http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : அழகான இளவரசி

பக்கங்கள்

வியாழன், 1 அக்டோபர், 2020

அழகான இளவரசி

கிருஷ்ணன் சட்டையை இழுத்துவிட்டபடி கோபுரவாசலை நோக்கிச்சென்றான்மிகப்பழைய கோயில்திருப்பணிகள் நடந்தும் பல வருடங்களாகியிருக்கலாம்எல்லா கோபுரங்களையும்போல அதுவும் மண்ணுக்குள் புதைந்திருந்ததுகோபுரவாசலின் கால்பட்டு அம்மி போல தேய்த கல்படிகள் சாலையைல் விடக் கீழே இருந்தனகனத்த இரும்புச்சங்கிலிகளும் பித்தளைக்குமிழ்களும் வரிவரியாக விரிசலிட்ட மரச்செதுக்குச் சிற்பங்களும் கொண்ட உயரமான மரக்கதவுகள் இரும்புக் கீல்களில் சிக்கி கற்சட்டத்தில் தொற்றிக்கொண்டு சாய்ந்து நின்றனபுஷ்பயட்சி காவல்காத்த கல்நிலையில் நிறைய வெற்றிலைச்சுண்ணாம்பு தீற்றப்பட்டிருந்தது.

 
கோயிலுக்குள் மனிதநடமாட்டமே இருப்பதாகத்தெரியவில்லை

அவன் தன் நிழல் மௌனமாகக் கூடவர சரிந்தெழுந்த கற்பாளங்களாலான தரை மீது மெல்ல நடந்தான்சிலநாட்களுக்கு முன்பு மழைபெய்திருக்கவேண்டும்கல்லிடுக்குகளில் புற்கள் பசுமையாக பீரிட்டிருந்தனகற்பாதை ஓரங்களில் எழுந்த நெருஞ்சியும் பசுமையாகவே இருந்ததுகிருஷ்ணன் நிழல்கள் செறிந்து தூண்களின் காடாக விரிந்துகிடந்த கோயிலுக்குள் கண்ணோட்டி நோக்கினான்யாருமே இல்லைஅத்தனை காலியாக அது இருப்பது பிரமிப்பாகவும்கூடவே அது அப்படித்தான் இருக்கமுடியும் என்பதுபோலவும் இருந்ததுஅந்த அமைதியின் ஒரு பகுதிபோல குர்ர் குர்ர் என்று புறா குறுகும் ஒலி கேட்டுக்கொண்டிருந்தது.

 
பிரம்மாண்டமான கோயில்ஏழெட்டு ஏக்கர் பரப்பு இருக்கும்நான்கு திசைக்கோபுரங்கள்யானைவரிசை போல கருங்கல்லாலான நாலாள் உயர சுற்றுமதில்உள்ளே மங்கிப்போன நாமங்களுடன் சிறுமதில்இரு மதில்களுக்கும் நடுவே கோணலாக வளைந்து நடடமிட்டு நின்ற தென்னைமரங்களும் கீழே அவற்றின் ஓலைகளும் மட்டைகளும் சிதறிக்கிடக்க ஊடே சில அரளிப்புதர்களும் மந்தாரைகளும் கொண்ட நந்தவனம்இடதுபக்கம் ஒரு பெரிய தெப்பக்குளம்ஏரிக்கரை பனைமரக்கூட்டம் போல தூண்கள் எழுந்து வரிசையமைத்த கல் மண்டபம் சூழ பிளாஸ்டிக் குப்பைகள் அடித்தரையின் பச்சைப்பாசி வண்டலில் மிதக்கநீரோடிய கறைகள் உலர்ந்த படிக்கட்டுகளுடன் வெறிச்சிட்டுக் கிடந்தது அது.ஒரு சிறிய பறவை சிர்ர்ர் என்று சிறகதிர தென்னையில் இருந்து காற்றில் சறுக்கி இறங்கி குளத்து மதிலில் அமர்ந்தது.
 
கிருஷ்ணன் நின்றான்சுற்றி வருவதில் பொருளில்லைஉள்ளே சென்று சிலைகளைப் பார்க்கவேண்டியதுதான்அவன் திரும்பி முகமண்டபத்தருகே வந்தான்ஒளியைப்பார்த்து வந்ததனால் உள்ளே நிறைந்திருந்த இளம் இருட்டு கண்களை மறைத்ததுகண்கள் பழகியபோது நீருக்குள் இருந்து பெரிய மீன்கள் எழுந்து வருவது போல கரிய சிலைகள் இருட்டிலிருந்து எழுந்து தெரிந்தனஇரண்டாளுயரமான பெரிய வழவழப்பான கற்சிலைகள்அவன் எந்தச்சிலையையும் பார்க்காமல் மொத்தமாக அந்தச் சிற்ப வெளியை பார்த்தபடி ஒருசில கணங்கள் பிரமித்து நின்றிருந்தான்.
 
யாரு?” என்ற பெண்குரல் கேட்டு திடுக்கிட்டு திரும்பினான்குதிரைக்காரன் சிலைக்கு அப்பாலிருந்து அந்தப்பெண் இறங்கி இடுப்பில் செருகிய முந்தானையை எடுத்து இழுத்துவிட்டுக்கொண்டுநெற்றியில் சரிந்த கூந்தலிழையை ஒருகண நேர நளினமான அசைவால் சரிசெய்தபடி கேட்டாள்கிருஷ்ணனுக்கு கண்டா மணியோசை போல மனம் அதிர்ந்ததுஅச்சிலைகளில் ஒன்று இறங்கியது போல் இருந்தாள் அவள்.

அவளுடைய கன்னங்கரிய நிறத்துக்கிணையாக கிருஷ்ணன் கண்டதில்லைதீட்டப்பட்ட கருங்கல்லில் மட்டுமே உருவாகும் உறுதியான பளபளப்பான கருமைஅவனளவுக்கே உயரமாக திடமான தோள்களும் நிமிர்ந்த தலையுமாக நின்றாள். ”இல்லஇங்க சிலைகள்…” அவன் கண்கள் பரபரப்பு கொண்டு அவளை அள்ள முயன்றனநல்ல சிற்பத்தைப் பார்க்கும்போது எப்போதுமே உருவாகும் பரபரப்பு அதுபின்னர் சொல்லிக்கொள்வான்இல்லை பதற்றப்படாதேமெதுவாகப்பார்அணுவணுவாகப்பார்பார்த்தவற்றை நினைவில் நிறுத்தியபின்னர் ஒரு புள்ளியிலிருந்து கண்களை விலக்குகுறுக்காக சிந்தனைகளை ஓடவிடாதேசிற்பத்துக்கு உன் மனதை அளித்துவிடு….ஆனால அந்த முதற்பரவசப் பரபரப்பே சிற்பம் அளிக்கும் பேரனுபவம்அதன்பின் உள்ளது அந்த ஒட்டுமொத்த அனுபவத்தை சிறிய துண்டுகளாக ஆக்கி விழுங்கும் முயற்சி மட்டுமே.

 
அவனால் அவளை பார்க்கவே முடியவில்லைகண்ணிலிருந்து அவள் வழுக்கி வழுக்கி விழுவதுபோலஅல்லது கண்ணை நிறைந்து பெரும்பகுதி மிச்சம் இருப்பதிபோலஎத்தனை பேரழகிஅவளுடைய மூதாதையர் இந்த கோயிலில் இருந்திருப்பார்கள்இச்சிலைகளை அவர்களைப் பார்த்தே வடித்திருப்பான் சிற்பிஅப்பழுக்கற்ற வடிவ கச்சிதம் கொண்ட மகத்தான உடல்துதிக்கை என உருண்டு கனத்த தொடைகள்இரு மடிப்புவளைவுகள் கொண்ட ஒடுங்கிய வயிறுஇறுக்கமான உருண்ட சிற்றிடையில் வியர்வையின் மெல்லிய ஈரம்அவன் கண்களை நிறைத்து அவன் பிரக்ஞையை நிறைத்து அவனை முழுமையாக்கிய மார்புகள்இரு இளநீர்க்காய்களைப்போலநெருக்கமாகஉருண்டு ஒன்றை ஒன்று மெல்ல முட்டி ஒரு மென்மையான குழியை உருவாக்கியபடிமெல்ல அதிர்ந்த ஈரமான குழிஎத்தனை அற்புதமான முலைகள்மூங்கில்போன்ற கைகளால் இரு பக்கமும் எல்லையிடப்பட்டுபாலைநில மணல்வரிகள் போலத்தெரிந்த விலாவெலும்புகளுக்கு மேலே மெல்ல தொற்றியமர்ந்தவை …மென்மையையும் ஈரத்தையும் கொண்டு செய்யப்பட்டஉருண்ட ,மூன்றுவரி ஓடிய நீள் கழுத்து
 
சிற்பங்களைக் காண ஆரம்பித்த இந்த இருபதாண்டுகளில் அவன் அவை கலைஞனின் இலட்சியக் கற்பனைகள்அத்தகைய பெண்கள் ஒருபோதும் பூமியில் இருக்க முடியாதென்றே எண்ணியிருந்தான்ஆனால் அவன் கண்முன் ஒரு பரிபூரண இலக்கணம் கொண்ட சிற்பம் உயிருடன் நின்றுகொண்டிருந்ததுநீள்வட்ட முகத்தில் மையமாக கூர்மைபெற்ற சிறுநாசிஅதன் கீழே வாடிய மலரிதழ்போல சிறிய கருஞ்சிவப்புக் குமிழுதடுகள்மேலுதட்டின் மென்மையான ஒடுங்கலுக்குக் கீழே கீழுதட்டின் சிறிய பிதுங்கல்ஒளி பிரதிபலித்த கன்ன வளைவு.
 
என்ன கருமைசில பண்டாரங்களின் பழமையான திருவோடுகளுக்கு மட்டுமே அந்த பளபளக்கும் கருமையைக் கண்டிருக்கிறான்சிறந்த ஓவியன் அனாயசமாக இழுத்த கோடுபோல மூக்கும் புருவமும் இணைந்த வளைவுபளபளக்கும் தகடாக நெற்றிஅலையலையக இறங்கி பனங்குலைபோலத் தோளில் கனத்த குழல்த்தொகுதிஎன்ன பிழைஎன்ன குறைஇல்லை ஏதுமில்லைமுழுமை….பிசிறற்ற முழுமை.


அவள் ”இன்னமே சாயங்காலம் அஞ்சுமணிக்குத்தான் கோயில தொறப்பாங்கய்யா” என்றாள்அந்த திண்ணையில் அவள் அரும்புகளை பெரிய வாழையிலையில் குவித்துக் கட்டிக்கொண்டிருந்தாள்.யாழினிச் சிற்பங்களுக்குரிய நீள்விரல்கள்.. உள்ளங்கைக்கு வாழைப்பூவின் உட்பக்க நிறம்மணிப்புறாவின் அலகு நிறத்தில் நகங்கள்முழங்கையின் கரிய சருமத்தில் ஒரு நரம்போ எலும்புமுண்டோ தெரியவில்லைகனத்த தாமரைக்கொடிபோல அவை குளிர்ந்த வழவழப்புடன் உருண்டிருந்தனஅவள் அவன் பார்வையைக் கண்டு தன் முந்தானையை மேலும் நன்றாக இழுத்து விட்டாள்அவளுடைய மார்புகள் மெல்ல அசைந்தபோது அவன் அகத்தில் கட்டிடங்களும் கோட்டைகளும் அதிர நிலம் நடுங்கும் அனுபவம் ஏற்பட்டதுஅவை சாதாரணமாக பெண்முலைகள் அசைவதுபோல மென்மையாகத் ததும்பவில்லைஇரு செப்புகள் அசைவதுபோல் இறுக்கமாக அசைந்தன.

 
அவள் அவன் பார்வையால் பெரிதாகப் பாதிக்கப்படவில்லைபொது இடத்திலேயே புழங்குபவளாக இருக்கவேண்டும்பூ கட்டி விற்கிறாள் போல. ”இல்லசிற்பங்களை பாக்கணும்தான் வந்தேன்சாமி கும்பிடணும்னு இல்லை… சிலைகள் இருக்கிற மண்டபங்கள் தெறந்துதானே இருக்கும்?” அவள் ”ஆமாங்கய்யா” என்று தலையசைத்தாள்எந்த நகையுமே இல்லைகாதுகளில் இரு பிளாஸ்டிக் கம்மல்கள்அவளுடைய முழுமையான உடல் மேல் பட்டுத்துணிபோல பரவிப்பரவி வழிந்தாலும்கூட அவளுடைய மார்புகளில் இருந்து ஒருகணம்கூட தன் பிரக்ஞையின் மையம் விலகவில்லை என உணர்ந்தான்.சிற்பங்களில் எப்போதுமே செப்புகவிழ்த்ததுபோல பெரிதாக திரட்சியாக செதுக்குவார்கள்இணைக்குவைகளாகஒன்று பிறிதொன்றுபோல அவை நெருங்கியிருக்கும்மனிதப்பெண்களின் முலைகள் ஒருபோதும் அப்படி இருப்பதில்லைஅவை மேலிருந்து சற்றே வழிந்து இரு பெரிய நீர்த்துளிகள் ததும்பி நிற்பது போலத்தான் இருக்கும்பெரும்பாலும் வலது முலை பெரிதாக சற்றே கீழிறங்கியிருக்கும்ஆனால் எளிய நீல ஜாக்கெட்டுக்குள் அவளுடைய முலைகள் சிற்பக்கல்முலைகள் போலவே இருந்தன.
என்னாங்கையா.. பார்க்கறீங்க. வாங்க சிற்பங்களை பார்க்கப் போவோம்”
“உனக்கு செலையைப் பத்தி தெரியுமா?.” என்றேன் வியப்பாக. “நம்மூருல பத்து பதினைந்து வயசு பையனுக கூட இதெல்லாம் சொல்லுவாங்க. ஆனா நானு இந்த தொல்லியல் துறையில டிரைனிங் எடுத்திருக்கேன்.”
“எதுக்கு டிரைனிங் எடுத்திருக்க… இந்த சிற்பங்களைப் பத்தி சொல்லவா”
“அதுக்கெல்லாம் இல்லைங்க. கோயிலோட வரலாறு, யாரு கட்டுனது, யாரு யாரு இங்க வந்து சிலையெல்லாம் அடிச்சு, ஒடிச்சாங்க. யாரு களவாண்டாங்க.. இதெல்லாம்”
“எனக்கு சிற்பம் மட்டும் காட்டுனா போதும், அது தெரியுமா”
“இன்னாங்கையா கேட்டுப்புட்டீங்க. வாங்க நான் சொல்லறதை கேட்டுட்டு உங்களுக்குப் பிடிச்சிருந்தா.. நல்ல துட்டு தாங்க. இல்லைனா.. எதுவும் வேணாம்.” அவளுடைய தன்னம்பிக்கை எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. தொழில் தெரிந்தவர்களுக்கே உண்டான கர்வம். 


அவள் முன்னால் வழிகாட்ட பின்னாள் நடந்து சென்றான் கிருஷ்ணன். இது பதினொண்ணாம் நூற்றாண்டிலே ஜடாவர்மன் குலசேகரன் கட்டின கோயிலய்யா. கிபி ஆயிரத்து நூத்து தொண்ணூறு முதல் ஆயிரத்து எந்நூத்து பதினேளு வரைக்கும் மதுரையை ஆண்ட ஜடாவர்மன் குலசேகரன் தென்பாண்டிய நாட்டிலே கட்டின கோயில்கள் மொத்தம் ஏழுஇது அதிலே ரெண்டாவதுஅதுக்குப்பின்னாடி திருமலைநாயக்கரோட தம்பி ரங்கப்பநாயக்கன் இதுக்கு ராயகோபுரம் எளுப்பி மகாமண்டபம் கட்டி சுத்துமதிலும் கட்டினார்…” என்றாள்.

 
கிருஷ்ணனுக்கு அவள் சொல்லுவதில் உள்ள உண்மைகளெல்லாம் தேட வேண்டிய அவசியமே இல்லாமல் இருந்தது. அவனுக்கு இந்த வரலாறுகள் எல்லாம் தெரியும். ஒரு பெரிய மண்டம் இருந்தது. ஏறக்குறைய எல்லா தூண்களிலும் சிற்பங்கள். இங்க உள்ள சிற்பங்களெல்லாம் நாயக்கர்பாணி சிற்பங்களோட சரியான உதாரணம்னு படிச்சவங்க சொல்றாங்கஹிண்டு பத்திரிகையிலேகூட நல்ல போட்டோல்லாம் வந்திருக்குய்யா” என்றாள்.
 
“இதைப் பாருய்யா.. குறவன் செலைதென்பாண்டிய நாட்டிலே நாயக்கர்கள் திருப்பணிசெஞ்ச எல்லா கோயில்களிலேயும் குறவன் குறத்தி செலை இருக்கும்குறவன் ஒரு ராஜகுமாரிய தூக்கிட்டு போறதுமாதிரி இருக்கும்குறத்தி ராஜகுமாரனை தூக்கிட்டு போவா….இதை எதுக்கு வச்சாங்கன்னு நெறைய ஆராய்ச்சிகள் இருக்க

 சார்சும்மா அழகுக்காக வைக்கலைஅப்டீன்னா எல்லா கோயிலிலேயும் வச்சிருக்க மாட்டாங்ககுறவனைப் பாத்தீங்கன்னா அவன் சாதாரண மலைக்குறவன் மாதிரி இல்லை பாத்தீங்களாஅவன் இடுப்பிலே கட்டியிருக்கிற சல்லடம்கிற ஆபரணக் கச்சைய பாருங்கஎன்ன ஒரு வேலைப்பாடுசின்ன மணிகளை கோத்து கட்டியிருக்கிற மாதிரி இருக்குஅந்த மணிகளை கோத்திருக்கிற கயித்த பாருங்க சார் மூணுபிரிக் கயிற முறுக்கினதுமாதிரி இருக்குல்லஅதான்சார் நாயக்கர்காலத்து சிற்பக்கலை….”

 
கிருஷ்ணன் அத்தனை நுட்பமாக சிலைகளை பார்த்ததில்லைஅவன் விரல்களால் தடவிப்பார்த்தான் ”இதுக்கே மலைச்சிராதீங்கஇடுப்பிலே தொங்கவிட்டிருக்கான் பாருங்க உடுக்குஅதுலே இழுத்துக்கட்டியிருக்கிற கயித்துலகூட மூணுபிரி முறுக்கு இருக்கு பாருங்ககுறவனோட கையிலே இருக்கிற குத்துவாளைப்பாருங்ய்யாஎவ்ளவு வேலைப்பாடுஅதோட பிடியிலே வைரங்கள் பதிச்சிருக்கிற மாதிரி செதுக்கியிருக்காங்கய்யாஅவனோட இடுப்பிலே கச்சமா கட்டியிருக்கிற வேட்டியோட நெளிவைப்பாத்தா அந்த துணி அவ்ளோ ஒசத்தீன்னு தெரியுதுல்ல சார்கழுத்திலே அர்த்தசந்திர ஹாரம் போட்டிருக்கான் சார்அதிலே பதக்கங்கள் வரிசையா தொங்குதுஆமா சார்அவன் குறவனில்லைகுறவ ராஜாஅவன் தலைப்பாகைய பாருங்கஎன்ன ஒரு கம்பீரமா கட்டியிருக்கான்னு…”


”இதெல்லாம் யாரு சொல்லித்தந்தாங்க?” 
“நான் இந்தக் கோயிலுக்கு வரும் போது, பத்து வயசிக்கும்ய்யா.. சோத்துக் கூட வழி தெரியாத அனாதை. கோயிலுல ஒரு அய்யங்காரு சாமி அது.. சாமிக்கு படைச்சுட்டு போகும் போது, எனக்கு சாப்பிட கொடுத்துட்டு போகும். அதுக்கு அவ்வளவு பிரியம் என் மேல.  அது போட்ட சாப்பாட்டுலேயே வளர்ந்துட்டேன். நல்ல மனுசன். நல்ல படிப்பு. இதெல்லாம் அதுதான் சொல்லிக் கொடுத்துச்சு” என்றாள். அவளுடைய முந்தானை கொஞ்சம் விலக அதை இழுத்துவிட்டு, முந்தியை கையில் பிடித்து இடுப்பில் சொருகி கொண்டாள். வள வளப்பான அவள் இடிப்பைப் பார்த்தேன். 

“தொட்டுப்பாருய்யா…” என்றாள். இடுப்பை தொட்டுப் பார்க்கச் சொல்கிறாளா.. எனக்கு என்னவென புரியவில்லை. திகைப்பாக இருந்தேன். “எல்லா செலயையும் தொட்டுப்பாருய்யா.. யாரும் ஒன்னும் சொல்ல மாட்டாங்க. வேற கோயிலா இருந்தா இந்நேரத்துக்கு சிலையை சுத்தி கம்பிகூண்டு போட்டிருப்பாங்க. இங்க அப்படியில்லை.”


கிருஷ்ணன் குறத்தி சிலையை நன்றாகப் பார்க்க பின்னால் நகர்ந்தான். 
“இவ்வளவு அழகான குறத்தியா..”
“பாருங்க. இவளும் குறத்தி இல்லை. அழகான இளவரசி”
“இவளோட அழகு மிகவும் கூடுதலா தெரியுதே. என்னவொரு வசீகரம்”
 ”வழக்கமா பொண்ணுகளுக்கு முலை ஒண்ணு ஒசிஞ்சு ஒண்ணு வெலகி இருந்தாத்தான்  யதார்த்தமா இருக்கும். ஆனா சாமுத்ரிகா லட்சணப்படி சிலையச்செஞ்சா அப்டி செதுக்க முடியாது.”
“எனக்கு இதெல்லாம் புதுசா இருக்கு. பொதுவா சிலைகளைப் பற்றின ஆராய்ச்சியில் நாங்கள் சோழர் காலம், பல்லவர் காலம் அப்படியெல்லாம் பிரிப்போம். இப்படி முலையெல்லாம் எப்படி இருக்கு என்றெல்லாம் பார்த்தே இல்லை.”
“அது செலையைப் பத்தின மேலோட்டமா பார்க்கிறவங்களுக்குத்தான்ய்யா.. செல நம்ம உடம்பு மாதிரி. அதுக்குள்ள உசிர் இருக்கு. அது கூட நீங்க பேசலாம், தொட்டா அப்படியே சிலிர்க்கும்.”
“ம்ம்.. நீ பேச பேச வாழ்நாளெல்லாம் கேட்கலாம் போலிருக்கு” என்றவுடன் பலமாகச் சிரித்தாள்.

“படத்துல வர மாதிரி பேசறீங்கய்யா. இதைப் பார்த்தீங்களா.. சமமா பொண்ணு நின்னாக்க அதுல அழகு இல்ல. அந்தால வெளக்குநாச்சி செலைகள பாருங்க பொம்மைகணக்காத்தான் இருக்கும். அதுக்குத்தான் இப்டி செஞ்சிருக்கான். இதுக்கு சந்த்யாபத்ம நிலைன்னு பேருய்யா. அப்டி வளைஞ்சு நின்னா ஒருமுலை முன்னால வந்து இன்னொண்ணு ஒசிஞ்சுடுது பாத்தீங்களா?.”
நானும் பத்து பதினைஞ்சு வருசமா,. இந்த சிலையைப் பத்துன ஆராய்ச்சியில இருக்கேன். இதெல்லாம் யாருமே சொன்னதே இல்லை.” 
“இதுக்கே மிரண்டுட்டீங்களே.. இந்த மண்டபத்துல பத்தாவது தூணுல இருக்கு பாருங்க,. சில செலங்க. அதெல்லாம் கல்யாணம் கட்டிக்கிட்வங்க வந்து பார்த்து.. சிலதை கத்துக்கிட்டா போதும்,. இந்த சண்டை சச்சரவெல்லாம் வரவே வராது. பொண்ணு பார்த்துக்கிட்டானா.. புருசனை முந்தானைக்குள்ள முடிஞ்சு வைச்சுக்குவா.”
“சரி வா. அதெல்லாம் பார்க்கலாம்.” என்றான் கிருஷ்ணன். அவள் தலையை சொறிந்தாள். 
“நீங்க தனியாப் போய் அதெல்லாம் பாருங்கய்யா. நானும் வந்தா..” அவள் வெக்கப்பட்டாள். ஏற்கனவே அவள் அழகு. இந்த வெட்கம் அளவுக்கு அதிகமாக அவளை அழகு செய்தது.  
“ஏன் என்ன.. நீயும் வா.. “
“வேணாங்கய்யா.. அந்த சிலைகளை தனியாத்தான் பார்க்கனுமுனு ஐதீகம்”
“அதென்ன கதை.”
“கதையெல்லாம் இல்லைங்க. புருசன் பொண்டாட்டினா சேர்ந்து போய் பார்க்கலாம். நிறைய விஷயம் இருக்கு. எனக்கு இன்னும் கல்யாணம் ஆகல. அது.. “
“ஓ.. புரியுது புரியது. நான் ஒன்னும் அந்தளவுக்கு கொடூரமானவன் கிடையாது. சிலைகளைப் பார்த்தும், உன் மேல பாய”
“எனக்கு வெட்கம் வெட்கமா இருக்கு. நீங்க தனியாப் போய் பார்க்கறதுன்னா பாருங்க. இல்லைனா ஆள விடுங்க. நான் வேற வேலையை பார்க்கிறேன்.”
“அப்படியெல்லாம் விட முடியாது. உன்ன மாதிரி ஒரு கைடு.. கைடு கூட இல்லை. சிலைகளைப் பற்றி தெரிந்த மேதை.. மேதை.. நீ. உன்னையை விட்டா எனக்கு விளக்கம் சொல்ல யாரு இருக்கா”


கிருஷ்ணன் அந்தப் பெண்ணின் கைகளைப் பிடித்து இழுத்தான். "வா சிற்ப மேதையே.. அந்த சிலைகளைக் பத்தி சொல்லு"

"விடுங்கய்யா. கை விடுங்க. அந்த சிலைகள் மத்தியில யட்சி சிலை வேற இருக்கு" அவள் பதறினாள். யட்சியா? இதென்ன புதுப்பெயராக இருக்கு என யோசித்தான். "யட்சி இருந்தா என்ன? பட்சி இருந்தா என்ன?. பிளீஸ் நீ வா." என அவளை ஏறக்குறைய இழுத்து சென்றான். அவள் சொன்ன அந்த அற்புத சிலைகள் கண்களுக்குத் தென்பட்டன. ஒரு குறுஞ்சிற்பத்தில் நீளமான சுன்னியை எடுத்துவிட்டு நீவிக் கொண்டிருந்தான் ஒருவன். அவனுகே ஒரு இளம்பெண் தன் புண்டையை காட்டி படுத்திருந்தாள். அவள் முலைகளை ஒரு கையால் பிசைந்து கொண்டு.. இன்னொரு கையை தரையில் ஊன்றியிருந்தாள்.



கிருஷ்ணன் அவளைப் பார்த்தான். அவள் வெட்கப்பட்டு சிலைகளைக் பார்க்காமல் தரையைப்பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அவளைப் பிடித்திருந்த கையை இழுத்தான். அவள் அதனை எதிர்பார்க்காமல் இருந்ததால் தடுமாறி சுழன்று அவன் மீது மோதினாள். கிருஷ்ணனுக்கு அந்த சிலைகளைக் பார்த்து செம மூடாக இருந்தது.

மங்கும் மாலை வேளை. சூரியன் மறைய.. இரவின் இருள் சூழத் தொடங்கியிருந்தது. அவனுக்கு திடமான உருவம். மராட்டியர்களின் ஆண்சிலைகளில் இருக்கும் விரிந்த மார்பு போல இருந்தது. அந்த மார்பை தடவிக் கொண்டே.. நிலையைப் பற்றி பேசத் தொடங்கினாள்.. "ஐயா... முதல் சிலை உடற்பசிக்கு தங்களை தயார் படுத்திக் கொள்ளும் இணையர்களைப் பற்றியது. பொதுவாக கிரேக்க சிற்பங்களை கண்ட வெளிநாட்டவர்களுக்கு.. ஆணின் சு... " என நிறுத்தி அவன் முகத்தைப் பார்த்தாள். அவனும் இவள் சொல்வதை கேட்க ஆர்வமாக இருந்தான். அவள் வெட்கத்தில் புன்னகை செய்துவிட்டு... தொடர்ந்தாள். "நம்ம சிற்பத்தில் ஆண்களின் சுன்னி நீளமாக இருக்கும். அழகென்ற புரிதலில் கிரேக்க சிலைகளுக்கு சிறிய சுன்னியை வைத்திருப்பார்கள். இந்த சிலையில் ஆணின் சுன்னியின் அளவை காட்டுவதற்கே வடித்துள்ளார்கள்... அவள் நிலையைப் பார்க்காமலேயே சொன்னாள். கிருஷ்ணனுக்கு அது பெரும் வியப்பாக இருந்தது. அவள் கையை பிடித்திருந்ததை விடுவித்தான். ஆனால் அவள்.. கிருஷ்ணனின் மார்பில் சாய்ந்தவாறு தலையை வைத்து.. அவன் மார்பை தடவிக் கொண்டே.. அடுத்த சிலை பற்றி கூறினாள்..

"அடுத்தது.. பெண்ணின் உடல் அங்கங்களைப் பற்றியது. இதில் மூன்று பெண்கள் இருப்பார்கள். நடுவில் இருப்பவள் நாயகி. அவள் முலைகள் கனத்த இளனிகள் போல இருக்கும். அவள் ஜடாவர்மனினின் மனைவியருள் முதன்மையானதாக இருக்கலாம். அவளுடைய ஆபரணங்களை கவனித்தால் இது விளங்கும். அவளுக்கு இடப்புறம் இருப்பவள் முலைகள் அல்லி மொட்டு கவிழ்ந்தது போல இருக்கும். அவள் பனிப்பென்டீராக இருக்கலாம். இடைக்கச்சை இல்லாமல் அவள் புலையை நாயகியின் வலது கை தொடுவது போல் இருக்கும். " அவளுடைய வர்ணனைகள் கிருஷ்ணனை மோகம் கொள்ள செய்தன. அவனுக்குள் காமம் கிளர்ந்து உடல் தகித்தது.


கிருஷ்ணனின் கைகள் அவளுடைய இடையை வளைத்தன. அவள் கிருஷ்ணனின் முகத்தைப் பார்த்தாள். அவளுடைய உதடுகளை கிருஷ்ணன் கவ்வினான். மென்மையாக இருவரின் உடலும் இறுக்கமாக கட்டிக்கொண்டன. அவள் முத்தமிட்டுக் அவள் நாவை நீண்ட.. கிருஷ்ணன் உதடுகள் அதை கவ்வி சுவைத்தன. அவள் அவனுடைய காதுகளை பிடித்து நெருடினாள். மோகத்தில் முனகிக்கொண்டிருந்தான் கிருஷ்ணன்.

கிருஷ்ணனும் அவளும் காம உணர்ச்சியில் சிக்குண்டார்கள். யாருமற்ற அந்த சிற்ப மண்டபத்துள் இருவரின் உடல்களும் தழுவிக் கொண்டிருந்தன. அவளின் சேலை முந்தானையை கையில் எடுத்து கீழே தவழ விட்டான். அவளுடைய முன்புற ஜாக்கெட் கொக்கிகளை அவன் கழட்ட... அவள் இருபுறமும் கைகளை வைத்து ஜாக்கெட்டை அவிழ்த்து கீழே வீசினாள். அந்த மாலையின் சிறிய கீற்று போன்ற வெளிச்சத்தில் அவள் மார்புகளைப் பார்த்தான். அது அச்சு அசலாக அந்த குறத்தி சிலையில் இருந்தது போலவே ஒன்றுக்கு ஒன்று விலகி அற்புதமாக இருந்தது. இப்போது அவள் அடுத்த சிலையைப் பற்றி பேசத்தொடங்கினாள்.. மதுரசம் போன்ற இனிமையான சொற்கள் அவன் காதுகளில் ஒலித்தன. இடைவரை எவ்வித ஆடையுமின்றி இருந்த அவள் மேனி மங்கும் சூரிய வெளிச்சத்தில் மின்னியது. ஒரு பளிங்கு சிலை போல அவளை பார்த்து அவள் வர்ணனையை கேட்டுக் கொண்டிருந்தான். 



உறவுக்கு முன் பெண்ணை தயார் செய்ய ஆண் செய்ய வேண்டிய முன் விளையாட்டுகளை அவள் எடுத்துரைத்தாள். கிருஷ்ணன் தன் ஆடைகளை களைந்தான். எண்ணை தடவிய தூண் போல் அவன் சுன்னி கம்பீரமாக நின்றது. அவள் கிருஷ்ணனை வா என இருகைகளையும் நீட்டி அழைத்தாள். அவன் அவளின் முலைகளை தடவி சிலாகித்தான். "இட்ஸ் டேம் சாப்ட்" என்றான். "என்னாதுங்கையா" என்றாள் புரியாதவளாக. அவளுக்கு புரியத் தேவையில்லை என முலைகளில் ஒன்றை கவ்வி சுவைக்கத் தொடங்கினான். மற்றொரு முலையை கையால் வருடினான். அவள் காம்புகள் இறுகி விடைத்தன. கரிய முலைவட்ட தோல்கள் சுருங்கின. அவன் நாவால் முலைவட்டத்தை வட்டமிட்டான். கிரிவலம் போல முலைக்காம்பை அவன் நாக்கு சுற்றி வந்தது. 

ஸ்.. ஆ.. என அவன் முலையை சுவைப்பதில் லயித்தாள். கண்களை மூடி தலையை தூக்கினாள். அவன் மாறி மாறி மார்புகளை சுவைத்து தன் ஆசைகளை நிறைவேற்றினான். கிருஷ்ணனின் தலைமுடியை அவள் கோதி தன் மகிழ்ச்சியை பகிர்ந்தாள்.  வாய்கொள்ளுமளவு மார்பு கல்வியதில்  எச்சிலில் ஊறிப்போனது. அவன் கைகள் பாவாடையோடு பின்பக்கமாக குண்டிகளை பிசைந்து கொண்டிருந்தது. மார்புகளுக்கு நடுவே முகம் பொதித்து முத்தமிட்டான். மெதுவாக தலையை கீழிறக்கி அவள் தொப்புள் குழிவரை முத்தமிட்டு கொண்டே வந்தான். தொப்புள் குழியில் நாக்கினை விட்டு அதன் மேல் சதையை வயிற்றோடு கடித்தான். 

அவள் பாவடை நாடாவின் முடிச்சை அவிழ்த்து இலகுபடுத்த பாவாடை இடுப்பிலிருந்து சரிந்தது. புண்டை மேடும், பருத்த தொடையும் கிருஷ்ணனை பித்து பிடிக்க வைத்தன. அவன் பாதத்திலிருந்து இருகால்களுக்கும் மாறி மாறி முத்தம் கொடுத்தபடி மேலே சென்றான். புண்டைமேட்டினை முத்தமிட்டான். இதுவரை கால்களை இறுக்கி புண்டையை தொடையால் அவள் மறைத்துக் கொண்டிருந்தாள். அதனை அவனுக்கு காட்டுவதற்காக வலது காலை விலக்கி மண்டியிட்டு உட்காந்திருந்த அவனுடைய காலில் தன்னுடைய காலை வைத்து சாயாமல் இருக்க அவன் தலையை பிடித்தாள். அது ஏறக்குறைய புண்டையில் நாக்கு போட சொல்வது போல இருந்தது. ஆசைநாயகியின் புண்டை கிடைத்தால் நாயகனின் நாக்கு சும்மா இருக்குமா?

கிருஷ்ணன் அவளின் புண்டையில் நாக்கை விட்டு புல்லாங்குழல் வாசித்தான். புண்டை இதழ்களை கையில் விரித்துப் பிடித்து இதழ்களுக்குள் நாக்கை வளைத்து நெளித்து நக்கினான். ஸ்ஸ்.. ஆ.. என அவள் சத்தமிட்டாள். புண்டை இதழ்களில் நாக்கால் நக்கி.. அப்படியே மொத்தப் புண்டையையும் வாயில் கவ்வினான். அவளின் பின் தொடைகளை கைகளால் வருடி குண்டிகளை பிடித்து முன்னுக்கு தள்ளி புண்டையை சுவைத்தான். முடிந்தமட்டும் அவன் நாக்கு ஆழ்ந்து சென்றது. புண்டை இதழ்களை பலாச்சுகளாக எண்ணி நக்கியெடுத்தான். இச்சையின் இன்பம் தாங்காமல் அவள் முனகல்கள் சதாதமாக வந்தன. மண்டபத்தில்  எண்ணிக்கை இல்லாத சிலைகள் நடுவே அவர்கள் காமகளியாட்டங்கள் நடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். உச்சநிலையில் அவள் புண்டையிலிருந்து மதன நீர் பீச்சியடித்தது. இப்போது அவள் திருப்பி அடைந்திருந்தாள். கிருஷ்ணனை எழ செய்து.. அவன் மார்பிலிருந்து தடவியபடி கீழே கைகளை கொண்டு சென்று அவன் சுன்னியை அழுந்தப்பிடித்தாள்.


கோழிக்குஞ்சை உள்ளங்கையில் பிடித்தால் எப்படி தன்னை விடுவித்துக் கொள்ள துடிக்குமோ அதுபோல அவன் சுன்னி துடித்துக்கொண்டிருந்தது. அதை உருவி விட்டுக் கொண்டே அவன் முன் மண்டியிட்டாள். நீண்ட கிருஷ்ணனின் புல்லாங்குழலை வாயில் வைத்து வாசித்தாள். தண்டு முழுவதையும் நாக்கால் நக்கினாள், சுன்னியை மேலே தூக்கி கொட்டைகளை வாயில்கவ்வி சுவைத்தாள். கிருஷ்ணனுக்கு அவள் சொர்க்கத்தை காண்பித்தாள். எந்தப் பெண்ணும் தீண்டிடாத அவன் சுன்னி மகிழ்ந்து ஆரவாரித்திருந்தது. சுன்னியை வாயில் கடித்தபடி முன்னும் பின்னும் தலையை அசைத்து ஊம்பினாள். கைகளை கிருஷ்ணனின் குண்டியில் வைத்து பிசைந்தாள். கிருஷ்ணன் உச்சம் அடைந்தான். ஆ.. இட்ஸ் கம்மிங் என கத்தினான். ஆனால் அவன் உளருகிறான் என கண்டுகொள்ளாமல் ஊம்பலை தொடர்ந்தாள். கிருஷ்ணனின் சுன்னி விந்து ரசத்ததை அவள் வாயில் பீச்சியடித்தது. கருப்பழகியின் வாயில் விந்து கொள்ளாமல் உதடுகள் ஓரம் வழிந்தது. அவள் கிருஷ்ணனின் சுன்னியை வெளியே விட்டு அதிலிருந்த விந்தையும் நாக்கால் சுத்தம் செய்தாள்.


மெல்ல அவன் சுன்னி விரைப்பு நிலையில் இருந்து தொய்வடைந்தது. அவள் மீண்டும் சுன்னியை கையில் பிடித்து அசைத்தாள். தொடைகளை வருடி விட்டாள். சுன்னிதோலை பின்னால் தள்ளி மொட்டை நாக்கால் நக்கினாள். கிருஷ்ணனின் சுன்னி மீண்டும் விடைத்து நின்றது. இத்தனை அழகானவளோடு கூடும் வாய்ப்பு அவனுக்கு கிடைத்தது பெரிய பேரு.‌  நிர்வாணமாக இருந்த அவளின் இரு அக்குள் பகுதியிலும் கையை வைத்து தூக்கினான். அவள் குதித்து அவன் இடுப்பில் இருந்த கால்களையும் போட்டு தொத்திக் கொண்டாள். கைகளை அவன் கழுத்துப் பகுதியில் கோர்த்துப் பிடித்துக் கொண்டாள். முதலில் தடுமாறி இரு அடிகள் பின்னால் வைத்தாலும்.. பிறகு நல்லபடியாக தாங்கிக் கொண்டான். ஈரமாக இருந்த இருவரின் பிறப்புறுப்புகளும் இணைய துடித்துக் கொண்டிருந்தன. நீண்ட அவன் சுன்னியை அவள் புண்டையில் பொறுத்த அவளும் உதவினாள். அவள் புழையை திறந்து சுன்னி உள்ளே சென்றது. அவள் இடுப்பை அசைத்து இன்னும் உள்ளுக்குள் தள்ள உதவினாள். கிருஷ்ணன் அவளின் புண்டையை இடிக்கத் தொடங்கினான்.  சண்டையில் மோதிக்கொள்ளும் வாட்களைப் போல இருவரின் உடலும் மோதிக் கொண்டன. காம வேட்கையில் காலத்தை மறந்தனர். சூரியன் மறைந்து வானில் நிலவு தோன்றியது. 


கிருஷ்ணன் அவளின் புண்டையில் ஒழுத்துக் கொண்டிருந்தான். ஆ.. ஆ.. வேகமா வேகமாய்யா என அவள் கிருஷ்ணனுக்கு ஊக்கம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.  கிளர்ச்சியான அந்த இளம் இரவில் மின்மினிகள் ஆங்காங்கு மின்னின. கிருஷ்ணன் வேக வேக இடுப்பை அசைத்து இடித்தான். புண்டைக்குள் அவன் சுன்னி வேகமாக குத்தினேன் வெளிவந்தது மீண்டும் குத்தியது. அவன் உச்சமடைந்து விந்தை அவள் புண்டையில் பாச்சினான். அவள் புண்டையில் சூடான விந்து பாய்ந்து அவள் அப்படியே அவனின் மீது அசந்து சாய்த்தாள். சில வினாடிதுளிகள் இருவரும் அமைதியாக இருந்தனர். முழுவதுமாக உடற்சேர்க்கை முடிந்தபிறகு கிருஷ்ணனின் இடுப்பிலிருந்து இறங்கினாள். இருவரும் கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டனர். யாரென்றே அறியாத இரு உடல்களும் தங்களுக்குள் ஒரு நாளில் அறிமுகமாகி உடல் இன்பம் முழுக்க துளிர்த்து.. இப்போது ஆனந்தக் கண்ணீரோடு நின்று கொண்டிருந்தன.


அவள் கிருஷ்ணனுக்கு நெற்றியில் முத்தமிட்டுவிட்டு நகர்ந்தாள். இப்போது கிருஷ்ணனுக்கு அந்த யச்சி பற்றிய ஞாபகம் வந்தது. "யட்சி என்றெல்லாம் என்னை பயம் கொள்ள செய்தாயே.. அது போல இங்கொன்றும் இல்லையே" என்றான். இறுதியாக நாம் பார்த்த சிலைக்கு அருகே ஒரு வெற்றிடம் இருக்கிறது அல்லவா? என்று கேட்டாள். அவன் கண்கள் அதைத்தேடி கண்டறிந்தன‌. "ஆமாம். சிற்பம் இல்லாத வெற்றிடம். அதற்கும் யட்சிக்கும் என்ன சம்பந்தம்"

 "நம் புராணங்களில் தலையான யட்சிகளாக முப்பத்தி ஆறு பேரை குறிப்பிடுகின்றனய்யா. சங்கினி, சந்திரி, பாமினி, பத்மினி என பலர் இருக்கிறார்கள். தெய்வீக சக்தி பெற்றவர்கள். இந்த சிலைகளுக்கு பொறுப்பானவள்.. ஜனரஞ்சி."
"அந்த யட்சி என்ன செய்வாள்? அவள் சக்தி என்ன?" என கேட்டுவிட்டு அவளைப் பார்த்தான். அவள் கீழே இருந்த பாவடையை இடுப்பில் கட்டிக் கொண்டு சிரித்தாள். 
"இதோ.. உங்களைப்போல அறிமுகமில்லாத வாலிபரை மயக்கி உறவு கொண்டு அவளுக்கு பிடித்த வடிவத்தில் சிலையாக்கி வைத்துக் கொள்வாள்"
கிருஷ்ணன் திகைத்து நின்றான். வெற்றிடமாக இருந்த இருந்த இடத்தில் ஒரு ஆணின் இடுப்பு பகுதியில் பெண் ஏறி தொற்றிக் கொண்டு உடலுறவு செய்வதுபோல்.. சிற்பம் தோன்றியது. அதன் பிறகு யாரும் கிருஷ்ணனை பார்க்கவில்லை.

- நிறைவு-













கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக