http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : என்ன நடக்குது இந்த வீட்டில் - பகுதி - 16

பக்கங்கள்

செவ்வாய், 24 நவம்பர், 2020

என்ன நடக்குது இந்த வீட்டில் - பகுதி - 16

 நான் குளித்து ஹாலில் வந்து அமர்ந்து என் போன் நொண்டி கொண்டு இருந்தேன். நண்பர்கள பிறந்த நாள் வாழ்த்து சொல்லி குறுந்தகவல்கள் அனுப்பி இருந்தன. அப்பொழுது என் போனில் ஒரு பதிய நம்பரில் இருந்து அழைப்பு. யாராக இருக்கும் என்ற சிந்தனையோடு அழைப்பை ஏற்றேன்...

இத்தனை வருடங்களில் எனக்கு வெளி ஆட்கள் யாரும் வாழ்த்து சொன்னது கிடையாது....
எதிர் முனையில் மழலையாக ஒரு தேன் குரல்...
"happy birthday "... என்றது....
மனசுக்குள் ஒரு கோடி ஆனந்தம ... முதல் முறை என் தங்கை , அம்மா , சித்தி அல்லாமல் வெளி பெண் ஒருத்தி வாழ்த்து சொல்லுகிறாள் .....
யாரென்று யூகித்து விட்டேன்... நந்தினி தான்

"தேங்க்ஸ்" சொல்லிவிட்டு .... உறுதி செய்யும் நோக்கில் "சாரி... யாருன்னு தெரியல" என்றேன்........
எதிர்முனையில் மெல்ல நகைப்பது போல் தோன்றியது... "உண்மையா நான் யாருன்னு தெரியலையா???"
"என்னால guess பண்ண முடியுது ....ஆனால் தப்பா சொல்லிட்டேனா அசிங்கமா இருக்கும்... அதான்".... என்று இழுத்தேன்....
எதிர்முனை "பரவாஇல்ல .... தப்பா சொன்னாலும் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கிறேன்...நான் யாருன்னு சொல்லு "....
"நந்தினி"... என்றேன் .....



எதிர்முனையில் பலமான சிரிப்பு சத்தம்..... "ஏய்.... நான் உன் கூட படிக்கிற ரஞ்சனி..... voice தெரியலையா"..... என்றால்.... அதே சிரிப்புடன்....
நான் லேசாக ஜெர்க் ஆனேன்..... அப்போ இது நந்தினி இல்லையா .... என் கூட படிக்கும் ரஞ்சனி இதுவரை என்னிடம் பேசியது கூட கிடையாது.... இப்போ எப்படி... அதுவும் என் பிறந்தநாள் இவள்ளுக்கு எப்படி தெரியும்.... நான் பெரும்குழப்பத்தில் ஆழ்ந்தேன்....
மறுபடி எதிர்முனையில் இருந்து அவளே .... "கால்லேஜ் லீவ்ல என்னையெல்லாம் மறந்துட்ட போல"... என்றால் சிறிது கோபத்துடன்....
நான் தயக்கத்துடன்... "இல்ல... அப்படியெல்லாம் இல்ல... காலேஜ்ல எல்லாம் உன் பின்னால அலைவானுன்க... நீயெல்லாம் என்னை சட்டை கூட பண்ண மாட்ட.... அதான் ... நம்ப முடியல..."...
"ச்சே .. ச்சே... என்ன இப்படி சொல்லிட்ட.... எனக்கு அவனுகளைஎல்லாம் பிடிக்காது... உன்ன தான் பிடிக்கும்... நீ எவ்வளவு அமைதியா .... கொழந்தை மாதிரி இருக்க....i love you டா. i love you so much... இனி என் வாழ்வும் சாவும் உன்னோடு தான்... நான் இப்பவே என் பெட்டி படுக்கை எல்லாம் எடுத்து உன் வீட்டுக்கு வரேன்.... உடனே என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கோ... ப்ளீஸ்..."....
நான் அதிர்ச்சியில் உறைந்து விட்டேன்.... என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை.... வியர்த்துவிட்டது... போன எடுத்து வெளியில் ஓடி வந்தேன்.... "ஹலோ... அவசர பட்டு அப்படி எல்லாம் வீட்டுக்கு வந்திடாத.... நான் யோசிச்சி சொல்லுறேன்"....
எதிர்முனை "என்ன யோசிச்சி சொல்லுற???"...
"இல்ல.... லவ் பண்ணுறேன்னு சொன்னியே.... அதை யோசிச்சி ச்லோல்லுறேன்... ப்ளீஸ் கொஞ்சம் wait பண்ணு "....
எதிர்முனையில் சிரிப்பு சத்தம் இன்னும் பலமாக கேட்டது.... அடக்க முடியாத சிரிப்பு... எனக்கு லேசாக கோபம் வந்தது.... ஏன் சிரிக்கிறா....
மறுபடி எதிர்முனை... "அர்ஜுன்... நீ உண்மையா ரொம்ப பேக்கு பா".... என்றது....
நான் லேசான கோபத்துடன் "ஹலோ.... யாரு....என்ன?? காலைல வேருப்பெத்துரீங்களா ".... என்றேன்....
"ஏய்... கோச்சிக்காத .. நான் நந்தினி தான் பா... உன் கூட கொஞ்சம் விளையாடனும்னு தோணிச்சி ... தப்பா எட்த்துகாத ".... என்றால் மெல்லிய சிரிப்புடன்....
என் மனம் எல்லாம் குளிர்ந்து விட்டது ... என் புது தோழி நந்தினி தான்......
"நான் தான் ஆரம்பத்துலையே நீ தான்னு சொன்னேன்ல".... என்றேன் வழிந்து கொண்டே...
"நீ அடிச்சி... நான் தான்னு சொல்லி இருந்தா நான் எவ்வளவு சந்தோஷப்பட்டு இருப்பேன் தெரியுமா??"
"ஏய் நீ தான்னு எனக்கு தெரியும்... நீ தான் தேவை இல்லாம என்னை வேருப்பெதுன?...
"சும்மா ... விளையாட்டுக்கு..... birthday எல்லாம் சந்தோஷமாவே போனா எப்படி... சின்ன அதிர்ச்சி வேண்டாமா..... அது சரி.... ரெண்டு நாள் முன்னாடி தானே மீட் பண்ணோம்.... உன் birthday இன்னிக்கின்னு ஏன் சொல்லல??"...
"நந்து ... சொல்ல கூடாதுன்னு எல்லாம் ஒன்னும் இல்லா.... அன்னைக்கு அது தோனல..... ப்ளீஸ் தப்பா எடுத்துக்காத... சரி... இன்னைக்கு என் பிறந்த நாள்னு உனக்கு எப்படி தெரியும்.... கிஷோர் சொனானா "....
"ஆமாம் ... நேத்து நைட் மெசேஜ் பண்ணி உன் birthday'னு சொன்னான்.... நைட் கால் பண்ணா உங்க வீட்டுல ஏதாவது தப்பா நினைச்சிக்க போராங்கனு கால் பண்ணல. நைட் 12.௦௦ வரைக்கும் போன கைய்யில் வெச்சிகிட்டு கால் பண்ணலாமா வேண்டாமான்னு யோசிச்சிகிட்டே இருந்தேன்....தெரியுமா"....
அவள் பேசுவது மிக மழலையாகவும்.... குழந்தைதனமாகவும் இருந்தது.... அனால் குரும்புதனத்துகு குறைவ்வு இல்லை....
"நந்து... நீ எப்ப வேணும்னாலும் எனக்கு கால் பண்ணலாம் ... என் வீட்டுல யாரும் தப்பா நினைச்சிக்கவே மாட்டாங்க...."...
"சரி பா... "... "இன்னைக்கு என்ன ப்ளான் உனக்கு.... புல் என்ஜயா??" என்றால்...
"இல்ல நந்து... இப்போ குடும்பத்தோட கோவிலுக்கு போறோம்... அப்புறம் தான் என்னனு முடிவு பண்ணனும்"....
"அர்ஜுன்... நான் ஏதாவது டிஸ்டர்ப் பன்னுறேனா"...
"ச்சே.... என்ன இப்படி சொல்லிட்ட.... என் அம்மா,சித்தி, தங்கச்சிக்கு அப்புறம் எனக்கு வாழ்த்து சொல்லுற ஒரே பொண்ணு நீ தான்...நான் எவ்வளவு சந்தோஷமா இருக்கேன் தெரியுமா.எனக்கு ஏன் அம்மா ... தங்கையை தவிர உலகம் தெரியாது... அன்னைக்கு ECR வந்தப்போ நீ என் கிட்ட எவ்வளவு பாசமா நடந்துகிட்ட... ஒரு பொண்ணு கூட அவ்வளவு நெருக்கமா இருந்தது உன் கூட தான்....அந்த சந்தோசம் எனக்கு மட்டும் தான் தெரியும்..."
" ஒரு சில பேரை பார்த்தாலே அவங்க குணம் முகத்தில தெரிஞ்சிடும்.... நீ அன்னைக்கு சின்ன பைய்யன் மாதிரி என்ன பண்ணுறதுன்னு தெரியாம முழிச்சிகிட்டு இருந்தியா... அப்பவே நீ பழம்னு எனக்கு புரிஞ்சிடுச்சி"...
நான் "ஏய்".... என்று போய் கோபம் காட்டினேன்.....
"சும்மா விளையாட்டுக்கு சொன்னேன் பா. உன் வெகுளித்தனம் ரோமப பிடிச்சி இருந்தது பா .... எப்பவும் இதே குணத்தோடு இரு...."...
நன் பதி கூறும் முன் அம்மா வாசலுக்கு வந்து நின்று "அம்மு போகலாமா" என்றால்...
நான் போன ச்பீகரில் கைய்யை வைத்து மறைத்து கொண்டு "போகலாம் மா".... என்று பதில் சொன்னேன்...
அம்மா "யாரு அது போன்ல??? "....
"friend மா... birthday விஷ் பண்ணுறான்"....
"சரி டா ...இரு நான் பூ வெச்சிட்டு வரேன் கெளம்பலாம்"... என்று பூ வைக்க உள்ளே சென்று விட்டாள்....
நான் ச்பீகரில் இருந்து கைய்யை எடுத்து....
"நந்து .... தப்பா எடுத்துக்காத..... அம்மா கோவிலுக்கு கூப்பிடுறாங்க..... போயிட்டு வந்து கால் பண்ணுறேன்... ப்ளீஸ்...."....
"ஏய் லூசே... இதுல தப்பா நினைக்க என்ன இருக்கு.... first கோவிலுக்கு போ..ப்ரீ ஆகிட்டு கால் பண்ணு .... bye "...
"தேங்க்ஸ் நந்து .... bye " என்று அழைப்பை துண்டித்தேன்.....
அம்மா பூ வைத்து கொண்டு வந்து " அம்மு ...வாடா போகலாம்" என்று அழைத்தாள்....
"மா .... அப்பா... ஸ்ருதி எல்லாம் வரலையா".... என்றேன்...
"டேய் ... நேத்து தானே எல்லாம் குடும்பத்தோட கோவிலுக்கு போயிட்டு வந்தோம்... இப்போ நாம் ரெண்டு பேரு மட்டும் தான் போறோம்... உன் பிறந்த நாளுக்கு ஒரு அர்ச்சனை பண்ணிட்டு ... புது பைக் பூஜை போட்டு வந்திடலாம் ".....
"சரி மா"... என்றேன்...
அம்மா சாவியை நீட்டினாள்....
நான் சாவியை வாங்கி பைக் ஸ்டார்ட் செய்து கிளப்பி கேட்டை விட்டு வெளியில் வந்தேன்.... அம்மா கேட்டை சாத்திவிட்டு பைக்கில் அமர்ந்தால்.... கோவிலை நோக்கி கிளம்பினோம்....
அமைதியாக வந்த அம்மா திடீரென்று ....

"யாரு கூட அம்மு இவ்வளவு நேரம் போன பேசிட்டு இருந்த "..... என்று கேட்டாள்....
அமைதியாக வந்த அம்மா திடீரென்று ....

"யாரு கூட அம்மு இவ்வளவு நேரம் போன பேசிட்டு இருந்த "..... என்று கேட்டாள்.....
"friend மா... birthday விஷ் பண்ணான்"....
முதல் முறையாக அம்மாவிடம் எனக்காக போய் சொன்னேன். சற்று உறுத்தலாக இருந்தது. போய் சொல்லி இருக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை .. இருந்தும் சொன்னேன்... ஏன் என்று தான் தெரியவில்லை....

வழியில் வண்டிக்கு மாலை வாங்கி கொண்டு கோவில் வந்து அடைந்தோம்....
உள்ளே சென்று சாமி தரிசனம் செய்து விட்டு ஐய்யரை அழைத்து கொண்டு வந்து வண்டிக்கு பூஜை செய்தோம். அம்மா கண்களை மூடி வேண்டி கொண்டாள். அவள் உதடுகள் அசைந்து கொண்டு இருந்தன.எனக்காக தான் வேண்டி கொள்கிறாள் என்று புரிந்தது. கோவிலில் அனைத்து கடமைகளையும் முடித்துவிட்டு கிளம்பினோம்...
"அம்மு.... ஹோட்டல் போ டா.... சாப்பிட்டு போய்டலாம்....."...
"சரி மா.... அவங்களுக்கு".....
"சித்தி வீட்ட்ல செய்வா டா. நாம சாப்பிட்டு போகலாம். பசிக்குது .."
"சரி மா...". என்று ஒரு நல்ல ஹோட்டலை நோக்கி வண்டி செலுத்தினேன்....
சிக்னலில் வண்டி நிறுத்திய போது எங்கள் அருகில் ஒரு வண்டி வந்து நின்றது. அதில் ஒரு இளம் ஜோடி.... அந்த பெண் இறுக்கமான உடை அணிந்து கொண்டு அந்த பையனை சிறிது கூட இடைவெளி இல்லாமல் அனைத்து கொண்டு இருந்தால்....அவள் கால்கள், உள்தொடை,வயிறு, மார்பு அனைத்தும் அவனுடன் ஒட்டி கொண்ண்டு இருந்தது... பார்பதற்க்கே செக்ஸ் காட்சி போல் இருந்தது.
அம்மா என் முதுகை தட்டி மெல்ல "அம்மு .... சட்டுன்னு பார்க்காத... அப்படியே கொஞ்ச சைட்ல பாரு".... என்றாள்...
"பார்த்தேன் மா"....
"நீ எப்படா இப்படி ஒரு பொண்ணு கூட போக போற".... என்று கேலி செய்தால்....
"மா... போ மா.... நான் யாரு கூடையும் அப்படி எல்லாம் போக மாட்டேன்"....
சிக்னல் விட்ட உடன் மீண்டும் வண்டியை செலுத்தினேன்....
அம்மா "அட பாவி... அப்ப உனக்கு ஒரு பொண்ணு கூட இப்படி வெளிய போகணும்னு ஆசையே இல்லையா???"
"போ மா... எனக்கு அப்படி எல்லாம் ஆசையே இல்ல ..." என்றேன்.... நந்தினி ஒரு நிமிடம் கண்முன் வந்து சென்றாள்....
"அப்போ கடைசி வரைக்கும் என்னையும் ... தங்கச்சியையும் சுத்தி சுத்தியே வர போறியா???"
"ஆமாம் " என்றேன்....
"அப்புறம் எதுக்கு டா உனக்கு தண்டத்துக்கு பைக் ... பேசாம சைக்கில் வாங்கிக்க வேண்டியது தானே".... அம்மா என்னை சீண்டி கொண்டே வந்தால்.....
"அங்க பாரு... அங்க பாரு".... என்று காட்டினாள்....அங்கே இன்னொரு ஜோடி இறுக்கி கட்டி பிடித்து பைக்கில் போய் கொண்டு இருந்தார்கள்..... "எவ்வளவு ஜாலியா இருக்காங்க பாரு... நீயும் இருக்கியே...தூ"... அம்மா மேலும் மேலும் என்னை சீண்டி கொண்டும்... கேலி செய்து கொண்டும் வந்தாள்....
"ஐயையோ..... தயவு செய்து நிறுத்துமா... கூடிய சீக்கிரம் நானும் யாரையாவது உஷார் பண்ணி இப்படி கூட்டிட்டு போறேன்... போதுமா... இப்போ தயவு செய்து நிறுத்து"....அம்மா சிரித்தபடி என் தோளில் லேசாக கடித்தாள்....
ஹோட்டலில் சென்று டிபன் ஆர்டர் செய்து விட்டு அமர்ந்தோம்.... அங்கேயும் நெருக்கமாக சில் ஜோடிகள் ... அம்மா என்னை பார்த்து கிண்டல் செய்வது போல் சிரித்தாள்....
நான் "மா... உனக்கே இது ஓவரா தெரியல. எல்லா அம்மாவும் ஒழுங்கா இரு னு சொல்லுவாங்க.... நீ என்னடானா என்னை ஒரு பொன்னை உஷார் பண்ணி ஊர் சுத்த சொல்லுற"....
"அம்மு.... நான் உன்னை கேட்டு போக சொல்லல டா.... யாரையாவது பிடிச்சி இருந்தா உண்மையா லவ் பண்ணு.... அவ கூட வெளிய போய் பாரு ... அந்த பீல் எப்படி இருக்கும் தெரியுமா..." என்றாள்..
சுற்றி முற்றி பார்த்து....
"அம்மு... எனக்கு அப்படி லவ் பண்ணி பைக்ல போகணும்னு எவ்வளவு ஆசை தெரியுமா. ஆனால் கடைசி வரைக்கும் நிறைவேறவே இல்லை. யாரையும் லவ் பண்ணவும் இல்ல.... ரொமான்ஸ் பண்ணவும் இல்ல... அதெல்லாம் மிஸ் பண்ணிட்டேன்.... இன்னும் அந்த வருத்தம் என் மனசில இருக்கு டா. சில சந்தோசம் எல்லாம் குறிப்பிட்ட வயசில தான் அனுபவிக்க முடியும். உனக்கு இப்ப தான் வயசு ஆரம்பிக்குது. முடிஞ்சா வரை அனுபவி.... நெறைய அனுபவி.... எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு அனுபவி.... மிஸ் பண்ணிடாத டா....வயசு போனால் திரும்ப கிடைக்காது .... பின்னாடி வருத்த பட்டு ஒன்னும் பிரயோஜனம் இல்ல "..... அம்மா மூச்சி விடாமல் பேசி கொண்டே வந்தாள்....
நான் அசந்து போய் அம்மாவையே பார்த்து கொண்டு வந்தேன்.... அம்மா என்னிடம் எப்படி என்றும் பேசியதே கிடையாது. என்னை ஒரு சிறு பிள்ளை போல் தான் நடத்துவாள் ... ஆனால் இப்ப என்னிடம் லவ் பற்றி எல்லாம் பேசுகிறாள். என் கண் முன்னே பல மாற்றங்கள் மிக வேகமாக நடந்து கொண்டு இருந்தது....

"என்ன மா திடீர்னு சீரியஸ் ஆகிட்ட"....
"சாரி டா. கொஞ்சம் உணர்ச்சிவச பட்டுட்டேன்"....என்று புன்னகை செய்தாள்...
மேற்கொண்டு பேசும் முன் உணவு வந்தது... முடித்துவிட்டு மீண்டும் கிளம்பினோம்...
"மா.... நீ அப்பா கூட சந்தோஷமா இல்லையா".....
"ச்சி.... ஏன் டா இப்படி கேக்குற"...
"இல்ல மா ... யாரையும் லவ் பண்ணலன்னு வருத்தப்பட்டு சொன்னியே. அதுக்கு தான் கேட்டேன்"...
"அட லூசே..... நான் சொன்னது உனக்கு சரியா புரியலன்னு நினைக்கிறேன். சரி விடு...... ".... என்றாள்...
"பரவா இல்ல சொல்லு மா"...
"டேய் வீடு வந்திடுச்சி.... அப்புறம் பேசலாம்....."...
வீட்டுக்குள் நுழைந்தோம்....
அப்பாவும் சித்தியும் என் கைய்யை பிடித்து குலுக்கி வாழ்த்து சொன்னார்கள்....



கொப்பற வாயன் வேண்டா வெறுப்பா வாழ்த்து சொன்னான்....

நான் ரெஸ்ட்ரூம் சென்று முகம் கழுவி கண்ணாடியில் பார்த்தேன்....
அம்மா மனதில் எதோ ஏக்கம் இருக்கு... அது என்னன்னு தெரிஞ்சிகிட்டு நிறைவேத்தி தரனும்.... அம்மாவிடம் மறுபடி பேசும் சந்தர்பத்துக்காக காத்து கொண்டு இருந்தேன்.'

அம்மா மனதில் உள்ள ஆசைகள் என்னவென்று தெரிந்து கொண்டு முடிந்தவரை அதை நிறைவேற்றி அவளை மகிழ்விக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தேன். நேரம் கிடைக்கும்போது அம்மாவிடம் பேசி அவள் ஆசை என்ன ன்று தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். ஆள் இல்லாத நேரத்துக்கு காத்து கொண்டு இருந்தேன்.

முகம் கழுவி விட்டு வெளியில் வந்து ஹாலில் அமர்ந்தேன். மொட்டைமாடிக்கோ எங்கோ சென்ற இருந்த ஸ்ருதி உள்ள வந்தவுடன் பளார் என்று என் கன்னத்தில் அறைந்தால். வேகமாக அல்ல மென்மையாக.
"டேய் நாயே.... உன்னை எப்படி hairstyle வெக்க சொன்னேன் . நீ எப்படி வெச்சி இருக்க. "...
"இல்லடி"....
அப்பா அதற்குள் "அதுக்கு ஏன் அம்மு நாயேன்னு சொல்லுற"... என்று கடிந்து கொண்டார்...
"இல்ல பா. இன்னும் கொஞ்சம் கூட ஸ்டைலா மாறாம அதே பழம் மாதிரி இருக்கான் பாருங்க"..... என்று என்னை முறைத்தாள்....
நான் "ஏய் ... அம்மு எனக்கு கூச்சமா இருக்கு டி. திடீர்னு மாறுனா எப்படி மாற முடியும்"....
ஸ்ருதி கோபித்து கொண்டு "சரி டா. நீ இருக்குற மாதிரியே இரு. சரியா. நான் ஆசை படுற மாதிரி மாறிடாத" என்று முகத்தை திருப்பி கொண்டாள்.....
நான் அம்மாவிடம் "மா ... பாரு மா. தேவை இல்லாம கொச்சிகிறா. திடீர்னு மாருனு சொன்ன எப்படி மா. எனக்கு கூச்சமா இருக்கு"....
அம்மா "ஏண்டா. ஒரு ஆம்பளை பைய்யன் கூச்சமா இருக்குனு சொல்ல கூச்சமா இல்ல. மற்ற பசங்க எவ்வளவு ஸ்டைலா இருக்குறப்போ என் அண்ணனும் அப்படி இருக்கணும்னு ஆசை படுறா. அதுல என்னடா தப்பு. நீ என்ன பொம்பளை புள்ளையா கூச்ச பட்டுகிட்டு இருக்கிறதுக்கு"....
சித்தி எனக்கு சப்போர்ட்.... "அதுக்கு அவனை ஆம்பளை புள்ள மாதிரி வளரத்து இருக்கணும். சும்மா செல்லம் குடுக்குறேன் செல்லம் குடுக்குறேன்னு பொட்டை பிள்ளை மாதிரி வளர்த்துட்டு... இப்போ அவனை குறை சொல்லுறீங்களா."
ஸ்ருதி "சித்தி ... நீங்க அமைதியா இருங்க... இல்ல கடுப்பு ஆகிடுவேன்"... என்று சித்தியை முறைத்தாள்....
சித்தி "ஏண்டி.... அம்மு... அவன் மேல இருக்கிற கோபத்தை என் மேல காட்டுற".....
ஸ்ருதி ஏதும் சொல்லாமல் முனங்கி கொண்டே வேறு பக்கம் திரும்பி கொண்டாள் .....

ஸ்ருதியை சமாதனம் செய்யலாம் என்பதற்குள் என் போன அடித்தது....
நண்பன் கிஷோர் தான் "மச்சி .... தெருமுனையில் தாண்டா இருக்கோம். இன்னும் டிபன் கூட சாபிடல. உன் ட்ரீட்டுகாக காத்துகிட்டு இருக்கோம். பசங்க வேற துடிச்சிகிட்டு இருக்காங்க. சீக்கிரம் வா".... என்றான்....
"ஒரு நிமிஷம் மச்சி"... என்று சொல்லிவிட்டு .. அப்பாவிடம் "அப்பா.... friends ட்ரீட் கேக்குறானுங்க.. என்ன பண்ணட்டும் பா".... என்றேன்....
"என்னடா கேள்வி இது .... போயிட்டு வா. நாம எப்படியும் evening தான் கேக் கட் பண்ணுவோம். போய் என்ஜாய் பண்ணு.... ஆனா சீக்கிரம் வந்திடு.... சரியா"...
"தேங்க்ஸ் பா... " என்று சொல்லிவிட்டு "மச்சி... கொஞ்ச நேரம் வெயிட் பண்ணு.... வந்திடுறேன்".... என்றேன்...
கிஷோர் மகிழ்ச்சியாக போன கட் செய்து விட்டான்...
நான் தங்கையிடம் "அம்மு.... வெளிய போறேண்டி..... இப்படி முகத்தை தூக்கி வெச்சிகாத.... கஷ்ட்டமா இருக்கு...."...
ஸ்ருதி திரும்பி முறைத்து கொண்டே "எனக்கு கூட தான் உன்னை இப்படி பழம் மாதிரி பார்க்க கஷட்டமா இருக்கு. போ... அவனுங்க எல்லாம் ஸ்டைலா இருக்கானுங்க.... நீ இப்படியே பழம் மாதிரி போ"....
நான் அப்படியே இழுத்து ஸ்ருதியை என்னுடன் அனைத்து "அம்மு ... உனக்கு என்னடி ... நான் ஸ்டைலா மாறனும் ... அவ்வளவு தானே ... என்னை பட்டி டிக்கரிங் பார்த்து ரெடி பண்ணு பார்ப்போம். வா "....
"போ டா... முடியாது" என்றாள் செல்ல சிணுங்கலுடன்.....
நான் "அம்மு... வா... கொச்சிக்காதடி "என்று அவள் கைய்யை பிடித்து இழுத்து உள்ள சென்றேன்....
போகும்போது அம்மா ஸ்ருதி கைய்யை பிடித்து தடுத்து நிறுத்தி "அம்மு... நீ இவனுக்கு பட்டி டிக்கரிங் பண்ணினதுக்கு அப்புறம் அவனை முதலில் பாக்குறது நானா தான் இருக்கணும் ... சரியா".... என்றால்...
ஸ்ருதி "சரி ... செல்லம் "... என்று அம்மாவை செல்லம் கொஞ்சிவிட்டு வந்தாள்....

உள்ள அறையில் நானும் தங்கையும் ..... ஸ்ருதி நேற்று வாங்கிய ஒரு புது உடையை எடுத்து நீட்டினாள்..."இந்த டிரஸ் போடு... அம்மு"....
"இதுவும் நேத்து வாங்கினது தானே டி"....
"ஒழுங்கா அதை கழட்டி போட்டு இதை போடு... தேவை இல்லாம கேள்வி கேட்டுகிட்டு இருந்த கடுப்பு ஆகிடுவேன்...."...
"சரி டி.. நீ ஒரு முடிவோட இருக்க. மாத்திகிர்றேன்" என்று சொல்லிவிட்டு உடை மாற்ற பாத்ரூம் நோக்கி சென்றேன்.....
ஸ்ருதி "எங்க போற"...
"இல்லடி ... உள்ள டிரஸ் மாத்த போறேன்"....
"ஏன்டா.... நேத்து ராத்திரி உடம்புல ஒட்டு துணி இல்லாம என் முன்னாடி நின்ன.அப்ப எந்த கூச்சமும் இல்ல ... இப்ப ரொம்ப கூச்சமா இருக்கா".... என்று கேட்டாள்....
"அம்மு.... அது ராத்திரி ... யாரும் வர மாட்டங்க... இப்போ எல்லாம் முழிச்சி ஹாலில உட்கார்ந்துட்டு இருக்காங்க "....
ஸ்ருதி சென்று கதவை தாழ்ப்பால் போட்டு விட்டு "இப்போ யாரும் வர மாட்டங்க.... கழட்டு" என்றாள்...
நான் காலையில் அணிந்த உடையை கலைத்து வெறும் ஜட்டி பனியனுடன் நின்றேன்....
ஸ்ருதி.. "அதையும் கழட்டு டா" என்றால் அதிகாரமாக....
நான் பயத்துடன் "அம்மு.. அவங்க வர போறாங்க டி"....
ஸ்ருதி "ஹைய்யோ.. ரொம்ப பயம் தான்"... என்று சொல்லிவிட்டு ஒரு புது பனியன் ஜட்டி என் மேல் வீசினாள்"... "இதை முதலில் போடு"....
"இப்படியேவாடி ... உன் முன்னாடி "....
"டேய் போதும் கழட்டி மாட்டு....ரொம்ப நடிக்காத".....
சரி வேறு வழி இல்லை.... நான் ஸ்ருதி முன்னாடியே என் உடைகளை கலைத்து அம்மணமாக நின்று அவள் கொடுத்த ... அவள் தேர்ந்து எடுத்த புது உடையை அணிந்து கொண்டேன்.... ஸ்ருதி நான் உடை மாற்றுவதை பார்த்து கொண்டே இருந்தாள்...
அவள் கொடுத்த உடையை அணிந்து கொண்டு "அப்புறம் என்ன டி என்றேன்"...

ஸ்ருதி குடுத்த உடைகளை அணிந்து கொண்டு.... "அடுத்து என்ன டி"... என்றேன்....
நல்ல இருக்கமான் pant அதற்க்கு ஏற்றவாறு இறுக்கமான சட்டை..... "அடுத்து என்ன டி"... என்றேன் மறுபடி ....
"கையை பாதி வரை மடிச்சி கட்டு டா".... மடிச்சி கட்டியவுடன் ஸ்ருதி ஒரு சிறு ஜெல் டப்பா எடுத்து என் முன் வந்து நின்றாள். என் தலைமுடியை கலைத்துவிட்டு டப்பாவை திறந்து அதில் இருந்து ஜெல் எடுத்து என் தலைமுடியில் தடவி நன்றாக தேய்த்து விட்டாள். பிறகு சீப்பு எடுத்து என் தலைமுடியை ஒரு மாதிரி வித்தியாசமாக வாரி விட்டு ஒரு கூலர்ஸ் எடுத்து மாட்டிவிட்டாள்.
"இப்போ எப்படி இருக்கு பாரு"... என்றால்.....
உண்மையாகவே என் கண்ணை என்னாலேயே நம்ப முடியவில்லை.... சிறிது நேரத்தில் ஸ்ருதி என்னை முழுவதுமாக மாற்றி விட்டாள்.... மனதிற்குள் "அட பாவிங்களா இப்படி தான் இவனுங்க எல்லாம் பந்தா பண்ணிட்டு சுத்துரானுங்களா.இது தெரியாம இத்தனை நாள் பழம் மாதிரி இருந்துட்டோமே"
சுருக்கமா சொல்லனும்னா "ஐ" படத்துல விக்ரம் எப்படி மாடலா மாறின உடனே செம்ம ஸ்டைலா மாரிடுவாறு... அப்படி...
"அம்மு செம்மையா இருக்கு டி... உனக்கு எப்படி இப்படி எல்லாம் ஸ்டைல் பண்ண தெரியுது"....
"டேய் மக்கு ... இது என்ன பெரிய கம்ப சூச்திரமா. pant ஷர்ட் உடம்புக்கு ஏற்ற மாதிரி இறுக்கமா போட்டு தலைமுடியை வித்தியாசம் வாரினா ஸ்டைலா மாறிட போற. நீ சாதரணமாவே அழகு டா. எப்படி டிரஸ் பண்ணுறதுன்னு தெரியாம சுத்திகிட்டு இருந்த. இனிமேல் இப்படி தான் நீ டிரஸ் பண்ணனும்"....
நான் கண்ணாடியில் என் அழகை பார்த்து ரசித்து கொண்டு இருந்தேன். ஸ்ருதி கதவை திறந்து அம்மாவை அழைத்தாள்....
உள்ள வந்தவுடன் என்னை பார்த்து அம்மா ஓடி போய் கட்டிலில் குப்புற விழுந்து மெத்தையை குத்தி குத்தி விழுந்து விழுந்து சிரித்து கொண்டு இருந்தாள்.எழுந்து உட்கார்ந்து மீண்டும் வாயயை பொத்திக்கொண்டு சிரித்துகொண்டு விடாமல் சிரித்து கொண்டு இருந்தாள்.
எனக்கு ரொம்ப கூச்சமாய் இருந்தது..... "மா ... கிண்டல் பண்ணினா டிரஸ் மாத்திடுவேன் பாத்துக்கோ" என்றேன் போய் கோபத்துடன்.....
அம்மா எழுந்து வந்து என்னை கட்டி பிடித்து கொண்டாள் "அம்மு இல்லடா. என்னால நம்பவே முடியல நீதான்னு. என் கண்ணே பட்டுடும் போல இருக்கு"....
அதற்குள் சித்தியும் அம்மா சிரிப்பு சத்தம் கேட்டு உள்ளே வந்து விட்டாள்...
"இது யாரு டி புதுசா யாரோ நிக்கிறான். என் செல்லகுட்டி அர்ஜுன் எங்கே?" என்று சொல்லி கொண்டே கட்டில்க்கு அடியில் ... பாத்ரூம் என்று தேடி பார்த்தாள். இதை கேட்டவுடன் அம்மா இன்னும் அடக்க மாட்டாமல் சிரிக்க ஆரம்பித்தால்.... சித்தியும் அம்மாவை பார்த்து சிரிப்பை அடக்க முடியாமல் என்னை அம்மாவுடன் சேர்த்து கட்டி பிடித்து கொண்டாள். "என் மனதுக்குள்... சரி.... இவங்களே இப்படினா.... பசங்க இன்னைக்கு என்னை வெச்சி கலாயிக்க போறானுங்க.... மவனே செத்த டா நீ".... என்று நினைத்து கொண்டேன்.....
ஸ்ருதி அப்படியே இருங்க என்று அவள் போனில் எங்களை படம் பிடித்தாள்...
என்னை அழைத்து கொண்டு ரூமைவிட்டு வெளியே ஹாலுக்கு வந்தார்கள்... அம்மா ஒரு பக்கம் .. சித்தி ஒரு பக்கம் என் கைகளை பிடித்து கொண்டு இருந்தார்கள்.... ஸ்ருதி எனக்கு பின்னாடி வந்தாள்...
என்னை பார்த்தவுடன் அப்பாவுக்கு சிரிப்பு வந்துவிட்டது.... அடக்கி கொண்டே "ஏண்டி... எதோ பொன்னை அலங்காரம் பண்ணி மாப்பிளை வீட்டுகாரங்க முன்னாடி கொண்டு வர மாதிரி கூட்டிட்டு வரீங்க. விட்டா காபி எல்லாம் குடுக்க சொல்லுவீங்க போல... ச்சி ... கைய்யை எடுங்க"... என்று கேலி செய்தாள்...
"ப்பா... ஓவரா பண்ணுறாங்க பா"..... என்று
"இல்ல டா இதுவரைக்கும் உன்னை இப்படி பார்த்தது இல்லையா.... அதான்"....
என்றார் அப்பா ....."ஆனால் செம்மையா இருக்க டா... சான்சே இல்ல"....
அதற்குள் வெளியே வண்டி horn சத்தம் கேட்க்கவே.... ஸ்ருதி சென்று எட்டி பார்த்து "கிஷோர் வந்திருக்கு"... என்றால்....
"நான் கேளம்பட்டா பா"... என்றேன்...
"சரி டா"... எட்ன்று சொல்லி கொஞ்சம் பணம் என்னிடம் நீட்டினார்..... வாங்கி கொண்டு எல்லோரிடமும் சொல்லிவிட்டு நண்பர்களுடன் ஊர்சுற்ற கிளம்பினேன்"....
அம்மா "அம்மு சீக்கிரம் வந்திடு ... கேக் கட் பண்ணனும்"... என்றாள்...
சரி மா என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினேன்.... கொப்பரை வாயன் மட்டும் வாயை பிளந்து பார்த்துகொண்டு இருந்தான்.....

நான் நினைத்தது போல் நண்பர்கள் என்னை கேலி செய்யவில்லை. அனைவரும் மச்சி செம்மையா இருக்கடா என்று பாராட்டு தெரிவித்து கொண்டு இருந்தார்கள்.... நன்றாக சுற்றி விட்டு ஒரு பெரிய உணவகத்தில் அவர்களுக்கு மதிய உணவு விருந்து வைத்து விட்டு மீண்டும் வீடு வந்து அடைந்தேன். (அர்ஜுன் நண்பர்களுடன் ஊர்சுற்றும் கதை தற்போதைக்கு நமக்கு தேவை இல்லை. அதனால் இப்பொழுதுக்கு இதை சுருக்கமாக முடித்து விடுகிறேன். நமக்கு அர்ஜுன்-அம்மா தான் முக்கியம்)

உடம்பு அயர்ச்சியாக இருந்தாலும் மனம் முழுக்க மகிழ்ச்சியுடன் வீட்டுக்குள் நுழைந்தேன்....
அப்பா எரிச்சலில் யாருடனோ போன பேசி கொண்டு இருந்தார்...
என்னாடா இது காலைல நாம போகுபோது வீடே சந்தோஷமா இருந்தது ... அதுக்குள்ள என்ன நடந்தது என்று எனக்குள் குழப்பம் ....அம்மாவுக்கு புருவத்தை உயர்த்தி என்ன என்பது போல் பார்த்தேன்.....
அம்மா தெரியல டா என்பது போல் ஜாடை காட்டினால்....
அம்மா முகத்தில் கவலை...
என்ன ஆச்சு????.

அப்பா பேசி முடித்து போனை சோபா மீது வீசினார்.
அம்மா கவலையுடன் அப்பா அருகில் அமர்ந்து "என்னங்க ஆச்சு" என்று கேட்டாள்....
அப்பா கையை பிசைந்து கொண்டே "ஊருக்கு போகணுமாம் டி" என்றார் எரிச்சலுடன்....
அம்மா அப்பா தோளில் மெல்ல இடித்து "ச்சே ... இவ்வளவுதானா... நான் பயந்தே போயிட்டேன். எப்பவும் போறது தானே. இப்போ மட்டும் என்ன புதுசா சலிச்சிகிறீங்க ."
"மூணு வாரம் டி. எரிச்சலா இருக்கு"...
"மூணு வாரமா".... என்றாள் அம்மா சற்று அதிர்ச்சியாக....
"மூணு வாரமா"... என் மனதுக்குள் பட்டாம்பூச்சி படபடத்தது....
அப்பா "ஆமாம் டி... மூணு வாரம். மீட்டிங் அட்டன்ட் பண்ணி ட்ரைனிங் தரனும். ஒரு வாரம் பூனா, அடுத்து ஹைதராபாத் , அடுத்து பெங்களூரு. நினைச்சாலே கடுப்பா இருக்கு டி"....
"... எப்பவும் சந்தோஷமா கிளம்பிடுவீங்க.இப்போ ஏன் இப்படி......." என்று இழுத்தால்...
"ஒரு வாரம்னா கூட பரவாஇல்ல டி... மூணு வாரம்னா தான் கடுப்பா இருக்கு. அதுவும் நாளைக்கு காலைலேயே கிளம்பனுமாம்"....
சித்தி "ஏன் மாமா ... ஒரு பெரிய டூர் வேக்கிரப்போ முன்கூட்டியே சொல்ல மாட்டாங்களா."
"எப்பவும் சொல்லுவாங்க டி. இன்னொருத்தர் தான் போற மாதிரி இருந்தது. அவருக்கு எதோ பிரச்சனையாம். அதுக்கு தான் என்னை போக சொல்லுறானுங்க" ....
அம்மா "சரி பொய் தான் ஆகணும்னா என்ன பண்ண முடியும். ரிலாக்ஸா இருங்க"....
அடுத்து சித்தப்பா வாயில் இருந்து முத்து உதிர்ந்தது.என்னை மகிழ்ச்சியின் உச்ச்சத்திர்க்கே கொண்டு சென்றது....
"அண்ணா... நானும் நாளைக்கு காலைல கிளம்பலாம்னு இருக்கேன்".....
"ஏன் பா.... நீ ஏன் கிளம்பனும்"..... அப்பா



"இல்ல ணா... வந்து ஒரு வாரம் ஆகுது. அங்க வேலை எல்லாம் அப்படியே நிக்கிது. இதுக்கு மேல் போனா நெறைய சேர்ந்திடும். அப்புறம் முடிக்கவே கஷ்ட்டம் ஆகிடும்.அதுக்கு தான். அது மட்டும் இல்லாம நான் இங்க வந்த வேலையும் முடியலை" என்று சொல்லிவிட்டு அப்பாவுக்கு தெரியாமல் ஓர கண்ணால் அம்மாவையும் "முடியும்னும் தோனல" என்று சொல்லிவிட்டு என்னையும் பார்த்தார்.....

அப்பா "சரி பா"... என்றார் வேறு யோசனையுடன்.... ஊருக்கு போகும் கவலை அவருக்கு....
நான் "சித்தி ... நீங்க இங்க தானே இருப்பீங்க?"
"இல்லடா ... நானும் கூட போகணும். நிறைய வேலை இருக்குடா"....
"நீங்க இருக்க வேண்டியது தானே... சித்தி"... என்றேன் முக வாட்டத்துடன்....
"இல்ல அம்மு ... உன் பர்த்டே முடிச்சிட்டு போகணும்னு தான் வெயிட் பண்ணேன். இல்லனா நேத்தே போயிட்டு இருப்போம்.எப்படியும் இன்னும் ரெண்டு மாசத்தில வர வேலை இருக்குல. அப்ப வரேன்"....
சித்தி போவது மனசுக்கு சற்று கஷ்ட்டமாக இருந்தாலும்.... கொப்பறை வாயன் தொல்லை ஒழிந்தது என்று நிம்மதி அடைந்தேன். இனி அவனை பற்றி கவலை பட வேண்டிய அவசியம் இல்லை.
அம்மா "சரி அப்போ கேக் ஈவனிங் சீக்கிரம் வெட்டிட்டு, சீக்கிரம் சாபிட்டு தூங்கிடலாம். அம்மு வேற ஸ்கூலுக்கு போகணும்"...
"நான் போக மாட்டேன்." என்றாள் ஸ்ருதி ....
"ஏய் ... முதல் நாள் அதுவுமா போக மாட்டேன்னு சொல்லாத"....
"போ மா" என்றாள் சலிப்புடன்....
"சரி ... அமைதியா இரு... அப்புறம் பார்த்துக்கலாம்"....அம்மா
"நான் போக மாட்டேன் ... சொல்லிட்டேன்".... ஸ்ருதி அடமாக சொன்னாள் ....
அம்மா மேற்கொண்டு பேச்சை வளர்க்கவில்லை....
சிறிது நேரம் அமைதி ... ஆளாளுக்கு ஒரு யோசனையில் அமர்ந்து கொண்டு இருந்தார்கள்....

நான் முகம் அலம்பிவிட்டு வர உள்ளே சென்றேன்....
ஸ்ருதி ரூம் பாத்ரூமில் சென்று முகம் கழுவி வெளியில் வந்து துடைத்து விட்டு கண்ணாடி முன் நின்று மீண்டும் என் அழகை ரசித்தேன். நான் என்னை இது வரை இப்படி ரசித்ததே இல்லை.... ......

மனம் எங்கும் மகிழ்ச்சி ...
முகத்தில் லேசான புன்னகை....
மூன்று வாரம்....

அம்மாவும், ஸ்ருதியும் , நானும்..... தனியாக..


கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக