http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : விலாஸினி - பகுதி - 4

பக்கங்கள்

வெள்ளி, 21 ஆகஸ்ட், 2020

விலாஸினி - பகுதி - 4

“ஒன்னும் சரியில்லேடி. உனக்கு ஊம்பவே தெரியல. நான் உன் முலையாவது கசக்கறேன்" என்று சொல்லிக் கொண்டே தன் கழியை வைத்து அவள் முகத்தில் வைத்து தேய் தேய் என்று தேய்த்தான். அவள் மார்பு மற்றும் அதன் இடைவெளியில் வைத்து தேய்த்தான். அம்மா முகம் மிகவும் சுறுங்கி இருந்தது.

“அப்படியே காலை விரி. நான் ஓக்கணும்" என்று சொல்லிக் கொண்டே அம்மாவின் காலை பிரித்தான்.

“அய்யோ அங்கே வேணாம். முன்னாடி வாங்க. எனக்கு குழந்தை வேணும்" என்று அம்மா சங்கரனை கெஞ்ச ஆரம்பித்தாள். எனக்கு சட்டென்று ஒன்றுமே புரியவில்லை. அங்கே ஒழ்க்கவில்லை என்றால் எங்கே ஓழ்ப்பான்.

“அது அப்புறம் பார்த்துக்கொள்ளலாம். இப்போ நான் அவசரமா போகனும்" என்று அம்மாவை அழுத்தி மல்லாக்காக படுக்க வைத்தான்.

“மாட்டேன். முன்னாடி போடுங்க. இல்லேன்னா வேணாம்" என்று அம்மா ஆக்ரோஷமாக கத்த ஆரம்பித்தாள். சங்கரன் பளாரென்று இரண்டு அறை அம்மாவின் கன்னத்தில் விட்டான்.



“திரும்புடி நாயே. உன்னை குண்டியில்தான் போடப்போறேன். உன் புண்டை நாத்தத்தை சகிக்க முடியாது" என்று தன் தடியை அவள் குண்டி பிளவில் வைத்தான். அந்த சின்ன ஓட்டையில் போட முடியுமா? அது சின்ன ஓட்டையாச்சே. அதுவும் இவன் கழுதை பூளுக்கு தாங்குமா? என்றெல்லாம் நினைத்துக் கொண்டு இருந்தேன். இவன் மனுஷனா? இல்ல மிருகமா? அம்மாவின் இந்த நிலை எனக்கு தர்மசங்கடமாக இருந்தது.

“ஏன் எப்பவுமே குண்டி வெறி பிடிச்சிருக்கு உங்களுக்கு" என்று சொன்ன அம்மாவிடம் அவன் சற்று முரட்டுதனமாகவே நடந்துக் கொண்டான். அவன் செயல்படு மிருகத்தனமாகவே இருந்தது. பின் அம்மாவும் அவனுடன் ஒன்றிப்போனாலும் வலியால் துடித்துக் கொண்டேதான் இருந்தாள்.

“ஆஆஆஆஅஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்" என்று அவள் கத்தியபோது அவன் தண்டு அவள் குண்டி ஓட்டையை பிளந்துக் கொண்டு உள்ளே போய்விட்டது என்று உணர்ந்தேன்.

“அய்யோடா தாங்க முடியலேயே. என்னை கொல்றானே" என்று அலற ஆரம்பித்தாள்.

“சும்மான்னு இருடி" என்று தன் கையால் அவள் பிட்டத்தில் ஓங்கி அறை விட்டான் பின் சங்கரன் அவள் முதுகில் ஏறி குதிரை ஓட்ட ஆரம்பித்தான். வெறித்தனமாக இயங்கினான். அந்த கட்டில் ஆட ஆரம்பித்தது, சாய்ந்து அந்த ப்ளாஸ்டிக் ஓட்டையில் நான் அவள் புண்டையை நன்றாக் பார்த்தேன். ஆனால் பரவசம் போய் ஒரு விதமான பயம்தான் வந்தது அவன் இயங்கிய விதத்தை பார்ட்தால். அப்போது சங்கரன் அம்மாவை தூக்கிக் கொண்டு கீழே வந்து படுத்தான், நான் ப்ளாஸ்டிக் ஒயர் பின்னால் ஒளிந்துக் கொண்டேன். இப்போது அவர்கள் இயக்கத்தை நன்றாக பார்த்தேன். காளை மாடு பசு மேல் ஏறுவது போல ஏறிக் கொண்டு இருந்தான். அம்மா நன்றாக நாலு காலில் நின்றுக் கொண்டு இருக்க அவள் கொப்பரை தேங்காயை நன்றாக பற்றிக் கொண்டு அவள் குண்டி ஓட்டையை அடித்துக் கொண்டு இருந்தான். இதுபோலதான் தினமும் நடக்கும் போல. அம்மா அவன் குத்த குத்த தன் கையாலே தன் புண்டை தடவிக் கொண்டாள். அவள் கை விரல் அவள் மதன மேடையை தடவிக் கொண்டு அவள் பிளவில் சென்று மறைந்தது. அப்படியே குத்தி குத்தி கை மைதூனம் செய்தாள். என்ன கொடுமைடா இது. பின்னால் ஒருவன் போட்டுக் கொண்டு இருக்கும்போது இவள். ச்சே இப்படி ஒரு ஏக்கமா இவளுக்கு. ஆனால் இதை எல்லாம் கண் வைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன். நீல படங்களில் கூட இப்படி எல்லாம் பார்க்க முடியாது என்று எனக்கு தோன்றியது. சில நிமிடங்கள் இப்படியே ஓடியது. பின் சங்கரன் தடி அம்மா பிட்டத்தின் மீது கஞ்சி அடித்தது. அடித்ததும் தன் தடியை வெளியே எடுத்தான். அம்மாவோ இன்னும் முனகிக் கொண்டு இருந்தாள்.


தாங்க முடியலயே. இங்கே கொஞ்சம் நாக்கு போடுங்களேன்" என்று அம்மா அவனை கெஞ்சிக் கொண்டு இருந்தாள்,

“ராத்திரி பார்க்கலாம்" என்று சங்கரன் எழுந்து வேஷ்டி கட்ட ஆரம்பித்தான்.

“கொஞ்சம் நாக்கு போடுங்களேன். நான் எத்தனை தடவை உங்க கழியை பிடிச்சி" என்று இழுத்தாள்.

“அதெல்லாம் பண்ண மாட்டேன்டி"

“எத்தனை ஆம்பளைங்க பொம்பளைங்க குழியை. பொறாமையா இருக்கு. நான் நல்லா கழுவி, சுத்தம் பண்ணி வைச்சிருக்கேன். ஆனா ஒரு தடவைக்கூட"

“எந்த ஆம்பளை எந்த பொம்பளைய ம்" என்று அவன் சாவகாசமாக தன் சட்டையை போட்டுக் கொண்டு இருக்கவே அம்மாவிற்கு கோபம் வந்து விட்டது.

“இப்படியெல்லாம் தொடர்ந்து பண்ணீங்க நானும் வேற ஆளை பிடிச்சிக்க போறேன்" என்று கத்த ஆரம்பித்தாள்.

“அப்படின்னா ஏதாவது பவுடரை எடுத்து அங்க கொட்டு. எவன் உன்னை என் ஊரில் ஓக்கறான்னு பாக்கறேன்" என்று கர்வமாக ஒரு சிரிப்பு சிரித்தான்.

“அதுக்குன்னு ஆள் இல்லாமயா போயிடுவாங்க. இந்த தாலி நீங்க கட்டினதா என்ன? நானேதான் கட்டிக்கிட்டேன்" என்று அம்மா கத்தினாள். அப்போ சங்கரன் இந்த தாலியை கட்டலயா? சங்கரன் சும்மாதான் இவளை வைச்சிட்டு இருக்கானா?

“என் ஊரில் எவண்டி வர போறான். நானும் பாக்கறேன். வந்தா கொன்னுடுவேன்" என்று சங்கரனும் கத்தினான்.

“நான் அப்படி சொல்லீங்க. இப்ப மாதிரி எப்பவும் வண்டி ஓடிக் கொண்டு இருக்காது. நானும் புள்ள குட்டி பெத்துக்கணும். விலாஸினி கூட அப்படித்தானே இருக்கா? அவள எத்தனை பேரு மலடின்னு சொல்றாங்க தெரியுமா?" என்றாள்.

“சொல்றவன் சொல்லட்டும்" என்று கேலியாக சங்கரன் சொன்னான்.

“என்னங்க நீங்க இப்படி சொல்றீங்க" என்று அவள் சொல்வதற்குள் அவள் தலை முடியை சங்கரன் பற்றினான். தன் கழியை அவள் வாய் உள்ளே அழுத்தினான். அம்மா தன் பவள வாயை திறந்து அந்த தடியை தன்னுள் வாங்கிக் கொண்டாள். அவள் அவன் கழியை சப்பிக் கொண்டு இருப்பதை பக்கவாட்டில் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன். அவள் நிர்வாண மார்பகம் ஆடிக் கொண்டு இருந்தது. அவள் நிர்வாண அழகை கண்டு ரஸித்துக் கொண்டு இருந்தேன். மீண்டும் அவள் வாயில் தன் விந்தை செலுத்தினான். அம்மா அவனை விலக்க முயன்றாள். அவன் விடவில்லை. வேறு வழியில்லாமல் அவள் தண்ணீரை விழுங்கினாள். உடனே சங்கரன் உடையணிந்துக் கொண்டு வெளியே சென்று விட்டான். அம்மா இப்போதும் நிர்வாணமாகவே அமர்ந்துக் கொண்டு இருந்தாள். டவலை எடுத்து தன் உடம்பு முழுவதும் துடைத்துக் கொண்டு இருந்தாள்


“மிருகம். தடி பெருசா இருக்கு. ஆனா ஒண்ணுத்துக்கும் உபயோகம் இல்லே. எப்ப பார்த்தாலும் குண்டி வெறி பிடிச்சிட்டு. விலாஸினி குழந்தை குட்டி இல்லாமல் செத்து போயிடுவான்னு நினைக்கிறேன். குருவாயூரப்பா. எப்ப இந்த ஆளு சாதாரண ஆம்பளைங்க மாதிரி முன்னாடி பண்ண போறாறோ?" என்று தனக்குத்தானே உரக்க பேசிக் கொண்டு டவலால் துடைத்துக் கொண்டு இருந்தாள். அப்போதுதான் டவல் அவள் கையிலிருந்து நழுவி கீழே விழுந்தது. டவலை எடுக்க குனிந்தவள் கீழே மறைந்து இருந்த என்னை பார்த்து விட்டாள். பேயை பார்த்தது போல அவள் முகம் மாறியது. வீலென்று அறை முழுக்க கத்தினாள். இன்னும் அவள் முழு நிர்வாணமாகவே இருந்தாள். அதே போல நானும் என் கழியை என் கையில் வைத்துக் கொண்டுதான் இருந்தேன். என்னை கட்டில் கீழேயிருந்து வெளியே இழுத்து போட்டவள்

“அடப்பாவி. சுத்தி வளைச்சி இன்னிக்கு கட்டில் கீழேயே?" என்று கத்த ஆரம்பித்தாள். நான் என்னடா இப்படி மாட்டிக் கொண்டோமே என்று வருத்தத்துடன் அறையை விட்டு வெளியே ஓடிவந்தேன். என்ன செய்வது? இது சங்கரனுக்கு தெரியவந்தால் என்ன ஆகும்? மனம் படபடவென்று அடித்துக் கொண்டது. வீட்டை விட்டு இலக்கில்லாமல் ஓடினேன். வெகு தொலைவில் சென்று அங்கே இருந்த வயல் வரப்பு மேல் உட்கார்ந்துக் கொண்டேன். ஒரு மணி நேரம் கழித்துதான் நான் இயல்பான நிலைக்கு வந்தேன். அப்போது என்னை நோக்கி என் நண்பன் கணேஷ் பீடி பிடித்தபடி வருவதைக்கண்டேன். என்னை பார்த்ததும்

“என்ன வாசு இங்கே உட்கார்ந்துட்டு இருக்கே?" என்றான். நான் பதில் எதுவும் சொல்லாமல் அமைதியாக இருந்தேன்.

“மச்சி. நீ விலாஸினியை மடக்கிட்டேன்னு எல்லாரும் பேசிக்கறாங்க? உண்மையா? உண்மைன்னா உண்மையிலேயே நீ அதிர்ஷடசாலிடா?" என்று குஷியாக பேச ஆரம்பித்தான். கணேஷ் எப்போதுமே செக்ஸ் விஷயங்கள் என்றாலே மிகவும் பரவசமாயிடுவான். நான் இன்னும் அமைதியாக இருந்தேன்.

“ஸாரிடா நான் ஏதாவது தப்பா பேசிட்டனா?" என்றான். என் அமைதியை அவன் கோபம் என்று எடுத்துக் கொண்டான் போல.

“அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லேடா. உன்கிட்டே ஒண்ணு கேக்கணும்" என்றேன்.

“ஏண்டா தயங்கறே. விலாஸினியை ஓத்துட்டயா? ஏதாவது பிரச்சனையா?" என்றான்.

“ச்சே. அதெல்லாம் இல்லேடா? குண்டியில் சின்ன ஓட்டையில் போடமுடியுமா?" என்றேன்.

“ஏன் அப்படி கேக்கறே. நிறைய பேர் போடறான்களே?"

“அப்படி கூட நடக்குமா என்ன? அவ்வளவு பெரிய தடி குண்டி சின்ன ஓட்டையில் போகாதுன்னு சொல்றாங்களே” என்று ஒரு கொக்கி போட்டேன்.

“சங்கரனை கேளு. அவன்தான் இதில் எக்ஸ்பெர்ட்" என்று சொல்லி சிரித்தான்.


“ஏண்டா அபாண்டமா சொல்றே. முதலில் என் சித்தியை பத்தி சொன்னே. இப்போ சங்கரனை சொல்றே" என்று கொஞ்சம் டென்ஷனானேன்.

“மச்சான். இந்த ஊரில் எல்லாருக்கும் ஓரளவு சங்கரனை பற்றி தெரியும். இன்னும் சொல்ல போனால் உங்கம்மா எப்படி இவன்கிட்டே மாட்டிக்கிட்டான்னுதான் எல்லாரும் பேசிக்கறாங்க. சங்கரன் எப்பவுமே பசங்க பின்னாடி சுத்துவான்" என்றான்.

“டேய். நீ ரொம்ப ஓவரா போறடா. அவர் எனக்கு அப்பா மாதிரி" என்றேன்.

“ஆனா அப்பா இல்லையே. அதுவும் இதை நீதானே ஆரம்பிச்சே. இந்த ஸ்டேஷன் மாஸ்டர்கூட அப்படித்தான். எப்ப பார்த்தாலும் சின்ன பசங்க பின்னால் போய்க்கிட்டு இருப்பான். அப்புறம் சங்கரன்"

“சும்மா சொல்லாதடா. அந்தாளுக்கு பொண்டாட்டி எல்லாம் இருக்கு. அவனுக்கு தலையெழுத்தா என்ன?" என்றேன்.

“ஹா ஹா ஹா" என்று சிரித்துக் கொண்டே சொன்னான்.

“மச்சான் உனக்கு இவன்களை பத்தி தெரியாது. ஒரு தடவை இதில் அனுபவம் கண்டால் அப்புறம் காலம் பூரா இதை மறக்க முடியாது. அவனுங்க முன்னாடி பெரிய பெரிய ஸ்னேகா, ஷ்ரேயா கொண்டு வந்தா கூட அவன்களுக்கு தடி எழும்பாது"

“அப்போ ஏன் கல்யாணம் பண்ணிட்டான்"

திடீரென்று அம்மா தனக்கு தானெ தாலி கட்டிக் கொண்டதாக சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது.

“அதெல்லாம் ஊருக்காக மச்சான். அப்பதான் இவன்க சமுதாயத்தில் மரியாதையா இருக்க முடியும். நீ வேணும்னா பாரு. அவன் உங்கம்மாவையும், விலாஸினியையும்கூட சரியா ஓத்திருக்க மாட்டான்"

“ச்சீய் என்னடா சொல்றே?"

“உண்மைதான் மச்சி. சங்கரனுக்கு பொம்பளைங்களை விட சின்ன பசங்க மேலதான் நாட்டம். நீ மட்டும் கொஞ்சம் முயற்சி பண்ணா விலாஸினி உன் மடியில்" என்று ஆசை காட்டி நடந்தான். உடனே என் மடியில் அம்மா விளையாடுவதாக கனவு வந்தது. நடப்பது நடக்கட்டும். நான் மெல்ல வீட்டை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தேன்.


வீட்டிற்கு வந்ததும் பயமாக இருந்தது. அம்மா ஏதோ சத்தம் போடுவாள் என்று நினைத்தேன். ஆனால் நல்ல வேளையாக ஒன்றும் நடக்கவில்லை. எனக்கு தனியாக சாப்பாடு எடுத்து வைத்திருந்தாள். நான் அமைதியாக சாப்பிட ஆரம்பித்தேன். சற்று தூரத்தில் சங்கரன் உட்கார்ந்து சைக்கிள் ரிப்பேர் செய்துக் கொண்டு இருந்தான்.

“அம்மா இல்லையா?" என்றேன் மெதுவாக.

“என்னம்மோ தலைவலின்னு சொல்லிட்டு உள்ளே படுத்துக்கிட்டு இருக்கா" என்று சொல்லிட்டு சைக்கிளை தூர தள்ளி வைத்து சங்கரன் என்னை விட்டு அகன்றான். நான் உள்ளே எட்டி பார்த்தேன். இருளாக இருந்தது. பின் மெதுவாக என் அறைக்கு சென்று படுத்தேன். நல்ல காலம். சங்கரனிடம் அம்மா ஒன்றும் சொல்லவில்லை. மறுநாள் காலை நான் எழுந்தபோது அம்மா சமயலறையில் நின்றுக் கொண்டு இருந்தாள். சங்கரனை காணவில்லை. நான் மெதுவாக எழுந்து சமயல் அறைக்கு சென்றேன். நான் உள்ளே நுழைந்ததை அவள் கவனிக்காதது போல இருந்தாள். ஏதோ அடுப்படி வேலையில் மும்முரமாக இருப்பது போல காட்டிக் கொண்டாள். என்னை பார்க்காமலே எனக்கு டீ எடுத்து கொடுத்தாள், நான் டீயை குடித்து விட்டு நான் இருப்பதை காட்ட டொக்கென்று கீழே வைத்தேன். என்னை பார்க்காமலேயே

“கண்ணாடி டம்ப்ளரை உடைச்சிடாதே" என்றாள். அப்பாடி. ஒரு வழியாக என்னிடம் பேசுகிறாள். என்னிடம் இவள் இனிமே பேசமாட்டாள் என்று நினைத்துக் கொண்டு இருந்தேன். குறைந்தபட்சம் சில நாட்களுக்கு என்னை ஒதுக்குவாள் என்று நினைத்துக் கொண்டு இருந்தேன். இவளை இப்படி தொந்தரவு செய்யக்கூடாது என்று நினைத்தாலும் என் அம்மா போதை நிமிடத்திற்கு நிமிடம் அதிகமாகிக் கொண்டே இருக்கிறது. அம்மாவின் முழு புண்டையையும் பார்த்து விட்டேன். சங்கரன் அவள் குண்டியில் விட்டு ஆட்டுவதையும் பார்த்து விட்டேன். இருந்தாலும் சங்கரன் அவளுக்கு சரியான தீனியை போட்டதாக நான் நினைக்கவில்லை. அவள் எவ்வளவோ கெஞ்சியும் கூட அவன் அவள் குண்டையில் போட்டதை பார்க்கும்போது அவள் மீது ஏனோ பச்சாதாபம்தான் வந்தது. அப்புறம் கணேஷுடன் பேசியபோது சங்கரன் ஒரு ஓரினப்பிரியன் என்று தெரிந்தது. இதற்காகவே அவன் எப்போது டவுனுக்கு சென்றாலும் லாட்ஜில் ரூம் போட்டு சின்ன பசங்களுடன் கூத்தடிப்பான் என்றும் தெரிந்தது. பாவம் அம்மாவும், விலாஸினியும் இவனை முழுசா நம்பிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். இதையெல்லாம் சொல்லலாமா? வேண்டாம் - சொன்னாலும் நம்ப மாட்டார்கள். மெல்ல மெல்ல இதையெல்லாம் பார்த்ததும் என் அம்மா மீது இருந்த இரக்கம் வெறியாகவே மாறியது. அவள் ஒன்றுமே நடக்காதது போல இருந்தாலும் அவள் என் செய்கையை அவள் கவனித்துக் கொண்டு இருக்கிறாள் என்று உணர்ந்ததால் நான் உற்சாகமடைந்தேன். என் போக்கும் சற்று மாறியது. நான் அவளை ஏக்கமாக பார்த்தேன். அவள் கண்டுக்கவில்லை என்றாலும் நான் அவள் பின்னால் எப்போதும் சுற்றிக் கொண்டு இருந்தேன். மறுநாள் எனக்கு கல்லூரி இருந்தது. சங்கரன் தன் சொந்தக்காரர்கள் கல்யாணம் என்பதால் ஊரில் இல்லை. அதனால் விலாஸினி என் வீட்டிற்கு வந்திரூந்தாள். அம்மாவும் அவளும் கட்டிலின் மீது உட்கார்ந்து பேசிக் கொண்டு இருந்தார்கள். காலேஜ் செல்ல இருந்த என்னை பார்த்ததும் விலாஸினி

“வாசு. இன்னிக்கு மீன் பிடிக்க போகலயா?" என்றாள்

“இன்னிக்கு மீன் எதுவும் அகப்படல” என்று அம்மா சொல்லவே இருவரும் கொல்லென்று சிரிக்க ஆரம்பித்தார்கள்.




“நான் ஏன் குட்டைக்கு போறேன். இன்னிக்கு காலேஜ் இருக்கு" என்றேன்.

“இன்னிக்காவது காலேஜுன்னு ஒன்னு இருக்குன்னு தெரியுதே?" என்று மீண்டும் அம்மா சொல்ல இருவரும் கொல்லென்று சிரித்தார்கள். சட்.

“சரிம்மா. சரி விலூ" என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினேன். பாதி தூரம் வந்திருப்பேன். அப்போதுதான் நேற்று செய்த ஹோம் வொர்க் வீட்டிலேயே வைத்து விட்டு வந்தது தெரிந்தது. சட். காலேஜ் போனால் அந்த கிழவன் தாளித்து விடுவான். எனவே அந்த நோட்டை எடுக்க வீட்டை நோக்கி வந்தேன். வந்ததும் வீடு சார்த்தப்பட்டு இருந்தது. உள்ளேயிருந்து இருவரும் சிரித்துக் கொண்டு இருப்பது கேட்டது. சரிதான் என்னை கிண்டலடித்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள் போல. என்ன செய்கிறார்கள் என்று பக்கத்து ஜன்னலில் இருந்து பார்த்தேன். ஜன்னலை சுற்றி ஏகப்பட்ட தென்னை, பனை மரம் இருந்ததால் அங்கே இருந்து பார்த்தால் எளிதில் கண்டுபிடிக்க முடியாது. எனவே சற்று தைரியமாகவே பார்த்தேன். கட்டிலின் மீது விலாஸினி உட்கார்ந்துக் கொண்டு இருக்க அம்மா கீழே உட்கார்ந்துக் கொண்டு இருந்தாள். அம்மா தலைமுடியை விலாஸினி நன்றாக சீப்பால் வாரிக் கொண்டு இருந்தாள். இது வழக்கமாக நடக்கும். இருவரும் தலை வாரிக் கொண்டே ஊர் கதை பேசிக் கொண்டு இருப்பார்க்கள். அம்மா புட்வையை தன் முட்டி வரை தூக்கிக் கொண்டு இருந்ததால் அவள் வழ வழ கால்கள் நன்றாக தெரிந்தது. அவள் காலை மடித்து உட்கார்ந்துக் கொண்டு இருந்தாள். அந்த கெண்டை கால் சதை மடிப்பே எனக்கு புண்டை போலதான் இருந்தது. அந்த பிளவிலேயே என் தடியை விடலாம் போலிருந்தது. சரி. நாம் கதவை தட்டினால் எல்லாம் கலைந்து விடும். காலேஜ் கிடக்குது கழுதை. நான் தொடர்ந்து மெய்மறந்து பார்த்தேன். அம்மாவின் ஜாக்கெட்டில் முதல் மூன்று ஹூக் இல்லாமல் இருந்தது தெரிந்தது. அந்த சதைக்கோளம் வெளியே வர துடிப்பது போல பட்டது. அருகே டேபுள் பேஃன் வேறு இருந்ததால் காற்றில் அம்மா கூந்தல் சினிமாவில் வரும் நாயகிகளை போல காற்றில் பறந்துக் கொண்டு இருந்தது. இந்த கோலத்தில் பார்க்க ரதி மாதிரி இருந்தாள்.

“என்ன புழுக்கம்" என்று அம்மா மாரை டேபுள் பேஃன் அருகில் கொண்டு சென்றாள்.

“மறைக்காதேக்கா. எனக்கு காத்தே வரல" என்று அம்மாவை தள்ளிவிட்டு அவளும் டெபுள் பேஃனில் தன்னையும் காட்டிக் கொண்டாள் விலாஸினி.

அவளும் புடவையை தன் முழங்கால் வறைக்கும் தூக்கி இருந்தாள்.

“திரும்புக்கா. முன்னாடி வாரி விடறேன்" என்று விலாஸினி சொல்ல அம்மா அவளை நோக்கி திரும்பினாள்.

“என்னமோ இன்னிக்கு ஒரே புழுக்கமா இருக்கு விலூ" என்றாள் அம்மா.

“கலா அக்கா அப்போ ஜாக்கெட்டை கழட்டு. எனக்கும் புழுக்கமாத்தான் இருக்கு" என்று விலாஸினி சொல்ல நான் கற்பனையிலும் எண்ணாதது நடந்தது. அம்மா மெதுவாக தன் ஜாக்கெட்டை கழட்டினாள். அவள் ஜாக்கெட்டை கழட்டியது அவள் புட்பால் ஸைஸுக்கு இருந்த மார்பகம் வெளியே துள்ளி குதித்தது.


“கலாக்கா. என்ன ஒரு முலை. இந்த ஊரிலேயே உனக்குதான் பெரிய மார்பு. என்ன 38 இல்ல 40" என்ற விலாஸினியின் குரலில் பொறாமை.

“கலாக்கா. தொட்டு பார்க்கட்டுமா?"

“என்னடி இன்னிக்கு புதுசா புதுசா கேட்கறே. சரி" என்று சொல்ல விலாஸினி அம்மாவின் மார்பகங்களை தன் கையில் எடுத்துக் கொண்டாள்.

“அக்கா. உங்க தலைமுடி, முலை பார்த்துதான் நான் ரொம்ப பொறாமை படறது. இன்னிக்காவது என் கிட்டே காமிக்கணும் தோணிச்சே. அதுக்கே சாமிக்கு தாங்க்ஸ்" என்று விலாஸினி சிரித்தாள். கூடவே அம்மாவும் சேர்ந்துக் கொண்டு சிரிந்தாள்.

“தலைமுடியை பத்தி தெரியாது. ஆனா முலைக்கு என்ன. கசக்குனா பெருசாகுது" என்று சிரித்தாள். விலாஸினி அமைதியா இருந்தாள்.

“உங்க முத புருஷன் எப்படிக்கா?"

“அதை ஏன் கேக்குறே. நான் எங்கே கல்யாணம் கட்டிக்கிட்டேன். ஒருத்தன் கிட்டே மயங்கனேன். அவன் போட்டுட்டு போயிட்டான்.”

விலாஸினி அமைதியாய் இருந்தாள். பின்

“இந்த ஆள் சரியில்லயேக்கா" என்று விலாஸினி சொல்ல

“உன்கிட்ட கூடவா?" என்றாள் அம்மா ஆர்வமாக.

“குண்டி ஓட்டை வலிக்குதுக்கா” என்றாள் வருத்தத்துடன்.

“சரி விடு. நீதான் யார் யார் முன்னாலே காட்றீயே கள்ளி" என்று சிரித்தாள் அம்மா. விலாஸினி முகம் சிவந்தது.

“போக்கா நீ வேறே. நான் யார்கிட்டே காட்டறேன்" என்றாள் கிசிகிசுப்புடன்.

“ஏய் அன்னிக்கு வாசு. இங்கேயெல்லாம் தடவி விடலே. நான் ஒன்னும் பாப்பாயில்லே. எல்லாம் எனக்கு தெரியும். அதான் அன்னிக்குதான் பாத்தேனே. வாசு உன்னோட அந்த இடத்தில் வாயை வைச்சி. ஏய் ஏய்" என்று சிரித்தாள்.

“அய்யய்யோ அக்கா. அதெல்லாம் பாத்துட்டீங்களா? யார்கிட்டேயும் சொல்லிடாதீங்க அக்கா. சங்கரனுக்கு தெரிஞ்சா கொன்னே போட்டுடுவான்"

“ச்சீய் நான் ஏண்டி சொல்லப்போறேன். அதை விடு. வாசு நக்கும்போது நல்லாயிருந்ததா?" என்று அம்மா சொல்லும்போது அவள் குரலில் இருந்த ஏக்கத்தை கண்டதும் எனக்கே ஒரு மாதிரி ஆகி விட்டது. விலாஸினிக்கும் பயம் போனது.

“சூப்பரா இருந்ததுக்கா?"

“மறுபடியும் வேணுமா?"

“என்னக்கா சொல்றே?" என்றாள் விலாசினி.

“இதைத்தான் சொல்றேன்" என்று சொன்ன அம்மாவின் கை விலூ பாவடையினுள் மறைந்தது. அவள் கை விரல் விலூ புண்டைக்குள் போயிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். அவள் உடல் குலுங்கியது. ஜெர்க் அடித்தாற் போல விலாஸினி ஆடினாள். மெல்ல தன் விரலை எடுத்த அம்மா அதை தன் மூக்கிற்கு நேராக கொண்டு சென்று முகர்ந்தாள்.


“கலாக்கா கில்லாடிதான் நீங்க" என்று விலாஸினி அம்மாவின் தோள்களை பற்றி அம்மாவையும் கட்டிலின் மீது உட்கார்த்தி வைத்துக் கொண்டாள். நிச்சயமாக நான் அதிர்ந்து விட்டேன். அம்மாவிற்கு இதெல்லாம் கூட தெரியுமா? அம்மா தன் பாவாடையை கழட்டி தன் புண்டையை விலாஸினி முகத்திற்கு அருகே கொண்டு சென்றாள். சற்று நேரத்தில் விலாஸினி முகம் அம்மாவின் பெண்மையில் அமிழ்ந்து போனது. உள்ளே நடப்பதை மிகவும் ஆவலுடன் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன். இரு பெண்களும் போதையோடு கட்டி தழுவிக் கொண்டு இருந்ததை பார்த்து பரவச நிலையில் இருந்தனர். என் கை தானாகவே என் தண்டை தடவிக்கொடுத்துக் கொண்டு இருந்தது. அம்மா விலாஸினி கால்களை அகட்டி தன் கை விரலை விலூவின் கறுப்பு பொந்துக்குள் விட்டாள்.

“இங்கேதானே விலூ அட்டை கடிச்சிச்சு. இங்கேதானே வாசு நாட்டு மருந்தை தடவினான். நான் தான் பார்த்தேனே. சொல்லு விலூ வாசு தன் கழி வைச்சி ஓத்தானா?" என்று விலாஸினியை தூண்டிக் கொண்டு இருந்தாள். விலாஸினி நாணிக் கொண்டு இருந்தாள்.

“அய்யோ ரொம்ப கேக்காதீங்க அக்கா? அவன் ரொம்ப பண்ணல. ஆரம்பிச்சான் அவ்வளவுதான். நான்தான் ரொம்ப இழந்துட்டேன்"

“வெக்கப்படாதே விலூ. வாசு இங்கேதானே நாக்கை போட்டான்? எப்படி இருந்தது" என்று அம்மா குரலில் இருந்த பரவசம் என்னை என்னவோ செய்தது.

“சொர்க்கம் அக்கா. சொர்க்கம். வாசு உங்களுக்குதானேக்கா மருந்து போட்டான்?"

“ச்சீய் அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லே"

“சொல்லுக்கா. இப்போ நீதான் மறைக்கறே” என்று விலூ சீண்டினாள்.

“இல்லேடி போடறேன்னான். நாந்தான் வேணாம்னு சொல்லிட்டேன்"

“ஏன்கா?"

“என்ன பண்றது. அவன் என் பிள்ளையா போயிட்டானா. இல்லேன்னா? ஏண்டி நீ ஏன் இன்னும் அவனிடம் ஓழ் வாங்கல?”

“எங்கக்கா. விட்டா பாஞ்சிடுவான். அப்புறம் புள்ள குட்டின்னா சங்கரன்கிட்டே மாட்டிக்குவேன்?"

நீ சொல்றதும் உண்மைதான். சரி அந்த சொர்கம் மறுபடியும் உனக்கு வேணுமா?"

“எப்படிக்கா?"

“ஏன் வாசுவால்தான் கொடுக்க முடியுமா? கிட்டே வா. நானும் தறேன்” என்று சொல்லிக் கொண்டே அம்மா விலாஸினி பாவாடாவை முடிச்சை விலக்கி தன் கையால் விலாஸினி அடர்ந்த காடை தன் கையால் நீவி விட்டாள்.

“என்னடி இவ்வளவு ஈரமா இருக்கு? எப்பவும் அப்படித்தான் இருக்குமா?" என்றாள்.

“எனக்கு வெட்கமா இருக்குக்கா? நான் கிளம்பறேன்" என்று வெட்கப்பட்டாள் விலாஸினி.











கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக