http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : அழகு ராட்சஸிகள் - பகுதி - 107

பக்கங்கள்

திங்கள், 28 செப்டம்பர், 2020

அழகு ராட்சஸிகள் - பகுதி - 107

 அதே நேரம் -  


வினய், அருணோடு குடித்துக்கொண்டிருந்தான். கூடவே அவனது இன்னொரு ப்ரண்ட் ரோகித் அகர்வால். மெடிஸின்ஸ்  தயாரிப்பது, விற்பதில் அநியாயமாக லாபம் சம்பாதித்துக்கொண்டிருப்பவன். வினய் குடி போதையில் சொல்லிக்கொண்டிருந்தான்.

அருண், நிஷா எனக்கு வேணும்டா... அவ ஒருநாள் என்கூட படுத்துக் கிடந்தாகூட போதும். அவ அம்மணமா என்கூட கிடக்கணும். எனக்குத்  தூக்கித் தூக்கிக் காட்டணும்   

அவளை உன்கூட படுக்க வைக்கிறது என்னோட பொறுப்பு. ஆனா அதுக்கப்புறம் அவளை என்கிட்டயும் அனுப்பி வைக்கணும்  

டன். பத்தினி வேஷம் போட்டுட்டு இருக்கிற அந்த குண்டியழகி எனக்கு ஒரு நாள். உனக்கு ஒரு நாள். நல்லா வச்சி வச்சி செஞ்சி அவளை கதற கதற போட்டு ஓத்து  நார் நாரா கிழிச்சி அனுப்புறோம். 

எனக்கு அவ இடுப்புதான் ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. அல்வா துண்டு மாதிரி வச்சிருக்காடா. அத கவ்விக்கிட்டே கிடக்கலாம்  

ரோஹித் குறுக்கிட்டான். லாஸ்ட் டைம் நாம மீட் பண்ணும்போது மலர் மலர் னு சொல்லிட்டிருந்தீங்களே 

வினய் அருணைக் காட்டி சொன்னான். திஸ் வேஸ்ட் பெல்லோ is afraid of ராஜ் 

ரோஹித் பாய், ராஜ் மலர்கூடவே இருக்கான். மும்பை வரைக்கும் போய் பார்த்துட்டு வந்துட்டேன்.  

ரோஹித் வினய்யின் போனை வாங்கி நிஷாவின் போட்டோவைப் பார்த்தான். சாலி.... what a sexy lady.... இவ எனக்கும் ஒரு நைட் வேணும்... என்றான்.



வினய் அருணிடம் முணுமுணுத்தான். இவன் பொண்டாட்டியை மட்டும் யாரும் தொடக்கூடாதாம். ஆனா பாக்குற பொண்ணு எல்லாம் வேணுமாம்!

அருணும் வினய்யும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து அர்த்தத்தோடு நமட்டுச் சிரிப்பு சிரித்துக்கொண்டார்கள். 

ரோஹித், பல்லவியை தூக்கிக்கொண்டுவந்து கல்யாணம் செய்துகொண்டான். சொஸைட்டியில் அவன் பெரிய அந்தஸ்தில் இருப்பதால், தன் மனைவியையும் சொஸைட்டியில் மரியாதைக்குரியவளாக வைத்திருந்தான். அவளை பார்ட்டி, அது இது என்று எங்கும் கூட்டிவரமாட்டான். மற்றவர்கள் அவளை நெருங்காதவாறு கழுகுபோல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவனுடைய மானம், மரியாதை, அந்தஸ்து எல்லாம் பல்லவியிடம் இருந்தது. ஒருமுறை ரோஹித்தின் உதவியாளன் ஒருவன் பல்லவியை சிரிக்கவைத்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவளோடு நெருக்கமாகியிருக்கிறான். அவனை கொன்று புதைத்த பிறகுதான் நிம்மதியாக சாப்பிட முடிந்தது என்று ஒருமுறை ரோஹித் சொல்ல... அப்போதிருந்தே அருண் நடுங்குவான்.   

ரோஹித், நிஷாவின் இடுப்பு வளைவில் விரலால் கோடு போட்டான். இவளை நான் பாக்கணும் வினய்... என்றான். 

மறுநாள் - 

குளித்து முடித்து பூஜை முடிந்து கூந்தலை உலர்த்தியபடியே நிஷா வந்தபோது மோகன் எதிரே வர, 

அப்பா அப்பா ப்ளீஸ் என்னை எங்கயாவது கூட்டிட்டுப் போங்களேன். போரடிக்குது. உங்ககூட டைம் ஸ்பென்ட் பண்ணி ரொம்ப நாள் ஆச்சு  

நீ இப்படி தொல்லை பண்ணக்கூடாதுன்னுதான் உனக்கு கல்யாணம் பண்ணி வச்சோம் 

ஆரம்பிச்சிட்டீங்களா 

 
அவள் தலையில் கைவைத்துக்கொண்டு கிச்சன் பக்கம் வந்தபோது, தீபா டிபன் பாக்ஸை எடுத்துக்கொண்டு கல்லூரிக்குக் கிளம்பிக்கொண்டிருந்தாள். அம்மா பத்மாவதி ராஜ்ஜிடம் போனில் பேசிக்கொண்டிருந்தாள். இவள் போய் போனை அவள் கையிலிருந்து பிடுங்கி, டியர் ப்ரதர்... அண்ணி இன்னும் எழுந்திரிக்கலையா?... என்றாள். 

ஏய்... நான் என்ன அவளை என்கூடவா தங்க வச்சிருக்கேன்?

யாருக்குத் தெரியும். ஆனா நீ அந்த ஜார்னலிஸ்ட்டுங்க டீமுல சேர்ந்துட்டதா கேள்விப்பட்டேன். எப்பவும் அண்ணியோட மடிலதான் கிடக்குறியாம்?

கட்டிக்கப்போற பொண்ணு மடில படுக்கிறது குத்தமா தங்கச்சி?

பார்த்து பார்த்து. கல்யாண தேதியை மறந்துடப் போறீங்க. சீக்கிரமா வந்து சேருங்க 

 போனை அம்மாவிடம் கொடுத்துவிட்டு, டைனிங்க் டேபிளுக்கு வந்தாள். அப்போதுதான் கதிர் அங்கே   உட்கார்ந்திருப்பதையே கவனித்தாள். அவன் அப்போதுதான் முகத்தை கழுவிவிட்டு மோகனுக்கு எதிரே வந்து உட்கார்ந்திருந்தான். இவளைப் பார்த்ததும் எழுந்து நின்றான். 

உட்காருப்பா... ஏன் எழுந்து நிக்குற? அவளுக்கும் உன் வயசுதான்... என்று கதிரை அதட்டினார் மோகன். அவன் உட்கார்ந்துவிட்டு அவளைப்பார்த்து தயக்கத்தோடு... லேசாக சிரிப்பை வரவழைத்துக்கொண்டு கேட்டான். 

நல்லாயிருக்கீங்களா நிஷா? 

ம்.. நல்லாயிருக்கேன். நீங்க எப்போ வந்தீங்க? ஊர்ல அத்தை மாமால்லாம் எப்படி இருக்காங்க?

கேட்டுக்கொண்டே நிஷாவும் அவர்களோடு ஒரு டேபிளில் உட்கார்ந்தாள். பத்மாவதி வந்து இட்லி வைத்தாள். நிஷா எதிர்பார்த்ததுபோலவே அவள் முகம் கடுகடு என்றிருந்தது. நிஷாவுக்கு அது பிடிக்கவில்லை. எழுந்து, நானே பரிமாறுறேன் என்று அவளிடம் முறைப்பாக சொல்லிவிட்டு சட்னியையும் சாம்பாரையும் தானே கொண்டுவந்து இருவருக்கும் ஊற்றினாள். 

சாப்பிடுங்க கதிர்... தூரத்திலிருந்து வந்திருக்கீங்க. சொல்லிட்டு வந்திருக்கலாம்ல. உங்களுக்கு சாப்பிடுறதுக்கு ஸ்பெஷலா ஏதாவது ரெடிபண்ணி வச்சிருப்பேன்ல? தங்குறதுக்கும் ரூமை செட் பண்ணியிருப்பேன்ல 

ஐயோ அதுலாம் வேணாம். நான் இப்போ கிளம்பிடுவேன். அம்மாதான் இந்த கோழியையும், ஆட்டுக்கறியையும் கொண்டு போய் கொடுத்துட்டு வந்திருய்யா மாமா விரும்பி சாப்பிடுவார்னு சொல்லிட்டே இருந்தாங்க. நான் உடனே கிளம்பிடுவேன் 

அவன் எனக்கு போன் பண்ணியிருக்கான். நான்தான் யாரோன்னு எடுக்காம விட்டுட்டேன் என்று நிஷாவிடம் சொல்லிவிட்டு, ஸாரி கதிர்... என்றார் மோகன். அவள் அவரை முறைத்தாள். பின் கதிரிடம் கண்டிப்பாக சொன்னாள்.

நீங்க ரெண்டு நாளாவது இங்க தங்கியிருந்துட்டுத்தான் போகணும் 

இல்ல இல்ல... அங்க ஆடு மாடுன்னு நிறைய வேலை இருக்கு. ஸாரி.. தப்பா எடுத்துக்காதீங்க 

அட்லீஸ்ட் ஒரு நாளாவது இங்க தங்கிட்டுப் போங்க. தங்கிட்டுத்தான் போறீங்க. நோ மோர் arguements!

நிஷா கண்டிப்பான அன்புடன் சொல்ல... அப்போது அங்கு வந்த பத்மா குத்திக்காட்டுவதுபோல் சொன்னாள். ஏண்டி அவன்தான் உங்க வீட்டுல எல்லாம் தங்கமுடியாதுன்னு சொல்றானே அவன் நம்ம சொல்லி என்னைக்கு கேட்டிருக்கான்?

என்னம்மா இது? சும்மா இருங்க...  என்பதுபோல் நிஷா கையை விரித்துக் காட்டி பத்மாவை முறைத்தாள்.  

நிஷா நீ சும்மாயிரு.... இவங்க அக்கறையா எல்லாம் பண்றது எதுக்குன்னு தெரியாதா... தீபாவை வளைச்சிப்போட....

மம்மி... ஜஸ்ட் ஸ்டாப் இட்! - நிஷா எழுந்து நின்று கத்த, அவள் கோபம் பார்த்து பத்மா அடங்கிப்போய் உள்ளே போனாள். 

சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்த கதிருக்கு நிஷாவின் செயல் மனம் குளிரவைத்தது. சந்தோஷத்தில் மனதுக்குள் பட்டாம்பூச்சி பறந்தது. பத்மா நினைப்பதுபோல் அவனுக்கு தீபாவை கட்டவேண்டும் என்ற ஆசையெல்லாம் கிடையாது. அது பேராசை என்பது தெரியும்.

இனிமே அவங்களை அப்படிப் பேசாமல் நான் பார்த்துக்கறேன்.. என்று பரிவோடு சொல்லிக்கொண்டே நிஷா உட்கார்ந்தாள். அத்தை வேற என்ன சொன்னாங்க? என்றாள்.

உங்களை எல்லாம்... ஒருதடவையாவது ஊர்ப்பக்கம் வரச்சொன்னாங்க. உங்களை நல்லா கவனிச்சு அனுப்பனும் கவனிச்சு அனுப்பணும்னு சொல்லிட்டே இருக்காங்க  
 
ராஜ் கல்யாணம் முடிஞ்சதும் நாங்க வரோம் ஓகேவா?

கதிரின் முகம் மலர்ந்தது. எப்போதும்.... வந்து பத்மாவிடம் அவமானப்பட்டு போகும் அவனுக்கு, இந்த முறை.... நிஷா அங்கிருந்தது, அவளது கவனிப்பு, அவளது சப்போர்ட்.... எல்லாமே எதிர் பாராத சந்தோஷம். பஸ்ஸில் வந்த களைப்பு எல்லாம் போயிருந்தது.

லேசான தாடியுடனும் வாரப்படாத முடியுடனும், லேசாக திருகி விடப்பட்ட அடர்த்தியான, அழகான மீசையுடனும், கொஞ்சம் முரட்டுத்தனத்துடனும் வசீகரமான பார்வையுடனும் அங்கே உட்கார்ந்திருந்த கதிர், மோகனின் சொந்த தங்கை மகன். டிகிரி முடித்திருக்கிறான். வாட்டசாட்டமான உழைப்பாளி. மதுரைப்பக்கம் ஒரு கிராமம். சின்ன வயதில் நிஷா, ராஜ் இருவரும் அந்த கிராமத்தில் வளர்ந்திருக்கிறார்கள். அப்புறம்தான் நகரத்துக்கு வந்தார்கள். மோகன் பிசினஸில் மடமடவென்று வளர்ந்தபிறகு பத்மா அவர்களை ஒதுக்கிவைத்துவிட்டாள். ஒருமுறை இரு குடும்பமும் சென்னையில் சந்தித்துக்கொண்டபோது, கதிரிடம், ரொம்ப கஷ்டப்படுறீங்கல்ல?  அவரோட ஆபிஸ்ல ஏதாவது ஒரு சின்ன வேலை போட்டுக் கொடுக்கச்சொல்றேன் என்று பத்மா மிதப்பாக சொல்ல...  நாங்க சந்தோஷமாத்தான் இருக்கோம் அத்தை. விவசாயம் செயறதுதான் எனக்கு பிடிச்சிருக்கு... என்று கதிர் அப்பாவியாய் சொல்ல... அன்றிலிருந்து பத்மாவுக்கு இந்த (ஏழை) குடும்பத்தை கண்டாலே பிடிப்பதில்லை. 

கதிர் சுறுசுறுப்பான இளைஞன் என்பதால்...  கிராமத்தை விட்டுவிட்டு வந்து தன் கம்பெனியில் வேலைக்கு சேர்ந்தால், திறமையாக நடந்துகொண்டால், பின்னாட்களில் தீபாவை அவனுக்கு கட்டிக்கொடுக்கலாம் என்று மோகன் ஒரு கணக்கு போட்டிருந்தார். கதிராலும் பத்மாவாலும் அந்த எண்ணம் இப்போது சுத்தமாக இல்லாமல் போயிருந்தது.
 
நிஷாவுக்கு அவனைப் பார்த்தால் பாவமாக இருக்கும். அவன் இவளிடம் பேச கூச்சப்படுவதை பார்த்தால் சிரிப்பாக இருக்கும். ஆனால் அவன் விருப்பப்பட்டு விவசாயம் செய்வது, கடுமையாக உழைப்பது அவளுக்குப் பிடிக்கும். 

கதிர் சாப்பிட்டுவிட்டு எழுந்தபிறகு மோகன் நிஷாவிடம் சொன்னார். 

என் தங்கச்சி குடும்பத்து மேல நீயாவது பாசமா நடந்துக்கிறியேங்கிறதுக்காக... மதியத்துக்கு மேல வெளில போகலாம். பட் கண்ணன் லண்டனிலேர்ந்து வந்ததும் நீ அவர்கிட்ட மன்னிப்பு கேட்டுட்டு கிளம்பனும். ஞாபகம் வச்சுக்கோ 

நிஷா பேசாமல் இருந்தாள். 

நாங்க அவரை கன்வின்ஸ் பண்ணிடக்கூடாதுன்னு அவர் கிளம்புற அன்னைக்கு சொல்றீங்கள்ல? ஸ்மார்ட் 

அப்பா... அவர் விருப்பப்பட்டுதான்..... 

அதான் எதுக்கு? நீங்க சொல்ற காரணம் எல்லாம் சிறுபிள்ளைத்தனமா இருக்கு. அவருக்கு விருப்பம் இருந்திருந்தா மாணிக்கம்கிட்ட இந்நேரம் சொல்லி அவர் இங்க வந்து தாம் தூம்னு குதிச்சிருப்பார் 

நிஷா வாயை பொத்திக்கொண்டு இருந்தாள். எப்போதும் அண்ணன் திட்டு வாங்குவான். இப்போ நான் வாங்குகிறேன். அவன் நல்லவனாகிட்டான். நான் கெட்டவளாகிட்டேன். நான் சீனுகிட்ட படுத்தது தெரிஞ்சா வீட்டு நாய் கூட என்னை மதிக்காது. என்னதான் நடந்தது எனக்கு?? அது இன்றும் விளங்கவில்லை! 

சரி சரி மூஞ்ச உம்முன்னு வச்சிட்டிருக்காத. ஈவினிங் போலாம். உனக்காகத்தான் வர்றேன். ஓகே?

தேங்க்ஸ் டாடி  

அவர் எழுந்து போய்விட.... அவள் காயத்ரிக்கு போன் போட்டாள். அடியேய்... என்ன பண்ணிட்டிருக்க?

ஸ்கூலுக்குத்தான் கிளம்பிட்டிருக்கேன். ஹேய் நீ கார்லதானே வர்ற. என்ன பிக் அப் பண்ணிக்கோடி. 

ஓகே ஓகே. இன்னைக்கு ஹால்ப் டேதானே...  க்ளாஸ் முடிஞ்சதும் நாம ஷாப்பிங்க் போலாம். உன் வீட்டுல சொல்லிட்டு வா. 

யாரு... சீனுகூட போறோமா?

உதை வாங்குவ. என் அப்பா கூட 

போடீ.... சீனு கூடன்னா வர்றேன். உன் அப்பாகூடன்னா நீயே போயிட்டு வா என்று  போனை வைத்தாள்.  

தான் கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போவது தெரிந்தும் காயத்ரி அப்படிப் பேசியது அவளுக்கு கடுப்பாக இருந்தது. சீனுவோடு வாழ்க்கை சந்தோஷமாக இருக்குமா என்கிற பயம் வந்தது. கண்கள் கலங்க... கடவுளை நினைத்துக்கொண்டாள்.

மாலை - 

நிஷா விரும்பிப் போகும் ஷாப்பிங்க் மாலிலிருந்து, அவள் விரும்பிப் போகும் புடவை ஷோ ரூமிலிருந்து வினய்க்குத் தகவல் பறக்க... அவனிடமிருந்து ரோஹித்துக்கு தகவல் போனது. அவன் டிப் டாப்பாக கிளம்பி நாக்கால் உதட்டை நனைத்துக்கொண்டு புறப்பட்டான். இதுபோன்ற சந்தர்ப்பங்களில் வினய் பயன்படுத்தும் காரில், சென்னை அவனுக்கு டெல்லி போல் பரிச்சயமான இடம் இல்லை என்பதால்...வினய்யின் ஆட்களோடு வந்தான்.

அவன் அந்த ஷோ ரூமுக்குள் நுழைந்தபோது, நிஷா ஒரு புடவையை ஷோல்டரில் போட்டு பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். புடவையில்... அழகு தேவதையாக நின்றுகொண்டிருந்த நிஷாவை பார்த்ததுமே அவனுக்கு தூக்கிக்கொண்டது. Godd.. என்னா ஸ்ட்ரக்ச்சர்..... என்னா செக்சி.... இந்த தமிழ் பொண்ணுங்களும் மலையாள பொண்ணுங்களும்... தனி அழகுதான். 

அவன் நிஷாவின் வளைவு நெளிவுகளையும்... மேடு பள்ளங்களையும்... நாக்கில் எச்சில் ஊற... காமத்தோடு பார்த்து ரசித்துக்கொண்டு நின்றான். 

மோகன் பேண்ட் பாக்கெட்டுக்குள் கைவிட்டுக்கொண்டு தூரத்தில் யாருடனோ போனில் பேசிக்கொண்டிருந்தார். கதிர், நிஷாவோடு நிற்க, பேச கூச்சப்பட்டுக்கொண்டு ஷோ ரூமுக்கு வெளியே escalator களில் வருபவர்களை வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். இப்படி நிஷாவோட வருவோம்னு தெரிஞ்சிருந்தா நல்ல டிரஸ் போட்டுட்டு பஸ் ஏறியிருப்பேனே...

ரோஹித் வினய் சொல்லியிருந்த சேல்ஸ் பெண்ணை கூப்பிட்டான். பின் நிஷாவிடம் சென்று ஜென்டில் மேன் போல பேசினான்.

மேம்....  என் வைப் பர்த் டேக்காக... சர்ப்ரைஸா இருக்கட்டுமேன்னு இந்தப் புடவை வாங்குறேன். ஆனா அவளுக்கு எடுப்பா இருக்குமான்னு தெரியல. அவ கிட்டத்தட்ட உங்களை மாதிரியேதான் இருப்பா. எனக்காக... இத கொஞ்சம் ஷோல்டர்ல போட்டுக் காட்டுறீங்களா? ப்ளீஸ்... ஐ நோ இட்ஸ் நாட் கரெக்ட் டு ஆஸ்க் யூ லைக் திஸ்... பட்... 

நிஷாவுக்கு அவன் தயங்கித் தயங்கி பயந்து பயந்து கேட்பது பிடித்திருந்தது. அவனை தப்பாக நினைக்கத் தோன்றவில்லை. ம்... உங்க வைப் போட்டோவை பார்க்கலாமா? என்றாள். அவன் போனில் ஒருத்தியை காட்டினான்.

ஸாரி லைட்டிங்க் ரொம்ப fair ஆ காட்டுது என்று வழிந்தான். அவ கரெக்ட்டா உங்க நிறம்தான்.... என்றான். 


அவன் கொடுத்த விலை உயர்ந்த புடவையை அந்த சேல்ஸ் உமன் அவள்மேல் போர்த்தி...அதோடு நிற்காமல் அவள் உடம்பை சுற்றி கொண்டுவந்து டெமோ காட்ட.... நிஷா முடிகளை ஒதுக்கிவிட்டுவிட்டு கொஞ்சம் தெரிந்துகொண்டிருந்த தனது இடது முலையை இழுத்து மூட....  ரோஹித் நாக்கில் எச்சில் ஊற அவளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். இவளை ஒட்டுத் துணியில்லாமல் பெட்டில் உருட்டிவிட்டால்?... இந்த அழகான உதடுகளை என் பூலை சப்பவைத்தால்? குனியவைத்துக்கொண்டு இவளது இந்த அழகான முதுகில் முத்தமிட்டுக்கொண்டே இவளை பின்னாலிருந்து செய்தால்?... எப்படியிருக்கும்???? என்று நாக்கால் உதட்டை நனைத்தான். 

பார்த்துட்டீங்களா? என்று கேட்டுவிட்டு புடவையை கொடுத்துவிட்டு நிஷா அப்பாவிடம் போய்விட்டாள். ஆனால் ரோஹித் ஏதாவது ஒரு காரணம் சொல்லிக்கொண்டு அவளையே சுற்றி சுற்றி வட்டம் போட... நிஷாவுக்கு அவன் எந்த எண்ணத்தோடு அங்கு நிற்கிறான் என்பது புரிந்துவிட்டது. அப்பாவிடம் சொல்வதற்கு அவளுக்கு தயக்கமாக இருந்தது. இதுக்குத்தான் உனக்கு கல்யாணம் பண்ணிவைச்சோம் என்பார். கதிருக்கு போன் போட்டாள் என்கேஜ்டு ஆக இருந்தது.

நிஷா அந்தக் கடையிலிருந்து வெளியே வந்தாள். ரோஹித்தோ அவள் எங்கு போனாலும் பின்னாலேயே வந்தான். அப்பாவின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டாள். மோகன் அவளது எதிர்காலம் பற்றி பேச நினைக்க... அவளோ படபடப்பாக இருக்க... அவர் அவளை புரிந்துகொள்ள முடியாமல் தவித்தார். 

நிஷா சூப்பர் மார்க்கெட்டில் கடகடவென்று தேவையானதை எடுத்துக்கொண்டு, பில் போட வந்தாள். மோகனுக்கோ போன் மேல் போன் வந்துகொண்டே இருந்தது. தூரத்தில் நின்றார். பில் கவுண்டரில் நீளமான க்யூ. சரியான கூட்டம். ரோஹித் அவளுக்கு பின்னால் வந்து நின்றுகொண்டு நீங்க செஞ்ச உதவிக்கு ரொம்ப தேங்க்ஸ் மேம்... என்று அவள் காதுக்குள் சொல்ல... அவளுக்கு பயமானது. என்ன இவன் இப்படி ஒட்டிக்கிட்டு நிக்குறான்... பாக்குறவங்க புருஷன் பொண்டாட்டின்னு நினைப்பாங்களே...

பதட்டத்தில் அவள் கையிலிருந்த மசாலா பாக்கெட் கீழே விழ... அவன் குனிந்து எடுத்தான். அவன் அவளது இடுப்பை வெளிப்படையாக ரசித்துக்கொண்டு இருந்தான். அவள் திரும்பி நின்றுகொள்ள.... தைரியமாக அவளது வலது குண்டியில்... தடவினான்.  

நிஷாவுக்கு வேர்த்தது. இப்படித்தான் ஒருநாள் வினய்யும் செய்தான். அடி வாங்கினான். இப்போது இவனுக்கும் ஒரு அறை விடலாம்தான். ஆனால் அப்பா.... கண்ணனை விட்டு விலகி வந்ததற்காக திட்டித் தீர்ப்பார். எனக்கு வேணும்! ச்சே.... அவள் யோசித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே ரோஹித் தைரியமாக அவளது குண்டிகளை மறுபடியும் தடவ..... அவள் அதிர்ந்தாள். அவமானமாக இருந்தது. அவனை எரிப்பதுபோல் முறைத்துவிட்டு கவுண்டருக்கு அந்தப்பக்கம் போய் நின்றுகொண்டாள்.  அங்கிருந்த பையனிடம் சொன்னாள். 

என் பாஸ்கெட் அங்கிருக்கு... நீங்க கொஞ்சம் ஹெல்ப் பண்றீங்களா ப்ளீஸ் 

அவளது பதட்டத்தை புரிந்துகொண்ட அந்தப் பையன், நான் பார்த்துக்கறேன்க்கா என்றான். டேய்.. அந்த பாஸ்கெட்டை எடுடா... என்றான். முதலில் அவளுக்கு பில் போடப்பட்டது. 

ரொம்ப தேங்க்ஸ் தம்பி... என்று மனப்பூர்வமாக அவனுக்கு நன்றி சொல்லிவிட்டு கிளம்பினாள். அப்பா சீக்கிரம் சீக்கிரம் என்று பார்க்கிங்குக்கு நடந்தாள். கதிருக்கு ட்ரை பண்ணிக்கொண்டே சுற்றிலும் பதட்டத்தோடு பார்த்தாள். பார்க்கிங்க் ஆள் நடமாட்டமின்றி இருக்க.... நான்கைந்து ரவுடிகள் அவளையே கழுகுப்பார்வை பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். பின்னாலேயே வந்த ரோஹித் எதுவும் பேசாமல் தனது காரில் உட்கார... அவளுக்கு அவனிடமிருந்த பயம் போய் இப்போது ரவுடிகளை பார்த்து பயம் வந்தது. 

மோகன் கதிருக்கு ட்ரை பண்ணிக்கொண்டே காருக்குள் உட்கார... இவள் ஷாப்பிங் கவர்களை உள்ளே போட்டுவிட்டு காலை உள்ளே வைப்பதற்குள் அவர்கள் இவளை கொத்தாக தூக்க.. நிஷா துள்ளினாள். 

விடுங்கடா.. விடுங்கடா.... 


நான்கு கார்கள் தள்ளி... காருக்குள் இருந்த ரோஹித் அவளது பயம் கலந்த சத்தம் கேட்டு, உதட்டுக்குள் சிரித்துக்கொண்டே சிகரெட்டை பற்ற வைத்தான். கார் கண்ணாடியை ஏற்றினான். விடுங்க.. விடுங்க.. என்று கதறக் கதற இவளை இன்று நன்றாக ஓத்துத் தள்ளவேண்டும். குண்டியில் தொட்டதும் முறைக்கிறா. இவளை குனிந்து காட்டச்சொல்லி, ஆசைதீர சூத்தடிக்கவேண்டும்.


அப்போது அவனது கண்ணாடி தட்டுப்பட.... கண்ணாடியை இறக்கினான். யார் இவன்?? என்ன வேண்டும் இவனுக்கு? என்ற நினைப்புடன் புகையை ஊதிக்கொண்டே அவனை அலட்சியமாகப் பார்க்க..... 

கொஞ்சம் வெளியே வர்றியா?.. என்றான் கதிர்.

கூ ஆர் யு? கெட் லாஸ்ட். 

அடுத்த நிமிடம் கதிர் அவன் முகத்தில் ஓங்கி ஒரு குத்து குத்த.... மூக்கை உடைத்துக்கொண்டு ரோஹித்துக்கு ரத்தம் வந்தது. ரோஹித்துக்கு மைண்ட் பிளாக் ஆனதுபோல் இருக்க... தலையை உதறினான். என்ன நடக்கிறது என்று யோசிப்பதற்குள் இன்னொரு குத்து விழ... நிலைகுலைந்தான். சிகரெட் எங்கோ போய் விழுந்திருந்தது.

என்ன நடக்கிறது என்று யோசிப்பதற்குள் இன்னொரு குத்து விழ... நிலைகுலைந்தான். சிகரெட் எங்கோ போய் விழுந்திருந்தது. 

இதற்குள் மோகன் அங்கு வர....  வெளிய வாடா... என்று கத்திக்கொண்டே கதிர் காரை ஓங்கி உதைக்க.... உடைந்த மூக்கோடு... தப்பித்தோம் பிழைத்தோம் என்று அவன் காரை கிளப்பிக்கொண்டு... பறந்துகொண்டிருந்தான். கதிரிடம்..... ரோஹித்துக்கு முன்பே அடிவாங்கிய அவன் கூட்டாளிகளும் காணாமல் போயிருக்க... நிஷா நடுங்கிப்போய் காருக்குள் உட்கார்ந்திருந்தாள். ஜஸ்ட் மிஸ்! கடத்தியிருப்பார்கள்! கதிர்.... தெய்வம் மாதிரி வந்த! 


ரொம்ப தேங்க்ஸ் கதிர் 

நாக்கு தழுதழுக்க மோகன் சொல்ல.... அவனோ கோபம் குறையாமல், தப்பிச்சிட்டானே மாமா... என்றான்.  நிஷா ஓடிவந்து அவன் கையை பிடித்துக்கொண்டாள். பாதுகாப்பாக உணர்ந்தாள்.  

மோகன் IG ஆக இருக்கும் தனது நண்பனுக்கு விஷயத்தை சொல்லிவிட்டு கதிரிடம் வந்தார். ரொம்ப தேங்க்ஸ்ப்பா.. என்றார். இதிலென்ன மாமா இருக்கு.. நல்லவேளை நம்ம நிஷாவுக்கு எந்த பாதிப்பும் இல்ல என்று பதைபதைப்புடன் சொல்ல... நிஷா அவனை நன்றியோடு பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

காயத்தோடு வீட்டுக்குப் போன ரோஹித் அவமானம் தாங்காமல் துடித்தான். பாத்ரூம் கண்ணாடிமுன் நின்றுகொண்டு பளிங்கு மேடையை குத்தினான். வினய்க்கும் அருணுக்கும் போன் போட்டு கத்தினான். 

ராஜ் எப்போ இங்கே வந்தான்? என்று அருணைப் பார்த்து வினய் எரிச்சலோடு கேட்டான். 

ராஜ் மும்பைலதான் இருக்கான், கண்ணன் லண்டன்ல இருக்கான்! நிஷா மேல ஒரு கண்ணோட அவளையே சுத்தி சுத்தி வர்ற பக்கத்து வீட்டுப் பையன்... அந்த யூஸ்லெஸ் சீனுவுக்கு அவ்ளோ ஸீன் கிடையாது. இது வேற யாரோ ஒருத்தன். என்னை நம்பு! என்று அருண் கண்ணீர் விடாத குறையாக சொல்ல...  வினய் தலையில் கைவைத்துக்கொண்டு உட்கார்ந்தான். வெறியோடு ஓங்கி ஓங்கி குத்தியிருக்கிறான்! யாராயிருக்கும்? ஒருத்தன் இல்லையென்றால் இன்னொருத்தன் வருகிறான். அவனுக்கு மறுபடியும் பயம் எட்டிப்பார்த்தது. அவனையுமறியாமல் தன் காதை தடவிப்பார்த்துக்கொண்டான்.

மோகன் வேற அவனைப் பார்த்திருப்பார்... என்றான் அருண்.

அவன் இந்நேரம் அந்த IG அப்துல் ரகுமானுக்கு சொல்லியிருப்பான். ஷிட்! இந்த நாய் இப்படி சொதப்பியிருக்கானே... அப்படி என்ன அவசரம்?

என்ன அவசரமா? நிஷா புடவைல அவ்ளோ அழகா இருக்கா வினய். அவளை நான் போட்டதும் என்ன பண்ணுவேன் தெரியுமா? 100 புடவை வாங்கிட்டு வந்து கட்டில்ல போட்டுட்டு.... எல்லாத்தையும் உடுத்திக் காட்டுடின்னு சொல்லி அவ உடுத்துற அழகை பார்த்துட்டே இருப்பேன் 

இதைக் கேட்டதும் வினய்க்கு நிஷா மேல் இருந்த ஆசை இன்னும் அதிகமானது. அவளை ஒட்டுத்துணி இல்லாமல்...  அவள் மூடி மூடி வைத்திருக்கும் முலைகள் குலுங்கி ஆட... அவளை தூக்கி வைத்துக்கொண்டு ஓப்பதுபோல் கற்பனை செய்துகொண்டு.... நிஷாஆஆஆ.... என்று முனகினான்.

ஒருநாள் நீ என்னோட பெட்டுல.... எல்லாத்தையும் காட்டிட்டுக் கிடக்கத்தான் போற!


ஆபிஸில் -

மறுநாள் - 

குழந்தையோடு ஒரு நாள் செலவழித்துவிட்டு, காமினி அன்றுதான் வந்திருந்தாள். ஆபிஸ் மறுபடியும் சுறுசுறுப்பானது. ஆண்கள் தொப்பையை உள்ளே இழுத்துக்கொண்டு நடந்துகொண்டிருந்தார்கள். அவள் சீனுவை சுத்தமாகக் கண்டுகொள்ளாமல் தன் வேலைகளை பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். 

பிரபு நேற்றிலிருந்தே சீனுவிடம் புலம்பிக்கொண்டிருந்தான். அதிர்ஷ்டக்காரன்டா நீ. வந்து கொஞ்ச நாள்லயே மேடம்கூட ட்ரிப் போயிட்டு வந்துட்ட. நான் ரெண்டு வருஷமா வேலை செய்யுறேன். அவங்க பக்கத்துலகூட உட்கார்ந்தது கிடையாது.

அவள் தன்னோடு படுத்துக் கிடந்ததைச் சொன்னால் இவன் தங்கமாட்டான் என்று சீனு அமைதியாக இருந்தான்.

மேம் என்ன விரும்பி சாப்பிட்டாங்க? எந்த எந்த ட்ரெஸ்லாம் போட்டாங்க? உன்கூட சிரிச்சி பேசினாங்களா.... அடுக்கடுக்காக அவன் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தான். அவன் இப்படி கேட்கக் கேட்க... அவனுக்கு காமினியைப் பார்க்கவேண்டும்போல் இருந்தது. அவள் கேபினுக்குள் வந்தான்.

டாகுமெண்ட்களில் சைன் பண்ணிக்கொண்டிருந்த காமினி, தலையை நிமிர்த்தாமலேயே, எஸ்... என்றாள். 

எல்லாரும் என்மேல பயங்கர பொறாமைல இருக்கானுங்க 

எதுக்கு?

உங்களோட... டைம் ஸ்பென்ட் பண்ணதுக்கு 

காமினி அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள். 

எல்லாத்தையும் சொல்லிட்டியா?

சீனு, இல்லை என்பதுபோல் வேகம் வேகமாக தலையை ஆட்டினான்.

ம்ஹூம். சொல்லவே மாட்டேன். 


சொன்னா கட் பண்ணிடுவேன்! - இரு விரல்களால்...  சைகையால் கட் பண்ணி காண்பித்தாள். அவன் பயந்ததுபோல் தன் பூலை பொத்திக்கொண்டு நின்றான். அவள் உதட்டுக்குள் சிரித்தாள். 

பேப்பர்கள், செக் புக்குகளை அள்ளி கவருக்குள் போட்டுக்கொண்டு, ஹேண்ட் பேகை எடுத்தாள். 

எங்க கிளம்பிட்டீங்க?

மோகன் ஸார்கிட்ட கொஞ்சம் சைன் வாங்கவேண்டியிருக்கு. பேசவேண்டியிருக்கு.

ஐயோ நானும் வரேன் மேம் - அவனுக்கு நேற்று நிஷா அழுதுகொண்டே ஷாப்பிங்க் மாலில் நடந்ததை பற்றி சொன்னதிலிருந்து அவளைப் பார்க்கவேண்டும்போல் இருந்தது. ஆறுதலாக அவளை அனைத்துக்கொள்ளவேண்டும்.

நீ எதுக்கு? 

மேம் மேம் ப்ளீஸ். உங்ககூட பேசணும். அட்லீஸ்ட் உங்களை பார்த்துக்கிட்டேயாவது இருக்கணும் 

டேய்... இன்னும் ரெண்டு நாள் கூட ஆகல. அதுக்குள்ள... - அவள் நெற்றியில் கைவைத்தாள். அவளுக்குப் பெருமையாக இருந்தது.

ப்ளீஸ்டி... கூட்டிட்டுப் போடி... நான் உன்ன எங்கயுமே தொடமாட்டேன் 
 
காமினிக்கு அவன் டி போட்டு பேசியது பிடித்திருந்தது. வந்து தொலை...! என்றாள். 








கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக