http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : அக்காவின் சினிமா ஆசை - பகுதி - 2

பக்கங்கள்

வியாழன், 15 அக்டோபர், 2020

அக்காவின் சினிமா ஆசை - பகுதி - 2

 "அக்கா, ஒன்னும் இல்ல, நான் இருக்கிறதா நெனச்சு நடி, தைரியமா நடி, ப்ரேக் ல எனக்கு போன் பண்ணு!"



சரி என அக்கா கிளம்பினாள், அவன் குமாரின் கமெண்ட்கள் நினைவில் வந்தது "செமயா இருக்கு, காய் துளி கூட தொங்கவே இல்ல, அப்படியே ஸ்டிஃப் ஆ நிக்குது" என்னையும் மீறி அக்காவைக் கவனித்தேன். டைட்டான சுடியினில் எடுப்பாக இருந்தாள், இது வரை அக்காவை ஒரு ஆணின் கண்ணோடு பார்த்தது இல்லை, நிஜமாகவே அக்கா அழகாக இருந்தாள், நான் அவளின் தம்பி அவள் வயது தெரியும் என்றாலும் புதிதாக பார்ப்பவர் யாரும் அவளை 20, 21 வயது என்று தான் நினைப்பார்கள், அவ்வளவு இளமையாக இருந்தாள்.

அக்கா ஒரு 2 மணி நேரத்தில் கால் செய்தாள், முதல் ஷாட் நல்ல படியாக மூன்றாம் டேக்கில் முடிந்தது, ஹீரோ பையன் ரொம்ப நெர்வஸ் ஆக இருந்ததால் தான் மூன்று டேக், அதற்கு முன் சில ரிகர்சல் என்றாள். 
"Comfortable ஆக இருக்கியா, ஏதும் பிரச்சினை " என்றேன்.

"அது லாம் ஒண்ணும் இல்ல, நல்லா ஜாலியா இருக்கேன்" 

"எங்க ஷூட்" என்றேன். 

"ரெஸ்டாரன்ட் ல முடிஞ்சுது, அடுத்து ஒரு பார்க் ல ரெண்டு சீன், அப்புறம் பைக் ல டிராவல் பன்ற மாதிரி சீன்,  சின்னதா ஒரு கிஃப்ட் ஷாப் முன்ன ஒரு ஷாட், அப்புறம் கொஞ்சம் மாண்டேஜ் ஷாட் அவ்ளோ தான் இன்னைக்கு."



"சரி" என்றேன். ஸ்கிரிப்ட் படித்ததால் புரிந்தது, ஆனால் டிரஸ் change எல்லாம் எங்கே என்று கொஞ்சம் யோசித்தேன்.

"காஸ்ட்யூம் எல்லாம்?"

முடிக்கவில்லை, அக்கா புரிந்து சொன்னாள் " ரெஸ்டாரன்ட் ஷாட் முடிஞ்சு அங்கேயே ரெஸ்ட் ரூம் ல இப்போ change பண்ணிட்டேன். அடுத்து ஷாட் முடிஞ்சு லஞ்ச் போரப்போ மாத்திக்கலாம்."

"பாருக்கா, எதுன்னா வேணும்னா போன் பண்ணு"

"உம்" என்றாள். மதியம் லஞ்ச் டைமில் செய்வாள் என எண்ணினேன், ஆனால் செய்யவில்லை. மாலை அக்கா வீட்டுக்கு வர மணி ஏழு ஆனது. சுடி லெக்கிங்ஸ் அணிந்து இருந்தாள், ரொம்ப களைத்து போய் இருந்தாள்.

"எப்படிக்கா இருந்துச்சு??"

"நல்லா இருந்தது" என்றாள் சற்றே வெட்கப் புன்னகையுடன்.

அவள் முகம் கழுவி வந்து சோஃபாவில் அருகில் அமர்கையில் தான் கவனித்தேன், சுடி ஸ்லீவ்லெஸ், இதற்கு முன் அக்காவை ஸ்லீவ்லெஸ் அணிந்து பார்த்தது இல்லை, அக்கா இளம்பெண்ணாக தெரிந்தாள்.
பொதுவாக ஷூட் பற்றி பேசினோம்,  ஷார்ட் பிலிம் என்பதால் அதிலும் இரண்டு காரெக்டர் மட்டுமே கதையில் என்பதால் அக்கா, அந்த ஹீரோ பையன், குமார் டைரக்டர், அப்புறம் கேமரா விற்கு இன்னொருத்தன் அப்புறம் இன்னொரு பையன் அவன் எதற்கு என்றே தெரியாமல் இருந்தான், லைட்டிங் பார்ப்பது, clear செய்வது என இருந்தான் என்று அக்கா சொன்னாள்.

எங்கும் எந்த அனுமதியும் இல்லாமல் தான் படம் எடுத்து இருக்கிறார்கள் போல. பார்க்கில் மட்டும் மக்கள் நடமாட்டம் இருந்ததால் எடுக்க கொஞ்சம் தாமதம் ஆனதாக சொன்னாள்.

பார்ப்பதற்கு இருவர் காதலர்கள் பேசிக் கொள்வதாக, சண்டை இடுவதாக, நெருக்கமாக இருப்பதாக அவர்கள் உடன் வந்த நண்பன் அதை விடியோ எடுப்பதாக மட்டும் தெரியும். ஷார்ட் பிலிம் ஷூட் போவதாக தோணாது.

பேசுகையில் அக்காவை அக்காவின் சிரிப்பை, கண்களை கவனித்தேன், உண்மையிலேயே அக்கா முகத்தில் ஒரு வசீகரம் இருந்தது உணர்ந்தேன்.

அடுத்த நாள் முழுக்க ஸ்கிரிப்ட் படி பீச் சில காட்சிகள் 2 வெவ்வேறு காஸ்ட்யூம் அணிந்து, ஒரு சின்ன கோவில் முன்னே மற்றும் உள்ளே சேலையுடன் சில சீன்கள்,  அவுட்டோரிலே சில சீன்கள், சில முக க்ளோஸ் அப் ஷாட்கள். 

அவ்வளவு தான் முழு ஷூட்டிங் முடிந்து விடும். எடுத்த ஷாட் எல்லாம் சேர்ந்து ஒரு 40 அல்லது 50 நிமிடம் வரும். அதை வெட்டி ஒட்டி, டப்பிங் பேசி, சவுண்ட் மிக்ஸ் செய்து ஒரு 10, 15 நிமிடத்துக்குள் வரும்படி செய்தால் போதும். 

நாளையுடன் அக்கா நடிக்க வேண்டியது முடிந்து விடும், டப்பிங் அதன் பின்னர் கொஞ்சம் நாள் கழித்து ஒரு மணி நேரம் இருந்தால் போதும். பெரும்பாலான நடிகைகளின் குரல் கேவலமாக இருக்கும், அல்லது தமிழ் வராது எனவே டப்பிங் வேறு யாரோ தான், அக்கா குரல் நன்றாக இருப்பதால் அக்காவே பேசலாம். நல்லபடியாக தோணியது.

குமாரிடம் சாட்டில் கேட்டேன்.

"எப்படிடா ஷூட் போச்சு?"

"சூப்பர் அண்ணே, அருமையா போச்சு, அதிலேயும் அந்த ஹீரோயின் அனிதா இருக்காளே செம அண்ணே, என்ன performance, என்னா ஆக்டிங், என்னா கோ ஆபரேஷன், மெரண்டுட்டென். பையன் தான் என் கிட்ட க்ளோஸ் ஆ சீன் வைன்னான், அவ கிட்ட போனால் நடுங்குறான், கட்டிப் பிடிக்கிற மாதிரி ஒரு சீன் வேணும்னே சொதப்பி ஏழு தரம் எடுத்தோம் அண்ணே"

"ஏழு தரமா?" அக்கா இதை ஏதும் சொல்ல வில்லை.

"ஆமாம் அண்ணே, இன்னொரு சீன், பார்க்குல மடியில உக்கார வெச்சு கன்னத்தில் கிஸ் பண்ணிட்டே கட்டிப் பிடிச்சு கிட்டு எதோ பேசுற மாதிரி சீன், வசனம் கூட இல்லை, சும்மா எதையோ இயல்பா பேசுடா சொன்னால் எவ்ளோ சொதப்புனான், அந்த பொண்ணு நல்லா கூலா நடிக்குது, இவன் படுத்தி எடுத்திட்டான்"

"ஓ" என்றேன் கொஞ்சம் அசௌகரியம் உணர்ந்தேன். அதன் பின்னர் எதோ பேசியபடி சாட்டை முடித்தோம்.

அடுத்த நாள் காலையில் அக்கா ஜீன்ஸ் பேன்ட் மற்றும் டீ ஷர்ட் டில் இருந்தாள், அக்கா குனிந்து ஹீல்சை மாட்டும்போது பார்த்தேன், அந்த இறுக்கமான உடலை ஒட்டிய ஜீன்ஸ் ஆடையில் அக்காவின் பின்னழகு நன்கு தெரிந்தது. நான் பார்வையை மாற்றினேன், "வரேன்" என்றபடி அக்கா கிளம்பினாள்.

எனக்கு தான் அக்கா கிளம்பியதும் சற்று எதோ ஒரு குற்ற உணர்வு இருந்து கொண்டே இருந்தது.

அக்கா கிளம்பியதும் சற்று எதோ ஒரு குற்ற உணர்வு இருந்து கொண்டே இருந்தது. கூடவே அக்காவின் பின்னழகு கண்ணிலேயே இருந்தது.


அக்கா இன்று போன் செய்யவே இல்லை காலை முழுக்க, மதியம் லஞ்ச் டைமில் செய்வாள் என எதிர்பார்த்தேன். அப்போதும் இல்லை. நானே ஒரு இரண்டு மணிக்கு போன் செய்தேன். எடுக்க வில்லை, பின் மீண்டும் ஒரு பத்து நிமிடம் கழித்து திரும்ப அப்போதும் போன் எடுக்க வில்லை. எனக்கு கொஞ்சம் யோசனையாக இருக்க மீண்டும் சற்று நேரம் கழித்து செய்தாலும் அவள் எடுக்கவில்லை.

இரண்டரை மணிக்கு திரும்ப அழைத்தேன், எடுத்தாள். "சொல்லுடா"

"இல்ல அக்கா, சும்மா தான் பண்ணினேன், ஷூட் எப்படி போகுது, லஞ்ச் ஆச்சா?"

"நல்லா போகுது டா, இப்போ தான் லஞ்ச் முடிச்சோம், காலைல பீச் ஷாட் லாம் முடிஞ்சது, இனி கொஞ்சம் ரோட் சீன்ஸ், பைக் சீன், அப்புறம் கோயில் சீன் அவ்ளோ தான் முடிஞ்சுது, ஒரு 5, 5.30 க்கு க்ளோஸ்" 

அவள் பேசிக் கொண்டு இருக்கும் போது பின்னால் குரல் கேட்டது "அனி, ரெடி யா" என குரல் கேட்டது, குமார் இல்லை வேறு யாரோ, எனக்கு அந்த பசங்களில் குமார் குரல் மட்டும் தான் நன்கு தெரியும், ஹீரோ, ஃபர்ஸ்ட் இயர் பையன் தெரியும் என்றாலும் அவன் அதிகம் பழக்கம் இல்லை, எங்கு பார்த்தாலும் சீனியர் என்கிற மரியாதையோடு விஷ் செய்வான். கூட நான் குறும்படம் எடுப்பது, வெற்றி மாதிரி இயக்குனர் பரிச்சயம் எல்லாம் சேர்ந்து எப்போதும் என்னை கொஞ்சம் பெரிய ஆளைப் போல தான் பார்ப்பார்கள், மரியாதை செய்வார்கள் அவன் செட் பசங்கள் எல்லோரும்.

அக்காவிடம் பேசியவன் யார் என தெரிய வில்லை, அவன் அக்காவை அனி என அழைத்தது மிக உறுத்தலாக இருந்தது.

"ஒரு டூ மினிட்ஸ்" என்றாள் அக்கா அவனிடம்.

"ஓகே, குமார் கொஞ்சம் டச் அப் பண்ணிக்க சொன்னாரு, பத்து நிமிசத்தில அடுத்த ஷாட், நீ பேசு, நான் டச் அப் பண்றேன்" என்றான் அவன்.

"நீ சொல்லுடா" என்றாள் அக்கா என்னிடம்.

நான் சற்று சங்கடமாக உணர்ந்தேன். "அக்கா, நீ வேலை இருந்தா பாரு, நான் அப்புறம்" அக்கா குறுக்கிட்டாள்.

"இல்லை அடுத்த ஷாட் 10, 15 நிமிசம் ஆகும், பேசலாம்" என்றாள். நான் என்ன பேச என்று விழித்தேன். 

"சாப்பாடு ஆச்சா" என்றாள் அக்கா.

"உம், ஆச்சு" என்றேன், "அம்மா எங்கே?" "இல்ல, காலைல வெளியே போனாங்க, இன்னும் வரல" என நான் சொல்லிக் கொண்டு இருக்கும் போது குரல் கேட்டது "அனி, கைய கொஞ்சம் தூக்கு!" 

"அக்கா, நாம ஈவ்னிங் பார்க்கலாம்" என சொன்னேன், அக்காவும்  சரியென்று போன் கட் செய்தாள். 

லேசான தலைவலி போல உணர்ந்தேன், எதையும் யோசிக்க கஷ்டமாக இருந்தது, அப்படியே சென்று எப்படியோ முயற்சி செய்து தூங்கிப் போனேன். 

திரும்ப விழிக்கையில் மணி ஆறரை காட்டியது, ரீஃபிரஷ் செய்து வெளியே வந்தேன், அம்மா இருந்தாள், எப்போது வந்தாள் என தெரியாது, நானும் கேட்க வில்லை, அம்மா என்னைப் பார்த்ததும் "காபி" என கேட்க தலை அசைத்தேன். அப்போது தான் அம்மாவிடம் நன்கு தனிப்பட பேசி வெகு நாட்கள் ஆனதை உணர்ந்தேன். கொஞ்சம் பேசிக் கொண்டு இருந்தேன். ஏனோ ஒரு வித அந்நியத் தனம் உணர முடிந்தது. 

மணி ஏழரை மேலே ஆனது, அம்மா டின்னர் தயார் செய்ய கிச்சன் சென்ற சில நிமிடங்களில் அக்கா வந்தாள். கடைசியாக கோவில் ஷூட் போல, புடவையில் இருந்தாள் தேவதை போல. என்னைக் கண்டதும் புன்னகை செய்தாள், நானும்.

அக்காவின் புடவை கொஞ்சம் லோ ஹிப் ஆக இருந்தது, தொப்புள் லேசாக தெரிய, முதல் முறையாக எனக்கு நினைவு தெரிந்து அக்காவின் தொப்புளை பார்க்கிறேன், அக்கா குனிந்து செப்பலைக் கழட்ட புடவை விலகலில் இடது மார்பும், இடுப்பும் தொப்புளும் பளிச்சென தெரிய கொஞ்சம் ஆடிப் போனேன், அக்கா என்பதை மறந்து போய் சில நொடி வெறித்துப் பார்த்தேன், பின் சமாளித்து பார்வையை மாற்றினேன். 

" எப்படிக்கா இருந்தது இன்னைக்கு ஷூட், கம்ப்ளீட் ஆ?"
" நல்ல படியா முடிஞ்சுது, எல்லாம் ஓவர், அடுத்த வாரம் டப்பிங் இருந்தா கூப்பிடுவாங்க"

டக்கென தோண கேட்டேன்.

"இன்னைக்கு எந்தெந்த ஷாட் எத்தனை டேக் போனீங்க" என்று கிண்டல் போல கேட்டேன்.

அக்கா "நேத்து மாதிரி லாம் இல்ல, ஹீரோ பையன் தேறிட்டான் இன்னைக்கு, ஒண்ணு ரெண்டு சீன் தவிர மீதி எல்லாம் சிங்கிள் டேக் தான்" என்றாள் லேசான வெட்கத்துடன் சிரித்தாள்.

நானும் சிரித்தேன். அக்கா உள்ளே அவள் அறைக்கு செல்லும் போது பின்னால் பார்த்தேன், ஜாக்கெட் டிசைன் அக்காவின் முதுகு பாதிக்கும் மேலே தெரிய இறுக்கமாக புடவையை சுற்றி இருந்ததாலே நன்கு பெரிதாக தெரிந்தது அக்காவின் பின்னால்.

துளி கூட அக்கா வேண்டுமென்றே காட்டாத போதும் புடவையில் அக்காவின் உடல் மிக கவர்ச்சியாக உணர்ந்தேன்,  ஒரு மாதிரியாக இருந்தது. அதோடு அக்கா இந்த  ஆடையுடன் என் ஜூனியர் பையன் உடன் காதலியாக நடித்து விட்டு வந்திருக்கிறாள் என்பது மட்டும் தான் வருத்தம். 

ஒன்று மட்டும் உறுதி, அக்காவை நன்கு இன்று பார்த்து ரசித்து இருப்பார்கள் என்பது நன்றாக புரிந்தது, காலையில் அந்த இறுக்கமான ஜீன்ஸ், மதியம் தொப்புள் தெரிய புடவை, பசங்கள் இன்று நன்றாக பார்த்து என்ஜாய் செய்து இருப்பார்கள் என்று தோணியது, கோபம் வந்தது, கூடவே அவர்களால் தான் இந்த  குறும்படத்தின் மூலம் தான் நானும் அக்காவை இப்படி பார்க்க நேர்ந்தது என்பதை உணர்ந்தேன்.

இரவு இன்றும் குமாரிடம் சாட் செய்தேன். தெரியாத மாதிரி கேட்டேன்.

"இன்னைக்கு எப்படிடா ஷூட் இருந்ததா??"

"ஆமாம் அண்ணே, ஷூட் முடிஞ்சது அண்ணே, அடுத்து எடிட்டிங், டப்பிங், BGM அவ்ளோ தான்"

"உம்" என்றேன்.

"இன்னைக்கு பின்னிட்டாங்க அண்ணே, கெமிஸ்ட்ரி தாறுமாறு அண்ணே"

"ஓ"

"செம்ம ஜோடி பொருத்தம், நேத்து பையன் சொதப்பினான் இல்ல கிஸ் பண்ண, இன்னைக்கு லைட்டா கட்டிப் புடிக்க சொன்னால் கூட கிஸ் அடிக்கிறான் அசால்ட்டா" என்றான் மகிழ்ச்சியாக 

"அந்த பொண்ணு சும்மா சொல்லக் கூடாது, பின்னுது அண்ணே, அது கண்ணப் பார்த்தா நிஜமாவே லவ்வர் கூட ரொமான்ஸ் பன்ற மாதிரி என்னா ஆக்டிங், அண்ணே, நான் எதிர்பார்த்ததை விட நாலு மடங்கு ரொமாண்டிக் ஆக இருக்கு படம்" என்றபடி தொடர்ந்தான்.

"அண்ணே, நான் நாளைக்கு கொஞ்சம் ஸ்டில்ஸ் அனுப்புரேன், நீங்க பார்த்திட்டு சொல்லுங்க அண்ணே, நீங்களே சொல்வீங்க, செமயா இருக்கு அப்படின்னு" என்றான்.

சொன்னபடியே குமார் ஸ்டில்ஸ் அனுப்பினான் எனக்கு மட்டும் அல்ல, எங்கள் கல்லூரி சினிமா வாட்ஸ் அப் குரூப்பில். ஒரு ஏழெட்டு ஸ்டில்ஸ் எல்லாமே இருவரும் நெருக்கமாக இருக்கும் ஸ்டில்ஸ்.




பார்க் ஒன்றில் அந்த ஹீரோ பையன் மடியில் அக்கா சுடி அணிந்து அமர்ந்து இருக்க அவன் இவளை இறுக்கி அணைத்தபடி கன்னத்தில் முத்தம் இட்டு கொண்டு இருக்கும் ஃபோட்டோ முதல் நாள் சனி்கிழமை எடுத்தது.

அடுத்த போட்டோவும் அதே பார்க்கில் அக்கா பார்க் பெஞ்சில் அமர்ந்து இருக்க அவன் அக்கா மடியில் தலை சாய்ந்து அவன் முகம் மேலே பார்த்தபடி இருக்க அக்கா அவளின் முகத்தை குனிந்து அவன் முகம் அருகே வைத்து இருக்கும் போஸ் ஒன்று. 

இன்னொரு போஸ் இருவரும் அணைத்தபடி நின்று இருக்க அக்கா சற்றே எக்கியபடி அவன் கன்னத்தில் முத்தம் இட்டபடி ஒன்று, செல்லமாக கடிக்கும் படி ஒன்று. 

எதுவுமே ஆபாசம் இல்லாத, ஏன் கவர்ச்சி கூட இல்லாத போட்டோக்கள் தான். ஆனாலும் அது என் அக்கா என்பதே வருத்தமாக இருந்தது, எதோ ஒரு மூலையில் கொஞ்சம் கிக்காக கூட இருந்தது.

அடுத்து இருந்தவை எல்லாம் நேற்று Sunday எடுத்தவை. முதல் ஃபோட்டோ பீச்சில் அக்கா ஜீன்ஸ் அணிந்து அவனை கட்டிப் பிடித்தபடி இருந்தாள். கேமரா அக்காவின் பின்னால் இருந்து எடுத்ததால் இன்னும் சொன்னால் அக்காவின் பின்புறத்தை தான் ஃபோகஸ் செய்து எடுக்கப் பட்டது. அவனின் கைகள் அக்காவை இறுக்கமாக தழுவி கீழ் முதுகில் இருந்தது.

அடுத்த ஸ்டில், அக்காவை அவன் பின்னால் இருந்து அணைத்து இருக்க அவன் கைகள் அக்காவின் மார்புக்கு மிக அருகில், சற்றே கீழே இறுக்கமாக கட்டி இருந்தது, அக்காவின் மார்புகள் மிக பெரிதாக அந்த அழுத்தத்தால் பிதுங்கி தெரிந்தது. லோ கட் டாப் இல்லை, கிளிவேஜ் எதுவும் தெரிய வில்லை, அவனின் கைகளும் மார்பில் இல்லை, சற்று கீழே தான் இருந்தது, வழக்கமான அடிக்கடி நாம் படங்களில் பார்த்த ஸ்டில் தான் இருப்பினும் நன்றாக இருந்தது.

அடுத்து ஒரு ரோடு ஓரம் இளநீர் குடிப்பது போல ஒரு ஸ்டில், இரண்டு ஸ்ட்ராக்கள், நல்ல லைட்டிங் பெரிதாக எதுவும் இல்லாமல் மிக நேர்த்தியாக வந்த ஸ்டில்.

அடுத்த ஸ்டில் ஒரு கோவில் வாசலில் இருவரும் பேசிக் கொண்டு இருக்கும் காட்சி, இருவரும் பேசிக் கொண்டு இருக்க தள்ளி அக்காவின் இடது புறம் இருந்து எடுக்கப் பட்ட ஒரு casual காட்சி. சேலை லேசாக காற்றில் விலகி இருக்க ஜாக்கெட்டில் ஒரு புறம் மார்பும், இடுப்பும் மாலை வெய்யிலில் தெரியும்படி ஸ்டில்.

அடுத்த ஸ்டில் கோவிலில் அக்கா முகத்தை, சிரிப்பை மட்டும் ஃபோகஸ் செய்த ஒரு ஸ்டில், அழகாக மிக அழகாக இருந்தாள் அந்த ஸ்டில்லில்.

பின் அடுத்த ஸ்டில் கோவில் வெளியே அக்காவை அவன் பின்னால் இருந்து அணைத்து இருக்க அவன் கைகள் அக்காவின் இடுப்பில் இருந்தது. 

அடுத்த ஸ்டில் அதே போசில் அவன் அக்கா கன்னத்தில் முத்தமிட, அக்கா கண்களை மூடியபடி இருக்க, அவனின் இடது உள்ளங்கை அக்காவின் புடவை இடைவெளியில் தெரிந்த வயிற்றில் சரியாக நடுவயிற்றில் தொப்புள் மறைத்தபடி இருந்தது.

அவன் இந்த போட்டோக்களை குரூப்பில் போட்டது தான் தாமதம், பாராட்டி மெசேஜ் குவிந்தது. அவனின் இரண்டாம் ஆண்டு நண்பர்கள், என் சக ஃபைனல் இயர் மாணவர்கள் என நிறைய பேர் அருமை என பாராட்டினர், லீட் பேர் கெமிஸ்ட்ரி தாறுமாறு எனவும், ஹீரோயின் ரொம்ப அழகா இருக்கு, ஹோம்லி யா கியூட் ஆக இருப்பதாக சில கமென்ட்கள். 

ஒருவன் ஃபைனல் இயர் கரன்  "செமையா இருக்கு தம்பிகளா, முடிச்சாச்சா?" என கேட்டான்.
"அண்ணா, இன்னும் இல்ல அண்ணா, இந்த வாரம் டப்பிங் பிளான் பண்ணிருக்கோம், இந்த வாரம் கண்டிப்பா முடிச்சிடுவோம்" என அனுப்பியதொடு கூடவே ஒரு குறும்பு smiley போட்டு இருந்தான்.

"அண்ணா, இன்னும் இல்ல அண்ணா, இந்த வாரம் டப்பிங் பிளான் பண்ணிருக்கோம், இந்த வாரம் கண்டிப்பா முடிச்சிடுவோம்" என அனுப்பியதொடு கூடவே ஒரு குறும்பு smiley போட்டு இருந்தான் குமார்.


எனக்கு தெளிவாக தெரிந்தது அவன் குறும்படம் பற்றி மட்டும் பேச வில்லை, அந்த ஸ்மைலி இல்லாமல் இருந்தால் கூட கொஞ்சம் எதோ நம்பி இருப்பேன், அது அவனின் எண்ணத்தை என்னை உணரச் செய்தது. 

அக்காவை டப்பிங் பேச செல்ல வேண்டாம் என்று தடுக்க வேண்டும் என நினைத்தேன், வேறு ஏதேனும் நல்ல காரணம் சொல்லி தடுக்க வேண்டும்.

ஆனாலும் ஓரிரு மணி நேரம் அடுத்த வீகேண்ட் டப்பிங் பேச சென்றாலே அவன் அக்காவை முடித்து விடுவேன் என்பது போல மறைமுகமாக சொன்னது நம்ப முடியாத ஒன்றாக இருந்தது. அக்காவை இந்த பசங்கள் ஆவது.. 

ஸ்டில்ஸ் பார்த்தது பற்றி அக்காவிடம் எதுவும் சொல்ல வில்லை, அக்கா வழக்கம் போல ஆபீஸ், நான் வழக்கம் போல காலேஜ்  சென்றோம், கல்லூரியில் அந்த பையன் பிரவீனை பார்க்கும் போது எல்லாம் ஒரு வித சங்கடம், அவன் அக்காவை கட்டி அணைத்த, முத்தமிட்ட காட்சிகள் நினைவில் வந்தது.

அக்கா அந்த புதன் இரவு டின்னர் ப்ரெண்ட்ஸ் உடன் வெளியில் என்று காலையில் சொன்னாள், நான் அவளின் ஆபீஸ் நண்பர்கள் உடன் அடிக்கடி ஏன் மாதா மாதம் நடக்கும் get together போல என எண்ணினேன். 

அடுத்த நாள் காலை எனது ஃபேஸ்புக் டைம் லைனில் குமாரின் போட்டோக்கள் பார்த்தேன். டின்னர் அட் கிரீன் பார்க் என போட்டோக்கள் அவன், பிரவீன், அக்கா மூவர் மட்டும். செல்ஃபி க்கள், ஒன்றில் அவன் அக்காவை அணைத்து  இருக்க, மற்ற எல்லாவற்றிலும் அந்த பையன் பிரவீன் அக்காவை உரிமையாக கட்டியபடி இருந்தான். இன்னொரு ஃபோட்டோ அக்கா நடுவில் நின்று நெருக்கமாக இருவர் தோள் மேலும் கை போட்டு இருந்தாள். 

பற்றி எரிந்தது எனக்கு, அக்கா இந்த ஃபேஸ்புக் இதில் எல்லாம் இல்லை, அவளிடம் இதைக் காட்டி என்ன கேட்பது என புரிய வில்லை. அக்கா நண்பர்கள் உடன் டின்னர் என்று சொன்னாள் தவிர ஆபீஸ் நண்பர்கள் என சொல்ல வில்லை, நான் தான் அப்படி தவறாக புரிந்து கொண்டேன்.

இந்த போட்டோக்கள் கூட மிக casual ஆக இருந்தது, இதில் என்ன கேட்பது? அதோடு அக்காவின் முகம் மகிழ்ச்சியாக தோணியது, அதை எப்படி என்னால் குலைக்க முடியும்?

அக்காவின் மகிழ்ச்சி மட்டும் தான் எனக்கு முக்கியம், அதற்காக மட்டும் தான் அவள் நடிப்பதை நான் தடுக்கவோ, தள்ளிப் போடவோ இல்லை.

அக்கா மகிழ்ச்சியாக இருக்க நான் என்ன வேண்டும் என்றாலும் செய்வேன். அதற்கு எந்த தடையும் போட மாட்டேன். 7 வருடங்கள் முன்பு அப்பா பிரிந்த பின்னர் அக்கா நிறைய தன்னை குறுக்கிக் கொண்டாள், அவளின் தோழிகள் உடனான சந்தோசம், நேரம் செலவு செய்தல் எல்லாம் நின்றது.


இன்று அவளின் பழைய தோழிகள் யாரோடும் பெரிதான தொடர்பில் அவள் இல்லை, இப்போதைய ஆபீஸ் பெண் நண்பர்கள், colleague மட்டுமே. 

ஒரே routine ஆக சென்ற அவள் வாழ்க்கையில் இந்த ஷார்ட் பிலிம் பெரிய மாறுதல் மட்டுமல்ல ஆறுதல் என உணர்ந்தேன். அக்கா அவளுக்கு நல்லது கெட்டது எல்லாம் தெரியும், அவளுக்கு விருப்பப் பட்ட எதையும் அவள் செய்யட்டும். நான் அவளை எப்போதும் ஆதரிப்பேன், துணை நிற்பேன் என சொல்லிக் கொண்டேன்.

சனிக் கிழமை காலை ஒரு 11 மணி அளவில் டப்பிங் செல்ல அக்கா கிளம்பினாள். சற்று வழக்கத்தை விட அதிகமாக make up, lipstick என அக்கா இருந்தாள்.

லோ வெயிஸ்ட் ஜீன்ஸ் பேன்ட், டாப்ஸ் அணிந்து இருந்தாள், குனிந்து அவள் ஹீல்ஸ் அணிகையில் அவளின் பின்னால் பார்த்து அதிர்ந்தேன். டாப்ஸ்க்கும் ஜீன்ஸ்க்கும் இடையாக பிங்க் நிறத்தில் அவளின் பாண்டி லோ வெயிஸ்டு ஜீன்ஸ் காரணமாக வெளியே தெரிந்தது.  

அவளிடம் சரி செய்ய சொல்ல எண்ணினேன், ஆனால் எப்படி சொல்ல என தயக்கமாக இருந்தது. மீண்டும் ஒரு முறை அக்காவின் பாண்டியை பார்த்தேன். 

"வரேன் கார்த்தி, மதியம் லஞ்ச் முடிஞ்சு தான் வருவேன்,  ஒரு 2.30 மேல ஆயிடும்"

"டேக் கேர் அக்கா" என்றேன் பாண்டி பற்றி சொல்ல வாய் வர வில்லை. 

அக்கா மதியம் வரவில்லை, மாலை ஒரு 6 மணிக்கு மேல் தான் வந்தாள் கொஞ்சம் தளர்வாக. குனிந்து அவள் ஹீல்ஸ் கழட்டும் போது அவளின் ஜீன்ஸ் நன்கு இறங்கி பின்புற பிளவு லேசாக தெரிந்தது. பார்த்த எனக்கு புரிந்தது ஜீன்ஸ் உள்ளே பாண்டி எதுவும் இல்லை.

"முடிஞ்சு தா அக்கா" கேட்கையில் லேசாய் குரல் நடுங்கியது.

"இல்லைடா நாளைக்கும் இருக்கு" என்றாள் அக்கா என்னை நோக்கி திரும்பி. அவளின் முகத்தைப் பார்த்தேன், அவள் என் கண்களைப் பார்ப்பதை தவிர்த்து திரும்பி நடந்தாள். டாப்ஸ் முதுகில் வெர்வையில் ஒட்டி இருக்க அக்காவின் உடலில் ப்ரா அதுவும் இல்லை என தெளிவாக தெரிந்தது. 

அக்கா நடந்து அவளின் அறைக்கு போனாள், வாசிங் மெஷின் அருகே எதையோ ஹேன்ட் பேக்கில் இருந்து எடுத்து அழுக்கு கூடையில் போட்டாள், சட்டென அவள் திரும்பி என்னை பார்க்கும் முன் எனது பார்வையை நான் டிவி க்கு மாற்றினேன். கூடையில் எதோ செய்தாள் பின் அவளின் அறைக்கு போனாள். அவள் உள்ளே சென்றதும் வேகமாக கூடையைப் பார்த்தேன், மேலே அழுக்கு துணிகள் வழக்கமாக இருக்க, உள்ளே கிளரினேன், அக்காவின் பிங்க் நிற பாண்டி சுருண்டு கிடந்தது, எடுத்தேன் ஈரமாக, எனக்கு புரிந்தது, முடிந்தபின் பாண்டி யினில் துடைத்தது, அதனால் திரும்ப அணியாமல் பேக்கில் கொண்டு வந்தது புரிந்தது. மீண்டும் தேடினேன் ப்ரா இல்லை, ப்ரா அங்கேயே நினைவுப் பரிசாக யாருக்கோ கொடுத்து வந்திருக்கிறாள் என்று தோணியது.

அக்கா வருவதற்குள் மீண்டும் ஹால் சோஃபாவில் வந்து அமர்ந்தேன். 
அக்கா முகம் கழுவி உடை மாற்றி வந்தபின்னும் ஒரு வித சங்கடமான நிலையில் இருந்தாள்.

"என்னக்கா, ஒரு மாதிரி இருக்கே?"

"இல்ல, ஒன்னும் இல்ல" என்றபடி சிரிக்க முயன்றாள், போலியாக.

"ஏன் நாளைக்கும் இருக்கு அதுனால கொஞ்சம் டயர்ட் ஆக இருக்கா?"

"ஆமா" என்றாள் என்னை பார்க்காமல்.

"விடுக்கா, நாளையோட முடியும் இல்ல, எதுக்கும் வொர்ரி பண்ணாதே" என்றேன் பொதுவாக.

அக்கா என் கண்ணைப் பார்த்தாள், சட்டென எழுந்து என் அருகில் வந்து என் தலையை அவள் இடுப்போடு அணைத்து அன்போடு என் தலையைக் கோதினாள்.

"எனக்கு உன்ன விட எதுவுமே பெருசு இல்லைடா, கார்த்தி" என்றாள் லேசாக கம்மிய குரலில்.

"என்னாச்சு அக்கா" நெகிழ்ந்து இருந்தேன், நிமிர்ந்து அக்காவை முகம் பார்த்து கேட்டேன்.

"ஒன்னும் இல்லை" என்று என்னை இன்னும் அவள் வயிற்றில் அழுத்தி, என் தலையைக் கோதி உச்சியில் முத்தம் இட்டாள்.

"எனக்கு உன்ன விட எதுவுமே பெருசு இல்லைடா, கார்த்தி" 


என்னை இன்னும் அவள் வயிற்றில் அழுத்தி, என் தலையைக் கோதி உச்சியில் முத்தம் இட்டாள். அப்படியே சற்று நேரம் இருந்தோம். பின் வேறு எதுவும் பேசவில்லை இருவரும். இரவு டின்னர் முடித்து பின்னர் தூங்கச் செல்லும் முன் வழக்கம் போல் அக்காவிற்கு குட் நைட் சொன்னேன், அக்கா என்னை அணைத்து குட் நைட் சொன்னாள், சிறு வயதில் எப்போதும் என்னை அணைத்து தான் சொல்வாள், இப்போது சில வருடங்களாக வெறுமனே தான் சொல்லிக் கொள்வோம், இன்று அக்கா எதோ யோசனையாக, குழம்பிய படியே இருந்தாள். 

ஞாயிறு காலை முதல் நாளைப் போல டப்பிங் செல்ல அக்கா கிளம்பினாள். இன்றும் வழக்கத்தை விட அதிகமாக make up, dark நிற lipstick என அக்கா இருந்தாள்.

இன்றும் லோ வெயிஸ்ட் ஜீன்ஸ் பேன்ட், ஷார்ட் டீ ஷர்ட் அணிந்து இருந்தாள், குனிந்து அவள் ஹீல்ஸ் அணிகையில் இன்றும் டாப்ஸ்க்கும் ஜீன்ஸ்க்கும் இடையாக  அவளின் பாண்டி கருப்பு நிறத்தில் வெளியே தெரிந்தது.  

நான் அக்காவின் பின்னே என்னை மறந்து பார்த்தேன், அக்கா எதோ பேசியவாறு தலையைத் திருப்பிய வள் என் பார்வையை உணர்ந்து பின்னே தடவினாள்.

அவளின் ஜட்டி பேண்ட் விட்டு வெளியே இருந்ததை உணர்ந்து என்னை சற்று சங்கடமாக பார்த்தாள். 


இருவருமே ஒரு வித தர்மசங்கடமான நிலையில் இருந்தோம். அக்கா அவள் உள்ளாடை வெளியே தெரியும் வண்ணம் அலட்சியமாக ஆடை அணிந்து வெளியே செல்லுமுன் அதை நான் பார்த்தது அவளுக்கு சங்கடம் தர, அக்காவின் ஜட்டி வெளியே தெரியும் படி அவள் ஆடை அணிந்து இருக்க, அதை நான் அவளுக்கு தெரியப் படுத்தாமல் அவளை சரி செய்ய சொல்லாமல், அதை வெறித்து பார்த்தபடி இருந்து, அவள் என் பார்வையை உணர்ந்தது மிகவும் சங்கடமாக இருந்தது. எனக்கே என்னை நினைக்க கொஞ்சம் வெட்கமாக இருந்தது. அக்கா கொஞ்சம் சங்கடத்துடன் என்னைப்  பார்க்காமல் தலை குனிந்தபடி ஆடையை சரி செய்ய உள்ளே சென்றாள். 

நான் மிக சங்கடமாக உணர்ந்தேன், அக்கா வெளியே வந்ததும் சாரி கேட்க எண்ணினேன். என் அருகில் சோஃபாவில் அக்காவின் ஹேன்ட் பேக் இருக்க சட்டென எதோ தோன்ற அதைத் திறந்தேன். 

அக்கா வர சில நிமிடங்கள் ஆகலாம். அதற்குள் உள்ளே பார்க்கலாம் என எண்ணினேன். புதிதாக எதுவும் இல்லை, வழக்கமான சில மேக் அப் பொருட்கள், சேப்டி பின், நிறைய கார்ட், இரண்டு சாக்லேட், சில மாத்திரைகள், நோட்டுகள், பெர்ஃப்யூம், உள்ளே இருந்த ஜிப்பை திறந்து உள்ளே இருந்ததைப் பார்த்து திகைத்தேன். காண்டம் பத்து கொண்ட பாக்கெட் ஒன்று பிரிந்து இருந்தது. நடுங்கும் விரலோடு எடுத்தேன். உள்ளே 8 மீதம் இருந்தது. நேற்று இரண்டு முறை காண்டம் அணிந்து கொண்டு செக்ஸ் வைத்து உள்ளாள் அக்கா, இரண்டு முறையும் ஒருவருடனா? இல்லை இரண்டும் இரண்டு வெவ்வேறு ஆட்கள் உடனா?

நேற்று மாலையே அக்காவை அவளின் பாண்டியை பார்த்து தெரியும் என்றாலும் இந்த காண்டம் பாக்கெட் ஒரு வித இனம் புரியா உணர்வு, வெறுப்பு அருவருப்பு தந்தது. 

அவளின் பேக்கை மூடி பழைய படி வைத்தேன். என்னையும் மீறி உடல் நடுங்கியது. அக்காவிடம் கேட்டு விடலாமா என தோணியது. ஆனாலும் என்னால் முடியாது என உணர்ந்தேன். 

அக்கா திரும்ப வந்தாள், ஆடையை சரி செய்து இருந்தாள், ஜீன்ஸ் எவ்வளவு முடியமோ அவ்வளவு மேலே ஏற்றி ஜட்டியை கொஞ்சம் கீழே இறக்கி இருந்தாள், குனிந்து ஹீல்ஸ் மாட்டியபடி பின்னால் சரி பார்த்துக் கொண்டு என்னையும் பார்த்தாள். 

இருவர் கண்களும் ஒரு வினாடி சந்தித்தது, இருவருமே சங்கடத்துடன் பார்வையை மாற்றினோம், வரேன் என்று மெல்லிய குரலில் விடை பெற்றாள்.

எப்போது திரும்ப வருவாள் என அவளும் சொல்ல, நானும் கேட்க வில்லை. அக்காவிற்கு phone செய்ய தயக்கம் இருந்தது.

இன்றும் மாலையில் தான் வந்தாள். மாலை மீண்டும் கவனித்தேன், ஜீன்ஸ் நன்கு கீழே இறங்கி இன்றும் அவள் உடலில் ஜட்டி இல்லை என நன்கு தெரிந்தது, மேலே ப்ராவும் இருப்பதாக தெரியவில்லை. அக்கா திரும்ப நான் அவள் உடலை, ஆடையை கவனிப்பதை உணர்ந்தாள், முகத்தில் லிப்ஸ்டிக் இல்லை, என் கண்களை காண சற்று கூச்சத்துடன் உள்ளே அவசரமாக சென்றாள். 

அவள் அறைக்கு சென்றேன், அவள்  பாத்ரூம் உள்ளே இருக்க  ஹேன்ட் பேக்கை திறந்து உள்ளே அந்த காண்டம் பேக் எடுத்து மீதம் இருந்தது எண்ணினேன். இன்று மூன்று குறைந்து 5 மீதம் இருந்தது.

சோஃபாவில் வந்து அமர்ந்தேன், அக்காவிடம் பேசியே ஆக வேண்டும், எப்படி, எப்போது என்று யோசித்தேன். அக்கா சற்று நேரத்தில் நைட்டி அணிந்து வந்து அருகில் அமர்ந்தாள். அவள் என்னை பார்க்க கொஞ்சம் தயக்கமாக இருந்தது புரிய 

"முடிச்சிட்டாங்களா?" என்றேன். 

"என்ன" லேசாக குரல் நடுங்கியது



"இல்ல, டப்பிங் முடிச்சிட்டாங்களா ?"

"ஆம், ஆச்சு" என்றாள், என்னை ஏறிட்டுப் பார்த்தாள் கொஞ்சம் nervous ஆக. அவளின் தயக்கம், சங்கடம் புரிய எனக்குள் என்னையும் மீறி சாத்தான் புகுந்தான்.

"நல்லா இருந்துச்சா experience " என்று இப்போதும் மொட்டையாக கேட்டேன்.

இதற்கு என்ன பதில் சொல்வது என்பது போல அக்கா பார்க்க 

"நல்லா இருந்துச்சா ஆக்டிங் experience " என்று கேட்டேன்.

"உம்" என்றாள், குரல் மிக மெதுவாக வந்தது. அக்காவின் கண்ணைப் பார்த்தேன். லேசாக கலங்கி இருந்தது போல தெரிந்தது. நான் கவனிப்பது தெரிந்து பார்வையை மாற்றிக் கொண்டாள். டிவி பார்ப்பது போல் பாசாங்கு செய்தாள், அவள் தலையை திருப்பி இருந்தாலும் கண் ஓரத்தில் கொஞ்சம் ஈரத்தைப் பார்த்தேன். 

அதற்கு மேலே தர்ம சங்கடமான கேள்விகளை கேட்க, அவளை மறைமுகமாக காயப் படுத்தக் கூட என்னால் முடியாது போனது. அதற்கு பின் சம்பந்தமில்லாமல் வேறு எது எதோ பேசிக் கொண்டு டிவி பார்த்துக் கொண்டு இருந்தோம்.

இரவு குட் நைட் சொல்லும்போது இன்றும் என்னை அணைத்தாள், லேசாக அவள் உடல் குலுங்கியது, அவளை விலக்கினேன், கண்கள் கலங்கி இருக்க "என்னாச்சு அக்கா"
அவள் வலுக் கட்டாயமாக புன்னகைத்து "ஒன்னும் இல்ல, கண் எரிச்சல், தூங்கி எழுந்தால் சரி ஆயிடும்" 

எனக்கு அவள் என்னிடம் எதோ சொல்ல விரும்புகிறாள், சொல்ல முடியாமல் தவிக்கிறாள் என புரிந்தது. நானும் கூட அவளிடம் எதையும் நேராக கேட்க முடியாமல் தவித்துக் கொண்டு தான் இருந்தேன். 

என்ன செய்ய..






கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக