http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : சுகன்யா - பகுதி - 2

பக்கங்கள்

புதன், 26 ஆகஸ்ட், 2020

சுகன்யா - பகுதி - 2


நல்ல மழை. சென்னையில் இப்படிப்பட்ட மழையை பார்த்ததே இல்லை. குடையை மடித்தபடி எங்கள் வீட்டுக்குள்ளே நுழைந்துக் கொண்டு இருந்தார் மாமா. குடையோடு இருந்தாலும் நன்றாக நனைந்து போய் இருந்தார் என் மாமா. மாமா என் அக்கா சுகன்யாவின் மாமனார். அவர் பெயர் வீரபாண்டியன். நல்லா உயரமாக, தாட்டியாக இருக்கும் அவருக்கு வயது 58. ஆனால் இந்த வயதிலும் எஃகு போல படு ஸ்டார்ங்காக இருந்தார். சொந்தமாக நிலம் வைத்து உழுதுக் கொண்டு இருந்த அவர் தன் மனைவி என்று நினைத்து என் அக்காவையும் உழுதலில் இப்போ என் அக்கா இரண்டு குழந்தைக்கு தாயாகிவிட்டாள். எப்போது என்னிடம் பேசினாலும் அவர் புகழ் பாடுவதால் எனக்கு அவர் மீது லேசாக கிக் இருந்தது உண்மை. இப்படி என் அக்கா மாமனாரை காமத்தோடு நினைக்கும் நான் ராதா. நான் பார்க்க இப்போது நடிக்கும் ஸ்ரீதிவ்யாவை போல இருப்பேன். அக்கா சற்று பருத்தவள். ஆனால் நானோ சற்று குட்டி பெண்ணாக இருப்பவள். வெண்மை நிறம். பப்பாளி மார்பகம், இறுக்கமாக இடை, பெருத்த பிட்டம் என்று அக்காவை போலவே பார்க்க அமர்களமாகவே இருப்பேன். எனக்கும் குழந்தை இல்லாததுதான் பெரிய குறை.

"நல்ல நேரம் பாத்து சென்னைக்கு வந்தீங்க மாமா" என்று வீட்டுக்குள்ளே வந்த என் மாமாவை வரவேற்றேன்.

"வயல் உர விஷயமா வேலையா வந்தேன். நல்லா மழையில் மாட்டிக்கிட்டேன்" என்று குடையை தூரே வைத்துவிட்டு எங்கள் வீட்டில் இருந்த ஒரே சேரில் அமர்ந்தார். எங்கள் ஒரு ரூம் ப்ளாட் பல நூறு ப்ளாட்டுடன் இருந்தது. எங்கள் ப்ளாட்டில் உள்ள ஒரு ரூமில் மூலையில் ஒரு கட்டில் இருந்தது. ரூமுக்கு வெளியே ஒரு பாத்ரூம், டாய்லெட் அவ்வளவுதான். எல்லாவற்றையும் அந்த ரூமில்தான் செய்ய வேண்டும். ஒரே வசதி, எங்கள் ப்ளாட்டின் மேல் இருப்பது ஒரு மொட்டை மாடி.

"நல்லா இருக்கியாம்மா ராதா" என்று விசாரித்தார் மாமா.

"நல்லா இருக்கேன் மாமா. நீங்க நல்லா நனைஞ்சிட்டீங்க போலிருக்கு. நல்ல காலம். நேத்திக்கு வராம இப்ப வந்திருக்கீங்க. நேத்திக்கு இன்னும் மழை இருந்தது. இருங்க டவல் கொண்டாறேன்" என்று சொல்லிக் கொண்டே நகர்ந்தேன்.

"ஏங்க. உங்க மாமா வந்திருக்காரு" என்று உரக்க குரல் கொடுத்தேன். பதில் ஏதுமில்லை. காரணம் என் கணவருக்கு காது வேறு சரியாக கேட்காது. ஒரு நாலு தடவை உரக்க கூப்பிட்டேன்.

"சரி. விடும்மா. அவர் வரும்போது வரட்டும்" என்றார் என் மாமா. சற்று நேரம் கழித்து என் கணவர் பாத்ரூமில் இருந்து வெளியே வந்தார்.

"ஏண்டி. என்னை கூப்பிடக்கூடாது. வாங்க மாமா" என்று வரவேற்ற என் கணவரை பார்த்தேன். குப்பென்று எனக்கும், என் மாமாவுக்கும் சிரிப்பு வந்தது. இப்படியா செவிடாக இருப்பது. என் கணவர் ரவிக்கு வயது 27. ஒரு கம்பெனியில் மெக்கானிக்காக இருந்தார். ஏனோ ரவிக்கு செக்ஸில் நாட்டம் இல்லை. எப்போதாவது மூடு வந்தால் என்னிடம் வருவார், ஆனால் வந்தாலும் ஒரு ஐந்து, பத்து நிமிடத்தில் எல்லாம் முடிந்து விடும். உறங்கி விடுவார். நான் காமம் தணியாமல் அவர் சாமானை தடவிக் கொண்டு இருப்பேன். என்னிடம் சாமானை கொடுத்து விட்டு அவர் தூங்கிக் கொண்டு இருப்பார். செக்ஸை தவிர நல்ல மனிதர். என் பாவாடை, சேலையை கூட துவைத்துக்கொடுப்பார் என்றார் பாருங்களேன்.

"இந்தாங்க மாமா டவல்" என்று சொல்லிக் கொண்டு இருக்கும்போது மாமா தன் சட்டையை கழட்டி தன் முரட்டு உடம்பை காட்டிக் கொண்டு இருந்தார். அவர் உடம்பை பார்த்து அசந்து விட்டேன். மாரில் ஏராளமாக முடி. ஒவ்வொரு கையும் தேக்கு கட்டை போல நீண்டு இருந்தது. பூஞ்சை உடம்புக்கு சொந்தமான என் கணவரை பார்த்து என் மாமாவை பார்த்தால் ஏனோ எனக்கு கிக்காக இருந்தது. உண்மையிலேயே அக்கா சுகன்யா அதிர்ஷ்டசாலிதான். அன்று மழை ரொம்ப கொடுமை. வெளியே ஊத்து, ஊத்து என்று ஊற்றிக் கொண்டு இருந்தது. இரவு வந்தது. வீடு எல்லாம் ஈரம். வடியும் தண்ணீரை துடைக்க எங்கள் அனைவருக்கும் வேலை பெண்ட் எடுத்தது. அன்று பகல் முழுதும் வீட்டை துடைப்பது, தண்ணீர் தேங்காமல் பார்த்துக்கொள்வது என்று ஓடி விட்டது.




அன்று இரவு. ஒரு ரூமில் எங்கே படுப்பது? கரண்ட் கட். இருக்கும் கடைசி மெழுகு வர்த்தியை ஏற்றி வைத்தேன்.

"நீங்க கட்டிலில் படுங்க மாமா" என்றேன்.

"வேணாம் ராதா. நான் கீழே படுக்கறேன். நீங்க ரெண்டு பேரும் கட்டிலில் படுங்க" என்றார் மாமா. ஒரு வழியாக அவரை சமாதானப்படுத்தி அவரை கட்டிலில் படுக்க வைத்து, நானும் என் கணவரும் தரையில் படுத்தோம். வெளியே கும்மிருட்டு. என் கணவர் குறட்டை விட ஆரம்பித்தார். எத்தனை நேரம் நான் உறங்கி இருப்பேன் என்று தெரியாது. முழித்துக் கொண்டேன். முழிக்கும் போது இரவு ஏற்றி வைத்திருந்த மெழுகு வேறு அணைந்து இருந்தது. இருட்டில் ஒன்றுமே தெரியவில்லை. வெளியே மழை பேய் போல பெய்துக் கொண்டு இருந்தது. எனக்கு நன்றாக தூக்கம் கலைந்து விட்டது. ஏனோ மனது முழுதும் காமம். மெல்ல கையை கொண்டு பக்கத்தில் தடவினேன். முகம், உடல் எதுவும் தெரியவில்லை. சரி. என் கணவர் சாமானையாவது தடவலாம் என மெல்ல என் பக்கத்தில் படுத்து இருந்த அவரை என் கையால் தடவினேன். அது என் கணவர் என்பதாலேயே உரிமையாக செய்தேன்.

"ஏங்க" என்று மெதுவாக கிசுகிசுத்தேன். சரிதான். உரக்க கத்தினாலே கேக்காது. இது கிசுகிசுத்தால் எப்படி கேக்கும். என் கையால் ஒருக்களித்து இருந்த அவரை நேராக என்னை நோக்கி இழுத்தேன். மெல்ல என் கையை கொண்டு போய் அவர் லுங்கி மேல் வைத்தேன். பதிலுக்கு ஒரு முனகலும் வரவில்லை. நன்றாக தூங்கம் போல. மெல்ல என் கையை பாம்பு போல நகர்த்தி அவர் லுங்கி முடிச்சு மேல் வைத்தேன். மெல்ல அவர் லுங்கி முடிச்சை தாண்டி என் கை அவர் லுங்கி உள்ளே சென்றது. மெல்ல அவர் ஜட்டியை என் கை தொட்டது. என் கையை விட்டு அவர் ஜட்டி உள்ளே விட்டு அவர் சாமானை பற்றினேன். மிக சூடாக இருந்தது. இந்த குளிருக்கு அது மிக அருமையாக இருந்தது. மெல்ல என் கையால் பிசைந்து விட்டேன். பிசைந்து பிசைந்து விட சாமான் துடித்து எழுந்தது. என் கணவருக்கு சாமான் சின்னது. சுண்டெலி மாதிரி அல்லவா இருக்கும். ஆனால் இது? அப்ப இது யாரு? மெல்ல சந்தேகம் வந்து பிசைவதை நிறுத்தினேன்.

"ராதா ஏம்மா நிறுத்திட்டே" என்ற குரலை கேட்டு அதிர்ந்தேன். அடப்பாவமே. இது என் அக்கா மாமனார் வீரபாண்டியன் குரல்.

"மாமா நீங்களா?" என்றேன் அதிர்ச்சியுடன்.

"ம்ம்"

"நீங்க எப்படி இங்கே என் பக்கத்தில் படுத்து இருக்கீங்க"

"அதையேம்மா கேக்கற. ராத்திரி உன் வீட்டுக்காரனுக்கு நல்லா ஜுரம் வந்துடிச்சி. அதான் அவனை சமாதானப்படுத்தி கட்டிலில் படுக்க சொல்லிட்டு, தரையில் ஆபத்துக்கு பாவமில்லைன்னு உன் பக்கத்தில் படுத்தேன்" என்ரு கிசுகிசுத்தார்.

"என்னை எழுப்பி இருக்கலாமே" என்று கேட்டேன்.

"நல்லா அசந்து தூங்கனயா. அதான் நாங்க எழுப்பல"

"ஐயோ. அவருன்னு நினைச்சு நான்" என்று கிசுகிசுத்துக் கொண்டே என் கையை எடுக்க போனேன். ஆனால் என் மாமனார் கை என் கையை இறுக்கமாக பிடித்தது. ஐயோ. இவர் கை விரலே இப்படி ஸ்டீல் மாதிரி இருக்கே. என்ன ஒரு ஆண்மை. என் புருஷன் இதற்கு பார்த்தால் பொட்டைதான்.


"மாமா. இது தப்பில்ல?" என்று கிசுகிசுத்தேன்.

"அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லே. தடவு எனக்கும் ரிலாக்ஸா இருக்கு" என்று என் கையை எடுத்து மீண்டும் தன் சாமான் மேல் வைத்துக் கொண்டார். அந்த குளிருக்கு அவர் சாமான் இதமாக இருந்தது. மெல்ல அவர் சாமானை தடவி விட்டேன். அதே சமயம் என் கைகளால் மெல்ல அந்த தடியை தடவி விட்டேன். அது என் கையில் துள்ளிக் கொண்டு இருந்தது. கட்டிலில் என் கணவர் அசையும் சத்தம் கேட்டது. லேசான ஜுர முனகல்.

"மாமா. அவருக்கு காதுதான் கோளாறு. காதில் போய் கத்தினாலும் கேக்காது. ஆனால் கண் கெட்டி" என்று சொன்னேன்.

"நல்லா புரிஞ்ச்சி வைச்சிருக்கே ராதா உன் புருஷனை"என்று சிரித்தப்படியே அங்கே இருந்த பெட்ஷீட்டை எடுத்து என் இருவர் மேலும் போர்த்தினார். தானே தன் ஜட்டியை தளர்த்தி தன் ராட்சத பூலை எடுத்து என் கையில் கொடுத்தார். மெல்ல அவர் தடியை தடவி விட்டேன், சற்று நேரம் அமைதி. பின் அவர் விரல்கள் என் மாரை தடவ ஆரம்பிக்க எனக்கு குஷி பிறந்தது. நான் வேகமாக அவர் தடியை தடவி விட்டேன். மெல்ல என் கையை அவர் விந்து பையை தடவி விட்டது. எலுமிச்சை பழம் போல என்ன ஒரு ஸைஸ்.

"மாமா. இவ்ளோ பெருசா" என்று என் உதடுகள் மெதுவாக. அவர் தடியின் மேல் முனை மட்டும் குண்டாக உப்பிக் கொண்டு இருந்ததை என் கையால் உணர்ந்தேன்.

"மாமா. பெருசா இருக்குது. ரொம்ப ரொம்ப பெருசு" என்றேன் ஆச்சரியமாக.

"ஏன் உன் புருஷனுக்கு இல்லையா?" என்று கிசுகிசுத்தார்.

"ஐயோ மாமா. அந்தாளுக்கு ரொம்ப சின்னது. பூஞ்சை உடம்பு. ஆனா நீங்க கில்லாடி"

"கில்லாடியா?"

"ஆமாம், அத்தைன்னு சுகன்யாவை போட்டீங்களாமே. அதுலேயே தெரியுதே சாமர்த்தியத்தை" என்றேன்.

"அது உனக்கு தெரிஞ்சு போச்சா"

"எல்லாம் தெரியும். அவ பசங்களும் உங்க பசங்கன்னு தெரியும். அதை விடுங்க மாமா. சுகன்யா அக்கா படுக்கையில் எப்படி"

"உங்கக்கா சூப்பர்தான்"

"அப்படியா மாமா" என்று நான் அவர் தடியின் நுனி பகுதியிலிருந்த தோல் திரை பின்னுக்கு என் கை விரலால் தள்ளினேன்.

"மெதுவா ராதா. உன் புருஷன் எழுந்துக்க போறான்"அந்த கோலிக்குண்டு என் கைக்குள் நன்றாக கசங்கியது. அதன் தோலை முன்னுக்கும் பின்னுக்கும் இயக்கி அதை வெறியோடு கசக்கினேன்.

"ராதா. உனக்கு என் மேலே இவ்வளவு ஆசையா? உங்கக்கா கூட இப்படி செஞ்சதே இல்லையே" என்றார்.

"மாமா, அவர் எழுந்தாலும் எழுந்துப்பாரு. நீங்க அப்படியே இருங்க. கை அடிச்சு விடறேன்" என்று சொல்லி அவருக்கு கையடிக்க ஆரம்பித்தேன். ஒரு கால் மணி நேரம் கையடித்ததில் அவர் விந்து விட்டார்,

"சரி. போய் கழுவிட்டு வா" என்றார்.

"அவ்வளவும் ப்ரோட்டீன் மாமா" என்று என் கையில் வழிந்த அந்த உப்பு கஞ்சியை நக்க ஆரம்பித்தேன். அன்று இரவு இந்த விளையாட்டு மீண்டும் ஒரு தடவை நடந்தது.


காலையில் மழை விட ஆரம்பித்தது. மாமாவை பார்த்தேன். என்னை பார்த்து கண்ணடித்தார்.

"என்ன மாமா" என்றேன்.

"நான் கிளம்பணும் ஒரு மணி நேரத்தில்"

"ஐயோ மாமா. இப்படியா பாதியில்" என்றேன் அதிர்ச்சியுடன். கைக்கு எட்டியது வாய்க்கு எட்டவில்லை என்று.

"சரி. உன் புருஷனை எப்படியாவது மொட்டை மாடிக்கு அனுப்பு"

"அப்புறம்"

"நீ பாத்ரூம் போ. பாத்ரூமில் வைச்சிக்கலாம்"

அந்த ஐடியாதான் சாத்தியம். சற்று நேரம் கழித்து எல்லா ஈர துணியையும் கொடுத்து என் கணவரிடம் மாடியில் உலர்த்த சொன்னேன்.

"இப்ப மழையில்லே. ஆனாலும் தூறுது. ஏண்டி மழையில் இது எப்படி உலரும்" என்றார் என் கணவர்.

"ஏங்க நாத்தம் அடிக்குது இல்லே. உலர வைங்க நாத்தம் போவும்" என்று சொல்லி என் கணவரை அனுப்பி நான் வேகமாக பாத்ரூம் சென்றேன். பின்னாடியே என் மாமாவும் வேகமாக உள்ளே வந்தார். பாத்ரூம் கதவை தாளிட்டேன்.

"மாமா தாங்க முடியல" என்றேன்.

"எனக்குதான்" என்றார் மாமா.

"ஒரு கால் மணி நேரமாவது" என்று சொல்லும் போதே என் கணவர் குரல் வந்தது. சட். அதுக்குள்ளா வந்துட்டார்.

"ஏங்க. உங்களை உலர வைக்க சொன்னா நீங்க இங்க என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்க" என்றேன் எரிச்சலாக.

"இல்ல. காயப்போடும் போது உன் புடவையையும் அப்படியே போடலாம்ன்"

"சரி. சரி. வழியாதீங்க. பொண்டாட்டி புடவையை துவைக்க அவ்வளவு ஆர்வமா? சரி புடவை கொடுக்கறேன். பாத்ரூம் வெளியில் தோய்ங்க" என்றேன். ஹாலுக்கும் பாத்ரூம் நடுவே சிறிய இடம். அங்கே தோய்ப்பது சாத்தியம்.

"சரி. மாமா எங்கே போனார்?" என்றார் என் கணவர். என் மாமா என் முன்னால் லேசாக சிரித்தார். எதையாவது சொல்லி சமாளி. என்று சைகை செய்தார்.

"அவர் டீ குடிக்க போயிருக்காருங்க" என்றேன்.

"நீ"

"குளிக்க வந்திருக்கேங்க" என்றேன் என் மாமாவை பார்த்தபடி.

"ஜுரம் வரப்போகுது"

"அதெல்லாம் உங்களுக்கு. எனக்கு இல்லே" என்றேன்.

"குளிக்கிற ஒரு சத்தமும் வரலியே" என்று என் கணவர் குரல் கேட்டது.


"ஐயோஒ" என்று அலறினேன். இது அலறல் என் செவிடு கணவனுக்கு கூட கேட்டது போல.

"என்னடி கத்தறே"

"இல்லை தண்ணி சில்லுன்னு இருக்கு" என்று சொல்ல மாமா என் உடம்புக்கு லக்ஸ் சோப்பு போட ஆரம்பித்தார். மேலே ஆரம்பித்து கீழே வந்தார். மெல்ல அவர் என் புண்டை இதழ்களை விலக்கி அங்கே சோப் போட்டு நல்லா கழுவி விட்டார். பின் மண்டியிட்டு தன் நாக்கை சாட்டை போல் சுழட்ட ஆரம்பித்தார். அவர் நாக்கின் சுழட்டலுக்கு ஈடு கொடுப்பது போல நான் இடுப்பை மேலும் கீழும் ஆட்டினேன். சற்று புண்டை ஆராய்ச்சிக்கு பிறகு என் மன்மத பீடம் ஏகமாக கசிய ஆரம்பித்தது. அவ்வாறு கசிந்த நீரை நான் ஆர்வத்துடன் நக்க ஆரம்பித்தார் மாமா.

"தாங்க முடியலடா மாமா" என்று செய்கையால் அவரை கெஞ்ச ஆரம்பித்தேன். அவரும் தன் உடையை நீக்கி நிர்வாணமானார். அவர் தம்பியும் ரெடியாகி விட்டான். இரும்பு ராடை போல வீங்கி இருந்தது. இப்போது அது ஓணான் தலையை வைத்துக் கொண்டு கெஞ்சவே ஆரம்பித்தது.

"எனக்கு கால் வலிக்குதுங்க. இப்படியே எவ்வளவு நேரம்" என்று நான் சிணுங்க மாமா அப்படியே என்னை பாத்ரூமிலேயே படுக்க வைத்தார். இரவு என் கையில் நசுங்கிய என் வாழைப்பழத்தை பற்றினேன். மெல்ல அவர் தடியை என் புண்டை ஓட்டைக்குள் வைத்து மெல்ல அழுத்தினார். அந்த ராட்சத தலையன் உள்ளே போகும்போது லேசாக என் வாய் வழியாக மூச்சு விட்டேன். மெல்ல அவர் கழுதை பூலை வைத்து அழுத்தினார். என் கண்கள் எல்லாம் பிதுங்கி வெளியே வந்து விழுந்து விடும் போலிருந்தது. பின் அவர் தன் தன் கறுப்பு தடியை மெல்ல அவர் பின்னால் இருந்து மெல்ல என் கூதியில் மெதுவாக வைத்து அழுத்தினார். மெல்ல மெல்ல தன் இடுப்பை அசைத்து அவர் தடியால் குத்த நான் என் இடுப்பை ஆட்டி ஆட்டி கஷ்டப்பட்டு அந்த தடியை உள்ளுக்கு வாங்கினேன். சிறிது நேரத்தில் அவர் தடி என் ஓட்டையில் சென்று மறைந்தது. மெல்ல முனகிக் கொண்டே ஓக்க ஆரம்பித்தார். முதலில் மெதுவாக ஆரம்பித்த அவர் என் மார்பகங்களை பிசைந்துக் கொண்டே ஓக்க ஆரம்பித்தார். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவர் தடி என் அடு வயிற்றில் குத்த ஆரம்பித்தது.

"துணியை நல்லா துவைச்சி போடுங்க" என்று என் கணவருக்கு குரல் கொடுத்தேன். அந்த அசடும்

"நான் நல்லாதாண்டி துவைக்கறேன்"

"எனக்கும் புரியுதுடி" என்று மாமா கிசுகிசுத்து என் இடுப்பை நன்றாக பிடித்துக் கொண்டே குத்து குத்து என்று குத்தியவர் பத்து நிமிடம் கழித்து என் இடுப்பை பற்றிக் கொண்டே தன் விந்தை பீச்சியடித்தார்.


அங்கே என் கணவர் துவைத்து முடிக்க பாத்ரூமில் என் மாமா என்னை துவைத்து முடித்திருந்தார். பின் துணிகளை காய வைக்க என் கணவர் மொட்டை மாடி போகும்போது என் மாமாவும் சமர்ந்த்தாக காரியத்தை முடித்து போய் ரூமில் அமர்ந்தார். பின் நானும் பூனை போல வந்தேன்.

"எங்க போனீங்க ரவி" என்று மாமா ரவியிடம் கேட்டதை பார்த்தேன்.

"இப்பதான் துணி துவைச்சேன் மாமா, நீங்க" என்றார் என் கணவர்.

"நானும்தான்" என்று மாமா சொல்லி ரவிக்கு தெரியாமல் என்னை பார்த்து கண்ணடித்தார். என் முகம் வெட்கத்தால் சிவந்தது. ஒரு மணி நேரம் கழித்து மாமா தன் ஊருக்கு கிளம்பினார்.

"இன்னிக்கும் மழைதான். நீங்க இங்க தாராளமா இருந்துட்டு போகலாம்" என்று என் கணவன் சொல்ல

"ஆமாம் மாமா. இருந்துட்டு போகலாம். சரி. விடுங்க, ஆனா அடிக்கடி வாங்க" என்றேன்.

"ராதாவே சொல்லிட்டா இல்லே. இனி அடிக்கடி வறேன்" என்று மாமா சிரித்தார் கொல்லென்று. என் அசட்டு கணவன் புரியாமல் விழிக்க நானும்

"அதானே, நீங்க அடிக்கடி வாங்க" என்று சிரித்து என் மாமாவை வழி அனுப்பினேன்.


மறுநாள் பெங்களூரில் ஒரு கல்யாணம். கல்லூரியில் கூட படித்த பெண்ணுக்கு கல்யாணம். இந்த மழைக்காலத்தில் சென்னையில் இருந்து கிளம்பி இருக்கக்கூடாதுதான். ஆனாலும் நெருங்கிய நண்பி என்பதால் துணிச்சலாக கிளம்பி வந்து விட்டேன். மறு நாள் முகூர்த்தம் என்பதால் நான் இரவு பேரூர்ந்தில் சென்னையில் இருந்து கிளம்பி விட்டேன். இந்த மழையில் துணைக்கு யாருமில்லை. என்ன செய்வது? குழந்தை பபிதாவை எடுத்துக் கொண்டு துணிந்து கிளம்பி விட்டேன். நான் ரேவதி. வயது 26. மாநிறம். அந்த கால நடிகை வாணிஸ்ரீ போல இருப்பேன். நிறம் சற்று கம்மி என்றாலும் நான் அழகாகவே இருப்பேன். நல்ல உயரம். அதற்கு ஏற்றாற் போல பூசின உடம்பு. நீண்ட கூந்தல். இறுக்கமான மார்பகங்கள் என்று சர்வ லட்சணமாகவே இருப்பேன். திருமணமாகி 6 வருடம் ஆகி விட்டது. ஒரு குழந்தை இருந்தது. கணவர் திருமணம் ஆனவுடன் ப்ராஜெக்ட் என்று நைஜீரியா கிளம்பி போய்விட்டார். போய் ஒரு 5 வருடம் ஆகி விட்டது. அவர் என்னை கூப்பிட்டுக்கொள்ளவில்லை. அங்கே ஒரு குஜராத்தி பெண்ணை வைப்பாட்டியாக வைத்திருக்கார் என்று பின்னால் தெரிய வந்தது. நொந்துக்கொள்வதை தவிர வேறு வழியில்லை. எங்கள் திருமணமாகி முதல் வருடத்தில் நடந்த தாம்பத்திய வாழ்க்கையின் விளைவு குட்டி பபிதா. இப்போது என் மடியில் புரண்டுக் கொண்டு இருந்தாள். நான் என் பையை பக்கத்து சீட்டில் வைத்து விட்டு இருந்தேன். அருகே பார்வையில் பக்கத்தில் இருந்த இருக்கையில் இருந்த ஒரு மொட்டை பேர்வழி நான் குழந்தைக்கு பால் கொடுப்பதையே பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிறான். சட். நாக்கை பிடிங்கிக்கொள்ளலாம் போல இருந்தது. பேரூர்ந்தில் வேறு அதிக கூட்டம் இல்லை. மழைக்காலம் அல்லவா? யார் மழையில் பிரயாணம் செய்யப்போகிறார்கள். இந்த மொட்டை பேர்வழி வேறு என் மார்பகத்தையே ஸ்கேன் செய்துக் கொண்டு இருந்தாம். வெறுப்பாக இருந்தது.

"எப்படிம்மா இருக்கே" என்று பஸ்ஸில் நான் அமர்ந்தவுடன் பின்னால் கேட்ட குரலை கேட்டு அசந்து விட்டேன். திரும்பி பார்த்தால் வீரபாண்டியன் மாமா. என் மூத்த அக்கா சுகன்யாவின் மாமனார். அவருக்கும், சுகன்யாக்கும் சம்பந்தம் இருக்கு என்று அரசல் , புரசலாக பேசுவார்கள். நான் முதலில் நம்பவில்லை. பின் என் அக்காவே சொன்னதால் தெரிந்துக் கொண்டேன். மாமா அந்த கால மிலிட்டரி. எனவே என் அக்காவை சொல்லி தப்பில்லை என்றே எனக்கு தோன்றியது. வாய்ப்பு கிடைத்தால் ஆணாவது, பெண்ணாவது. போதாத குறைக்கு மாமா வேறு வாட்ட சாட்டமாக இருக்கிறார். சுகன்யாவை ஏன் குறை சொல்ல வேண்டும்.

"என்னம்மா, பதில் பேசாமல் இருக்கே?" என்றதும் நான் நிஜ நிலைக்கு வந்தேன்.

"நல்லா இருக்கேன் மாமா, நீங்க?" என்றேன்.

"எனக்கு என்னம்மா. நல்லா இருக்கேன், நீ எப்படி"

"பெங்களூரில் ஃபிரண்ட் கல்யாணம், நீங்க" என்று இழுத்தேன்.

"நான் ராணிப்பேட்டைக்கு போறம்மா. ஒரு ஃபிரண்டை பார்க்கணும்" என்றார். மாமா என் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து அந்த மொட்டைக்காரரை பார்த்து சைகை காமிக்கவே அவன் அசடு வழிந்துக் கொண்டு இடத்தை காலி செய்தான். பின் பின்னால் போய் உட்கார்ந்தான். இவர் என் பக்கத்தில் இருந்த சீட்டுக்கு வந்து அமர்ந்தார். நான் பையை எடுத்து என் காலடியில் வைத்துக் கொண்டது. பேசிக் கொண்டே இருந்தோம். ஒரு மணி நேரம் ஓடி இருக்கும். பஸ் இருளில் காற்றை கிழித்துக் கொண்டு ஓடிக் கொண்டு இருந்தது. களைப்பில் எனக்கு தூக்கம், தூக்கமாய் வந்தது. கொட்டாவி மேல் கொட்டாவி விட்டேன்.

"குழந்தையை கொடும்மா, நான் வைச்சிக்கறேன் , நீ நல்லா தூங்கு" என்றார். நான் குழந்தையை கொடுத்து விட்டு தூங்கினேன். பஸ் வேறு தூக்கி, தூக்கி போட்டது. கண்ணை திறந்த போதெல்லாம் அவர் முழித்துக் கொண்டு இருந்தார், மீண்டும் அசந்து தூங்கினேன். சற்று நேரத்தில் எழுந்தபோது அவர் தோளில் சாய்ந்துக் கொண்டு இருந்தேன். என்ன உடம்பு. இரும்பு கணக்காய் இருக்கிறது. இதை நினைத்ததும் எனக்கே வெட்கமாக போனது. அசடு வழிந்து விலக முயற்சித்தேன்.

"மல்லிப்பூன்னா உனக்கு பிடிக்குமாம்மா" என்றார்.

"உங்களுக்கு எப்படி தெரியுமா" என்றேன் ஆச்சரியத்துடன்.

"நீ வெச்சிருக்கும் பூ மணமே ஒரு மைல் அடிக்கும் போல" என்று சொல்லி சிரித்தார்.

"ஆமாம் மாமா. ரொம்ப தூங்கி உங்க மேலே விழறேன் போலே" என்று லேசாக அசடு வழிந்துக் கொண்டே என் தலையில் இருந்த பூவை எடுக்க முயற்சித்தேன்.

"சேச்சே. சும்மா சொன்னேன்மா. நீ தூங்கு" என்றார்.

பஸ் தூக்கி, தூக்கி போட்ட போது எல்லாம் நான் கண் விழித்தேன். அப்போது எல்லாம் நான் மாமா மேல் சாய்ந்துக் கொண்டு இருந்தது தெரிந்தது. சட். இப்படியா தூங்குவது என்று என்னையே திட்டிக் கொண்டேன். நேரம் தெரியவில்லை. திடிரென்று வண்டி குலுங்கி நின்றது. நான் திடுப்பென்று எழுந்தேன்.

"என்ன மாமா. என்னாச்சு" என்றேன்.

"நல்ல மழைம்மா. இந்த வண்டியும் ரிப்பேராம், கிளம்ப 4 மணி நேரமாவது ஆகும்" என்றார்.

"ஐய்யய்யோ?"

"ஆமாம்மா, வண்டி நல்ல காலம் ராணிப்பேட்டை அருகேதான் நிக்குது. வா, என் ஃபிரண்ட் வீட்டுக்கு போகலாம். அங்க தங்கிட்டு நீ காலை சென்னை போகலாம். இப்ப எங்க கல்யாணத்துக்கு பெங்களூர் போயிட்டு. அப்புறமா உன் ஃபிரண்டு கிட்டே சொல்லிடு" என்றார். எனக்கு என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை. எல்லாரும் ஒவ்வொரு பக்கமாக போய் விடவே, நானும் வேறு வழியில்லை. கையில் குழந்தை வேறு சிணுங்கிக் கொண்டு இருந்தது. நான் அவருடன் நடக்க ஆரம்பித்தேன். அசாதாரண நேரத்தில் கிளம்பியதால், நாங்கள் போய் இறங்கும்போது நேரம் இரவு 2. 30 மணி. ஆள் அரவமற்ற ரோட்டில் அடர்த்தியான இருட்டு. போதாத குறைக்கு கனத்த நகைகளுடன் இருக்க, எனக்கு லேசான பயம் வந்தது. குழந்தை வேறு. சிணுங்கிக் கொண்டே இருந்தது.

"மாமா. இன்னும் எவ்வளவு நேரம் நடக்கனும்" என்றாள் கவிதா.



"அரை மணி நேரம் ஆகும் ரேவதி. கவலைப்படாதே. போயிடலாம்" என்றார் மாமா.

"மாமா. ஏதாவது ஆட்டோ" என்று இழுத்தேன்.

"இந்த நேரத்தில் எங்கே அதெல்லாம் கிடைக்கபோகுது" என்று நண்பனுக்கு போன் செய்தார். அவர் முகம் மாறியது.

"என்ன மாமா?"

"அவன் இப்ப இங்க இல்லையாம்மா. அவன் வீடு பூட்டி இருக்காம். என்னை வரச்சொல்லிட்டு இப்படி கவுத்துட்டான்" என்று சொல்லும்போதே மழை மீண்டும் ஆரம்பித்து விட்டது. மழையென்றால் அப்படி ஒரு மழை. அடை மழை. ஒதுங்க இடம் கூட இல்லை. வெட்ட வெளி. தொடர்ந்து மழை பலமாகப் பெய்துக் கொண்டே இருந்தது. ஒதுங்கினாலும் நாங்கள் மழையில் தொப்பலாய் நனைந்தோம். என் புடவையை வைத்து குழந்தையை போர்த்த முயன்றேன். குழந்தை வேறு வீறிட்டு அழுதது.

"என்ன மாமா இது கொடுமை" என்றேன்.

"வாம்மா. அங்கே போகலாம்" என்று அவர் என் கையை பற்றி அங்கே தனியாய் இருந்த ஒரு லாட்ஜை நோக்கி அழைத்து சென்றார்.

"என்ன மாமா இது. லாட்ஜுக்கு" என்றேன்.

"ஒன்னு சொல்றேம்மா. தப்பா நினைக்காதே" என்றார் மாமா.

"என்ன மாமா தயக்கம். "

"பேசாம இந்த லாட்ஜிலே இந்த ராத்ரி தங்கிடலாமா?"

அதன் வாசலில் நின்று கொண்டிருந்தவர் எங்களை ஏற இறங்க பார்த்தார்.

"ஒன்லி ஃபேமிலிதான்" என்றார். மாமா கூலாக

"இது என் வைஃப். இது என் குழந்தை" என்று ஆரம்பித்த மாமாவை நான் மிரட்சியாக பார்த்தேன். மாமா, தன் கண்ணாலேயே அடக்கினார்.

"என்ன மாமா இது. பொண்டாட்டி அது இதுன்ன்" என்று கிசுகிசுத்தேன்.

"இல்லேன்னா ரூம் குடுக்க மாட்டாம்மா. இந்த சமயத்தில் என்ன பண்றது சொல்லு" என்று சிரித்தார் மாமா.

"இருந்தாலும்" என்று சொல்ல போன என்னை தடுத்தார்.

"அவசர கால தர்மம்மா. இப்ப குழந்தை வைச்சிட்டு நனையனுமா?" என்று மாமா சொல்ல, எனக்கும் சரியாக பட்டது. நாங்கள் இருவரும் லாட்ஜ் அறைக்கு சென்றோம். சின்ன அறை. நடுவே ஒரு கட்டில் இருந்தது.

"இருந்தாலும், உங்க பெண்டாட்டின்னு சொன்னது ஓவர் மாமா" என்றேன்.


"இல்லேன்னா" என்று சொல்லி சிரித்தார்.

"ஏன் மாமா சிரிக்கறீங்க"

"இல்ல. வேண்டாம்"

"சொல்லுங்க"

"இல்லேன்னா. தள்ளிட்டு வந்துட்டேன்னு நினைப்பான்" என்று மாமா சிரித்தார்.

"ச்சீய்" என்றேன்.

"என்ன ச்சீய்"

"சரி. அட்ஜெஸ்ட் பண்ணிக்கலாம்" என்று நான் கட்டிலில் அமர்ந்தேன். குழந்தையை அப்படியே படுக்கப்போட்டேன். நன்றாக குழந்தையை துவட்டி விட்டேன். பக்கத்தில் நான் படுத்துக் கொண்டேன்.

"என்னமா இப்படியேவா?" என்றார் என் நனைந்த புடவையை பார்த்து.

"மாத்து துணி கூட இல்லே மாமா" என்றேன்.

"என்னம்மா, நீ, இப்படி படுத்தா காய்ச்சல்தான்" என்று தன் கைப்பையில் இருந்த லுங்கி, பனியனை எடுத்தார். என்னிடம் நீட்டினார்.

"மாமா. இது என்ன லுங்கி, முண்டாசு பணியன்" என்று அதிர்ந்தேன்.

"இப்ப ஈர துணியில் படுத்தால் காய்ச்சல்தான் வரும். இந்த லுங்கியக் கட்டிக்கங்க. இந்த பணியனை போட்டுக்க , ஈர துணியை அவுத்துக் காயப்போடு ரேவதி" என்று மாமா சொன்னபோது சங்கடமாய் இருந்தது. வேறு வழியில்லை. நன்றாக காற்று அடிக்கவே குளிர ஆரம்பித்தது. அவர் நீட்டிய லுங்கியை வாங்கி அவருக்கு முதுகைக் காட்டிக் கொண்டு அக்குளுக்கு அடியில் சுற்றிக் கொண்டு எல்லாத் துணிகளையும் களைந்து பிழிந்தேன். என் துணிகள் ஒவ்வொன்றாக விழுந்ததை அவர் பார்த்தார். அதை நான் ஓரக்கண்ணால் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன். என் கைகளை உயர்த்தி துணிகளை கொடியில் போட்டபோது என் முலைகள் பணியனை துருத்திக் கொண்டு நின்றபோது, மாமாவின் டவலை தூக்கி அவர் சுன்னி தடித்து இருப்பது புரிந்தது. மாமா இப்போது என்னை வெறித்து பார்த்தார்.

"என்ன மாமா பார்த்து முடிச்சாச்சா" என்று சிணுங்கினேன். அதை கேட்டு அவர் முகம் சிவந்தது.

"மலையாள ஜெயபாரதி மாதிரி இருக்கே இந்த முண்டில்" என்று சொல்லி சிரித்தார். நான் நெளிந்தேன். என் திமிறிய மார்பை பணியனில் வைத்து அடக்க சிரமப்பட்டேன். என் மார்பகங்கள் முண்டாசு பணியனை துருத்திக் கொண்டு வெளியே தெரிந்தது.

"ரேவதி. நீ ரொம்ப அழகும்மா" என்றார் மாமா. எனக்கு கூச்சமானேன். அதே சமயம் அந்த பாராட்டு எனக்கு தேவைப்பட்டது, கணவன் அருகில் இல்லாத குறை தெரிந்தது. என் நெற்றியில் வியர்க்க ஆரம்பித்தது.

"இருந்த ஒரு லுங்கியை கொடுத்தேன், இப்ப" என்றார் தர்ம சங்கடத்துடன். அப்போது குளிர் காற்று வேறு அடித்தது. ஜில்லென்று காற்று பட்டத்தால் எங்கள் உடம்பு லேசாக நடுங்கியது.

"நீங்களும் நல்லா நனைஞ்சி இருக்கீங்க" என்றேன்.

"வெளியே நல்ல மழை. நல்லா நனைஞ்சிட்டேன். இந்த டவலை வைச்சிட்டு இந்த ராத்ரி ஓட்டனும்" என்றார்.

"குளுருது" என்றேன்.

"நான் இந்த டவலை கட்டிக்கிறேன்" என்று மாமா டவலை கட்டிக் கொண்டார். தன் ஈர ஷர்ட்டை எடுத்து காயப்போட்டார்.

"நீ கட்டில்ல தூங்கும்மா. நான் இங்க தரையில படுக்கறேன்" என்று மாமா பதிலுக்குக் காத்திராமல் அங்கிருந்த ஒரு பாயை விரித்து தரையில் போட்டு படுத்தார். நான் அவர் மார்பை வெறித்து பார்த்தேன். சத்யராஜ் போல உயரமாக, ஆஜானபாகுவாக இருந்தார். நான் அவரை வெறிப்பதை அவர் பார்த்து விட்டார். என் கண் பார்வையை அகற்றினேன்.

"மாமா கோவிச்சிட்டீங்களா?" என்றேன்.

"சேச்சே"

"மாமா. தரையிலும் தண்ணி. அதில எப்படிங்க படுப்பீங்க? இப்படி இங்க கட்டில்ல உக்காநருங்க. பரவாயில்லை" என்று அவரை அழைத்தேன். வெறும் டவலை கட்டிக் கொண்டு மாமா நின்றதை பார்த்ததும் சிரிப்பு வந்தது.


"இல்லை, வந்து " என்று மாமா திணறினார்.

"பரவாயில்ல மாமா. இது நீங்க சொல்ற ஆபத்து தர்மம்தான்" என்று சொல்ல மாமா என்னருகில் அமர்ந்தார்.

"படுங்க மாமா" என்று சொல்ல படுத்தார். கட்டிலில் குழந்தை நிறைய இடத்தை எடுத்துக்கொள்ள, மீதி இடத்தில் நாங்கள் இறுக்க படுத்துக் கொண்டோம். சட்டை இல்லாத மாமா உடம்பு வெட வெடத்தது. மெல்ல , மெல்ல என்னருகில் புரண்டார். அவர் கட்டியிருந்த டவல் அவிழ்ந்தது.

"மாமா"

"என்னம்மா"

"மொதல்ல நீங்க டவலை இழுத்துக் கட்டிக்கங்க, உள் விவகாரம் முழுசா வெளிய தெரியுது, ஆனா நான் ஒண்ணும் பார்க்கல," என்று நான் சொல்ல மாமா வேகம், வேகமா டவலை சரி செய்துக் கொண்டார். மாமா வந்த சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டு,

"நீயும் உன் உள் விவகாரத்தை மறை" என்றார் சிரித்துக் கொண்டே. முண்டா பனியனை தாண்டி என் முலைகள் வழிந்ததை மீண்டும் பணியனில் திணித்தேன்.

"என்ன வேடிக்க பாக்கறீங்களா? அதுதான் நான் இதெல்லாம் போட மாட்டேன் என்று சொன்னேன்" என்று சிணுங்கினேன். அவர் காலை மடக்க முழங்கால் என் முலைகள் மீது பட்டன.

"மாமா, தூங்கவிடாம தொந்தரவா இருக்கேனா" என்று நான் நகர மாமா என்னை வந்து அணைத்தார்.

"உண்மைதான் ரேவதி. முடியலம்மா" என்று மாமா சொல்ல நான் கணவன் அணைப்பு இல்லாமல் பல நாள் இருந்ததில் மெல்ல நகர்ந்து அவரை அணைத்துக் கொண்டேன். அவர் மார்பைத் தடவிய என் கை அவர் டவலை நீக்க அவர் தடி வில்போல வளைந்து வெளியே வந்தது. அதை விடுதலை செய்ததும் அது செங்குத்தாக உயர்ந்து நின்றது. நான் அவர் சுன்னியைத் தெட, இருவரும் கட்டுப்பாட்டை இழந்தோம். ஓரக்கண்ணால் பார்க்க அங்கே குட்டி பபிதா கண் அயர்ந்து தூங்கிக் கொண்டு இருப்பதை பார்க்க முடிந்தது. மாமா என் முகத்தை முத்தத்தால் நனைக்க ஆரம்பித்தார். மெல்ல என் உடல் நடுங்க ஆரம்பித்தது. அவர் கண்ணை பார்த்தேன், என் கண்ணை ஊடுறுவி பார்த்துக் கொண்டே என் உதடுகளை அவர் உதட்டால் மீண்டும் பொறுத்திக் கொண்டார்.

"மாமா. முடியல" என்றேன். வெளியே மழை இன்னும் பெய்துக் கொண்டு இருந்தது. நாங்கள் இருவரும் காமத்தின் உச்சிக்கு சென்றோம். அவர் தன் கையை எடுத்து என் கன்னத்தை வருடி விட்டார். நான் மெல்ல அவர் முகத்தை இழுத்து, அழுத்தமாக முத்தமிட்டேன். என் நாக்கு அவர் வாயில் புகுந்து துழாவியது. என் உடல் காமத்தீயில் தகித்தன. மெல்ல என் கன்னத்தில் அவர் தன் தடிப்பான உதடுகளை பதித்தார். என் உடம்பு சிலிர்த்தது. மெல்ல என் முதுகை வருடினார். நான் சிலிர்த்து போனேன். என் கன்னம், முகம், நெற்றி எல்லாம் முத்தம் மழை பொழிந்தார். என் உதடுகள் அவர் உதடுகளை அப்படியே கவ்விக் கொண்டது. அவர் அணைப்பில் நான் மகுடி பாம்பாக மயங்கினேன். மெல்ல என் மார்பகத்தை பற்றினார். மெல்ல அவர் கை என் மார்பகத்தை கசக்கியது. துடித்தேன். அவர் கைகள் என் உடல் முழுதும் இன்ச் , இன்சாக பயணித்தது. நான் முனக ஆரம்பித்தேன். மெல்ல அவர் கை என் மார்பை கசக்கிக் கொண்டே என் கறுப்பு நிற முலைகளை கசக்கியது. பின் தன் உதட்டை வைத்து என் இரு மார்பகங்களையும் மாறி மாறி உறிஞ்சினார். என் உடல் இறுக ஆரம்பித்தது. அவர் காலைத் தூக்கி என் இடுப்பின் மீது போட்டுக் கொண்டார். மெல்ல அவர் கை என் மேல் இருந்த லுங்கியை தூக்கி போட்டது. மெல்ல என் இரு தொடையையும் விரித்தார். அருமையாக ஷேவ் செய்யப்பட்டு இருந்த என் கருப்பு நிற சொர்க லோக கதவுகளை விலக்கினார். அது என் மதன நீரினால் பள பளத்துக் கொண்டிருந்தன. மெல்ல நான் காலை விரிக்க , அந்த கதவுகள் திறந்தது. அங்கே ரோஸ் நிறத்தில் அந்த கிளிட்டும் உதடுகளும் தெரிந்தது. என் பணியனை கழட்டி போட்டார்.


மெல்ல என் உட்புற தொடைகளை கையினாலும், நாவினால் வருடினார். நான் மேலும் ஈரமாகி இருந்தேன். மெல்ல தன் நடு விரலை உள்ளே செலுத்தினார். பின் தன் நாக்கால் அங்கே கோலமிட நான் காமத்தால் துடிக்க ஆரம்பித்தேன். என் முனகல் சத்தம் அந்த அறையை நிரப்பியது. சிறிது நேரத்துக்குப் பின் மெதுவாக நாங்கள் முக்கிய கட்டத்தை அடைந்து விட்டோம். அவர் என் ஈரம் சுரக்கும் பெண்மையை தடவினார். என் மேலே ஏறினார். தன் ஆண்மையை பெண்மையில் வைத்து அழுத்தினார். மெல்ல நான் கால்களை அகட்டி அவரை ஆட்கொண்டேன். அவர் 9 அங்குலக் கோல் என் பெண்மையில் கரெக்டாக லாக் ஆகியது. நான் ஏற்கனவே உச்சம் எய்தியதால் பெண்மை நிறையவே கொழகொழப்பாக இருந்தது. மெல்ல தன் இடுப்பை அசைக்கத் தொடங்கினார். பின் வேகத்தை கூட்டினார். மிருகத்தனமாக புணர்ந்ததில் அவர் தண்டு சில நிமிடத்தில் வெந்நீரை கக்கியது. மெல்ல களைத்து என் மேல் மேல் அப்படியே சாய்ந்தார். மனமெல்லாம் பரவசம். அந்த நெருக்கத்திலிருந்து விலக மனமில்லாமல் அப்படியே படுத்திருந்தோம். கடிகாரத்தில் உள்ள முள் நகரும் ஓசை மட்டும் டண், டண்ணென்று கேட்டுக் கொண்டு இருந்தது. அங்கே ஒருவர் மேல் ஒருவராக அப்படியே தூங்கியும் விட்டோம்.

****

காலை குழந்தை சிணுங்கும் சத்தம் கேட்டு பதறிக் கொண்டு எழுந்தேன். ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்த்தேன். மழை நின்று இருந்தது. சூரியன் உதித்து விட்டான். மாமா தூங்கிக் கொண்டு இருக்க நான் பாத்ரூம் போய் விட்டு வந்தேன். வரும் போது நான் நிர்வானமாகவே நடந்து வந்தேன். மாமா கண் முழித்து என்னையே பார்த்துக் கொண்டு இருப்பது புரிந்தது. உடனே வெட்கத்தால் அங்கே இருந்த லுங்கி எடுத்து மறைக்க முற்பட்டேன்.

"மாமா. எங்க பாக்கறீங்க" என்று மாமாவின் மார்பில் செல்லமாக குத்தினேன்.

"ரேவதி. அதான் எல்லாத்தையுமே பாத்தாச்சே. இனிமே என்ன புதுசா இருக்கு பார்க்க" என்று மாமா மீண்டும் என்னை அப்படியே அலக்காக தூக்கி படுக்கையில் போட்டு புரட்ட ஆரம்பித்தார்.




















கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக