http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : பாண்டி நாட்டு பைங்கிளி - பகுதி - 6

பக்கங்கள்

வெள்ளி, 7 ஆகஸ்ட், 2020

பாண்டி நாட்டு பைங்கிளி - பகுதி - 6

ஆனாலும் மூன்றே நாட்களில் எவ்வளவு மாறுதல்கள் தனது வாழ்வில் நடந்து விட்டன என்று நினைத்த போது அவள் மனம் திகைக்கவே செய்தது. சென்ற இரவு வரை தனது கையில்தான் பள்ளியறை ஆட்சி என்று இறுமாப்புடன் அவனது செங்கோலை தான் பிடித்து ஆட்சி புரிந்து கொண்டிருந்த அந்த இளவரசி, இப்போது சட்டென ஆட்சி மாறி விட்டதையும், பல்லவ இளவல் இப்போது தனக்கு ஆளவந்தான் ஆகி தன் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தித் தனது வஞ்சிக் கோட்டையைப் பிடித்த வாலிபன் ஆகிவிட்டதை வாஞ்சையுடன் உணர்ந்தாள். ஆனாலும் ஆட்சி பறி போய் விட்டதே” என்று குண்டு குண்டு மண்டுப் பெண்டுகளைப் போல புலம்பினாளா? “மீண்டும்ஆட்சியைப் பிடித்தே தீருவேன்” என்று சூளுரைக்க முற்பட்டாளா ‘இதற்கெல்லாம் தோழிதான் காரணம்” என்று குமுறி அவளை வெளியேற்ற முனைந்தாளா? அ•தல்லவே பாண்டி நாட்டவரின் மரபு! அ•தல்லவே பெண்மையின் பண்பு!!

மாறாக, நந்தினிதேவி புன்னகையுடன், ‘தன் கையே தனக்குதவி’ என்று அண்டை மாநிலத்தில் சுயாட்சி நடத்திக் கொண்டிருந்த பல்லவனை, தனது மேனியின் மத்தியில் வந்து கூட்டாட்சி அமைத்து வைக்க விட்ட ராஜ தந்திரத்தின் பெருமையில் மிதந்து கொண்டிருந்தாள். மேலும் அவன் வீற்றிருப்பது தனது மன்மத மேடையின் சிம்மாசனத்தில் அல்லவா? என்ற பெருமிதமும் சூழ தனது வாழைத் தொடைகளை இன்னும் விரித்து ‘ நன்றாக அமர்ந்து ஆட்சி புரியுங்கள்!’ என்று கூறும் பாணியில் அவனை வரவேற்றாள். மேலும் கடந்த இரண்டு நாட்களாகத் தனது கையிலும் வாயிலும் கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருந்த அவனது ஆண்மையின் தடிக்கு, இப்போது தனது மடியில் புகலிடம் கொடுத்து விட்டோம் – தனது மதன பீடத்தையே சிம்மாசனம் ஆக்கி - என்ற தாய்மை உணர்வும் ஓங்க அவள் கொடியிடையை மெல்ல ஆட்டி தாலாட்டத் தொடங்கினாள்.



பல்லவனும் தனது நிதானத்தை மீண்டும் கைப்பற்றி, அமைதியான அவளது இன்ப நதியினில் தனது ஓடத்தைத் துடுப்புப் போட்டு மெல்ல மெல்ல இயக்கத்தைத் தொடங்கினான். அவனது மெல்லிய அசைவுகளில் இப்போது தனது வலி அறவே அகன்று இன்பத்தின் புதிய அலைகள் துவங்குவதைப் பறை சாற்றுவதை உணர்ந்தாள் பாண்டி நாட்டு இளவரசி! அவளது பட்டுக் கோட்டையின் பவள இதழ்கள் அவனது செங்கோலின் திண்மையை இறுக அணைத்து, அவனது எழுதுகோல் எழுதத் தொடங்கிய கவிதையின் இனிமையில் திளைத்து நனைந்தன. பழம் நழுவிப் பாலில் விழுந்தது என்பது போல் அவனது வாழைப் பழம் அவளது பலாச் சுளைக்குள் நுழைந்து தித்திக்கும் அதிர்வுகளை உண்டாக்கியது.

பல்லவன் மெதுவாக தனது அசைவின் நீளத்தை அதிகமாக்க முற்பட்டான். தங்களது இன்பக் கடலில் நங்கூரம் பாய்ச்சியது போல் ழத்தில் அமிழ்ந்திருந்த அவனது வேல் மேலும் கீழும் அசைந்து அலைகளை எழுப்பியது. ஒவ்வொரு முறையும் மிகவும் நிதானமாக அந்தப் பாண்டி நாட்டுப் பூங்கொடியாளின் முத்துச் சிப்பியின் ஆழத்தில் ஆழ்ந்து முத்துக் குளிக்க, அவனது முகத்தில் முத்தம் அளித்து களிப்புடன் பதிலளித்தாள் அந்த முத்தமிழ் மணம் கமழும் நந்தினி தேவி!

பௌர்ணமி இரவு என்றாலே அந்த வனப்பகுதி ஒரு திருவிழாக் கோலம் பூண்டு உற்சாகம் பீரிட்டுக் கொண்டுவிடும். அந்தக் காட்டுக்குள் வசிக்கும் விலங்குகளும் பறவைகளும் தத்தம் துணைகளுடன் இணைந்து ஆர்ப்பரித்துக் களிக்கும் அந்த முழு நிலவு நாள் அந்தப் பகுதியையே ஒரு ஆட்டம் காண வைத்து விடும்.

அந்த நாள், நடு நிசியில் ஒரு மானுடனும் அவனது துணையும் ஒரு புரவியில் வந்து இறங்குவதை எல்லா ஜீவிகளும் உன்னிப்புடனே கவனித்தன. அன்று மதிய வேளையிலேயே அந்த வனப்புரத்து சோலையில் சில ஏற்பாடுகள் நடந்ததையும் அங்கிருந்த பறவைகள் கவனிக்கத் தவறவில்லை. ஒரு பஞ்சணை விரித்து அங்கு ஒரு தீப்பந்தம் வைத்ததும் அங்கு ஏதோ ஒரு விசேஷம் அரங்கேறப் போகிறது என்பதை பறை சாற்றவே செய்தன. ஆனாலும் மனிதர்களை நம்பாத வனவாச ஜீவிகள் சற்று அச்சத்துடனேயே இந்த ஏற்பாடுகளை தீவிரமாக கவனித்துக் கொண்டிருந்தன.

பொதுவாகவே, முழு நிலவன்று ஏதாவது ஒரு ஜீவி ஒரு மெல்லிய குரல் கொடுக்க அந்தக் காட்டுப் பிரதேசத்தில் இருக்கும் எல்லா விலங்குகளும் பறவைகளும் சில கணங்களுக்கு காமக் களியாட்டங்களில் ஈடுபட்டு வெகுவாக ர்ப்பரித்து கொண்டாட்டங்களில் ஈடுபடுவது வழக்கம். னால் இன்று இரவோ, அங்கு ஒரு மானுட ஜோடி வந்து மனிதர்களுக்கே உரிய வெகு நிதானத்துடன் உறவில் ஈடுபடுவதை நிசப்தமாக உன்னிப்புடன் கவனிக்க, அங்கு அரங்கேறிக் கொண்டிருந்த காமரசம் ததும்பிய நாடகம் மெல்ல மெல்ல முன்னேறியது.

அந்த மனித ஜோடி வெகு வனப்பாக இருந்ததையும் காமத்தை அதிகம் ரசித்து ருசிப்பதையும் வன ஜீவிகள் கவனிக்கவே செய்தன. தங்களுக்கு இந்தத் தருணத்தில் முற்றிலும் அவசியம் இல்லாத துகில் முழுவதும் உரிந்து வனவாசம் பூண்டு இருவரும் முத்தமிட்டு கட்டிப் பிடித்து மெல்ல மெல்ல செயல் புரிய, “ஏன் இந்தத் தாமதம்?” என்ற கேள்விக் குறியுடன் கவனிக்க, இளைய பல்லவன் திடீர் என்று நந்தினி தேவியின் கன்னிக் கோட்டையை க்கிரமித்து அவனது செங்கோல் அவளது மதன மாளிகையின் அந்தப்புரத்தினுள்ளில் பூரணமாக பிரவேசித்ததும், அந்தப் பாண்டி நாட்டுப் பைங்கிளியின் “வீல். . . “ என்ற சத்தம் அந்தக் காட்டுப் பிரதேசத்தைக் கிழித்துக்கொண்டு எதிரொலித்தது.

அதைத் தொடர்ந்து அவர்களது புரவியின் கவலை மிகுந்த ஒலியும் தொனிக்க, சில கணங்களுக்கு மீண்டும் ஆழ்ந்த நிசப்தம் நிலவியது. சற்று நேரம் கழித்து அந்த மனித ஜோடி, மெல்ல மெல்ல அசைந்து காமப் பயணத்தில் இயங்கத் தொடங்கியதும், அவர்களைத் தாலாட்டுவதற்கென்றே இளம் தென்றல் அன்ன நடை பயின்று அங்கு உலவி வர, மரங்கள் மெலிதாக அசைய, மூங்கில் மரங்கள் புல்லாங்குழல் ஒலி எழுப்ப, பறவைகள் ‘கிரீச் . . கிரீச்..’ என்று சல சலக்கத் தொடங்கின. கார் முகிலில் சற்று நேரம் மறைந்திருந்த முழு நிலவு தன் ஒளி மிகுந்த கிரணங்களால் அந்த ஜோடிக்குத் தன் சியைப் பறை சாற்ற, மின் மினிப் பூச்சிகள் தத்தம் கூட்டில் இருந்து வெளியே வந்து ஜோடி ஜோடியாகப் பறந்து இணை சேரவும், அந்த வனப் பகுதியே ஜெகஜ் ஜோதியாய் ஜொலித்தது. முழு நிலவுக்கு துகிலாக இருந்த அந்தக் கார்முகில், துகிலுரியப் பட்ட தாபத்தில் வானத்தில் வலம் வந்து கொண்டிருக்கும் போது, வேறொரு மேகம் அங்கு வருவதைக் கண்டு அதன் பக்கத்தில் சென்று உரச, ஒரு சிறிய மின்னலும் இடியும் உருவாகி அந்த வனப்பகுதிக்கு உற்சாகத்தை அதிகமாக்கவே செய்தன.

இந்தக் காதல், காம நாடகங்களுக்கு அஸ்திவாரமே உரசல்தான் என்பதை புன்னகையுடன் நினைத்தவாறே, இளையபல்லவன் தனது உரல் போன்ற ண்மையை பாண்டிய ராணியின் யோனிக்குள் உரசிக்கொண்டே, அவர்கள் இருவரது விழிகளும் உரசியபோது அவர்கள் இதயத்தினுள்ளில் காதல் பிறந்ததையும், பின்பு விரல்களும் அங்கங்களும் உரச உரச படிப்படியாக முன்னேறி மூன்றே நாட்களில் உறவின் உச்சக் கட்டத்தை எய்தியதையும் உவகையுடன் நினைத்தவாறே தனது உரசல் இயக்கத்தைத் தொடர்ந்தான்.

நந்தினி தேவியோ, இரண்டு இரவுகளாக தனது மேனியை இன்பச் சித்திரவதை செய்து தோய்க்கச் செய்த அந்தக் கள்வனின் தீண்டல்களில் மெய் மறந்திருந்தாலும், தனது அந்தரங்கத்தின் உள்ளில் பிரவேசித்த சில கணங்களுக்கு அதி மீறிய வலியில், தன்னையே மறந்து, வீரிட்டாலும், சற்று நேரத்தில் சுதாரித்துக் கொள்ள, தனது பெண்மையை அவனுக்குப் பூரணமாக அர்ப்பணித்து விட்டோம் என்ற பூரிப்பில் அவளது மேனியெங்கும் புளகாங்கிதம் அடைய, தனது கால்களை இன்னும் விரித்து, “எனது இன்ப வீதியில் இன்னும் நன்றாக தேர் ஓட்டுங்கள் நாதா!!’ என்ற பாவத்தில் முனகினாள்.

காம நாடகத்தின் உரசல்களின் வேகம் மெல்ல மெல்ல அதிகமாக தென்றல் கொடியாளின் துணையாக அங்கு வாடைக் காற்று வந்து அதனுடன் குலவ, இளம் குளிர்க் காற்றின் வேகம் அதிகரித்தது. மரங்களின் சல சலப்பும் பறவைகளின் குலவல் ஒலியிம் இப்போது தலை துக்கத் தொடங்கியன. பல்லவனின் கன்னம் நந்தினியின் கன்னத்துடன் உரச, அவன் உதடுகள் அவளது பவள இதழ்களுடன் உரசி உறவட, அவனது கைகள் அவளது கொடியிடையில் காய்த்திருந்த மாங்கனிகளை இன்னும் நன்கு தீண்டி உரசி, கனிய வைக்க, அவை இரண்டும் விம்மிப் புடைத்து அவனது தேக்கு மரம் போன்ற மார்பில் தேய்ந்து அந்தக் குளிருக்கு இதமான சூடு கொடுத்து அவனை பரவசம் அடையச் செய்தன.

பல்லவனது மாமல்லபுரத்துக் கோபுரமோ வீரியத்தின் புதுப் புது அளவுகளை எய்தி அவளது தேன் பெட்டகத்தை நிறைத்து, அதன் மிருதுவான கெட்டியான இறுக்கமான இன்பத் தசைகளில் உரசி நந்தினியின் மேனியெங்கும் புல்லரிக்கச் செய்தது. அவளது பூங்கரம் அவனது தோள்களை மாலையாக்கிக் கட்டிப் பிடித்தன. அவளது சுவாசக் காற்றின் சூடு அவனது கழுத்தில் உஷ்ணத்தைப் பெருக்க, இருவரும் மேலும் கீழும் அசைவை இன்னும் வேகமாகத் தொடங்கினர். இருவரின் முனகல்களும் இப்போது காட்டின் நிசப்ததைக் கலைக்க, அங்கிருந்த எல்லா ஜீவிகளும் விழித்துக் கொண்டு, தத்தம் துணையுடன் இணைசேர, நதியின் மறுபுறம் இருந்த காட்டுப் பகுதியில் இருந்த வன விலங்குகளும் கூட இந்தத் திருவிழாவில் கலந்து களித்தன.

பல்லவன் நந்தினியின் இன்ப வீதியில் தனது தேரோட்டத்தின் வேகத்தை அதிகரிக்க, அவர்களது காமப் பயணம் சொர்க்கத்தின் உச்சிக்கு கூடிய விரைவிலேயே எய்தப் போகிறோம் என்ற உணர்வில், நந்தினியும் அவனது இயக்கதிற்கு ஈடு கொடுக்கும் வகையில், தனது அழகிய பின்னழகைத் தூக்கியும் இறக்கியும் கொடுத்து அவனது செங்கோல் தனது பெண்மையும் ஆழமாக ஆட்சி புரிய ஏதுவாக ஒத்தாசை செய்தாள். ஆனால் இது ஒருவரின் ஆட்சியல்லவே! இருவர் இணந்து புரியும் ‘மத்தியில் கூட்டாட்சி” அன்றோ. அந்தக் கூட்டாட்சியின் இன்பம் இருவரையும் மெய்மறக்கச் செய்ய, அவர்கள் இருவரும் தத்தம் சுய நினைவை மெல்ல மெல்ல இழந்து, முனகல்கள் அதிகமாக க, அந்தக் காட்டுப் பகுதியின் நிசப்தம் முற்றிலும் விலகி இப்போது ஆர்ப்பாட்டமாகியது.

இளைய பல்லவன் தனக்கே உரிய நிதானத்தைக் முற்றிலும் கைவிட்டு, பெரும் முனகலுடன் அந்தப் பைங்கிளியின் மீது தனது இயக்கத்தை வெகு துரிதமாகத்தொடர, அவனது ஆண்மையின் வாள் அவளது இறுகிய உறையில் முழு வீச்சில் இழுத்து இழுத்துப் பாய்ச்ச, அந்த மீன் விழியாளின் கீழ் இதழ்கள் மீனின் வாய்போல் திறந்து மூடி அவனை இன்பப் பிரவாகத்தில் மூழ்கச் செய்தன. அவனது ஒவ்வொரு பாய்ச்சலுக்கும் ஈடு கொடுக்கும் வகையில் நந்தினியும் தனது அசைவைஆட்டி, வீல்வீல் என்று இன்பக் கூச்சல் கொடுக்க, பறவைகள் சல சலக்க, சிங்கங்கள் கர்ஜ்ஜித்து தத்தம் துணையின் பின் புறம் ஏறி இணை கூடா, யானைகள் எக்காளமிட்டு ஆர்ப்பரிக்க அந்தப் பிரதேசமே திருவிழாக் கோலம் பூண்டு, சில கணங்களுக்கு பெரும் ஒலி எழுப்பியது.

உரசல்கள் உச்சக் கட்டத்தை எய்த, வானத்தில் வலம் வந்த முகில்கள் காற்றின் வேகம் அதிகரித்ததின் விளைவாக பெருமளவில் மோதிக் கொள்ள, அங்கு ஒரு பெரிய மின்னல் அடித்தது. இரு நாட்களாக அவனது லிங்கத்தில் புல்லாங்குழல் வாசித்து லயிக்க வைத்த அந்தப் பூங்கொடியாள், இன்று அந்த புல்லாங்குழல் தனது மேனியை வீணையாக்கி தனது அந்தரங்கத்தினுள்ளில் புதிய ராகங்களை உருவாக்குவதை உணர்ந்தாள். அதற்கு ஈடு கொடுக்க அவளது கால்களை இன்னும் நன்றாக விரித்து காயத்தில் வைத்து, முழு நிலவை வெள்ளித் தட்டாக பாவித்து,அதன் மீது நடனமாடத் தொடங்கினாள் அந்த நர்த்தகி!! நந்தினி தனக்குள் இருந்த அவனது ண்மை இன்னும் விறைப்படைந்து தனது அடி வயிற்றில் ழத்தில் பெரும் சூடாக இருப்பதை உணர்ந்தாள். அவளது யோனித் தசைகளின் அசைவு அவனது ண்மையைப் பால் கறப்பது போல் இழுக்க, திடீர் என்று அடித்த மின்னலின் தாக்குதலில் அவளது தலைக்குள் பெரும் இடி இடிப்பது போல் உணர்வு ஏற்பட்டது. தனது சுய நினைவை முற்றிலும் இழந்து தனது மடிக்குள் புதுப் புது இனிய அலைகள் எழும்பு தனது மேனியெங்கும் பரவ, பெரும் கூச்சலுடன் அவளது பூங்கரங்கள் அவனை இன்னும் கெட்டியாகப் பிடிக்க, அவளது விரல் நகங்கள் அவனது முதுகில் கீறி கோலம் போட அங்கு ஒரு போர்க்களமே உருவானது.

இளையபல்லவன், தனது கட்டுப்பாட்டை முற்றிலும் இழந்தான். நந்தினி தனது உச்சக் கட்டத்தை எய்திக் கொண்டிருக்கிறாள் என்ற உணர்வு, அவளது குரலிலும், கைவிரல்களின் இறுக்கத்திலும், இதற்கெல்லாம் மேலாக, அவளது யோனித் தசைகளின் இறுக்கத்தின் அசைவிலும் உணர்ந்த பல்லவன், காம வெறியுடன் தனது உச்சக் கட்டத்தை எய்த, தனது சிம்மக்குரலில் கர்ஜ்ஜித்துக் கொண்டே, “தேவி . . .” என்று முழங்கியவாறே, இன்னும் ஆழமாகத்தனது வாளை அதன் ஊறையில் பாய்ச்ச, அணை வெள்ளம் திறந்தது போல் அவனது இன்ப வெள்ளம் பீரிட்டுக் கொண்டு புறப்பட்டு, மாமல்லபுரத்துக் கோபுரம் எரிமலைபோல் வெடித்து பாண்டிய நாட்டு காவிரி நதியுடன் சங்கமித்து, அந்த இருவரின் கந்தர்வ விவாகம் இனிதே நிறைவு பெற்றது!!!


புயலுக்குப் பின் அமைதி என்பது போல் அந்த வனம், பேரிரைச்சலுடன் எங்கும் காம ஆர்ப்பாட்டத்துடன் எக்காளமிட்டு ர்ப்பரித்த அந்தப் பிரதேசம், சற்று நேரம் கழிந்தவுடன், அந்த ஒலியில் அலைகள் ஓய்ந்து பூரண நிசப்தம் நிலவியது. காற்று ஓய்ந்து அங்கு காவிரி நதியின் மெல்லிய சலனம் மட்டுமே கேட்டது. அங்கு எரிந்து கொண்டிருந்த தீப்பந்தம் கூட, அந்தப் பெருங்காற்றில் அணைந்து விட்டது. இப்பொது வெள்ளி நிலவின் தகனம் மட்டுமே அந்தப் பேரெழில் மிக்க காட்டுப்பகுதியை பேரொளியுடன் திகழச் செய்து கொண்டிருந்தது.

பாண்டிய நாட்டு இளவரசி நந்தினி தேவி, மெல்ல மெல்ல சுய நினைவுக்கு வரத்தொடங்கினாள். அவளது அல்லி விழிகள் மெல்லத் திறக்க, பல்லவனின் தேக்கு மரம் போன்ற திண்மை மிக்க கரங்கள் தனது மெல்லிடியை வளைத்துப் பிடித்தபடியே அவன் தனது அருகில் ஆழ்ந்த துயில் கொண்டிருப்பதைக் கண்ட அவளுக்கு அப்போது தான் பூரண சுய நினைவு வந்தது. இருவரும் இன்ப அணைப்பின் இறுக்கத்தில் தழுவியவாறே இருந்த நிலையை உணர்ந்த அந்த மயில் நாணத்தில் தன் பவள மேனி சிலிர்த்தவாறே முற்றிலும் கண்களைத் திறக்க, அந்த வனப்புறத்தில் சற்று முன்பு அரங்கேறிய நாடகம் தெள்ளத் தெளிவாக அவள் ஞாபகத்திற்கு வந்தது.

தொடரும்



பாண்டி நாட்டு பைங்கிளி - 8

நந்தினி தேவிக்குத் தன்னையே நம்ப முடியவில்லை! மூன்றே நாட்களில் தனது வாழ்க்கை எப்படி மாறி விட்டது என்று வியந்தாள். ஆண்களை ஏறெடுத்தும் பாராத தான், திடீர் என்று இளய பல்லவன் தனது வாழ்வில் அறிமுகம் ஆனதும் சந்தித்த அன்று மாலையே "சங்கு" ஊத வைத்ததும், பின் ஒன்றன் பின் ஓன்றாகத் தனது மேனியில் இன்பப் புளகாங்கிதங்களின் ஆனந்த அலைகளில் திளைக்க வைத்ததையும், கடைசியாகச் சற்று முன்பு தன்னைக் கந்தர்வ விவாகம் புரிந்து தனது யோனியைத் தனது ஆண்மையின் வேல்மீது மோதிரமாக ஆக்கி மணம் புரிந்து, தனது கன்னிக் கோட்டையைக் கிழித்து தனது மன்மத மாளிகையைப் பூரணமாக ஆக்கிரமித்து காமப் போரில் கடுமையாக ஈடுபட்டு தன்னை இன்பத்தின் உச்சியில் மீண்டும் மீண்டும் வெடிக்கச் செய்த தன் மனம் கவர்ந்த கள்வன், இப்போது அமைதியாகக் குழந்தை போல் நித்திரையில் லயித்திருந்ததை நந்தினி ஆர்வத்துடன் சற்று நேரம் தனது மான் விழிகளால் மொய்த்தாள்.

நினைக்க நினைக்க தித்திக்கும் அந்த இன்பத்தில் தோய்ந்தவாறே தனது ஒயில் மேனியை அந்த மஞ்சத்தில் இருந்து எழுந்து அந்த வனாந்தரத்தின் நிசப்த்தத்தில் கொஞ்சும் தமிழ்போல் மெல்ல ஓடிக்கொண்டிருந்த காவிரி நதியை நோக்கி மயில் நடை பயின்று அந்தக் குளிர் நேரத்தில், தனது கால்களில் தண்ணீர் பட்டதும் புத்துணர்வு பெற்றாள். தனது பொன்மேனியெங்கும் தனது பூங்கரங்களால் நீரைக் குவித்து தண்ணீரால் குளிப்பாட்ட அவளுக்கு உற்சாகம் பீரிட்டுக் கொண்டது. தன்னையும் அறியாமல் அவளது செவ்வாயில் இருந்து மெல்லிய முனகல் இசையாக வெளிப்பட, இன்னிசைக் குயில் நாதம் கேட்ட இளைய பல்லவன், தனது ஆயாச உறக்கத்தின் பிடியில் இருந்து விடுபட்டு மெல்ல மெல்லத் தன் கண்களைத் திறக்க முற்பட்டான்.

பாலைவனச்சோலையின் அழகில் அங்கு ஒரு பளிங்குச் சிலை ஆற்றில் நீராடிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்ட பல்லவன், கூர்ந்து நோக்கி அது தனது புத்தம் புதிய துணைவியாகிய - பாண்டி நாட்டுப் பைங்கிளிதான் என்பதை உணர்ந்து தனக்குத் தானே புன்னகை செய்து கொண்டான். மூன்று நாட்களாக பாண்டிய இளவரசியை இன்பத்தில் தோய்த்து எடுத்து, சற்று முன் வெண்ணிலாவின் பிரகாசத்தில் தான் அவளைக் காமத்தில் சலவை செய்ததும் அவளது மேனியைக் குதூகலப் படுத்தியிருக்க வேண்டும் என்பதை உணர்ந்த பல்லவன், அந்த பவள மேனி ஜொலிக்கும் நிலா வண்ணத்தில் மிதந்த அழகை மிகவும் நிதானமாக பஞ்சணையில் சாய்ந்தவாறே ஆராய்ந்து ரசிக்க, நந்தினி தன்னை அவன் கவனிப்பதை திடீர் என்று உணர்ந்து, நாணம் சூழ, அவளது முகம் கோவைப் பழம் போலச் சிவக்க, வேறு திசையில் திரும்பிக் கொண்டுத் தனது நீராட்டத்தைத் தொடர்ந்தாள்.

பல்லவனுக்கோ இது இன்னும் சௌகரியமாகப் போய் விட்டது - "வானிலே ஒரு நிலா! நேரிலே இரு நிலா!!" என்று அவளது திரண்டு பருத்து உருண்ட பின்னழகுகள் அவனுக்கு நிலவில் வெளிச்சத்தில் வரவேற்றது போல் தோன்ற, அவனது ஆண்மை மீண்டும் விழித்துக்கொண்டது. எத்தனை முறை வேலைப் பாய்ச்சுவதனாலோ அல்லது அம்பை எய்துவதனாலோ சற்றும் தளராமல் தொடரும் பயிற்சி பெற்றிருந்த அந்த மாவீரன், காம வேல் பாய்ச்சுவதில் மட்டும் சளைத்தவனா என்ன?? அதும் இத்தனை பேரெழில் பெற்ற பெண் மயில் அங்கு தனது பெண்மையில் வந்து "பாய்ச்சு" என்று விளிக்கும் பாணியில் குனிந்து நின்று கொண்டு வரவேற்கும் போது, தனது அம்பு பாய்ச்சாவிட்டால், பல்லவ வம்சத்துக்கே பெரும் இழுக்கல்லவா என்ற கடமை உணர்வு உந்த, இளைய பல்லவன், தானும் அந்த பஞ்சணையில் இருந்து எழுந்து சிங்க நடைபோட்டு அந்தப் பைங்கிளியை நோக்கி நடந்தான்.

நந்தினி தேவிக்கு அவள் வேறு திசையில் திரும்பி இருந்தாலும் உள்ளுணர்வு தன் "அவன்" தன்னை நோக்கி வருகிறான் என்று கூறியது, மேனி யெங்கும் சிலிர்ப்புடன் அவன் வரவை எதிர் பார்த்தாலும் அவள் திரும்பாமலே குனிந்து தனது நீராட்டலைத் தொடர்ந்தாள். அவன் அருகில் வர வர அவளது பின்னழகு இன்னும் அழகாகத் தென்பட்டது. அந்த இரட்டை நிலவுகளின் நடுவே அவளது பெண்மையின் பெட்டகம் நிலவின் ஒளியில் ரோஜா மலர் இதழ்கள் போல விரிந்து சற்று முன்பு அவனது விந்து பாய்ச்சப் பட்டிருந்த அவளது பொந்து, புன்னகை புரிந்து கொண்டு அவனை மனதார வரவேற்றது! நீரில் அவனது கால் பட்டதும் கேட்ட சத்தத்தில் அவன் தனக்கு வெகு அண்மயில் வந்து விட்டான் என்று உணர்ந்த நந்தினி உவகையுடன் அவனது 'வரவு'க்காகக் காத்திருந்தாள்.

புன்னகையுடன் அவளது அருகில் வந்து அவளது பின்புறம் கம்பீரமாக நின்றிருந்த பல்லவன், மூன்று நாட்களாக முன்னுரை படித்து விட்டதால், அடுத்த கவிதை எழுத மேலும் முன்னுரை தேவையில்லை என்பதைத் தெள்ளத் தெளிவாக உணர்ந்திருந்ததால் அவளது குனிந்திருந்த இடையைத் தனது கைகளால் இறுக்கிப் பிடிக்க, நாணல் கொடிபோல நெளிந்து வளைந்த அந்த பூங்கொடியாளது பளிங்கு மேனி மீது அவனது கோல் உராய்ந்து புதுப் புதுக் கவிதைகளை எழுத, அவளது முனகல் அந்த வனப் பிரதேசத்தில் ரீங்காரம் செய்தது. தென்றல் காற்றும் வாடைக் காற்றும் கலந்து அங்கு குளிர் சேர அந்த குளிரை நீக்க அவர்களது மேனிகள் உராய்ந்து அங்கு கடும் உஷ்ணத்தை உண்டாக்கி அனல் பறக்க வைத்தன.

பல்லவனது ஆண்மை நாகம் போல படமெடுத்து சீறியெழுந்து அதன் விஷத்தைக் கக்கும் முன் தனது 'பொந்தில்' புகுந்து படமாட வேண்டும் என்று அவளது பின்னழகுகளின் நடுவே வருடிக் கொண்டு அந்த வஞ்சியின் வஞ்சிக் கோட்டையின் முகப்பில் புகுந்து விடத் துடித்தது. நந்தினியின் மேனியெங்கும் புளகாங்கிதம் அடைய அவள் தனது வாழைத் தொடைகளை இன்னும் விரித்துக் குனிந்தவாறே, அவனது வாள் தனது 'உறை'யில் சொருகப் படுவதற்கு ஏதுவாக வளைந்து கொடுத்தாள். அவளது இன்பக் கோட்டையின் வாசல் ஏற்கனவே தகர்க்கப் பட்டிருந்ததால், அவனது ஆண்மை தங்கு தடையின்றி அவள் அங்கத்தின் உள்ளில் பிரவேசிக்க, அந்த இன்ப ஊடுருவலில் கண் மயங்கினாள் அந்த மாது.

ஏற்கனவே விறைத்துத் திண்மையுடன் திகழ்ந்த அவனது தடி, அவளது மடியின் மடிப்புகளுக்குள் சென்றதும் அந்த இன்பப் பெட்டகத்தின் பட்டு இதழ்களின் அணைப்பிலும் அந்த இளம் சூட்டின் நெருடலிலும் இன்னும் பூரித்து வெடித்து விடும் அளவுக்குத் துடித்தது. வெகு சிரமத்துடன் கடமையுணர்வுடனும் கட்டுப்பாட்டுடனும், கண்ணியமாகத் தனது காம வே¨லையில் ஈடுபட்டான் பல்லவன். பல்லவனின் கரங்கள் அவளது மாங்கனிகளைக் கைகளுக்குள் பிழிந்தவாறே அவளுக்குள் தனது வேலைப் பாய்ச்சிப் பாய்ச்சி தனது இயக்கத்தின் வேகத்தை அதிகமாக்க, நந்தினி தேவியும் தனது உடலை முன்னும் பின்னும் அசைத்து அவனது ஆட்டத்திற்கு ஈடு கொடுத்தாள். தனது இதய ராணியின் யோனியின் தசைகள் அசைந்து அசைந்து அவனது ஆண்மையைப் பிழிந்து அவனை படாத பாடு படுத்தினாலும், பல்லவனது திருவிளையாடல் மீண்டும் ஒரு நாழி நேரம் தொடரவே செய்தது!!


மீண்டும் அங்கு ஒரு புயல் உருவாக, காமப்போரில் உச்சக்கட்டத்திற்கு வந்து நந்தினி தேவி, பேரிரைச்சலுடன். அந்தக்காடு முழுவதும் கேட்கும் அளவுக்கு முனக, உச்சக்கட்டம் அடையவும், பல்லவன் அவளது பெண்மைப் பெட்டகத்தின் பிழியலில் தாங்கவொண்ணா இன்பத்தில் தோய்ந்து தானும் நந்தினியிம் பொந்துக்குள் விந்தைப் பாய்ச்ச, அவர்களது முதலிரவில் இரண்டாம் கட்டம் நிறைவேறியது. இருவரும் இன்பக் களைப்பில் மீண்டும் பஞ்சணையின் வந்து சாய்ந்து அணைத்த வாறே சற்று இளைப்பாற நடு நிசியைத் தாண்டி குளிர்க்காற்று இருவரையும் அணைத்துக் தவழ்ந்து சென்றது.

இளைய பல்லவனும் பாண்டி நாட்டு இளவரசி நந்தினி தேவியும் அந்த பௌர்ணமி நிலவின் ஒளியில் தங்களது கந்தர்வ விவாகத்தின் இரண்டாவது புணர்ச்சியின் களைப்பில் சற்றெ அயர்ந்து விட்டனர். நடு நிசியும் கடந்து இரண்டு நாழிகள் கடந்து விட இதுவரை அவர்களைத் தாலாட்டிக் கொண்டிருந்த தென்றல் காற்றை செல்லமாக அதட்டி விரட்டு அங்கு குளிர்ந்த வாடைக் காற்று வீசத் தொடங்கியது.

நந்தினி தேவி அந்த சிறிய ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்து திடீர் என விழித்து புத்துணர்வுடன் எழுந்து பஞ்சணையில் இருந்தாள் – தான் பூரண நிர்வாணக் கோலத்தில் இருப்பதையும் தனது பூமேனி இத்தனை நேர இன்பப் போரில் களைத்திருந்தாலும் இன்னும் அந்த அதிர்வுகளில் இருந்து முழுவதாக விடுபடவில்லை என்பதையும் உணர்ந்த அவள் அருகில் இளைய பல்லவன் ஆழமாகச் சுவாசித்து கொண்டு உறக்க நிலையில் இருப்பதையும் கண்டாள். சிறிது நேரம் அவள் அவனது பிறந்த மேனியையும் தேக்கு போன்ற வலிமை நிறைந்த புஜங்களையும் அகன்ற மார்பையும் கடைந்தெடுத்த மரம்போன்ற தொடைகளையும் கண்டு ரசித்தவள், அவனது லிங்கம்– தனக்குள் இந்த இரவில் இரண்டு முறை பிரவேசித்து தன்னை கடும் இன்ப இம்சைக்கு உள்ளாக்கிய அவனது வேல் ஆயுதம் – இப்போது சுருங்கி ஒரு புழுவைப் போல சுருங்கி படுத்துக் கிடப்பதைப் பார்த்ததும் துணுக்குற்றாள்.

அந்த மைவிழியாளுக்கு மனதுக்குள் பெரும் சினம் உண்டானது – “பேரெழில் படைத்த பாண்டி நாட்டுப் பைங்கிளி தான் அண்மையில் இருக்கும்போது இவரது ஆயுதம் இப்படி சுருங்கி இருப்பது தனது அழகுக்கும் ஆற்றலுக்கும் பேரிழுக்கல்லவா” என்ற எண்ணம் ஓங்க, தோழி பூங்கோதை முந்தைய தினம் –“தேவி, பல்லவ நாட்டுக்கு பாண்டி நாடு சற்றும் காமத்தில் குறைந்ததல்ல என்று நீங்கள் தான் பல்லவருக்கு நிரூபிக்க வேண்டும்” - என்று கூறியது அவளது செவிகளில் இன்னும் ரீங்காரம் இட்டுக் கொண்டிருக்கத்தான் செய்தது.

காமப் போரில் ஆணும் பெண்ணும் சரி சமமாக ஈடுபட்டாலே புணர்ச்சியில் பூரணத்துவம் பெறும் என்பதையும் நன்றாகவே அறிந்திருந்த நந்தினி தனது பளிங்கு மேனியை பல்லவனில் பலம் பொருந்திய உடலுடன் இணைய விழைந்தாள். மெல்ல எழுந்து அவனது மார்பின் மீது தனது குற்றால அருவி போன்ற குழல்களை படர விட்டு அவனது முகத்தைத் தனது பூங்கரங்களால் வருடத் தொடங்கினாள். அவளது முகம் அவனது முகத்தை நோக்கி அண்மையில் சென்று உறவாட, கன்னத்துடன் கன்னம் உரச அங்கு ஒரு புதிய போரின் துவக்கம் அடித்தளம் கண்டது.

பல்லவன் ஆழ்ந்த நித்திரையில் இருப்பது போல் பாவித்தாலும் அவனது மனம் நன்றாக விழித்தே இருந்தது. கண்களை மூடி ஆழமாக சுவாசித்துக் கொண்டிருந்தவன் அவளது மெல்லிய அசைவுகளைப் பூரணமாக அறிந்து கொண்டாலும் மையல் கொண்ட இந்த கயல் விழியாள் என்னதான் செய்கிறாள் என்று பார்க்கும் ஆவலில் அவளது செயல்களைத் தொடரட்டும் என்ற பாணியில் சயனித்துக் கொண்டிருந்தான். தனது மார்பில் உரசிய அவளது நறுமணம் கொண்ட தலை முடி அவனது உடலில் புதிய உஷ்ணத்தைக் கிளப்பியது. கன்னத்தோடு கன்னம் உரசிய அந்த பைங்கிளியின் மிருதுவான இளம் சூடு அவர்களின் மூன்றாவது புணர்ச்சி அதிக தூரத்தில் இல்லை என்பதை அவனுக்கு உணர்த்த தனது விழிகளை மெல்லத் திறந்தான்.



நந்தினி அவன் கண்களைத் திறப்பதைக் கண்டு சற்றே முகத்தை உயர்த்தி தனது மீன் விழிகளை அவனது கூரிய பார்வையுடன் அந்தரங்கமாக உறவாட விட்டாள். கண்ணும் கண்ணும் உரசும்போது அங்கு காமம் மனதில் மீண்டும் கொழுந்து விட்டு எரியத்தொடங்கியது.‘ மன்னா! என்ன களைத்து விட்டீர்களா...’ என்று அவனை ஒரு புன்னகையுடன் வினவ, வெகு நிதானமாக பல்லவன் சிரித்துக் கொண்டே, “தேவி, பல்லவன் ஒருபோதும் களைத்துப் போக மாட்டான். மேலும் இவ்வளவு ஒயில் படைத்த அழகுப் பதுமை அருகில் இருக்கையில் தூங்கத்தான் முடியுமா?? ..ஒரு சிறிய இடைவேளை... அவ்வளவே....” என்று கூற அவள் முத்துப் பற்கள் அந்த காயும் நிலவில் திளங்க அவளது நகைப்பு அந்த வனத்தில் மணியோசைபோல் ஒலிக்க அவளது காய்கள் அதற்கேற்ப அசைய, சில கணங்கள் பல்லவன் தன்னையும் அறியாமல் லயித்து விட்டான்.

அவர்களது காம நாடகத்தின் அடுத்த கட்டத்தின் முக்கிய பாகம் நாயகிக்குத்தான் என்று மௌன மொழியில் அவர்களது விழிகள் ஒப்பந்தம் செய்து கொள்ள அவள் தனது நாயகனின் உதடுகளோடு தனது கோவைப் பழ இதழ்களை இணைத்து அமுது ஊட்டி விட்டாள். பல்லவன் அவளது பழரசத்தை அருந்தியபடியே தனது கைவிரல்களால் அவளது தோள்களையும் முதுகையும் வருட நந்தினி தனது மாங்கனிகள் போன்று பழுத்துத் தொங்கிக் கொண்டிருந்த முலைகளை அவனது பரந்த மார்பில் உரச, மனதில் எரிந்து கொண்டிருந்த தீ, இருவரின் உடல்களிலும் காமத்தின் புதிய தீப்பொறிகளை உருவாக்கியது.

நந்தினி சற்று குனிந்து நோக்க, பல்லவனின் லிங்கம் இப்பொது புத்துயிர் பெற்று கோபுரம் போல் கம்பீரத்துடன் நிற்பதைக் கண்டு பெருமையுடன் அவள் தனது பூங்கரங்களுக்குள் சிறைப்படுத்தினாள். ஆனால் வீரியம் கொண்ட வீரன் கட்டுக்கடங்காமல் விறைப்புடன் அவனது திண்மை தனது கைக்குள் துடிப்பதை உணர்ந்த அவள் சமாதான பாணியில் அவனது ஆயுதத்தைத் தனது கைகளால் தாலாட்ட, அவனது எழுச்சி இன்னும் திண்மை பெற்று விண்ணை நோக்கி நின்றது.

பொழுது விடிய இன்னும் சமயம் அதிகம் இல்லை என்று உணர்ந்த நந்தினி தனது பவள மேனியை அவனது சூடான உடல் மீது படர விட்டு குளிர் காயும் பாணியில் தனது இரு கால்களையும் அவனது கால்களின் இரு பக்கமும் வைத்து குப்புறப் படுத்து அவன் மீது சாய அவனது லிங்கம் அவளது தேன் பெட்டகத்தின் மீது மெல்ல மெல்ல உரசியது.

அந்த இரவின் முந்தைய பாகத்தில் இருமுறை தனது மன்மத மேடையை சிம்மாசனம் ஆக்கி அந்த வஞ்சிக் கோட்டைக்குள் புகுந்து அரசாட்சி செய்த பல்லவ இளவலின் செங்கோல் மீது தான் இப்போது அமர்ந்து ஆள வேண்டும் என்று அவள் மனம் குறு குறுப்புடன் நினக்க, சேர நாட்டு காமக் களியாட்டங்களின் ஒருபகுதியாக தேங்காய் உரிப்பது பற்றி தனது தோழி இயம்பியிருந்ததும் அவள் நினைவுக்கு வந்தது. ஆனால் இதில் வெகு கவனமாக இருக்க வேண்டும் என்ற எச்சரிக்கையும் அவள் எண்ணத்தில் கொண்டு, நேர்த்தியாக அவளது கால்களை விரித்து பூங்கரத்தில் பல்லவனில் லிங்கத்தை அவளது குனிந்து விரிந்த தொடைகளின் நடுவே இருந்த மலரின் இதழ்களின் நடுவே செலுத்தி, மிகவும் மெல்ல தன் பளிங்கு மேனியைத் தாழ்த்தி அவனது செவ்வாழைப் பழத்தை தனது பெட்டகத்துக்குள் விழுங்கினாள்.

பல்லவன் இன்பத்தில் மூழ்கி அவளது கோட்டைக்குள் மூன்றாவது பிரவேசனத்தில் தற்போது அவள் மேலே இருந்ததால் இன்னும் ஆழமாகச் சென்று அவளது மன்மதச் சுரங்கத்தின் அந்தரங்கங்களை இன்னும் ஆழமாக ஆயுதப் பயிற்சியில் ஈடுபட, நந்தினி தனது தாமரை மேனியை மெல்ல மேலும் கீழும் ஆட்டத் தொடங்கினாள். அவனது தோள்களைத் தனது கைகளால் பிடித்துக் கொண்டு மீண்டும் முகத்துடன் முகம் சேர்த்து பஞ்சு மார்பகங்கள் அவனது நெஞ்சில் இம்சை செய்ய, தனது இயக்கத்தின் வேகத்தை மெதுவாகக் கூட்டினாள்.

குதிரைச் சவாரியில் அவள் தேர்ச்சி பெற்றிருந்ததால் அவளுக்கு அவ்வளவு கடினமாக இருக்கவில்லை. மாறாக ஒவ்வொரு முறை தான் உடலைக் கீழே தாழ்த்தும் போதும் தூண் போன்ற அவனது திரண்ட செங்கோல் தனது மலர்ப் பெட்டகத்தைத் துளைத்துக் கொண்டு அடி வயிற்றில் சென்று நிறைந்து முட்டுவது அவளுக்கு பேரின்பத்தைக் கொடுத்தது. வேகத்தையும் ஆழத்தையும் அவள் புரவியின் மீது இருக்கும்போது எவ்வளவு கட்டுப் பாட்டுடன் செய்வாளோ அவ்வளவு கவனத்துடன் செய்ய, அவர்களின் புணர்ச்சியின் வேகமும் தாகமும் அடுத்த உச்சத்தை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தது. பல்லவனுக்கு தன் மீது படர்ந்திருந்த கொடியிடையாளின் பட்டு மேனியின் இளம் சூடும் அவளது அன்னம் போன்ற அசைவும் ஒவ்வொறு இயக்கத்திலும் அவனது ஆயுதத்தில் புதுப் புது உணர்வுகளை எழுப்பியது.

அரை நாழி புணர்ச்சியில் ஈடுபட்டு காமத்தில் திளைத்துக் கொண்டு இருந்தபோது திடீர் என்று காட்டுக் கோழியின் ‘கொக்கரக்கோ’ என்ற கூவல் அந்த வனாந்தரத்தில் கேட்க, இருவருக்கும் இப்போது புறப்பட்டால் தான் விடியும் முன்பு மதுரை மாநகரைச் சென்று அடைய முடியும் என்று அறிந்ததனால், பல்லவன்“ தேவி, நாம் எழும்பிப் புறப்படுவோம்” என்று அவள் செவியில் கூறினான். நந்தினிதேவி திடுக்கிட்டாள் “என்ன.. இந்த ஆட்டத்தை முடிக்காமலா..” என்று பிரிவின் வேதனை தாளாமல் கேட்க... பல்லவன் கல கல வென்று சிரித்து, “கவலைப் படாதே தேவி.... நாம் மதுரை சென்றடைய இன்னும் ஒரு நாழி எடுக்கும்.. அதுவரை நாம் புரவியின் மீதிருந்து நமது ஆட்டத்தைத் தொடர்ந்து கொண்டே செல்வோம்” என்று கூற நந்தினி தேவி பல்லவனின் அற்புதமான திட்டத்தை நினைத்து அயர்ந்து விட்டாள்.

பல்லவன் இருவரின் ஆடைகளையும் ஒரு மூட்டையாக்கி கையில் எடுத்துக் கொண்டு, “தேவி... பஞ்சணையையும் மற்ற பொருட்களையும் தோழன் கபிலனும் அவனது காதலியும் நாளை கவனித்துக் கொள்வார்கள்.” என்று அவளது கரம் பிடித்து நந்தினியின் புரவி நின்ற இடத்தை நோக்கிக் கூட்டிச் சென்றான். ஆடை மூட்டையை புரவியின் முன் பாகம் கட்டி விட்டு, பல்லவன் தான் முதலில் குதிரையின் முதுகில் பூரண நிர்வாணக் கோலத்திலேயே அமர்ந்து கொண்டு, பின்னர் அவளை அலாக்காகத் தூக்கி தன்னை நோக்கி இருக்கும் படி தனது மடியில் அவள் கால்களை விரித்து தனது செங்கோல் மீண்டும் அவளது மதன மாளிகைக்குள் இருக்கும்படி செய்து விட்டு, அவள் செவியில் மெல்ல கிசுகிசுத்தான்“ தேவி என்னை கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொள்” என்று கூறி விட்டு குதிரையின் கடிவாளத்தை மெல்ல அசைக்க புரவி மெல்ல புறப்பட்டது.

வாடைக் காற்றின் குளிருக்கு இருவரின் உடல்களின் இறுகிய் அணைப்பு சூடாக இருந்தது. மேலும் நந்தினியின் பொந்துக்குள் புகுந்திருந்த பல்லவனின் லிங்கம் புரவியின் ஒவ்வொரு அசைவிற்கும் ஏற்ப உள்ளேயும் வெளியேவும் அசைய அவர்களது புணர்ச்சி இப்போது ஒரு முற்றிலும் புதிய நிலையை எட்டிக் கொண்டிருந்தது.

நந்தினியின் புரவி தன் எஜமானியைப் பற்றி பெருமை கொண்டிருந்தது – இரண்டு நாழிகட்கு முன்பு அவளது ‘வீல்..’ என்ற சத்தம் அந்த காட்டுப் பிரதேசத்தைக் கிழித்தபோது அது சற்று கவலையுடன் குரல் கொடுக்கவே செய்தது. ஆனால் பின்னர் கேட்ட முனகல்கள் .. வாயில்லா ஜீவனானாலும் இதை ஊகிக்கவா முடியாது.. எஜமானியும் அவளது துணையும் தன்னைப் போல் ஆடையில்லாக் கோலத்தில் தன் மீது வந்து அமர்ந்ததும் அவர்கள் புணர்ச்சி தனது சவாரியில் நடக்கிறது என்ற பெருமிதத்தில் அதற்கு உற்சாகம் பீரிட்டுக் கொண்டு வர, மெல்ல மெல்ல வேகம் கூட்டி நாலு கால் பாய்ச்சலில் செல்ல, அதன் ஒவ்வொரு பாய்ச்சலுக்கும் ஏதுவாக அவரகளின் காமக் காய்ச்சலின் முனகல்கள் கூடிக் கூடி வந்தன. ஏறக்குறைய ஒரு நாழி நேரம் அந்தப் பாய்ச்சலின் வேகத்தில் காமத்தின் புதிய ஆழங்களையும் உச்சங்களையும் கண்ட நந்தினியும் பல்லவனும் “ஆ... ஆ...” என்று உச்சக்கட்டம் அடைய, புரவியும் தனது வேகத்தைக் குறைத்து, சிறிது நேரத்தில் கோட்டையின் வெளிப்புறத்தில் உள்ள மரத்தடியில் சென்று நிற்க, இருவரும் தத்தம் உடைகளை அணிந்து கொண்டு கோட்டைக்குள் செல்லும் ரகசிய பாதையின் முகப்பில் காத்துக் கொண்டிருந்த சேனாதிபதி மகன் கபிலனையும் அவனது காதலி பூங்கோதையையும் கண்டன.

பூங்கோதை நமட்டுச் சிரிப்புடன் இளவரசி நந்தினியை வரவேற்று அந்தப்புரத்துக்கு அழைத்துச் சென்றாள். பல்லவன் தனது விருந்தினர் அறைக்குச் செல்ல இவ்விதம் இளைவ பல்லவன்– நந்தினி தேவியின் கந்தர்வ விவாகம் இனிதே நடை பெற்றது.

(அடுத்த பாகம் - -> இங்கே)




ஒரு மாதத்துக்குப் பின்...........அடுத்த பௌர்ணமி – முழு நிலவு காய்ந்து கொண்டிருந்தது

மாமல்லபுரம் ....பல்லவ அரண்மனையின் அந்தப்புரத்துப் பஞ்சணை.... அங்கு ஒரு ஆண்கிளியும் பெண் பைங்கிளியும் கொஞ்சிக் கூடிக் குலவத் தயாராக இருந்தன...

இளைய பல்லவனும் பாண்டி நாட்டு இளவரசி நந்தினி தேவியும் இனிதே இல்லறம் கொள்ளுவதற்கு முன்னோடியாக அன்றுதான் அவர்களது திருமணம் அந்த அரண்மனையில் கோலாகலமாக நடந்து முடிந்திருந்தது. பல்லவ அரண்மனையின் அந்தப் புரத்தில் பிரமிப்புடன் பிரவேசித்து படுக்கை அறையில் பஞ்சணையில் வீற்றிருந்த வண்ணம் தன் மனதைக் கொள்ளை கொண்ட அந்த பல்லவக் கள்வனை எதிர் நோக்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

என்னதான் மணமுடிப்பதற்கு முன்பே எல்லாக் காரியங்களிலும் ஈடுபட்டிருந்தாலும், அந்த திருமண முதல் இரவின் எதிர்பார்ப்புக்கள் இருக்கத்தானே செய்யும்? கடந்த நாட்களின் நினைவுகளை அசை போட்ட அவளது மனதின் ஓட்டங்களில் மேனி சிலிர்த்து புல்லரிப்புடன் தனது இன்பப் பெட்டகம் கசிந்து ஈரமாவதை உணர்ந்த நந்தினி தேவி தனது வாழைத் தண்டு போன்ற தொடைகளை இறுக்கிய வண்ணம், மைவிழிகள் சொக்கி மயங்க, தன் கரம் பிடித்த புதுக் கணவன் இளைய பல்லவன் வரும் காலடி ஓசை கேட்க, எழுந்து நின்றாள்.

இளைய பல்லவன் கம்பீரத்துடன் அதே சமயம் மனதுக்குள் காம ஆர்வத்துடன் – சில முறை தனது கண்மணியான நந்தினியை அவளது ராஜ்யத்திலேயே சுவைத்திருந்தாலும் இப்போது அவள் குடிபுகுந்திருக்கும் தனது பல்லவ நாட்டின் அரண்மனையில் முறைப்படி மனைவியாகி கரம்பிடித்து இப்போது புணரும் அவாவில்– விறைத்துப் புடைத்து நிற்கும் தனது லிங்கத்தின் எழுச்சி, தனது ஆடையையும் மீறி காணப்படுவதை மறைக்க முயன்றவாறே, வேகமாக அடியெடுத்து தங்களது பள்ளியறையில் காலை வைக்கவும், பளிங்குச் சிலைபோல் எழில்மிகுந்த பாவையாக ஒயுலுடன் நிற்கும் அந்தப் பாவையை பார்வையாலேயே விழுங்கியவாறு நிற்க, நந்தினி எழுந்து தனது புதுக் கணவனின் முன் நாணம் ததும்ப நின்றாள்.

பள்ளியறையின் கதவை மூடி விட்டு, அவளை நோக்கி அடியெடுத்து முன்னேறிய அந்தக் கள்வனின் கட்டழகையும் தேக்குமரம் போன்ற புஜங்களையும் கயல்விழியாளின் கடைக்கண் மூலம் கூர்மையாக கவனித்த இளவரசி அவனது கால்களுக்கு நடுவே ஆடையை மீறித் திமிறிக் கொண்டிருந்த எழுச்சியையும் காணத்தவறவில்லை. தன் புது கணவனுக்குத் தன் மேல் இருந்த ஆசையில் அளவுகோலாக இருந்த அவனது செங்கோலின் விறைப்பு அவளுக்குப் பெருமிதத்தையே தந்தது.



பல்லவன் நந்தினியின் அருகில் வந்து அவளது கண்களுடன் தனது கண்களைக் கலந்து விட்டான் – மௌன மொழியில் இருவரும் ஆயிரம் காவியங்களை சில கணங்களில் அந்தரங்கமாகப் பரிமாறிக் கொள்ள இருவரது உடல்களும் காமத்தின் உஷ்ணத்தில் தகிக்கத் தொடங்கின.

என்னதான் சில முறை ஏற்கனவே கந்தர்வ விவாகத்தின் புணர்ச்சியை அனுபவித்திருந்தாலும், முதலிரவில் தமிழ்ப் பெண்ணுக்கே உரிய நாணமும் பண்பும் புடைசூழ, நந்தினி தனது பிராண நாதனின் கால்களில் விழுந்து வணங்கினாள். சில கணங்கள் குனிந்து பல்லவனின் பாதத்தை நமஸ்கரித்த அவள், தன் கணவன் தன் தோள்களைத் தொட்டு தூக்கி அணைப்பான் என்று எதிர் பார்ப்புடன் இருந்தவளுக்கு அடுத்த வியப்பு மூட்டும் செயலை பல்லவன் காட்டினான்.

கண்கள் மயங்கி குனிந்து வணங்கியவள் சற்றே சல சலக்கும் ஒலி கேட்க தன் கரிவண்டு விழிகளைத் திறக்க அவன் பாதங்கள் அருகே அவனது உடைகள் அவிழ்ந்து கிடப்பதைக் கண்டு வியப்புடன் தன் பட்டு மேனியை உயர்த்தி கண்கள் பட்டாம் பூச்சிபோல் படபடக்க நோக்கியவள் தனது முகத்திற்கு நேரே அவனது வேல் ஆயுதம் துடிப்புடன் நிற்பதைக் கண்டு பிரமித்து விட்டாள்.

தங்களது முதல் சந்திப்பிலேயே தனது அரண்மனைத் தோட்டத்தில் கன்னிச் சிட்டாக இருந்த அவளை ‘சங்கு’ ஊத வைத்தவன் அல்லவா இந்த காம வித்துவான் ! – இன்று அவனது மனைவியாகி விட்டவுடன் வெகு கடமை உணர்வுடன் அவனது செங்கோலை தனது செவ்வாய் இதழ்களில் வைத்து அவர்களின் முதல் இரவுச் சாந்தி முகூர்த்தத்துக்குத் துவக்கமாக சங்கு ஊத, அவனது வேலாயுதம் பாலாமிர்தத்தை உமிழ்வதற்குத் தயாராக இருந்தது. தங்களது முதல் சில சந்திப்பிலேயே அவள் அவனது காம நாடித் துடிப்பை உன்னிப்பாக கவனித்துச் செயல்பட, அவளது நாவு சுழன்று அவனது லிங்கத்தை சுற்றி சுற்றி ஆலிங்கனம் செய்து இன்ப ஆழியில் அவனை இறக்க“ நந்தினிக்கண்ணே... மானே ...” என்றெல்லாம் பிதற்றத் தொடங்கினான் பல்லவன்.

நந்தினியில் வாயில் எழுந்த குயில் நாதத்துக்கு ஏற்ப அவனது லிங்க நாகம் படமெடுத்து அவள் வாய்க்குள் அற்புதமாக ஆடியது – இன்னும் சற்று நேரம் மகுடி வாசித்தால் தனது அமிர்த ‘நச்சு’ வெளிப்பட்டு விடுமோ என்ற அச்சத்தில், பல்லவன் அவளது தோள்களைப் பற்றி அவளை எழுப்பி, “தேவி, நாம் பஞ்சணைக்குச் செல்வோம் ..” என்று அழைத்துச் சென்றான்.


கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக