http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : வசந்தகாலம் - பகுதி - 4

பக்கங்கள்

சனி, 22 ஆகஸ்ட், 2020

வசந்தகாலம் - பகுதி - 4

ஷைலஜா வண்டியில் ஏறி அமர்ந்ததும் தன்னுடைய ஜடையை எடுத்து முன்னால் போட்டுக்கொண்டு அவனைப்பார்த்து வண்டியில் ஏறி உட்கார சொன்னாள். வசந்த் ஒரு நொடியில் ஏமாந்து விட்டான். பின்னாரிருவரும் அங்கிருந்து புறப்பட்டனர். வழியில் இருவரும் சில அலுவலக கதைகளை பேசிக்கொண்டு வந்தனர். வசந்த் பேசுவதுபோல அவ்வப்போது அவள் அருகே சென்று காதுகள் அருகே பேசினான். வண்டி ஒட்டிக்கொண்டே பேசுவதால் சத்தம் சரியாக கேட்காது என்பதால் அவளும் அதை ஒரு பொருட்டாக நினைக்கவில்லை. வசந்த் ஷைலஜா அருகில் செல்லும்போது எல்லாம் அவளுடைய தலைமுடியின் வாசனையை நுகர்ந்து பார்த்தான். நல்ல மணமாக இருந்தது. என்ன ஷாம்பூ உபயோகிப்பாள் என யோசித்தான். பேச்சின் இடையில் ஷைலஜா தன்னுடைய ஜடையை எடுத்து பின்புறம் போட்டாள். வசந்த் குஷியாகிவிட்டான். வீடு வந்து சேரும் வரை அவளுக்கு தெரியாமல் அவளுடைய ஜடையை கையில் பிடித்துப்பார்த்து அனுபவித்துக்கொண்டே வந்தான்.


IMG_0141
இருவரும் ஷைலஜாவின் வீட்டை அடைந்தனர். வீட்டின் உள்ளே நுழைந்த போது அவளுடைய வீட்டை சுற்றி பார்த்தான். ஓரளவு பரவாயில்லாத இடமாக இருந்தது. ஆனால் வீட்டை மிகவும் அழகாக வைத்திருந்தாள். மிகவும் கலைநயமிக்க இடமாக தோன்றியது. ஆங்காங்கே ஓவியங்களும் கைவினை பொருட்களும் இருந்தது. தேவையில்லாத பொருட்கள் என சொல்வதுபோல எதுவும் இல்லை. ஒரு நிமிடம் தன்னுடைய வீட்டை நினைத்துப் பார்த்தான். வீட்டை கண்டபடி வைத்திருப்பது அவனுக்கு வெட்கமாக தோன்றியது. அவனை அங்கே அமர சொல்லிவிட்டு ஷைலஜா உடை மாற்ற உள்ளே சென்றாள். வசந்த் மெல்ல அந்த ஹாலில் சுற்றிப் பார்க்க ஆரம்பித்தான். ஷைலஜாவின் மகன் சில புகைப்படங்களில் புன்னகைத்துக்கொண்டிருந்தான். அடுத்த ஒரு புகைப்படத்தில் ஷைலஜாவும் அவள் கணவனும் புன்னகையுடன் திருமணக்கோலத்தில் நின்று கொண்டிருந்தனர். ஷைலஜா அந்த புகைப்படத்தில் மிகவும் இளமையாகவும் அழகாகவும் இருந்தாள். வசந்த் தன்னை மறந்து அவளை சைட் அடித்துக்கொண்டிருந்தான். அப்போது ஷைலஜா வெளியே வந்தாள். வசந்த் பின்னால் இருந்து “என்ன வசந்த் என்னோட பழைய போட்டோவை பார்த்து சைட் அடிக்கிறயா?” என குரல் கொடுத்தாள். வசந்த் சற்று வழிந்து கொண்டு திரும்பினான்.
|
|
மெல்ல அடுத்த புகைப்படத்தை நோக்கினான். இப்போது இருப்பதைவிட ஒரு அடிக்குமேல் நீளமாக இருந்தது அவளுடைய முடி. இப்போது ரம்யாவைத்திருக்கும் அளவு என்று சொல்லலாம்.
27867163_568485323529662_7537074045723465213_n
எப்படியும் சுமார் பத்து வருடங்களுக்கு முன்னர் எடுக்கப்பட்டதாக இருக்கலாம் என நினைத்தான். தன்னை ஏன் பத்து வருடங்களுக்கு மேல் தாமதமாக கடவுள் பிறக்க வைத்தார் என அவர்மேல் மனத்தில் கோவம் கொண்டான். ஒருவேளை முன்னதாக பிறந்திருந்தால் அவளுடைய வசீகாரத்திற்கும், அழகான தலைமுடிக்கும் மயங்கி அப்போதே இவளை திருமணம் செய்திருக்கலாம் என நினைத்தான்.
Capture
அவளுடைய கணவன் அவளுக்கு ஏற்ற ஜோடி என்றே தோன்றியது.  ஆனால் அவளுடன் சேர்ந்து வாழ அவனுக்கு கொடுத்துவைக்கவில்லை. அவளுடைய மகன் இப்போது கிட்டதட்ட அவளுடைய கணவனின் சாயலில் இருப்பது போலவே தோன்றியது. பின்னர் அடுத்த புகைப்படத்தை பார்த்தான். அவளுடைய மொத்த தலைமுடியையும் விரித்துவிட்டு முன்னால் எடுத்துபோட்டு ஒரு மூங்கில் சேரில் உட்கார்ந்திருக்க அவள் கணவன் பின்னால் நின்றிருந்தான். பார்க்கவே மிக அழகாக இருந்தது.  ஷைலஜா அங்கு வந்தாள். “என்ன வசந்த்.. சைட் அடிச்சது போது.. சாப்பிடலாமா…” என்றாள். வசந்த்தும் சரி என்றவுடன் இருவரும் சாப்பிட சென்றனர். சாப்பிட்டு முடித்ததும் வசந்த் தயக்கமாக கேட்டான்.
|
|
வசந்த்: ஷைலஜா… உங்களை ஒண்ணு கேட்கலாமா?
|
ஷைலஜா: என்ன வசந்த் சொல்லு?
|
வசந்த்: உங்க வீட்டுக்காரருக்கு என்ன ஆச்சு?
|
ஷைலஜா: அவர் ஒரு விபத்துல இறந்துட்டார்.
|
வசந்த்: எப்போ? எப்படி ஆச்சு?
|
ஷைலஜா: அது எட்டு வருஷத்துக்கு மேல ஆச்சு. ஒரு நாள் ஆத்துல விளையாடிட்டு இருந்தோம். கரையேறும்போது ஒரு பாசிபிடிச்ச பாறைமேல காலை வைச்சு வழுக்கி விழுந்துட்டாரு. மண்டையில நல்ல அடி.
|
வசந்த்: அய்யோ.. அப்புறம்.
|
ஷைலஜா: முதல்ல ஒண்ணும் தெரியல. வீட்டுக்கு வந்ததும் ஒரு மாதிரியா இருக்குனு சொல்லிட்டே கீழ விழுந்துட்டாரு… அப்போவே அவர் காதுல ரத்தம் வந்தது. அப்புறமா ஆஸ்பத்திரி தூக்கிட்டு போனோம். நினைவு இல்ல.. கோமான்னு சொன்னாங்க.
|
வசந்த்: அப்புறம்
|
ஷைலஜா: மூணு நாளைக்கு அப்புறமா ஒரு தடவை கண் முழிச்சார். ஆனால் கொஞ்ச நேரத்துல மறுபடி நினைவிழந்தது.  அப்புறம் பிழைக்க வாய்ப்பில்லை மூளைச்சாவுனு சொன்னாங்க… தாங்க முடியாம அழுதேன். அவரோட உடல் உறுப்புகளை தானம் செய்ய சொல்லிட்டேன்.
|
வசந்த்: கேட்கவே ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு.
|
ஷைலஜா: இரண்டு நாட்கள் வரைக்கும் அவரை வெண்டிலேட்டர் உதவியோட உயிரோட வச்சிருந்தாங்க. அந்த ரெண்டு நாள் முழுவதும் அவர்கூட இருந்தேன். என்னோட கண்ல கண்ணீர்நிற்காம வந்துட்டே இருந்தது. அவர் உடம்புல ஒரு அடிகூட இல்ல… பார்த்தா தூங்கிட்டு இருக்கிற மாதிரி இருந்தது. என்னோட மனசுல இருந்ததையெல்லாம் பைத்தியம் மாதிரி அவர்கிட்ட பேசிட்டு இருந்தேன். அதுக்கு அப்புறம் அவரை கொண்டு போய்ட்டாங்க. ஆப்பரேசன் முடிஞ்சு உடலை மட்டும் கொடுத்தாங்க.
|
வசந்த்: உங்ககிட்ட கடைசியா என்ன சொன்னார்?
|
ஷைலஜா: எதுவும் சொல்லல… அவர் பக்கத்துல இருந்த என்னை பார்த்து லேசா சிரிச்சார். அப்புறம் அவரை மேல விழுந்து அழுதேன். என்னோட முடியை கோதிவிட்டார்.
|
வசந்த்: நீங்க படிச்சவங்க.. ஏன் இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணிக்கலை…
|
ஷைலஜா: எதுக்காக இன்னொரு கல்யாணம்?
|
வசந்த்: இவ்ளோ சின்ன வயசுல இப்படி தனியா இருக்கிறது கஷ்டம்தான…
|
ஷைலஜா: வாழ்க்கை எப்பவுமே சுலபமா இருக்காது வசந்த்.
|
வசந்த்: உங்களோட திறமையை நான் நிறைய தடவை ஆபீஸ்ல கவனிச்சு இருக்கேன். நீங்க பார்க்கிற இந்த வேலை உங்களோட தகுதிக்கு கீழ இருக்கு. நீங்க இன்னும் மேல வரவேண்டிய ஒரு ஆள். இவ்ளோ திறமையான ஒருத்தர் வாழ்க்கையில குடும்பம்ங்கிற பகுதியை இவ்ளோ சீக்கிரம் முடிச்சுக்கிறது எனக்கு கொஞ்சம் கஷ்டமா இருக்கு…
|
ஷைலஜா: எனக்கு குடும்பம் இருக்கு வசந்த்.. என்னோட மகன் இருக்கான்.
|
வசந்த்: அய்யோ.. நான் அதை சொல்ல வரல…
|
ஷைலஜா: பின்ன செக்ஸ் பத்தி சொல்றியா… வாழ்க்கையில செக்ஸ் ஒரு அங்கம்தான்… அதுவே வாழ்க்கை இல்ல.
|
வசந்த்: செக்ஸ்-ஐ தூக்கி குப்பையில போடுங்க… நீங்க நான் சொல்ல வர்றதை தப்பா புரிஞ்சுகிறீங்க…
|
ஷைலஜா: கொஞ்சம் தெளிவா சொல்லு..
|
வசந்த்: உங்களோட கணவரோட இடத்துல யாரும் வரமுடியாது. அது எனக்கு தெரியும். ஆனா உங்க மகனுக்கு கண்டிப்பா ஒரு அப்பா ஸ்தானத்துல ஒருத்தர் இருக்கணும். கண்டிப்பா உங்க பையனோட மனசு அவனோட அப்பாவுக்கு கொஞ்சம் ஏங்கும்.
|
ஷைலஜா: நீ அக்கறையோட சொல்றதால இதை உன்கிட்ட சொல்றேன். சில விஷயங்களுக்கு நம்மலால மாற்று ஒண்ணு இருக்குனு யோசிக்க முடியாது. நம்மளோட இழப்பை ஏத்துக்க தயாரா இருக்கணும்.
|
வசந்த்: சரி.. ஒரு வேளை அந்த விபத்துல நீங்க இறந்துபோற நிலமை வந்திருந்தா, உங்க கணவரை இன்னொரு கல்யாணம் பண்ண சொல்லியிருப்பீங்களா?
|
ஷைலஜா: எனக்கு தெரியல… ஒருவேளை சொல்லியிருப்பேன்.
|
வசந்த்: பார்த்தீங்களா… உங்களுக்கு ஒரு நியாயம்.. உங்க கணவருக்கு ஒரு நியாயமா?
|
ஷைலஜா: வசந்த்… நான் அப்படி சொல்லுறதுக்கு நிறைய காரணங்கள் இருக்கு…  உனக்கு எப்படி சொல்றதுனு தெரியல… இப்போ வேணாம்.. இன்னொரு நாள் சொல்லுறேன்.
|
வசந்த்: உங்க கணவரை பத்தி பேசி ஞாபகபடுத்தினதிற்கு மன்னிச்சுக்கோங்க…
|
ஷைலஜா: ஹாஹா…நான் எப்போவுமே அவரை நினைச்சுட்டுதான் இருக்கேன்.
|
வசந்த்: அப்போ உங்க பார்க்கும்போது உங்களோட தன்னம்பிக்கை எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு.
|
ஷைலஜா: இதுக்கு முன்னாடி என்னை பிடிக்காதா?
|
வசந்த்: ச்சே..ச்சே.. அப்படியில்ல…
|
ஷைலஜா: அப்போ இதுக்கு முன்னாடி என்கிட்ட என்ன பிடிக்கும்…
|
வசந்த்: கொஞ்சம் வெளிப்படையா சொல்றேன் தப்பா எடுத்துக்காதீங்க… உங்களோட முடி ரொம்ப பிடிக்கும்.
|
ஷைலஜா: என்னோட முடியையா?
|
வசந்த்: ஆமா.. உண்மையிலேயே உங்களோட முடி ரொம்ப அழகா இருக்கு…
31044812_600014570376737_6513020022632218624_n
ஷைலஜா: ஹாஹா… தாங்க்ஸ். அதுனாலதான் ரொம்ப நேரமா அங்கயிருந்த போட்டோவுல என்னோட முடியை பார்த்துட்டே இருந்தியா?
|
வசந்த்: ஆமா… இப்போ இருக்கிறதைவிட அப்போ உங்களோட முடி இன்னும் நீளமா, அழகா இருக்கு.
|
ஷைலஜா: அப்போ எனக்கு சின்ன வயசு… முடியோட வளர்ச்சி அதிகம்… இப்போ அந்த அளவுக்கு  இல்ல…
|
வசந்த்: அதுனாலதான் அந்த போட்டோவை பார்த்து ரசிச்சிட்டு இருந்தேன்.
|
ஷைலஜா: அப்புறம் வேற என்ன நினைச்ச?
|
வசந்த்: நான் ஏன் உங்களைவிட சின்ன பையனா பொறந்தேன்னு யோசிச்சேன்.
|
ஷைலஜா: ஹாஹா.. எதுக்கு அந்த முடியை பார்த்து என்னை கல்யாணம் பண்ணலாம்னு தோணுச்சா?
|
வசந்த்:  ஆமா…
|
ஷைலஜா: ஹேய்… உனக்கே இதெல்லாம் ஓவரா இல்லயா… இந்த முடியை பார்த்து எப்படி கல்யாணம் வரைக்கும் தோணும்?
|
வசந்த்: எனக்கு தோணுது…  வேற எப்படி இந்த மாதிரி நீளமான முடியை நான் தொட்டு பார்க்கிறது?
|
ஷைலஜா: ஹாஹா… உனக்கு இந்த நீளமான முடியை தொடணும் அவ்ளோதான ஆசை…
|
வசந்த்: தொடணும்.. அது மட்டும் இல்ல.. கொஞ்சம் விளையாடணும்.
|
ஷைலஜா: அதுக்கு எதுக்கு கல்யாணம் பண்ணனும்? நேரடியா நீளமான முடி இருக்கிற பொண்ணா பார்த்து கேட்க வேண்டியதுதான…
july_05_2
வசந்த்: அதெப்படி ஒத்துக்குவாங்க….
|
ஷைலஜா: அதெல்லாம் சொல்லுவாங்க..  நீ எப்போவாவது நம்ம ரம்யாகிட்ட கேட்டிருக்கியா?
|
வசந்த்: இல்ல.. கேட்டாலும் அவ ஒண்ணும் சொல்லமாட்டா.. சரின்னு சொல்லுவா
|
ஷைலஜா:  அப்புறம் என்ன?
|
வசந்த்: அவ என்னோட ஜூனியர்.. அதுனால ஓகேன்னு சொல்லுவா…
|
ஷைலஜா: கண்டிப்பா நீ உனக்கு தெரியாத பொண்ணுங்ககிட்ட போய் அவங்களோட தலைமுடியை தொட்டுப்பார்க்க கேட்கபோறது இல்ல.
|
வசந்த்: ஆமா…
|
ஷைலஜா: முயற்சி பண்ணு…
|
வசந்த்: இப்போவே முயற்சி பண்றேன்,…
|
ஷைலஜா: ரொம்ப அவசரப்படாத… அவ நாளைக்கு சாயங்காலம்தான் ஊருல இருந்து திரும்பி வருவாள்.
|
வசந்த்: அது எனக்கு தெரியும்…
|
ஷைலஜா: அப்புறம் இப்போ எப்படி முயற்சி பண்ணுவ?
|
வசந்த்: இப்போ நான் உங்ககிட்டதான கேட்கபோறேன்.

ஷைலஜா: பார்த்தியா.. ஐடியா கொடுத்த என்னோட தலையிலேயே கைவைக்க பார்க்கிற?
|
வசந்த்: ஹாஹா… பார்த்தீங்களா.. ஐடியா கொடுத்த நீங்களே சம்மதிக்க மாட்டேன்னு சொல்றீங்க
|
ஷைலஜா: நான் எப்போ மாட்டேன்ன்னு சொன்னேன்.
|
வசந்த்: அப்போ நான் உங்க முடியை தொடலாமா?
|
ஷைலஜா: தாராளமா… முடியை கொடுக்கிறதுல என்ன இருக்கு…
|
வசந்த்: என்ன இவ்ளோ சாதாரணமா சொல்றீங்க
|
ஷைலஜா: உனக்கு பிடிச்சிருக்குனா நீ தாராளமா என்னோட முடியை தொட்டுப்பார்த்துக்கோ… நான் ஒண்ணும் அதுல குறைஞ்சு போயிட மாட்டேன்…
|
வசந்த்: அய்யோ.. ரொம்ப தாங்க்ஸ்
|
ஷைலஜா: சரி.. இப்போ நீ என்னோட முடியை என்ன பண்ணனும்னு சொல்லு…
|
வசந்த்: முதல்ல என்னோட கையாள உங்களோட முடியை எடுத்து தொட்டு பார்க்கணும்..
|
ஷைலஜா: அப்புறம்:
|
வசந்த்: உங்களோட ஜடையை நான் அவிழ்த்து விடலாமா?
|
ஷைலஜா: தாராளமா… நானே இப்போ என்னோட ஜடையை அவிழ்த்து விடனும்னு நினைச்சேன்.
|
வசந்த்: எதுக்கு?
|
ஷைலஜா: தலைக்கு எண்ணை தடவணும்.
|
வசந்த்: அப்போ நானே உங்களோட தலைமுடிக்கு எண்ணை தடவட்டுமா?
|
ஷைலஜா: ஹாஹா.. சரி… ஆனா ஒரு கண்டீசன்.
|
வசந்த்: என்ன?
|
ஷைலஜா: என்னோட முடிக்கு எண்ணை தடவி அதுக்கு அப்புறம் மறுபடி என்னோட முடியை சீவி ஜடை பின்னி விடனும்.
|
வசந்த்: இது போனஸ்.. கண்டிப்பா…
|
ஷைலஜா: உனக்கு ஜடை பின்ன தெரியுமா?
|
வசந்த்: இதுவரைக்கும் இல்ல.. இன்னைக்கு பின்னப்போறேன்.
|
ஷைலஜா: சரி.. அதையும் முயற்சி பண்ணு…
|
வசந்த்: ஆரம்பிக்கலாமா?
|
ஷைலஜா: நான் ரெடி.. என்ன பண்ணனும்னு சொல்லு.. என்னோட முடியை எடுத்துக்கோ..
|
வசந்த்: முதல்ல இப்படி உட்காருங்க…
|
ஷைலஜா அங்கிருந்த ஒரு ஸ்டூல்-ல் அமர்ந்தாள். வசந்த் அவள் முடியை ரசித்துக்கொண்டே அவள் பின்னால் வந்தான். அவள் அமர்ந்ததும் அவளுடைய தலையில் கை வைத்து அவளுடைய முடியை தொட்டான். முதல் முறையாக அவளுடைய முடியை உச்சந்தலையில் தொடுவது புதுவித அனுபவமாக இருந்தது. அவள் ஜடையை பிடித்தான். மெல்ல அவள் ஜடையை கைகளில் ஏந்தினான்.

மிகவும் கனமான ஜடையாக தோன்றியது.  அவள் தலைமுடியை தொடுவதற்கு சம்மதம் கேட்பதற்கு பதிலாக அவளுக்கு மொட்டை அடிக்க சம்மதம் கேட்டிருந்தால் எப்படி இருக்கும் என மனதிற்குள் நினைத்தான். ஒருவேளை ஷைலஜா அதற்கும் சரியென்று சொல்ல வாய்ப்பிருக்கிறது. அப்படி சொல்லியிருந்தால் அவனருகில் எண்ணை பாட்டிலும், சீப்பும் இருந்திருக்காது. ஒரு குவளை தண்ணீரும், ஒரு சவரக்கத்தியும் இருந்திருக்கும். வசந்த்தின் கற்பனை வளர்ந்துகொண்டே சென்றது.

இப்போது இருக்கும் இந்த முடியை மொட்டை அடிக்க நினைக்கும்போதே மனது கட்டுக்கடங்காமல் சென்றது. அந்த போட்டோவில் இருப்பது போல இன்னும் நீளமான முடியை அவள்  கடந்த காலத்தில் மொட்டை அடித்தபோது எப்படி இருக்கும் என நினைத்தான். அப்போது அவளுக்கு யார் மொட்டை அடித்து விட்டிருப்பார்கள்…. அந்த முடியை என்ன செய்திருப்பாள் என யோசித்துப்பார்த்தான். அவளிடம் அவள் இதற்குமுன் மொட்டை அடித்த சம்பவத்தை கேட்கவேண்டும் என்று வசந்த்  நினைத்தான். வசந்த்திடம் தலைமுடியை கொடுத்துவிட்டு அமர்ந்த ஷைலஜா மனதிலும் அதே எண்ணங்கள் தோன்றியது. கடந்தமுறை இதேபோல ஒருவன் கையில் அவளுடைய முடியை கொடுத்துவிட்டு மொட்டை அடிக்க அமர்ந்த நினைவுகள் வந்தது. அவள் அதை நினைத்துக்கொண்டிருந்தபோது வசந்த் அவளுடைய ஜடையை அவிழ்த்துவிட்டு அவள் முடியை விரித்து விட்டான்.


30707081_597165393994988_4250270305789935616_n

வசந்த் ஷைலஜாவின் மிருதுவான தலைமுடியை அவளுடைய ஜடையில் இருந்து பிரித்து விட்டான். அவளுடைய ஜடையிலிருந்து அடர்த்தியான முடி வெளியே வர ஆரம்பித்தது. அவள் ஜடையை முழுவதுமாக பிறிது முடித்தபின் தன்னுடைய விரல்களை உள்ளே விட்டு மசாஜ் செய்வதுபோல கோதி விட்டான். ஷைலஜா தன்னுடைய கண்களை மூடி வசந்த் தன்னுடைய முடியை மசாஜ் செய்வதை அனுபவித்தாள். வசந்த் கிடைத்த வாய்ப்பை நழுவ விடாமல் அவளுடைய முடியை அங்குலம் அங்குலமாக தடவிப்பார்த்தான். பின்னர் அங்கிருந்த எண்ணை பாட்டிலை எடுத்து கைகளில் கொஞ்சம் ஊற்றினான். பின்னர் மீண்டும் விரல்களை ஷைலஜாவின் தலைமுடிக்குள் விட்டு அவளுடைய கூந்தலுக்கு என்னை தேய்த்துவிட ஆரம்பித்தான். அவளுடைய தலைமுடியின் வேர்கால்களில் இருந்து படுமாறு எண்ணை தேய்த்தான். வசந்த் அவளுடைய தலைமுடிக்கு எண்ணை தேய்த்துவிட்ட விதம் ஷைலஜாவிற்கு ரொம்ப பிடித்திருந்தது. மிகவும் மென்மையாக, வலிக்காமல் அனுபவித்து அவள் முடியை ரசித்துக்கொண்டிருந்தான். ஷைலஜாவின் தலைமுடியை இடையில் நுகர்ந்து பார்த்ததை அவள் கவனித்தாள். வசந்த் எண்ணை தேய்த்து முடித்ததும் ஒரு சீப்பை எடுத்து அவள் தலைமுடியை வாரிவிட ஆரம்பித்தான். அவளுடைய அடர்த்தியான முடியை கையில் பிடித்து சீவிக்கொண்டே இருக்கலாம் போல இருந்தது. மெல்ல அவள் முடியை மூன்றாக பிரித்து ஜடை பின்ன முயற்சி செய்தான். ஏனோ அவள் முடியை தொட்டுக்கொண்டே இருக்கும்போது வந்த ஆர்வம் ஜடை பின்னும்போது வரவில்லை. வசந்த் தன்னுடைய தலைமுடியை ஜடையாக பின்ன சிரமப்படுவதை ஷைலஜா கவனித்தாள். திரும்பிப்பார்த்து சிரித்தாள். பின்னர் அவனிடம் இருந்து தன்னுடைய தலைமுடியை அள்ளி கொண்டையாக போட்டுக்கொண்டாள். வசந்த் அவளுடைய கொண்டையை தடவிப்பார்த்து ரசித்தான். வசந்த் மேலும் சிறிது நேரம் அவள் தலைமுடியை தடவிப்பார்த்து ரசித்துவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினான்.
|
|
மறுநாள் அலுவலகத்திற்கு வழக்கம்போல சென்றான். தன்னுடைய நீளமான ஜடையை எடுத்து முன்னால் போட்டுக்கொண்டே அவனுடைய அறைக்கு முன்னால் அடிக்கடி சென்றுவந்தாள் நந்தினி. தன்னை வெறுப்பேற்ற அப்படி செய்கிறாளோ என அவளை அழைத்து கேட்டுவிடலாமா என நினைத்தான். அப்போது அவள் தலைமுடி போட்டுக்கொண்டிருந்த தூண்டிலில் இருந்து தப்பித்துக்கொள்ள வசதியாக ஆடிட்டர் உள்ளே வந்தார். இந்த வருடதிற்கான கணக்கு வழக்குகளை சரிபார்த்து முடித்து விட்டதாகவும், இன்னும் இரண்டு வாரத்திற்குள் இதை வருமானவரித்துறையில் சமர்ப்பிக்க வேண்டும் சென்றும் கூறினார். வசந்த் கணக்குகளை சரி பார்த்துவிட்டு இன்னும் ஒரு வாரத்தில் கையொப்பமிட்டு அனுப்பி வைப்பதாக கூறினான். ஆடிட்டர் செல்லும்போது அந்த மேனஜர் பதவி காலியாக இருப்பதையும் சீக்கிரம் அதை நிரப்பினாள் அவனுடைய சுமை கொஞ்சம் குறையும் என்று வலியுறுத்தினார். அவன் அதையும் ஒரு வாரத்திற்குள் சொல்வதாக கூறினான்.
|
|
அதன்பின் வசந்த் தன்னுடைய பணியில் மூழ்கிப்போனான். அவர் வெளியே சென்ற கொஞ்சநேரம் கழித்து யாரோ கதவை தட்டும் சத்தம் கேட்டு நிமிர்ந்து பார்த்தான். புன்னகையுடன் நந்தினி நின்றுகொண்டிருந்தாள். அவளை உள்ளே வருமாறு அழைத்தான் வசந்த். நந்தினி தன்னுடைய ஜடையை எடுத்து சீட்டின்பின்பக்கம் போட்டுக்கொண்டு அமர்ந்தாள். வசந்த் அவளுடைய நீளமான ஜடையை கவனிப்பதை அவளும் கவனித்தாள். பின்னர் வந்த விஷயத்தை அவனிடம் கூறினாள். குடும்ப சூழ்நிலை காரணமாக தினமும் ஓவர்டைம் பார்ப்பதாக கூறினாள். தன்னுடைய கணவன் இப்போது வேளையில்லாமல் இருப்பதால் கொஞ்சம் சிரமமாக இருப்பதாகவும், இந்த கம்பணியில் வேறு ஏதாவது வேலை இருந்தால் தரும்படியும் கேட்டாள். ஒருவேளை மேனஜர் பதவி காலியாக இருப்பதை நினைத்து இந்த வேலையை கேட்கிறாளோ என யோசித்தான். அப்படி கேட்கும் பட்சத்தில், அந்த வேலையை அவனுக்கு ஒதுக்கி கொடுத்தால் இவளுடைய தலைமுடியை கொடுப்பாளா என யோசித்தான். அவன் மனத்தில் நினைத்ததை புரிந்துகொண்டவள் போல அவளுடைய ஜடையை எடுத்து முன்னால் போட்டாள் நந்தினி. வசந்த்தின் கண்கள் அவளுடைய அடர்த்தியான ஜடையின்மீதே இருந்தது. அதை அவளும் கவனித்தாள், ஆனால் அதை ரசித்துக்கொண்டே தன்னுடைய ஜடையை தடவிக்கொண்டிருந்தாள். வசந்த் நிமிந்து அவளை பார்த்த போது அவளும் அவனை பார்த்தாள்.
|
|
நந்தினி: ஸார்… உங்களுக்கு நீளமான முடி ரொம்ப பிடிக்குமா?
|
வசந்த்: ஏன் அப்படி கேட்குறீங்க?
|
நந்தினி: இல்ல… என்னோட முடியை இவ்ளோ ரசிக்கிறீங்களே..அதான் கேட்டேன்.
|
வசந்த்: அப்படியெல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல… சும்மா பார்த்தேன்.
|
நந்தினி: ஸார்.. நாம் கொஞ்சம் ரிலாக்சா பேசலாமா…
|
வசந்த்: சொல்லுங்க…
|
நந்தினி: நீங்க தினமும் என்னை ரசிச்சு பார்க்கிறதை நான் கவனிச்சு இருக்கேன். போகப்போகத்தான் புரிஞ்சது நீங்க ரசிக்கிறது என்னோட தலைமுடியைத்தான்னு….
|
வசந்த்: நந்தினி… நீங்க சொல்றது உண்மைதான்…. நான் அப்பப்போ உங்களோட முடியை ரசிப்பேன்..
|
நந்தினி: என்னை “நீ”ன்னே சொல்லுங்க… நான் தப்பா நினைச்சுக்கமாட்டேன்
|
வசந்த்: சரி
|
நந்தினி: பொண்ணுங்க எல்லாருக்கும் அவங்களோட அழகை ரசிக்கிறது பிடிக்கும்… தன்னோட தலைமுடியை மத்தவங்க ரசிக்கிறது பிடிக்கும்… இதை நீங்க தைரியமா என்கிட்ட சொல்லலாம்.
|
வசந்த்: இதை நான் முன்னாடியே உன்கிட்ட சொல்லியிருக்கலாம்.
|
நந்தினி: உங்களுக்கு என்னோட முடியை தொடனும்னு ஆசை இருக்கா?
|
வசந்த்: மனசுக்குள்ள இருக்கு… ஆனா நிஜத்துல அது நடக்காது…
|
நந்தினி: ஏன் ஸார் அப்ப்டி சொல்லுறீங்க?
|
வசந்த்: உங்களுக்கு கல்யாணம் ஆயிடுச்சே…
|
நந்தினி: அதுனால என்ன ஸார்… உங்களுக்காக ஒரு ஃபேவர் பண்ண மாட்டேனா?
|
வசந்த்: அதுல ஒரு சின்ன சிக்கல் இருக்கு…
|
நந்தினி: என்ன ஸார்…
|
வசந்த்: நீங்க பதிலுக்கு என்கிட்ட வேற ஏதாவது ஃபேவர் கேட்பீங்களே…
|
நந்தினி: ஒரு வியாபாரத்துல ரெண்டு பக்கமும் லாபம் இருக்கணுமே ஸார்.
|
வசந்த்: நீ என்ன எதிர்பார்க்கிற?
|
நந்தினி: என்னோட வீட்டுக்காரருக்கு இங்க ஒரு வேலை வேணும்.
|
வசந்த்: எது.. இப்போ ஓப்பென்ல இருக்கிற அந்த மேனேஜர் வேலையா?
|
நந்தினி: ஹாஹாஹா… ஸார்… அந்த ஆளுக்கு அவ்ளோ பெரிய வேலையை நான் கேட்பேனா?
|
வசந்த்: என்ன நந்தினி உங்க ஹாஸ்பண்ட்டை இப்படி சொல்லுறீங்க..
|
நந்தினி: பின்ன என்ன ஸார். வெறும் +2 படிச்ச அந்த ஆளுக்கு போய் மேனேஜர் வேலையா
|
வசந்த்: பின்ன என்ன வேலை வேணும்?
|
நந்தினி: இங்க ஏதாவது பீயூண் வேலை, இல்லைனா நம்ம இன்வென்டரில ஏதாவது வேலை இருந்தா கொடுங்க… ஓரளவு நல்ல சம்பளம் இருக்கிற வேலை கொடுங்க…
|
வசந்த்: சரி… பதிலுக்கு நீங்க என்ன ஃபேவர் கொடுக்கபோறீங்க?
|
நந்தினி: உங்களோட கண்ணு என்னோட தலைமுடிமேல இருக்குன்னு எனக்கு தெரியும்…
|
வசந்த்: அதுனால…
|
நந்தினி: நீங்க எப்போ வேணும்னாலும் என்னோட முடியை எடுத்துக்கோங்க…
|
வசந்த்: ஏதுக்கோங்கன்னா… கட் பண்ணி எடுத்துக்கலாம்னு சொல்லுறியா?
|
நந்தினி: அய்யோ ஸார்… நீங்க என்ன என்னோட முடியை அப்பிடியே கட் பண்ணலாம்னு பார்த்தீங்கலா? எப்படி ஸார் இவ்ளோ  நீளமான முடியை கட் பண்ணி எடுத்துக்கோங்கன்னு சொல்ல எனக்கு மனசு வரும்
|
வசந்த்: வேற?
|
நந்தினி: உங்களுக்கு என்னோட தலைமுடியில எப்போலாம் விளையாடனும்னு தோணுதோ சொலுங்க… நான் வறேன்… எவ்ளோ நேரம் வேணும்னாலும் விளையாடுங்க.
|
வசந்த்: உங்க வீட்டுக்காரர் கேட்க மாட்டாரா?
|
நந்தினி: இப்போவே நான் தினமும் வீட்டுக்கு போக 9மணிக்கு மேல ஆகுது… எதுவும் அவரால சொல்ல முடியல…
|
வசந்த்: இதை நீங்க பார்த்தசாரதிகிட்ட கேட்டு இருக்கலாமே… அவர்கூடயும் நீங்க கொஞ்சம் நல்லா பழகுற மாதிரி இருக்கு.
|
நந்தினி: அந்த ஆளு ஒரு சபலக்கேஸ்  ஸார். அது மட்டும் இல்ல…. வேலைல சேர்க்கிற அதிகாரம் அவருக்கு இல்ல…
|
வசந்த்: அவருக்கும் நீங்க உங்களோட தலைமுடியை வச்சு தூண்டில் போடுறமாதிரி இருக்கு.
|
நந்தினி: அதெல்லாம் இல்ல ஸார்… அந்த ஆளு எப்போ என்னைய பார்த்தாலும் என்னோட தலைமுடில ஆரம்பிச்சு என்னோட அழகை வர்ணிக்கிறேன்  பேர்வழின்னு, ரொம்ப கடலை போடுவார். பின்னாடி இருந்து என்னோட உடம்பை ரசிப்பார்னு பயந்து அவன் வந்ததும் திரும்பி நின்னு பேசுவேன். என்னோட கழுத்தை கவனிக்கிற மாதிரி இருக்கும்.. அதுனால என்னோட ஜடையை எடுத்து முன்னாடி போட்டுக்குவேன்.
|
வசந்த்: ஓ.. அப்படியா.
|
நந்தினி: நீங்க என்னோட தலைமுடியை மட்டும் ரசிக்கிறது எனக்கு தெரிஞ்சதுக்கு அப்புறமா தான் நான் என்னோட தலைமுடியை  உங்ககிட்ட கொடுத்து என்னோட வீட்டுக்காரருக்கு வேலை கெட்கலாம்னு தோணுச்சு.
|
வசந்த்: உன்னோட தலைமுடியை வைச்சு என்கிட்ட பேரம் பேசுற… உனக்கு இது தப்பா தெரியலையா?
|
நந்தினி: என்னோட நிலைமைல இருந்து பாருங்க… இப்போதைக்கு உங்ககிட்ட எனக்கு இருக்கிற ஒரே பணயப்பொருள் என்னோட தலைமுடிதான்… என்ன பண்றது… உதவாக்கறை புருசனை வச்சுக்கிட்டு நான் படுற கஷ்டம் எனக்குமட்டும்தான் தெரியும்.
|
வசந்த்: சரி… எனக்கு கொஞ்சம் டைம் கொடு… ஒரு ரெண்டு வாரத்துல சொல்லுறேன்.
|
நந்தினி: சரிங்க ஸார். ரொம்ப தாங்க்ஸ்
|
|
வசந்த் சற்று குழப்பத்தில் இருந்தான். நந்தினி எப்படி இவனுடைய தலைமுடி ஆசையை கண்டு பிடித்தாள் என்று. மேலும் அவலாகவே வந்து அவளுடைய தலைமுடியையும் அவனுக்கு கொடுப்பதாக கூறியது வினோதமாக இருந்தது. நந்தினியின் இந்த நடவடிக்கையை அவன் எதிர்பார்க்கவில்லை. அவளுடைய நீளமான தலைமுடியை அனுபவிக்க ஏதாவது வாய்ப்பு கிடைக்குமா என அவன் எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருந்த நிலையில் இப்போது தானாகவே வந்து வலையில் விழும் நந்தினியை அவன் ஒதுக்கிவிட நினைக்கவில்லை. ஆயினும், அவளுடைய தைரியமும் தானாகவே முன்வந்த விதமும் கொஞ்சம் தயக்கமாக இருந்தது. இதன் பின்னணியை சற்று ஆராய்ந்து அவளுடைய நிலைமை உண்மையிலேயே மோசமாக இருந்தால், அவள் கணவனுக்கு ஒரு வேலையை கொடுத்துவிட்டு அவள் தலைமுடியை எடுத்துக்கொள்ளலாம் என முடிவெடுத்தான். அவ்வப்போது  எதிரில் இருந்த நந்தினியை கவனித்தான். அவள் எப்பொழுதும்போல வேலை செய்து கொண்டிருந்தாள். அவனும் தன்னுடைய வேலையில் மூழ்கினான்.


|
|
உணவு இடைவேளையின் போது ரம்யாவை கவனித்தான். ஊருக்கு சென்று வந்ததில் இருந்து கொஞ்சம் சோகமாக இருந்தாள். முதலில் பயணக்களைப்பாக இருக்கும் என நினைத்தான். ஆனால் அவளுடைய சோர்வடைந்த நடவடிக்கைகளை கவனித்ததும் வேறு ஏதோ என்று உறுதிப்படுத்திக்கொண்டான். காலைமுதல் அவனை பார்த்தாலும் எதுவும் வந்து பேசவில்லை என்பது அவனுக்கு சற்று உறுத்தலாக இருந்தது. ஒருவேளை ஷைலஜாவின் தலைமுடியை அவன் தொட்டுப்பார்த்து விளையாடியதை அவள் ரம்யாவிடம் சொல்லியிருப்பாளோ, அதனால் கோவமாக இருக்கிறாளோ என யோசித்தான். அப்படி கோபித்துக்கொள்ள ரம்யாவும் தானும் காதலர்கள் இல்லையே எனவும் மனது கூறியது. வசந்த் தனக்கு ரம்யாமேல் உள்ள ஈர்ப்பை காதல் என உருவகப்படுத்திக்கொண்டாலும், அவளிடம் நேரடியாக கூறியதில்லை. மற்ற நேரங்களில் வெளிப்படையாகவும், தைரியமாகவும் அவளிடம் எதையும் இலகுவாக பேசிவிடும் வசந்த், இந்த காதல் ஆசையை மட்டும் சொல்வதற்கு தயங்கினான். அவள் அதை ஏற்கமறுத்துவிடுவாளோ என ஒரு பயம் அவன் மனதில் இருந்தது. அவன் கண்முன்னாடி நிறைய விஷயங்கள் இருந்தது. தன்னுடைய தலைமுடியை தயங்காமல் அவனிடம் கொடுத்த ஷைலஜாவின் புதிய நட்பை எப்படி கையால்வாது என்பது ஒரு விசயம். தானாக தேடிவந்து தன்னுடைய தலைமுடியை கொடுக்கும் நந்தினி ஒரு பக்கம். மனதில் ஆசையுடம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் ரம்யா சற்று விலகி செல்வதுபோல தோன்றும் இந்த நிலைமை ஒரு பக்கம் என குழப்பத்தில் இருந்தான்.


கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக