http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : அதையும் தாண்டி புனிதமானது! - பகுதி - 11

பக்கங்கள்

திங்கள், 9 நவம்பர், 2020

அதையும் தாண்டி புனிதமானது! - பகுதி - 11

 நிகழ்காலம்!


ரம்யாவின் மனது, நடந்தச் சம்பவங்களை அசைபோட்டவாறு, தூங்க ஆரம்பித்த பொழுது நள்ளிரவைத் தாண்டியிருந்தது! என்னதான் ப்ரியா, தன்னை உரிமையாய் அறைக்குள் அழைத்து வந்து, தூங்கவைக்க முயற்சி செய்தாலும், அவளால் உடனே தூங்க முடியவில்லை!

தூங்க ஆரம்பிக்கும் முன், அத்தனை குழப்பங்களுக்கு மத்தியில், அவள் மனதில் இருந்த ஒரு முக்கியக் கேள்வி…

கல்யாணத்துக்கு ஒத்துகிட்ட பின்னாடியும், ராம் ஏன் ப்ரியாவை, ஃபோர்ஸ் பண்ணான்? இவளுக்கு வேற ஏதாவது பிரச்சினையா? என்கிட்ட ஏன் சொல்லலை? என்பதுதான்!

மனம், குழப்பத்தில் இருப்பதாலும், தூக்கம் கெட்டதாலும், அடுத்த நாளும் அதே போன்று தனிமையிலும், அமைதியிலுமே உழன்றாள் ரம்யா! அவளது, உணர்வுகளைப் புரிந்து கொண்ட ப்ரியா, அந்த வீட்டின் பொறுப்புகளை, தானாக எடுத்துக் கொண்டாள்!



இத்தனை வருடங்களாக, ரம்யா, ப்ரியாவிற்கு எவ்வளவு முக்கியத்துவம் கொடுத்திருந்தாலும், அந்த வீட்டிற்கு முதன்மை ரம்யாதான். அலுவலகத்திலும், அவள்தான் முக்கிய இடத்தில்.



ஆனால் இப்பொழுதோ, ப்ரியாவே முன்வந்து, அம்மாவுக்கு கொஞ்சம் உடம்பு சரியில்லை, அவிங்களை டிஸ்டர்ப் பண்ணாதீங்க என்று பொறுப்பெடுத்துக் கொண்டவள், பம்பரமாய் சுழன்றாள். அதே சமயம், ரம்யாதான் எல்லாம் என்பதையும், எந்த இடத்திலும் விட்டுக் கொடுக்காமல் இருந்தாள்.

ரம்யா விரும்பிய தனிமையை, ப்ரியா அவளுக்குக் கொடுத்தாலும், தள்ளி நின்று ப்ரியாவும், ரம்யாவும், ஒருவரையொருவர் கவனித்துக் கொண்டே இருந்தனர்.

தன் பின்னே, குழந்தைத் தனமாய் சுற்றிக் கொண்டிருக்கும் ப்ரியாவின் ஆளுமை, அவளது செயல்களிலும், பொறுப்புகளை முடிப்பதிலும், தெளிவாய் தெரிந்தது! அதில் ரம்யாவுக்கும் கொஞ்சம் பெருமைதான்!

அடுத்த நாள் மாலை வரை இப்படியே கடந்தது. பகலில் ரம்யாவுக்கான தனிமையைக் கொடுத்த ப்ரியா, இரவில், ரம்யா உடன் தான் இருந்தாள். அன்று இரவும், ரம்யாவின் முதுகை தடவிக் கொடுத்து அவளை உறங்க வைத்தாள்.

ஏனோ முந்தைய நாளின் குழப்பங்கள் இன்றி, ரம்யா அன்றிரவு மிக விரைவில் தூங்கினாள்! அடுத்த நாள் எழுந்த போது, அவள் மனதும் கொஞ்சம் தெளிவாய் இருந்தது! ஆனாலும், அன்றும் அமைதியாக இருந்த ரம்யாவின் முன்பு, ப்ரியா வந்து நின்றாள்!

கோவிலுக்குப் போலாமாம்மா?

உண்மையாலுமே தானும் கோவிலுக்குப் போகலாமா என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் சமயத்தில் ப்ரியாவே வந்து கேட்டது, அவள் மேலான அன்பை மேலும் அதிகப்படுத்தியது! தன் உணர்வுகளைச் சொல்லாமலேயே புரிந்து கொள்பவர்களை வெறுக்க முடியுமா என்ன?

ம்ம்ம்…

எந்தக் கோவில் என்று ரம்யா சொல்லாமலேயே, ப்ரியா முடிவு செய்தாள்! ரம்யாவிற்குப் பிடித்த மருதமலை!

கோவிலிலும் ப்ரியாவே, ரம்யாவிற்கு பிரசாதத்தை நெற்றியில் வைத்தவள், அவள் கைகளைப் பிடித்தவாறே வழக்கமாக ரம்யா செய்யும் செயல்களை செய்தாள்! பின் அவளை கூட்டிக் கொண்டு வந்து, வழக்கமாக உட்காரும் இடத்திற்கு வந்தமர்ந்தாள்.



மாலை நேரம், கோவையின் குளுமையும், மலைச்சாரலில் வீசும் தென்றலும், கோவிலின் அமைதியுடன் கலந்து முகத்தில் மோதும் போது, மனதின் எந்தக் குழப்பமும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக, நீங்கவேச் செய்யும்!

ப்ரியா ஒரு வேளை, அடுத்த நாளே, நடந்து கொண்டதற்கு விளக்கம் அளிக்கவோ, அதைப் பற்றி பேசவோ முயற்ச்சித்திருந்தால் கூட, ரம்யாவிற்கு தெளிவு கிடைத்திருக்குமா என்று தெரியாது!

ஆனால், அமைதியாக, அடுத்த 3 நாட்களும், ப்ரியாவுக்கான தனிமையைக் கொடுத்து, அவளது முக்கியத்துவத்தைக் குறைக்காமல், மாறாக, இன்னும் அவளை மிகவும் ஆதரவுடன் தாங்கி, அன்பு செலுத்தும் போது, அவளது குழப்பங்களைத் தாண்டி ஒரு நம்பிக்கை, தெளிவு அவளது அடிமனதில் வந்தது!

அப்பொழுதுதான் ப்ரியா சொன்னாள்!

முன்னல்லாம், மருதமலை வரணும்ன்னா ரொம்ப வெறுப்பா இருக்கும்மா! ஆனா இப்ப, உங்களை மாதிரியே எனக்கும் இது ரொம்ப பிடிச்ச இடம்மா மாறிடுச்சி! என்ன இருந்தாலும், என் வாழ்க்கைல நீங்களும், ராமும் வர்றதுக்கு காரணமே இந்த இடம்தானே?!

ப்ரியாவின் வார்த்தைகள் ரம்யாவிற்கு இன்னமும் தெளிவையும், மகிழ்ச்சியையும் கொடுத்தது!

அந்தத் தெளிவான மனதுடன், காரில் திரும்பும் போதுதான், ரம்யாவின் மனதில் பளீரென்று மின்னல் போல் அந்தக் கேள்வி எழுந்தது!

அந்த எண்ணம் தோன்றிய வினாடி முதல், அவள் ப்ரியாவையே ஆழமாய் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்! ரம்யாவின் மனது சில்லென்று இருந்தது! ஒரு வித பிரமிப்பும், ஆச்சரியமும், கொஞ்சம் கோபமும், பயமும் கூட கலந்த கலவையான உணர்வு அது!

இரவு வரை, ப்ரியாவை, பார்வையாலேயே ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தாள் ரம்யா!

ரம்யாவின் ஆராய்ச்சிப் பார்வையை ப்ரியாவும் உணர்ந்திருந்தாள். உள்ளுக்குள் கொஞ்சம் பயமும், சங்கடமாய் உணர்ந்தாலும், அதை எதிர்கொண்டுதான் ஆக வேண்டிய அவசியத்தை உணர்ந்தவள், அன்றிரவும், ரம்யாவின் அறைக்குள் சென்றாள்!

எதிர்பார்த்தபடியே, அவளது வரவை நோக்கி ரம்யா காத்துக் கொண்டிருந்தாள். ப்ரியா உள் நுழைந்த பின் அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டாள். அது,

அன்னிக்கு நடந்தது முழுக்க, உன்னோட ஏற்பாடுதானே? ராமையும் இதுக்கு ஒத்துக்கச் சொல்லி கன்வின்ஸ் பண்ணது கூட நீதானே? அவன் ஆரம்பத்துல ஒத்துக்கலைதானே?

அம்மா…

சொல்லு ப்ரியா! எ…எனக்கு உண்மை தெரியனும்!

ஆ… ஆமாம்மா!

கோபமும், பிரமிப்பும் கலந்த உணர்வில், தன்னுடைய யூகம் சரியானதில், ஆவேசமாய் கேட்டாள்!

அறிவிருக்காடி உனக்கு? பொண்ணாடி நீ? கட்டின புருஷனையே, இன்னொருத்திக்கு பங்கு போட, நீயே ப்ளான் பண்ணியிருக்க? ஏண்டி இப்டி பண்ண?

யாரோ ஒருத்திக்கா கொடுத்தேன்?! உங்களுக்குதானே? தவிர, நான் பங்குல்லாம் போட்டுக்கலை! இதென்ன சொத்தா? பங்கு போட்டா குறையுறதுக்கு?!

ராம் என்னை லவ் பண்ணதுனால, உங்க மேல வெச்சிருக்கிற அன்பு குறைஞ்சிடுச்சா? இல்ல, கூட வெச்சு பாத்துகிட்ட என்னை, மருமகளாக்கி அழகு பாத்தீங்களே, அப்ப நீங்க என் மேலியோ, ராம் மேலியோ காட்டுற அன்பு குறைஞ்சிடுச்சா என்ன? சரியா புரிஞ்சுகிட்டா, அன்பு என்னிக்குமே அதிகமாகுமே ஒழிய, குறையாதும்மா!

தன் கேள்விக்கு, மிக அநாயசமாய் பதிலளித்த ப்ரியாவைக் கண்டு, கடும் ஆச்சரியமாய் இருந்தது ரம்யாவுக்கு! எந்தப் பெண்ணிற்க்கும் இருக்கும் பொசசிவ் உணர்ச்சியைத் தாண்டி, அவளே அப்படி ஒரு முடிவுக்கு ராமைத் தூண்டியிருக்கிறாள்! அதுவும், ராம், ப்ரியா இருவரும், எந்தளவு ஒருவர் மேல் ஒருவர் உயிராய் இருக்கிறர்கள் என்பதையும், அன்றிரவு அவளே பார்த்திருந்தாள். அப்படியிருக்கையில் இந்தச் செயலைச் செய்ய எவ்வளவு துணிச்சலும், மன உறுதியும் வேண்டும்! ரம்யாவிற்குத் தெரியும், ராம் இதற்கு உடனடியாக ஒத்துக் கொண்டிருக்க மாட்டான் என்று. யோசிக்க யோசிக்க பிரமிப்பாய் இருந்தது ரம்யாவுக்கு!

ஏன் ப்ரியா இப்டி பண்ண?

இவ்வளவு நேரம் அமைதியாய் தலை குனிந்திருந்த ப்ரியா, இப்பொழுது தலை நிமிர்ந்து ரம்யாவின் கண்களையேப் பார்த்தாள்! பின் சொன்னாள்!




நீங்கதாம்மா காரணம்!

நானா?

ம்ம்ம்… ராமைத் தவிர, வேற யாராச்சும், இதைச் செய்ய நீங்க விட்டிருப்பீங்களாம்மா? இல்ல, இந்த வயசுல உங்களுக்கு ஒரு கல்யாணம் செஞ்சு, ஒரு ஆணோட துணையோட, இனிமே நீங்க இருக்கனும்னு நாங்க முயற்சி எடுத்திருந்தா, ஒத்துட்டு இருந்திருப்பீங்களா???

தன்னையறியாமல் ரம்யா முடியாது என்று தலையசைத்தாள்!

யாரோ ஒருத்தன், பணத்திமிர்ல பண்ண தப்புக்கு, காலம் முழுக்க நீங்க தண்டனை அனுபவிக்கனுமாம்மா? நீங்க என்ன தப்பும்மா பண்ணீங்க? இருக்குற இந்த ஒத்த வாழ்க்கையையும், துறவி மாதிரி வாழ்ந்துட்டு போகனுமா? என்னாத்துக்கு?

வெளில வேணா யாராவது கை தட்டி பாராட்டலாம்! ஆனா, உங்களை முழுக்க புரிஞ்சுகிட்ட நானும் அப்படியே அமைதியா இருந்தா, உங்களை அம்மான்னு கூப்பிடுறதுல என்ன அர்த்தம் இருக்கு?! எ… எல்லாத்துக்கும் மேல, உங்களோட தவிப்புக்கு நா… நாங்களும்தானே முக்கியக் காரணம்? ம்ம்ம்?

ப்… ப்ரியா?!

எனக்கு எல்லாம் தெரியும்மா? அன்னைக்கு நீங்க சீக்கிரம் வந்தது, எங்களைப் பாத்தது, அதுக்கப்புறம் நீங்க தவிச்சது, உங்களுக்குள்ள எல்லாம் வெச்சுகிட்டது எல்லாம் தெரியும்மா!

ப்...ப்ரியா!

சாரிம்மா!

நீ ஏண்டி சாரி சொல்ற?! என்னடி தப்பு பண்ண?

இ... இல்ல, இதை, நான் முன்னமே பண்ணியிருந்திருக்கனும்! இந்த சந்தோஷத்தை உங்களுக்கு இவ்ளோ லேட்டாக் கொடுத்தது என் தப்புதான்! எனக்கும் இது முன்னாடியே தோணலீல்ல? அது தப்புதானே?!

ப்ரியா இதை தப்பு என்று ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை! மாறாக இதுவே காலதாமதம் என்று பேசுகின்றாள் என்றால், அவளது அன்பை என்னச் சொல்வது?!

இ... இது தப்பில்லையா ப்ரியா?



சம்பந்தப்பட்ட மூணு பேருக்கும் இதுல சம்மதம்ன்னா, வெளில இருக்கிறவங்க யாரும்மா இதுல சரி, தப்புன்னு சொல்றதுக்கு??

வெளில இருக்கிறவங்களுக்கு, இது வெறும் செக்ஸ்தான்மா! ஆனா என்னைப் பொறுத்த வரை, இது செக்ஸ் மட்டும் இல்ல! என் ரம்யாம்மாவுக்கு, ரொம்ப நாள் கழிச்சி கிடைக்கிற ஒரு மகிழ்ச்சி! ஒரு முழுமையான இல்லறம் எப்படியிருக்கும்னு புரிஞ்சிக்கிற அனுபவம்!

சின்ன வயசுல இருந்து, அடக்கி அடக்கி வெச்ச சில உணர்வுகளை, சம்பந்தமே இல்லாத யாரோ சிலர், ஏதாச்சும் சொல்லிடுவாங்களோன்னு பாக்காம, துணிஞ்சு, என்ன இருக்குதுன்னு, எங்கம்மாவுக்கு காட்டுற விஷயம்!

எல்லாத்துக்கும் மேல, நைட்டு எந்தக் குழப்பம் வந்தாலும், எந்த உணர்ச்சி வந்தாலும், யாருகிட்ட காட்டுறது, எப்டி சமாளிக்கிறது, யார் தோள்ல சாயுறதுன்னு தெரியாம எங்க ரம்யாம்மா தவிக்கக் கூடாதுன்னு சொல்ற முயற்சிம்மா இது!

ப்… ப்ரியா!

நாங்க இருக்கோம்மா உங்களுக்கு! உங்களோட எல்லா உணர்ச்சிக்கும் வடிகாலா, நாங்க இருப்போம்!

சூழ்நிலையின் கனம், எவ்வளாவு திடமாகப் பேசினாலும், ப்ரியாவின் கண்களிலும் கண்ணீரை வரவழைத்திருந்தது!

ப்ரியா ராமை விட்டுக் கொடுத்ததே ரம்யாவிற்கு பிரமிப்பாய் இருந்தது என்றால், அதன் பின் அவள் சொல்லிய காரணங்களும், கடைசியாக அவளுக்கு ஊட்டிய தைரியமும் அவளை மலைக்கவே வைத்தது. மெல்லிய கண்ணீருடன், ப்ரியாவையே விழியகலப் பார்த்தாள்.

ப்.. ப்ரியா… என்று ரம்யா விசும்பினாள்!

மெல்ல படுக்கையில் சாய்ந்த ப்ரியா, தன் மார்பில், ரம்யாவைச் சாய்த்துக் கொண்டு, அவள் முதுகையும், முகத்தையும் வருடிக் கொடுத்தவாறு, அவளை மெல்லத் தூங்க வைத்தாள்!

ப்ரியாவின் சொற்களிலும், செயலிலும் முழு நிம்மதியடைந்த ரம்யா, இததனை வருடங்களாக தான் தவித்த தவிப்புகளுக்கான தீர்வு ப்ரியாதான் என்று உணர்ந்தாற் போலவோ என்னமோ, ப்ரியாவின் அணைப்புக்குள், மார்புக்குள் அடைக்கலாமாகி, உறங்க ஆரம்பித்தாள்!

இத்தனை நாட்களாக ப்ரியாவைத் தாங்கிய ரம்யா, அன்று ப்ரியாவாக மாறினாள்!
எப்பொழுதும் ரம்யாவின் மடி தேடும் ப்ரியா, அன்று ரம்யாவாய் மாறினாள்!
அடுத்த நாள் தூங்கி எழுந்த பொழுது, ரம்யா ஏறக்குறைய பழைய ரம்யாவாக மாறியிருந்தாள்!

இன்னமும் அவள் மனதில் குழப்பமும், பயமும், எல்லாவற்றையும் தாண்டி ராமை எதிர்கொள்வதில் சங்கடமாக உணர்ந்தாலும், இவளுக்காக ப்ரியா செய்திருந்த செயலால் அடைந்த பிரமிப்பு, எல்லாவற்றையும் மறக்கடித்திருந்தது!

இது எதையும் கண்டு கொள்ளாமல், ப்ரியா வழக்கம் போல் தன் கடமைகளைச் செய்து கொண்டிருந்தாள்.

அன்று மாலை வரை, ரிலாக்சாக இருந்தவள், திடீரென்று பதட்டமடைந்தாள். ஏனெனில் ராம் ட்ரிப்பிலிருந்து திரும்பியிருந்தான். அவன் வருவதற்கு 5 நிமிடம் இருக்கும் போதுதான், பிரியா வந்து சொன்னாள், வரும் செய்தியை! அதுவும், தான் டென்ஷனாகக் கூடும் என்பதால்தான், முன்பே சொல்லவில்லை என்ற தகவலுடன் சொன்னாள்!



நேரடியாக தன்னைத் தேடி வந்த ராம், எப்போதும் போல், அவளைத் தோள்களோடு அணைத்து நின்றான் என்றாலும், அன்று கூடவே இன்னொன்றும் செய்தான்! அது, அவளை உச்சி முகர்ந்து, அவள் முன் நெற்றியில் முத்தமிட்டதுதான்!

வந்தவன் காமத்தைச் சொல்லவில்லை! மாறாக பாசத்தில் உருகினான். எந்த குழப்பமும் இல்லாதவன் போல், சரியா சாப்பிடவே இல்லையாம்மா என்று அன்பாய் அதட்டினான்! கூடவே எப்போதும் போல் ப்ரியாவையும் ஓட்டினான்!

என்னம்மா, உன் மருமக உன்னை சரியா கவனிச்சுக்கலையா? நாந்தான் சொல்றேன், நீ மாமியார் மாதிரியே நடந்துக்க மாட்டேங்குறன்னு! அவளை அதட்டி வேலை வாங்காம, நீயே செல்லம் கொடுத்து கெடுக்குறம்மா!

என்ன, அம்மாவும் புள்ளையும் ஒண்ணு சேந்துகிட்டு, என்னை ஓட்டுறீங்களா? நான் லாயர் ப்ரியா! என்னை வரதட்சணை கேட்டு கொடுமைப்படுத்துறாங்கன்னு உங்க மேல போலீஸ்ல கம்ப்ளெயிண்ட் பண்ணிடுவேன் பாத்துக்கோங்க! ஜாக்கிரதை!

ராம், ப்ரியாவின் பேச்சில், ரம்யாவும் கொஞ்சம் தெளிவானவள், ப்ரியாவின் காதைத் திருகிய படி சொன்னாள்… வாயாடி, உனக்கு வாய் குறையவே மாட்டேங்குது! உன்னை…

இப்படியே இரவு வரை, ஜாலியாய் பேசி மகிழ்ந்தவர்கள் ரம்யாவை கொஞ்சம் சகஜமாக்கினர். தனக்காகத்தான் இதெல்லாம் செய்கிறார்கள் என்பதை உணர்ந்த ரம்யாவும், உள்ளுக்குள் அவர்கள் அன்பை நினைத்து பெருமைப்பட்டு, அதில் கலந்து கொண்டாள்!

இரவு உணவு உண்டபின், தனிமையில், ராம் ப்ரியாவிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தான்!

அம்மா ரொம்ப ஃபீல் பண்ணிட்டிருக்காங்க ப்ரியா! எப்டி சமாளிச்சியோ?! எனக்கே, அவங்ககிட்ட பேசுறப்ப, ஒரு மாதிரிதான் இருக்கு!

என்னப்பா… ஏன் இவ்ளோ ஃபீல் பண்றீங்க?! இதெல்லாம் எதிர்பார்த்ததுதானே?! எவ்ளோ சாலஞ்சிங்கான விஷயத்தைக் கூட சமாளிச்சிருக்கீங்க?! அவ்ளோ ஏன், என்னையே, உங்க வழிக்கு கொண்டு வந்தது, நீங்கதானே?

அது வேற ப்ரியா! நீ கல்யாணம் வேணாம்ன்னு சொன்னது, என்னைப் புடிக்காம இல்லைன்னு எனக்கு தெரியும்! உனக்கே தெரியாத, உன் காதலை வெளிக் கொண்டுவந்தது, கண்டிப்பா உன் மனசைக் கஷ்டப்படுத்தாதுன்னு எனக்கு தெரியும்! ஆனா, இது அப்டி இல்லை! ஒவ்வொண்ணும், அம்மா கஷ்டப்படுவாங்களோன்னு யோசிச்சு செய்ய வேண்டியிருக்கு!

இன்னிக்கு என்னைப் பாத்தப்ப, உள்ளுக்குள்ள எவ்ளோ சந்தோஷமா இருந்தாலும், எப்பியும் போல, என் தோள்ல சாயுறதுக்குக் கூட யோசிக்கிறப்ப, எனக்கு எப்படி இருந்துச்சு தெரியுமா? எனக்கே கஷ்டமா இருந்துதுன்னா, அம்மாவுக்கு எப்டி இருக்கும்?! இப்பியும் உள்ளுக்குள்ள ஃபீல் பண்ணிகிட்டு படுத்துகிட்டு இருப்பாங்க!

நான் ஓண்ணு சொல்றேன் கேப்பீங்களா?!

என்ன ப்ரியா!

இன்னிக்கு, நீங்க ரம்யாம்மா கூட இருங்க! நான் தனியா படுத்துக்குறேன்!

ப்.. ப்ரியா!

ஆமா ராம் என்று சொன்னவள், அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை ராமிடம் சொன்னாள்.

போங்க ராம், நேத்து நான் பேசுனப்பவே அவிங்க தெளிவாயிட்டாங்க! அநேகமா நாளைக்கு முழுசா தெளிவாயிடுங்க! அது உங்களாலத்தான் முடியும்! போங்க!

சிறிது நேரம் யோசித்தவன், பின் எழுந்து, ப்ரியாவை இழுத்து அணைத்தான்! அவள் முகமெங்கும் முத்தமிட்டான்!

பின்ற ப்ரியா!

என்ன சார் ரொமான்சா என்று குறும்பாக அவளைப் பார்த்தாள் ப்ரியா!

எங்கடி ரொமான்ஸ் பண்றது?! அதான், அங்கப் போகச் சொல்லிட்டியே?!

என்னது ‘டி’ யா? எனக்கு ’டி’ நு கூப்பிட்டா புடிக்காது தெரியுமில்ல? புடிக்காதுன்னு சொன்னாலும் ப்ரியாவின் முகத்தில், கொஞ்சமும் கோபமே இல்லை! குறும்புதான் இருந்தது!

எனக்கு கூடத்தான், நான் முத்தம் கொடுத்தா, திருப்பி முத்தம் கொடுக்காம இருந்தா புடிக்காது! நீ செஞ்சியா? அதுனால ’டி’ நு தான் கூப்பிடுவேன்!

ஹா ஹா… உங்களுக்கு மட்டும் எங்கயிருந்துதான் காரணம் கிடைக்குதோ?!

காரியத்துல கண்ணாயிருந்தா, காரணம் கண்டிப்பாக் கிடைக்கும் ப்ரியா டி!!!

ஹா ஹா ஹா… எத்தனை ‘க’?! பின்றீங்க ராம்! சரி, சொன்னதை மறந்துடாதீங்க! போயிட்டு வாங்க என்றவள், எம்பி, அவன் கன்னங்களில் முத்தமிட்டு வழியனுப்பினாள்!

முன்பே படுத்திருந்தாலும் இன்னமும் தூங்காத ரம்யா, ராமின் அழைப்பில் கதவைத் திறந்தவள், திகைத்தாள்! கொஞ்சம் பயப்படவும் செய்தாள்!

எ… என்ன ராம்!



பதில் பேசாமல் உள்ளே நுழைந்தவன், கதவை அணைத்து விட்டு, ரம்யாவைத் தோளோடு அணைத்தான்! இன்னிக்கு உங்க கூடத்தாம்மா இருக்கப் போறேன்!

ரா… ராம்!

அவளை அணைத்தவாறே படுக்கைக்கு அழைத்துச் சென்று படுத்தவன், தன்னருகே படுக்க ரம்யாவை அழைத்தான்!

வந்து படுங்கம்மா!

ராம்… வே… வேணாம் ப்ளீஸ்!

பதில் பேசாமல், ரம்யாவின் கையைப் பிடித்த இழுத்ததில், ராமின் மேலேயே வந்து விழுந்தாள் ரம்யா! எப்பொழுதும் வேலை செய்யும் அன்பு கலந்த அதிகாரம், அன்றும் வேலை செய்தது!

அவளை அள்ளி, தன் மேலேயே போட்டுக் கொண்டவன், அவளது உச்சந்தலையில் முத்தமிட்டு, அவளது முதுகை வருடிக் கொடுத்தவாறு சொன்னான்!

அமைதியா தூங்குங்கம்மா! நீங்க எதையாவது நினைச்சுகிட்டு, இப்டி தூங்காம இருப்பீஙகன்னு எனக்குத் தெரியும்! அதான் வந்தேன்! தூங்குங்க!
ரா… ராம்! ராம் காமத்திற்காக வந்திருக்கிறான் என்று மருகிய ரம்யா, இப்போது பிரமிப்புடன் அவனைப் பார்த்தாள்!

3 நாள் கழிச்சு என்னைப் பாக்குறீங்க?! என் தோள்ல சாஞ்சுக்குறது கூட உங்களுக்கு அவ்ளோ கஷ்டமா இருக்குமாம்மா?

ரா… ராம்… விசும்பிய படியே, தவிப்புடன் அவனைப் பார்த்தாள் ரம்யா!

இப்பக் கூட சாய மாட்டேங்குறீங்கல்ல?

அவ்வளவுதான்! தன்னுடைய மனத் தடைகள் குழப்பங்கள் எல்லாவற்றையும் உடைத்தெறிந்து விட்டு, ராமை இருக்கத் தழுவி, அவன் மார்போடு ஒன்றினாள் ரம்யா! அவளது கைகள் அவனை இறுகத் தழுவிக் கொண்டன!

வழக்கமாக அவனது தோள்களை மட்டும் சாய்வாள். அணைத்தாளும் மென்மையாகத்தான் அணைப்பாள். ஆனால், இன்று, காற்று கூட புகாத வண்ணம் அணைத்திருப்பதைக் கண்டு ரம்யாவே உள்ளுக்குள் அதிர்ந்தாள்!

தான் இப்பொழுது காமத்தைப் பற்றி நினைக்கவேயில்லையே?! பின் எப்படி இப்படி அணைத்திருக்குறேன்??? வெறுமனே தோள் சாய்ந்திருந்தால் போதாதா? ராம் என்ன நினைப்பான்!

ஆனால் ராமோ, அவளைத் தன்னுள் புதைத்துக் கொண்டு, மீண்டு நெற்றியில் முத்தமிட்டு விட்டு, தூங்குங்கம்மா! நீங்க ஃபீல் பண்ற அளவுக்கு ஒண்ணும் இல்லை! நீங்க நிம்மதியாவும், சந்தோஷமாவும் இருந்தா போதும் எங்களுக்கு என்றான்!

ஏனோ அந்தத் தருணத்தின், ராமின் தோள்கள், ஒரு மகனின் தோள்களாக இல்லாமல், ஒரு வலிமை மிக்க, தன் மனம் கவர்ந்த ஆணின், ஆண்மை மிகுந்த தோள்களாகத் தோன்றியது ரம்யாவிற்க்கு!



எப்பொழுதும் அவனது திடமான தோள்கள் அவளுக்கு தாய் என்ற முறையில் ஒரு பெருமிதத்தை மட்டுமே தரும்! ஆனால் இன்றோ, ஒரு இனம் புரியா கிளர்ச்சியையும், அந்த வலிமை மிகுந்த கரங்கள் தன்னை இன்னும் இறுக்க வேண்டும் என்ற ஆசையும் உள்ளுக்குள் எழுந்தது!

அதை விட ஆச்சரியம், இந்த உணர்வு தோன்றும் போது, ரம்யாவிற்க்கு, இந்த 3 நாட்களாக இருந்த குழப்பமோ, சஞ்சலமோ, குற்ற உணர்ச்சியோ ஏதும் இல்லை! மாறாக, ஒரு காதலிக்கு, தன் காதலனின் தோள்களில் சாய வேண்டும் என்ற ஆசை எழும் போது எப்படி இருக்குமோ, அந்த உணர்வு மட்டுமே இருந்தது!

அதே உணர்வுடன், அவன் ஆண்மை கலந்த அண்மை கொடுத்தத் தெம்பில், அவனுக்குள் புதைந்து நிம்மதியாய் உறங்க ஆரம்பித்தாள்!

ராம் காதலைச் சொல்லிருந்தால், ரம்யா வருத்தமடைந்திருப்பாள்! ஆனால் அவன் பாசத்தைச் சொன்னது, அவளையே மாற்றி விட்டது!

அவளை மார்போடு அணைத்து, நெற்றியில் முத்தமிட்ட போது, அவன் சொன்ன செய்தி அவளுக்குப் புரிந்தது!

ஆயிரம் நடந்திருந்தாலும், நீ என் தாய், அதைத் தாண்டி புனிதமானது, எனக்கு எதுவுமில்லை என்பதுதான்! 


அவளை மார்போடு அணைத்து, நெற்றியில் முத்தமிட்ட போது, அவன் சொன்ன செய்தி அவளுக்குப் புரிந்தது!

ஆயிரம் நடந்திருந்தாலும், நீ என் தாய், அதைத் தாண்டி புனிதமானது, எனக்கு எதுவுமில்லை என்பதுதான்!










கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக