டிருக்கா; ஒரு பையனோட சிரிச்சு சிரிச்சு பேசிட்டே ஐஸ் குச்சி சப்பிட்டு நிக்கறா. அதோட உன்னைப் பார்த்தேன், ஜாக்கிரதை” என்று உத்தரவு போடுவார்.

நான் இங்கிலீஸ் மீடியத்திலதான் படிச்சேன். ஆனால் தமிழ் தெரியும். திருப்புகழ் மனப்பாடம் பண்ணி அப்பா கிட்டேந்து பத்து ரூபாய் பரிசு கூட வாங்கி இருக்கேன். வீட்டில திருப்புகழ் பஜனை நடத்துவாரு. அப்போ கூட அவர் கண்ணுங்க அடிக்கடி நான் என்னா செய்றேன்னு பார்த்துக்கிட்டே இருக்கும்.

உறவுக்காரங்க யாரும் எங்க வீட்டுக்கு வர மாட்டாங்க. அதுக்கு ஒரே ஒரு எக்செப்ஷன் அம்மாவின் தூரத்து உறவு சித்தாச்சி. அது மீனாச்சி கோயில் திருவிழா காலத்தில வந்து ரெண்டு நாள் தங்கிட்டு போகும். அவுங்க வந்தா எனக்கு ரொம்ப குஷி.

ஆச்சிக்கு பேசப் பிடிக்கும். அதிகம் சினிமா விசயம்தான் பேசுவாங்க. அவுங்களுக்கு கமல்னா உசிரு. காதுல பாம்படம் ஆட கமல் பத்திப் பேச ஆரம்பிச்சா வாய் ஓயாது. “அவனப் பாருடி ராசாவாட்டம். எனக்கு மட்டும் வயசு இருந்தா அவன் பின்னாலியே போயிருப்பேன்”னுகூட ஒரு தடவை ஆச்சி சொல்லிச்சு.

அப்பா ஹாலில தரையில பாயிலதான் படுப்பாரு. அது அவருடைய முதுகு வலிக்கு நல்லதுன்னு சொல்லுவாரு. அம்மா பெட் ரூம் உள்ளே டபுள் பெட்டிலல படுப்பாங்க. இப்படி புருசன் பொண்டாட்டி தனித்தனியா எப்பவும் படுக்கறது எனக்கு அப்போ வினோதமான பழக்கமாத் தெரியவில்லை. ஒரு தடவை சித்தா ஆச்சி வந்தப்போதான் எனக்கு அது நார்மல் விசயம் இல்லைன்னு விளங்கிச்சு.

நான் பன்னிரண்டாவது படிக்கிறப்ப ஆச்சி வந்து ரெண்டு நாள் தங்கினாங்க. அன்னிக்கி எனக்கு ஸ்ட்டி லீவு. அப்பா அம்மா வேலைக்குப் போன பிறகு நான் வீட்டில ஆச்சியோட தனியா இருந்தேன். அப்போ அவுங்க என் கூட பேச்சுக் கொடுத்தாங்க.

“ஏண்டா கண்ணு, இந்த வீட்டில யாருமே பேச மாட்டாங்களா? நானும் ரெம்ப வருசமாப் பாக்கிறேன், அது ஏன் உங்க அப்பனும் அம்மாவும் தனியாப் படுக்கறாங்க. புருசன் பொண்சாதி தனியாப் படுக்கறது தப்புடா. அவுங்களுக்கு அப்படி என்ன வயசாயிடுச்சு? எங்க வீட்டுக்காரர் எழுபது வயசான பிறவும் என்ன விடமாட்டாரு, பக்கத்தில வந்து படுத்து புடவைய உருவுவாரு! என்னை மட்டும் இல்லை எந்த பொம்பிளை பக்கத்தில வந்தாலும் அவரு கை அதுங்களத் தோடும்.”

ஆச்சி பேசின பேச்சு புரியல எனக்கு. “ஏன் ஆச்சி, தனியாப் படுத்தா என்ன தப்பு? ஏன் அப்படிச் சொல்றீங்கன்”னு நான் சொன்னதும் அவுங்க சிரிச்சாங்க.

“ஏண்டா கண்ணு உனக்கு பதினேளு வயசாச்சு. எனக்கு பதினஞ்சில கலியாணம் நடந்து சாந்தி கழிச்சுட்டாங்க. அதுக்கு முன்னாலியே எனக்கு இந்த ஆம்பிள-பொம்பிளை விவகாரம் தெரியும். நீ சமஞ்சு மூணு வருசமாவுது. இப்படி விவரம் தெரியாம வளந்திருக்க. நீ எப்படிப் பொறந்தேன்னு நெனக்கறே? உங்க அப்பாவும் அம்மாவும் ஒண்ணாப் படுத்துத்தாண்டா பொறந்திருக்க.”

“அதுதான் இயற்கையா நடக்கிற விசயம். நீ நாளக்கி ஒத்தனைக் கட்டிக்கிட்டு அவன் வந்து உள்ள கையப் போட்டா உங்க அம்மாவா வந்து விவரம் சொல்லுவா? நீ என்னா செய்வியோ அந்த மீனாச்சிதான் காப்பாத்தணும்” என்று ஆச்சி தலையில் அடிச்சுக்கிட்டா.

அப்பா அம்மா பர்ஸனல் வாழ்க்கை ஒரு விசித்திரமானதுன்னு எனக்கு அப்பதான் புரியுது.
காலேஜில கம்பியூட்டர் படிப்பு முடிச்சுதும் சென்னையில எனக்கு வேலைக்கு உத்தரவு வந்தது. அந்த வேலையில சேர அப்பாவும் அம்மாவும் முதலில ஒப்பலை. ஆனால் ஆரம்ப சம்பளமே 20,000 ரூபாய்! அது தெரிஞ்சதும் அவுங்க ஒப்புக் கொண்டாங்க. ஆனால் ஒரே ஒரு கண்டிஷன் போட்டாங்க. நான் கையில அஞ்சாயிரம் ரூபாய் வச்சிக்கிட்டு மீதி சம்பளத்தை அம்மாவுக்கு அனுப்பிடணும். நான் சென்னையில் தங்கவும் அம்மாதான் ஏற்பாடு சேஞ்சாங்க.

ஆச்சி மகன் சிதம்பரத்துக்கு சென்னையில சொந்த வீடு இருக்கு. அவரு குடும்பத்தோட மூணு வருசமா அமெரிக்கா போகவே மகனோட ஃபிளாட்டில சித்தாச்சி மட்டும் தனியா இருந்தாங்க. அவுங்க கூட நான் தங்க அம்மா ஏற்பாடு பண்ணினாங்க.

“ஆச்சி, நித்தி (அம்மா என்னை அப்படித்தான் கூப்பிடுவாங்க) இது வரையில ஒழுங்கா வளந்திருக்கு. ஆம்பிளைங்க சகவாசம் இல்லாம சுத்தமா வளத்திருக்கேன். ஆனா இப்போ மெட்றாசில இருக்கப் போவது. இது மதுரை மாதிரி நல்ல ஊரு இல்லை. கெட்டிருக்கு. இவ அம்சமா இருக்கான்னு நாலு ஆம்பிளங்க இதும் பின்னால சுத்துவானுங்க. இவளும் வேலையில அவுங்களைப் பார்ப்பா. வயசுக் கோளாறு வந்து ஏதாவத தப்பு நேரக்கூடாது. அதனால இதை உம் பொறுப்புல வுட்டுட்டுப் போறேன். பார்த்துக்கங்க” என்று அம்மா கட்டளை இட்டதும் ஆச்சி தலையாட்டினாங்க.

அப்படித்தான் நான் ஆச்சியோட அடையார் காந்தி நகர் ஃபிளாட்டில் குடி புகுந்தேன். ஆச்சி நல்லா சமைப்பாங்க. எந்த சினிமா வந்தாலும் முதல் டிக்கட்டு வாங்கி பார்த்துடுவாங்க. அந்த பில்டிங்கில நடக்கற எல்லார் வீட்டு விவகாரமும் அவுங்களுக்கு அத்துப்படி.

அது எப்படி அவளுக்குத் தெரியுதுன்னு இதுவரை என்னால கண்டு பிடிக்க முடியலை.
ஆச்சிகூட இருக்கிறது எனக்கு வசதியா இருந்திச்சு.

அம்மாவுக்குத் தெரியாம எனக்கு நல்ல மாடர்ன் டிரஸ் வாங்க ஆச்சிதான் முத முதல்ல பணம் அட்வான்ஸ் தந்தாங்க. (ஆனா ஆச்சிக்கு பத்து வட்டி கொடுக்கணும்!)

நான் ஐ.டி.கம்பெனியில் மூணு வருஷம் வேலை பார்த்தேன். எனக்கு அதிகம் ஃபிரெண்ட்ஸ் கிடையாது. வீட்டை விட்டா ஆபீஸ் அது முடிஞ்சா வீடு.

ஆபீசிலயும் எங்க டீமில ஒரே ஒரு பையன்தான். மத்தது எல்லாம் கேர்ள்ஸ்தான். அப்படி இருந்தும் எனக்கு ஏன் ஃபிரெண்ட்ஸ் கிடையாதுன்னு எனக்கு தெரியலை. நான் கொஞ்சம் அழகுன்னு மத்தவங்க சொல்லக் கேட்டிருக்கேன்.

ஆனா அது காரணமில்லை. எனக்கு தன்னம்பிக்கை இல்லை. ஆச்சி சொன்னபடி எங்க அம்மா அப்பா என்னை கண்டிப்பா யாரோடையும் பழகவிடாம வளர்த்த விதமாத்தான் இருக்கணும்.

அப்போதுதான் ஒரு வங்காளிப் பொண்ணு பேரு அலேயா ஃபிரெண்டானாங்க. அவுங்க வேலையில படு ஸ்மார்ட். அலேயா குட்டையா கட்டையா தேக்கு நிறம், கொஞ்சம் எண்ணை வழியற குண்டு மூஞ்சியோட இருப்பா. தூங்கு மூஞ்சி கண்ணுங்க. ஆனா நடிகை சிலுக்கு ஸ்மிதா மாதிரி கண்ணுல ஒரு மயக்கம். அது ஆம்பிளைங்களுக்கு அப்பீல் பண்ணலாம்.

காட்டன் புடவைதான் கட்டுவா. அதுவும் கசிங்கி இருக்கும். அவளுக்கு 24 வயசுதான். ஆனா பார்த்தா முப்பது வயசக்கான உடம்பு வளத்தி. மாரும் புட்டமும் பெரிய கிங் சைஸ். புட்டம் வரையில முடி லூசா தொங்கும், கருவத்தோட நடப்பா அப்போ சவுக்கு மாதிரி புட்டத்தில பளீர் பளீருன்னு முடி அடிக்கும். அவ வாயில எப்போதும் ஏ ஜோக்ஸ் உதிரும். எங்க டீம் லீடர் பவுலோஸ் சார் பத்தி அவர்கிட்டேயே ஜோக் அடிப்பா. அவ்வளவு தைரியம்.

அலேயா பெசண்ட்நகர்ல ஒரு வீட்டு மாடியில தனியா ஒரு ரூம் எடுத்து அதில குடி இருந்தா. ஒரு ரூம் இருந்தாலும் வசதி எல்லாம் சூப்பர். ஒரு தடவை அவளை என் வீட்டுக் கூப்பிட்டுட்டுப் போயி ஆச்சி சேஞ்ச செட்டி நாடு சாப்பாடு போட்டேன். அதுக்கப் புறம் அவளும் ஆச்சியும் ரொம்ப ஃபிரெண்ட்ஸ் ஆயிட்டாங்க.

ஆச்சிக்கு இங்லீஸ் தெரியாது. அலேயாவுக்கு தமிழ் வராது. ஆனா ஓரளவு புரியும். அப்படியும் அவுங்க ரெண்டு பேரும் மணிக்கணக்காப் பேசிக்குவாங்க. ஒரு நாள் அலேயா சாப்பிட்டு முடிஞ்சதும் அவ ஆச்சி வாயக் கிண்டினா. நான்தான் டிரான்சிலேடர்.

“ஆச்சி, நீ சின்ன வயசில ரொம்ப அழகா இருந்தீங்க இல்லையா?” என்று அவ கேட்டதும் ஆச்சிக்கு வாயெல்லாம் பல்லாயிடுச்சு.

“ஆமாண்டி. என்ன புத்திசாலிப் பொண்ணு நீ! என் நிறம் சின்ன வயசில ஒம் மாதிரி கருப்புதான். அதுனால என்ன? பதினஞ்சு வயசுதான். ஆனா உடம்பு உம்மாதிரி நல்ல வளத்தி. அந்தக் காலத்தில எங்க கிராமத்தில லவிக்கை போடற பழக்கம் இல்லை.

அதனால எங்க ஐயாவுக்கு வயக்காட்டுக்கு சாப்பாட்டுக்கூடையத் தலையில தூக்கிட்டு நான் போனா ஜல் ஜல்னு கொலுசும் மாரும் குலங்கப் போனா இளசுங்க மட்டும் இல்ல கிளம் கட்டு எல்லாம் வாய மூடாம பார்ப்பாங்க. சூத்தப் பாரு தாளம் போடுது, மொலையப் பாருடா முட்டப் பாக்குதுன்னு பேசுவானுங்க”.

“ஆடுகால்பட்டில எங்க உறவுக்காரங்க வீட்டில கல்யாணம். அப்பல்லாம் மூணு நாளு முன்னாலயே கல்யாணத்துக்கு போயிடுவோம். எல்லாம் ஒண்ணு சேர்ந்து பணியாரமும் பண்டமும் ரெடி பண்ணுவோம். ஆம்பிளக அதிகம் கிடையாது. ஆக ராவானா பாயைப் போட்டு படுத்துக்குவோம். அப்பதான் எல்லாப் பொண்டுகளும் ஆம்பிளகளைப் பத்திப் பேசிக்குவாக. எனக்கு அந்த வயசிலதான் கீழ மசிரு முளைக்க ஆரம்பிச்சது.”

“எனக்கு அவுங்க பேச்சைக் கேட்டா உடம்புல சூடு ஏறும். கீழ ஒரு இது -நமச்சல் மாதிரி வரும் தாங்க முடியாது (இதை நான் மொழி பெயர்க்க முடியாமல் திகைத்த போது ஆச்சி சைகை செய்து காட்டினாள்!).”

“மாப்பிள்ளை வீட்டுக்காரங்க மொத நாள் இறங்கினாங்க. அவுங்களுக்கு எல்லாம் ஆக்கிப் போட்டு படைச்சு முடிக்க ராவு மணி பத்தாச்சு. அடுப்படில வேத்து வடியுது. அதனால நான் கிணத்தடிக்குப் போயி தண்ணி சேந்தி ஊத்திக் குளிச்சிட்டு பின்னால இருந்த காலி ரூம்புக்குப் போயி ஈரத்துணியக் களட்டிப் போட்டு, வெத்து உடம்பைத் துவட்றேன்.”

“அப்போ வலுவா ஒரு ஆளு என்னை இடுப்பில இளுத்துப் பிடிச்சு வாயைப் பொத்தனாரு. அவர் கை என் புண்டையைத் தடவிச்சு. அதுவரை ஒருத்தனும் அங்க தொட்டதில்லியா. அதனால எனக்கு சூடு ஏறி தண்ணி ஊத்திச்சு. அந்த ஆளு என் காதில ‘அடியே நான் யாரு தெரியுமா. மாப்பிளைக்கி தாய் மாமண்டி. இப்போ கைய எடுக்கறேன்; வாயத் தொறந்தே மென்னியத் திருகிடுவேன்னு சொல்லி கையை எடுக்கறாரு. எனக்கு பயத்தில பேச்சே எழல.”

“அவரு என் தோளைப் பிடிச்சு தம் பக்கம் திருப்பறாரு. அந்த ஆளு கருப்பா, திடமா நிக்கறாரு. மீசையப் பாத்தா கருப்பசாமி நேரில வந்த மாதிரி இருந்திச்சு. கீள வெள்ளை வேட்டிக்கு இடையே கோடாலிக் காம்பு மாதிரி அவரு புடுக்கு தலைய நீட்டி நிமிந்து ஒத்தைக் கண்ணால என்னப் பாத்து தலையாட்டுது. அதைப் பாத்ததும் எனக்கு பயம் வந்துடுச்சு. அளுக ஆரம்பிச்சேன்.”

“ஏய் மூதி, வாய மூடுறி’ன்னவரு எம் முலையைக் கிள்றாரு. அளுகாதடி. பயப்படாத. நீ சும்மா இருந்தா ரெண்டு பேரும் அனுபவிக்கலாம்னு சொல்லி என் தலையைப் பிடிச்சு ‘சப்புடி’ங்கறாரு’ன்னு என் வாயில பூளைத் தள்ளினாரு.

“அது கடப்பாரை கணக்கா சூடா தொண்டைவரை போவுது. எனக்கு மூச்சு முட்டுது சூப்புடின்னு சூத்தைக் கிள்ள நான் குச்சி ஐஸ் கணக்கா சப்பனேன்.

அவரு இடுப்பு அதை அடிக்குது.. அவரு விரலு என் சூத்தைக் கிண்டுது. எனக்கும் உடம்பில சூடு ஏற நானும் அந்த விளையாட்டில சேர்ந்துட்டேன். அவரு வீரியும் கஞ்சித்தண்ணி மாதிரி பீச்ச ‘முழுங்குடி’ன்னு அவரு கிள்றாரு. நானும் அதை முழுங்கிட்டேன். எனக்கு கீழ புண்டையில ரசம் வழியுது. அதை விரலால எடுத்து அவர் சூப்பறாரு.”

“அவருக்கு சந்தோசம் தாங்கல. அவரு தாடைய எம் மாருல உப்புக்காயிதம் போட்டுத் தேய்க்கிற மாதிரி இழுக்கறாரு. எனக்கா ஒரே வலி, ஆனாலும் ஆனந்தமா இருந்துச்சு. யாரோ வர்ற சத்தம் கேக்கவே

அவரு சட்டுனு என்னை பிடிச்சுத் தள்ளிட்டு ‘ராசாத்தி உம்பேரு என்னடி.? பயப்படாதடி உங்கப்பனாண்ட பேசி நல்ல பையனாக் கட்டி வெக்கறேன்னவரு அப்படியே போயிட்டாரு. எனக்கு அந்த ஆளு பின்னாலயே போவணும் போல பொல்லாத ஆசை வந்திச்சு. அவ்வளவு மயங்கிட்டேன்.”

“அப்படித்தான் அவரு தன் அக்கா பையனையே எனக்கு கட்டி வெச்சாரு. மொத நாளு அளுதுகிட்டே வீட்டுக் காரராண்ட எல்லா விவரத்தையும் சொல்லிட்டேன். அவரு என்னை விட பத்து வயசு பெரியவரு. ‘என் மாமனா அப்படி சேஞ்சது? ரெண்டு பொண்டாட்டிக்காரனுக்கு என்னா தகிரியம்! இங்கியே இருடி நான் இப்பவே வர்றேன்னாரு. ரெண்டு அவருக்குப் பின்னால திரும்பி வந்தாரு. நான் ‘ஐயா எம்மேல கோவமா, நீங்க என்னை உட்டுட்டுப் போயிட்டீங்கன்னு நெனச்சிட்டேன்’னு கண்ணால தண்ணி வுட்டுட்டேன்.”

“அவரு சிரிச்சாரு. ‘அடி போடி போக்கத்தவளே, நான் மாமனை ரெண்டு அடி போட்டுட்டு அவன் எதிரிலேயே அவன் இளையாளை ஓத்துப்புட்டேன்’னாரு. எனக்கு பகீருன்னுச்சு. ஏதாவது கொலை விளுமின்னு நெனச்சேன். ஆனா அப்படி நடக்கலை.”

“அதுக்குப் பொறவும் என் வீட்டுக்காரரு அப்பப்போ மாமன் வீட்டுக்குப் போயி அவளை அனுபவிச்சுட்டு வருவாரு. அவராண்ட அதைக் கேக்க எனக்குத் தகிரியம் இல்லை. அந்தக் காலத்தில அப்படித்தான். இருந்தாலும் எங்கூடப் படுத்து எழுந்தார்னா எனக்கு ஏத்தவ நீதாண்டி. அந்த விலாசினி (மாமன் பொண்சாதி) என்னப் பாத்ததுமே புடவையத் தூக்கறா தேவடியா. அப்படி கெட்ட வார்த்தை பேசறது அவரு பளக்கம். ஆனா நல்ல தங்கமான மனசு. உடம்பில பவரு அதிகம் அதனால பொம்பளை கிடைச்சா விடமாட்டாரு. ஏன்னா படுக்கையில அவரு சூரன்.”
வாயைப் பிளந்துகிட்டு நானும் அலேயாவும் அந்த கதையக் கேட்டோம். உண்மையில நான் கேட்ட முதல் ‘போர்னோ’ கதை அதுதான். ஆச்சி கதையைக் கேட்டு என் புண்டையும் சூடாச்சு; பாத்ரூம் போய் அதைக் கையால தேய்ச்சுக்கிட்டேன்.

அலேயாவும் கைய புடவைக்கு உள்ளார போட்டுத் தேச்சுக்கிட்டா. ‘நல்ல ஸ்டோரி ஆயா’ன்னு பாட்டியக் கட்டி முத்தம் கொடுத்தா. அன்னிலேந்து அவங்க ரெண்டு பேரும் ரொம்பவே பிரெண்ட்ஸ் ஆயிட்டாங்க.

அதுக்குப் பிறகு ஆச்சி என்னை அலேயா ரூமில தங்க எப்பவாவது அனுப்புவா. எனக்கு அது ஒரு பெரிய பரிசு கிடைச்ச மாதிரி. ஒரு நாள் அலேயா ரூமுக்கு நான் போயிருந்தேன் அப்போ மணி ஆறு இருக்கும்.

அலேயா பெங்காலி ஸ்டைலில மீன் நல்லா சமைப்பா எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். நான் பெட் ரூமில டி.வி பார்த்திட்டு இருந்தேன். அப்போ யாரோ ஆம்பிளை பேசற சத்தம் கேக்குது. நான் வெளியே எட்டிப் பார்த்தா சமையல் மேடையில அலேயா மீன் பொறிச்சிட்டு இருக்கா. அவ பின்னால சட்டைய இல்லாம வழுக்கைத் தலை வீட்டுக்கார ஐயா நிக்கராரு.

அவருக்கு அம்பது வயசாவது இருக்கும் – பின்னாலேந்து அலேயா இடுப்பை சுத்தி அவரோட ஒரு கை மடியைப் பிசியது இன்னொரு கை முலையப் பிசியுது. அவ கழுத்தில முத்தம் கொடுத்து ‘அலேயா எனக்கு தாங்கலையே’ன்னு இங்கிலீஸில பேசறாரு.

நான் முதலில அவரு அலேயா சமயலைப் பத்தி பேசறாருன்னு நெனச்சா அவரு வில்லு மாதிரி வளைஞ்ச சுண்ணி வேட்டிலேந்து வெளிய நீட்டினதும் இது வேற விசயம்னு புரிஞ்சுது. சொன்னா நம்ப மாட்டீங்க, அதுதான் நான் முதல் முதலா ஒரு ஆம்பிளை சுண்ணியப் பார்த்தது. அவளானா கவலையே இல்லாம சிரிக்கிறா. எனக்கு வெக்கம் தாங்கல. உள்ள போயி டிவி முன்னால உக்காந்துட்டேன். ரெண்டு பேரும் குசு குசுன்னு பேசிக்கிட்ட பிறகு அவரு போயிட்டாரு.

“வாடி சாப்பிடலா”ன்னு அவ ஒண்ணும் தெரியாத மாதிரி டைனிங் டேபிள்ள உக்காந்தாது எனக்கு ஆச்சரியமா இருந்தது. “அது யாருடி அவன் அப்படி...”ன்னு நான் இழுத்ததும் அவ சிரிக்கிறா.
“முதலில சாப்பிடுடி அதுக்குப் பிறகு உனக்கு நைட் ஷோ போட்டுக் காமிக்கிறேன்” பேசிக்கிட்டே அவ சாப்பிட்டா.

சாப்பிட்டு முடிஞ்சதும் படுக்கையில இரண்டு பேரும் பக்கத்தில பக்கத்தில படுத்துட்டோம். அவ எழுந்து கம்பியூடரை டிவியோட கனெக்ட் பண்ணிட்டு ஒரு விடியோ போட்டா.

எங்க கம்பெனி சி.சி. டிவிக்கெல்லாம் சாப்ட்வேர் தயாரிக்கர கம்பெனி. அதனால அலேயா ஓசில ரெண்டு டிவி கேமரா – ஒண்ணு பெட்ரூம்ல,

இன்னொண்ணு ஹாலில வெளியே தெரியாம செட்டப் பண்ணி இருக்கிறத காட்டினா. அதனால தான் வீட்டில நடத்தற லீலையெல்லாம் ஃபுல்லா ரெகார்ட் பண்ணி வெச்சிருக்கேன்னு அவ சொன்னதும் எனக்கு ஷாக் ஆயிடுச்சு.

விடியோல அந்த வீட்டுக்காரர் வந்து இடுப்பில கையப் போட்டு சோளிக்கு மேல முலையைக் கசக்கறாரு. அலேயா அவரைத் தள்ளப் பாக்கறா. அவரானா அவ புடவையைப் பின்பக்கம் தூக்கி பெரிய குண்டியைத் தடவறாரு. அவரு வேட்டிய விலக்க அலேயா ஏதோ சொல்றா; அவ்வளவுதான் அவரு அப்படியே ஓட்டம் பிடிக்கறாரு.

“அவரு அப்படி ஏன் ஓடறாரு தெரியுமா?”ன்னு என்னைப் பார்த்துக் கண் அடிச்ச அலேயா “அவர் சாமான் என்னைப் பின்னால தொட்டபோது, சார் கீழே அத்தை கூப்பிடறாங்க போலிருக் கேன்னேன். அவ்வளவுதான். பிடிச்சாரே ஓட்டம்”னு சொல்லிட்டு சிரிச்சா.

அவ சொன்னதும் திகைச்சுப் போயிட்டேன். “என்னடி நீ செக்ஸ் அனுபவிச்சு இருக்கியான்னு கேட்டதும் அவ கைகொட்டிச் சிரிச்சா.

“இது என்ன கேள்வி? நான் பதினெட்டு வயசிலேந்து அனுபவிச்சு வளந்திருக்கேன். இப்பொல்லாம் பில்ஸ் வந்தாச்சு இல்லையா அதனால ஃபக்கிங் ஈஸ் கிரேட் பேபி! பிரச்சினையிலேந்து விடுதலை ஆயாச்சு. அனுபவிக்க வேண்டிய வயசில அனுபவிக்கணும்.”


அவ கூலா எனக்கு உபதேசம் பண்ணினது கேட்டு எனக்கு திகலா ஆயிடுச்சு. “எங்கேர்ந்துடி ஆளைப் பிடிப்பே”ன்னு நான் கேட்டதும் அவ சிரிச்சா. “அதுக்கு என்ன குறைச்சல். ஒரு புண்டை ஃப்ரீயா கிடைக்குதுன்னு தெரிஞ்சதும் நம்ம ஆஃபீசிலேயே எல்லோரும் கியூல நிப்பானுங்க. நம்ம பவுலோஸ் சாருக்குக் கூட ப்ளோ ஜாப் பண்ணி இருக்கேன் பாரு”ன்னு டிவில போட்டுக் காமிச்சா. பவுலோஸ் சார் மேல பாத்திட்டு சேர்ல சாய்ஞ்சு உக்காந் திருக்காரு. அலேயா குனிஞ்சு கோணாலான அவர் சுண்ணியைச் சப்பரா!

நான் அசந்து போயிட்டேன். அவளைப் பார்த்தா செக்ஸ் பாம்-னு எவரும் சொல்ல மாட்டாங்க. அவளே இந்த மாதிரி சேஞ்சா நான் எவ்வளவோ சேஞ்சிருக்கலாம். ஆனால் அதுக்கு எனக்கு தகிரியம் இல்ல. இதைப்பத்தி ஆச்சிகிட்ட என்னத்தப் பேசறது!

ஆச்சியும் நானும் இருந்த பில்டிங்ல எங்க ஃபிளாட்டுக்கு மேல தேபாசிஷ்னு ஒரு ஃபோட்டோகிராபர் இருந்தாரு. சிதார் ஜீனியஸ் ரவிஷங்கர் மாதிர முடி. நல்ல சில்க் குர்த்தா பைஜாமா போட்டு எப்போதும் ஸ்மார்ட்டா இருப்பாரு. அலேயா ஒரு தடவை அவர் இறங்கி வர்றதப் பார்த்தா.

“நித்தி அது யாரு தெரியுமா? அதாண்டி தேபு, பெரிய வேர்ள்ட் ஃபேமஸ் மாடல்ஸ் ஃபோட்டோகிராபர் தேபு தெரியுமா. யுவார் லக்கிடி அவரை எப்படியாவது ஃபிரண்ட் பிடி நித்தி. எனக்கு அவரப் பார்த்தாலே ஜொள்ளு வழியுது ராங் இடத்தில, எனக்கு இண்ட்ரட்யூஸ் பண்ணுடி” என்று அவள் கெஞ்சினாள்.
அவரை எனக்கு குட்மார்னிங் சொல்ற அளவு தெரியும், இருந்தாலும் அவர் கிட்ட பல்லைக் காட்டி இந்த செக்ஸ் பாம்-ஐ அறிமுகம் செய்யும் அளவு எனக்கு தைரியம் இல்லை.

ஒரு நாள் எனக்கு லீவு காலையில பத்து மணி இருக்கும். நான் லூசா ஒரு டீ-யும் ஸ்கர்ட்டும் போட்டுக்கிட்டு வெளிய நின்னு வேடிக்கை பார்த்திட்டு இருந்தேன். அப்போது ‘ஹல்லோ ப்யூடிஃபுல்’ என்ற குரல் கேட்டு திரும்பிப் பார்த்தேன். அங்கே தேபு நின்று கொண்டிருந்தார்.

“ஒரு சின்ன ஃபேவர் டியர். எனக்கு தலை வலிக்குது வீட்டில காபிப் பொடி தீர்ந்துடுச்சு. எனக்கு கொஞ்சம் கொடுக்கறயா. நான் என் ஷூட் முடிஞ்சு வர்றப்போ வாங்கிட்டு வந்து ரிடர்ண் பண்ணிடறேன்,” என்று ஓரளவு தயங்கித் தயங்கிப் பேசினார்.

எனக்கு சிரிப்பு வந்தது. ‘உள்ள வாங்க அங்கிள், நான் நல்ல ஃபில்டர் காப்பி போட்டுத் தர்றேன்,” என்று அவரை வீட்டினுள் அழைத்தேன். “நான் வருவேன் ஆனா என்னை தேபுன்னு கூப்பிடணும் ஐ ஆம் நாட் என் அங்கிள்” என்று சிரித்தார்.

உள்ளே ஆச்சி பின் கதவைத் திறந்து வைத்துக் கொண்டு அந்த வெயிலில் காலை நீட்டி உட்கார்ந்து கொண்டு முறத்தில் அரிசியை சுத்தம் செய்து கொண்டு ஏதோ பிலாக்கணம் மாதிரி ஒரு நாட்டுப் பாட்டை முணு முணுத்துக் கொண்டிருந்தா. அந்தக் காட்சியை ஒரு கணம் பார்த்த தேபு உஷ் என்று என்னை வாயை மூடிக் கொண்டிருக்கும்படி கையை காட்டிட்டு ஓடிப்போய் தன்னுடைய கேமராவை எடுத்துக் கொண்டு வந்தார்.

அப்படியே ஆச்சியை பல கோணங்களில் படம் பிடிச்சாரு. காமிரா கிளிக் சத்தத்தை கேட்ட ஆச்சி திரும்பிப் பார்த்தா. அவரு உடனே ஆச்சிக்கு தான் எடுத்த படங்களைக் காமிராவில் போட்டுக் காட்டினாரு. அவ வாயெல்லாம் பல்லாயிடுச்சு.

“ஐயா, நீ போட்டா பிடிப்பேன்னா நான் பட்டு கட்டிட்டு லவிக்கை போட்டுக்கிட்டு இருப்பேன” என்று அவள் சொன்னதும் நாங்கள் ரெண்டு பேரும் சிரிச்சோம்.

ஆச்சி தன் கையாலேயே காப்பி போட்டுத் தர எழுந்து போனதும் நான் குனிஞ்சு ஆச்சி வச்சுட்டுப் போன முறத்தை எடுத்தேன். தேபு காமிரா கிளிக் கிளிக் சத்தம் கேட்டு பதரிட்டேன். என் தலையைக்கூட சரியாக வாரவே இல்லை. குளிச்ச பிறகு முகத்தில் ஒரு விதமான கிரீமும் இல்லை.

“என்ன அங்கிள்..தேபு.. இது. ஹாரிபிள் சர்பிரைஸ்,” என்று நான் சொன்னதும் அவர் சிரித்தார். “இதைப் பாரு யூ ஆர் ஸோ ப்யூடிபுல்,” என்றவர் தான் எடுத்த படத்தைக் காட்டினார். நான் குனிஞ்ச போது வெயில் என் பின்னால் அடிக்க, என் சைட் வியூவில் என் முலை குர்த்தா வழியே முழுசாகத் தெரிந்தது.

அதே மாதிரி ஸ்கர்ட்டின் உள்ள என் காலுங்க தனித்தனியா மேல பேண்டீஸ் வரை நேகட்டா தெரிஞ்சது. எம் மூஞ்சி சகிக்கல. பயந்து போன பார்வை. இறங்கிய குர்த்தி கழுத்தின் வழியே இன்னொரு முலை முக்கால்வாசி தெரிஞ்சுது.
“ப்ளீஸ் அங்கிள் அதை டிலிட் பண்ணிடுங்க. வெக்கமா இருக்கு”னு நான் சொன்ன போது ஆச்சி சூடா காப்பியோட வந்துட்டா.

அதை ரசிச்சு சாப்பிட்ட தேபு, ஆச்சியைப் பாராட்டி அப்படியே அணைச்சு அவ கன்னத்துல முத்தம் கொடுத்தாரு. ஆச்சிக்கு குஷி தாங்கவில்லை.

அவர் வேலை, வருமானம் எல்லா விவரத்தையும் அவள் கேட்ட போது எனக்கு மானம் போச்சு. அதை அவருக்கு இங்லீஸில சொல்ல வெட்கமா இருந்திச்சு.
ஆனால் அவர் “இதெல்லாம் நம்ம நாட்டில சகஜம் நித்தி, நம்ம ஜனங்க ரொம்ப சிம்பிள்”னு விளக்கினாரு. அவர் விளம்பரங்களுக்கு ஃபோட்டோ, சினிமா எல்லாம் எடுப்பாராம். மாசத்துக்கு ஏறத் தாழ இரண்டு மூணு லட்சாம் வருமானம்னு அவரு சொன்னதும் ஆச்சி வாய் பிளந்தா.

“ஐயா நம்ப நித்திய போட்டோ எடு ஐயா என்ன அளகா இருக்கு அது”ன்னு அவ சொன்னதை நான் மொழி பெயர்க்காம விட்டுட்டேன். ஆனா அதை அவரு புரிஞ்சுக்கிட்டாரு. அவங்க ரெண்டு பேரும் என்னை கட்டாயம் பண்ண, அவரே என் ககையைப் பிடிச்சு தன் பிளாட்டுக்கு மேல அழைச்சிட்டுப் போனாரு. அங்கிருந்த ஒரு சின்ன ஸ்டூடியோவில பல படம் எடுத்தாரு.

என் லைஃப்ல அதுக்கு முன்னால என்னை அவ்வளவு படம் யாருமே எடுத்ததே இல்லை.

அப்படித்தான் நான் அவருடைய ஒரு மாடலாக ஆனேன். சில சமயம் கதீட்ரல் ரோடில இருக்கற அவருடைய ஸ்டூடியோவுக்கு என்னை அழைச்சிட்டுப் போவாரு. அங்கே படு ஃபேஷனான பல மாடலுங்க இருப்பாங்க. அவுங்களப் பார்த்தா எனக்கு இன்ஃபீரியாரிட்டி அடிக்கும். அதுங்களும் என்னை ஏதோ தெருவுல பொறுக்கினது மாதிரி பார்ப்பாங்க.

அவுங்களில ரமோலா நல்ல உசரம். ஏறத்தாழ ஆறடி உயரம் குச்சி மாதிரி ஒய்யாரமாக இருப்பா. ஆனா மாரே கிடையாது அவ சிரிச்சு நான் பார்த்ததே இல்லை. ஆனா படு ஒய்யாரம். கர்வக்காரி என்னைக் கண்டுக்கவே மாட்டா. அவதான் தேபு கேர்ள் பிரெண்டுன்னு அலேயா சொல்லி இருக்கா.
மாடலிங் போது பல தடவை என் முகத்தையும் உடலையும் பிடிச்சு சரியான கோணங்களில தேபு திருப்பி வச்சாலும் ஒரு முறைகூட அவரு என்கிட்ட தவறாகப் பழகினது கிடையாது.

ஒவ்வொரு தடவை நான் மாடலிங் பண்ணி திரும்பி வந்ததும் அலேயா “என்ன கையப் போட்டானா, கிஸ் அடிச்சானா”ன்னு கேட்பா. அதனால தேபு என்னைக் கண்டு கொள்ளாதது எனக்குள்ளார ஒரு தாழ்வு மனப்பான்மையை பெர்மனெண்டா ஏற்படுத்திடும் போல தோணிச்சு.

சில நாளு தேபுவே சமையல் சேஞ்சு என்னையும் ஆச்சியையும் சாப்பிடக் கூப்பிடுவாரு. ஆச்சி மீன் கொளம்பு சூப்பரா வைப்பா. ஆச்சி அவரு சேஞ்ச வங்காளப் பாணி மீன் கறியை சாப்பிட்டுட்டு ஏப்பத்தை விடுவா.

“அவரைப் பாருடி, ராஜ பரம்பரை ஒரு தடவையாவது மரியாத இல்லாம பழகாராரா பாரு, கண்ணு. கட்டிக்கப் போறவ கொடுத்து வெக்கணும். அவரு மட்டும் கல்கத்தா ஆளு இல்லேன்னா நானே உன்னைக் கட்டி வெக்கணமுன்னு உங்கம்மாவாண்ட சொல்லி இருப்பேன்” என்று மெச்சினா.

சில சமயங்களில் நான் மட்டும் தேபுவுடன் அவர் ஃபிளாட்டில் சாப்பிடுவேன். அவருடன் உட்கார்ந்து நல்ல ஹிந்துஸ்தானி சங்கீதம் கேட்பேன். அப்படிப் பழகிட்டோம்.

ஒரு நாள் நான் செட்டி நாடு புடவையும் ஸ்லீவ்லெஸ் ப்ளொவுசும் போட்டுக்கிட்டு தேபுவைப் பார்க்கப் போன போது அவரு குளிச்சிட்டிருந்தாரு. அங்கே டேபிள்ல ஃபோட்டோ ஆல்பங்க இருந்திச்சு. அதில ஒண்ணை எடுத்து புரட்டினேன்.





கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக