http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : பாண்டி நாட்டு பைங்கிளி - பகுதி - 2

பக்கங்கள்

வெள்ளி, 7 ஆகஸ்ட், 2020

பாண்டி நாட்டு பைங்கிளி - பகுதி - 2

சிறிது நேரம் கழிந்தவுடன், பல்லவன் தனது பயிற்சி முடிந்தவுடன் கண்களை மூடியவாறே சரிந்து மல்லாக்காக படுத்தாவாறே, "வா! தேவி! சற்று முன்பாகவே வந்து விட்டாயே!" என்ற கேள்வியைத் தொடுத்தான். அவள் திடுக்கிட்டு விட்டாள். இன்னும் சற்றே அருகில் வந்தவாறே, "நான் வந்தது உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்?" என்று தேன் வழியும் குயில் நாதம் வினவியது. இளைய பல்லவன் மெல்லத் தனது விழிகளைத் திறந்தவாறே அவளை நோக்கி புன்முறுவலுடன், "தேவி, என் கண்கள் தான் மூடியிருந்தன. நீ எப்போது இந்த நந்தவனத்திற்குள் காலடி எடுத்து வைத்தாயோ, அப்போதே உனது காலணிகளின் மெல்லிய ஓசை உனது வரவை அறிவித்து விட்டன. உனது கார் குழலில் அணிந்திருக்கும் முல்லைப் பூவின் மணம் எனது நாசியை எட்டி எப்போதோ நீ என் அருகில்தான் இருக்கிறாய் என்று புலப்படுத்தி விட்டன. இதையெல்லாம் விட, என் உயிராகிய நீ என் அருகில் வந்தால் ஐம்புலன்களையெல்லாம் மீறி என் மனம் அதை என்னிடத்தில் கூறாதா?" என்று கூற, அவள் திகைத்து நின்றாள்.

இவன் சாதாரணமான மனிதன் அல்ல என்று அவள் உணர்ந்தாள். னாலும் பேச்சுக்கு "ஆமாம், என்னை நந்தவனத்திற்கு வரச் சொல்லி விட்டு இங்கு தவம் செய்கிறீர்களே?" என்று சிறிது கேலியாக சீண்டினாள். அவன் தனது கரத்தை நீட்டி அவளை அருகில் அழைத்தவாறே "தேவி, தவம் என்பது ஒருவித மன நிலை. அதை துறவறத்துடன் பலரும் பிணைத்து குழம்புகிறனர்; சொல்லப் போனால் கலவி என்பதும் ஒரு வித தவமே. அந்த தவ நிலையை அடையும் போது தான், ஒரு மனிதன் தான் பிறந்ததின் பூரணத்தை உணருகிறான். இதை நான் கூறவில்லை, என் குரு நாதர் கூறினார்" என்ற தத்துவத்தை உதிர்த்தான்.



அவனது நீட்டிய கரத்தை நோக்கி அடியெடுத்து வைத்த அவள் நாணம் தடுக்க முயன்றாலும் தன் பூங்கரங்கள் தன்னையும் அறியாமல் அவனை நாடி நீட்டியதையும் அவளது மலர்ப்பாதங்கள் மெல்ல மெல்ல அடியெடுத்து அவன் அருகில் செல்ல, அவனது வலிமை மிகுந்த கரம் அவள் கையைப் பிடித்தன. அவள் மேனியெங்கும் சிலிர்த்தது. னாலும் அவனது பலம் மிகுந்த கைக்குள் தனது கரம் சிக்கியவுடன் அவள் "ஷ்.. சற்று மெதுவாக..... வலிக்கிறது" என்று செல்லமாக சிணுங்கினாள். "மன்னிக்கவும் தேவி! பூவையர் மென்மையானவர்கள், அவர்களை, பூவைப் போல் கையாள வேண்டும் என்று என் குரு நாதர் கூறியதை, உனது பவள மேனியின் அழகைக் கண்டவுடன் ஒரு கணம் மறந்தே விட்டேன்" என்று கூறியவாறே தனது கரத்தை தளர்த்தி அவளை அருகில் அமர்த்தினான். அவனும் எழுந்து இருந்த நிலையில் அவளது அழகைத் தனது கூரிய விழிகளால் ரசிக்கத் தொடங்கினான்.

கரி வண்டுகள் போன்று திளங்கிய அவளது விழிகளும், வானவில்லைப் போன்று வளைந்த புருவங்களும், மாம்பழக் கன்னமும் அவனைப் பித்து பிடிக்க வைத்து விடும் போல் இருந்தது. அவளை இன்னும் சற்றெ இழுத்து தனது நெஞ்சத்தில் சாய்த்தான் பல்லவன். அவளது கன்னத்தில் முத்தமிட்டன். நந்தினி இன்னும் சிலிர்த்தாள். அவள் மேனியெங்கும் ஒரு வித இனம் புரியாத புதிய உஷ்ணம் பரவுவது போல் இருந்தது. ஆனாலும் அவனது பரந்த மார்பில் சாய்ந்தபோது இன்னும் சற்று நெருங்க மாட்டோமா என்று தன் மனம் ஏங்கியது. அவளது மென்கரங்கள் அவனது மார்பில் புல் போன்ற முடிகளின் மீது பட்டு விரல்களைக் கோதியபோது, அவனது பித்தம் இன்னும் அதிகமானது.

பல்லவன் அவளது முகம் தனது மார்பில் சாய்ந்திருக்க, £இத்தனை அழகையும் பார்த்துக் கொண்டு சும்மா இருக்கிறாயே?£ என்று கேள்விக்குறி போல இருந்த அவளது செவியின் மீது ஒரு முத்தம் கொடுத்தான். அவனது இதழ்கள் அவளது காதுகளை ஒவ்வொன்றாக கவ்வியது. மெல்லக் கடித்தான், தனது நாவினால் செவியின் பின் புறத்தை துளவினான். அவனது ஒவ்வொரு செயலிலும் நந்தினி தன்னையே இழக்கத் தொடங்கினாள். அவளது இதயம் விரைவாக மூச்சும் இன்னும் அதிக வேகத்தில் செயல்படத் துவங்கியது. அவன் அவளது செவிக்குள் அவளது அழகைப்பற்றி மிகவும் மிருதுவான குரலில் வர்ணித்தான். தேனொழுக அந்த கிசு கிசுப்பில் அவள் மயக்கம் அதிகமாகவே செய்தது.

பல்லவனது கைகள் அவளது பருவ அழகை மறைத்துக் கொண்டிருந்த சால்வையை மெல்ல மெல்ல தோள்களில் இருந்து விலக்கி விட அந்தப் பட்டுச் சால்வை அவளது வனப்பு மிகுந்த மேனியின் மீதிருந்து மெதுவாக நழுவி சரிந்து தரையில் விழுந்தது. அவன் அவளது தோள்களைப் பற்றி அவளை தனது மடியில் சாய்த்து படுக்க வைத்தான். இருவரின் கண்களும் மீண்டும் சந்தித்து மௌன மொழியில் ஆயிரம் காதல் காவியங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டன. திரும்பத் திரும்ப அவளது கன்னத்தில் முத்தமிட்ட பின், பல்லவன் அவளது அதரங்களில் தனது உதடுகளைப் பதித்து அந்த இளம் மாதுவிடம் இருந்து மது அருந்த முற்பட்டான்.

இருவரின் இதழ்களும் இணைந்து பிணைந்து இன்ப வெள்ளத்தில் முழ்கினர். அந்த வெள்ளத்திலேயே இருவரின் உடல்களும் காம வெப்பத்தில் தக தக என்று எரியவும் செய்தன. அவனது உஷ்ணமான மூச்சு தனது கன்னத்தில் வீச நந்தினி மெழுகுபோல் உருகுவதை உணர்ந்தாள். இதற்குள் கதிரவன் தனது கடமையை முடித்துக் கொண்டு கடல் அன்னையின் மடியில் உறங்குவதற்காக இறங்கி அடுத்த நாள் வரும் வரை இளைப்பாறுவதற்காக சென்று விட்டதால், பகல் வெளிச்சம் அறவே நீங்கி இருள் அங்கு பரவத் தொடங்கியது. முழு நிலவுக்கு இன்னும் இரண்டே நாட்கள் இருக்க அந்த வெண்ணிலா வானில் பவனி வர இதமான வெளிச்சம் வர அங்கு அரங்கேறிக்கொண்டிருந்த காதல் நாடகத்துக்கு அது உதவியாகவே இருந்தது.

இளையபல்லவன் ஓரளவுக்கு அவளது மாதுளை இதழ்களைச் சுவைத்து விட்டு, "இன்னும் ஆயிரம் கனிகளின் சுவைகள் இருக்கும் அந்த தங்கச் சிலையின் பளிங்கு மேனி முழுவதையும் கண்குளிரக் கண்டு மற்ற அங்கங்களையும் ரசிக்க வேண்டுமல்லவா, சுவைக்க வேண்டுமல்லவா" என்று மனதிற்குள் நினைத்தவாறே, தனது கவனத்தை திசை திருப்பினான். அவளது மாங்கனிகள் இவ்வளவு நேர நெருக்கத்தில் இன்னும் விம்மி விம்மி மேலும் கீழும் அசைவதை ரசித்துப் பார்த்தான். நந்தினி வெட்கம் தாங்க முடியாமல் "போதும் நீங்கள் பார்த்தது!" என்று சிணுங்கினாள்.

பல்லவன் தனது ஒரு கரத்தால் அவளது கொடி இடையைச் சுற்றி வளைத்தவாறே, அவளது கழுத்திற்குள் தனது முகத்தைப் புதைத்தான். "தேவி, இன்னும் பார்க்க ஒன்றும் தெரியவில்லையே, உனது அழகுகளை இப்படி மறைத்து வைப்பது அநியாயம் அல்லவா?" என்று நியாயம் கேட்கும் பாணியில் முணு முணுத்தவாறே அவளது சங்குக் கழுத்து முழுவதும் தனது உதடுகளால் உரச உரச அங்கு பஞ்சும் நெருப்பும் உரசிக் கொண்டால் என்ன நடக்குமோ அது நடக்கத் தொடங்கியது.

அவனது நெருக்கத்திலும் அணைப்பிலும் முத்ததிலும் பெரும் உணர்ச்சி வசப் பட்டிருந்த நந்தினி தேவி, அவனது கை விரல்கள் தனது இடையைச் சுற்றி வளைப்பது மட்டுமில்லாமல் அங்கு மெல்ல மெல்ல உலவத் தொடங்குவதை உணர்ந்து பெரும் இன்பச் சங்கடத்திற்குள்ளானாள். பல்லவன் காம வெட்பத்தைத் தணிப்பதற்காக அவளது குற்றால அருவி போன்ற கார் குழலில் தனது முகத்தை நுழைத்து அவளது கழுத்தின் பின் புறத்தை பதம் பார்த்தவாறே, அவனது கையை இடையின் பல பாகங்களுக்கு சுதந்திரமாக பரவ விட்டான்.

நந்தினி தேவி இதுவரை அறிந்திராத புதுப் புது உணர்வுகளை அனுபவித்ததில் லயித்து மயங்கிக் கொண்டிருந்தாள். பல்லவனது பல் அழுத்தம் அவளது கழுத்தில் மெதுவாக கடித்து சுவைத்துக் கொண்டிருந்தது. அவனது கரம் இடுப்பில் அபாயகரமான வளைவுகளில் சஞ்சரித்து அவளை இன்ப மலையின் உச்சத்திற்கு மெல்ல மெல்ல உயர்த்திக் கொண்டிருந்தது. அவன் முகம் கழுத்தில் அழுத்தி முத்தமிட்டு, அவள் தோள்களில் இருந்த பட்டுச் சீலையை நழுவ வைத்தன. இப்போது அவளது பட்டு மார்க் கச்சை அணிந்து மறைத்திருந்த இரு நிலவுகள் பெரும் பொலிவுடன் திளங்க, மேலே வானில் இருந்த வெண்ணிலா இதையெல்லாம் பார்க்க வெட்கப்பட்டொ என்னவோ, மேகத்தின் பின்னால் மறைந்தது.

பல்லவனது இதழ்கள் அவளது செவிக்குள் கிசு கிசு என்று அவளின் அழகைப் பற்றி "மானே! மயிலே! ..." என்றெல்லாம் வர்ணித்துக் கொண்டே தனது கரத்தின் வருடலை அவளை வீணையாக்கி மீட்டிக் கொண்டு தொடர்ந்தான். அந்த பளிங்கு மேனியாய் மீன்னிய வீணை தனது குயில் நாதத்தினால் முனகல் மூலம் தனது மயக்கத்தை அறிவித்துக் கொண்டிருந்தாள் அந்த பாண்டி நாட்டுப் பைங்கிளி! கொடியிடையைச்சுற்றி சுற்றி வந்த பல்லவனது கரம் அவளது மத்தியப் பிரதேசத்தில் பொய்கையாய் மலர்ந்திருந்த நாபியின் மீது விரல்களை வருட, நந்தினி மீண்டும் மெய் சிலிர்த்தாள். அவனது கைவிரல் அவளது தாமரை மலர் போல் பூத்திருந்த நாபியைச்சுற்றி சுற்றி வருடி அதன் ழத்தை மெல்ல மெல்ல பதம் பார்க்கத் தொடங்கியவுடன், நந்தினியின் கயல்விழிகள் சொக்கி மயங்கின.

உச்சி முதல் கழுத்து வரை ஒத்தடம் கொடுத்து ஓய்ந்திருந்த அவனது கொதிக்கும் உதடுகள் அவளது தோள்மீது சாய்ந்தன. சிறிது நேரம் கழித்து பல்லவன் முகத்தை உயர்த்தி அவளது விழிகளுடன் மீண்டும் தனது கண்களைக் கலக்க விட்டு அவளது நாபியில் அவனது விரல்கள் விளையாட்டைத் தொடரவே, அவளது ஆழமான பெருமூச்சில் அவளது செழுமை மிக்க முன்னழகுகளின் மெல்லிய அதிர்வுகள் அவனை பைத்தியம் ஆக்கியது. திடீரென்று அவனது கரம் ஒன்று அவளது மிருதுவான மார்பகத்தின் மீது தவழ்ந்ததும் அவள் மனம் பதைக்க கண்மூடினாள். நந்தினியின் பூங்கரங்கள் அவனது கரத்தைப் பற்றி எதிர்ப்பு இல்லாத தடைசெய்ய முயன்றன.

இளய பல்லவனது வலிமை மிக்க கரங்களோ அதனை சற்றும் சட்டை செய்யாது, முதல் முதலாக ஒரு ஆண்மகனின் தீண்டலால் திண்டாடிக் கொண்டிருந்த அந்த மங்கையின் கொங்கைகளின் மீது தமது உல்லாசப் பயணத்தைத் தொடர பஞ்சு போன்ற நெஞ்சங்கள் அந்த இன்பத் தாக்குதலால் விம்மிப் புடைத்தன. அவனது ஒவ்வொரு வருடலும் அவளை எங்கெங்கோ புதிய உலகுக்கு கூட்டிக் கொண்டு போவது போல் இருந்தது. அந்த வருடல் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அழுத்தம் கூட்டி நந்தினியின் மாங்காய் போன்று திரண்டிருந்த செழிப்புகள் அவனது கைகளுக்குள் சிக்கி அமுக்கப் பட்டு இன்னும் கனிந்தன.

இவ்வளவு நேரம் மேகத்தின் பின்னால் மறைந்து ஒளித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த நிலவு "இங்கு என்னதான் நடக்கிறது என்று பார்த்துவிடுவோமே!" என்று மெல்ல வெளியே வர, அங்கு முழுவதும் ஒளி பரவ, அந்தத் தங்கப் பதுமையின் மேனி முழுவதும் ஜொலித்தது. அதைக் கண்டு பரவசத்துடன் இளையபல்லவன் அவளது முகத்தை ஏந்தி, "தேவி, முகில் மறைத்திருந்த அந்த வெண்ணிலவே தன்னை முற்றிலும் திறந்து அழகைக் காட்டுகின்றது. இங்கு துகிலால் மறைத்திருக்கும் உனது அழகு நிலவுகளை நான் பார்க்க இயலவில்லையே?" என்று காம விரசத்துடன் விளம்ப, நந்தினி நாணம் தாங்கவொட்டாமல் அவன் மார்பினில் தனது முகத்தைப் புதைத்தாள்.

இந்த மௌன மொழி இருக்கிறதே, அதன் சக்தியே தனி! அவன் கேள்விக்கு அந்த மௌனத்தையே சம்மதமாக எடுத்துக் கொண்டு, இளைய பல்லவன் தனது உதடுகளை அவளது செவியில் மீண்டும் உரசியவாறே தனது காமப் பயணத்தின் அடுத்த அடியெடுத்து வைக்க முற்பட்டான். அவனது கரங்கள் அவளது முதுகில் தவழ்ந்து விரல்கள் அங்கு புதுப் புது ராகங்களை மீட்டத் தொடங்கின. நந்தினியின் மென்கரங்கள் அவளையும் அறியாமல் அவனது தோள்களைச் சுற்றி மாலையாக்கி இறுக்கி அணைக்க, பல்லவனது கை விரல்கள் அவளது மார்புக் கச்சையின் முடிச்சை இலக்காக்கி அடைந்து அங்கு சஞ்சரிக்கத் தொடங்கியது.

நந்தினிக்கு அப்போதுதான் இந்தக் கள்வன் அதை அவிழ்க்க முற்படுகிறான் என்ற உணர்வு புலனானது. ஆனால் இன்பத் திக்கு முக்காடலில் திளைத்துக் கொண்டிருந்த இளவரசிக்கு அந்த செயலிழந்த நிலையில் அந்த இன்பத்துக்குத் தடையாய் இருந்த உடையைக் களையும் காளைக்கு தடை சொல்வதா? அவன் கேள்விக்கு சரி என்ற விடை சொல்வதா என்று சொல்லவொண்ணாத் தவிப்பில் வெந்து கொண்டிருந்தாள். அவளது கைகள் அவனை இன்னும் கெட்டியாக அணைக்க அவளது பஞ்சு நெஞ்சங்கள் அவனது அகன்ற மார்பில் பரந்து அமுங்கி அவனை இன்னும் தனது சுய நினைவை இழக்கச் செய்து கொண்டிருந்தன.

ஆனால் பல்லவன் தனது குரு நாதரின் குரல் தனது செவியில் ஒலிப்பதை உணர்ந்தான் "பல்லவா! பலரும் காம சுகத்தைத் தவறாகப் புரிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒரு துவாரத்தில் இரண்டு உரசலில் வெள்ளத்தைப் பாய்ச்சுவது அல்ல நமது இலக்கு. அதை நோக்கிச் செல்வதில் எவ்வளவு நேரம் செலவிடுகிறோமோ அதுதான் இந்தப் பயணத்தின் வெற்றி. ஒரு மலையின் உச்சியை அடைந்து விட்டு அடுத்த கணமே கீழே வந்து விடுவது விவேகமாகாது. மெல்ல மெல்ல மேலே செல்வதும் அந்த உச்சியின் அருகே சென்று அதன் அண்மையில் எவ்வளவு நேரம் இருக்கிறோமோ, அந்த தவ நிலைதான் ஒருவனின் காம சக்தியின் அடையாளம். வேகம் விவேகமல்ல" என்று துல்லியமாக அவனுக்கு விளக்கியிருந்தார்.

அதனால் தனது ஆசை வெள்ளத்தின் மன நிலைக்கு ஒரு அணை போட்டவாறே, அவளது அணைப்பில் குளிர் காய்ந்தவாறே, அவளது சீனத்துப் பட்டால் செய்யப் பட்டிருந்த அந்த மார்புக் கச்சையின் முடிச்சை சற்றும் அவசரமில்லாமல் நிதானமாக அவிழ்த்தான். வழ வழவென்றிருந்த அந்த மென்மையான கச்சை, அதைவிட மென்மையான அழகுகளை மூடி மறைக்கும் தனது கடமையை இவ்வளவு நேரம் செவ்வனே செய்து முடித்த திருப்தியில் அந்த அழகுகளின் வளைவுகள் வழியாக மெல்ல மெல்ல இழைந்து சரிந்து கீழே சென்று தரையில் விழுந்தது.

நந்தினி அவள் மயக்கத்தில் இருந்து விடுபட முயன்றாள். திடீர் என்று தான் இடையின் மேல்புறம் பிறந்த மேனி க்கப் பட்டிருக்கிறோம்; அந்த நிலையில் ஒரு ஆண்மகன் முன்பு இருக்கிறோம் என்ற உணர்வால் தாக்கப்பட, திடுக்கிட்டு அவனை அணைப்பதை விட்டு விலக, அவனது கழுகுப் பார்வை தனது அழகைத் துளைப்பதைக் கண்டு, அளவில்லா வெட்கத்தில் முகம் சிவக்க தன் கண்களை இறுக்க மூடியவாறு, தனது பூங்கரங்களால் சற்று முன்பே பட்டுகச்சையின் இறுக்கத்தில் இருந்து விடுதலை பெற்று துள்ளிக் கொண்டிருந்த இன்பக் கலசங்களை மறைக்க முயன்றாள்.

என்னதான் இருந்தாலும் அத்தனை திண்மையாக படைத்திருந்த பிரம்மனின் படைப்புகளை அவ்வளவு எளிதாக மறைக்க முடியுமா என்ன? அவள் கரங்களையும் மீறி திமிறலுடன் பிதுங்கிக் கொண்டிருந்த தேன் குடங்களையும் அதைவிட நாணத்தில் முழ்கி தன்னை ஆசையில் மூழ்க வைத்துக் கொண்டிருந்த அந்த வனப்பு மிகுந்த தேவதையின் அழகைச் சில கணங்கள் கண் கொட்டாமல் பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தான் இளையபல்லவன். அவனது ஆண்மை விழித்து எழுந்து நேரம் அதிகமே யிருந்தாலும் இப்போது அதன் வீரியம் இன்னும் அதிகமாக அவனது டைக்குள் கூடாரமிட்டு தனது வலைக் கூற எக்காளமிட்டுக் கொண்டிருந்தது. மெல்ல எழுந்து உட்கார்ந்து கொண்டிருந்த அவளது முன்பில் மண்டியிட்டு இருந்தான்.

சில கணங்களாக ஒலியும் இல்லை செயலும் இல்லையே என்று துணுக்குக்குற்ற நந்தினி தன் இதழ்கள் நடுங்க, பட படக்கும் பட்டாம் பூச்சி விழிகளை மெல்லத் திறக்க தன் முன்பு மண்டியிட்டு வீற்றிருந்த அழகனின் காமப் பார்வை தன்னைத் துளைப்பதைக் கண்டு "போதும் நீங்கள் பார்த்தது...!" என்று தன் மார்பை மறைத்திருந்த கைகள் தன்னையும் அறியாமல் முகத்தை மூட, இரு பௌர்ணமி நிலவுகள் அவைகளின் ஒளிக் கதிர்களால் தாக்கப்பட்டு திக்கு முக்காடிப் போனான் பல்லவ இளவல். அப்போது தான் நந்தினிக்குத் தான் தனது பருவ அழகை மறைக்காமல் முகத்தை மறைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்ற தனது பின்புத்தி புலப்பட்டது. ஆனாலும் அவன் என்னதான் செய்கிறான் என்று பார்க்கலாம் என்று தனது முகத்தை மறைத்துக் கொண்டிருந்த கைவிரல்களுக்கு நடுவிலூடே தனது கயல்விழிக் கடைக் கண்களைத் திறந்து நோக்கினாள்.

பல்லவ ராஜகுமாரனின் தத்தளிப்பைக் கண்ட அவளுக்கு சற்றே வேடிக்கையாகவும் கொஞ்சம் பெருமிதமாகவும் இருந்தது. எத்தனையோ போர்முனைகளைக் கண்ட வீரன் தனது முன்பு மண்டியிட்டு தனது மார்முனையின் அழகுகளைக் கண்டு செயலிழந்து இருப்பதைக் கண்ட அவள், பள்ளியறையின் ஆட்சி தன் கையில்தான் இருக்கும் என்ற உணர்வில் சற்று பெருமையும் கொண்டாள். சிறிது நேரம் பரவசத்துடன் அவளது கொள்ளை கொள்ளும் அழகை பார்வையால் பருகிய பல்லவன், "இன்னும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தால் என்னாவது?" என்ற கேள்வியுடன் இன்னும் சற்று முன்னேறி அவள் அருகே வந்து அமர்ந்தான். அவன் அமரும் போதுதான் விரல்களின் நடுவே தனது கூரிய விழிகளைச் செலுத்தி அவனது செயல்களைக் கண்காணித்துக் கொண்டிருந்த பாண்டிய இளவரசி அவனின் மடியின் நடுவே இருந்த எழுச்சியைக் கண்டு மனம் பட படத்தாள்.

பல்லவனோ இன்னும் சற்று முன்னேறி தனது இரு கரங்களில் அவளது பருத்த முலைகளை ஏந்த முற்பட்டான். சற்று முன்வரை கச்சை வழியாகத் தீண்டப்பட்டிருந்த அந்த மாங்கனிகள் இப்போது அந்த ஆண்மகனின் கைகளின் நேரிட்ட ஸ்பரிசம் பட்டவுடன் சிலிர்த்தன. அவன் அவளது முலைகளைத் தீண்டத் தீண்ட மேனியெங்கும் இன்ப அலைகள் பரவியது. அவன் கைகளைக் குவித்து அவளது பருவச் செழிப்புகளைக் கைகளுக்குள் அடக்க முற்பட்டாலும் சற்றும் அடங்காமல் அவைகள் திமிறலுடன் விம்மிப் புடைத்து நிற்பதைப் பார்த்த இளையபல்லவனுக்கு தான் தன்னையே இழந்துவிடுவோமோ என்ற சந்தேகம் எழாமல் இல்லை. அவனது குறியோ அவளை நோக்கி குறி வைத்தவாறே விறைத்து அவனது உடைக்குள் இருந்து கொண்டே அட்டகாசம் செய்துகொண்டிருந்தது.

நந்தினி தேவி தன்னையும் அறியாமல் இன்பத்தை பிழிந்து தந்து கொண்டிருந்த இளைய பல்லவனின் மார்பில் சாய்ந்தாள். இருவரும் சேர்ந்து அந்த நந்தவனத்தின் புல் தரையை மெத்தையாக்கி சாய்ந்து இறுகித் தழுவிக் கொண்டனர். பல்லவன் மிண்டும் அவளது அதரங்களைச் சுவைத்தவாறே ஒரு கையால் அவளது மாங்கனி ஒன்றைப் பிழிந்து பிசைந்து கொண்டிருந்தான். மயங்கும் விழிகளுடன் அவள் இன்ப முனகலைப் பிதற்ற முடிந்ததே தவிர வேறென்றும் செய்ய முடியாமல் நந்தினி தனது பூங்கொடி மேனியை வளைத்தும் நெளிந்து அவனது இதமான தாக்குதல்களுக்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் தவித்தாள்.

அந்த பொன்னெழில் மங்கையின் கொங்கைகளை அவன் அங்கு தங்கு தடையின்றி பங்கு பெற்று இங்கிதத்துடன் கசக்கிக்கொண்டிருந்த பல்லவனுக்கு அந்த நுங்கு போன்ற சுவையைச் சுவைக்கலாம் என்ற நினைப்புடன் மெதுவாகப் பார்வையை கீழே செலுத்தினான். அங்கு புடைத்து விம்மிக் கொண்டிருந்த அந்த முலையையும் விறைத்து நின்ற அதன் காம்புகளையும் கண்டு அவனது இதயம் இன்னும் படபடத்தது. நந்தினியோ அவன் முகம் தன்னை விட்டு கீழே போவதைக் கண்டு கேள்விக் குறியுடன் திகைத்தாள். அவனது சூடு மூச்சு தனது கழுத்து வழியாக மார்பை இலக்காக்கி போவதை உணர்ந்த அவள் பூங்கரங்கள் அவன் கழுத்தை வளைத்து சுற்றி மாலையாய் வளைந்தன.

பல்லவனது முகம் இன்னும் தவழ்ந்து கீழே சென்று அவளது மலை போன்ற முலை மீது ஏறி அதன் சிகரத்தை அடையும் முன்பு அந்த வளைவுகளில் தனது பயணத்தை வெகு நிதானமாகத் தொடர, அந்த முல்லைக் கொடியாள் தனது பஞ்சு நெஞ்சத்தை அவனுக்கு ஏதுவாக்கி அசைத்து அவன் தனது முலைக் காம்புகளை அடைய மாட்டானா? என்ற இன்பத் தவிப்பை மறைமுகமாக வெளிப்படுத்த விழைந்தாள். அந்தக் கள்வனோ அதை அறிந்தாலும் கண்டு கொள்ளாமல், அந்த கருத்த வட்டத்தையும் அதன் மீது திராட்சைப் பழம் போன்று மொட்டாகி இருந்த முலைக் காம்பையும் தவிர்த்து அந்த கோளத்தில் இதர பாகத்தில் எல்லாம் தனது அதரங்களை வருடி அவளை இம்சைப் படுத்துவதில் அலாதி இன்பம் கண்டு கொண்டிருந்தான்.

நந்தினி தனது கீழுதட்டை தனது பற்களால் கடித்தவாறே குயில் நாத முனகலுடன் அவன் தலை முடியின் பின் பாகத்தைத் தனது மெல்லிய விரல்களான் கெட்டியாகப் பிடித்து அவனது கண்ணா மூச்சி விளையாட்டுக்குத் தனது எதிர்ப்பைத் தெரிவிக்க பல்லவன் இனியும் இதைத் தொடருவது சரியில்லை, மேலும் தனக்கும் அந்த சுவையை சீக்கிரமே அறிய வேண்டும் என்ற ஆவலில் அவளது பருவ எழுச்சி ஒன்றின் விளிம்பை அடைத்தான். அவனது உதடுகள் நந்தினியின் மார்பின் நுனியை உரசியவுடன் அவள் "ஸ்..ஸ்......" என்ற உல்லாச ஒலியுடன் தனது நாணத்தைத் துறந்து தனது வரவேற்பை வெளிப்படுத்த, ஏற்கனவே விறைத்திருந்த முலைக் காம்புகள் இன்னும் கெட்டியாக அவன் தனது இதழ்களைத் திறந்து அவளது மார்பகம் ஒன்றின் உச்ச பாகத்தைச் சிறைப்படுத்தி எச்சில் பண்ணி ருசி பார்த்தான்.




அவனது குவிந்த இடது கைக்குள் இருந்த அந்த பஞ்சு நெஞ்சம் அவள் மேல் மூச்சு கீழ் மூச்சு வாங்க இன்னும் விம்மியது. அதன் காம்பு அவனது வாய்க்குள் இன்னும் கடினமாகியது. அந்த பூங்காவின் புல் தரையை பாய் ஆக்கியவர்கள், அவள் தாய் ஆனாள் அவன் சேய் ஆனான். அந்தக் காயின் இனிய சுவையை ரசிந்து வாயில் வைத்து கனிய வைத்தவாறே அவளது காதல் நோய்க்கு மருந்து கொடுக்க முயன்ற பல்லவனது வலது கரம் அவளது கொடியிடையின் வளைவுகளின் மீண்டும் சுதந்திரமாக சஞ்சரிக்கத் தொடங்கியது. நந்தினி இப்போது அவனது தித்திக்கும் சுவைப்பில் அவளது காம தாகம் அதிகமானதால் அவள் நாணம் ஏறக்குறைய முற்றிலும் விடுபட்டு தனது மயங்கி செருகியிருந்த கண்களைத் திறந்து அந்த காதல் நாடகத்தில் தனது பாகத்தை சற்று அதிகமாக்க விழைந்தாள்.

குனிந்து பார்த்த அவள் தனது வலது மாங்கனியை தன் மனம் கவர்ந்த கள்வன் அவனது இடது கையால் கசக்கியவாறே, வாயில் வைத்து சப்பி சப்பிக் குடிப்பதை கனிவுடனும் தாய்மை உணர்வுடனும் சிறிது நேரம் உன்னிப்புடன் கவனித்தாள். அவனது சப்பலின் ஒவ்வொரு இழுப்பிலும் புதுப்புது இன்ப அலைகள் அவள் உடல் முழுவதும் சிலிர்ப்பினை ஏற்படுத்தியதை நன்றாக ரசித்தாலும், அவன் "ஏன் ஒரு பருவக் கலசத்தை மட்டும் இவ்வளவு நேரம் சுவைக்கிறான்? இந்த பாரபட்சம் ஏன்?" என்ற கேள்விக்குறி அவளது மனதில் எழ, நந்தினி தேவிக்கு பெரும் சினம் உண்டானது. இதற்குப் பரிகாரம் தேட ஒரே வழிதான் என்று அவள் பலமாக அவனது தலையைத் தனது பூங்கரங்களால் கெட்டியாகப் பிடித்து தன் இடது முலையை நோக்கி வழிகாட்ட, £கரும்பு தின்னக் கூலியா வேண்டும்?£ என்ற பாணியில் காமக்கலையில் வல்லவனான பல்லவன் தனது பல்லை வைத்து அவளது இடது மார்பின் எழுச்சியில் பதித்து அந்த முலைக் காம்பை மிருதுவாகக் கடித்தான்.

இன்பத்தின் உச்சத்திற்குச் செல்லும் அடுத்த படியில் காலெடுத்து வைத்த நந்தினி அவனதி தலை முடியையும் பிடரியையும் தனது பட்டு விரல்களால் கோதியவாறே "ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்! ...... மெல்ல!!........மெல்ல?? .... வலிக்கிறது!!....." என்று குழைந்தாலும் அவளது கரங்கள் இன்னும் அவனது தலையைத் தனது முலையில் அழுத்திப் பிடித்து "இன்னும் நன்றாகக் கடியுங்கள்" என்று மறைமுகமாகக் கூற விழைந்தன. இப்போது அவனது வலிமை மிக்க உடல் அவள் மேனி மீது நன்றாக சாய்ந்திருந்தது. பல்லவனது கால் ஒன்று அவளது பாதங்களை ஒவ்வொன்றாகத் தீண்ட முயலும் போது, நந்தினி ஏதோ ஒன்று கடினமாக தனது பட்டு உடையால் மறைக்கப் பட்டிருந்த தொடையின் மீதும் இடையின் மீதும் உரசுவதை உணர்ந்தாள். துணுக்குற்ற அவள் அது என்னவாக இருக்கும் என்ற கேள்விக்கு விடை காண முனைந்து கடைக் கண் வீச்சை செலுத்தியும் விடை காணாததால், ஜாடை மாடையாகத் தன் கால்களைச் சொறியும் சாக்கில் விடையை அறியும் நோக்கில் தன் பூங்கரம் ஒன்றை மெதுவாகக் கீழே அனுப்பினாள்.

இளையபல்லவன் தனது முகத்தை எழுப்பி அவளது பருவ அழகுகளை இன்னும் சற்று ரசித்தவாறு இருந்தபோது அவளது மலர்க்கரம் கீழே ஊர்ந்து சென்று திடீரென்று தனது ஆண்மையின் விறைப்பைத் தீண்டுவதை உணர்ந்தபோது, ஆசைத் தீயில் ஏற்கனவே வெந்து கொண்டிருந்த அவன் முகத்தில் சொல்ல முடியாத அளவுக்கு இன்ப உணர்ச்சிப் பிழம்புகள் தோன்றின. நந்தினிதேவியோ திகைப்பின் உச்சக் கட்டத்தை அடைந்து கொண்டிருந்தாள். ஏதோ கடினமான ஒன்று தனது இடையின் கீழே உரசுவதை அறிந்த அவள் அது என்ன என்பதற்காக அங்கு தன் கரத்தைச் செலுத்த அது அவன் மடியின் நடுவில் துடிப்புடன் தடிபோல் நின்று கொண்டிருந்த அவனது ஆண்மையின் சின்னம்தான் அவனது உடைக்குள் இருந்து கும்மாளம் போட்டுக் கொண்டிருந்தது; அதன் மீது அவள் பட்டுக் கரம் பட்டு விறைப்பு அதிகமாக பல்லவன் தனது கட்டுப் பாட்டை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இழந்து கொண்டிருந்தான்.

ஏற்கனவே ஒன்றிரண்டுமுறை தனது கடைக் கண்களால் அந்த எழுச்சியின் கூடாரத்தைக் கண்டு துணுக்குற்றிருந்த அந்த சிட்டுக் குருவி, தனது கையில் பட்டு அந்த வட்டாரத்தில் ஏற்பட்ட அசைவுகளைக் கண்டு அதிர்ச்சி அடைந்த அவள் கண்கள் படபடக்க அவசர அவசரமாகத் தன் கையை விலக்க முற்பட்டாள். ஆனாலும் அவளது கூரிய விழிகள் தான் தொட்டபோது இளவரசன் முகத்திலும் செயலிலும் உண்டாக்கிய தாக்கத்தைக் கவனிக்கத் தவறவில்லை. அதற்குள் பல்லவன் சுதாரித்துக் கொண்டு நீக்க முயன்ற கொடியியையாளின் கரத்தைத் தனது கையில் ஏந்தி மீண்டும் தன் மடிக்குள் துடித்துக்கொண்டிருந்த தடி மீது வைத்து அவள் செவியில் மெல்லக் கடித்தவாறு கிசு கிசுத்தான் "அச்சப் படாதே தேவி!.... இது பாண்டிய நாட்டுக்கும் பல்லவ நாட்டுக்கும் நடுவே ஏற்படப்போகும் நெருக்கமான உறவின் பாலம்".

முதலில் தற்செயலாகத் தொட்டபோதே ஏற்பட்ட அதிர்ச்சியில் இருந்து இன்னும் மீளாத நந்தினிதேவி, இப்போது இன்னும் படபடத்தாள். அவளை மெதுவாக இருக்கும் நிலைக்குக் கொண்டு வந்த பல்லவன் தன் அவளது மடியில் சாய்ந்தான். அந்த நிலையில் இருந்து மேலே பார்த்தபோது அவளது பருவச் செழிப்புகளின் அழகு அவனை நிலை குலைய வைத்தது. உடைக்குள் அவனது குறி வெறி பிடித்தவாறு துடித்தது, நந்தினியின் நடுங்கும் விரல்கள் அந்தத் துடிப்பை உணரவே செய்தன. இப்போது உட்கார்ந்த நிலையில் தனது மடியில் குழந்தைபோல் சாய்ந்து படுத்திருந்த அந்தக் கள்வனின் முகத்தை தனது இடது கையால் வருடியவாறு அவன் கையில் சிறைப்பட்டு அவனது எழுச்சியை அழுத்திக் கொண்டிருந்த வலது கரத்தின் உள்ளங்கையில் ஏற்படுத்திக் கொண்டிருந்த துடிப்பைக் காண மெல்ல ஓரக் கண்களைச் செலுத்தினாள். பல்லவன் அவளது கையை அவன் மடி மீது வைத்து மேலும் கீழும் சிறிது வருட வைக்க அந்தத் துடிப்பும் விறைப்பும் இன்னும் அதிகமாயின.

அங்கு அவள் கண்ட காட்சி அவளுக்கு மூச்சே நின்று விடும் போல இருந்தது. அந்த விஷமக்காரன், அவளது பூங்கரத்தை அங்கு தவழ விட்டு விட்டு, தனது இடையில் இருந்த உடையைச் சற்றே தளர்த்தி விலக்கி, தொடைகளின் இருந்து முற்றிலும் விலக்கினான். கச்சைபோன்ற உள் துணியில் கட்டி வைத்திருந்த முடிச்சையும் அவிழ்த்து விட, அவனது ஆண்மை கம்பீரமாக எழுந்த நிலையில் அரண்மனைக் காவலன்போல் விறைப்புடன் நின்றது. அவள் தனது பார்வையை விலக்க முயன்றாலும் பாழாய்போன அவளது கயல்விழிகள் அங்கேயே குத்திட்டு நின்றதைத் தவிர்க்க இயலவில்லை. அவளது பூங்கரத்தின் விரல்கள் பல்லவ லிங்கத்தைச் சுற்றி வளைத்து பிடிக்க வைத்து, அவளது உள்ளங்கையின் அந்த இளம் சூட்டின் சுகத்தின் இளவரசன் மயங்கினான்.

திடீர் என்று காம நாடகத்தின் ஆட்சியில் செங்கோல் தனது பட்டுக் கையில் திணிக்கப் பட்டவுடன் இளவரசி தனக்கு அளிக்கப்பட்ட இந்த புதிய கடமையைச் செவ்வனே செய்து நன்றாக ஆட்சி புரிந்து ஆதிக்கம் செலுத்தவேண்டும் என்று கடமை உணர்வு அவள் மனதில் ஆட்கொண்டு விட, இப்போது நந்தினி அச்சத்தில் இருந்து ஓரளவு விடுபட்டிருந்ததால், அவளது மைவிழிகள் அவனது ஆண்மையை மொய்த்துப் பார்த்து தனது மையல் மிகுந்த நோட்டத்தைப் பரவ விட்டாள். மதுரை நகரின் மீன்கொடி பறக்கும் கொடிக்கம்பு போன்று நீண்டு உயர்ந்து நின்ற அவனது எழுச்சி அவளது கைப்பிடிக்குள் ஒழுங்காக இருக்காமல் துடித்து வம்பு பண்ணிக் கொண்டிருந்தைக் கண்ட அவள் திகைப்பு இன்னும் அதிகமானது.

பல்லவனது ஆசைத் தாகத்தில் அவனது ஆண்மை தனது தண்டைப் பிடித்திருந்த, அவளது இள்ம் சூடான உள்ளங்கரங்களுக்கு வண்டு ரீங்காரம் இடுவதுபோல் வெளியில் கேட்காத ஓசை எழுப்பி அவளது உடலுக்கும் உள்ளத்துக்கும் காதல் செய்திகளை அனுப்பியது. அவனது கரம் ஒன்று அவளது மணிக்கட்டை மெல்லப் பற்றி மேலும் கீழும் மென்மையான அசைய வைத்ததும், நந்தினி வியப்புடன் அதன் முன்னந் தோல் அழகாக உரிந்து கீழே செல்வதைக் கண்டாள். செங்கோலின் மகுடம் செக்கச் செவேல் என்று பள பளப்புடன் வெளிப்பட்டது. அவளது அல்லிக் கரத்தின் அன்பு அரவணைப்பில் இளவரசன் மயங்கியதையும் இன்பத்தோடு புலம்பியதையும் உணர்ந்த நந்தினி அவளது செய்கை நன்றாகத்தான் இருக்கிறது போலும் என்று நினைத்துக் கொண்டே தனது ஆட்சியைத் தொடர்ந்தாள்.

பல்லவனோ, உன்மத்தம் பிடித்தவன் போன்று நெளிந்தவாறே, "தேவி, இது நாம் மூழ்கப் போகும் இன்பக் கடலில் செலுத்தப் படப் போகும் நங்கூரம், காவிரி ஆற்றில் ஓடுவது போன்று நமது வாழ்வின் இன்ப ஊற்றில் ஓடப் போகும் படகு . . . .; நூலிழை போன்ற இடை கொண்ட உன்னைப்புத்தம் புதிய நூல் ஆக்கி காமக் கவிதை எழுதப்போகும் எழுதுகோல்.... பூவைப் போன்ற பூவையாகிய உனது மதனப் பூவைத் துளைத்துச் செல்லப் போகும் வாள்" என்று தன் செவிகளில் முணு முணுத்தவாறே புலம்பியதைக் கேட்ட இளவரசி இப்போது அச்சத்தை முற்றிலும் துறந்தவளாய் மெல்லிய சலங்கை ஒலி எழுப்பி நகைத்தாள். அவளது கரத்தினுள்ளில் இதமான அசைவில் அந்த சூடான செங்கோல், இன்னும் திண்மை அடைவதையும் இளவரசனின் உடல் முழுவதும் இறுகுவதையும் உணர்ந்தாள். பல்லவன் தனது ஆண்மை வெடித்து விடும் தருவாயில், அவளது கரத்தைப் பிடித்து நிறுத்த, அது விம்மி விம்மி தணிந்தது.

சற்று கழிந்து அவன் அவளை மீண்டும் ஆட்டச் சைகை செய்ய, செங்கோல் ஆட்சி இன்னும் தொடர்ந்தது. இன்பத்தில் விளிம்பில் கொண்டு சென்று அங்கேயே வாசம் செய்ய வைக்கும் கலையை அவளுக்கு துல்லியமாகக் கற்றுத் தர, பள்ளியறை மாணவியான நந்தினி, வெகு சீக்கிரமே, அந்த அசைவுகளின் நளினத்தையும் நிதானமாக ஆட்டி எப்போது நிறுத்த வேண்டும், எப்போது வேகத்தை அதிகரிக்க வேண்டும் என்று துல்லியமாகப் புரிந்து கொண்டு, தனது ஆட்சியில் பல்லவன் தித்திக்கும் இன்ப மழையில் நனைய வைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்ற பெருமிதத்தில் மிதந்தாள்.

ஏற்கனவே அவனைச் சேய் க்கி தனது முலையை அவனது வாயில் சுவைக்கக் கொடுத்திருந்த அவளைப் பெண்ணுக்கே உரிய தாய்மை உணர்வு மேற்கொண்டது. தன் கையில் இருந்து துடித்துக் கொண்டிருந்த அவனது ஆண்மையைத் தாலாட்டுவது போல் மென்மையாக ஆட்ட, அந்தச் செங்கோலின் மகுடத்தில் இருந்த நெற்றிக் கண்ணில் இருந்து ஒரு சொட்டுக் கண்ணீர் மெதுவாக ஊறி வந்தது. "இந்தக் குழந்தை ஏன் அழுகிறது??" என்று குயில் நாதம் கேள்வி எழுப்பியதைக் கேட்ட பல்லவன் புன்னகையுடன், "அது உனது மடிக்குள் போட்டு தாலாட்டினால் அவனது துடிப்பு அடங்கும்" என்று கூறியவாறே நகைத்தான். ஆனால் இருவரும் அந்த நிலை பௌர்ணமி இரவு அன்று தான் நடக்கும் என்று அறிந்திருந்ததால், அதுவரை முன்னுரையிலேயே இன்பத்தில் திளைக்க விழைந்தனர்.

பாண்டி நாட்டு இளவரசியின் மெத்தென்ற மடியினின் தலை வைத்து படுத்திருந்த இளையபல்லவன் தனது லிங்கத்தைத் தாலாட்டிக் கொண்டிருந்த பட்டுக் கரத்தின் அசைவின் தித்திக்கும் இனிமையில் திளைத்தவாறே, அவளது பருவக்கலசங்களை மெல்ல வருடி அந்த மெல்லிடையையும் செல்லமாகச் சீண்டினான். அவளது இடையில் இருந்த உடையின் விளிம்பில் அவன் விரல்கள் நகர்ந்தவாறே தனது முகத்திற்கு வெகு அருகாமையில் இருந்த அவளது இடையைச் சற்றே ராய்ந்து பார்த்தான். தனது கையில் இருந்த செங்கோல் ஆட்சியில் மும்முரமாக ஈடுபட்டிருந்தாலும், தனது மடியில் இருந்த தனது காதலனின் தலை மெல்லத் திரும்புவதையும் அவனது விரல்களின் நடமாட்டம், தனது இடையில் இருந்த உடையின் முடிச்சைத் தேடி அலை பாய்ந்ததும் அவளுக்குப் புரியவே செய்தது. ஏற்கனவே, இடைக்கு மேல் தன்னைப் பிறந்த மேனி ஆக்கி அந்தப் பளிங்கு மேனியின் அழகை ரசித்ததைக் கண்டிருந்த நந்தினிக்கு, அவன் தன்னை முற்றிலும் துகில் உரிந்து பூரண நிர்வாணக் கோலத்தில் காண விழைகிறான் என்பது அந்தத் தங்கச் சிலையாளுக்குத் தெள்ளத் தெளிவாகப் புரியவே செய்தது.

ஆனாலும் சந்தர்ப்ப சூழ் நிலை, அதற்குச் சாதகமாயில்லை என்பதால், "...ஷ் ..... ஷ்....; பேசாமல் சும்மா இருங்கள்; இதற்கு மேல் இங்கு இப்போது வேண்டாம்......" என்று செல்லமாக அதட்டலுடன் ஆணையிட்டாள். இளைய பல்லவனுக்கும் அதன் காரணம் புரிந்தது; மேலும் அவளது கீழ் ஆடையை அவிழ்ப்பதிலும் மீண்டும் அணிவதிலும் உள்ள சிரமங்கள் அவனது சில நிமிட ஆராய்ச்சியில் தென்படவே, அந்த முயற்சியைக் கை விட்டு "அப்போது இன்று இரவு பூரண தேவி தரிசனம் தருவாய் அல்லவா?" என்று விஷமத்துடன் கிசு கிசுக்க, அல்லிக் கொடியாள் வெட்கத்தில் சிலிர்த்தவாறே கண் மயங்கினாள். அவள் நாணத்தை ரசித்தவாறே மெல்லத் தன் தலையை இன்னும் உயர்த்தி அவள் முகத்தோடு முகம் சேர்த்து அவளது அதரத்தில் மீண்டும் மது அருந்தினான். அவளது பட்டுக் கரத்தின் உள்ளில் துடித்துக் கொண்டிருந்த அவனது தடி அவளது பிடியில் இருந்து சற்றே விலக, பல்லவன் நன்றாக எழுந்து இருந்த நிலையை அடைந்து அவளது மோவாயைப் பிடித்து உயர்த்தி, மீண்டும் அவளது வண்டு விழிகளுடன் தனது கூரிய கண்களைக் கலக்க விட்டான்.

பட படக்கும் விழிகள் பட்டாம் பூச்சி போல இமைகளை ரசித்தவாறே பல்லவன் தனது விரல்களை அவளது பனி இதழ்களின் மீது மிருதுவாக வருடியதும் அவை ரோஜா மலர் போல் விரிந்து மெலிதாக நடுங்கியன. விரிந்த அதரங்களை இன்னும் சற்று வருடி வருடி ஒரு விரலை அவலது திங்கள் முகத்தில் பொலிவுடன் திளங்கிய செவ்வாய் இதழ்களுக்குள் செலுத்த அவளது தேன் நாவு அவனது விரலின் நுனியைச் சுவைத்தது. இதற்குள் பல்லவனும் அவளது ஒரு கரத்தைத் தனது கையில் ஏந்தி அவளது விரல்களைத் தனது வாய்க்குள் வைத்து சுவைத்துச் சப்ப, நந்தினி ஏதோ ஒரு சமிக்ஞை செய்ய முயல்கிறான் என்பதை உணர்ந்தாள். ஒரு கேள்விக் குறியுடன் அவனை நோக்க, இளைய பல்லவன் "தேவி, புல்லாங்குழல் வாசிக்கிறாயா?" என்று நேரடியாகவே புன்னகையுடன் வினா ஒன்றை உதிர்த்தான்.

நெஞ்சம் பதைத்தது நந்தினி தேவிக்கு! சில மணி நேரத்தில் வாழ்வு எவ்வளவு மாறி விட்டது. அன்று காலையில் தான் உப்பரிகையில் இருந்து பார்த்த கணத்திலேயே அவள் மனத்தைப் பறி கொடுத்த அந்த இளம் காளை அந்த நாளின் மாலை நேர்த்துக்குள் தன்னிடம் எவ்வளவு நெருக்கம் அடைந்து விட்டான். தானும் தனது நாணத்தை முற்றிலும் மறந்து, இந்த் நிலையில் இருக்கிறோமே, இதற்கு மேல் வேறென்னவோ வேறு கேட்கிறானே என்ற திகைப்பில் பூவிழிகள் விரிய அவனைப் பார்த்தாள். இளைய பல்லவன், அவளது மௌனத்தைச் சம்மதமாகவே எடுத்துக் கொண்டு அவள் தோள்களைப் பற்றி தனது மடியை நோக்கி அவள் முகத்தை வழிகாட்டினான். இதயம் சம்மட்டி போல் அடிக்க அவள் இவ்வளவு நேரம் தாலாட்டிக் கொண்டிருந்த செங்கோலில் அருகில் அவள் முகம் செல்ல பரவசத்துடன் அதை அண்மையில் கண்ட அந்தப் பைங்கிளிக்கு இப்போது அவன் அதைத்தான் புல்லாங்குழல் என்று மெல்ல மெல்லப் புரிந்தது.

இப்போது நன்றாக அவன் முன்பு மண்டியிட்டு அவள் இதழ்கள் அவனது லிங்கத்தை இலக்காக்கி அதற்கு பூஜை செய்ய வேண்டும் என்ற உணர்வில், அருகாமையில் செல்ல, பல்லவனது ஆண்மை அந்த அதரங்களின் இளம் சூட்டின் எதிர்பார்ப்பில் இன்னும் துள்ளியது. விறைத்து விம்மிக் கொண்டிருந்த வெள்ளரி போன்ற தண்டை ஒரு கையில் ஏந்தியவாறே இளவரசி தனது நாவினால் தனது உதடுகளைச் சற்று நனைத்துக் கொண்டு, தனது செவ்விதழ்களால் அவனது செங்கோலின் மகுடத்தில் ஒரு மிருதுவான முத்தம் கொடுக்க, அதன் திண்மை அவள் உள்ளங்கைக்குள் இன்னும் அதிகமாக அவளது இதழ்களும் அந்தக் கள்வனின் கடினத்தை உணர்ந்தன. அவனது முனகலில் இருந்த தனது செயல் அவனுக்கு அதீதமான இன்பத்தை கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது என்றுணர்ந்த கயல் விழியாள், தனது திங்கள் முகம் திளங்க இதழ்களை விரித்து அவனது ஆண்மையைத் தனது செவ்வாயின் உள்ளே செல்ல அனுமதி கொடுத்தாள்.

இளையபல்லவன் உன்மத்தம் பிடித்தவன் போல் அவளது தலைமுடியை மென்மையாகக் கோதி அவளது செயலை வரவேற்றான். அவனது விரல்கள் அவளது கன்னத்தை வருடி இன்னும் ஊக்கம் கொடுத்தன. பழுக்கக் காய்ச்சிய இரும்பு போல் இருந்த அவன் கரும்பு தனது வாய்க்குள் செல்ல, அதன் சற்றே உப்புக் கரித்த சுவை வித்தியாசமாக இருந்தாலும், நந்தினி தனது நிலவு முகத்தை மேலும் கீழும் அசைக்க விழைந்தாள். ஏற்கனவே இன்பத்தின் உச்சியின் விளிம்பின் நுனியில் சஞ்சரித்துக் கொண்டிருந்த பல்லவன், இன்னும் அதிகம் தாக்குப் பிடிக்க முடியாது என்று உணர்ந்தான். அவளை மெல்ல விலக்கி தான் எழுந்து நின்று கொண்டான். தன் முன்பு மண்டியிட்டு இருந்த நிலையில் மீண்டும் இளவரசி தனது புல்லாங்குழல் வாசிப்பைத் தொடர, புதுப்புது ராகங்கள் இசைந்தன.

நந்தினியின் நாவு அவனது ஆண்மையின் மகுடத்தை பாவத்துடன் சுவைத்து சுழல அவன் அவளது தலையைப் பற்றி தனது ஆயுதத்தை அவளது வாய்க்குள்ளும் வெளியில் செல்லும் பாணியில் ஆட்டினான். சற்று நேரம் முன்பு வரைத் தனது கைக்குள் இருந்து கும்மாளம் போட்ட அவனது ஆண்மை, இப்போது அவளது சப்பலின் தித்திப்பில் இன்னும் துடித்தது. அவளது நாவின் அசைவிலும் அவள் வாயின் இளம் சுட்டின் சுகத்திலும் திளைத்து அசைந்து டித் தனது தொண்டை வரை சென்று இடித்த அந்த மகுடத்தின் பிசு பிசுப்பு இன்னும் அதிகமாக, திடீர் என்று அவனது மூச்சு இன்னும் வேகமாக அவன் உடல் முழுவதும் விறைப்பதை உணர்ந்த அந்தச் செங்கனி, தனது விழிகளை இறுக்கமாக மூடிக் கொண்டாள்.

சில கணங்கள் தனது வாய்க்குள் இருந்த அவனது வாழைப் பழம் திண்மையின் உச்சியை அடைந்ததும் அவனது அசைவு கொஞ்சம் நின்றது. திடீர் என்று அந்தத் திண்மை இன்னும் விம்மி விம்மித் துடிக்க அவளது வாய்க்குள் சூடாக கஞ்சி போன்ற திரவம் பீரிட்டுக் கொண்டுப் பீய்ச்சப் பட்டது. நந்தினி தனது செவ்வாய் நிறைந்து பவிள இதழ்களின் வெளியே வழிந்த அவனது விந்து வீச்சின் வேகத்தை எதிர் பார்க்கவில்லை. னாலும் பெரும் பகுதி தொண்டையின் உள்ளே சூடாகச் சென்றது புதிய இதமான அனுபவமாகவே இருந்தது. மேலும் சில நேரம் அந்தத் துடிப்பு மெல்ல மெல்லக் குறைவதையும் அதன் திண்மை முற்றிலும் அகன்று சுருங்க அவன் தனது கரங்களில் ஏந்தியிருந்த அவளது முகத்தை விடுவித்தான். அவனும் அவளது முன்பில் மண்டியிட்டு தனது பாலைச் சுவைத்து வழிந்திருந்த அவளது இதழ்களைச் சுவைக்க அந்த அதிர்ச்சியிலிருந்து மெல்ல மெல்ல மீளுவதற்கு அவளுக்கு ஏதுவாயிருந்தது.

இருவரும் இறுகத் தழுவிய நிலையில் இருந்த போது, ஒரு வித்தியமாசமான குயிலின் குரல் கேட்டது. அணைப்பில் இருந்து விடுபட்டு பல்லவன் அவளை கேள்விக் குறியுடன் நோக்க, அவள் "அது என் தோழி பூங்கொடியின் குரல்தான். நாம் நமது கூடிக் குலவலில், நம்மையே மறந்து விடுவோம், நேரத்தையும் மறந்து விடுவோம் என்பதை அறிந்திருந்த அவள் இரவு உணவருந்தும் வேளை வந்தது குரல் கொடுப்பதாகக் கூறியிருந்தாள். நாம் அங்கு செல்லத் தாமதமானால் தந்தைக்கு சந்தேகம் வந்து விடுமல்லவா?" என்று புகன்றாள். இளைய பல்லவன் கலகலவென்று நகைத்தான். "நமக்கு இருவருக்கும் நல்ல நண்பர்கள் தான் கிடைத்திருக்கிறார்கள். கபிலன் என்னை உனது பள்ளியறைக்கு இன்று இரவு சுரங்கப் பாதை வழியாகக் கூட்டிச் செல்வதாக வாக்களித்திருக்கிறான். ஆனாலும் நமது முதல் இரவுக்கு பௌர்ணமி வர இன்னும் இரண்டு இரவுகள் பாக்கி யிருக்கிறதே. அதுவரை இன்னும் என்னன்னவோ பாடங்கள் படிக்க வேண்டியிருக்கிறது." என்று கூற நாண்த்தில் முகம் சிவந்த இளவரசி தனது உள் கச்சையையும் மார்க்கச்சையையும் எடுத்து நிலைக் கண்ணாடியின் உதவி இல்லாததால் ஒருவிதமாக கட்ட முயல, பல்லவன் உதவியோடு அலங்கோலமாகக் கட்டிக் கொண்டாள். புல் தரையில் கிடந்த சால்வையை எடுத்துத் தனது தோள் மீது போத்திக் கொண்ட அவளுக்கு இப்போது தான் தனது தோழியின் சமயோகித புத்தி புரிந்தது.

அவசர அவசரமாக அவள் நந்தவனத்தை விட்டு வெளியேறி தனது பள்ளி அறையை நோக்கி விரைய, பின்னால் இருந்து இளைய பல்லவன் "இரவு நடு நிசி ஆகும் போது நான் வருவேன். மறந்து விடாதே! தேவி தரிசனம் தருவதாக வாக்குக் கொடுத்திருக்கிறாய்!!" என்று ஞாபகபடுத்தினான்.

அவள் நாணச் சிலிர்ப்புடன் வசீகரப் புன்னகையுடன் விடை பெற்று ஒயிலுடன் செல்லும் அழகையும் அவள் பின்னழகுகள் மேலும் கீழும் அசைந்த எழிலையும் ரசித்துப் பார்த்தவாறே நின்ற பல்லவன், மெல்ல மெல்லத் தனது அறையை நோக்கிச் சென்றான்.


நந்தவனத்தை விட்டு வெளியே வந்த நந்தினியை வரவேற்ற அவளது தோழி பூங்கொடி, கேலியுடன் "வாருங்கள் தேவி, எங்கு இன்று இரவு முழுவதும் வரமாட்டீர்களோ என்று பயந்து கொண்டிருந்தேன்" என்று சிரித்தாள். பள்ளியறையை அடைந்ததும் தனது தோள்களில் இருந்த சால்வையை நீக்கித் தனது மார்க்கச்சையைச் சரி செய்ய முயல, "இப்போது புரிந்ததா தேவி, நான் உங்களைப் போர்த்திக் கொண்டு செல்லச் சொன்னதன் காரணம். இந்த ஆண்களே இப்படித்தான்" என்று கூறியவாறே அவளுக்கு உடைகளைச் சீராக அணிய உதவி செய்து கொண்டே அவள் முகத்தையும் இதழ்களையும் தனது கூரிய விழிகளால் கவனித்த பூங்கோதை, தன் கண்கள் அகல விரிய "இன்றே *சங்கு ஊதி விட்டீர்களா தேவி? நீங்கள் கொடுத்து வைத்தவர்கள்தான். சந்தித்த அன்றே இவ்வளவு நெருக்கம் அடைய . . ." என்று கேலி பெருமூச்சுடன் கூற, நந்தினி முகம் சிவந்தாள். இவளிடம் இருந்து ஒன்றையும் மறைக்க முடியது போல் இருக்கிறதே என்று நினைத்தவாறே முகத்தைக் கழுவி அலங்காரம் செய்து கொண்டாள். அரண்மனையின் உணவருந்தும் அறைக்கு இருவரும் விரைந்தனர்.

(* - Foot note: “பெண்டிர்தம் மனம் கவர்ந்த ஆடவரின் சங்கு ஊதி மகிழ்வித்த காலம் ...” என்று அந்த காலக் கல்வெட்டுக் கூறுகின்றது. இந்த சங்கு ஊதும் வழக்கம் அதிகமாக புழக்கதில் வந்ததால் பிற்காலத்தில் இது சங்கு காலம் என்று கூறப்பட்டு, காலப்போக்கில் மருகி சங்க காலம் என்று ஆனது. இந்தக் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட இலக்கியம் சங்க கால இலக்கியம் என்றும் இப்போது பரவலாகக் கூறப்படுகிறது.)










கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக