http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : பூம்பொழில் - பகுதி - 2

பக்கங்கள்

வெள்ளி, 4 செப்டம்பர், 2020

பூம்பொழில் - பகுதி - 2

நான் இறங்கி நடந்தேன் காம்பௌண்ட் கேட் வெறுமனே சாத்தியிருந்தது நான் கதவை தள்ளிக்கொண்டு உள்ளே சென்றேன். கேட்டை ஒட்டியபடி சென்ற காம்பௌண்ட் சுவர் முடிந்ததும் நான்கு பிளாக்குகளாக பிரித்து கட்டபட்ட பள்ளிக்கூடம் பார்வைக்கு தெரிந்தது.

இரண்டிரண்டு பிளாக்குகளாக பிரித்து கட்ட பட்டிருந்தது முதல் இரண்டு பிளாக் இடது புறமும் மற்ற இரண்டு பிளாக் வலது புறமும் இருந்தது நடுவில் ஒரு சிறிய பிள்ளையார் கோவில் இருந்தது. வலது புறம் இருந்த பிளாக்குக்கு பின்பக்கம் ஒரு பிரம்மாண்டமான மைதானம் வெறிச்சோடி போய் பார்வைக்கு கிடைத்தது.

மைதானத்தின் முடிவில் ஆடிட்டோரியம் அதற்கு பக்கத்தில் பிரேயர் ஹால் பார்வைக்கு கிடைத்தது. அங்கு ஒரு டீச்சர் மாணவர்களுக்கு பிரம்படி கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார்.நான் அங்கு இருந்த பிள்ளையார் கோவிலுக்கு அருகிலிருந்த அரசமரத்திற்கு அடியில் நின்றுகொண்டிருந்தேன்

தூரத்தில் ஃபியூன் ஒடிவருவது தெரிந்தது "யாரும்மா வேணும்"என கேட்டான்.
நான்"மந்தாகினி இருக்காளா.நான் அவள் பிரண்ட் பேரு பூம்பொழில் "என்றேன்
அவன் "அந்த விசிட்டர்ஸ் ரூம்ல உட்காருங்கம்மா "என்று சொல்லிவிட்டு ஓடினான்

அவன் சென்ற ஐந்து நிமிடம் கழித்து "ஹாய்!பொழில் ஏன்டி இவ்வளவு லேட்?"என்று கூறியபடி மந்தாகினி வந்தாள்

"அதை ஏன்டி கேக்குற"என ஆரம்பித்து நடந்த கதையெல்லாம் கூறினேன். அவள் "நீ எனக்கு போன் பண்ணிருக்கலாம்ல டீ" என்றாள்

"என்கிட்ட போன் இல்லடி "என்றேன் இதை சொல்லும் போது எனக்கே வெட்கமாக இருந்தது." இந்த காலத்தில் சிறு பிள்ளை கூட கையில் போன் வைத்து கொண்டு சுற்றுகிறது நம்மிடம் ஒன்று இல்லையே..."என்று

உடனே அவள்"சரி சரி நீ உடனே வா பிரின்ஸ்பால் கிட்ட உன்னை கூட்டிட்டு போறேன் "என்றாள்



நான் அவளுடன் நடந்தேன்.என்னுடன் கல்லூரில் படித்த மந்தாகினியா இவள்.ஆளே மாறிபோயிருந்தாள்.கருகருவென எப்பொழுதும் எண்னை வடியும் கூந்தலுடன் இருந்தவள் இன்று தலையை லூஸ் ஹேர் விட்டு அழகாக இருந்தாள்.முன்பு ஒல்லியாக ஒட்டடைக்குச்சி மாதிரி இருந்தவளா இவள் இப்பொழுது ஆளே மாறி இருந்தாள்.நன்றாக சதை போட்டு மப்பும்மந்தாரமுமாக இருந்தாள். அவள் பின்புறம் அளவுக்கு மீறி பெருத்து இருத்தது.கையில் ஒரு காஸ்ட்லி போன் எனக்கு பொறாமையாக இருந்தது.அவள் கல்லூரியில் படிக்கும் காலத்தில் அவளுக்கு நல்ல டிரஸ் கூட இருக்காது.பெரும்பாலும் என் உடையைதான் உடுத்துவாள்.இன்று அவள் கட்டியிருக்கும் சேலை நான் கனவிலும் நினைத்து பார்த்ததில்லை.

அவளை பற்றி யோசித்து கொண்டே பிரின்ஸ்பால் அறை வந்தது. பிரின்ஸ்பால் ரிவியுவ் சேரில் அமர்ந்திருந்தார்.அடுத்த வருடம் ஒய்வு பெறுவது போல் இருந்தார்.வெளிர் பச்சை நிறசட்டையில் காட்சியளித்தார்.கோல்ட் பிரேமிட்ட கண்ணாடிக்குள் கண்கள் அபார கூர்மையோடு காட்சியளித்தது.

எங்களை பார்த்து கனிவுடன் புன்னகைத்தார்.

"வாங்கம்மா"

"குட்மார்னிங் சார், இவதான் சார் என் ஃப்ரண்ட் பூம் பொழில்"

"ஆஆங்.. சொன்னில்ல கரஸ்பான்டண்ட் ஜாயின் பண்ண சொல்லிட்டாருல்ல"

"ஆமா,சார்"

"குட் ஸ்குல் உனக்கு பிடிச்சிருக்காமா"

"ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு சார்"என்றேன்


"நீ என்ன படிச்சென்னு சொன்னமா"

நான் எனது சர்டிபிகேட்டுகளை அவர் கையில் கொடுத்த படி"எம்.ஏ இங்கிலீஷ் சார்"

"ஓ! குட்,நீ ஹைகிளாஸ் ஸ்டுடண்ட்ஸ்க்கு கிளாஸ் எடுக்க போறம்மா பார்த்து பக்குவமா நடந்துக்க பசங்க தெளிவான நீர் மாதிரி நீ அதில் சந்தனம் போட்டா மணக்கும் சாக்கடைய போட்டா நாறும்.அவங்க வாழ்க்கை யில் குருவான நமக்கெல்லாம் ஒரு முக்கிய பங்கு இருக்கம்மா"என சொற்பொழிவாற்றினார்.

பின் "இந்தாம்மா இதுதான் உன் டைம் டேபிள் வாங்கிக்கோமா"
என ஒரு துண்டு சீட்டை கொடுத்தார்.

நான் அதை வாங்கிகொண்டேன் "தேங்க்யூ சார்"

"சரிமா நீ கிளம்பு அடுத்த கிளாஸ் நீ 11 D2 க்கு போகனும் லேசன்ஸ் ரொம்ப ஃபாஸ்ட்டா நடத்தாத ஸ்லோவாகவே போ "என கூறினார்

நான் புன்னகையோடு "ஓகே சார் "என்றேன்

"சரி நீங்க கிளம்புங்கமா"என்றார்.

"நாங்க வரோம் சார்"என கூறி விடைபெற்றுகொண்டு வெளியேறினோம்.
நான் கூறினேன் "பிரின்ஸிபால் ரொம்ப நல்லவர்டீ"

"ஆமா டீ சரி நீ போ அதோ அதுதான் 11d2 என பிரின்ஸ்பால் அறைக்கு வலது பக்கம் நேராக இருந்த அறையை காட்டினாள்.

"சரி டீ ரொம்ப தேங்க்ஸ்டீ "என அவள் கையை பிடித்து கொண்டு கூறினேன்.
அவள் புன்னகைத்துக்கொண்டு "சரி" என்பது போல் தலையசைத்தாள்

நான் அந்த நீளமான காரிடரில் 11D2யை நோக்கி
நடந்துசென்றேன்.

நான் நேராக கிளாஸ் ரூமுக்கு சென்று போர்டில் " ENGLISH " என்று எழுதி விட்டு திரும்பிபார்த்து "ஸ்டுடண்ட்ஸ் அயாம் பூம்பொழில் உங்க ENGLISH டீச்சர்"என கூறியதும் மாணவர்கள் எழுந்து நின்று "குட்மார்னிங் மேடம்" என்று கோரஸாக சொன்னனர்
.
அப்பொழுது எதோச்சையாக இடது பக்க கடைசி டேபிளை பார்த்த போது அதிர்ந்தேன்.என்னை பேருந்தில் கிறங்கடித்த அதே பையன்.இவன் எனக்கு ஸ்டுடண்டா "ஐயோ கடவுளே என்ன கொடுமை இது"
எனக்கு தலை கிர்ரென்று இருந்தது.


அவளை பார்த்தும் என் இதயத்தில் ஆயிரம் வோல்ட் மின்சாரம் பாய்ந்தது போல் இருந்தது .அவளும் என்னை பார்த்து அதிர்ந்தாள் அது அவள் கண்களில் தெரிந்தது.

அனைவரும் தங்கள் பெயரை சொல்லி அறிமுகபடுத்தி கொண்டிருந்தனர்.

ஆனால் எனக்கு அவள் பெயர் மட்டுமே ஒலித்து கொண்டிருந்தது.

"ஹாய் ஸ்டுடண்ட்ஸ் மை நேம் இஸ் பூம்பொழில் உங்கள் ENGLISH டீச்சர்"என அவள் கூறியது என் காதுகளில் ஒலித்து கொண்டே இருந்தது.அவள் அழகாக மேஜை மீது சாய்ந்து கொண்டு ஒவ்வொருவரின் பெயரையும் விசாரித்து கொண்டிருந்தாள்.

இப்பொழுது என்முறை வந்தது நான் எ ழுந்து "ஹாய் அயாம் பூம்பொழில் இன்னிலேர்ந்து உங்க இங்கிலீஷ் டீச்சர்"என கூறிவிட்டேன் .

உடனே வகுப்பில் இருந்த அனைவரும் சிரித்து விட்டனர் அவள் உட்பட. நான் அப்பொழுதுதான் உணர்ந்தேன்.என் பெயரை கூறுவதாக நினைத்து அவள் பெயரை கூறிவிட்டேன்

"ஓ!சாரி மேடம் மை நேம் ஜெய்.அப்பா பேங்க்கில் வேலை செய்கிறார். அம்மா ஹவுஸ் ஒய்ப்.ஓரு சிஸ்டர் 8TH படிக்கிறா அப்புறம் எங்க வீட்ல ஒரு நாய் கூட இருக்கு அது பேரு டாமி டாமி ஒய்ப் பேரு நிம்மி.நிம்மி பக்கத்து வீட்டு நாய் அது இப்ப கர்ப்பமா இருக்கு"

வகுப்பறையில் மீண்டும் சிரிப்பொலி அவளும் சிரித்து கொண்டே "போதும் உட்கார்" என்றாள்
அப்பொழுதுதான் அவளிடம் பேச வேண்டும் என்பதற்காக ஏதேதொ உளறுகிறேன் என்று அவள் கூறியதும்,இதற்கு மேல் காமெடி பீஸ் ஆக கூடாது என முடிவு செய்து அமர்ந்தேன்.

அதன் பிறகு அனைவரின் பெயரையும் கேட்டு தெரிந்து கொண்டாள். பின்பு புத்தகத்தை வைத்து கொண்டு ஏதோ பாடம் நடத்தினாள்.

எனக்கு எதுவும் விளங்கவில்லை நான் அவள் முகத்தையே பார்த்து கொண்டிருத்தேன். அவ்வப்போது என்னை ஒரக்கண்ணில் பார்த்து உதட்டோரமாய் சின்னதாக சிரித்தாள். அந்த சிரிப்புக்கு அந்த பார்வைக்கு அர்த்தம் என்ன யோசித்தேன் இன்று வரை யோசிக்கிறேன் விடைகிடைக்கவில்லை ஆனால் அவள் சிரித்த அந்த சிரிப்பிற்கு இந்த உலகையே விலையாக கொடுக்கலாம


அவள் பீரியட் முடிந்தது அவளும் போய் விட்டாள்.ஆனாலும் அவள் ஞாபகம் என்னை விட்டு அகல மறுத்தது.

வினோத் என்னை உசுப்பி கொண்டே இருந்தான் "மச்சி என்னடா பஞ்சர் ஆயிட்டியா வேணாம்டா அவ நமக்கு டீச்சர் ஏதாவது சில்மிஷம் பண்ணி வம்புல மாட்டிக்காத அப்புறம் நீ ஜென்மத்துக்கு 11 TH பாஸ் பண்ண முடியாது " என்றான்.

நான் அவனை முறைத்தேன் ."கோபபடாதடா நான் உன் நல்லதுக்குதான் சொன்னேன்"என்றான்.

"என்னடா நல்லது நீ இப்படி திங்க் பண்ணி பாரு அவ மட்டும் ஓகே ஆயிட்டா நான் இங்கிலீஷ் படிக்கவே தேவையில்லை. அவ என் பேப்பர்ல ஃபர்ஸ்ட் மார்க் போட்டு குடுத்துடுவா அப்பிடியே உனக்கு கேட்டு பாஸாக்கி விடுவேன்"என்றேன்

உடனே அவன் முறைத்தான்

"சரி மச்சி நீதான் பர்ஸ்ட் மார்க் நான் செகண்ட் மார்க் " என்றேன்
அவன் "ஓகேடா பட் இது ஒர்க் ஆகாது அவ உன்ன விட பெரியவ நல்லா படிச்சிருக்கா.அவ உன்ன எப்படி ஏத்துக்குவா"என்றான்.

"எல்லாம் நடக்கும் பார் " என்றேன் நம்பிக்கையாக.

உணவு இடைவேளை வந்தது.எங்கள் பள்ளியின் கேண்டீன் பள்ளியின் என்ட்ரன்ஸில் இருக்கிறது.நானும் வினோத்தும் அங்குதான் உணவருந்துவோம்.

கேண்டீன் ஒரு ஆஸ்பெடாஸ் கூரைக்கு கீழ் பிரம்மாண்டமாக
இருக்கும் வரிசையாக போடபட்ட டேபிள்களும் சேர்களும் எப்போதும் மாணவர்கள் மிச்சம் வைத்த உணவுகளோடு இருக்கும்.கேண்டீனின் பார்வையாளர் செந்தில் எங்கள் தெருவில் குடியிருப்பவர் எனவே கேண்டீனில் என் ராஜ்ஜியம் தான். நானும் வினோத்தும் கேண்டீனின் மையத்தில் வந்தமர்ந்தோம்.

"செந்தில் அண்ணா ரெண்டு பிரிஞ்ச் கொடுங்க "என ஆர்டர் கொடுத்து விட்டு வினோத்தை பார்த்தேன்.அவன் எனக்கு பின்னால் வெறித்து பார்த்து கொண்டிருந்தான். நான் "என்னடா"என்றேன்.

அவன் "அங்க பாருடா உன் ஆளு குந்தானி டீச்சரோட வரா"

நான் உடனே திரும்பி பார்த்தேன் .

அவள் மந்தாகினி டீச்சருடன் சிரித்து பேசியபடி வந்தாள். நான் நன்றாக திரும்பி உட்கார்ந்து கொண்டு அவள் வருவதையே பார்த்து கொண்டிருந்தேன் அவள் என்னை கவனிக்கவே இல்லை.

அவள் மந்தாகினியுடன் எங்களுக்கு பின்னாலிருந்த வாசலுக்கு அருகில் இருந்த டேபிளில் அமர்ந்தேன். எனக்கு திரும்பி பார்ப்பது கடினமாக இருந்தது. எனவே வினோத்தை என் இடத்தில் அமர செய்து விட்டு நான் அவன் இடத்தில் சென்று அமர்ந்துகொண்டேன்.இப்போது அவள் எனக்கு தெளிவாக தெரிந்தாள் ஒரு கையால் அவள் முகத்தில வந்து விழுந்த சுருட்டை முடியை கைகளால் நீவிகொண்டே சிரித்து பேசிகொண்டிருந்தாள் எனக்கு ஜிவ்வென இருந்தது.

அவளை பார்த்து கொண்டே சாப்பிட்டேன் அவள் சாப்பிடும் அழகை ரசித்துகொண்டே" டேய் மச்சி பாருடா அவ சாப்பிடுவது கூட அழகாக இருக்கிறது "என்றேன்.

அவன் தலையில் அடித்துகொண்டான்" டேய் சீக்கிரம் சாப்பிடுடா அடுத்த பீரியட் கெமிஸ்ட்ரி.சி.எஸ் ஸார் டெஸ்ட் வச்சிருக்காரு" என்றான்
.
"ச்சே நிம்மதியாக சைட்டடிக்க கூட முடியவில்லை.என்ன வாழ்க்கை டா இது" என நொந்து கொண்டேன்.

அவளும் சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டு கை கழுவ எழுந்தாள் .நாங்களும் எழுந்தோம்.அவள் பின்னாலே சென்றோம். அவள் பின்னழகு என்னை பின்னியெடுத்தது.அவள் வாஷ்பேசனில் கைகழுவினாள் நாங்களும் கைகழுவினோம் அப்பொழுது அவள் பக்கவாட்டில் நின்றிருந்த எனக்கு அவள் இடை நன்றாக தெரிந்தது மார்பில் இருந்து சரிந்து குழிவான அந்த இடையில் முகத்தை வைத்து தேய்க்க வேண்டும் போல் இருந்தது எனக்கு. நீல நிற ஜாக்கெட்டில் பதுங்கியிருந்த அவள் மார்புகள் நான் நன்றாக செழித்து இருக்கிறேன் என்றது.நான் அவளது அந்தரங்களை ரசிப்பதை அவள் பார்த்துவிட்டாள் போல் உடனே தன் இடையை புடவை யால் மறைத்தாள்.

"ஏய் சீக்கிரம் வாடி "என மந்தாகினி டீச்சரை அவசரபடுத்தினாள்.

"இருடீ வரேன்"என்றாள் மந்தாகினி.

அவள் இப்படி பேசுவது எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது காரணம் பள்ளியில் மந்தாகினியை யாரும் பெயர் சொல்லி கூப்பிடவே அஞ்சுவர்.

அவள் அவ்வாறு கூறுவதை பார்த்த போது இருவருக்கிடையே நல்ல நெருக்கம் என்பதை உணர்ந்தேன்.அப்படி யென்றால் காலையில் வந்திருந்த மந்தாகினியின் தோழி இவள்தான் போலும் என நினைத்து கொண்டேன்.


அதன்பிறகு நான் அன்று அவளை பார்க்கவே இல்லை.பள்ளிமுடிந்ததும் பேருந்து நிலையத்தில் வெகு நேரம் காத்திருந்தேன் ஆனாலும் அவள் வரவில்லை.நான் மாணவர்கள் அனைவரும் செல்லும் வரை காத்திருந்தேன் அவள் வரவேஇல்லை.வினோத் "உங்கூட என்னால வெய்ட் பண்ணமுடியாது" என கூறி அப்போதே சென்றுவிட்டான்.இனி அவள் வரமாட்டாள் என முடிவுசெய்து நான் கிளம்பினேன்.

பேருந்தில் ஏறும் போது மனசு வலித்தது.அவளை பார்த்து ஒருநாள் கூட முழூதாக ஆக வில்லை.அவள் இல்லாத இடத்தில் எனக்கு இருக்கவே பிடிக்க வில்லை.

வீட்டிற்கு வந்ததும் அம்மா "ஏன்டா டல்லா இருக்க "என கேட்டார்

நான் "ஒண்ணும் இல்லம்மா லேசா தலைவலி என்று கூறி சமாளித்தேன்.

அதன் பிறகு காபி குடித்து விட்டு ரூமிற்கு சென்று தாள் போட்டு படுத்து கொண்டேன் அவள் நினைவுகள் என்னை பாடாய் படுத்தியது.அவள் காலையில் மூச்சிறைக்க ஒடிவந்து பஸ்ஸில் ஏறியது,அதன் நான் அவளை உரசியது,பின் வகுப்பில் அவளை பார்த்து அதிர்ந்தது,கேண்டீனில் அவள் மார்பை பார்த்தது,நான் பார்த்ததை கண்டு அவள் சேலை தலைப்பால் அதை மறைத்தது,பின் அவசர அவசரமாக மந்தாகினி டீச்சரை கூட்டிகொண்டு ஓடியது எல்லாம் என் கண்முன்பு வந்து என்னை பாடாய் படுத்தியது.அவளை ஒரு முறைபார்த்து விடமாட்டோமா என என் இதயம் ஏங்கி தவித்தது.மரண வேதனை இது போல நான் இதுவரை உணர்ந்ததே இல்லை. ஒரு வேளை இதற்கு பெயர்தான் காதலா.

அத்தியாயம் 4:

அவனை பார்த்ததும் எனக்கு தலை கிர்ரென ஆனது.நான் அவனை பார்க்காதது போல் ஸ்டுடண்ட்ஸிடன் பெயர்களை கேட்டுகொண்டிருந்தேன்.ஆனால் அவர்கள் கூறிய எதுவும் என் காதுகளில் விழவில்லை என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.என் மனம் முழுக்க இந்த நிமிடம் அவன்தான் வீற்றிருந்தான்.

"எழுந்து போடா" என்றாலும் போக மறுத்தான்.

"ச்சே நான் ஏன் இப்படி இருக்கிறேன்.இது போன்ற உணர்வுகள் எனக்கும் என்று நான் எண்ணியது கூட இல்லை அவன் தீண்டுதலால் தூண்டப்பட்ட நான் இப்போது நிம்மதியற்று கிடக்கிறேன்.இது தவறு என என் மனம் சொல்கிறது.சரி என்று என் உடல் சொல்கிறது இரண்டில் நான் எதை கேட்க.


அவன் பார்வை என் மீதே இருந்தது .எனக்கு அது ஒரு குறுகுறுப்பை ஏற்படுத்தியது. என் உடலில ரசாயன மாற்றத்தை அதிகரித்தது.நான் அவனை பார்ப்பதை தவிர்த்தேன். ஸ்டுடண்ட்ஸ் அனைவரும் தங்களது பெயர்களை சொல்லி கொண்டிருந்தனர்.

"என் பெயர் நிம்மி டீச்சர்"

"மை நேம் இஸ் அட்சயா மிஸ்"

"என் பெயர் ரேவதி மிஸ்"

மாணவர்கள் முறை "என் பெயர் கணபதி டீச்சர்"

"மை நேம் இஸ் ஆகாஷ் மேடம்"

"அயாம் வினோத் மேம்"
என கூறிகொண்டே வர டக்கென என் இதயம் விழித்து கொண்டது. அடுத்து அவன் பெயர் நான் என் காதுகளை கூர்மையாக்கினேன்.
ஆனால் அவனோ அவனை பற்றி கூறாமல் என்னை பற்றி உளறினான்.வகுப்பில் அனைவரும் சிரித்து விட்டனர்.ஆனால் நான் என்மனதில்

" அடபாவி இது நேரம் வரை என்னை பற்றிதான் சிந்தித்து கொண்டிருந்தாயா" என நினைத்து கொண்டேன்.

பின் அவன் தவறை புரிந்து கொண்டு மன்னிப்பு கேட்ட பின் அவனை பற்றி கூறினான் .அவன் பெயர் ஜெய் என்றான் பின் அவன் வீட்டில் வளரும் நாய் முதற்கொண்டு எனக்கு அறிமுக படுத்தினான்.

எனக்கு சிரிப்பாக போய் விட்டது "என்னால் இவ்வளவு குழம்பியிருக்காயா நீ " என நினைத்துகொண்டேன்.பின்பு அனைவரும் தத்தம் பெயர்களை கூறிய பின் தான் உணர்வுக்கு வந்தவளாய் "ஒகே ஸ்டுடண்ட்ஸ் இன்னைக்கு ஒரே ஒரு லேசன் பார்த்து விடலாம் "என்று கூறி பாடம் எடுக்க ஆரம்பித்தேன் அவன் கவனிக்கவே இல்லை பாடத்தை ஆனால் அவன் கவனித்தான் என்னை.

நான் வெட்கத்தால் சிவந்தேன்.அடிக்கடி அவனை பார்த்து கள்ளச்சிரிப்பு சிரித்தேன்.நான் பாடம் நடத்தி கொண்டிருக்கும் போதே மணி அடித்தது.
"ச்சே,நேரம் போனதே தெரியவில்லை "என நினைத்து கொண்டு புத்தகத்தை முடி புறப்பட்டேன் பிரிய மனமின்றி.




அதன் பிறகு உணவு இடைவேளைக்கு பின்புதான் எனக்கு வகுப்பு என்பதால் நான் ஸ்டாப் ரூமிற்கு சென்று அமர்ந்தேன்.நாளை நடத்த வேண்டிய பாடங்களை பற்றி குறிப்பெடுக்க ஆரம்பித்தேன்.பிறகு வேறு சில டீச்சர்களும் வர ஆரம்பித்தனர்.அவர்கள் தாங்களை அறிமுகபடுத்தி கொண்டனர்.

நானும் என்னை அறிமுக படுத்தி கொண்டேன்.பிறகு நான் எந்தெந்த வகுப்பிற்க்கு செல்கிறேன் என விசாரித்தனர்.நான் கூறினேன்.பின்பு நான் செல்லும் வகுப்பில் இருக்கும் மாணவர்களை பற்றி குறிப்பு கொடுத்தனர்.

"11D2 வில் வினோத் நன்றாக படிப்பான் .ஆனால் அவன் கூடவே ஒருத்தன் சுற்றுவானே மாலதி மிஸ் அவன் பெயர் என்ன.

அதற்கு அந்த மாலதி "ம்ம் ஜெய் " என்றாள் .

"ஆங் அவனிடம் கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையாக நடந்து கொள்ளுங்கள்"என்றாள் சுதா என்ற பெயருடைய அந்த கணக்கு டீச்சர்.

நான் ஆர்வமாகி"ஏன் டீச்சர் " என்றேன்.

அவள்"10 இல் மாலதி மிஸ் தான் அவன் கிளாஸ் டீச்சர் அவன் செய்த அட்டகாசங்களுக்கு அளவே இல்லை. அவன் கிளாஸில் இல்லை என்றால்.அட்டண்டஸ் கிளாஸ் ரூமில் இருக்காது.

எங்கேயாவது ஊர் சுற்றிவிட்டு "சுதா டீச்சர் அட்டடண்ஸ் போட மறந்துட்டாங்க அதான் நான் போய் போட்டு வாங்கிகொண்டு வந்தேன் "என்பான்.

"என்னை ஹைகிளாஸ் மேத்ஸ் ஸார் கோபி யுடன் இந்த டீச்சர் கோபி ஸார் கிட்ட டவுட் கேட்டுதான் பாடம் நடத்துறாங்க இரண்டு பேரும் கதவ சாத்திக்கிட்டு டிஸ்கஷன் பண்றாங்கனு பாத்ரும் ல எழுதிவச்சிட்டான் .

நான்"அப்புறம் என்னாச்சி" என்றேன்.

என்னாகும் பிரின்ஸிபால் கூப்பிட்டு வார்ன் பண்ணினார் அப்புறம் கோபி ஸார் எங்கூட பேசவே இல்லை "என்றாள்.எனக்கு சிரிப்பாக வந்தது நான்

"அடப்பாவி நீ இவ்வளவு காரியம் பண்ணிருக்கியா !இரு உன்ன வச்சிக்கிறேன்"என்று மனதிற்குள் சொல்லி கொண்டேன்.

பின் மாலதி"நானும் அவன் கிளாஸ் லீடராக இருப்பதால் எல்லாவற்றையும் பொறுத்து கொண்டேன்.

ஆனால் எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக அவன் ஒரு காரியம் செய்தான்.சங்கீதா னு ஒரு பொண்ணு நல்லா படிப்பா எல்லாத்திலயும் ஃபஸ்ட் வருவா போன வருடம் ஸ்டேட் ஃபர்ஸ்ட் வருவா என நினைத்து கொண்டிருந்தோம் ஆனால் இவனால் அந்த பொண்ணு தற்கொலை பண்ணிகிட்டு செத்து போய்ட்டா"என்றார்.

அதை கேட்டதும் என் இதயத்தில் இடிஇறங்கியது போல் ஆனது.


அதை கேட்டு நான் அதிர்ச்சியாகி"எப்படி என்று கேட்டேன்.

அதற்கு மாலதி"அந்த கூத்த ஏன் கேட்குறீங்க.அவன் என்ன மந்திரம் பண்ணானோ தெரியல.அவ எப்பொழுதும் அவன் கூடத்தான் சுத்துவா.ஒருநாள் ரெண்டும் ஆடிட்டோரியம் பக்கத்துல நின்னு கிஸ் அடிச்சிட்டு இருந்துதுங்க அதை பார்த்த மந்தாகினி டீச்சர். அவங்க ரெண்டுபேரையும் பிரேயர்ல வச்சு பனிஷ் பண்ணிட்டாங்க.மறுநாள் அந்த பொண்ணு தூக்கமாத்திரை சாப்பிட்டு தற்கொலை பண்ணிட்டா"என்றார்.

நான் மேலும் அதிர்ச்சியாகி "அப்புறம் என்னாச்சு "என்றேன்.

"அப்புறம் என்ன போலீஸ் வந்தாங்க.ரெண்டுநாள் விசாரிச்சாங்க.அவன் நான் அந்த பொண்ண லவ் பண்ணவே இல்லனு.அவ கண்ணுல தூசி விழுந்திடுச்சு அத ஊதிவிட்டுட்டு இருந்தேன் என்று சொல்லி சமாளிச்சுட்டான். கடைசியா அவ வயித்து வலியால தற்கொலை பண்ணிக்கிட்டா னு கேஸ குளோஸ் பண்ணிட்டாங்க"என்றார் சுதா டீச்சர்.

அதற்கு மாலதி" அவங்க எங்க சொன்னாங் அந்த பையனோட அப்பாதானே காசு கொடுத்து அவனே அப்படி சொல்ல சொன்னார்.பாவம் அந்த பொண்ணு குடும்பமும் ஏழை குடும்பம் பணம் படைத்தவங்க முன்னாடி அவங்களால நிக்க முடியல"என்றார்.

"சே!ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையை சீரழித்தவனா நீ உன்னையா என் மனதில் இவ்வளவு நேரம் என்னவெல்லாமோ கற்பனை செய்து கொண்டிருந்தேன்.இல்லை இனி உன் முகத்தில் விழிப்பது கூட பாவம் "என்று முடிவு செய்தேன்.

என்னவோ தெரியவில்லை என் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது அது அவனுக்காக இல்லை அவனால் மரணம் அடைந்த அந்த பெண்ணிற்காக.

அதன் பிறகு அவனை சாப்பிடும் போது கேண்டீனில் பார்த்தேன்.நானும் மந்தாகினியும் சாப்பிட போனோம்.அவன் கேண்டீனின் மையத்தில் அமர்ந்திருந்தான் அவனை பார்க்கவே பிடிக்கவில்லை நான் அவனுக்கு பின்னால் அவன் முகத்தை பார்க்காதவாறு அமர்ந்துகொண்டேன் ஆனாலும் அவன் இடம்மாறி என்னை பார்ப்பதற்கு வசதியாக அமர்ந்து கொண்டான் .அதன் பிறகு அவன் என்னையே பார்த்து கொண்டிருந்தான் நான் அவனை பார்க்கவே இல்லை.அவசர அவசரமாக சாப்பிட்டு வெளியேறினோம் அப்பொழுதும் என் பின்னாலே வந்தான்.நான் கைகழுவிகொண்டிருக்கும் போது என் கைகளுக்கு இடையே தெரிந்த இடைவெளி வழியாக என் மார்பையே பார்த்துகொண்டிருந்தான். எனக்கு குமட்டிகொண்டுவந்தது அப்படீயே செருப்பை கழட்டி அவனை "பளார் பளாரென" அடிக்க வேண்டும் போல் இருந்தது.ஆனால் அடக்கிகொண்டேன்.பின் அவசர அவசரமாக மந்தாகினியை கூட்டிகொண்டு ஸ்டாப் ரூமிற்கு சென்றேன்.அவன் பின்னாலே நின்று வெறித்து பார்ப்பது தெரிந்தது நான் கண்டுகொள்ளவே இல்லை.

அதன் பின் நான் அவனை பார்க்கவே இல்லை.மாலை பள்ளிவிட்டதும் பஸ் ஸ்டாப்பிற்கு சென்றேன் அங்கே அவன் நின்று கொண்டிருப்பது தெரிந்தது.நான் உடனே மீண்டும் பள்ளிக்கு சென்று மந்தாகினியுடம் என்னையும் போகும் போது கூட்டிபோக சொன்னேன்.அவள் ஸ்கூட்டி வைத்திருந்தாள்.

நானும் அவளோடு சேர்ந்து விளையாடிவிட்டு செல்ல ஆறரை மணி ஆகிவிட்டது.நாங்கள் புறப்படும் போது பார்த்தேன் அவன் இன்னும் பஸ் ஸ்டாப்பிலே நின்றிருந்தான்.ஆனால் அவன் என்னை பார்க்கவில்லை.

வீட்டிற்கு வந்து முகம் கழுவி சமைத்து நானும் அம்மாவும் சாப்பிட்டோம்.சிறிது நேரம் நாளை நடத்த வேண்டிய பாடங்களை பற்றிகுறிப்பெடுத்து விட்டு தூங்க போய்விட்டேன்.மழை இன்னும் பெய்துகொண்டிருந்தது.ஆனால் அவன் ஞாபகம் சற்றும் இல்லை.


அன்று காலையில் எனக்கு சீக்கிரமாக விழிப்பு வந்துவிட்டது.அம்மா ஆச்சரியபட்டாள்.காரணம் என்றுமே நான் அவ்வளவு சீக்கிரமாக எழுந்ததில்லை மேலும் நான் என்றுமே தனியாக படுத்ததில்லை அம்மா அப்பாவுடன் தான் படுப்பேன் காரணம் எனக்கு தனியாக படுக்க பயம் ஆனால் நேற்று இரவு பூம்பொழிலின் மேல் இருந்த இச்சையை போக்க நான் தனியாக படுக்க வேண்டியதாயிற்று.நேற்று இரவு கனவில் பாடாய் படுத்திவிட்டாள் அதை நினைக்கும் போதே என்னுறுப்பில் ஏராளமான மாற்றங்கள் எனக்கு அந்த இரவு போதவில்லை.காலையில் பாத்ரூமில் இருந்து வெகுநேரம் கழித்துதான் வந்தேன்.

அம்மா "ஏன்டா இவ்வளவு நேரம் "என்று கேட்டாள் .

"ஆசை தீர குளித்தேன் அம்மா"என்றேன். எனக்குதான் தெரியும் உள்ளே என்ன செய்தேன் என்று.

பின் சாப்பிட்டுவிட்டு எட்டரைக்கெல்லாம் கிளம்பிவிட்டேன்.அம்மா ஆச்சரீயமாய் பார்த்தார்"என்னாச்சீ இவனுக்கு ஒம்பொதரை ஆனாலு நான் குச்சி வைத்து துரத்தினால் தான் பள்ளிகூடம் கிளம்புவான் இன்னிக்கு என்ன அவனாகவே கிளம்பி அதுவும் எட்டரைக்கெல்லாம்"என்று.

அவள் இன்று சீக்கிரமாகவும் வரலாம் லேட்டாகவும் வரலாம்.எனவே நாம் இந்த நேரத்திற்கு போனால் சரியாக இருக்கும் என எண்ணினேன்.

இன்றும் மழை லேசாக விட்டு விட்டு பெய்தது.அதையெல்லாம் பொருட்படுத்தாது நான் சாலையில் இறங்கி நடந்தேன். தேங்கி கிடந்த மழைநீரை சாலையின் இரு முனைகளுக்கும் அபிஷேகம் செய்த படி டாடா சுமோ ஒன்று என்னை கடந்து போனது.நான் அந்த அபிஷேகம் எனக்கும் சேர்த்து நடந்துவிடாமல் இருக்க ஒருகாலை தூக்கியபடி ஒரமாக ஒதுங்கினேன்.பிறகு அந்த வாகனம் சென்ற பிறகு நானும் சென்றேன்.

அந்த காலை நேரம் மழை வேறு எனவே பஸ் ஸ்டாப்பில அவ்வளவு கூட்டம் இல்லை.நான்குபேர் மழையில் நனைந்துவிடாமல் இருக்க நிழற்குடையின் உள்ளேயும்,ஐந்து பேர் அதைபற்றி கவலை படாமல் வெறுங்குடையிடன் வெளியேயும் நின்றுகொண்டிருந்தனர்.

நான் சென்று நிழற்குடைக்குள் இருப்பவர்கள் கட்சியில் சேர்ந்தேன்.

தூறல் என் முகத்தில் பட்டு மேலும் என் இச்சையை தூண்டிக்கொண்டிருந்தது.இன்று பேருந்தில் அவளை என்னவெல்லாம் செய்யலாம்,நேற்று போல் இன்றும் கூட்டம் அலைமோத வேண்டும் நான் அவளுக்கு முன்பாக நிற்க வேண்டும்.என் உடல் அவள் உடலொடு ஒட்டி கலந்திருக்க வேண்டும்.என் முன்புறம் மூழுவதும் அவள் பின்புறத்தை அழுத்த வேண்டும். அவள் கூச்சத்தால் நெளிவாள் அப்பொழுது என் கைகளை கொண்டு அவள் கையை பிடிக்கவேண்டும்.பின் அவள் கையை அழுத்த வேண்டும்.என் முகம் அவள் பின்னங்கழுத்தை மேய வேண்டும் என் உஷ்ணமான காற்று அவள் மீது பட்டு அவளை நிலைகுலைய செய்ய வேண்டும்.அவள் உடலின் வெப்பம் பின்புறத்துளை வழியாக அவள் சேலையை கடந்து என் உடலில் என் உறுப்பின் வழியாக பாய வேண்டும்.அவள் கைகளின் வழியாக என் கைகளை செலுத்தி அவள் தோள்களை பிடித்து அழுத்தி என் பக்கம் மேலும அவள் பின்புறத்தை அழுத்தவேண்டும்.அவள் சிணுங்கி கொண்டே அவள் மான் விழியால் என்னை ஏறிட வேண்டும்.அப்பொழுது என் காய்ந்த உதட்டால் அவள் ஈர உதட்டில் லேசாக ஒற்றியேடுக்க வேண்டும்.

அவள் சிலிர்த்து திரும்பிய வினாடி டிரைவர் ஒரு பிரேக்கை போட வேண்டும். என் உடல் மேலும் அவளுடலோடு அழுந்த வேண்டும். அப்போது கண்டக்டர் "ஸ்கூல் எல்லாம் இறங்குங்கப்பா"என்று கூற வேண்டும்.


நான் கடுப்பாகி கண்டக்டரை மனதிற்குள் திட்டவேண்டும்.அவள் சிரித்தபடி அவள் பின்புறத்தை என் உறுப்பில் அழுந்திதேய்த்து விட்டு வெளியேற வேண்டும்.கடவுளே இதல்லாம் நடக்க வேண்டும் " என்று மனதில் பிரார்த்தனை செய்து கொண்டேன்.

நான் அவள் வருகிறாளா என எட்டிபார்த்தேன்.தூரத்தில் குடையுடன் ஆரஞ்சு நிற காட்டன் சாரியில் அவள்"லலல்லா...லல்லல்...லலலலலல...லலலலலலலல".

என் காதில் சங்கீதம் தானாக ஒலிக்க ஆரம்பித்தது.அவள் வர வர அந்த சங்கீதம் குறைய ஆரம்பித்தது"லல்ல...லலலல...லலலல".

அது அவளில்லை ஆனால் அவளை மாதிரி தானே இருந்தது."ச்சே!வீணாக ஒரு இளையராஜா பாடலை வீணாக்கிவிட்டோமே".

நான் மேலும் ஒரு பத்து நிமிடம் வெய்ட் பண்ணி பார்த்தேன் அவள் வரவேஇல்லை.

அவளுக்காக காத்திருந்த எனக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது.பின் நானும் அதற்கு மேல் காத்திருக்காமல் நானும் அடுத்து வந்த பேருந்தில் ஏறி கிளம்பினேன்.மந்தாகினியிடம் யார் அடிவாங்குவது.நல்ல வேளை நான் சென்றபோது மந்தாகினி திரும்பி நின்று யாருடனோ பேசிக்கொண்டிருந்தாள்,பிரேயர் முடிந்திருந்தது.நான் செடிகளின் மறைவில் ஒதுங்கிய படி அவளை கடந்து சென்றேன்.முதலில்"அவளை கரெக்ட் பண்ணினதும் நான் லேட்டாக வந்தால் கண்டுக்க வேண்டாம் என்று மந்தாகினியிடம் சொல்ல சொல்ல வேண்டும்"என்று மனதில் நினைத்துகொண்டே கிளாஸ் ரூமிற்கு சென்றேன்.அங்கே அவள் பாடம் நடத்திகொண்டிருந்தாள்.









கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக