http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : லலிதா ராம் - பகுதி - 5

பக்கங்கள்

திங்கள், 3 ஆகஸ்ட், 2020

லலிதா ராம் - பகுதி - 5

பதற்றத்தோடு வீட்டின் குறுக்கும் நெடுக்கும் நடந்துகொண்டிருந்த காவேரி, அவ்வப்போது குறுகுறுத்துக்கொண்டிருந்த தனது கூதியை வருடிக்கொண்டிருந்தாள்.

சுரேஷ் கல்லூரிக்குச் சென்றிருந்தான். சூறாவளி போல தனக்கு மகன் மீது ஏற்பட்டிருந்த தகாத காமத்தை முற்றிலும் துடைப்பது எப்படி என்று சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தாள் காவேரி. அவனது கவனம் சிதைந்தால், அவனது எதிர்காலத்தைத் தானே நாசமாக்கி விட்டது போலாகிவிடும் என்பதால் அவளது குற்ற உணர்ச்சி அதிகரித்தது.


இனியும் அவனைத் தனது இச்சைக்கு அடிபணிய வைக்கக் கூடாது என்று எண்ணியவளுக்கு, தனது அரிப்பை வேறு எப்படித் தணித்துக்கொள்வது என்ற கேள்வியும் எழாமல் இல்லை. உடனே அவளுக்கு லலிதாவின் வீட்டில் கழித்த அந்த மதியநேரம் நினைவுக்கு வந்தது. ஒரு யுகமே ஆகிவிட்டதுபோல எண்ண வைத்த சம்பவம் நேற்றுத்தான் நடந்தது என்பது அவளுக்கு ஆச்சரியத்தை அளித்தது. அது அவளுக்குப் பிடித்திருந்தது. சிறிது நேரம் யோசனையில் ஆழ்ந்தபிறகு, லலிதாவோடு பேச முடிவு செய்தாள். கைபேசியை எடுத்தாள்.


காவேரியின் அழைப்பு வந்த நேரம் லலிதா அம்மணமாக உறங்கிக்கொண்டிருந்தாள். காவேரியைப் போல, அவளுக்கு மகனிடம் ஓள்வாங்கியது குறித்து அப்போது எவ்விதக் குற்ற உணர்ச்சியும் ஏற்பட்டிருக்கவில்லை. மனோ எப்போது கல்லூரியிலிருந்து வருவான், அவனிடம் ஓள் வாங்கலாம் என்று அவள் துடித்துக்கொண்டிருந்தாள்.



"ஹலோ காவேரி!"

"ஹலோ லலிதா!" காவேரியின் குரலில் பதற்றம் இருந்தது. "என் வீட்டுக்கு வர முடியுமா? ப்ளீஸ்...?"

"தாராளமா வர்றேன்."

"காத்திட்டிருக்கேன்!"

லலிதாவுக்கு சற்றே எரிச்சல் ஏற்பட்டது. என்ன செய்வது, உயிர் சினேகிதி ஆயிற்றே? எதிர்வீடாகவே இருந்தாலும் கொஞ்சம் கண்ணியமாகப் போவோம் என்ற எண்ணத்தில் உடைமாற்றிக்கொண்டாள். காவேரி எது குறித்துப் பேச தன்னை அழைத்திருப்பாள் என்று யோசித்தாள்.

நேற்று அவளை உசுப்பி விட்டது குறித்துப்பேச விரும்புகிறாளா? அல்லது மீண்டும்..? இந்தக் கேள்விகளுக்கான விடை அவள் காவேரி வீட்டின் கதவைத் தட்டியதும் கிடைத்தது. கதவு திறந்தபோது, காவேரி உடம்பில் ஒட்டுத்துணி கூட இல்லாமல் நிர்வாணமாக வரவேற்றாள்.

"இது என்னடி கோலம்?" லலிதா சிரித்தாள். "அவ்வளவு அவசரமா?"

புதிய ஆர்வத்துடன் லலிதா சினேகிதியின் உடலைக் கண்களால் அளவெடுத்தாள். சற்றுக் குள்ளம் தான் என்றாலும் காவேரியின் உடல்வாகு கண்ணைப்பறித்தது. காவேரியின் பருத்த முலைகளின் மீது குத்திட்டு நின்ற இளஞ்சிவப்புக் காம்புகளைக் கண்டதும், லலிதாவின் புழையில் ஒரு ஈரமின்னல் இறங்குவது போலிருந்தது. சினேகிதியை ஆதுரமாகத் தழுவ முயன்ற லலிதாவின் கைகளை காவேரி தள்ளி விட்டாள்.

"முதல்லே எல்லா டிரஸ்சையும் அவுத்திட்டு என்னைத் தொடு!"

லலிதா சிரித்தாள்.

"சிரிக்காதே லலிதா! என்னோட அவஸ்தை உனக்குப் புரியலே! நேத்து நீ எனக்குக் கொடுத்ததை நான் இன்னிக்குத் திருப்பிக் கொடுக்கப்போறேன்."

காவேரியின் முகம் முழுக்க காமம் மண்டிக்கிடந்தது. ஒரு கணம் சுற்றும் முற்றும் தலைதிருப்பி முகர்ந்து பார்த்த லலிதாவுக்கு ஒன்று நிச்சயமாகப் புரிந்தது. அந்த வீட்டின் காற்றில் காவேரியின் காமரசத்தின் நெடி கலந்திருந்தது.

"ஏண்டி காவேரி? காலையிலேருந்து என்னடி பண்ணிட்டிருந்தே? ஓவரா விரல் போட்டிருக்கே போலிருக்கே?"

"கரெக்ட்! இப்போ நீ உட்காரு! நான் நாக்குப் போடறேன்!"

அடுத்த சில நொடிகளில் லலிதாவும் காவேரியும் அவரவர் உடைகளைக் களைகிற ஓசை தவிர அந்த அறையில் பெருமளவு அமைதியே நிலவியது. பின்னர்...

லலிதா தோள்களைக் குலுக்கியவாறே, கட்டிலில் படர்ந்தாள். காவேரி லலிதாவின் மீது, இருவரது முலைகளும் நசுங்க, இருவரது கூதிமேடுகளும் உராயப்படுத்தாள்.


"ஒவ்வொண்ணும் எவ்ளோ பெருசு!" என்று ஏக்கப்பெருமூச்சு விடுத்தாள் காவேரி. "காம்பு ஒவ்வொண்ணும் தடித்தடியா இருக்கு."

"கா..வேரி...!"

காவேரியின் உதடுகள் தனது காம்பைக் கவ்வியதும் லலிதாவுக்கு முதலில் சிரிப்பே வந்தது. சினேகிதி தனது காம்பைப் பால்குடிக்கிற குழந்தை போல சப்பியது அவளுக்கு வினோதமாக இருந்தது.

காவேரி வெறிவந்தவளைப் போல லலிதாவின் முலையைச் சப்பிச் சுவைத்துக்கொண்டிருந்தாள். இன்னொரு கையால் லலிதாவின் கூதிமேட்டை வருடிக்கொண்டிருந்தாள். ஆரம்பத்தில் சற்றே நெளிந்த லலிதா, தனது புழையிலிருந்து ஒழுக்கு ஏற்பட்டிருப்பதை உணர்ந்ததும் சிலிர்த்தாள்.

"இஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்!"

இச்சையில் நாக்கை வெளியேற்றி, உதடுகளை நக்கிக்கொண்ட லலிதா, தனது இடுப்பைத் தூக்கியபடி, தனது கூதியை காவேரியின் கூதியோடு வைத்து உராய்ந்தாள்.

"நல்லாப் பண்ணறேடீ காவேரி!"

லலிதாவின் பருத்த முலைகளை விடுவித்த காவேரி, கட்டிலின் கீழே மண்டியிட்டு அமர்ந்தாள். எதிர்பார்ப்புடன் லலிதா கால்களை விரித்துக்கொள்ள, காவேரியின் உலர்ந்துபோயிருந்த உதடுகள் சினேகிதியின் ஈரப்புழையின் மீது விழுந்து அழுந்தின.

"ஹும்ம்ம்ம்ம்!" லலிதா தலைதூக்கி, காவேரி தனது புழையுதடுகளை அவளது இதழ்களால் வருடுவதைக் கண்டு புன்னகைத்தாள். சிறிது நேரத்தில் காவேரி லலிதாவின் புழையைப் புசிக்கவே தொடங்கி விட்டிருந்தாள். காவேரியின் தலையை இறுக்கிய லலிதா அதைத் தனது கூதிமேட்டில் வைத்து அழுத்தினாள்.

"காவேரி...கா..வேரி..."

லலிதாவின் புழையின் மீது ஆவேசம் கொண்டவள் போல காவேரி அதனைத் தனது இதழ்களாலும் நாக்காலும் இம்சை செய்து கொண்டிருந்தாள். உப்பிக்கொண்டிருந்த லலிதாவின் புழையுதடுகளைப் பிரித்தவாறே, காவேரியின் நாக்கு உள்ளே புகுந்து கொண்டிருந்தது. அவளது கைகள் லலிதாவின் நிர்வாண உடலில் அவயங்களைத் தொட்டுத் தொட்டு அமுக்கி விளையாடி மகிழ்ந்தன. சினேகிதியின் மென்மையான கைகள் தனது முலைகளையும் குண்டியையும் பிடித்து வெறித்தனமாகப் பிசைந்து தந்த சுகத்தில் லலிதா மெய்மறந்து கொண்டிருந்தாள். தக்க தருணமாகப் பார்த்து, தனது இரண்டு விரல்களை லலிதாவின் புழைக்குள்ளே நுழைத்தாள் காவேரி. லலிதாவின் உடல் முன்னும் பின்னுமாக நெளிந்து வளைந்து கொடுக்க, காவேரி மெல்ல மெல்ல சினேகிதியைத் தனது மெல்லிய விரல்களால் ஓக்கத் தொடங்கினாள்.

"சண்டாளி! என்னாச்சுடீ உனக்கு இன்னிக்கு? ஹோவ்வ்வ்வ்!" என்று நெக்குருகினாள் லலிதா. காவேரி சினேகிதியின் பாராட்டால் உந்தப்பட்டவளாய், தனது உள்ளங்கை லலிதாவின் கூதிமேட்டோடு உரசுமளவுக்குத் தனது விரல்களின் மொத்த நீளத்தையும் உள்ளே இறக்கி ஏற்றி அனாயாசாமாக விளையாடிக்கொண்டிருந்தாள். காவேரியின் விரல்களை லலிதாவின் புழைத்தசைகள் இறுக்கமாகப் பிடித்து வைத்துக்கொண்டிருந்தன. இந்த விளையாட்டில் எவ்வளவு லலிதா மகிழ்ந்து கொண்டிருந்தாளோ, அதை விடவும் அதிகமாக காவேரி கிளர்ச்சியடைந்து கொண்டிருந்தாள். அதன் விளைவாக, அவளது விரல்கள் முன்னை விட வேகவேகமாக லலிதாவின் புழைக்குள்ளே புகுந்து விளையாடின. எழும்பி நின்ற லலிதாவின் மொட்டை மெதுவாக உதடுகளால் கவ்வி அதன் மீது தனது நாக்கின் நுனியால் வருடிக்கொடுத்தாள் காவேரி. லலிதா படுக்கையின் மீது கட்டுப்பாடின்றித் துள்ளிக்குதித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

"எனக்கு வருதுடீ! எனக்கு வருது."

லலிதாவின் புழை இப்போது அதிரடியாய்த் துடிதுடித்துக்கொண்டிருந்தது. அவளது அடிவயிற்றில் இன்பப்பெருக்கின் ஆரம்ப அதிர்வுகள் தென்படத் தொடங்கின. இந்த இளம் விதவைக்கு என்ன வந்தது என்று வியந்தபடியே, தனது உடலை அவளிடம் ஒப்படைத்து விட்டு முழுமையான பெண்சுகத்தை அவள் அனுபவித்துக்கொண்டிருந்தாள். ஒரு விதத்தில், காவேரி தனது உடலை உசுப்பியிருப்பது, கல்லூரியிலிருந்து வருகிற மகனுக்குத் தான் இன்னும் சுவாரசியமான இன்பத்தைக் கொடுக்க உதவும் என்ற குறும்பான எண்ணமும் அவளுக்கு ஏற்படாமல் இல்லை.

காவேரியின் ஒரு கை எழும்பிக்கொண்டிருந்த லலிதாவின் குண்டிக்குக் கீழே சென்று, அதன் பருத்த இரண்டு கோளங்களையும் பிரித்தது. சினேகிதியின் ஒரு விரல் தனது குண்டித்துளைக்குள்ளே நுழைய எத்தனிப்பதை உணர்ந்த லலிதாவின் உடல் குலுங்கியது. ஒரு கையால் தன் புழையில் இரண்டு விரல்களாலும் மற்றொரு கையால் தனது சூத்தை ஒரு விரலாலும் காவேரி ஓக்க ஆரம்பித்ததில் லலிதா நிலகொள்ளாமல் தவித்தாள்.

"ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹா!"

லலிதா காவேரியின் தலைமயிற்றை வெறித்தனமாகப் பற்றி இழுத்தாள். தனது இடுப்பால் சினேகிதியின் முகத்தில் மோதினாள்.

"உறிஞ்சுடீ, வெறிபுடிச்சவளே! உறிஞ்சு!"

காவேரி வேண்டாம் என்றா சொல்லப்போகிறாள்? சினேகிதியின் புழையில் வாய்வைத்து, அவளது மொட்டை நாக்கால் சீண்டிச் சீண்டி விளையாடினாள். லலிதாவின் புழையுதடுகளும் குண்டித்துளையும் துடிதுடித்துக்கொண்டிருப்பதை காவேரியால் உணர முடிந்தது. சினேகிதி எந்த நேரமும் இன்பப்பெருக்கு எடுத்து விடுவாள் என்பதை உணர்ந்த காவேரி, தனது இதழ்களால் லலிதாவின் மொட்டைக் கவ்வி மெதுவாக உறிஞ்சினாள். ஆனால், அவளது இரண்டு கைகளும் சுறுசுறுப்பாக இயங்கியபடியே லலிதாவின் புழையிலும் சூத்திலும் தொடர்ந்து விளையாடிக்கொண்டிருந்தன.

"ஊஹ்ஹ்ஹ்! வந்திரிச்சுடீ!"

லலிதா படுக்கையில் வளைந்து நெளிந்து உடலை முன்னோக்கித் தள்ளினாள். இதழ்களைக் கடித்துக்கொண்டு உரக்க முனகினாள். கடுத்த காம்புகள் விடைத்து நிற்க, கொழுத்த முலைகள் குலுங்க அவளது உடல் இன்பப்பெருக்கை நெருங்கியபடி துள்ளித்துடித்தது. அவளது புழையிலிருந்து இன்பநீரூற்று வெளிப்பட்டபோது, அவள் கட்டுப்பாட்டை முற்றும் இழந்துவிட்டவளாக, அவளது உடல் அதிரடிவேகத்தில் குலுங்கிச் சிலிர்த்தது. காவேரியின் முகத்தின் மீது தனது காமத்திரவம் பீச்சியடித்ததை அவள் உணர்ந்து ஒரு கணம் கூசினாள். காவேரி சற்றும் தயக்கமின்றி சினேகிதியின் இன்பரசத்தை உண்டுகளித்தாள். பிறகு, அவளது நாக்கு மீண்டும் லலிதாவின் புழைக்குள்ளே நுழைந்து கொண்டு துழாவ ஆரம்பித்தது. சினேகிதியின் உடல் முழுக்கக் குலுங்கி அடங்கும்வரையிலும் காவேரி நிறுத்தவேயில்லை.

"யெம்மாடியோ!" என்று லலிதா பெருமூச்செரிந்தபடியே தன் அன்புத்தோழியைப் பெருமிதத்தோடு பார்த்தாள். "அமர்க்களம் பண்ணிட்டே காவேரி! உனக்கு இன்னிக்கு என்னவோ ஆயிடுச்சு! என்ன விஷயம்?"

"வேறென்ன? ஒரே குறுகுறுப்புத்தான்," என்றாள் காவேரி. "வாயேன், என்னையும் கொஞ்சம் நக்கி விடேன்."

காவேரி அப்படியே தரையில் மல்லாந்து படுத்துக்கொண்டு, தனது கால்களை அகலவிரித்துக்கொண்டாள்.

"அடியேய்! செமத்தியா ஒழுகியிருக்குடீ உனக்கு," என்றாள் லலிதா. தரையில் இறங்கியவள், காவேரியின் கால்களுக்கு நடுவே ஊர்ந்தாள். சினேகிதியின் புழையை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தாள். ஒரு புழை இவ்வளவு ஈரமாகவும் இருக்க முடியுமா? மயிர்படர்ந்திருந்த காவேரியின் புழையில் நுரைபொங்கியது போலிருந்தது. அதிலிருந்து ஒழுகியிருந்த நீரால், காவேரியின் தொடைகளும் முன்னை விட அதிகமாகப் பளபளத்துக்கொண்டிருந்தன. இந்த வீடெங்கும் காவேரியின் புழையின் நெடி வீசுவதில் ஆச்சரியப்படுவதற்கு ஒன்றும் இல்லை என்று எண்ணிக்கொண்டாள் காவேரி. அதிலும், காவேரியின் மொட்டு வலுக்கட்டாயமாக அவளது புழையுதடுகளிலிருந்து விடுபட்டு எழும்பி நிற்பதைப் பார்த்த லலிதாவால், தான் காண்பதையே நம்ப முடியவில்லை.

"நக்குடீ!" என்று கிசுகிசுத்தாள் காவேரி. அவளது கைகள் கீழிறங்கி அவள் புழையுதடுகளைப் பிரித்து விரித்துக் காட்டின. லலிதாவின் கைகள் தரைக்கும் காவேரியின் உடலுக்கும் இடையே சென்று, காவேரியின் வாளிப்பான குண்டிக்கோளங்களைப் பிடித்துக்கொண்டன. பிறகு, லலிதாவின் தலை தாழ்ந்து காவேரியின் புழையின் மீது இதழ்களைப் பதித்தாள். முதலில் காவேரி தனது மொட்டை உறுஞ்சுவதையே விரும்புவாள் என்பதை ஊகித்தபின்னும், லலிதாவுக்கு காவேரியின் புழையில் ஒழுகிக்கொண்டிருந்த திரவத்தை நக்கிச் சுவைக்க வேண்டும் போலிருந்தது. காவேரியின் புழைக்குள்ளே தனது நாக்கைத் துருத்திய லலிதா, அதில் வடிந்து கொண்டிருந்த காமரசத்தைப் பருகத் தொடங்கினாள். எவ்வளவு பருகியும் காவேரியின் புழையிலிருந்து வெளிவந்து கொண்டிருந்த நீரூற்று நிற்கவே நிற்காது போலிருந்தது.

இறுதியாக, காவேரியின் மொட்டை இதழ்களால் கவ்விய லலிதா அதை இழுத்து உறிஞ்சியதும், காவேரி தரையில் போட்ட மீனாய்த் தத்தளித்தாள். லலிதாவின் உதடுகளுக்கு இடையே அழுந்தியிருந்த காவேரியின் மொட்டு மென்மேலும் விடைத்தது. அதே சமயம் காவேரியின் உடலில் நாடிநரம்புகளெலாம் முறுக்கேற, அவளது உடல் இறுகி, குலுங்கித் தளர்ந்தது. ஒரு கையை சினேகிதியின் குண்டியிலிருந்து அகற்றி, இரண்டு விரல்களை காவேரியின் புழையில் நுழைத்த லலிதா அதை வேகவேகமாக இயக்கவே, கட்டுப்படுத்த முடியாத நிலையில் ஒரு அபாரமான இன்பப்பெருக்கு ஏற்பட்டு காவேரி அலறினாள். லலிதாவின் முகம் குளிப்பாட்டப்பட்டது போலானது. அவளது வாய்க்குள்ளே சினேகிதியின் காமரசம் நிரம்பி வழிந்தது. தொடர்ந்து லலிதாவின் விரல்களும் நாக்கும் இயங்கிக்கொண்டேயிருக்க, காவேரியின் கண்கள் இருண்டன. அவளது இன்பப்பெருக்கு ஆயுள்வரைக்கும் நீடிப்பது போலிருந்தது. அதன் வெள்ளோட்டத்தில் நனைந்து கொண்டிருந்த லலிதாவின் மனதில் ஒரு வித்தியாசமான, விபரீதமான எண்ணம் தோன்றியது.

இன்று மனோ கல்லூரியிலிருந்து திரும்பியதும், தனது திட்டத்திற்கு முழுவடிவம் கொடுத்து விட வேண்டியது தான் என்று எண்ணியபடியே, காவேரியின் காமத்திரவத்தை அவள் அள்ளி அள்ளிப் பருகினாள்.


"மனோ,"லலிதா கிசுகிசுத்தாள். "இவ்வளவு பெரிய பூலுக்கு நான் ஒருத்தி போதுமா? வேறே எவளையாவது போடணுமுன்னு ஆசைப்பட்டதுண்டா?"

"ஊஹும்," என்றவாறே மனோ காப்பியைப் பருகினான். காவேரியின் வீட்டிலிருந்து திரும்பிய லலிதாவின் கூதியில் இன்னும் சினேகிதியின் இம்சையின் விளைவாக சிறிது வலி மிச்சமிருந்தது. மகன் நாற்காலியில் காப்பி அருந்திக்கொண்டிருக்க, லலிதா தரையில் மண்டியிட்டபடி, அவனது பேண்ட்டிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட சுண்ணியைத் தன் வாயில் வைத்து ஊம்பிக்கொண்டிருந்தாள்.

"அப்பாடியோ, எவ்வளவு பெருசு," என்று மகனின் சுண்ணியை மெச்சியவாறே குலுக்கினாள் லலிதா. "அப்படியே இதை நீ வேறே யாருக்காவது கொடுத்தாலும் நான் வருத்தப்பட மாட்டேன். ஆனா, என்னை மட்டும் மறக்காம இருக்கணும்."


"எனக்கு நீ ஒருத்தியே போதும்," என்றான் மனோ. லலிதா மீண்டும் அவனது சுண்ணியை வாய்க்குள்ளே இழுத்து ஊம்பத்தொடங்கினாள். அதை அவள் ஒருவழியாக விடுவித்தபோது, அது பளபளத்துக்கொண்டிருந்தது.

"ஒண்ணு கேட்கட்டுமா?" லலிதா மகனை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தவாறே அவனது சுண்ணியைக் குலுக்கி விட்டாள். "இதாலே என்னோட சினேகிதி காவேரியைப் போட்டுத் தள்ளணுமுன்னு நீ என்னிக்காவது ஆசைப்பட்டிருக்கியா?"

மனோவின் சுண்ணி விருட்டென்று துடிதுடித்தது போலிருந்தது. கலகலவென்று சிரித்தபடியே லலிதா தொடர்ந்து குலுக்கினாள். அவளுக்குத் தெரியும், காவேரியின் முலைகளை திருட்டுத்தனமாக மனோ பார்த்து ரசித்ததை அவளே பலமுறை கவனித்திருந்தாள்.

"சுரேஷோட அம்மாவையா...?" மனோவின் குரலில் பாசாங்கு தெரிந்தது.


"டேய், எனக்குத் தெரியும்," என்று சிரித்தாள் லலிதா. "உனக்கு அவளைப் போடணுமுன்னு ஆசையிருக்குன்னு. எனக்குப் பொறாமையா இருக்குடா. உன்னோட இந்தக் குண்டாந்தடியாலே என்னோட நெருங்கிய சினேகிதியை நீ....."

சொல்ல வந்ததை முழுமையாகச் சொல்லாமல், லலிதா மகனின் சுண்ணியை மீண்டும் ஊம்பத் தொடங்கினாள். இம்முறை அவள் சற்று அழுத்தமாகவே ஊம்பி, நாக்கால் அவனது சுண்ணியின் நுனியை வருடினாள்.

"ஓவ்!" மனோவுக்குக் காப்பியருந்துவது சிரமமாக இருந்தது. "செமத்தியா ஊம்பறேம்மா..."

"யாரு கண்டா, காவேரி என்னை விட நல்லா ஊம்புவாளோ என்னமோ?" மீண்டும் மகனின் சுண்ணியை வாயிலிருந்து விடுவித்த லலிதா கூறினாள்."மனோ, உனக்கு இஷ்டமிருந்தா அவளை நீ போடலாம். எவ்வளவு வேண்ணாலும் போடலாம். நான் வருத்தப்பட மாட்டேன்."

"அதெல்லாம் சரிதான்," என்று இழுத்தான் மனோ. "அவங்களுக்கு இஷ்டமிருக்கணுமே?"

"இருக்குமுண்ணு தோணுது," என்று கண் சிமிட்டினாள் லலிதா. "நாங்க ரெண்டு பேரும் சினேகிதிங்க."

ஒரு கணம் அவள் தானும் காவேரியும் வைத்துக்கொண்டிருந்த உறவுபற்றிக் கூறலாமா என்று கூட எண்ணினாள்.

ஆனால், இப்போதைக்கு அது தேவையில்லை என்று முடிவு செய்தாள்.

"எங்களுக்குள்ளே பல ரகசியம் இருக்கு," என்றாள் லலிதா. "ஒண்ணு மட்டும் சொல்றேன். அவளுக்கு இருக்கிற வெறியிலே கண்டிப்பா உன் கிட்டே ஓள் வாங்குவா."

அம்மா கொடுத்த தகவல் மனோவின் மனதில் புதுக்கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது என்றபோதிலும்,"நான் இதை எப்படி ஆரம்பிக்கிறதும்மா?" என்று கேட்டான்.

"இதைக் கூடவா ஒரு அம்மா புள்ளைக்கு சொல்லிக்கொடுக்கணும்?" என்று சிரித்தாள் லலிதா. "நாளைக்கு காலேஜிலேருந்து வந்ததும் ஒரு தடவை அவளைப் போய் சந்திச்சிட்டு வாயேன். ஏதாவது காரணத்தைச் சொல்லி, ஒரு தடவை அவளைப் பார்த்திட்டு வா."

"அதெல்லாம்....."

"பொறுடா! அவளுக்கு லேசா முதுகுவலி இருக்கு! நீ தான் பிசியோதெரபி படிக்கிறியே? நான் அனுப்பினதா சொல்லி போய்ப் பாரு!"

மனோ ஆமோதிப்பது போலத் தலையசைத்தான்.

"அவளை மட்டும் பிளவுஸைக் கழட்ட வைச்சிரு, அப்புறம் மத்ததெல்லாம் தானா நடக்கும்."

அம்மா சொன்ன திட்டத்தைக் குறித்துக் கற்பனை செய்தபோதே, மனோவுக்கு எழுச்சி அதிகமானது. காவேரி! அவனது நெடுநாள் கனவு!

"சரி, இப்போதைக்கு இவ்வளவு தான்," என்று எழ முயன்ற லலிதாவை இழுத்தான் மனோ. "என்னம்மா அரைகுறையா? வா பெட்ரூமுக்குப் போகலாம்."

"இல்லடா செல்லம்! அம்மாக்கு உடம்பெல்லாம் வலிக்குது," என்று உதட்டைக் கடித்துக்கொண்டாள். "ராத்திரி வச்சுக்கலாம் சரியா?"

"சும்மா அலட்டிக்காதேம்மா, வா," என்று லலிதாவை இழுத்துக்கொண்டு போய் படுக்கையில் தள்ளிய மனோ உடைகளைக் களைந்தான்.

"மனோ, உண்மையிலேயே எனக்கு...." என்று அவள் கூறுவதற்குள்ளாகவே, அவளது இதழ்களில் மகனின் உதடுகள் அழுந்தின. அவளது முலைகளை அவனது கைகள் பிடித்து இறுக்கின. அவனது வலுவில் அவள் செயலற்றுப்படுத்திருக்க மனோவின் விரல்கள் சுறுசுறுப்பாக அவளது ஆடைகளைக் களைந்தன.

காலையில் மகனோடும், மதியத்தில் சினேகிதியோடும் ஆடிய ஆட்டத்தில் உடல் களைத்திருந்த லலிதா வேறு வழியின்றி மகனுக்கு இடமளித்தாள். அவனது இச்சை தீர்ந்தபோது, வெளியே இருட்டியிருந்தது. படுக்கையிலிருந்து எழவும் முடியாமல் அவள் எழுந்தபோது, கால்களுக்குக் கீழே தரை நழுவுவது போலிருந்தது. எத்தனை தடவை, எந்தெந்த நிலையில் தன்னை மகன் மிருகத்தனமாக அனுபவித்தான் என்ற எண்ணிக்கையும் அவளுக்கு நினைவில் இருக்கவில்லை. செய்வதையெல்லாம் செய்துவிட்டு, தலையணையைக் கட்டிக்கொண்டு அயர்ந்து உறங்கிய மகனைக் கண்டதும் முதல் முறையாக அவளுக்கு ஒரு சலிப்பும் கோபமும் ஏற்பட்டது.

நல்ல வேளை, நாளை இன்னேரம் அவன் காவேரியோடு இருப்பான்! கொஞ்சம் ஓய்வு கிடைக்கும் என்று மனதுக்குள் எண்ணத் தொடங்கினாள்.

மறுநாள் மாலை!

லலிதாவும் அவன் மனோவும் தீட்டியிருந்த திட்டம் குறித்து அறிந்திருக்க வாய்ப்பில்லாத நிலையில், காவேரி அண்மைக்காலம் போலவே அன்றும் தத்தளித்துக்கொண்டிருந்தாள். "சுரேஷ்!சுரேஷ்!" என்று அவளது உதடுகள் முணுமுணுத்துக்கொண்டிருந்தன. டிவியில் குறிக்கோளின்றி ஏதோ ஒரு தொடர் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. வேனலுக்கு பயந்து வெறும் நைட்டி மாத்திரமே அணிந்தபடி அவள் கூதியில் ஏற்பட்டிருந்த ஈரத்தில் குமுறிக்கொண்டிருந்தாள். இன்று சுரேஷ் வரமாட்டான் என்பது வேறு அவளை உறுத்திக்கொண்டிருந்தது. கல்லூரியில் நடைபெறுகிற விழாவுக்கான ஒத்திகைகளில் பங்கேற்கிறானாம்.

அதுவும் ஒரு விதத்தில் நல்லது. தனக்கும் சுரேஷுக்கும் இடையே நடந்தேறிய இந்த சல்லாப நாடகங்களிலிருந்து அவனது கவனம் திரும்புவது தான் அவனுக்கு நல்லது. அன்று காலை நடந்தேறிய காமவிளையாட்டுக்களுக்குப் பிறகு, இனியொருமுறை சுரேஷிடம் ஓள்வாங்கக் கூடாது என்று அவள் முடிவு செய்திருந்தாள். நல்ல வேளை, இன்றிரவு சுரேஷ் வீட்டில் இருக்க மாட்டான். ஆனால், அவனை மனதில் எண்ணிக் கற்பனை செய்தபடியே புழையில் விரல்போடுவதை எப்படி நிறுத்த முடியும்?

"ஐயோ, எனக்கு ஏன் இப்படி ஆகுது?" என்று நொந்து கொண்டிருந்தாள் காவேரி.

அந்த நேரம் பார்த்து அழைப்பு மணி ஒலித்தது. அரக்கப் பரக்க ஆடைகளைச் சரிசெய்து கொண்டபடி கதவைத் திறந்தாள் காவேரி. மனோ!

"ஹாய் ஆன்ட்டி!"

"ஹாய் மனோ! உள்ளே வா!"

மனோ எத்தனை நாட்களுக்குப் பிறகு வந்திருக்கிறான் என்று எண்ணி அவனை வியப்போடு பார்த்தாள்.

"என்ன மனோ, அத்தி பூத்த மாதிரி...?"


மனோ முதலில் சற்று மென்று விழுங்கிவிட்டு," உங்களுக்கு உடம்புவலின்னு அம்மா சொன்னாங்க! நான் பிசியோதெரபி படிக்கிறதுனாலே உங்களுக்கு ஏதாச்சும் உதவி செய்ய முடியுமான்னு கேட்டாங்க. அதான் வந்தேன்."

உண்மைதான்! காவேரிக்கு மன உளைச்சல் காரணமாகவோ என்னவோ, அடிக்கடி உடல்வலி ஏற்படுவதை ஒரு முறை லலிதவிடம் சொல்லியிருந்தாள். ஆனால், அவளுக்குத் தேவையான சிகிச்சையை மனோவால் வழங்க முடியுமா?

அமைதி நிலவிய ஓரிரு கணங்களைப் பயன்படுத்தியபடி காவேரி மனோவின் முகத்தை ஏறிட்டாள். சுரேஷைப் போலவே கண்ணுக்கு அழகான இளைஞன். ஆனால், இவன் முன்பு உடைகளைக் களைந்து நிற்க நேரிட்டால், அது சரியாக இருக்குமா? ஆனாலும், அவன் வருவதற்கு முன்னர் அவளை ஆட்கொண்டிருந்த காம இச்சை, சினேகிதியின் மகனுக்குத் தனது நிர்வாணத்தைக் காட்டுவதில் ஒன்றும் பெரிய தவறில்லை என்று அவளை உற்சாகப்படுத்தியது.


"எனக்குத் தெரியாமப்போச்சே," என்று உண்மையிலே வியந்தாள் காவேரி. "சோபாவிலே உட்காரு! நான் கூப்பிட்டதுக்கப்புறம் உள்ளே வா".

மனோ உட்கார்ந்து கொள்ள,காவேரி படுக்கையறைக்குள்ளே நுழைந்து, நைட்டியைக் கழற்றிவிட்டுக் கண்ணாடியில் தெரிந்த தனது பிம்பத்தைப் பார்த்துக்கொண்டாள். அவளது பருத்த முலைகளின் காம்புகள் அபாரமாக விடைத்து எழும்பி நின்று கொண்டிருந்தன.

சுரேஷை இனியும் கெடுக்க விரும்பாததால், அவள் மனோவை மயக்க விரும்பினாளா? அல்லது சுரேஷ் இன்று வரமாட்டான் என்ற தைரியத்தில் மனோவின் இளமையை அனுபவிக்க விரும்பினாளா? அவளுக்கு இருந்த குறுகுறுப்பில் மனோவுக்குப் பதிலாக எவன் வந்திருந்தாலும் அவனுக்குத் தன்னை வழங்கியிருப்பாளா? லலிதா மோப்பம் பிடித்தது போல, மனோவும் தனது புழையொழுக்கின் நெடியைக் கண்டுபிடித்திருப்பானா?
இந்தக் கேள்விகளுக்கு காவேரியிடம் உடனடி விடைகள் இருக்கவில்லை.

ஒரு டவலை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு கட்டிலில் குப்புறப்படுத்தாள். அவளது முலைகள் மெத்தையோடு மெத்தையாய் நசுங்கின. அவளது உடல் உள்ளபடியே வலித்துக்கொண்டுதானிருந்தன. இரண்டு நாட்களாக லலிதாவிடமும், சுரேஷிடமும் வாங்கிய செமத்தியான ஓள் தான் காரணமாக இருக்க வேண்டும். தனது குண்டியை மட்டும் டவலால் மறைத்துக்கொண்டு மனோவை அழைத்தாள்.

"மனோ, உள்ளே வரலாம்!"

மனோ அறைக்குள் நுழைவதை அவள் புரிந்து கொண்டாள். வந்தவுடன் அவனது கண்கள் நிச்சயமாக அவளது செழிப்பான உடலை ஒரு கணமாவது அளவெடுத்திருக்கும் என்று ஊகித்தாள். படுக்கையில் பிதுங்கிக்கொண்டிருந்த தனது முலைகளையும், அவளது வாளிப்பான தொடைகளையும் அவன் அவசியம் பார்த்து எச்சில் விழுங்கியிருப்பான் என்று எண்ணிக்கொண்டாள். எனவே, அவனது பேண்ட்டில் எழுச்சி கூடாரம் போல எழும்பியிருப்பதைப் பார்த்து அவள் பெரிதாக வியப்படையவில்லை.


"ஆன்ட்டி..நான் பண்ணப் பண்ண எது நல்லாயிருக்குன்னு மட்டும் சொல்லுங்க," என்று கூறியவாறே மனோ கட்டிலில் ஏறினான். அவனது வலுவான கைகள் தனது உடலின் தசைகளை அழுத்திப் பிடித்து மசாஜ் செய்ய ஆரம்பித்ததும், அவனை அனுமதித்தது தவறோ என்று ஒரு கணம் காவேரிக்குத் தோன்றாமல் இல்லை. அவனது கை அவளது உடலின் மீது விழுந்ததும், அவளது புழைக்குள்ளே யாரோ அடுப்பு மூட்டியது போலிருந்தது. அவன் வருவதற்கு முன்பிருந்தே அவளுக்கு ஏற்பட்டிருந்த வேட்கையில்,இன்னும் எவ்வளவு நேரம் தன்னால் கட்டுப்பாட்டோடு இருக்க முடியும் என்பதே அவளது குழப்பமாக இருந்தது.

"இப்போ, கொஞ்சம் கீழ்ப்பக்கம்..."

மனோவின் கைகள் இப்போது காவேரியின் முதுகில், கீழ்ப்பகுதியில் சிகிச்சையளித்துக்கொண்டிருந்தன. மெதுவாக முக்கியபடியே மெத்தையின் மீது தனது கூதியை வைத்து அமுக்கியபடி நெளிந்தாள் காவேரி.



மனோவின் உள்ளங்கை மெதுவாக, காவேரியின் வலுவான, வாளிப்பான குண்டிக்கோளங்களின் மீது அழுந்தியபோது, அவளுக்கு மயிர்க்கூச்செரிந்தது. அவனது உள்ளங்கை அழுந்த அழுந்த அதன் அதிர்வுகள், அவளது புழையில் தென்படத்தொடங்கின. அதற்கு மேலும் காமத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது என்பதை அவள் உணர்ந்திருந்தாள்.

"மனோ," காவேரி தலையணையில் முகம்புதைத்தபடி பேசினாள். "எது நல்லாயிருக்குன்னு சொல்லச் சொன்னேல்லே? முதல்லே நீ சொல்லு! நீ பண்ணிட்டிருக்கிறது உனக்குப் புடிச்சிருக்கா?"

"அது...ஆமா...புடிச்சிருக்குதான்," என்று மழுப்பலாகக் கூறினான் மனோ.

"சரி, என் உடம்பு புடிச்சிருக்கா?"

மனோ பதில் கூறத் தயங்கினான். அவளது இடுப்பின் மீது அவன் அமர்ந்திருந்தபடியால், காவேரியின் குண்டிமீது ஏதோ விறைப்பாக அழுந்துவதை அவளால் உணரமுடிந்திருந்தது.

"நல்லா மெயின்டெயின் பண்ணிட்டிருக்கீங்க ஆன்ட்டி," என்றான் மனோ.

"ஒரு ரகசியம்! லலிதா கிட்டே சொல்ல மாட்டியே?"

அந்த அறையில் ஒரு இறுக்கமான பதற்றம் பற்றியெரிவது போலிருந்தது. மனோவின் கைகள் துணிச்சலாக, டவலுக்குள்ளே நுழைந்து காவேரியின் குண்டியைத் தடவின.

"சொல்லுங்க ஆன்ட்டி," என்று முணுமுணுத்தான். "எந்த ரகசியமா இருந்தாலும் சரி, அம்மா கிட்டே சொல்ல மாட்டேன்."

"முதல்லே என்னை ஆன்ட்டி ஆன்ட்டின்னு கூப்பிடறதை நிறுத்து! காவேரின்னு பெயர் சொல்லிக்கூப்பிடு!"

"சரி ஆன்..சரி காவேரி!"

"குட் பாய்! இப்போ என் மேலிருந்து இறங்கு!"

மனோ அப்படியே செய்தான். காவேரி அரைகுறையாகத் தனது உடலை மூடியிருந்த டவலை வீசி எறிந்து, தனது குண்டிக்கோளங்களை மனோவின் கண்களுக்கு விருந்தாக அளித்தாள். 




கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக