http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : சம்போக வைத்தியம் - பகுதி - 2

பக்கங்கள்

வியாழன், 13 ஆகஸ்ட், 2020

சம்போக வைத்தியம் - பகுதி - 2

சித்தன் வராந்தாவில் அவள் கொடுத்த தேங்காயையும் மற்ற பொருட்களையும் சிறிய முருகன் படத்திற்கு முன்னால் வைத்து அதற்கு முன்னால் உட்கார்ந்து கொண்டு பூசை ஆரம்பிக்கத் தயார் ஆவதை அவள் குளியலறை வாசலில் இருந்து பார்த்தாள்.

அவள் குளிக்க ஆரம்பிக்கும் முன்னால் ஒரு சந்தேகம் தோன்றியது. கதவை லேசாகத்திறந்து அவன் உட்கார்ந்திருந்த பக்கம் பார்த்தாள். அவன் வேட்டியைக் கழற்றி விட்டு கோமணத்தோடு சம்மணம் போட்டு உட்கார்ந்திருந்தான். அதைப் பார்த்து திடுக்கிட்டவள், கதவின் மறைவில் நின்று கொண்டு “ஏங்க, ஒத்தச் சீலைன்னீங்க. அது என்னாங்க?” என்று குரல் கொடுத்தாள்.

“அதாவது வெறும் புடவை மட்டும் கட்டணும். ரவிக்கை, உள்பாடி இல்லை கட்பாடி போடப்படாது. ஜட்டி உள்பாவாடை போடப்படாது. மூச்சுப் பிடி மூலப்பிடிக்கு அது உதவாதுங்க..” என்று அவன் கண்ணை மூடிக் கொண்டே சொன்னான்.

இந்த மாதிரி ஒரு வைத்தியம் இருக்குதா! என்று ஆச்சரியப்பட்டுக் கொண்டே அவள் குளித்தாள். தனக்கு ஏதாவது சுழி இருக்கா என்று அவள் யோனிப்புதரை ஆராய்ந்தாள். ஒன்றும் தெரியவில்லை.
குளித்து முடிந்து நைலான் புடவையை மட்டும் சுற்றிக் கொண்டாள். ஈரத்தலையை லூசாக முடிந்து கொண்டாள். அவள் வெளியே வந்த போது அவன் ஒரு கோமணத்தை மட்டும் கட்டிக் கொண்டு நிற்பதைப் பார்த்தாள். அவன் ஒரு பாயை கீழே விரித்தான்..

“இதுல கிழக்கப் பார்த்து நீங்க உக்காருங்க. கீழே விழுந்து ஆண்டவனை வேண்டிக்கிட்டு கும்புடுங்க.

நான் குங்குமம் வெச்சுடறேன்,” என்று அவன் சொன்னபடி உட்கார்ந்தாள்.

அவன் அருகில் நெருங்கி நெற்றியிலும் உச்சியிலும் குங்குமம் வைத்த போது அவன் தீர்க்கமான பார்வையும், திடமான தோள்களும், அகன்ற மார்பும் அவளுக்கு இடுப்புக்குக் கீழே சூட்டைக் கொடுத்தன.
அவள் பார்வை அவன் இடுப்புக்கு கீழே கோவணத்தின் உள்ளே கனமாகத் தெரிந்த உறுப்பின் மீது போக அவள் முகம் சிவந்தது. அவன் ஆண்மையின் நெடி அவளை என்னமோ செய்ய புடவையை இழுத்து உடம்பை மூடிக் கொண்டாள்.

“இன்னிக்கி செய்ய வேண்டியது குறைஞ்சது ரெண்டு அவராவது ஆவுங்க. சரியா? யாரும் இடையில வந்தா திரும்பவும் ஆரம்பிக்கணும் சரியா?” என்ற அவன் கேள்விக்கு “யாரும் வரமாட்டாங்க, நீங்க ஆரம்பிங்க ஐயா” என்று தலையாட்டினாள்.

“காலை நீட்டி உக்காருங்க. பயப்படாதீங்க மெதுவாத்தான் செய்வேன்” என்று அவன் கூற அவன் எதிரே காலை நீட்டிக் கொண்டு உட்கார அவளுக்கு வெட்கமாய் இருந்தது.

அவன் பாயில் அவளைக் குப்புறப் படுக்க வைத்தான். கணுக்கால்கள் இரண்டையும் பிடித்து காலைப் பரத்தி வைத்தான். அவள் புடவையை முதுகிலிருந்து தள்ளினான். அதன் தலைப்பு ஒரு புறமாக விழ அவள் வெற்று முதுகில் காற்று சில்லென்று அடித்தது. ஓரக்கண்ணால் அவன் ஒரு சிறிய புட்டியில் கறுப்பாய் இருந்த ஒரு கஷாயத்தை கையில் ஊற்றிக் கொள்வதைப் பார்த்தாள்.

முருகா, பளனியாண்டி, வள்ளித்தாயி, ராத்தங்கா குருவே ராய சித்தா என்று முணு முணுத்தவன் கையை அவள் நடு முதுகில் தேய்த்தான். அவன் கை பட்டதும் அவள் உடல் சிலிர்த்தது. இடுப்பு சீலையை கீழே சற்று விலக்கி புடவையின் கீழே முதுகந்தண்டின் அடியில் குண்டிப் பிளவின் ஆரம்பத்தில் தொடங்கி இரண்டு கைகளாலும் அழுத்த ஆரம்பித்து கழுத்து வரை முதுகைத் தேய்த்தான். அவளுக்கு ஜிவ்வென்று வலிக்க முனகினாள்.

“வலிக்குதா. போகப் போக சரியாயிடும். பழகிடும். அப்புறம் நல்லா இருக்கும்,” என்றவன், கையை மீண்டும் புட்டத்தின் முகட்டில் வைத்தான்.

“மனுச உடம்புல எட்டு சக்கரம் இருக்குங்க. அதுங்கதான் நம்ப உடம்பு மனசு, நடத்தை எல்லாத்தியும் கட்டுப் படுத்துது. நாளைக்கி பண்ணப்போற கிரியைங்க அந்த எட்டு சக்கிரத்தில தொப்புளுக்கு கீள, மூலஸ்தானத்துக்கு மேல இருக்கற மூலாதார சக்கிரத்திலேந்து குண்டலினி சக்தியை எழுப்பி உச்சியில் கபாலத்தில இருக்கிற சகஸ்ஹார சக்கிரத்த அடையச் செய்யணும். அதுதான் முழு தத்துவம்” என்று அவள் சதையைத் தேய்த்து விட்டுக் கொண்டே பேசினான்.

“அது ஒரு நாகப் பாம்பு நகருவது மாதிரி. அது கீழேந்து மேல ஏறிட்டா ஒரு பவரு வரும். அது வர்ற வரை பல முறை செய்யணம். ஒரு நாள் ரெண்டு நாள் போதாது. ஆனால் ஒரு முறை பண்ணினாலே உங்களுக்கு உடம்பில ஒரு உச்சாகம், மனசில ஒரு ஆர்வம், வாள்கையில ஆனந்தம் உண்டாக வழி உண்டாகும்” என்றான்.

பேசிக்கொண்டே இருந்தவன் புடவையின் அடியில் குண்டிப் பிளவை கைகளால் பிரித்து ஆசனத்துக்கும் யோனியின் முடிவுக்கும் இடையில் இருந்த பகுதியில் விரலை அழுத்தி மேலே இழுத்த போது அவளுக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. அன்றுவரை அவளை எந்த ஆணும் அந்தப் பகுதிகளில் தொட்டதில்லை. அவளுக்கு உடலில் ரத்த ஓட்டம் திடீரென்று அதிகமாக அவள் குண்டியை இறுக்கினாள். அவன் கைகள் மென்மையாக ஆசன முடிச்சை வருட அவள் கால்கள் அகண்டன.

“இனிமே காலை சேர்த்துக்கோங்க. மனசை ஆண்டவன் மேல வைங்க,” என்றவன் அவள் முதுகந்தண்டின் இரண்டு பக்கங்களிலும் கை அழுந்த மேலுக்குத் தேய்த்துக் கொண்டே போனான். அவளுக்கு இதமாக இருந்தது. அந்த அழுத்தத்தில் வாயு பர்ரென்று பிரிய, அவள் “சாரீங்க,” என்று வெட்கத்துடன் சொன்னாள்.

“நீங்க அதப்பத்தி யோசிக்காதீங்க. வாயு பிரிதல், எச்சில், சளி, வேர்வை, மலம், மூத்திரம், விந்து, யோனி நீர் இதெல்லாம் மனிதனுக்கு மட்டுமில்லீங்க, மிருகங்களுக்கும் இயற்கையா வருது. அதனால வெட்கப்படத் தேவை இல்லை,” என்றான்.

பேசிக் கொண்டிருந்தவன் கைகள் விலாவின் முலைகளை பக்கவாட்டில் தேய்த்துக் கொண்டே போக அவள் உடல் சிலிர்த்தது. அதே மாதிரி பலமுறை வேகமாக அவன் அழுத்திப் பிடிக்க உடல் இதமாய் சூடேறி வேர்வை சிந்த ஆரம்பித்தது.

பிறகு அவன் அவள் கையை உயர்த்தி விலாவின் அடியில் மஸாஜ் செய்தன. மொசமொசத்த அக்குள் முடிப்பரப்பில அவன் கைகள் பட்டதும் அவளுக்கு இன்பப் பெருக்கு அதிகரித்தது. அவள் யோனி சூடேறி நீர்வடிந்து கசகசத்தது வெட்கத்தை இன்னமும் அதிகரித்தது.
அவன் பிடித்து விடுவதை நிறுத்தி, “ஏங்க மூச்சுப்பிடி முதல் பாடம் ஆயிடுச்சு. அதை இன்னும் மூணுதபா செய்யப் போறேன். தொடங்கலாமா?” என்று உத்தரவு கேட்டான்.

அவள் அவனைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். அவன் குனிந்து அவளை சாதாரணமாகப் பார்த்தான். அவள் கண்கள் அவன் கோவணத்தின் பக்கம் போயின. அங்கே ஒரு மாறுதலும் தெரியாதது அவளுக்கு ஆச்சரியமாய் இருந்தது. ஒரு பொம்பிளையத் தொடாத இடத்துல தொட்டு ரொட்டி மாவு மாதிரி பிசையரான் ஆனா ஒண்ணும் ரியாக்சனே இல்லியே என்று தோன்றியது.

“சரிங்க தொடர்ந்து பண்ணுங்க” என்று அவள் சொன்னதும் அவன் மூச்சுப்பிடியைத் தொடர்ந்தான். அவளுக்கு அது இதமாக இருக்கவே உடல் தளர அவன் பிடித்து விடுவதை அவள் அனுபவித்தாள்.

“இப்போ மூணு தபா மூச்சுப் பிடி பிடிச்சிருக்கேன். இது அதிகம் பண்ணப் படாது மொத நாளில்லையா? உங்க உடல்ல மூணு விதமான வாயு இருக்கு – பிராணவாயு அதுதான் நாம உயிரோட இருக்க உதவுது. அபான வாயு அது வாய் மூலமாகவும் ஆசன மூலமாகவும் கெட்ட விசயங்களை வெளியே தள்ளுது. மூணாவது சூக்கும வாயு அது நமக்கு கண்ணுக்குத் தெரியாது.”

“அது மிகவும் குறைவாக இருந்தா நமக்கு வாள்கை நன்னா அமையாது. இந்த சூக்கும வாயுப் பிரயோகத்திலதான் தாந்திரீக யோகிகள் பல வருசங்கள் ஜீவிக்கிறாங்க, அதுதான் இப்போ உங்களை மல்லாந்து போட்டு செய்யற மூலப்பிடி. அதை இப்போ பிடிக்கப் போறேன், செய்யலாமா, வேண்டான்னா போயிடறேன்,” என்று அவளை திருப்பிப் போட்டான்.

“அதென்னங்க அப்படிச் சொல்றீங்க. இதமா இருக்கு உங்க கை. தொடந்து செய்யுங்க” என்று சேலையை அக்குள் அடியில் பிடித்துக் கொண்டு மார்பை மூடி, முழங்கால் வரை புடவையைத் தள்ளி சரி செய்து கொண்டு மல்லாந்து படுத்துக் கொண்டே சொன்னாள் மதி.

“இந்த மூலப்பிடி ஒவ்வொறு ஜாயிண்டையும் பிடிச்சுவிடறது. செய்யும் போது நீங்க தாராளமாப் பேசலாம் ஆனால் கையைக் காலை ஆட்டக்கூடாது. சரியா” என்றவன் மண்டியிட்டு அவள் காலடியில் உட்கார்ந்தான். ஒரு காலைத் தூக்கி சீலையை தொடைவரை தள்ளிவிட்டு தோளில் வைத்துக் கொண்டான். அவள் புண்டையில் சில்லென்று காற்று வீச அவள் வெட்கத்தில் குறுகினாள்.

“நீங்க காலை அப்படியே எம் மார்மேல அழுத்தணும்,” என்றதும் அவள் குதி கால் அவன் முண்டாவில் ஊன்றி மார்பை அழுத்தியது. அவளுக்கு அவன் சில்லென்று உடம்பில் அகன்ற மார்பைத் தொட்டதம் மயிர்கூச் செறிந்தது. அவன் கஷாயத்தில் தோய்ந்த கைகளால் பாதத்தில் தொடங்கி கணுக்கால், ஆடுசதை, முழங்கால், தொடை, என்று அழுத்தத் தோடு முன்னேற அவள் தொடைகளுக்கு இடையே ரத்த ஓட்டம் அதிகரித்தது. அவள் உடல் சிலிர்க்க, அவன் “என்னங்க கஸ்டமா இருக்கா,” என்று கேட்டதும் மதி சிரிச்சா.

“இல்லீங்க யாருமே தொடாத இடத்தில நீங்கதொடறீங்களா கொஞ்சம் வெக்கமா இருக்கு,” என்று அவன் கை முன்னேற அவளுக்கு ஏற்பட்ட சங்கடத்தை விளக்கினாள்.

“மனச மாத்திக்கோங்க. என்னை ஏதாவாது கேள்வி கேளுங்க?” என்றவன் அவள் தொடையின் மேற்பகுதியை அழுந்திப் பிடித்த போது அவன் புறங்கை அவள் யோனயில் பட்டதும் அவள் திடுக்கிட்டாள்.

“ஏங்க ஆம்பிளங்களுக்கு நீங்கதான் பிடிப்பீங்களா?” என்று கேட்டதும் அவன் சிரிச்சான்.

“இல்லீங்க. தாந்திரீக கிரியைல அது பெண் யோகினிங்க செய்யற வேலை. எங்க சித்தர் மடத்தில மூணு சீனியர் யோகினிங்க இருக்காங்க. அவுங்க அதற்கான படிப்பு படிச்சு, சித்தி சேஞ்சவங்க. அவுங்க செய்வாங்க,” என்று சொன்னவன் அவள் காலை மடக்கி மடியில் வைத்துக் கொண்டான்.

அவள் குதிகால் அவன் கோவணத்தைத் தொட அதன் மென்மை மாறாமல் இருந்த து அவளுக்கு ஆச்சரியமாய் இருந்தது. அவன் கை புடவையின் அடியில் தொடையில் மேலே பயணித்து அவள் கால் இடுப்பில் சேரும் பகுதியைப் பிடித்த போது யோனியை பக்கத்தில் தேய்க்க, அது உயிர்த்தெழுந்து பருத்து நீர் சிந்தியது வெட்கமாய் இருந்தது. அவன் யோனி மேட்டின் மீது கையைக் குவித்து அழுத்தி தேய்த்துவிட்ட போது அவளுக்கு மூச்சு திணறியது. “இல்ல வந்து” என்று அவள் திணறியதை அவன் கண்டு கொள்ளவில்லை.

“ஏங்க ஒண்ணு கேட்கறேன். தப்பா எடுத்துக்க மாட்டீங்களே” என்று மதி கேட்க, “உம் சொல்லுங்க,” காலை மீண்டும் மீண்டும் உருவிக் கொண்டே சொன்னான்.

“நீங்க இப்படி பொம்பளை உடம்பைத் தொட்டுப் பிடிக்கறீங்க, படாத இடத்தில உங்க கை படுது. அதனால நான் பாடு படறேன். ஆனா உங்க இதுக்கு ஒண்ணுமே ஆவலியே, அது எப்படி” என்று இன்னொரு காலால் அவன் கோவணத்தை தொட்டுக் கேட்டாள். அவன் சுண்ணி காலடியில் மென்மையான தூக்கத்தில் இருப்பது தட்டுப் பட்டது.

“அதைச் சொல்றீங்களா. நீங்க உடம்பில மனசை வெச்சிருக்கீங்க. என் மனசு ஆன்மாவைத் தேடுது. நான் சொன்னதை என் உடம்பு கேட்கும். அதற்கான பயிற்சி எடுத்திருக்கேன். அதுதான் கட்டுப் பாட்டில இருக்கு,” என்ற அவன் கை அவள் காலை மேலே தூக்கி மடக்கி அவள் மார்போடு சேர்த்தான். அவன் கை முட்டிகள் அவள் முலைகளை அழுத்தின..

சில்லென்ற காற்று அவள் குண்டிப் பகுதியில் பட தான் அம்மணமாய் இருப்பது அவளுக்கு தெரிந்தது. ஆனால் அவன் அதைக் கண்டு கொள்ளவில்லை. அவன் மடக்கிய காலை மார்போடு மீண்டும் அழுத்த படார் என்று வாயு பிரிய அவள் முகம் சிவந்தது. அவன் காலை இறக்கி விட்டு இன்னொரு காலையும் அவ்வாறே மடக்கி பிடித்து விட்டான்.

“ஒரு நவாப் தன் படைகளோட பதினேழாம் நூத்தாண்டுல எங்க சீமைக்கு வந்து கோயில்களை எல்லாம் கொள்ளை அடித்தான். மக்களை அடிமையாக்கினான். பெண்களைக் கடத்திட்டுப் போனான், கற்பழிச்சான். அப்போ எங்க மூணாம் தலை முறை, பாம்பாட்டி சித்தர் பீடத்தில இருந்தாரு. அம்பது வயசானாலும் அவர் கிட்ட அந்த மாதிரி அவர் ஒரு காந்த சக்தி. பாம்பாட்டி சித்தரைப் பார்த்தாலே பொண்ணுங்களுக்கு புடவை நெகிழும் மார் கச்சு அவிழும்னு சொல்லுவாங்க. அவுங்கள அப்படி பாம்புமாதிரி அடக்கற சக்தி அவருகிட்ட அதனாலதான் அவருக்கு அந்தப் பேரு.”

“அவரு சிவகிரி ராஜா சேதுபதிக்கும் அவரோட மூணு ராணிங்களுக்கும் உபதேசம் பண்ணி திருப்தியோட வாள்கை அமைய வழி பண்ணினாரு. அதைக் கேள்விப்பட்ட அந்த நவாபு சேனைகளை அனுப்பி ஒரு நாள் ராத்திரி சித்தரை அப்படியே கட்டிப் சிறைப்பிடிச்சான். அவனுக சித்தரை கொண்டு போய் நவாபு காலடியில போட்டாங்க.”

“அந்த நவாபுக்கு மூணு பட்டத்து ராணிங்க, அதைத்த தவிற ஜனானாவுல அனுபவிக்க அறுபது அடிமைப் பொண்ணுங்க. இதுக்கு மேல படையெடுப்பில பிடிக்கற கன்னி கழியாத பொண்ணுங்களைக் கற்பழிக்கறது நவபாக்கு பிடிச்ச வேலை. ஒரே ஒரு ஆம்பிளை தொடர்ந்து எவ்வளவு வருசம் எல்லாரையும் கட்டி காத்து மனம்போல அனுபவிக்க முடியும்? அவரு ஓஞ்சு போயிட்டாரு. இதை பாம்பாட்டி சித்தர் கிட்ட சொன்னாரு.”

அவன் கைகள் புடவையின் அடியில் யோனியின் கதுப்புகளுக்கும் தொடைக்கும் இடையே இருந்த பகுதியை அழுத்திப் பிடித்து விட்டுக்கொண்டே இருந்த போது அவள் யோனி நீர் வழிந்து அவன் புறங்கையில் பட்டதை கண்டு கொள்ளமல் அவன் தொடர்ந்து கதை சொன்னான்.

“நவாபு சாமியாரே எனக்கு இன்னும் நூத்துக் கணக்கான பொண்ணுங்கள அனுபவிக்கணும். ஆனா அதுங்க ஒவ்வொண்ணும் ஒரு மாதிரி இருக்குங்க. எந்தப் பொண்ணு எப்படி இருக்கும்னு நான் அதுங்களை அனுபவிக்க நான் என்ன செய்யணும் அதுக்கு வழிகாட்ட ஒரு புத்தகமா எழுதிடுங்க உங்களை விடுதலை செய்யறேன்னான். அதற்கு அறுபது நாள் டைம் கேட்டார் சித்தர்” அவன் கைகள் மதியின் யோனிப்பிளவை நீவி விட்டுக் கொண்டே இருக்க மதிக்கு புடவை இடுப்பில் துவண்டு தளர்ந்தது.

“நவாபு அந்தப்புறத்துலே இருந்த அறுபத்தி மூணு பெண்களையும் சித்தர் பரிசோதிச்சாரு. அவுங்க உயரம், எடை, உடல் வாகு, முடி, முகம், கண்கள், மூக்கு, உதடுகள், தாடை, காது, முலை, இடை, குதம் அதாவது குண்டிப்பகுதி, கடிதடம் அதாவது புண்டைனு கொச்சையா சொல்லுவாங்க, கடிதடத்த மயிர் ஒழுங்கு சுழி, தொடை ஆகிய அங்கங்கள் எல்லாத்தையும் அளந்து நாலு வகையா பிரிச்சாரு.”

“அந்த நாலு வகைக்கும் ஏத்த உதாரணமான எட்டு லட்சணமான பெண்களைத் தேர்வு சேஞ்சாரு. அவர்கள் சம்போக நடவடிக்கை எப்படி இருக்குமின்னு நேரடியாப் பார்த்து, அந்த வேளையில அவுங்களோடு உடல் வாகும் பாகங்களும் எப்படி மாறுதுன்னு எல்லாம் விவரமா குறிப்பெழுதினாரு.
அதை ‘ஸ்த்ரீ மதன லோசன சாராம்ச ரத்னாவளி”ன்னு புஸ்தகமா எழுதி நவாபுக்குக் கொடுத்தாரு. நவாபு சந்தோசமாயி, அவரை விடுதலை பண்ணி அந்த நாலு பொண்களையும் நவாபு அவருக்கு பரிசா கொடுத்து சித்தர் பீடத்துக்கு யானை மேல திருப்பி அனுப்பினான். அந்த நாலு பொண்ணுங்கதான் முதல் யோகினாயா மாறினாங்க. அதுக்குப் பிறகுதான் ஆண்களுக்கு வைத்தியம் தொடங்கினது.”

“அப்பாலதான் பிடிவைத்தியம் மூலிகை வைத்தியத்தோட ஆராய்ந்தது வழிமுறையாக்கினது. பாம்பாட்டி சித்தர் பெண்களைப் பத்தி மட்டும்தான் சாத்திரம் எழுதினது.. அவருக்கு பரிசா வந்த நாலு பேருல நசீம் பானுன்னு நவாபோட நாலாவது பொண்டாட்டியும் இருந்தா. அது பாரசீக நவாப் வம்சத்தில வந்த பொண்ணு பால் நிறம். மாரு கோவில் கும்பம் மாதிரி. அவ்வளவு அழகு அதை சித்தரே பாட்டா எழுதி வருணிச்சிருக்காரு. அது பால யோகினின்னு தன் பேரை தானே மாத்திக்கிட்டு சித்தருக்கு முக்கிய சிஷ்யை ஆயிடுச்சு.”


“அந்த யோகினி சித்தர்கூட பயற்சி எடுத்தப்போ அகஸ்திய ரிசி அதுக்கு ராவுல பிரத்தியச்சமா வந்து காட்டுலே அவங்களக் கூப்பிட்டு போயி ஆண்களுக்கான சூக்குமங்களை அந்த யோகினிக்கு மூணு ராத்திரி உபதேசம் பண்ணினாரு. அவுங்க அவர் சொன்னபடி பல பேரோட தன் அனுபவத்தையும் மத்த மூணு யோகினிங்க அனுபவத்தையும் வெச்சு யோகினிங்க பயிற்சிக்காக ஆண்களுக்கான வைத்தியப் பிடி முறைகள் எழுதினாங்க. அப்போதாங்க பரம்பரையா உங்குணி சித்தர்னு அகஸ்திய ரிசி வழில வந்தவங்க நம்ப மடத்தில சேந்தது. இப்பவும் ஒரு உங்குணி சித்தர் மூலிகை வைத்தியத்தில தேரினவர் இருக்காரு.”

“அந்த ரெண்டு சாத்திரம்தான் நாங்க இப்போது பிடிவைத்தியத்துக்குப் படிக்கறது. அந்த படிப்பாலும் என் அனுபவத்தையும் வெச்சு நீங்க எப்படி இருப்பீங்க அதற்கு எந்த மாதிரி கிரியைகள் செய்ய
வேணுமின்னு நிச்சயம் பண்ணுவேன் நான். இதுல ஒரு வேடிக்கை என்ன தெரியுமா? சித்தர் மடத்துக்குத் திரும்பினதும் நவாப் கையில இருந்த புத்தகத்தில அவர் எழுத்தெல்லாம் காணாமல் மறஞ்சடுச்சு.”

“அவன் கோபம் வந்து அவரைத் தேடி காடு மலையெல்லாம் இருபது நாள் அலைஞ்சான். ஆனால் மடத்தைக் கண்டு பிடிக்க முடியலை. சித்தர் மந்திர சக்தியால அவன் கண்ணை மறச்சிட்டாரு. அதனால அவருக்கு கண்காணா சித்தர்னும் ஒரு பேரு” என்று பேசிக் கொண்டிருந்தவன் மதியின் கையை இழுத்துத் தன் தோளில் அழுத்தி வைத்துக் கொண்டான்.

“அப்போ நீங்க என் உடம்பைப் பார்க்காமலேயே முகத்தைப் பார்த்து அவ்வளவு விவகாரமா என்னைப் பத்தி எல்லாம் சொல்ல முடியும் இல்லியா,” என்று பாதி எழுந்து உட்கார்ந்த மதி கேட்டாள். அவன் தோளில் அழுந்திருந்த அவள் கையை அழுத்தி உருவினான்.

“அது கஸ்டம் இல்லீங்க. நீங்க நல்ல கலரு. உங்களுக்கு வட்டமான முகம். அதிகமா பேசறதில்லை. கண்கள் பெரிசா மீன் வடிவத்தில இருக்கு. ஆனா அதுல ஆனந்தமில்லை. தடிப்பா பெரிய உதடுங்களை அடிக்கடி கடிச்சிக்கிறீங்க. சின்ன அழகான அகலமான மூக்கு அடிக்கடி சுளுக்கிறீங்க. அடத்தியான முடி நீளமாயிருந்தாலும் தலையிலையும் சரி உடம்பிலையும் சரி சுருளா கரகரப்பா கட்டுக்கு அடங்காம இருக்கு.
அது உடம்பில பித்தத்தைக் காட்டுது. உருவம் நடுத்தரம். பருமன் இல்லை. ஆனல் வயிறு பஞ்சு மெத்தை மாதிரி, அதனால அதிகம் உடல் கஸ்டப்பட்டு வேலை செய்ய மாட்டீங்க. வாயு அடிக்கடி பிரியுது. அதனால வயிரு சரி இல்லை எரிச்சலாயிருக்கும். ஆனா நீங்க உள்ளார இருக்கற பதட்டம் வெளிக்காட்ற தில்லை. ஆனால் வெளிக் காட்டினா உடனே முடிவெடுக்கறீங்க,” என்று அவள் அவள் அக்குள் வரை கையை நீவி விட்டுக் கொண்டே பேசினான். அப்போது அடிக்கடி அவன் முழங்கை முலைகளைத் தொட காம்புகள் விரைத்து நின்றது அவளுக்கு சங்கடமாய் இருந்தது.

“இப்போ உங்களை நான் முழுமையாகப் பார்க்கலேன்னாலும் உங்க உடல் வாகு பழக்க வழக்கம் பற்றி விவரமா சொல்றேன். தப்பானா சொல்லுங்க உங்க காலில விழுந்து மன்னிப்பு கேட்கிறேன்” என்று அவன் சிரித்தான். அவன் கண்களும் சிரித்தன. வெள்ளை வெளேரென்ற பற்கள் தெரிந்தன. அவன் முகத்தில் முத்து முத்தாய் வேர்வை கோத்திருந்தது.

அவன் கை அவள் கவட்டியில் பிடித்து முலைகளுக்கு மேல் கைகளைக் குவித்து பிடித்து உருவி விட்ட போது அவள் காம உணர்ச்சி பொங்க, புடவை மார்பிலிருந்து நெகிழ அதைப் பிடித்து இழுத்து மார்பை மூடினாள்.

“பாம்பாட்டி சித்தர் பெண்களை நாலு வகையாப் பிரிச்சார். முதல் வகை பூர்ண சந்திரா அதாவது உங்க மாதிரி பௌர்ணமி நிலாப் போல வட்டமான முகம் உள்ளவர்கள். அப்படி இருக்கறவங்களுக்கு பொதுவா மற்ற உறுப்புக்கள் எப்படி இருக்கும். எப்படி நடந்துக்குவாங்க அப்படின்னு நூத்தி அம்பது வருசத்துக் முன்னால எழுதி வச்சிருக்கார்” என்று தொடர்ந்தான்.

“அம்மணி இதுக்கு மேலேயும் எழுதிருக்காரு சித்தர். அதில உடல் வாகப் பத்தி எளுதிருக்காரு. சொல்லட்டமா, தப்பா நினச்சா நிறுத்திடறேன்” என்றவனைப் பார்த்தாள்.

அவன் கைகள் அவள் தோள்களை அழுத்திப் பிடித்து கழுத்துவரை உருவி விட்டன. சரி என்று அவள் தலையாட்ட அவன் தொடர்ந்தான்.
“மதி முகத்தாள், பரு மாங்கனி முலையாள், கொப்புக் காம்புடையாள். அதாவது மார்பு மாம்பழ வடிவத்தில இருக்குது அதில மாட்டுக் கொப்பி மாதிரி காம்புங்க, சிறு இடையாள் அதாவது சின்ன இடுப்பு, அதன் கீழ் அகன்ற பொற் குடம்போல் குதமுடையாள், அதாவது அதுக்கு கீள அகலமான உங்க பின்புறம் பொன் நிறமான குடத்தின் வடிவத்தில இருக்கு. மத்தகத் தலையாய மடியுடையாள், அதாவது யானைத் தலை முகப்பு மாதிரி மேலே அகண்டு கீழ இறங்கி குறுகும் மடி.”

“இதுக்கு மேல தப்பா சொல்றேனேனுன்னு நினைக்காதீங்க அவர் சொன்னது, ‘ஆனை உதடொத்த ஆலிலைக் குறியுடையாள்’ அதாவது பெண்குறி யானையின் உதட்டைப் போல மடிந்து ஆலமர இலை வடிவத்தில இருக்கும்” என்று அவளைப் பார்க்காமலே சித்தன் சொன்னான். வெட்கத்தில் மதி முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டாள்.

“சித்தர் பூர்ண சந்திராவுங்க குணத்தைப் பத்தியும் சொல்லி இருக்காரு. ‘குறிப்பறிந்து பேசுவாள் குறையொன்றும் சொல்லாள்; பணமிருந்தால் போதாது நல்ல குணந்தேடி இன் சொல் கேட்டால் உளம் சேர்ந்து புணர்வாள் அது இல்லை எனில் மனம் சோர்ந்து மூல வலி சேர்ந்து வயிர் இரைந்து வாயுப் பகை சேர்ந்து வாழ்வாள்..இப்படித்தான் சம்போக ரத்னாவளில பாம்பாட்டி சித்தர் எழுதினார் அது உங்களுக்குப் பொருத்தம் , சரியா?” என்ற கேள்வியோடு முடித்தான்.

மதிவதினி முகம் குங்குமம் போல் சிவந்தது. “நீங்க சொன்ன பாட்டு முழுசாப் புரியலை…” என்று இழுத்தாள். ஆனால் புடவையில் மறைந்த அவள் உடல் வர்ணனையைவிட அவள் நடத்தையையும் அடி மனதில் புதைந்து கிடந்த ஆசைகளையும் அவன் சரியாகச் சொன்னது அவளுக்கு ஆச்சரியத்தை அளித்தது. அது ஒரு சாத்திரம் என்று அவளால் ஒப்புக்கொள்ள முடியவில்லை.

கேசவன் குனிந்து அவளைப் பார்த்தான். “ஏங்க, இதோட இன்னைக்கிப் போதுமின்னு நினைக்கிறேன். மூணு மணி நேரமாச்சு. நீங்களும் குளிச்சு சோறாக்கணும். நானும் போய் குளிக்கணும். மடமோ கோயிலோ தேடி ராத்தங்கணம்” என்று இழுத்தான்.

மதி எழுந்து உட்கார்ந்தாள். “ஏங்க இந்த வீட்டில நீங்க தங்கறதில எனக்கு அப்ஜெக்சன் இல்லீங்க. தனி ரூம்பு இருக்கு. பின்னால கிணத்தடில குளிங்க. வேட்டி வேணுன்னா கொடுக்கறேன். இவ்வளவு சேஞ்சிருக்கீங்க அதுக்கு நான் ஒரு வேளை சோறு கூடப் போடலேன்னா எப்படி? ஒரு பாட்டில் மூலிகை நெய் கொடுங்க. அது வேணும் எனக்கு” என்றவளைப் பார்த்து முகம் மலர்ந்தான்.

“முன்னப் பின்ன தெரியாத என்னை நம்பி மரியாதை கொடுத்து வரவேற்கிறீங்க. அதுதாங்க பூர்ண சந்திரா குணம். அந்தப் பேச்சுக்கு மரியாதை கொடுத்து தங்கறேன். எனக்கு ரூம்பல்லாம் வேணாங்க. நான் பின்னால படுத்துக்கறேங்க. வேட்டி எங்கிட்ட இருக்கு. அதைத் தோய்ச்சுக் கட்டிப்பேன்.,” என்று மரியாதையுடன் சொன்னவன் ஒரு பாட்டில் நெய்யை எடுத்து வைத்தான்.

“இதை இன்னைக்கே ராவில ஒரு சின்ன கரண்டி அளவு சாப்பிடுங்க. காலையில இட்லி தோசையோட சேர்த்து ஒரு கரண்டி அப்படி சாப்பிட்டு பாருங்க ஒரு வாரம், வித்தியாசம் தெரியும்,” என்று நீட்டினான்.

அதற்குப் பிறகு தோட்டத்தில் கிணற்றடியில் அவன் நடமாடும் சப்தம் கேட்டது. குளியல் அறையில் மதி தனது புடவையை அவிழ்த்துப் போட்டு விட்டு தன் உடம்பைப் பார்த்துக் கொண்டாள். அவன் சொன்னது போல அவள் ஆலிலைப் புண்டை யானை உதடு போல சற்று பருத்து மடிந்து தொங்கி இருந்தது, அவள் அதைத் தேய்த்து விட.ஏதோ புத்தணர்ச்சி ஏற்பட்ட மாதிரி தோன்றியது. மூட்டு வலிகள் தெரியவில்லை.

அவள் குளித்து முடித்து நல்ல புடவையும் டைட்டான சோளியும் போட்டுக்கொண்டு தன்னை அலங்காரம் செய்து கொண்டாள்.

பவுடர் பூசி தலையை வாரி, கண்ணுக்கு மை இட்டுக் கொண்டு கொண்டு சமயல் அறையில் நுழைந்த போது அதன் ஜன்னல் வழியாக கிணத்தடியில் கேசவன் குளிப்பது தெரிந்தது.

கண்ணை மூடிக்கொண்டே வாய் ஏதோ முணு முணுக்க அவன் தண்ணீர் ஊற்றிக் கொண்டபோது வழிந்த தண்ணீர் அவன் அங்கங்களின் வலிமையை எடுத்துக் காட்டின. கீழே அவன் தடித்த உறுப்பு ஈரக்கோவணத்தில் முழுசாகத் தெரிந்தது.

அவன் குளித்து முடிந்து வேட்டியைத் தோய்த்து காற்றாட உலறவிட்டு கோவணத்துடன் சப்பளம் போட்டு உட்கார்ந்து ஜபம் செய்தான். அவள் சமைத்து முடிக்க அவன் எழுந்து உலர்ந்த வேட்டியை உதறிக் கட்டிக் கொண்டு உள்ளே வந்தான்.

அவன் சாப்பிட உட்கார அவள் பரிமாரினாள். அழகாகத் தோன்றிய அவளை அவன் கண்டு கொண்டதாகத் தெரியவில்லை. பேசாமல் சாப்பிட்டவன், “நல்லா இருந்திச்சுங்க. இப்படி நான் சாப்பிட்டு ரொம்ப நாளாச்சு, நான் பின்னால போய் படுக்கறேன். நீங்களும் தூங்குங்க,” என்று சொன்னவன் அவளை நிமிர்ந்து பார்க்காமல் போனது ஏமாற்றமாக இருந்தது.

மறுநாள் காலையில் அவள் புத்துணர்ச்சியுடன் எழுந்தாள். முதல் நாள் பயிற்சியையே அன்றும் தொடர்ந்தான். அவன் அவள் உடலைத் தொட்டு நெருங்கி செயல் பட்டபோது இன்னும் அவன் கை படாதா என்று அவள் உடல் ஏங்கியது. அது பூரிப்படைய யோனி நீர் சொட்டியது வெட்கமாய் இருந்தது. அதை அவன் கண்டு கொள்ளவில்லை. கையைத் துணியில் துடைத்துக் கொண்டான்.
ஆனால் சித்தன் முதல்நாள் மாதிரி அதிகம் பேசவில்லை.
பகல் பன்னிரண்டு மணிக்கு பயிற்சி முடிந்ததும், “ஏங்க நான் நாளை காலையில போவணும். இப்போ வெளிய எனக்கு வேலை இருக்கு. சாயங்காலம் நான் வந்து கடைசி கிரியை நீங்க உங்க புருசனோட செய்ய வேண்டியதை வாயால சொல்லுவேன். அதுக்கும் மேல என் உதவி தேவைன்னா நீங்க உங்க புருசனோடவோ இல்லை தனியாகவோ காட்டு மலைக்கு வாங்க. அங்க சொல்லித் தரலாம்,” என்று சொல்லிவிட்டுப் போனான். அதில் அவளுக்கு ஓரளவு ஏமாற்றம்தான்.

எதிர்வீட்டில் அவளுக்கு டெலிபோன் வந்திருப்பதாகச் சொல்லவே அவள் போனாள். அவள் புருசன்தான். அன்பா ஒரு வார்த்தகூட பேசவில்லை வியாபார விசயமாய் ஒரு வாரம் சிங்கப்பூர் போக வேணுமாம். “சாக்கிரதையா இருடி காலங் கெட்டுக் கிடக்கு, வந்துடுவேன் வேலை முடிஞ்சதும்,” என்று எச்சரித்தான். இன்னும் ஒரு பத்து நாளுக்கு தனியா இருக்கணும். கேசவனோடு சேர்ந்து காட்டு மலைக்குப் போனால் என்ன என்று அவளுக்கு தோன்றியது.
எதிர் வீட்டுக்காரி கேசவனைப் பற்றி விசாரித்தாள். “தம்பி யாரு. மதி?, நல்லா தெய்வீகமாத் தெரியராப்பல” என்று அவள் வாயைக் கிண்டினாள்.

“அவரு எங்க தூரத்து உறவுக்கார்ரு. அவரைப் பாக்க வந்தாரு. இப்போ இவரானா இப்படிப் பேசறாரு. அது திரும்பிடும் நாளக்கி” என்று மதி சால்ஜாப்பு சொன்னா.

சித்தன் திரும்பியதும் தனது முடிவைச் சொன்னாள். “அப்போ ரொம்ப சரிங்க. புருசன் இல்லாம அதைக் கத்துக்கலாம் இருந்தாலும் அதுக்கு உங்களுக்கு மனதிடம் ஓணும்” என்று இழுத்தான்.

“மேலும் சில விசயம் நீங்க தெரிஞ்சுக்கணும். அங்க ரேடியோ சினிமா எல்லாம் கிடையாது. டெலிபோன் கிடையாது. எலக்ட்ரியே இல்லை. அகல் விளக்குதான். தனி ரூம்பு கிடையாது. மத்த பொண் ணுங்களோட தரையில படுக்கணும். காலையில செய்றதக் காட்டுல செய்யணும். குளிக்கறது அருவிலயோ இல்ல ஜூனையிலையோ. சோப்பு, பவுடரு, சவுக்காரம் போடப்படாது. கேவுரு, சாமை, குதிரவாலி இப்படி காட்டில விளையறதச் சாப்பிடுவோம்.”

“சனங்க அரிசி பருப்பு கொடுத்தா ஆக்குவோம். காட்டுக் கோழி கவுதாரி இப்படி வேட்டைக்காரங்க சித்தரைக் கும்புட்டு கொடுக்கறத தின்னுவோம். சித்தருங்க, யோகினிங்க முக்கியமா குரு சித்தர் சொன்னதை உங்களுக்கு பிடிச்சதோ இல்லியோ செய்யணும். இந்த கஸ்டத்தை நீங்க ஏத்துக்கலாம்னா எங்கூட வாங்க. பல பணக்கார சொத்துக்கார பொண்ணுங்க செய்றாங்க. ஆனா அதுக்கு மனசு தெடமா இருக்கணும். சரியா?” என்று அவன் கேட்டதற்கு அவள் தலையாட்டினாள்.

“ஒண்ணு மறந்திட்டேங்க. தாலியத் தவிர நகை பொன் இதெல்லாம் களட்டி வெச்சுட்டு வாங்க. கட்டின ரவிக்கையும் புடவையும் போதும். வேறு எதுவும் எடுத்தாராதீங்க. அங்க ஏழாம்படி தாண்டினதும் இடுப்புக்கு மேல ஆணும் பொண்ணும் துணி கட்டக் கூடாது,” என்று அவன் சொன்னதும் திகைத்தாள்.

“என்னங்க இது 1961-ம் வருசங்க. இந்த காலத்தில அதுவும் ஆணுங்க அங்க இருப்பாங்க எப்படி துணி கட்டாம…” என்று இழுத்தாள்.

“ஏன் பயப்படறீங்க. பொண்ணுங்க தனியா தங்கராங்க. நீங்க யோகினிகூட இருப்பீங்க. வைத்தியத்துக்கு மட்டும் ஆம்பிளைங்க வருவாங்க. பரம்பரைப் பழக்கம் 1961 இல்லை எழுபதுன்னா மாறிடுமா, என்ன ஒப்புதலா?” என்று கேட்டான். அவள் மனசு ஓரளவு நிம்மதி ஆக சரி என்று அவனோடு கிளம்பினாள்.


“அந்த யோகினி சித்தர்கூட பயற்சி எடுத்தப்போ அகஸ்திய ரிசி அதுக்கு ராவுல பிரத்தியச்சமா வந்து காட்டுலே அவங்களக் கூப்பிட்டு போயி ஆண்களுக்கான சூக்குமங்களை அந்த யோகினிக்கு மூணு ராத்திரி உபதேசம் பண்ணினாரு. அவுங்க அவர் சொன்னபடி பல பேரோட தன் அனுபவத்தையும் மத்த மூணு யோகினிங்க அனுபவத்தையும் வெச்சு யோகினிங்க பயிற்சிக்காக ஆண்களுக்கான வைத்தியப் பிடி முறைகள் எழுதினாங்க. அப்போதாங்க பரம்பரையா உங்குணி சித்தர்னு அகஸ்திய ரிசி வழில வந்தவங்க நம்ப மடத்தில சேந்தது. இப்பவும் ஒரு உங்குணி சித்தர் மூலிகை வைத்தியத்தில தேரினவர் இருக்காரு.”

“அந்த ரெண்டு சாத்திரம்தான் நாங்க இப்போது பிடிவைத்தியத்துக்குப் படிக்கறது. அந்த படிப்பாலும் என் அனுபவத்தையும் வெச்சு நீங்க எப்படி இருப்பீங்க அதற்கு எந்த மாதிரி கிரியைகள் செய்ய
வேணுமின்னு நிச்சயம் பண்ணுவேன் நான். இதுல ஒரு வேடிக்கை என்ன தெரியுமா? சித்தர் மடத்துக்குத் திரும்பினதும் நவாப் கையில இருந்த புத்தகத்தில அவர் எழுத்தெல்லாம் காணாமல் மறஞ்சடுச்சு.”

“அவன் கோபம் வந்து அவரைத் தேடி காடு மலையெல்லாம் இருபது நாள் அலைஞ்சான். ஆனால் மடத்தைக் கண்டு பிடிக்க முடியலை. சித்தர் மந்திர சக்தியால அவன் கண்ணை மறச்சிட்டாரு. அதனால அவருக்கு கண்காணா சித்தர்னும் ஒரு பேரு” என்று பேசிக் கொண்டிருந்தவன் மதியின் கையை இழுத்துத் தன் தோளில் அழுத்தி வைத்துக் கொண்டான்.

“அப்போ நீங்க என் உடம்பைப் பார்க்காமலேயே முகத்தைப் பார்த்து அவ்வளவு விவகாரமா என்னைப் பத்தி எல்லாம் சொல்ல முடியும் இல்லியா,” என்று பாதி எழுந்து உட்கார்ந்த மதி கேட்டாள். அவன் தோளில் அழுந்திருந்த அவள் கையை அழுத்தி உருவினான்.

“அது கஸ்டம் இல்லீங்க. நீங்க நல்ல கலரு. உங்களுக்கு வட்டமான முகம். அதிகமா பேசறதில்லை. கண்கள் பெரிசா மீன் வடிவத்தில இருக்கு. ஆனா அதுல ஆனந்தமில்லை. தடிப்பா பெரிய உதடுங்களை அடிக்கடி கடிச்சிக்கிறீங்க. சின்ன அழகான அகலமான மூக்கு அடிக்கடி சுளுக்கிறீங்க. அடத்தியான முடி நீளமாயிருந்தாலும் தலையிலையும் சரி உடம்பிலையும் சரி சுருளா கரகரப்பா கட்டுக்கு அடங்காம இருக்கு.
அது உடம்பில பித்தத்தைக் காட்டுது. உருவம் நடுத்தரம். பருமன் இல்லை. ஆனல் வயிறு பஞ்சு மெத்தை மாதிரி, அதனால அதிகம் உடல் கஸ்டப்பட்டு வேலை செய்ய மாட்டீங்க. வாயு அடிக்கடி பிரியுது. அதனால வயிரு சரி இல்லை எரிச்சலாயிருக்கும். ஆனா நீங்க உள்ளார இருக்கற பதட்டம் வெளிக்காட்ற தில்லை. ஆனால் வெளிக் காட்டினா உடனே முடிவெடுக்கறீங்க,” என்று அவள் அவள் அக்குள் வரை கையை நீவி விட்டுக் கொண்டே பேசினான். அப்போது அடிக்கடி அவன் முழங்கை முலைகளைத் தொட காம்புகள் விரைத்து நின்றது அவளுக்கு சங்கடமாய் இருந்தது.

“இப்போ உங்களை நான் முழுமையாகப் பார்க்கலேன்னாலும் உங்க உடல் வாகு பழக்க வழக்கம் பற்றி விவரமா சொல்றேன். தப்பானா சொல்லுங்க உங்க காலில விழுந்து மன்னிப்பு கேட்கிறேன்” என்று அவன் சிரித்தான். அவன் கண்களும் சிரித்தன. வெள்ளை வெளேரென்ற பற்கள் தெரிந்தன. அவன் முகத்தில் முத்து முத்தாய் வேர்வை கோத்திருந்தது.

அவன் கை அவள் கவட்டியில் பிடித்து முலைகளுக்கு மேல் கைகளைக் குவித்து பிடித்து உருவி விட்ட போது அவள் காம உணர்ச்சி பொங்க, புடவை மார்பிலிருந்து நெகிழ அதைப் பிடித்து இழுத்து மார்பை மூடினாள்.

“பாம்பாட்டி சித்தர் பெண்களை நாலு வகையாப் பிரிச்சார். முதல் வகை பூர்ண சந்திரா அதாவது உங்க மாதிரி பௌர்ணமி நிலாப் போல வட்டமான முகம் உள்ளவர்கள். அப்படி இருக்கறவங்களுக்கு பொதுவா மற்ற உறுப்புக்கள் எப்படி இருக்கும். எப்படி நடந்துக்குவாங்க அப்படின்னு நூத்தி அம்பது வருசத்துக் முன்னால எழுதி வச்சிருக்கார்” என்று தொடர்ந்தான்.

“அம்மணி இதுக்கு மேலேயும் எழுதிருக்காரு சித்தர். அதில உடல் வாகப் பத்தி எளுதிருக்காரு. சொல்லட்டமா, தப்பா நினச்சா நிறுத்திடறேன்” என்றவனைப் பார்த்தாள்.

அவன் கைகள் அவள் தோள்களை அழுத்திப் பிடித்து கழுத்துவரை உருவி விட்டன. சரி என்று அவள் தலையாட்ட அவன் தொடர்ந்தான்.
“மதி முகத்தாள், பரு மாங்கனி முலையாள், கொப்புக் காம்புடையாள். அதாவது மார்பு மாம்பழ வடிவத்தில இருக்குது அதில மாட்டுக் கொப்பி மாதிரி காம்புங்க, சிறு இடையாள் அதாவது சின்ன இடுப்பு, அதன் கீழ் அகன்ற பொற் குடம்போல் குதமுடையாள், அதாவது அதுக்கு கீள அகலமான உங்க பின்புறம் பொன் நிறமான குடத்தின் வடிவத்தில இருக்கு. மத்தகத் தலையாய மடியுடையாள், அதாவது யானைத் தலை முகப்பு மாதிரி மேலே அகண்டு கீழ இறங்கி குறுகும் மடி.”

“இதுக்கு மேல தப்பா சொல்றேனேனுன்னு நினைக்காதீங்க அவர் சொன்னது, ‘ஆனை உதடொத்த ஆலிலைக் குறியுடையாள்’ அதாவது பெண்குறி யானையின் உதட்டைப் போல மடிந்து ஆலமர இலை வடிவத்தில இருக்கும்” என்று அவளைப் பார்க்காமலே சித்தன் சொன்னான். வெட்கத்தில் மதி முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டாள்.

“சித்தர் பூர்ண சந்திராவுங்க குணத்தைப் பத்தியும் சொல்லி இருக்காரு. ‘குறிப்பறிந்து பேசுவாள் குறையொன்றும் சொல்லாள்; பணமிருந்தால் போதாது நல்ல குணந்தேடி இன் சொல் கேட்டால் உளம் சேர்ந்து புணர்வாள் அது இல்லை எனில் மனம் சோர்ந்து மூல வலி சேர்ந்து வயிர் இரைந்து வாயுப் பகை சேர்ந்து வாழ்வாள்..இப்படித்தான் சம்போக ரத்னாவளில பாம்பாட்டி சித்தர் எழுதினார் அது உங்களுக்குப் பொருத்தம் , சரியா?” என்ற கேள்வியோடு முடித்தான்.

மதிவதினி முகம் குங்குமம் போல் சிவந்தது. “நீங்க சொன்ன பாட்டு முழுசாப் புரியலை…” என்று இழுத்தாள். ஆனால் புடவையில் மறைந்த அவள் உடல் வர்ணனையைவிட அவள் நடத்தையையும் அடி மனதில் புதைந்து கிடந்த ஆசைகளையும் அவன் சரியாகச் சொன்னது அவளுக்கு ஆச்சரியத்தை அளித்தது. அது ஒரு சாத்திரம் என்று அவளால் ஒப்புக்கொள்ள முடியவில்லை.

கேசவன் குனிந்து அவளைப் பார்த்தான். “ஏங்க, இதோட இன்னைக்கிப் போதுமின்னு நினைக்கிறேன். மூணு மணி நேரமாச்சு. நீங்களும் குளிச்சு சோறாக்கணும். நானும் போய் குளிக்கணும். மடமோ கோயிலோ தேடி ராத்தங்கணம்” என்று இழுத்தான்.

மதி எழுந்து உட்கார்ந்தாள். “ஏங்க இந்த வீட்டில நீங்க தங்கறதில எனக்கு அப்ஜெக்சன் இல்லீங்க. தனி ரூம்பு இருக்கு. பின்னால கிணத்தடில குளிங்க. வேட்டி வேணுன்னா கொடுக்கறேன். இவ்வளவு சேஞ்சிருக்கீங்க அதுக்கு நான் ஒரு வேளை சோறு கூடப் போடலேன்னா எப்படி? ஒரு பாட்டில் மூலிகை நெய் கொடுங்க. அது வேணும் எனக்கு” என்றவளைப் பார்த்து முகம் மலர்ந்தான்.

“முன்னப் பின்ன தெரியாத என்னை நம்பி மரியாதை கொடுத்து வரவேற்கிறீங்க. அதுதாங்க பூர்ண சந்திரா குணம். அந்தப் பேச்சுக்கு மரியாதை கொடுத்து தங்கறேன். எனக்கு ரூம்பல்லாம் வேணாங்க. நான் பின்னால படுத்துக்கறேங்க. வேட்டி எங்கிட்ட இருக்கு. அதைத் தோய்ச்சுக் கட்டிப்பேன்.,” என்று மரியாதையுடன் சொன்னவன் ஒரு பாட்டில் நெய்யை எடுத்து வைத்தான்.

“இதை இன்னைக்கே ராவில ஒரு சின்ன கரண்டி அளவு சாப்பிடுங்க. காலையில இட்லி தோசையோட சேர்த்து ஒரு கரண்டி அப்படி சாப்பிட்டு பாருங்க ஒரு வாரம், வித்தியாசம் தெரியும்,” என்று நீட்டினான்.

அதற்குப் பிறகு தோட்டத்தில் கிணற்றடியில் அவன் நடமாடும் சப்தம் கேட்டது. குளியல் அறையில் மதி தனது புடவையை அவிழ்த்துப் போட்டு விட்டு தன் உடம்பைப் பார்த்துக் கொண்டாள். அவன் சொன்னது போல அவள் ஆலிலைப் புண்டை யானை உதடு போல சற்று பருத்து மடிந்து தொங்கி இருந்தது, அவள் அதைத் தேய்த்து விட.ஏதோ புத்தணர்ச்சி ஏற்பட்ட மாதிரி தோன்றியது. மூட்டு வலிகள் தெரியவில்லை.

அவள் குளித்து முடித்து நல்ல புடவையும் டைட்டான சோளியும் போட்டுக்கொண்டு தன்னை அலங்காரம் செய்து கொண்டாள். பவுடர் பூசி தலையை வாரி, கண்ணுக்கு மை இட்டுக் கொண்டு கொண்டு சமயல் அறையில் நுழைந்த போது அதன் ஜன்னல் வழியாக கிணத்தடியில் கேசவன் குளிப்பது தெரிந்தது.

கண்ணை மூடிக்கொண்டே வாய் ஏதோ முணு முணுக்க அவன் தண்ணீர் ஊற்றிக் கொண்டபோது வழிந்த தண்ணீர் அவன் அங்கங்களின் வலிமையை எடுத்துக் காட்டின. கீழே அவன் தடித்த உறுப்பு ஈரக்கோவணத்தில் முழுசாகத் தெரிந்தது.

அவன் குளித்து முடிந்து வேட்டியைத் தோய்த்து காற்றாட உலறவிட்டு கோவணத்துடன் சப்பளம் போட்டு உட்கார்ந்து ஜபம் செய்தான். அவள் சமைத்து முடிக்க அவன் எழுந்து உலர்ந்த வேட்டியை உதறிக் கட்டிக் கொண்டு உள்ளே வந்தான்.

அவன் சாப்பிட உட்கார அவள் பரிமாரினாள். அழகாகத் தோன்றிய அவளை அவன் கண்டு கொண்டதாகத் தெரியவில்லை. பேசாமல் சாப்பிட்டவன், “நல்லா இருந்திச்சுங்க. இப்படி நான் சாப்பிட்டு ரொம்ப நாளாச்சு, நான் பின்னால போய் படுக்கறேன். நீங்களும் தூங்குங்க,” என்று சொன்னவன் அவளை நிமிர்ந்து பார்க்காமல் போனது ஏமாற்றமாக இருந்தது.

மறுநாள் காலையில் அவள் புத்துணர்ச்சியுடன் எழுந்தாள். முதல் நாள் பயிற்சியையே அன்றும் தொடர்ந்தான். அவன் அவள் உடலைத் தொட்டு நெருங்கி செயல் பட்டபோது இன்னும் அவன் கை படாதா என்று அவள் உடல் ஏங்கியது. அது பூரிப்படைய யோனி நீர் சொட்டியது வெட்கமாய் இருந்தது. அதை அவன் கண்டு கொள்ளவில்லை. கையைத் துணியில் துடைத்துக் கொண்டான்.
ஆனால் சித்தன் முதல்நாள் மாதிரி அதிகம் பேசவில்லை.
பகல் பன்னிரண்டு மணிக்கு பயிற்சி முடிந்ததும், “ஏங்க நான் நாளை காலையில போவணும். இப்போ வெளிய எனக்கு வேலை இருக்கு. சாயங்காலம் நான் வந்து கடைசி கிரியை நீங்க உங்க புருசனோட செய்ய வேண்டியதை வாயால சொல்லுவேன். அதுக்கும் மேல என் உதவி தேவைன்னா நீங்க உங்க புருசனோடவோ இல்லை தனியாகவோ காட்டு மலைக்கு வாங்க. அங்க சொல்லித் தரலாம்,” என்று சொல்லிவிட்டுப் போனான். அதில் அவளுக்கு ஓரளவு ஏமாற்றம்தான்.

எதிர்வீட்டில் அவளுக்கு டெலிபோன் வந்திருப்பதாகச் சொல்லவே அவள் போனாள். அவள் புருசன்தான். அன்பா ஒரு வார்த்தகூட பேசவில்லை வியாபார விசயமாய் ஒரு வாரம் சிங்கப்பூர் போக வேணுமாம்.

“சாக்கிரதையா இருடி காலங் கெட்டுக் கிடக்கு, வந்துடுவேன் வேலை முடிஞ்சதும்,” என்று எச்சரித்தான். இன்னும் ஒரு பத்து நாளுக்கு தனியா இருக்கணும். கேசவனோடு சேர்ந்து காட்டு மலைக்குப் போனால் என்ன என்று அவளுக்கு தோன்றியது.
எதிர் வீட்டுக்காரி கேசவனைப் பற்றி விசாரித்தாள். “தம்பி யாரு. மதி?, நல்லா தெய்வீகமாத் தெரியராப்பல” என்று அவள் வாயைக் கிண்டினாள்.

“அவரு எங்க தூரத்து உறவுக்கார்ரு. அவரைப் பாக்க வந்தாரு. இப்போ இவரானா இப்படிப் பேசறாரு. அது திரும்பிடும் நாளக்கி” என்று மதி சால்ஜாப்பு சொன்னா.

சித்தன் திரும்பியதும் தனது முடிவைச் சொன்னாள். “அப்போ ரொம்ப சரிங்க. புருசன் இல்லாம அதைக் கத்துக்கலாம் இருந்தாலும் அதுக்கு உங்களுக்கு மனதிடம் ஓணும்” என்று இழுத்தான்.

“மேலும் சில விசயம் நீங்க தெரிஞ்சுக்கணும். அங்க ரேடியோ சினிமா எல்லாம் கிடையாது. டெலிபோன் கிடையாது. எலக்ட்ரியே இல்லை. அகல் விளக்குதான். தனி ரூம்பு கிடையாது. மத்த பொண் ணுங்களோட தரையில படுக்கணும். காலையில செய்றதக் காட்டுல செய்யணும். குளிக்கறது அருவிலயோ இல்ல ஜூனையிலையோ. சோப்பு, பவுடரு, சவுக்காரம் போடப்படாது. கேவுரு, சாமை, குதிரவாலி இப்படி காட்டில விளையறதச் சாப்பிடுவோம்.”

“சனங்க அரிசி பருப்பு கொடுத்தா ஆக்குவோம். காட்டுக் கோழி கவுதாரி இப்படி வேட்டைக்காரங்க சித்தரைக் கும்புட்டு கொடுக்கறத தின்னுவோம். சித்தருங்க, யோகினிங்க முக்கியமா குரு சித்தர் சொன்னதை உங்களுக்கு பிடிச்சதோ இல்லியோ செய்யணும். இந்த கஸ்டத்தை நீங்க ஏத்துக்கலாம்னா எங்கூட வாங்க. பல பணக்கார சொத்துக்கார பொண்ணுங்க செய்றாங்க. ஆனா அதுக்கு மனசு தெடமா இருக்கணும். சரியா?” என்று அவன் கேட்டதற்கு அவள் தலையாட்டினாள்.

“ஒண்ணு மறந்திட்டேங்க. தாலியத் தவிர நகை பொன் இதெல்லாம் களட்டி வெச்சுட்டு வாங்க. கட்டின ரவிக்கையும் புடவையும் போதும். வேறு எதுவும் எடுத்தாராதீங்க. அங்க ஏழாம்படி தாண்டினதும் இடுப்புக்கு மேல ஆணும் பொண்ணும் துணி கட்டக் கூடாது,” என்று அவன் சொன்னதும் திகைத்தாள்.

“என்னங்க இது 1961-ம் வருசங்க. இந்த காலத்தில அதுவும் ஆணுங்க அங்க இருப்பாங்க எப்படி துணி கட்டாம…” என்று இழுத்தாள்.

“ஏன் பயப்படறீங்க. பொண்ணுங்க தனியா தங்கராங்க. நீங்க யோகினிகூட இருப்பீங்க. வைத்தியத்துக்கு மட்டும் ஆம்பிளைங்க வருவாங்க. பரம்பரைப் பழக்கம் 1961 இல்லை எழுபதுன்னா மாறிடுமா, என்ன ஒப்புதலா?” என்று கேட்டான். அவள் மனசு ஓரளவு நிம்மதி ஆக சரி என்று அவனோடு கிளம்பினாள்.






கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக