http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : வசந்தகாலம் - பகுதி - 7

பக்கங்கள்

சனி, 22 ஆகஸ்ட், 2020

வசந்தகாலம் - பகுதி - 7

சிறிது நேரம் ஆன பின்னர் வசந்த் அவளிடம் சற்று நீதானமான குரலில் பேசினான். அவன் குரலில் இப்போது மிரட்டல் இல்லை. நந்தினி தன்னுடைய தலைமுடியை அள்ளி முன்னால் போட்டுவிட்டு எழுந்து மீண்டும் அவன் எதிரில் அமர்ந்தாள். நந்தினி அவளுடைய அடர்த்தியான முடியை எடுத்து முன்னால் போட்டு இருப்பதை பார்த்த வசந்த் உண்மையில் இவள் “கூந்தல்ராணி” தான் என மனத்திற்குள் நினைத்துக்கொண்டான். வழியில் அவள் கணவனை சந்தித்ததை சொன்னான். அவர்களுக்குள் இருந்த பணப்பிரச்சனையை பார்த்திபன் பயன்படுத்திக்கொண்டதை நந்தினியின் கணவன் அறிந்திருந்தாலும், வேளையில்லாமல் அவனால் எதுவும் செய்யமுடியவில்லை எனக்கூறி வருத்தப்பட்டத்தை கூறினான். நந்தினி அவளுடைய கணவனின் இயலாமையை புரிந்துகொள்ள ஆரம்பித்தாள். நந்தினியின் இந்த அலுவலகப்பிரச்சனையும், அவனுக்கு ஒரு வேலையும் கிடைத்தால், இருவரும் மொட்டை அடித்துக்கொள்வதாக வேண்டியிருக்கானாம். ஆனால் நந்தினி அவளுடைய நீளமான தலைமுடியை மொட்டையடிக்க சம்மதிக்க மாட்டாள் என நினைத்து அவளிடம் சொல்ல தயங்குவதாக கூறியதையும் வசந்த் கூறினான். வசந்த் நந்தினியிடம் பேசி சம்மதிக்க வைப்பதாக அவள் கணவனிடம் கூறியதையும் சொன்னான். நந்தினி மொட்டை அடித்துக்கொண்டால் எல்லாப்பிரச்சனையும் முடிவுக்கு வரும் என வசந்த் அவனிடம் கூறியது அவள் கணவனுக்கு புரியவில்லை. ஆனால் நந்தினிக்கு புரிந்தது. நந்தினி அவளுடைய நீளமான தலைமுடியை மொட்டை அடித்துக்கொடுத்தே ஆகவேண்டும். அவளையும் அறியாமல் அவளுடைய கைகள் அவள் தலைமுடியை தடவிப்பார்க்க ஆரம்பித்தது. நந்தினி மெல்ல அழத்தொடங்கினாள். வசந்த் எழுந்து அவள் தலைமுடியை தடவிக்கொடுத்துவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினான்.


|
|
இரண்டு நாட்கள் கழித்து பார்த்திபன் வசந்திடம் அவனுடையை மனைவியையும், அவள் தங்கையையும் மொட்டை அடிக்க சம்மதிக்க வைத்து விட்டதாக கூறினான்.  வசந்த்  கேட்ட வார்த்தைகளை அவனால் நம்ப முடியவில்லை. ஆனால் பார்த்திபன் மனைவி வசந்திடம் சற்று தனிமையில் பேசவேண்டும் என கேட்டதையும் கூறினான். வசந்த் சற்று குழப்பம் ஆனான். இறுதியில் சம்மதித்தான். ஏற்கனேவே அவளை பார்த்த அதே கோவிலின் தெப்பக்குளம் அருகில் இருவரும் சந்தித்தனர். வசந்த் அவளை எழிதாக அடையாளம் கண்டுகொண்டான். அவளிடம் சென்று அவன் தன்னை அறிமுகம் செய்துகொண்டான். அவளும் தன்னை அமுதா என அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டாள். தன்னுடையை தலைமுடியை மொட்டை அடித்துக்கொடுக்கவேண்டும் என பார்த்திபன் கூறியபோது எவ்வளவு கோபம் வந்ததோ அதே கோபத்தை வசந்த்திடமும் அமுதா காட்டினாள். அவளுடைய வார்த்தைகளுக்கு பதில் சொல்ல முடியாமல் வசந்த் சற்று தடுமாறினான். அழகான நீளமான தலைமுடியை கொண்டிருக்கும் பெண்ணை அவளுடைய தலையை மொட்டை அடித்துக்கொள்ள கட்டாயப்படுத்தினால் என்ன உணர்ச்சிகள் வெளிவரும் என வசந்த் ஏற்கனவே கணித்து வைத்திருந்தான். அதனால் அமுதா அவளுடைய மனதில் இருந்த உணர்வுகளை கொட்டி பேசி முடிக்கும்வரை பொறுமையாக இருந்தான். அவள் பேசி முடித்த ஐந்து நிமிடங்கள் வரை அமைதியாக இருந்தான். அவள் கண்களை பார்க்காமல் குனிந்தபடி இருந்தான். அவள் சற்று நிதானமாக மூச்சுவிடுவதை கவனித்த பின்னர் அவளை நிமிர்ந்து பார்த்தான். அவள் கண்களில் இன்னமும் கோபம் இருந்தது. அவளை நேருக்கு நேர் பார்த்துக்கொண்டே பேசுவது கடினம் என தோன்றியது. பின்னர் அவளிடம் சற்று நடந்துகொண்டே பேசலாம் என்றான். சற்று யோசித்து விட்டு இருவரும் மெல்ல நடக்க ஆரம்பித்தனர்.
|
|
|
வசந்த்: எனக்கு உங்களோட கோபம் புரியுது. ஆனா இது எதையும் நான் ஆரம்பிச்சு வைக்கலை.
|
அமுதா: எனக்கு தெரியும். அந்த ஆளுக்குத்தான் அறிவில்லை. உங்களோட ஆபீஸ் பிரச்சனைக்கு என்னோட தலைமுடியையும், என் தங்கையோட தலைமுடியையும் பணயம் வைப்பிங்களா?
|
வசந்த்: அதுவும் நான் ஆரம்பிச்சு வைக்கலை.
|
அமுதா: ஆனா இப்போ நாங்க ரெண்டு பேரும் எங்களோட தலையை மொட்டை அடிக்கணும்னு வந்து நிக்குது.
|
வசந்த்: நீங்க உங்களோட தலைமுடியை கண்டிப்பா மொட்டை அடிக்கணும்னு இல்ல. உங்களுக்கு விருப்பம் இல்லைனா பரவாயில்லை.
|
அமுதா: அப்போ நீங்க என்னோட புருஷனை வேலையை விட்டு தூக்கிட்டு ஜெயில்ல போடப்போறீங்களா?
|
வசந்த்: கண்டிப்பா வேலை போயிடும். ஆனா கேஸ் போடுறது கம்பனியோட முடிவு.
|
அமுதா: கிட்டதட்ட நீங்க இப்போ என்னை ப்ளாக்மெய்ல் பண்ணுறீங்க. ஒண்ணு நானும் என்னோட தங்கையும் எங்களோட தலைமுடியை உங்ககிட்ட கொடுத்து மொட்டை அடிச்சுக்கனும். அப்படியில்லைனா அவர் ஜெயிலுக்கு போயி என்னோட குடும்பம் நடுத்தெருவுக்கு வரணும். அதான?
|
வசந்த்: உங்களோட நிலைமையும் கோபமும் எனக்கு புரியுது. ஆனா உங்க புருஷன்கிட்ட உங்க தலையை மொட்டை அடிக்க சரின்னு சொல்லிட்டு என்கிட்ட இவ்ளோ கோபப்படுறிங்க. அதுக்கு நீங்க நேரடியா அவகிட்ட உங்க தலைமுடியை கொடுக்க முடியாதுன்னு சொல்லியிருக்கலாமே.
|
அமுதா: என்னத்த சொல்றது. என்னோட தங்கையோட படிப்பு செலவுக்கு வாங்கின கடனுக்கு வேற வழியில்லாம திருடிட்டேன்னு சொல்ற அந்த ஆளுகிட்ட எப்படி சொல்லுறது.
|
வசந்த்: என்னோட நிலைமையும் இப்படித்தான். என்னோட அடிமனசுல நீளமான தலைமுடியை மொட்டை அடிக்கணும் ஆசை இருக்கு. நானும் வேற வழியில முயற்சி பண்ணேன். ஒண்ணும் நடக்கல. உங்க புருஷன் என்னோட ஆசையை பகடையா வைச்சு விளையாடிட்டார். அதுனால எனக்கு கிடைச்சா இந்த வாய்ப்பை நானும் கெட்டியா பிடிச்சுக்கிட்டேன்.
|
|
அமுதா: ரெண்டு பொண்ணுங்களோட தலையை அவங்களோட விருப்பம் இல்லாம மொட்டை அடிக்கிறோமேன்னு உங்களுக்கு கூச்சமா இல்லையா. இவ்ளோ நீளமான தலைமுடியை வளர்க்க அவங்க எவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு இருப்பாங்க. அவங்களோட முடி எவ்ளோ பிடிச்சிருக்கும்ன்னு உங்களுக்கு தெரியாதா.
|
வசந்த்: தெரியும்.
|
அமுதா: அப்பறமும் எப்படி எங்களோட தலையை மொட்டை அடிக்கணும்னு கேட்க உங்களுக்கு மனசு வந்தது.
|
வசந்த்: நீங்க இவ்ளோ நேரம் என்னை கேள்வி கேட்டீங்க. இப்போ நான் கேட்கிற கேள்விக்கு  நீங்க கொஞ்சம் பதில் சொல்லுறீங்களா?
|
அமுதா: என்ன?
|
வசந்த்: இந்த கோவில்ல திருவிழா நேரத்துல நிறைய பேர் மொட்டை அடிச்சுக்குவாங்க பார்த்திருக்கிங்களா?
|
அமுதா: பார்த்திருக்கேன்.
|
வசந்த்: உங்களமாதிரி அழகான நீளமான தலைமுடியை உள்ள பெண்களும் மொட்டை போடுவாங்க. பார்த்திருக்கீங்களா?
|
அமுதா: பார்த்திருக்கேன்.
|
வசந்த்: அவங்க எல்லாம் கோபத்தோடயோ, இல்ல அழுகையோடயோ அவங்க்களோட தலைமுடியை மொட்டை அடிக்க உட்காருவாங்களா?
|
அமுதா: இல்ல
|
வசந்த்: ஏன்?
|
அமுதா: ஏன்னா அவங்க அவங்களோட தலைமுடியை காணிக்கையா கொடுக்குறேன்னு வேண்டி இருப்பாங்க. அவங்க வேண்டுதல் நிறைவேறி இருக்கும். அதுனால சந்தோசமா வந்து அவங்களோட தலைமுடியை காணிக்கையா கொடுக்க மொட்டை அடிப்பாங்க.
|
வசந்த்: எந்த சூழ்நிலைல அவங்களோட நீளமான தலைமுடியை மொட்டை அடிக்க மனசு வந்திருக்கும்ன்னு நினைக்கிறீங்க?
|
அமுதா: ஏதோ ஒரு கஷ்டம். அவங்காளால எதுவுமே செய்ய முடியாத நிலைமை. வேற வேழியில்லாம கடவுள்கிட்ட வேண்டிக்கிட்டு இருப்பாங்க. அப்போதைக்கு அவங்களுக்கு தலைமுடியைவிட அந்த கஷ்டம் நீங்குறதுதான் வேணும். அதுனாலதான்.
|
வசந்த்: அப்போ அவங்க வேண்டுதல் பளிச்சா அது கடுவுள் செயல் தானே.
|
அமுதா: ஆமா… எல்லாமே கடவுள் செயால்தான்.
|
வசந்த்: அப்போ அந்த கஷ்டத்தை கொடுத்தும் கடவுள் தான?
|
அமுதா: ??!!!???
|
வசந்த்: கஷ்டத்தை கொடுத்த கடவுள்தான், அந்த கஷ்டத்தை போக்கவும் செய்யுறார். அதானே உண்மை.
|
அமுதா: ஆமா.
|
வசந்த்: அப்போ கடவுளை திட்டாம எதுக்கு அவங்களோட நீளமான தலைமுடியை காணிக்கையா கொடுக்கணும்.
|
அமுதா: அது நம்பிக்கை. அந்த சூழ்நிலை சம்பந்தப்பட்டது. நம்ம தவறுக்கு கடவுளை காரணம் சொல்லக்கூடாது.
|
வசந்த்: அதேதான் நானும் சொல்லுறேன். உங்க புருஷன் பண்ணின தவறு. அதை மறைக்க நினைச்சு , என்னோட மொட்டை அடிக்கிற ஆசையை பயன்படுத்தி உங்களோட தலைமுடியை பணயம் வைச்சது அவர்தான். ஒரு வேலை இதுல நான் மாட்டி இருந்தேன்னா இப்போ என்னோட குடும்பம் நடுத்தெருவுல இருக்கும்.
|
அமுதா: உண்மைதான். இது எதுவுமே நீங்க ஆரம்பிச்சது இல்ல. என்னோட புருஷந்தான்.
|
வசந்த்: உண்மையை சொல்லணும்னா பெண்களோட நீளமான தலைமுடிமேல எனக்கு இருக்கிற பலவீனத்தை பயன்படுத்திக்க நினைச்ச அவர்மேல கோபம் வந்தது. ஆனா அதே பலவீணம்தான் உங்களோட தலைமுடியை கொடுக்கிறேன்னு சொன்னதும் என் கோபத்தை மாத்தியது.
|
அமுதா: புரியுது.
|
வசந்த்: உங்களை நான் ஏற்கனவே பார்த்து இருக்கேன்.
|
அமுதா: எப்போ?
|
வசந்த்: மார்க்கட்ல.. உங்களை மட்டும் இல்ல. உங்களோட தங்கையையும் பார்த்து இருக்கேன். உங்க ரெண்டு பேரோட தலைமுடி அழகில மயங்கி கொஞ்ச நேரம் பின்னாடி வந்து இருக்கேன்.
|
அமுதா: ஓ… ஆமா.. எனக்கு இப்போ ஞாபகம் வருது. ஒரு நாள் காலையில நாங்க போற எல்லா கடைக்கும் எங்க பின்னாடியே வந்தீங்க.
|
வசந்த்: ஆமா
|
அமுதா: என்ன பண்றது. இப்போ நீங்க பார்த்து ரசிச்ச எங்க ரெண்டு பேரோட தலைமுடியையும் நீங்களே மொட்டை அடிக்க போறீங்க.
|
வசந்த்: இது கொஞ்சம் தர்ம சங்கடம்தான்.
|
அமுதா: எனக்கும் அப்படித்தான் இருக்கு. தினமும் காலைல எழுந்தரிக்கும்போது இருந்து, தூங்க போற வரைக்கும் ஒவ்வொரு வேளையிலயும், என்னோட தலைமுடியோட அசைவை நான் கவனிச்சுகிட்டே இருப்பேன். இனிமேல் இவ்வளவு நீளமான முடி இருக்காதுன்னு நினைக்கவே என்னால முடியலை. உங்ககிட்ட மொட்டை அடிக்கிறததுக்கு என்னோட தலையை கொடுக்கிற தைரியம் எனக்கு இன்னும் வரல.
|
வசந்த்: உங்களோட தங்கை என்ன சொல்றாங்க.
|
அமுதா: அவ நேத்து இருந்து அழுதுட்டேதான் இருக்காள். வேற வழியில்லாமதான் அவளும் அவளோட தலைமுடியை மொட்டை அடிக்க சம்மதம் சொன்னாள். ஆனால் அவளோட முடியை இழக்கிற தைரியம் அவளுக்கும் இல்ல.
|
வசந்த்: ம்ம்.. புரியுது.
|
அமுதா: நான் பரவாயில்ல… எனக்கு கல்யாணம் ஆயிடுச்சு. என்னோட புருஷன் பண்ண தப்புக்கு நான் அனுபவிக்கிறேன். ஆனா அவ பாவம். இப்போதான் காலேஜ் முடிச்சிருக்காள். அவளுக்கு கல்யாணம் பண்ண நேரம் பார்த்திட்டு இருக்கேன். இப்போ போய் அவளுக்கு மொட்டை அடிக்க எனக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு.
|
வசந்த்: ம்ம்
|
அமுதா: என் புருஷன் பண்ணின பாவத்துல அவளுக்கும் பங்கு இருக்கு. அந்த பாவத்தை நினைச்சு அவளோட தலைமுடியையும் கொடுக்கிறதா நினைச்சுக்கிறேன்.
|
வசந்த்: என்னால என்னோட ஆசையையும் விட்டுகொடுக்க முடியலை. ஆனா உங்க நிலைமையையும் தவிர்க்க முடியல. மன்னிச்சுக்கோங்க
|
அமுதா: நடக்கிறது நடக்கட்டும்.
|
வசந்த்: நீங்க கடைசியா எப்போ உங்களோட முடியை வெட்டி இருக்கீங்க?
|
அமுதா: ஞாபகம் இல்ல.
|
வசந்த்: நீங்க தப்பா நினைக்கலைனா ஒண்ணு சொல்லாமா?
|
அமுதா: நீங்க உங்க மனசுல இருக்கிற கோபத்தை கொட்டிட்டீங்க. எனக்கு உங்க தங்கையோட மனநிலையையும் தெரிஞ்சுக்கணும். இப்போ உங்ககிட்ட பேசின மாதிரி அவங்ககிட்டயும் பேசமுடியுமா?
|
அமுதா: எனக்கு தெரியல. நான் அவகிட்ட பேசிப்பார்க்கிறேன்.
|
வசந்த்: சரி. இன்னொரு விஷயம்.
|
அமுதா: என்ன சொல்லுங்க?
|
வசந்த்: உங்களோட தலைமுடி என்னை ரொம்ப கவர்ந்து இழுக்குது. நான் உங்களோட முடியை தொட்டுப்பார்க்கலாமா.
|
அமுதா: வேணாம்.. எப்படியும் நீங்கதான எனக்கு மொட்டை அடிக்கப்போறீங்க. அப்போ என்ன பண்ணணுமோ உங்க விருப்பப்படி என்னோட முடியை எடுத்துக்கோங்க. இப்போ இப்படி போது இடத்துல வேணாம்.
|
வசந்த்: உங்க தயக்கம் எனக்கு புரியுது. உங்களுக்கு விருப்பம் இல்லைனா வேணாம்.
|
அமுதா: இதுல என்னோட விருப்பம் என்ன இருக்கு. உங்க நம்பர் கொடுங்க. ஒருவேளை என்னோட தங்கை உங்ககிட்ட பேசுறதுக்கு சம்மதிச்சா நான் கூப்பிடுறேன்.
|
வசந்த்: சரி
|
|
இருவரும் பேசி முடித்தபி அமுதா அங்கிருந்து கிளம்பினாள். வசந்த் அவளுடைய அடர்த்தியான ஜடை ஆடிக்கொண்டே அவனை விட்டு விலகி தூரமாக செல்வதை ஏக்கமாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். விரைவில் அவளுடைய தலைமுடி அவன் கைகளுக்குள் வந்து சேரும் என்று நம்பிக்கையாய் அங்கிருந்து கிளம்பினான்.

வசந்த் அமுதாவிடம் பேசிவிட்டு வந்து மூன்று நாட்கள் ஆகியிருந்தது. அவ்வப்போது அலுவலகத்தில் நந்தினியின் தலைமுடியை ரசித்து பார்த்தாலும் அவனுக்கு அமுதாவின் தலைமுடி கண்ணுக்குள்ளயே இருந்தது. இடையில் ஒருமுறை பார்த்திபன் அலுவலகத்திற்கு வந்தபோதும் மேற்கொண்டு அமுதாவின் தகவல் எதையும் சொல்லவில்லை. கல்யாணத்திற்கு சம்மதம் தெரிவித்த ரம்யாவும் ஒரு வாரம் விடுப்பு எடுத்துக்கொண்டு ஊருக்கு சென்றிருந்தாள். அவ்வப்போது ரம்யா அவளுடைய தலைமுடியை போட்டோ மற்றும் வீடியோ எடுத்து அனுப்பி அவனை சூடேற்றிக்கொண்டிருந்தாள். மாலை வேலை முடிந்து வெளியேறும் நேரத்தில் பெரும்பாலானவர்கள் கிளம்பியிருந்தனர். நந்தினி மட்டும் இன்னமும் அங்கு இருந்தாள். வசந்த் அவள் பின்னால் நின்று அவளுடைய ஜடையை மெல்ல தடவினான். இதை சற்றும் எதிர்பார்க்காத நந்தினி அதிர்ச்சியுடன் திரும்பினாள். வசந்த் நிற்பதை பார்த்து சற்று சாந்தமானாள். இன்னும் சிறிது நேர வேலை இருப்பதால் கிளம்பவில்லை எனக்கூறினாள். காத்திருந்து அழைத்து செல்வதற்காக அவள் கணவன் வெளியே காத்திருப்பதாக கூறினாள். அடுத்த வாரம் திங்கள் கிழமை ஆடிட் முடிக்க வேண்டும் என்று நினைவு படுத்திவிட்டு வெளியே வந்தபோது நந்தினியின் கணவன் கண்ணன் அங்கு நின்று கொண்டிருந்தான். வசந்த் அவனை பார்த்து சிரித்துக்கொண்டே அவனருகில் சென்றான். ஏற்கனவே அவன் வீட்டில் பார்த்த ஞாபகத்தில் அவனும் வசந்த்திடம் சிரித்து பேசினான். வசந்த் அவனை நாளை மீண்டும் தனியே சந்தித்து பேச விரும்புவதாக கூறினான். என்ன விஷயம் என புரியவில்லை என்றாலும் கண்ணன் சரி என்று கூறினான்.
|
|
மறுநாள் காலையில் வசந்த் அலுவலகம் வரும்முன் வழக்கமாக செல்லும் கோவிலுக்கு சென்றான். உள்ளே சென்றபோது அங்கு அங்கு அமுதாவும் அவளுடைய தங்கையும் சாமி கும்பிட்டு கொண்டிருப்பதை கவனித்தான். அமுதாவின் விரிந்த தலைமுடியும், அவளுடைய தங்கையின் லூசாக பின்னிய ஜடையும் அவர்களை தனியே அடையாளம் காட்டியது. யாரோ தன்னை பார்ப்பதுபோல உணர்ந்த அமுதா பின்னால் திரும்பி பார்த்தாள். வசந்த் அவளைப்பார்த்து புன்முறுவல் செய்தான். அவன் நட்பாக பார்ப்பதுபோலவே அமுதாவிற்கு தோன்றியது. மெல்ல அவள் தங்கையை அழைத்து கண்களால் சைகை செய்து வசந்த்தை காட்டினாள். அவளும் மெல்ல வசந்த்தை திரும்பி பார்த்தாள். அவள் கண்களில் இருந்த மிரட்சியை வசந்த் கவனிக்க தவறவில்லை. ஆனால் அவன் அவர்களை நோக்கி செல்லாமல் வழக்கம்போல ஒவ்வொரு சன்னதியாக சென்று வணங்க ஆரம்பித்தான். சற்று குழப்பத்துடன் அவனைப்பார்த்த அமுதா அவன் தங்களை சந்திக்க வரவில்லை, சாமி கும்பிடத்தான் வந்திருக்கிறான் என புரிந்து கொண்டாள். அவர்கள் இருவரையும் தர்மசங்கடப்படுத்தாமல் விலகிச்சென்றது அவர்களுக்கு சற்று ஆசுவாசமாக இருந்தது. ஒரு விதத்தில் அவன் அவர்களிடம் பேசாமல் விலகி சென்றது, மூன்று நாட்களாக அவனிடம் பதில் கூறாமல் இழுத்தடித்த குற்ற உணர்ச்சியை அவர்கள் இருவரிடமும் ஏற்படுத்தியது. அமுதா அவளுடைய தங்கை வனிதாவை பார்த்தாள். வனிதா வசந்த்துடன் பேச காலையில்தான் சம்மதம் தெரிவித்தாள். ஆனால் தங்கள் வீட்டில் இல்லாமல் வெளியே சந்திக்க வேண்டும் என்றும் அதை எப்படி வசந்திடம் தெரிவிப்பது என இருவரும் யோசித்து கொண்டிருந்தனர்.  நல்ல வேளையாக கோவிலில் அவனை இருவரும் பார்த்துவிட்டார்கள். கடவுளாக அவர்களுக்கு அளித்த சந்தர்ப்பம் போல இருந்தது. ஆனால் வசந்த் எதுவும் பேசாமல் அவன் வந்த வேலையை முடித்துக்கொண்டு கோவிலில் இருந்து கிளம்பினான். அவன் செல்வதை பார்த்த வனிதா கையில் இருந்த பூக்கூடையை அமுதா கையில் கொடுத்துவிட்டு வசந்த்தை நோக்கி நடந்தாள். அவளைப்போலவே அவளுடைய ஜடையும் அவளை பரபரப்பாக பின்தொடர்ந்தது.வசந்த் அவனுடைய கார் அருகில் சென்றபோது அவன் பின்னால் யாரோ வேகமாக வருவதுபோல தெரிந்ததும் திரும்பிப்பார்த்தான். அமுதாவின் தங்கை வனிதா நிற்பதை கவனித்தான்.
REPORT THIS AD

|
வனிதா: ஹாய்.. நான் வனிதா.
|
வசந்த்: தெரியும்… சொல்லுங்க
|
வனிதா: நீங்க என்கிட்ட பேசணும்னு சொன்னீங்களாம்…
|
வசந்த்: ஆமா…
|
வனிதா: என்ன விஷயம்னு சொல்லுங்க…
|
வசந்த்: உங்களுக்கு தெரியாதா?
|
வனிதா: நீங்க எங்களோட தலையை மொட்டை அடிக்கப்போறீங்கன்னு தெரியும். ஆனா என்கிட்ட என்ன பேசணும்னு தெரியாது.
|
வசந்த்: உங்களோட மனநிலையை தெரிஞ்சுக்கணும்.
|
வனிதா: என்னோட தலைமுடியை உங்ககிட்ட கொடுக்க எனக்கு சம்மதம் இல்ல. ஆனா எனக்கும் என்னோட அக்காவுக்கும் வேற வழியும் இல்ல. வேற என்ன தெரியணும்?
|
வசந்த்: நீங்களும் உங்க அக்காமாதிரி கோவமாத்தான் பேசுறீங்க.
|
வனிதா: ஒரு காலேஜ் பொண்னுகிட்ட வந்து உன்னோட தலையை உன்னோட சம்மதம் இல்லாம மொட்டை அடிக்கப்போறேன்னு சொன்னா கோவம் வராம இருக்குமா?
|
வசந்த்: கண்டிப்பா கோவம் வரும்.
|
வனிதா: பின்ன வேற என்ன என்கிட்ட இருந்து உங்களுக்கு தெரியணும்?
|
வசந்த்: உங்களுக்கு என்கிட்ட பேச வேற எதுவும் இல்லைனா நீங்க எனக்கு எப்போவோ போன் பண்ணி சொல்லியிருக்கலாமே. இப்போவும் ஒண்ணும் இல்ல.. நீங்க எங்க்க்கிட்ட பேச எதுவும் இல்லைனா பேச வேணாம்.
|
வனிதா: இப்படி சொன்னா என்ன அர்த்தம்…
|
வசந்த்: ஒண்ணும் இல்ல. உங்களுக்கு மொட்டை அடிக்கணும்னு சொல்லும்போது நீங்க உங்க தலைமுடியை கொடுக்கணும். அவ்ளோதான்.
|
வனிதா: உங்களுக்கு கொஞ்சம்கூட இரக்கமே இல்ல…
|
வசந்த்: உங்ககூட பேசணும்னு கேட்ட எனக்கு நேரம் தரமாட்டேன்னு சொல்ற உங்களுக்கு எதுக்கு நான் இரக்கப்படணும்?
|
வனிதா: சரி.. நான் என்ன பண்ணனும்?
|
வசந்த்: உங்களை தேடி  வந்து உங்களோட தலையில நான் கை வைக்கலை..உங்களோட தலைமுடி என்கிட்ட பணயமா வந்தது. அதை கொஞ்சம் புரிஞ்சுக்கோங்க. என்கூட பொறுமையா பேச முடியுமான்னு சொல்லுங்க.. பேசலாம்.
|
வனிதா: சரி..
|
வசந்த்: அப்போ நீங்களே சொல்லுங்க எங்க, எப்போன்னு ?
|
வனிதா: என்னோட வீடு வேணாம்.
|
வசந்த்: அப்போ என்னோட வீட்டுக்கு வாங்க.


|
வனிதா: சரி.. நான் சாயங்காலமா வரேன்.
|
வசந்த்: நல்லது.
|
வனிதா: என்னோட அக்காவும் என்கூட வரலாமா?
|
வசந்த்: தாராளமா… நீங்க பயப்பட தேவையில்ல. நான் ஒண்ணும் அவ்ளோ மோசமான ஆள் இல்ல. நீங்க தைரியமா வரலாம்.
|
வனிதா: உங்களை ஒண்ணு கேட்கலாமா?
|
வசந்த்: கேளுங்க
|
வனிதா: உங்களுக்கு நீளமான முடி பிடிக்காதா?
|
வசந்த்: ஹா..ஹா..ஹா..அப்படியெல்லாம் இல்ல. எனக்கு நீளமான தலைமுடி ரொம்ப பிடிக்கும். உங்களோட தலைமுடியும் நல்லா நீளமா அழகா இருக்கு. ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு.
|
வனிதா: அப்புறம்  எதுக்காக என்னோட தலையை மொட்டை அடிக்க ஆசைப்படுறீங்க.
|
வசந்த்: அது ஒரு தனிப்பட்ட ஆசை.
|
வனிதா: நீளமான முடி பிடிக்கும்ன்னு சொல்றீங்க ஆனா மொட்டை அடிக்கணும்னு சொல்றீங்க.  ஏன் அப்படி பண்றீங்க…
|
வசந்த்: செடியில இருக்கும்போது தான் ஒரு பூ ரொம்ப அழகா, உயிர்ப்போட இருக்கும். ஆனா அழகா இருக்குன்னு சொல்லி அதை காம்போட பரிச்சு தலையில வைக்கிறீங்க…  ஏன்னு சொல்ல முடியுமா.. அது மாதிரிதான். உங்க தலைமுடி உங்ககிட்ட இருக்கும்போது ரொம்ப அழகா,ஜீவனோட இருக்கு.. ஆனா அதை மொட்டை அடிச்சு எடுத்துக்கணும்னு எனக்கு ஒரு ஆசை அவ்ளோதான்.
|
வனிதா: உண்மைதான்… எத்தனையோ செடியோட பூவை கேட்காம எடுத்து என்னோட தலையில வைச்சிருக்கேன். அந்த பூ எல்லாம் விட்ட சாபம் தான் இப்போ என்னோட முடியை என்னோட சம்மதம் இல்லாம மொட்டை அடிக்க வேண்டியது இருக்கு.
|
வசந்த்: ம்ம்
|
வனிதா: சரி நான் உங்களை சாயங்காலம் சந்திக்கிறேன்.
|
வசந்த்: சரி.
|
|
|
வசந்த் அங்கிருந்து புறப்பட்டு அலுவலகத்திற்கு சென்றான். மாலையில் எப்படியும் வனிதாவின் தலைமுடியை தொட்டுப்பார்த்துவிட வேண்டும் என ஆசைப்பட்டான். ஏற்கனவே அவள் அக்கா அமுதாவின் தலைமுடியை தொட்டுப்பார்க்க விருப்பம் தெரிவித்தும் அவள் பொது இடத்தில் வேண்டாம் என தவிர்த்துவிட்டாள்.  மாலையில் அவனுடைய வீட்டில் சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தால் இன்று அமுதாவின் தலைமுடியையும் தொட்டுவிட நினைத்தான். இதை தவிர எப்படியாவது யாராவது ஒருவரின் தலைமுடியை கொஞ்சம் கட் பண்ணவேண்டும் என்றும் தோன்றியது. முதன்முதலில் மார்க்கட்டில் பார்த்தபொழுதே இருவரில் ஒருவர் தலைமுடியை வெட்டவேண்டும் என்ற எண்ணம் அவனுக்குள் இருந்தது. அந்த அடர்த்தியான ஜடையை கையில் எடுத்து கத்தரிக்கோல் வைத்து மெல்ல வெட்டி அந்த சுகத்தை அனுபவிக்கவேண்டும் என ஆசை கொண்டான். இப்போது இருவரின் தலையையுமே மொட்டை அடிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்திருக்கிறது. இந்த இரு பெண்களுமே அவன் முன்னால் அமர்ந்து அவர்களுடைய அழகிய ஜடையை எடுத்து முன்னால் போட்டு அவிழ்த்து, தலைமுடியை விரித்துவிட்டு மொட்டை அடிக்க கொடுக்கும் அந்த சந்தர்ப்பத்தை எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான். அதற்குமுன் அவர்களில் ஒருவருக்கு முடி வெட்ட வேண்டும் என்ற எண்ணம் அதிகரித்துக்கொண்டே இருந்தது. வனிதாவின் தலைமுடியை வெட்டுவதை விட அமுதாவின் தலைமுடியை வெட்ட அவனுக்கு ஆசையாக இருந்தது. ஆனாலும் இப்போதைக்கு அதை முடிவு செய்ய முடியாது. யாருடைய முடியை வெட்ட வாய்ப்பு கிடைத்தாலும் வெட்டிவிட வேண்டும் என நினைத்துக்கொண்டான். யாருக்கு தெரியும் இருவரின் தலைமுடியையும் வெட்ட வாய்ப்பு கிடைக்கலாம்.
|
|
அன்று மாலை 4 மணிக்கே வீட்டிற்கு வந்துவிட்டான். அமுதாவும் வனிதாவும் வருவதாக கூறியதால் வீட்டை சுத்தமாக வைத்துக்கொள்ள வேகமாக வந்திருந்தான். ஓரளவு வீட்டை சுத்தப்படுத்திவிட்டு  குளித்து முடித்து வந்து பார்த்தான் மணி 5:15எனக் காட்டியது. உடைகளை மாற்றிக்கொண்டு வந்தபோது யாரோ கதவை தட்டுவது போல இருந்தது. கதவை திறந்து பார்த்தபோது அமுதா நின்றிருந்தாள். ஒரு புன்னகையுடன் அவளை உள்ளே அழைத்தான். அவளுடன் வனிதா வரவில்லை என்பதை அறிந்தான். வனிதாவுடன் தனிமையில் பேசி அவளுடைய தலைமுடியை தொட்டுப்பார்க்கும் திட்டம் இப்போது தகர்ந்தது. ஆனாலும் இது நல்லது தான். இப்போது அமுதாவின் தலைமுடியை தொட்டுப்பார்த்து அனுபவிக்கலாம். அப்படியே பேசி அவளுடைய முடியை கட் பண்ணுவதற்கும் வசதியாக இருக்கும் என நினைத்தான். அவன் வீட்டிற்குள் நுழைந்த அமுதா மெல்ல சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள். பின்னர் அங்கிருந்த பால்கனி அற்கே சென்று வெளியே எட்டிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.
|
வசந்த்: ஏன் அங்கயே நிற்கிறீங்க… இப்படி உட்காருங்க.
|
அமுதா: பரவாயில்ல.
|
வசந்த்: நீங்க மட்டும் வந்திருக்கீங்க. உங்க தங்கைக்கு இங்க வர சம்மதம் இல்லன்னு நினைக்கிறேன்.
|
அமுதா: அய்யோ.. அப்படியெல்லாம் இல்ல
|
வசந்த்: அப்புறம் ஏன் அவங்க வரலை.
|
அமுதா: அவ ஆறு மணிக்குமேல உங்களை தனியா வந்து பார்க்கிறேன்னு சொன்னாள்.
|
வசந்த்: ஓ.. அப்படியா.
|
அமுதா: ஆமா.. ஆனால் அவளை மட்டும் தனியா அனுப்ப எனக்கு கொஞ்சம் யோசனையா இருந்துச்சு. அதுனாலதான் அவளுக்கு முன்னாடி நான் வந்து எப்படி இருக்குனு தெரிஞ்சுக்கலாம்னு வந்தேன்.
|
வசந்த்: உங்க தங்கை வர்றதுக்கு முன்னாடி உளவு பார்க்க வந்தேன்னு சொல்லுங்க.
|
அமுதா: அப்படியே சொல்லிக்கோங்க… அப்படி உளவு பார்க்கிறதுல என்ன தப்பு. என்னோட தங்கையோட பாதுகாப்பு எனக்கு முக்கியம்.
|
வசந்த்: சரிதான். என்னோட வீடு பாதுகாப்புன்னு இப்போ உங்களுக்கு தோணுதா?
|
அமுதா: அதுக்காக மட்டும் இங்க வரலை.
|
வசந்த்: வேற?
|
அமுதா: மூணு நாளா உங்களுக்கு போன் பண்ணாம இழுத்தடிச்சு இன்னைக்கு காலைல கோவில்ல உங்களை பார்த்ததும் எங்களுக்கு ஒரு சின்ன குற்ற உணர்ச்சி.
|
வசந்த்: ம்ம்ம்
|
அமுதா: உங்ககிட்ட மட்டும் எங்களோட கோவத்தை காட்டுறது நியாயம் இல்லனு தோணுச்சு. அதுனால தான் நான் முதல்ல வந்து உங்களை பார்க்கணும் நினச்சேன்.
|
வசந்த்: ம்ம்..
|
அமுதா: வனிதா எதுவும் கோவமா பேசுனா பெரிசா எடுத்துக்காதீங்க. ஒருவேளை அவள் மொட்டை அடிக்க முடியாதுன்னு சொன்னா என்கிட்ட சொல்லுங்க அவளுக்கு நான் பேசி புரிய வைக்கிறேன்.
|
வசந்த்: அதுக்கு அவசியம் இருக்காதுன்னு நினைக்கிறேன். அவ மனதளவுல மொட்டை அடிக்க தயாராகிட்ட மாதிரி தோணுது.
|
அமுதா: அவளுக்கும் வேற வழியில்லயே.
|
வசந்த்: சரி உட்காருங்க…. எதுவும் சாப்பிடுறிங்களா?
|
அமுதா: இல்ல வேணாம். வனிதா உங்களை தனியா பார்க்கணும்னு சொன்னாள். நான் வந்தது அவளுக்கு தெரியாது. நான் சீக்கிரமா கிளம்பனும்.
|
வசந்த்: ஓ.. அப்போ அதை சொல்லத்தான் இவ்ளோதூரம் வந்தீங்களா?
|
அமுதா: இல்ல அதுக்காக மட்டும் இல்ல. இன்னொரு விஷயமும் இருக்கு.
|
வசந்த்: என்ன?
|
அமுதா: அன்னைக்கு கோவில்ல வைச்சு என்கிட்ட என்ன கேட்டீங்கன்னு ஞாபகம் இருக்கா?
|
வசந்த்: ஆமா உங்களோட தலைமுடியை தொட்டுப்பார்க்க ஆசையா இருக்குனு சொன்னேன்.
|
அமுதா: என்னோட தலைமுடியை நிறைய ஆண்கள் ரசிச்சு இருக்காங்கனு எனக்கு தெரியும். ஆனாலும் யாரும் என்னோட முடியை தொட்டுப்பார்க்கணும்னு சொன்னது இல்ல.
|
வசந்த்: ம்ம்
|
அமுதா: நானும் வேற யாரும் என்னோட முடியை தொட்டுப்பார்க்கணும்னு நினைச்சத்து இல்ல. ஆனா நீங்க கேட்டதும் நான் முடியாதுன்னு சொன்னது கொஞ்சம் கஷ்டமா இருந்தது. அதுனால..
|
வசந்த்: அதுனால இப்போ உங்க முடியை நான் தொட்டுப்பார்க்கலாமா?
|
அமுதா: ஆமா… அதுக்காகத்தான் நான் இப்போ இங்க வந்தேன். வனிதா வர்றதுக்குள்ள நான் கிளம்பனும். அதுக்குள்ள உங்களுக்கு எவ்வளவு ஆசை இருக்கோ அவ்வளவு என்னோட முடியை தொட்டுப்பார்த்துக்கோங்க.
|
வசந்த்: நிஜமாவா?
|
அமுதா: என்னோட தலைமுடியும் ஒரு வாசனையான பூ மாதிரிதான். இன்னும் ஒரு வாரத்துல அது என்னோட தலையில இருக்காது. இப்போ எவ்ளோ வேணுமோ தொட்டுப்பார்த்துக்கோங்க
|
வசந்த்: அப்போ உங்களோட ஜடையை என்னோட கையில எடுத்துக்கலாமா?
|
அமுதா: சரி.
|
வசந்த்: இன்னோன்னு கேட்கிறேன்.
|
அமுதா: கேளுங்க.
|
வசந்த்: உங்களோட தலைமுடியை கொஞ்சம் கட் பண்ணலாமா?
|
அமுதா:  இன்னைக்கு வேணாம்.  எப்படியும் என்னோட தலைமுடியை நீங்கதான மொட்டை அடிக்கப்போறீங்க.
 |
வசந்த்: அப்படினா உங்க ஜடையை அவிழ்த்துவிடலாமா?
|
அமுதா:  வேணாம். நான் மறுபடியும் என்னோட ஜடையை பின்னனும். அதுக்குள்ள வனிதா வந்திடுவா.
|
வசந்த்: சரி..ரொம்ப அவசரப்படாதீங்க.
|
அமுதா: ம்ம்
|
|
வசந்த் அமுதாவின் அருகில் சென்று மெல்ல அவளுடைய தலைமுடியின் வகிடில் கை வைத்து தடவினான். அவளுடைய தலைமுடி அடர்த்தியாகவும் மிருதுவாகவும் இருந்தது. அவள் தூக்கி வாரிய தலைமுடியை தடவிப்பார்ப்பது சுகமாக இருந்தது. சற்று கூச்சமாக இருந்தாலும் அமுதா வசந்த்தை பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள். வசந்த் அவள் தலைமுடியை தொடும்பொழுது வேறு உலகத்திற்குள் சென்று கொண்டிருந்தான். அவளுடைய பார்வை அவனுக்கு சற்று உருத்தலாக இருந்தது. மெல்ல அவளை பிடித்து திருப்பினான். அவளுடைய நீளமான ஜடை அவனுடைய பார்வைக்கு வந்தது.  அமுதாவின் கனமான ஜடையை கையில் எடுத்தான். பூமாலையை கையில் எடுப்பதுபோல இருந்தது. அவளுடைய மென்மையான தலைமுடியை தடவிக்கொடுக்க ஆரம்பித்தான். அன்று கோவிலில் எட்டாத கூந்தல் இப்போது அவன் கைகளில் தவழ்ந்து கொண்டிருந்தது. அவள் ஜடையில் உள்ள பின்னலை ஒவ்வொன்றாக தடவினான். தனக்கு பின்னால் நின்று வசந்த் தன்னுடைய ஜடையை எடுத்து அணுஅணுவாக தொட்டுப்பார்த்து ரசித்துக்கொண்டிருக்கிறான் என்பதை அமுதா கவனித்துக்கொண்டிருந்தாள். வசந்த் அவளுடைய தலையை மொட்டை அடிப்பதில் காட்டிய ஆர்வத்தை நினைத்து அவன் சற்று வன்முறையோடு அவள் தலைமுடியை அனுபாவிப்பான் என எதிர்பார்த்தாள். ஆனால் அவன் அவளுடைய தலைமுடியை பொறுமையாக கையாளுகின்ற விதம் அவளுக்கு நிம்மதியாக இருந்தது. வசந்த் தன் விரல்களை அவள் ஜடையில் கீழ் இருந்து மெல்ல ஒவ்வொரு பின்னலாக மேல்நோக்கி கொண்டுவந்தான். அவள் ஜடையின் அடர்த்தி மேலே வரவர அதிகமாகிக்கொண்டே வந்தது. மேல்நோக்கி வந்து அவளுடைய அடர்த்தியான ஜடையின் முதல் பின்னல் வந்ததும் மொத்தமாக அவள் ஜடையை அழுத்தி பிடித்தான். வசந்த் தன்னுடைய ஜடையை முழுவதுமாக அழுத்திப்பிடித்துக்கொண்டிருப்பது அமுதாவை ஏதோ செய்தது. அவன் அவளுடைய கூந்தலை ஸ்பரிசிப்பது அவளுக்குள்ளும் சில உணர்வுகளை தூண்டியது. வசந்த் அவளுடைய ஜடையை மொத்தமாக கையில் எடுத்து பந்துபோல சுருட்டி நுகர்ந்து பார்த்தான். அவளுடைய கூந்தல் வாசனை அவனை எங்கோ அழைத்து சென்றது. வசந்த் தன்னுடைய தலைமுடியை நுகர்ந்து பார்த்து அனுபவிப்பான் என்று அமுதா எதிர்பார்க்கவில்லை. அவள் மேற்கொண்டு எதுவும் சொல்வதற்குமுன் அவளை அப்படியே அருகில் இருந்த சேரில் உட்கார வைத்தான். அமுதா அவனுடைய கைப்பாவையாக மாறிக்கொண்டிருந்தாள். அவள் அமர்ந்ததும் அவள் உச்சந்தலையில் இருந்து அவளுடைய தலைமுடியை நுகர்ந்து பார்க்க ஆரம்பித்தான். ஏற்கனவே அவனுடைய ஒரு கையில் அவளுடைய நீளமான ஜடை மடிந்து இருந்தது. இன்னொரு கையால் அவள் தலைமுடியின் வேர்களை கோதிவிட்டுக்கொண்டே அவளுடைய கூந்தல் வாசனையை அனுபவித்துக்கொண்டிருந்தான்.
|
|
அமுதாவின் கணவன்கூட அவளுடைய அழகான தலைமுடியை இவ்வளவு ரசித்து அனுபவித்தது இல்லை. அவள் மனதிற்குள் ஒரு சின்ன எண்ணம் தோன்றியது. அவன் முதலிலேயே கேட்டபோது அவளுடைய ஜடையை அவிழ்த்துக்கொள்ள வேண்டாம் எனக்கூறியது தவறு என நினைத்தாள். இப்போது அவனிடம் தன்னுடைய ஜடையை அவிழ்த்துவிட சொல்லலாமா என தோன்றியது. ஆனால் அவள் தலைமுடியை போல அவளுடைய வார்த்தைகளும் இப்போது அவளுடைய கட்டுப்பாட்டில் இல்லை. வசந்த் தன்னுடைய விரல்களால் அவள் கூந்தலில் கோலமிட்டுக்கொண்டிருந்தான். இப்போது தன்னுடைய இரு கைகளையும் அவள் தலைமுடிக்குள் விட்டு விளையாட ஆரம்பித்தான். அவன் கைகளில் இருந்த அமுதாவின் ஜடை மெல்ல நழுவி அவள் முன் விழுந்தது. சரிந்து விழுந்த அவளுடைய ஜடை மடியில் வந்து விழுந்து தவழ்ந்தது. அவளையும் அறியாமல் அமுதா அவளுடைய ஜடை பின்னலை தடவிக்கொடுக்க ஆரம்பித்தாள். வசந்த் இப்போது அமுதாவின் தலைமுடியை இறுகப்பிடித்துக்கொண்டிருந்தான். சில நிமிடங்கள் கழித்து அமுதா மெல்ல திரும்பினாள். வசந்த் அவளுடைய ஜடை இப்போது அவளின் முன் பக்கம் இருப்பதை கவனித்தான். மெல்ல தன்னுடைய கையை அவள் உச்சந்தலையில் இருந்து அப்படியே கீழே ஜடையை நோக்கி தடவிக்கொண்டே வந்தான். அமுதா தன்னுடைய ஜடையை கையில் எடுத்து அவன் கண்முன்னால் நீட்டி அவள் ஜடையின் அடிப்பகுதியில் இருந்த ரப்பர் பாண்டை கழற்றினாள். வசந்த் கண்கள் விரிய அவளைப்பார்த்தான். அவள் முன் மண்டியிட்டு அமர்ந்தான். அமுதா இன்னமும் ஜடையை அவிழ்த்துவிடாமல் அவையே பார்த்துக்கொண்டு ஜடையை கையில் ஏந்தி பிடித்துக்கொண்டிருந்தாள். வசந்த் அவள் எண்ணத்தை புரிந்து கொண்டான். அவளுடைய ஜடையை தன்னுடைய கையில் வாங்கினான். மெல்ல அவளுடைய ஜடை பின்னலை அவிழ்த்துவிட ஆரம்பித்தான். அவளுடைய கனமான தலைமுடி விரிய ஆரம்பித்தது. அவளுடைய அவிழ்த்துவிட்ட தலைமுடியை ஆசைஆசையாக அள்ளினான். அவள் முடியை மொத்தமாக எடுத்து முத்தம் கொடுக்க ஆரம்பித்தான். பூக்களை அள்ளி முத்தம் கொடுப்பதுபோல இருந்தது.
|
|
அமுதாவின் அழகான தலைமுடியை கையில் ஏந்தியிருப்பதில் அவனுக்கு ரொம்ப சந்தோசமாக இருந்தது. இன்னும் ஒரே வாரத்தில் இவள் தலையில் கத்தியை வைத்து இந்த நீளமான தலைமுடியை மொட்டை அடிக்கப்போவதை நினைத்தால் இன்னும் சந்தோசமாக இருந்தது. மொட்டை அடிக்கும்போது இதேபோல் அவன் முன்னால் தலைமுடியை விரித்துவிட்டு குனிந்து அமர்ந்து இருப்பாள். தன் கைகளில் ஒரு சவரக்கத்தி அவளுடைய தலைமுடியுடன் விளையாடிக்கொண்டிருக்கும் என ஆனந்தப்பட்டான். சீக்கிரத்திலேயே இழக்கப்போகும் தன்னுடைய தலைமுடி வசந்த் கைகளில் கொஞ்சி விளையாடுவதை பார்க்க அமுதாவிற்கும் சந்தோசமாக இருந்தது. ஆனால் கொஞ்சி விளையாடும் அவன் கைகலாலேயே மொட்டை அடிக்கப் படப்போவது சற்று வருத்தமாக இருந்தது. தன்னுடைய தலைமுடியின் விதியை நினைத்துக்கொண்டு அமைதியாக இருந்தாள். சில நிமிடங்கள் அவள் தலைமுடியை கொஞ்சியபின் வசந்த் எழுந்தான். அமுதா அவனிடம் ஒரு சீப்பு வாங்கி தன்னுடைய தலைமுடியை வாரிவிட ஆரம்பித்தாள். தன்னுடைய தலைமுடியை அள்ளி முன்னால் போட்டு மீண்டும் ஜடைபின்ன துவங்கினாள். அவள் பின்னலை போட்டு முடிக்கும்வரை வசந்த் அருகில் நின்று அவள் ஜடை பின்னும் அழகா ரசித்தான். அமுதா தன்னுடைய ஜடையை பின்னி முடித்ததும் நிமிர்ந்து வசந்த்தை பார்த்தால் அவனுடை கண்கள் இன்னமும் அவளுடைய தலைமுடிமீதே இருந்தது. அப்படியே திரும்பி நின்று தன்னுடைய ஜடையை பின்னால் தூக்கி போட்டாள். அவளுடைய ஜடை வசந்த்மேல் பட்டு அப்படியே ஆடிக்கொண்டிருந்தது. வசந்த் ஆடிக்கொண்டிருந்த அவள் ஜடையை கைகளால் பிடித்து நிறுத்தினான். தன்னுடைய தலைமுடி கொண்ட ஈர்ப்பு இன்னமும் அவனைவிட்டு விலகவில்லை என அமுதா புரிந்துகொண்டாள். ஆனால் இப்போது நேரமாகிவிட்டது. வனிதா எந்த நேரமும் வரலாம். அதனால் அமுதா வசந்த்திடம் விடை பெற்றுக்கொண்டு அங்கிருந்து கிளம்பினாள். அமுதாவின் தலைமுடி வசந்த் மனத்தில் ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தது.
|
|
அமுதா சென்றபின்னரும் அவளுடைய தலைமுடியை கையில் ஏந்திக்கொண்டிருப்பதுபோலவே வசந்த் உணர்ந்தான். பின்னர் அந்த நினைவுகளை கலைந்துவிட்டு எழுந்தான்.  வனிதா வந்துவிடுவாள் என சிறிது நேரம் காத்திருந்தான்.  பின்னர் தன்னுடைய வேலைகளை கவனிக்க துவங்கினான். சில நிமிடங்களில் மீண்டும் கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்டது. வசந்த் கதவை திறந்தபோது தன்னுடைய கல்லூரிபையுடன் வனிதா அங்கு நின்றிருந்தாள். தன்னுடைய நீளமான தலைமுடியை ஒரே ஒரு க்லிப் மட்டும் போட்டு விரித்துவிட்டிருந்தாள். வசந்த் அவளை உள்ளே அழைத்தான். உள்ளே வந்ததும் காஃபீ டேபிள் மேல் தன்னுடைய பையை வைத்தாள். அவள் பின்னால் வந்த வசந்த் அவள் தலைமுடியை ரசித்துக்கொண்டிருந்தான். அவனுடைய பார்வை அவள் தலைமுடி மீதே இருந்தது சற்று உருத்தலாக இருந்தாலும் அமைதியாக இருந்தாள் வனிதா. அவள் கூந்தலின் சில கற்றைகளை முன்னால் எடுத்துப்போட்டு தன்னுடைய விரல்களால் முடியை சுருட்டிக்கொண்டே சுற்றும் முற்றும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். அவள் ஒருவித பதட்டத்துடன் இருக்கிறாள் என்பதை வசந்த் புரிந்துகொண்டான். அமுதாவை போல இவளாகவே தன்னுடைய தலைமுடியை கொடுக்கப்போவது இல்லை என்பது தெரிந்தது. முதலில் அவளை ஒரு சகஜ நிலைக்கு கொண்டுவர வேண்டும் பின்னர் மெல்ல அவள் தலைமுடியை பற்றி பேச வேண்டும் என முடிவெடுத்தான். அவளிடம் மெல்ல பேச்சுக்கொடுக்க ஆரம்பித்தான். முதலில் அவள் கல்லூரி இறுதி ஆண்டில் படித்துக்கொண்டிருப்பதை அறிந்தான். வனிதா தன்னுடைய பெற்றோரை இழந்து அக்கா மாமாவுடன் தங்கி கஷ்டமான சூழ்நிலையில் படித்துக்கொண்டிருப்பதை கூறினாள். சிறுவயது முதல் நீளமான தலைமுடியுடனே வளர்ந்ததையும், இப்போது அவளுடைய மாமா அவள் படிப்பிற்காக பணம் திருடி அவளுடைய ஆசையான தலைமுடியை மொட்டை அடிக்க வேண்டிய நிலைமை வந்ததற்கு வருந்தினாள். கல்லூரி முடிந்ததும் சீக்கிரமாக வேலை வாங்கிக்கொண்டு தனியாக சென்றுவிட வேண்டும் என நினைத்துக்கொண்டிருந்ததாகவும் கூறினாள். இப்போது மொட்டை அடித்துக்கொண்டால், மீண்டும் தலைமுடி வளர்ந்து வேலைதேட சில மதங்கள் ஆகும் என்பதே அவளுடைய தலைமுடியை இழப்பதைவிட பெரிய கவலையாக இருந்தது. என்ன நடந்து இருந்தாலும் இப்போது தன்னுடைய தலையை மொட்டை அடித்துக்கொள்ளாமல் இருக்க முடியாது என்பதை உணர்ந்தாள். கல்லோரி முழுவதும் பிரபலமாக இருக்கும் அவளுடைய தலைமுடி சீக்கிரமே மொட்டை அடிக்கப்படும். ஆனால் இதுவரை அவள் தலையை மொட்டை அடிக்கப்போவது பற்றி யாரிடமும் சொல்லவில்லை. தினமும் இந்த அடர்த்தியான நீளமான தலைமுடியை விரித்துவிட்டு கல்லூரிக்கு செல்பவள், மொட்டை அடித்துக்கொண்டு சென்றாள் மற்றவர்கள் எப்படி பார்ப்பார்கள் என வனிதாவின் மனதில் ஒரு பயம் இருந்தது. அவள் கூந்தலை போட்டோ எடுத்து மகிழும் தோழிகளுக்கும், இந்த தலைமுடியில் மயங்கி நட்பு வட்டத்தில் இணைந்த ஆண் நண்பர்களுக்கும் என்ன பதில் சொல்ல முடியும். இவளுடைய அடர்த்தியான நீளமான தலைமுடியை பார்த்து பொறாமைப்பாடும் சில பெண்கள் வனிதா மொட்டை அடித்துக்கொண்டால் மிகவும் சந்தோசப்படுவார்கள். அவர்களுடைய கண்களில் கிண்டலும் கேலியும் அதிகரிக்கும்.  இதுவே அவள் மனதில் பெரிய வேதனையை கொடுத்தது. அதன் காரணமாகவே அவள் அதிகம் கோவம் கொண்டதாக கூறினாள். காலையில் மிகவும் கோவத்தை காட்டியதற்காக மன்னிப்பும் கேட்டாள். வசந்த் அவளை இரக்கத்துடன் பார்த்தாள்.
|
|
வசந்த் அலுவலகத்தில் நடந்த விஷயங்களை வனிதாவிடம் எடுத்துக்கூறினான். தன்னுடைய சின்ன வயசில் இருந்து வளர்ந்துவரும் தலைமுடி மீதான பற்றியும் எடுத்துக்கூறினான். பெண்கள் தலைமுடி மீதான Hair Fetish ஆர்வத்தையும் மோகத்தையும் அவளுக்கு விளக்கினான். முதலில் சற்று பைத்தியக்காரத்தனமாக தோன்றினாலும் அவன் தரப்பு விளக்கங்களை கவனித்துக்கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள். நந்தினி அவனுக்கு அனுப்பிய போட்டோ மற்றும் வீடியோக்களை காட்டினான். கூடவே பார்த்திபன் மற்றும் நந்தினி ரகசியமாக பேசிய வீடியோக்களையும் காட்டினான். இப்போதுதான் தான் இந்த வலையில் எப்படி வந்து மாட்டிக்கொண்டேன் என வனிதா புரிந்துகொண்டாள். தன்னுடைய தலைமுடியையும், தன்னுடைய அக்காவின் தலைமுடியையும், நந்தினியின் தலைமுடியையும் பார்த்திபன் தான் பயன்படுத்திக்கொண்டார் என்பதை உணர்ந்தாள். தான் ரகசியமாக வைத்திருந்த Hair Fetish உணர்வுகளை பயன்படுத்தியதையும், பெண்கள் தலைமுடி மீதான அடிமனது ஆசைகளையும் தீர்த்துக்கொள்ள வசந்த் இந்த சந்தர்ப்பத்தை உபயோகித்துக்கொண்டான் என்று வனிதா புரிந்துகொண்டாள். இந்த விஷயத்தில் தனிப்பட்ட முறையில் வசந்த்தை குற்றம் சொல்வது நியாயம் இல்லை என்று தோன்றியது. வசந்த் தன்னுடைய கல்லூரி பருவத்தில் நீளமான தலைமுடி கொண்ட ரம்யாவை அடிக்கடி சீண்டிக்கொண்டிருந்ததையும் இப்போது அவளையே திருமணம் செய்துகொள்ளப்போவதையும் கூறினான். இன்னமும் ரம்யா நீளமான தலைமுடி வைத்திருப்பதை கூறினான். அதை கேட்ட வனிதா ரம்யாவை “அதிர்ஸ்டக்காரி” என்றாள். வசந்த் புன்னகைத்தான். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வனிதா ஆசுவாசமானாள். பின்னர் இருவரும் சேர்ந்து காஃபீ குடித்தனர். அங்கிருந்த இறுக்கமான சூழ்நிலை சற்று இணக்கமான சூழ்நிலையாக மாறியிருந்தது. வசந்த் இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி அவளிடம் மெல்ல அவள் தலைமுடியை தொட்டுப்பார்க்க அனுமதி கேட்டான். வனிதா முதலில் புன்னகைத்தாள் பின்னர் சம்மதம் தெரிவித்தாள். முதலில் சற்று முகம் கழுவிவிட்டு பின்னர் நிதானமாக தன்னுடைய தலைமுடியை தொடலாம் என்றாள். வசந்த் அவளுக்கு தன்னுடைய பாத்ரூம் இருக்கும் திசையை காட்டினான்.


|
|
வனிதா பாத்ரூம் உள்ளே சென்றதும் எதிரில் ஒரு கண்ணாடி இருந்தது. அதில் தன்னை உற்று கவனித்தாள். தன்னுடைய தலைமுடியை அள்ளி முன்னால் போட்டு அழகு பார்த்தாள். பின்னர் அப்படியே தன்னுடைய முடியை அள்ளி கொண்டை போட்டாள். பின்னர் முகல் கழுவிவிட்டு அருகில் இருந்த ஒரு துண்டை எடுத்து முகத்தை துடைத்தாள். அப்போதுதான் அருகில் இருந்த ஒரு சிறிய டப்பா திறந்து இருப்பதை கவனித்தாள். அது வசந்த் ஷேவீங் செய்ய பயன்படுத்தும் டப்பா. உள்ளே பார்த்தாள். ஒரு கத்தரிக்கோல் இருந்தது. அதை கையில் எடுத்தாள். மிகவும் அழகாக இருந்தது. மீண்டும் அந்த டப்பாவை பார்த்தாள். உள்ளே ஒரு சவரக்கத்தி இருந்தது. சற்று திரும்பி வசந்த் பின்னால் இருக்கிறானா எனபார்த்தாள். அவன் அங்கு இல்லை என்பதை உறுதி படுத்திக்கொண்டு அந்த சவரக்கத்தியை எடுத்தாள். மனத்திற்குள் ஒருவித உணர்ச்சி கிளம்பியது. மெல்ல அந்த சவரக்கத்தியை விரித்தாள். உள்ளே பிளேடு இல்லை. அந்த கத்தியை அப்படியே அவளுடைய தலையில் வைத்துப்பார்த்தாள். சில்லென இருந்தது. இவ்வளவு நேரம் ஆகியும் வனிதா வரவில்லையே என யோசித்த வசந்த் தற்செயலாக வந்து எட்டிப்பார்த்தான். வனிதா கையில் சவரக்கத்தியுடன் நின்று கொண்டிருந்தாள். அவன் நிற்பது தெரியாமல் ஒரு கையில் சவரக்கத்தியை வைத்துக்கொண்டு இன்னொரு கையில் கத்தரிக்கோலை எடுத்தாள். கண்ணாடியில் நிமிர்ந்து பார்த்தபோது பின்னால் வ்சந்த் நின்றுகொண்டிருப்பது தெரிந்தது. பதட்டதில் அப்படிே வெளியே வந்தாள். கைகளில் இருப்பதை அவனிடம் காட்ட முடியாமல் திரும்பிக்கொண்டே வெளியே வந்தாள். வசந்த் அவன் கொண்டையை ரசித்துக்கொண்டே அவள் அருகில் வந்தான். அவள் ஏற்கனவே சம்மதம் தெரிவித்து இருந்ததால் தைரியமாக அவளுடைய தலைமுடியை தொட்டான். அவள் கொண்டையை அப்படியே பிடித்தான். அவளைப் பிடித்து தன்னை நோக்கி திருப்பினான். அவள் கைகளில் சவரக்கத்தியும் கத்தரிக்கோலும் இருந்தது. அவள் கொண்டையை அவிழ்த்துவிட்டான். அவளுடைய தலைமுடி வழிந்து விழுந்தது. மெல்ல அவள் முடியை அள்ளி முன்னால் போட்டு கோதிவிட்டான். கூச்சத்தில் தலையை குனிந்தாள். வசந்த் அவள் கைகளில் இருந்த சவரக்கத்தியையும் கத்தரிக்கோலையும் பார்த்துக்கொண்டே “இப்போ என்ன பண்ணலாம்…. முதல்ல உன்னோட முடியை வெட்டலாமா, இல்லனா உன்னோட தலையை மொட்டை இன்னைக்கே மொட்டை அடிக்கலாமா?” எனக்கேட்டான். வனிதாவின் கண்களில் ஒரு குறும்பு தெரிந்தது. அவள் தன் கையில் இருந்த கத்தரிக்கோலை வசந்த்திடம் நீட்டினாள். வசந்த் அவளை அப்படியே அமரவைத்தான். அவள் தலைமுடியை அழகாக விரித்து விட்டான். அவளுடைய தலைமுடி அவளை சுற்றி தரையிலும் படர்ந்து கிடந்தது. அவன் கண் முன்னால் அவள் ஒரு கூந்தல் தேவதையாக அமர்ந்திருந்தாள். இப்போது அவளுக்கு மொட்டை அடிப்பதா இல்லை முடியை வேட்டுவதா என வசந்த் சற்று குழப்பாமானான். அவள் குனிந்தப்போது அவளை நிமிர்த்தி அவள் தலைமுடியை கையில் அள்ளி எடுத்தான். வனிதா பார்த்தபோது அவளுடைய தலைமுடியின் பாதியை அவன் பிடித்திருந்தான். அவள் கையில் இருந்த கத்தரிக்கோலை வாங்கி மெல்ல அவளுடைய முடியை நோக்கி கொண்டு வந்தான். தன்னுடைய அடர்த்தியான தலைமுடியில் அந்த கத்தரிக்கோல் முத்தமிடுவதை வனிதா பார்த்தாள்.







கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக