http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : மல்லிகை என்றும் மணக்கும் - பகுதி - 29

பக்கங்கள்

புதன், 11 நவம்பர், 2020

மல்லிகை என்றும் மணக்கும் - பகுதி - 29

ஆமா மல்லி....இப்போ ஒரு ராவுண்த் போலாமா...." என்று குழைந்தபடி கேட்டார். 'ஆளை விடுங்க சாமி...எனக்கு தலைக்கு மேல வேலை கிடக்கு...பசங்களை ரெடியாக்கி அனுப்பனும்...அவங்களுக்கும் உங்களுக்கும் சாப்பாடு ரெடி pannanum....வேணும்னா பசங்க போன பின்னாடி பாக்கலாம்..' என்று சொல்லி விட்டு அவர் பிடியிலிருந்து தப்பித்து இறங்கி வெளியே வந்தேன். வெளியே வந்தவள் நேராக கிச்சனுக்கு சென்று பரபரவென்று சமையல் வேலையை கவனிக்க, பசங்கள் இருவரும் எழுந்து ரெடியாவது தெரிந்தது. இருவருமே எனக்கு எப்போதும் எந்த சிரமமும் கொடுப்பதில்லை.... அவர்களாகவே ரெடியாகி விடுவார்கள். ஒரு வழியாக டிஃபன் பாக்ஸ் ரெடி பண்ணி இருவரையும் அனுப்பி விட்டு, கதவை சாத்தி தாளிட்டு விட்டு அவர் எனக்காக காத்திருப்பார் என்று எங்கள் படுக்கை அறைக்குள் காஃபியோடு செல்ல, எதிர்பார்த்த மாதிரியே படுக்கையை விட்டு எழுந்திரிக்காமல் பையன் எடுத்து கொண்டு வந்து கொடுத்திருந்த காலை பேப்பரை படித்தபடி இருந்தார். நான் அவர் பக்கத்தில் போய் நின்று காஃபி கோப்பையை அவரிடம் நீட்ட, அதை வாங்கி உறிஞ்சி குடித்தபடி என்னை பக்கத்தில் உட்காரச் சொன்னார்.

நான் அவர் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து அவர் கையில் இருந்த பேப்பரை வாங்கி மேலோட்டமாக பார்த்துக் கொண்டிருக்க, காஃபியை குடித்து முடித்து விட்டு கோப்பையை கீழே குனிந்து வைத்து விட்டு அப்படியே என்னை இழுத்து அவர் மேலே போட்டுக் கொண்டு என்னை இருக்கி கட்டி பிடித்தப்படி, 'ம்ம்....அப்புறம்....நீ என்ன முடிவு செஞ்சா....?' என்று கேட்டார். 'என்ன கேட்குறீங்க...?' 'இல்ல....நேத்து ராத்திரி நான் சொன்னதை பாதிதான் கேக்குறேன்...' 'ஓ...அதுவா.,....அதுதான் நேத்திக்கெ நான் சொல்லிட்டேனே.....நீங்க என்ன சொன்னாலும் அதுக்கு நான் ரெடின்னு....' 'இதுதாண்டி உன்கிட்ட எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சா விசயம்....' 'எதை சொல்றீங்க...?' 'இல்ல.....நான் என்ன சொன்னாலும் கொஞ்சம் கூட யோசிக்காம டக்குன்னு சரின்னு சொல்றியே....அதுதான்...' 'ஆமா....இதுல என்ன இருக்கு....நீங்க என்னோட புருசன்....எதை செஞ்சாலும் என்னோட சந்தோஷத்துக்குத்தான் செய்வீங்கன்னு தெரியும்....அது மட்டுமில்லாம எனக்கு எது நல்லது...எது கெட்டதுன்னு உங்களுக்கு தெரியாதா என்ன...?' 'நீ சொல்றது சரிதான்.....ஆனா நான் இன்னும் தீர்மானம் பண்ணலை....யோசிச்சுக்கிட்டே இருக்கேன்....நீ நேத்து சொன்ன மாதிரி எங்க போனாலும் உனக்கு எந்த பிரச்சினையும் இல்லாம பாக்கனும்லா...அதான்...' 'அதான் நான் சொன்னேனே....அவசரப் படாம நிதானமா யோசிச்சு முடிவு பண்ணுங்க...' 'ஓகே....நீ சொல்ற மாதிரியே செய்றேன்...சரி....இப்ப எனக்கு இது வேணும்....' என்று நைட்டிக்கு மேலாக என் புண்டையில் கை வைத்து கிள்ள, 'ம்ம்....ஈன பண்றீங்க...வலிக்குது.....' என்று சிணுங்கினேன். 'என்ன ரொம்ப வலிக்குதா...?' 'பிறகு வலிக்காதா...இப்படி கிள்ளினா...?' 'சரி...சரி....வலிக்காம பாத்துக்கிறேன்....sariee....அதுக்கு முன்னாடி ஒரு விசயம் பேச மறந்துட்டேனே...' 'என்ன விசயம் சொல்லுங்க...' 'அதான் வீட்டு விசயம்....ஹவுஸ் ஓனர் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்டா சொல்றாரே...என்ன செய்ய...?' என்று கொஞ்சம் கவலையோடு கேட்ட அவரைப் பார்த்து எனக்கு சிரிப்பு வந்தது... ஆனாலும் அந்த சிரிப்பை முழுவதுமாக வெளியே காட்டாமல், நான் அவர் தலை முடியை கோதி விட்டபடி, 'நீங்க அதை பத்தி எல்லாம் கவலைப் பட வேண்டாம்....நான் நேத்திக்கே அவர்கிட்ட பேசிட்டேன்...' 'யேய்......என்ன சொல்ற....பேசிட்டியா....என்ன பேசின....எப்போ பேசின....என்ன சொன்னார்....?' 'ஒண்ணொண்ணா கேளுங்க .....சொல்றேன்...' 'சரி...நீயே ஒண்ணொண்ணா சொல்லு....' 'முந்தாநாள் ராத்திரி வீட்டுக்காரம்மாவுக்கு ரொம்ப உடம்புக்கு முடியாம போயிட்டு...அவங்களை ஆஸ்பத்திரியில சேத்துட்டு நேத்து காலையில வீட்டுக்கு வந்திருந்தார். அதை விசாரிக்க நான் அவங்க வீட்டுக்குப் போனேன்....அப்போ பேச்சோட பேச்சா வீட்டை பத்தியும் பேசினேன்.... மனுசன் முதல்ல பிடி குட்டுக்காமத்தான் பேசினார்..... நானும் விடாம நிதானமா நம்ம நிலைமையை எல்லாம் எடுத்து சொன்னேன்.... பசங்க பட்டுச்சுக்கிட்டு இருக்கறதால உடனே காலி பண்ண முடியாது.... கொஞ்சம் எங்க நிலைமையை நினச்சு பாருங்கன்னு ரொம்ப கெஞ்சி கேட்டேன்...என்ன நினச்சாரோதெரியலை... கடைசியில இன்னும் ஆறு மாசம் வரை இருந்துக்கோங்கன்னு சொல்லிட்டார்...' நான் சொல்லி முடித்தவுடன் என்னை திரும்பவும் இழுத்து முகம் முழுக்க மாறி மாறி முத்தம் இட்டு, 'மல்லி....நீ உண்மையிலேயே ரொம்ப கெட்டிக்காரிதான் ..... நான் எத்தனையோ தடவை அவர்ட்ட பேசி பாத்துட்டேன்....அப்பல்லாம் சம்மதிக்காம நீ போய் பேசினதும் சம்மதிச்சுட்டாரே....பவரவாயில்லை....' என்று எனக்கு பாராட்டு பத்திரம் வாசித்தார். 'சரி....அதை விடுங்க....இப்ப நம்ம வேலையை பாப்போம்...நீங்க வேற காலையிலேயே எனக்கும் மூட்டை கிளப்பி விட்டுட்டீங்க...' என்று நானாகவே அவர் மேல் சரிந்து அவர் சுன்னியை லுங்கிக்கு மேலேயே பிடிக்க, என்னுடைய க்ரீன் சிக்னலை புரிந்து கொண்டு என்னை அதற்கு மேல் காக்க வைக்காமல், என்னையும் நிர்வாணமாக்கி தன்னுடைய லுங்கியையும் அவிழ்த்து போட்டு விட்டு, அந்த காலை வேலையிலேயே என்னை கசக்கிப் பிழிந்தார். எனக்கு அவருடைய மனநிலை புரியாமல் இல்லை.... நேற்று இரவு முதல் என்னை எங்கே கொண்டு போய் மற்றவர்கள் என்னை அனுபவிப்பதை பற்றி நினைத்துக் கொண்டிருந்து இருப்பார்.... அதன் காரணமாக அவருக்கு இந்த மாதிரி மூடு குறையாமல் இருக்கலாம்....அவர் முன்னே வைத்து என்னை மற்றவர்கள் செய்தால் அதை பார்த்து ரசிப்பதற்க்கு அவர் ரொம்ப ஆவலாக இருக்கிறார்...... நானுமே அந்த மாதிரி சுகத்தை அனுபவிக்க ஆசையோடுதான் இருக்கிறேன்... என்ன திட்டம் போட்டு எப்போது இதை நிறைவேற்றப் போகிறாரோ தெரியவில்லை....ம்ம்...பார்க்கலாம்... எங்கள் காலை பஜனையை ஒரு வழியாக முடித்து விட்டு அவர் ஆபீசுக்கு கிளம்ப, நான் ஹவுஸ் ஓனரை பார்க்க செல்வதற்காக மிச்சமிருந்த வேலைகளை செய்து கொண்டிருந்த போது போன் ஒலித்தது. எடுத்து பேசினேன்...ரவிதான் மறுமுனையில் பேசினான்... அவன் 'ஹலோ.....' என்றதும்..... 'என்னடா.....இன்னைக்கும் ஆபீசுக்கு போலியா...?' என்று கேட்டேன். 'ம்ம்...கிளம்பிக்கிட்டே இருக்கேன்....அதான் போகும்போது உன்னை ஒரு தடவை பாத்துட்டு போலாம்னு கூப்பிட்டேன்...' என்றான். 'யேய்....அதெல்லாம் முடியாது.....எனக்கு இப்பல்லாம் அங்க வர முடியாது....' 'ஐயோ....ஏன் இப்படி கத்துற...? நீ ஒன்னும் இனக் வர வேண்டாம்...' 'அப்போ நீ இங்க வரப் போறியா....அதெல்லாம் வேண்டாம்....' 'ஐயோ...நீ என்ன இப்படி அவசரப் படுற....நான் சொல்ல வந்ததை முழுசா சொல்ல விடு....'

'ம்ம்...சொல்லு....' நீயும் இங்க வரவேணாம்....நானும் அங்க வரலை.....நான் இங்க மாடில என் வீட்டு முன்னாலதான் நிக்குறேன்... உன் புருஷன் கிளம்பி போறதை பாத்தேன்....நீ இப்போ என்ன செய்றென்னா.... நேத்து மாதிரி மாடில உன் வீட்டு வாசல்ல நின்னு ஒரு ப்ளையிங்க் கிஸ் தா....போதும்...' 'இவ்வளவுதானா...சரி....இப்போ வாரேன்...' 'யேய்....திரும்பவும் அவசரப் படாதே....சொல்றதை கேளு....நேத்து மாதிரின்னு சொன்னேனே..கவனிச்சியா...?' 'போடா....எனக்கு புரியுது....அவுத்து போட்டுட்டு வரச் சொல்ற....அப்படிதானே...?' 'சூப்பர்....அப்படிதான்....வா வா....' என்று சொல்லி விட்டு போனை கட் செய்தான். எனக்கு ஒரே கல்லில் இரு மாங்காய் அடிப்பது போலத்தான். அம்மணமாக வாசலுக்கு வெளியே நின்று அவனை பார்த்து விட்டு, அவன் போன பின்பு அப்படியே கீழே போக வேண்டியதுதான்.... சரி....மற்ற வேலைகளை பின்னர் பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று தீர்மானம் செய்து கொண்டு நான் அணிந்திருந்த நைட்டியை தலை வழியாக உருவி போட்டு விட்டு கண்ணாடியின் முன் நின்று பார்த்து திருப்தி அடைந்தவளாய் வாசலை நோக்கிப் போனேன். கதவை திறந்து வெளியே போவதற்கு முன் தலையை வெளியே நீட்டி எதிர் புறம் பார்க்க, அந்த பாவிப் பயல் இங்கே பார்த்தபடியே நின்று கொண்டிருந்தான். அவனை பார்த்து விட்டு காம்பவுண்ட் கதவையும் ஒரு விநாடி பார்த்து விட்டு அப்படியே கதவை முழுக்க கொண்டு வெளியே போய் அவனைப் பார்த்தபடி நிற்க, அவன் என்னை பார்த்து 'சூப்பர்' என்று விரலை மடக்கி சைகை காட்டினான். அவன் என்னை பார்த்து வாயில் வலது கையை வைத்து எடுத்து என்னை நோக்கி வீசுவது போல் செய்ய நானும் பதிலுக்கு அது போல செய்தேன். என்னிடமிருந்து போன முத்தத்தை கையில் பிடிப்பதை போல பாவனை செய்து அதை தனது சட்டைக்குள் வைத்துக் கொண்டான். அவன் செய்தததை பார்த்து எனக்கு சிரிப்பு வந்தது. ஒரு நிமிடத்துக்கு மேல் நான் அப்படியே நின்று கொண்டிருக்க, சிரிப்பு மாறாத திறந்த வாயுடன் கண் குளிர என்னை அந்த கோலத்தில் பார்த்து விட்டு போக மனசில்லாமல் வேறு வழியின்றி எனக்கு டாட்டா காட்டிவிட்டு திரும்பி உள்ளே போனான். அவன் என் பார்வையை விட்டு மறையும் வரை நான் அங்கேயே நின்று விட்டு அவன் போய் விட்டான் என்று உணர்ந்து கதவை பூட்டி விட்டு மெதுவாக முலைகள் குலுங்க கீழே படியிறங்கினேன். ஏனோ நான் காம்பவுண்ட் கதவு பூட்டியிருக்கிறதா என்று கவனிக்க வில்லை.... ஹவுஸ் ஓனர் நினைப்பிலேயே நான் படியிறங்கி அவர் வீட்டின் பக்கத்து வாசல் அருகில் போனேன். ஆனால் அந்த வாசல் கதவு பூட்டியிருந்தது. லேசாக தள்ளிப் பார்த்தும் திறக்க வில்லை....அப்போதுதான் காம்பவுண்ட் கேட் ஞாபகம் வர அங்கே திரும்பி பார்த்தேன். அது பூட்டாமல் இருந்தது., அப்படி என்றால் ஹவுஸ் ஓனர் வீட்டில் இல்லை என்பதை அறிந்து கொண்டு சின்ன ஏமாற்றத்தோடு திரும்பப் போனவள் ஓனர் வீட்டுக்கும் எஙகள் காம்பவுண்ட் கேட்டுக்கும் இடையே இருந்த கார் ஷெட்டின் சுவற்றோம் நகர்ந்து தெருவைப் பார்க்க, எதிர் வீட்டில் இருந்து ரவி வெளியே வந்து கொண்டிருந்தான். அவன் தலை என் பார்வைக்கு பட்டதும் அவனுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் இன்ப அதிர்ச்சி கொடுக்கலாம் என்றெண்ணி காம்பவுண்ட் கதவை நோக்கி அடியெடுத்து வைத்து போய் உள்புறம் நின்று தலையை உயர்த்தி தெருவின் இரு புறமும் பார்த்தேன். நான் ethirpaarthathai போலவே ஆள்நடமாட்டம் இல்லாததால் கொஞ்சம் தைரியம் வந்து கேட்டை திறக்க அதன் கிரீச்சிடும் சத்தத்தில் ரவி இங்கே திரும்பி பார்க்க, நான் பிறந்தமேனியாக வாசல் கதவை திறந்து வைத்து அதன் முன்னால் போய் ஒய்யாரமாக நின்றபடி அவனைப் பார்த்து கண்ணடிக்க, நான் நினைத்தமாதிரியே அவன் அசந்து போய் நின்றான். நான் அவனுக்காகவே இப்படி தெரு வாசலில் வந்து நிற்பதாக நினைத்திருப்பான். மோட்டார்சைக்கிளில் ஏற்ப போனவன் என்னை பார்த்தவுடன் பார்வையை திருப்பாமல் என்னை பார்த்தபடியே நிற்க, நானும் அவனை பார்த்துக் கொண்டு நின்றேன். இப்போது அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டுமென்று அவனுக்கு ஒரே குழப்பம் ஏற்பட்டிருக்கலாம்.. என்னை மெய் மறந்து பார்த்து விட்டு, தெருவின் இரு புறமும் பார்த்தான், அங்கே யாரும் இல்லாததால் என்னை 'வா..' என்று கூப்பிட்டான். அதற்கு நான் மறுத்து தலை அசைக்க, 'ப்ளீஸ்....வாயேன்....' என்று முகத்தை பாவமாக வைத்தபடி கெஞ்சினான். நான் தீர்மானமாக முடியாது என்று தலை ஆட்ட, அவனும் அதற்கு மேல் என்னை வற்புறுத்தாமல் மேலும் அரை நிமிட நேரம் என்னை பார்த்து ரசித்து விட்டு, நேரமாகிறது என்று சைகையில் சொல்ல, 'சரி....கிளம்பு....' என்று சிரித்தபடி சொல்லி விட்டு, டக்கென்று திரும்பி உள்ளே வந்து கேட்டை மூடி விட்டு உள்ளே வந்து மாடிபடியேறி மேலே வந்து திரும்பி பார்க்க, அங்கே அவன் வீட்டு வாசல் தெரிய வில்லை. எனக்கு இப்போ கொஞ்சம் கொழுப்பு அதிகமாகி விட்டதோ என்று தோன்றியது. என்னைப் பற்றி யோசித்தபடியே கதவை திறந்து உள்ளே வந்து மீண்டும் கதவை சாத்தி விட்டு நைட்டியை எடுத்து அணிந்து கொண்டேன். வீட்டு வேலைகளை எல்லாம் ஏற்கனவே முடித்து விட்டபடியால் சற்று நேரம் ஓய்வேடுக்கலாம் என்று ஹாலில் இருந்த சோஃபாவில் படுத்து கண்ணை மூடினேன். அரை மணி நேரத்துக்கு மேலேயே உறங்கி விட்டேன் போல....போன் அடிக்கும் சதம் கேட்டு கண் விழித்து எழுந்து போய் போனை எடுத்து பேசினேன். கணவர்தான் பேசினார். தான் ஒரு திட்டம் போட்டு விட்டேன் என்று சந்தோஷத்துடன் சொன்னார். வீட்டில் வந்து விவரமாக பேசிக் கொள்ளலாம் என்றும் சுதா அவசியம் நம்முடன் வர வேண்டுமா என்று கேட்டார். திடீரென்று எதற்காக இப்படி கேட்கிறீர்கள் என்று கேட்க, சுதா இதற்கு சரிப்பட்டு வருவாள் என்று தனக்கு தோன்றவில்லை என்றார். தேவை இல்லாமல் அவளை பற்றி இப்படி எல்லாம் கற்பனை செய்ய வேண்டாம்....கண்டிப்பாக அவள் இதற்கு சம்மதிப்பால்.....ஆனால் நீங்கள்தான் அவளிடம் இதை பற்றி பக்குவமாக பேசி புரிய வைக்க வேண்டும் என்று சொன்னேன். அவரும்.....நீ சொல்வதுதான் சரி... மணியும் நம்மோடு வர வேண்டுமா என்றார். உடனே நான் அதற்கு மறுத்து விட்டேன். நாம் மூன்று பேர் மட்டும் போதும்.....சுதாவும் நீங்களும் புருஷன் பொண்டாட்டி மாதிரியும் நான் உங்கள் சொந்தக்காரப் பெண் போல கூட வருவேன் .... அப்படி நாம் நடந்து கொள்ளலாம் என்றேன். நான் அப்படி சொன்னதை கேட்டு போனிலேயே என்னை ஆராத்ித்தார். 'எப்படி மல்லி....நான் நினைச்சா மாதிரியே நீயும் சொல்ற...?' 'ம்ம்....இந்தனை வருசம் நாம ரெண்டு பெரும் ஒண்ணா குப்பை கொட்டுறோம்...எனக்கு தெரியாதா நீங்க எந்த மாதிரி யோசிப்பீங்கன்னு...' 'ஓகே...போனை வைக்கிறேன்....வீட்டுல வந்து பேசிக்கலாம்...நான் வர கொஞ்சம் லேட்டானாலும் ஆகலாம்...' என்று சொல்லி விட்டு போனை கட் செய்தார். போனை வைத்து விட்டு மீண்டும் சோஃபாஃபில் வந்து உட்கார்ந்து டீவீயை ஆன் செய்தேன். அதில் ஏதோ சினிமா ஓடிக் கொண்டிருக்க என் மனம் அதில் லயிக்க வில்லை. என்னவோ தெரியவில்லை....திடீரென சிவகுமார் ஞாபகம் வந்தது. அவருக்கு போன் செய்தால் என்ன என்று தோன்றியது. லேண்ட் லைனில் இருந்து பண்ணினால் அவருக்கு எங்கள் வீட்டு நம்பர் தேர்ந்து விடும்...அது நல்லதல்ல என்று நினைத்து எப்போதும் அனைத்தே வைத்திருக்கும் என்னுடைய செல்போனை உள்ளே போய் தேடி எடுத்து அதை ஆன் செய்தேன்.

என்னவோ தெரிய வில்லை...என்னுடைய செல்போனை நான் எப்போதும் ஆன் செய்வதே இல்லை... இது மாதிரி எனக்கு யாரிடமாவது பேச வேண்டும் என்று தோன்றினால் மட்டுமே அதை ஆன் செய்வேன். அதில் இருந்து அவர் நம்பரை பார்த்து டயல் செய்தேன். ஆரேழு தடவை ரிங்க் போனவுடன்தான் எடுத்தார். நான் ஹல்லோ என்று சொன்னதும், மறுமுனையில் அவர் குரல் நல்ல மலர்ச்சியுடன் கேட்டது. 'என்ன ஜாஸ்மின்...எப்படி இருக்கீங்க...?' 'ம்ம்...நான் நல்லா இருக்கேன்....நீங்க எப்படி இருக்கீங்க...?' 'எனக்கென்ன ஜாஸ்மின்...ரொம்ப நல்லா இருக்கேன்...' 'ரொம்ப பிசியா இருக்கீங்களா....போனை நீங்க எடுக்க ரொம்ப நேரம் ஆயிட்டே...?' 'ஓ...அதுவா....நான் இப்போ வீட்டுலதானிருக்கேன்....உங்க போன் வந்தப்போ நான் வெளியே நின்னுகிட்டு இருந்தேன்....உங்க பேரை பாத்துட்டு பெட்ரூமுக்குள்ள வந்து பேசுறேன்...அதுதான் நேரமாயிட்டு....' 'ம்ம்...சரி...ஏதோ நீங்க எங்க ஊருக்கு வாரேன்னு சொன்னீங்களே...' 'ஆமா ஜாஸ்மின்....இங்க ஒரு சின்ன வேலை இருக்கு .... அதை முடுச்சுட்டுதான் அங்கே வரணும்....இன்னும் ரெண்டு மூணு நாள்ல வந்துருவேன்....' 'ம்ம்...சரி....எங்க ஊருல அது யாரு ?' 'ம்ஹூம்....சொல்ல மாட்டேன்...அது சஸ்பென்ஸ்....நேருல பாக்கும் போது உங்களுக்கே அது ஆச்சரியமா இருக்கும்....' 'ப்ளீஸ்....இப்போ சொல்லுங்களேன்...' 'சாரி. ஜாஸ்மின்....நான் சொல்ல மாட்டேன்...' என்று சொல்லி விட்டு அவர் சிரிப்பது எனக்கு கேட்டது. அதற்கு மேல் அவரிடம் கேட்பது சரியாக இருக்காது என்று தோன்றியதால் அதை பற்றி பேசாமல் பேச்சை மாற்றினேன். 'சரி...உங்க இஷ்டம்.....' 'என்ன ஜாஸ்மின்......கோபமா...?' 'கோபப்பட இதுல என்ன இருக்கு....?' 'குட்....ஆமா ஜாஸ்மின்....உங்களுக்கு பீரியட் எப்போ...?' 'ஏன் கேக்குறீங்க...?' 'என்ன அப்படி கேக்குறீங்க....வந்து வேஸ்டா போயிட கூடாதுல்ல....நான் மட்டுமில்ல...அவரும் ஏமாந்துர கூடாதுல்ல......அதான்....' 'ஓகோ...ரொம்ப முன்னேற்பேடா இருக்கீங்களா...?' 'இருக்கணும்ல....' 'ம்க்கும்....இருந்துட்டாலும்.....' 'என்ன ஜாஸ்மின்.....இப்படி சொல்றீங்க...?' 'பிறகு என்ன.....முதல் தடவை நாம பாத்துகிட்ட போது நீங்க என்கூட ரொம்ப நேரம் இருந்தீங்க...என்னை கொஞ்ச நேரம் கூட விடாம பாத்துக்கிட்டீங்க...ஆனா ரெண்டாவது தடவை ரெண்டு நாள் உங்க கூட இருத்தாலும் நீங்க என்னை செஞ்சதை விட உங்க ப்ரெண்ட்டுகளை விட்டு என்னை செய்ய சொல்லிட்டு நீங்க சும்மாதான இருந்தீங்க...' 'ஓ...அதை சொல்றீங்களா...?' 'அப்புறம்....நான் உங்க மேல ஆசை பாட்டுதான வந்தேன்....ஆனா நீங்க என்னை அடுத்தவங்களுக்கு தானம் பண்ணுறததுலதான் குறியா இருந்தீங்க...'

'என்ன ஜாஸ்மின்....என் மேல அவ்வளவு ஆசை வச்சு இருக்கீங்களா..." 'அப்புறம் இல்லியா....?' 'ஐயோ ஜாஸ்மின்.....ரொம்ப சாரி....உங்க மனசை புரிஞ்ச்சுக்காம இருந்துட்டேன்...' 'சாரி எல்லாம் கேட்க வேண்டாம்....இனிமேலாவது நான் சொன்ன மாதிரி பாத்துக்கோங்க...'

சிவக்குமாரிடம் பேசி விட்டு ப்ரிட்ஜை திறந்து குளிர்ந்த நீரை எடுத்து குடித்து விட்டு சோஃபாவில் வந்து உட்கார்ந்த போது, கணவர் சொன்னது ஞாபகம் வந்தது. அவர் ஏதோ திட்டம் போட்டு விட்டார் என்று தெரிந்து சுதாவை அதற்கு தயாராக்க வேண்டுமே என்று நினைத்து அவளுக்கு போன் செய்தேன்.

அவர்கள் வீட்டிலும் லேண்ட்லைன் போன் உண்டு. அதில் கூப்பிட்டேன்....அவள்தான் போனை எடுத்தாள். வழக்கமான குசலம் விசாரித்து விட்டு மெதுவாக பேச்சை ஆரம்பித்தேன். 'என்ன சுதா.,....நான், நீ ரெண்டு பேரும் எங்க வீட்டு காரரோட சேர்ந்து எங்காவது வெளியே போயிட்டு வரலாமா...?' 'ஆமா....இப்பத்தான் அண்ணான் போன் பண்ணி சொன்னார்...' எனக்கு இது கொஞ்சம் ஆச்சரியமாக இருந்தது. என்னிடம் சொல்லாமல் எனக்கு முன்னால் சுதாவிடம் பேசி இருக்கிறாரா...? சரி...இதில் என்ன இருக்கிறது....ஏற்கனவே அவர் இவளிடம் இதை பற்றி பேசி இருந்தால் அவளை சம்மதிக்க வைப்பது சுலபமாக்கி போய் விடுமே eன்று என்னை ஆறுதல் படுத்திக் கொண்டு தொடர்ந்து பேசினேன். 'ஓ..அப்படியா....அப்படின்னா உனக்கு சம்மதம்தானே....?' 'ம்ம்....வாரேன்...ஆனா அண்ணன் சொன்னதை வச்சு பாக்கும் போது எனக்கு ஒரு சந்தேகம்...' 'என்ன சந்தேகம்....?' 'நம்ம ரெண்டு பேரும் வேற யார் கூடயோ அப்படி இப்படி இருக்க வேண்டி வருமோன்னு தோணுது...' 'தோணுது என்ன தோணுது.....நீ சொல்றது சரிதான்....' 'ஐயோ.....என்ன சொல்ற...?' 'ஆமா சுதா....யாராவது புதுசா நம்மளை தொட லாம்....அதுக்கு மேலயும் எதாவது நடக்கலாம்...' 'என்ன மல்லிகா....நீ இவ்வளவு சாதாரணமா சொல்ற...?' 'ஆமா சுதா.,...அதுல என்ன இருக்கு....ஒரு புது த்ரில் தானே...?' 'ஒரு மாதிரி இருக்காதா....?' 'நான் ஒண்னு கேக்கட்டுமா...?' 'என்ன....?' 'என் புருசன் கூட எத்தனை தடவை படுத்திருக்க....அவரு உனக்கென்ன தாலி கட்டுன புருசனா...? அவர் உன்னை தொடும்போது மட்டும் ஒரு மாதிரி இல்லியா....?' '..........................................' 'என்ன சுதா.....பதிலை காணோம்....' 'இல்ல.....நீ சொன்னதை யோசிச்சு பார்த்தேன்...' 'ம்ம்...சொல்லு.....அப்போ மட்டும் ஒன்னும் தெரியலையா....?' 'ஆமா....நீ சொல்றதும் சரிதான்....' 'அதான் சொல்றேன்.....இது ஒரு புது அனுபவம்தானே....நாம சொல்லி வச்சுதானே போறோம்...' 'நீ சொல்றது எல்லாம் சரிதான்....அப்படின்னா தொடறது மட்டும் இல்லாம மத்ததும் நடக்குமா...?' 'என்ன நீ...சின்ன பிள்ளை மாதிரி திரும்ப திரும்ப கேட்டு கிட்டே இருக்கே....ஆமா சுதா,,.,எல்லாம் உண்டு.,...என்ன நடந்தாலும் அதை அனுபவிக்கத்தான் இந்த ப்ளான் .... புரியுதா...?' 'ம்ம்....புரியுது.....ஆனாலும் ஒரு மாதிரி இருக்குப்பா....' 'சரி....அதை அப்போ பாத்துக்கலாம்....நாம ரெண்டு பேரும் போடுறதுக்குன்னு நான் கொஞ்சம் ட்ரெஸ் செலெக்ட் பண்ணி வச்சு இருக்கேன்....' 'அது வேறயா....?' 'ம்ம்...கொஞ்சம் செக்ஸியான ட்ரெஸ்ஸா பாத்து வச்சு இருக்கேன்...வீட்டுல இருந்து கிளம்பும் போது சாதாரணமா போயிட்டு வெளியே போயி ட்ரெஸ் மாத்திக்கலாம்....' 'ம்ம்......சரி.....' 'சரி..... மணி அண்ணன்கிட்ட நீ எங்க வீட்டு காரரோட வெளியே போற மாதிரி சொல்லிக்கலாம்...என்ன...?' 'நானும் அதைத்தான் நினைச்சேன்.....' 'ம்ம்.....என்னிக்கு எங்க போறோம்னு அப்புறமா பேசிக்கலாம்....உனக்கு சம்மதமான்னு கேக்காத்தான் போன் பண்ணினேன்....' 'சம்மதம்தான்......ஆனா எனக்கு என்னவோ நாம் ரெண்டு பேரும் கூடிய சீக்கிரம் தேவிடியா மாதிரி ஆயிடுவோம்னு தோணுது.....' 'யேய்.....நீ எதுக்கு அப்படி நினைக்குற....இதெல்லாம் ஒரு ஜாலிக்குத்தானே...' 'இல்ல....சும்மா விளையாட்டுக்கு சொன்னேன்....எங்க அண்ணன் என்னை எங்க கூப்பிட்டாலும் கேள்வி கேக்காம வர நான் ரெடிப்பா...' 'ஓகோ....விசயம் அப்படி போகுதா.,....? ஏம்மா....உங்க அண்ணன் கூட நான் ஒண்ணா இருக்கலாமா...?' 'சரி...சரி..... போனா போகுது....ரொம்ப ஆசை படுற....அப்பப்ப கொஞ்சம் ஒண்ணா இருந்துக்க....ஆனா அதை கரைச்சுறாத.....' அவள் எதை சொல்கிறாள் என்று புரிந்து, 'சரிம்மா... நீ இந்த அளவுக்காவது சம்மதிச்சியே....சந்தோசம்....' சுதாவிடம் பேசி விட்டு போனை வைத்தவுடன் என்னவோ எனக்கு ஹவுஸ் ஓனரின் நினைப்பு வந்தது. மீண்டும் ஒரு தடவை கீழே போய் பார்க்கலாம் என்று படியிறங்கி கீழே போய் பார்க்க, கதவு திறந்து இருந்தது. சத்தம் கொடுத்தபடி உள்ளே போய் பார்க்க, உள் அறையில் இருந்து அவர் வெளியே வந்து என்னை பார்த்து சிரித்தபடி, 'நான் இப்பத்தான் உன்னை நினச்சேன்....நீயே வந்துட்டா...' என்று உரிமையோடு என் கையை பற்றி தன்னை நோக்கி இழுக்க, 'சும்மா சொல்லாதீங்க....நான் அப்பவே கீழே வந்து பார்த்தேன்....நீங்க வரலைன்னு தெரிஞ்சு திரும்பி போயிட்டேன்.. அதான் ஒரு வேலை நீங்க வந்திருப்பீங்களோன்னு நினச்சு இப்ப வந்தேன்....சரி...மேடம் இப்ப எப்படி இருக்காங்க...?' என்றேன். 'என்ன நீ....மேடம் கீடம்னு சொல்லிகிட்டு.....அழகா அக்கான்னு சொல்லு....அதான் உனக்கு அந்த உரிமை இருக்கே....' 'சரி...,சரி.....ஜெயாக்கா எப்படி இருக்காங்க....?' 'ம்ம்....பாத்தியா....இப்ப எப்படி இருக்கு.....என்னோட சின்ன பொண்டாட்டி பெரிய பொண்டாட்டியை அக்கான்னு கூப்பிட்டாத்தானே நல்லா இருக்கும்....' 'சரி....சரி.....நான் வேணும்னா ஆஸ்பத்திரிக்கு வரட்டுமா...அவங்களை வந்து பாத்தா நல்லா இருக்கும்னு தோணுது....அதான்....' 'ஓ...தாராளமா வாயேன்.....நான் அவளுக்கு வேற ட்ரெஸ் எடுத்துட்டு போகத்தான் வந்தேன்.... இப்பவே என்கூட வர்றியா...?' 'ம்ம்....வாரேன்....கொஞ்சம் வெயிட் பண்றீங்களா....வேற ட்ரெஸ் மாத்திட்டு வந்திடுறேன்...' என்று சொல்லி விட்டு மேலே வீட்டுக்கு வந்து திரும்ப கணவருக்கு போன் செய்து விசயத்தை சொன்னேன். அவரும் என்னை போய் விட்டு வரச் சொல்ல, நான் கிளம்ப ஆயத்தமானேன். எனக்கு திடீரென்று ஒரு ஆசை வந்தது. இப்போது அவரோடு ஆஸ்பத்திரிக்கு போகும் போது கொஞ்சம் செக்ஸியாக ட்ரெஸ் சேய்தது கொண்டு போனால் என்ன என்று தோன்றியது. என் கணவரும் சுததாவும் நானும் சேர்ந்து வெளியே போகும் போது அணிந்து கொள்வதற்காக செலெக்ட் செய்து வைத்திருந்த நீல நிற புடவையையும் அதற்கு மேட்ச்சாக அதே நிறத்தில் ஜாக்கெட்டையும் எடுத்து அணிந்து கொண்டேன். உள்ளே பளீரென்ற சிகப்பு நிறத்தில் பிரா அணிந்து கொண்டேன். நான் அணிந்திருந்த ஜாக்கெட் முன்புறத்தில் நன்றாக இறங்கி பின்புறத்தில் பிரா பட்டியை விட ஒரு இன்ச் அளவுதான் கூடுதலாக இருந்தது. அதனால் முன்புறத்தில் பிரா பட்டை ஜாக்கெட்டுக்கு வெளியே தெரிந்தது மட்டுமின்றி நிலைக் கண்ணாடியில் பார்த்தபோது முதுகில் ஜாக்கெட்டுக்கு வெளியேயும் சிகப்பு நிறத்தில் பிரா வெளியே தெரிந்தது. அது மட்டுமில்லாமல் தொப்புளுக்கு கீழே நன்றாக கொசுவத்தை இறக்கி சொருகி கொண்டு கண்ணாடியில் பார்க்க, எனக்கே என் அழகின் மேல் கர்வம் வந்தது. இந்த கோலத்தில் எந்த ஆண் என்னைப் பார்த்தாலும் சந்தேகமே இல்லாமல் அவனுக்கு கீழே டெம்பராகும் அளவுக்கு என் மேனி அத்தனை செக்ஸியாக தெரிந்தது.

மீண்டும் ஒரு முறை கண்ணாடியில் பார்த்து எனக்கு திருப்தி ஏற்பட்டு, வெளியே வந்து கதவை சாத்தி விட்டு, படியிறங்கி கீழே போக, அங்கே முன்னரையில் ஹவுஸ் ஓனர் எனக்காக காத்திருப்பது தெரிந்தது. நான் உள்ளே போனதும் என்னைப் பார்த்தவர் ஒரு நிமிடம் என்னிடம் இருந்து பார்வையை விலக்காமல் இமைக்க மறந்து பார்த்து விட்டு, 'மல்லிகா...என்ன இப்படி இருக்கே....நாளுக்கு நாள் அழகா ஆயிட்டே போறியே....? உனக்கு வயசு ஏறுதா...இல்ல இறங்குதா...?' என்றார்.

அவர் என்னைப் பார்த்து அப்படி சொன்னதற்கான காரணம் எனக்கு தெரியும் என்றாலும் அதை வெளிக்காட்டாமல் 'போங்க....உங்களுக்கு என்னைப் பார்த்தா உடனே கிண்டல்தான்....' என்று போலியாக அங்கலாய்த்துக் கொள்ள, 'நான் போய் சொல்லலை மல்லிகா....வேணும்னா பாரு....நாம ஆஸ்பிட்டலுக்கு போனவுடன் அங்கே உன்னை எப்படி பார்கிறாங்கன்னு மட்டும் பாரு...' என்றார். அது எனக்கே தெரியும்.....இந்த கோலத்தில் என்னைப் பார்ப்பவர்கள் எந்த மாதிரி ரியாக்ட் செய்வார்கள் என்று தெரியாதா என்ன.... என் கணவர் ஆசை படுவது போல வெளியே போவதற்கு முன்னால் ஒரு டிரையல் மாதிரிதான் இப்படி உடுத்திக் கொண்டு வந்திருக்கிறேன்.... கையில் ஒரு சின்ன பையை எடுத்துக் கொண்டு என்னை நோக்கி... 'சரி....போலாமா...' என்று கேட்டவர், என்ன நினைத்தாரோ தெரியவில்லை.... என்னருகில் வந்து குனிந்து ஏற்கனவே தொப்புள் தெரியும் படி கிடந்த சேலைத் தலைப்பை மேலும் கொஞ்சம் ஒதுக்கி விட்டு என் தொப்புளில் நேரடியாக வாய் வைத்து உருஞ்சுவது போல செய்து பின்னர் ஒரு அழுத்தமான முத்தம் கொடுத்து விட்டு நிமிர்ந்து என்னப் பார்த்து, 'இப்போ நேரமில்லை.....இல்லைன்னா உன்னை இங்கிய வச்சு ஒரு ஷிஃப்ட் எடுத்துட்டுதான் விட்டிருப்பேன்...' என்றார். நான் பதில் சொல்லாமல் அவன் சொன்னதை கேட்டு உதட்டுக்குள்ளேயே சிரித்தபடி, 'சரி...சரி....வாங்க போகலாம்...' என்று சொல்ல, என்னை முன்னால் நடக்க சொல்லி என் பின்னே வெளியே வந்து கதவை பூட்டி விட்டு வாசலில் நின்ற மாருதி 800 காரில் ஏறி என்னையும் ஏற்றிக் கொண்டு காரை நகர்த்தினார். பத்து நிமிட நேரம்தான் என்றாலும் அதற்குள் முடிந்தவரை என்னிடம் சில்மிஷம் செய்தபடியே காரை ஓட்டினார். ஆஸ்பத்திரிக்குள் நுழைந்து காரை நிறுத்தி விட்டு இருவரும் இறங்கினோம். அது ஒரு நடுத்தரமான ஆஸ்பிட்டல். இருவரும் ஒன்றாக உள்ளே செல்ல, அங்கே ரிசாப்ஷனில் இருந்தவர்கள் பார்வை என்னை மொய்ப்பதை உணர்ந்தேன். அதை அவரும் பார்த்து விட்டு, என்னிடம் தனிவான குரலில், 'பாத்தியா....எல்லாரும் உன்னைத்தான் பாக்குறாங்க....' என்றார். 'போங்க....சும்மா கிண்டல் பண்ணாதீங்க....' என்று சிணுங்கியபடி அவரோடு சேர்ந்து முதல் மாடிக்கு போய் இரண்டாவதாக இருந்த அறைக்குள் நுழைய, அங்கே கட்டிலில் படுத்து இருந்த ஜெயாக்கா மட்டுமின்றி அவருக்கு ஏதோ டெஸ்ட் எடுத்துக் கொண்டிருந்த அந்த இளம்வயது டாக்டரும் அவரோடு நின்றிந்த அந்த அழகான நர்சும் என்னை பார்த்து என்னை தலை முதல் கால்வரை அளவெடுப்பது போல பார்த்து விட்டு கடைசியாக அவர்களது பார்வை என் தொப்புளில் வந்து நிலைத்தது. அவர்கள் என் தொப்புளை பார்பாதை அறிந்து அனிச்சையாக நான் ஒரு கையால் லேசாக சேலை தலைப்பை நகர்த்தி மறைக்க முயன்றேன். ஆனால் நான் முழுதுமாக மறைக்க வில்லை....அப்படி மறைக்கவும் நான் விரும்ப வில்லை... 'என்னக்கா....எப்படி இருக்கீங்க....?' என்று ஜெயாவைப் பார்த்து நான் கேட்க, 'ம்ம்...பரவாயில்லை......' என்று என்னைப் பார்த்து சிரிக்க, அந்த டாக்டர் என் மேலிருந்து பார்வையை அகற்றாமல் 'இவங்க யாரு...?' என்று ஜெயாவிடம் கேட்க, 'இவ....என்னோட தங்கச்சி...' என்றார். என்னை பார்த்த அந்த டாக்டரை நானும் அளவெடுப்பதை போல பார்த்தேன். நல்ல நிறமாகவும் அளவாக வெட்டப்பட்ட தலை முடியுடனும் இருந்தார். சின்ன பிரேம் உள்ள கண்ணாடி அணிந்திருந்தார். என்னை விட சற்று உயரமாக இருந்தார். ஆனால் மீசை இல்லாமல் முகம் முழுவதும் பளபளப்பாக இருந்தது. ஹவுஸ் ஓனரோ ஜெயா அக்காவோ பார்க்காத படி நான் அந்த டாக்டரை அளவெடுத்தேன். கொஞ்ச நேரத்தில் ஜெயா அக்காவை டெஸ்ட் செய்து முடித்து விட்டு, வெளியே போக முனைந்தவர் மீண்டும் என் மேல் பார்வையை ஒட்டி விட்டு யாரும் பார்க்காத படி என்னைப் பார்த்து ஒரு சின்ன புன்னகையை தந்து விட்டு சென்றார். அவருடன் அந்த நர்சும் வெளியே செல்ல, இப்போது நாங்கள் மூன்று பேரும்தான் இருந்தோம். ஜெயா தனது கணவரைப் பார்த்து கதவை அடைக்கச் சொன்னார். அவர் கதவை அடைத்து விட்டு திரும்ப, ஜெயா என்னைப் பார்த்து அருகில் வரும்படி அழைக்க நான் ஜெயாவின் அருகில் போய் நின்றேன். என் கையை பிடித்துக் கொண்டு, 'என்ன அழகுடி நீ........நாளுக்கு நாள் அழகாயிட்டே போறியேடி....' என்றார். உடனே எனக்கு பினால் நின்ற ஹவுஸ் ஓனர், 'நானும் இதைத்தான் சொன்னேன் ஜெயா.....' என்று சொல்ல, ஜெயா அதற்கு தலை ஆட்டி ஆமோதித்தபடி, 'உன்னை பாத்தா எனக்கே ஆசை வருதே....' என்று சொல்லி சிரித்து விட்டு, தனது கணவரை பார்த்து, 'என்னங்க.....எனக்கு இப்போ சினிமா பாக்கணும் போல இருக்கு....' என்று சொல்ல, முதலில் அவர் சொன்னது புரியாமல் நான் விழிக்க, ஹவுஸ் ஓனர், 'என்ன ஜெயா.....இது ஆஸ்பத்திரி....இங்க வச்சு எப்படி....?' என்று கேட்ட போதுதான் எனக்குப் புரிந்தது. புரிந்தவுடன் நான் ஒன்றும் பேசாமல் தலையை குனிந்தபடி நிற்க, 'அதனால் என்ன....கதவைதான் அடச்சுட்தோமே....இப்போ யாரும் வர மாட்டாங்க...ம்ம்...எதாவது செய்ங்க....எனக்கு பாக்கணும் போல இருக்கு....' என்று ஜெயா சொல்ல, அவர் என்னைப் பார்த்து, 'பாரு மல்லிகா....இங்க வச்சு என்ன செய்ய முடியும்....யாராவது வந்து கதவை தட்டினா என்ன செய்ய...?' என்றார். என்னவோ தெரியவில்லை.....திடீரென எனக்கு அவரோடு குறும்பு செய்ய ஆசை வந்தது.... 'என்ன செய்ய,.,...யாராவது வந்து கதவை தட்டினா.....திறக்க வேண்டியதுதான்....' என்று சொல்லி விட்டு கூடவே நமுட்டு சிரிப்பு சிரிக்க, 'என்ன சொல்ற மல்லிகா....இவ என்ன சொல்றான்னு புரியலையா.....நம்மளை இங்க வச்சு செய்யச் சொல்றா...அதான் கேட்டேன்.....செஞ்சுக்கிட்டு இருக்கும் போது யாராவது வந்து கதவை தட்டினா என்ன செய்றது....?' என்று என்னைப் பார்த்து கொஞ்சம் சீரியசாக கேட்க, நான் அதே குறும்பு சிரிப்போடு, 'அதான் நானும் சொன்னேன்....கதவை திறக்க வேண்டியதுதான்.....திறந்து வச்சுட்டு செய்ய வேண்டியதுதான்...' என்றேன். அதை கேட்டவுடன் அவருக்கு சிரிப்பு வந்து விட, 'ரெண்டு பொம்பளைகளும் சேர்ந்து என்னை கலாய்க்கிறீங்கலாக்கும்....' என்றார். இப்போது நான் ஜெயாவைப் பார்த்து, 'அவங்க சொல்றது சரிதான்.....இப்போ இங்க வச்சு அந்த மாதிரி எதுவும் வேண்டாமே....அடிக்கடி யாராவது வருவாங்க.....நீங்கதான் இன்னும் ரெண்டு நாளுல வீட்டுக்கு வந்துருவீங்களே...அங்க வச்சு வேணும்னா உங்க முன்னால வச்சு ஒரு நாள் முழுக்க செய்ரோம்....என்ன சொல்றீங்க...' என்று சொல்லி கொண்டு அவளுடைய தலையில் கை வைத்து தடவி விட, நான் சொன்னதில் கொஞ்சம் ஆறுதல் அடைந்து

 'சரிம்மா...நீ சொல்றதும் கரக்டுதான்....' என்று சொல்லி விட்டு என்னை தன்னருகில் இருக்க சொல்ல, நான் கட்டிலின் ஓரத்தில் காலை தொங்க விட்டபடி உட்கார்ந்தேன். நான் உட்கார்ந்தவுடன் ஹவுஸ் ஓனர் மீண்டும் கதவை திறந்து வைத்து விட்டு எங்களைப் பார்த்து, 'நீங்க பேசிகிட்டு இருங்க....நான் பக்கத்துல கடையில போய் சாப்பிட்ட எதாவது வாங்கிட்டு வாரேன்...' என்று சொல்லி விட்டு வெளியே கிளம்பி போனார். இருவரும் அதிகமாக பேசிக் கொள்ளா விட்டாலும் இருவருக்கும் இதையே ஏதோ நீண்ட நாள் பந்தம் இருப்பதைப் போல ஒருவருக்கொருவர் கை கோர்த்துக் கொண்டு அளவோடு பேசிக் கொண்டிருக்க, வேறு ஒரு நர்ஸ் வந்து, 'டாக்டர் இவங்க ஹிஸ்டரி சார்ட்டை எடுத்துட்டு வரச் சொன்னார்' என்றாள். 'ஐயோ...ஸார் வெளியே போயிருக்காரே....' என்று நான் அவசரமாக எழுந்து நின்று சொல்ல, அதற்கு அந்த நர்ஸ், 'அதனால் என்ன.....ஸார் இல்லைன்னா நீங்க இதை கொண்டு போங்க...ஏதோ அவசரமா பாக்கணும்னு சொன்னார்....சீக்கிரம் போங்க...' என்று என்னை அவசரப் படுத்தினாள். என்னவோ தெரியவில்லை....மீண்டும் அந்த டாக்டரை பார்க்கப் போகிறோம் என்று அறிந்து எனக்குள் ஒரு கிளர்ச்சி எழுந்தது. இங்கே வைத்து டாக்டர் என்னை தின்று விடுவதைப் போல பார்த்ததை ஜெயா கவனிக்க வில்லை....ஆகவே இப்போது அவளே என்னிடம் அதை கொண்டு போய் காட்டி விட்டு வரும்படி சொல்ல, நான் அந்த நர்சிதம் 'சரிம்மா....நான் கொண்டு வாரேன்...கொஞ்சம் நில்லு,,....' என்றேன். 'இல்ல மேடம்...நான் மேல் ப்ளோருக்கு போறேன்....உங்க கிட்ட சொல்லிட்டு போகத்தான் வந்தேன்....' என்று அவள் எனக்கு பதில் சொல்ல, 'சரி...டாக்டர் எங்க இருக்கார்...?' என்று கேட்டேன். 'இப்படி நேரா போனா நாலாவது ரூம்தான் .... அவருக்கு லேட்டா போன பிடிக்காது...சீக்கிரம் போங்க மேடம்...' என்று என்னை அவசரப் படுத்தி விட்டு அவள் கிளம்ப, மனதுக்குள் சின்ன படபடப்போது ஜெயாவின் கட்டிலுக்கு அருகில் தொங்கவிடப் பட்டிருந்த அந்த சார்ட்டை எடுத்திக் கொண்டு வெளியே வந்து நர்ஸ் சொன்ன அந்த நாலாவது ரூமைப் பார்த்து நடந்தேன். மூன்றாவது ரூமை கடந்து நாலாவது ரூமை நோக்கி போன போதே அந்த இடைவெளியில் நடந்தபடியே நான் என் சேலை தலைப்பை கொஞ்சம் நெகிழ்த்தி விட்டு தொப்புள் நன்றாக தெரியும்படி வைத்துக் கொண்டு அந்த ரூமிங் முன்னால் போய் நின்று கதவை தட்ட, உள்ளே இருந்து 'எஸ்....வாங்க....' என்ற குரல் கேட்டது. பூட்டாமல் சாததியிருந்த கதவை தள்ளிக் கொண்டு நான் உள்ளே செல்ல, சில்லென்ற ஏசிக் காற்று என் உடம்பை தழுவியது.



வெயிலால் உண்டான சூடு மாத்திரமல்லாது அந்த டாக்டரை பார்க்க வந்ததால் எனாக்குள்ளே உண்டாகியிருந்த உஷ்ணமும் சேர்ந்து என்னை ஆக்கிரமித்து இருந்ததால் அந்த அறையில் காலடி எடுத்து வைத்தவுடன் என் முகத்தில் அறைந்த ஏசிக் காற்று எனக்கு இதமாக தெரிந்தது. அவரும் என்னைப் பார்த்தவுடன் முகத்தில் ஆச்சரியம் காட்டினார். என்னை எதிர்பார்த்திருக்க மாட்டார் போலும்....

நான் அவர் உட்கார்ந்திருந்த மேஜையை நோக்கி மெதுவாக நடக்க, அவரது கண்கள் என் தொப்புளை துளைப்பதை கவனித்தேன். பார்க்க வேண்டுமென்றுதானே நெகிழ்த்தி விட்டு வந்திருக்கிறேன். அவர் அருகில் போய் நின்று அந்த சார்ட்டை அவரிடம் நீட்ட, அதை வாங்கி விட்டு சற்று தோரனையான குரலில், 'கதவை திறந்து vachchuteenkale...ஏசி ஓட்டிகிட்டு இருக்கு......போய் அந்த கதவை சாத்திட்டு வாங்க...' என்று உத்தரவு போல சொல்ல, உள்ளுக்குள் எனக்கு கோபம் எட்டிப் பார்த்தாலும், அதை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு, என்னதான் நடக்கிறது என்று பார்க்கலாமே என்று நினைத்தபடி அவர் சொன்னபடி, கதவை நோக்கி சென்று அதை நன்றாக சாத்*தி விட்டு திரும்ப, 'லாக் பண்ணிருங்க....இல்லைன்னா தானா திறந்திடும்...' என்று சொல்ல, எனக்கு புரிந்து போனது.....நாம் எதிர்பார்த்ததைப் போலவே என்னவோ செய்யப் போகிறார் என்று. நானும் அதற்கு எந்த விதமான மறுப்பும் சொல்லாது, கதவின் நடுவில் இருந்த லாக்கை மாட்டி விட்டு, அவரை நோக்கி திரும்பி போய் அருகே நிற்க, முகத்தில் கொஞ்சம் கூட சிரிப்பை காட்டாமல் இறுகிய முகத்தோடு அவரது சூழலும் நாற்காலியில் சாய்ந்து உட்கார்ந்தபடி என்னைப் பார்த்து, 'எதுக்கு நீங்க வந்து இருக்கீங்க....அங்க ஒரு ஸார் உண்டே....அதான் உங்க சிஸ்டரோட ஹஸ்பண்ட்....' என்று கேட்டார். நானும் அவரது மன ஓட்டத்தை புரிந்து அதற்கேற்ப கொஞ்சம் பயந்த முகத்தோடு 'இல்ல....அவங்க பக்கத்துல கடைக்கு போய் இருக்காங்க....நீங்க இதை அவசரமா வேணும்னு கேட்டீங்களாம்...அதான் நான் கொண்டு வந்தேன்....' என்று சொன்னேன், நான் சொல்வதை கேட்டாரே தவிர, அவரது பார்வை என் தொப்புளை விட்டு அகலவே இல்லை... நான் அதை கவனித்தும் கவனிக்காதமாதிரி நிற்க, அந்த சார்ட்டையும் மேஜையில் விரித்து வைக்கப் பட்டிருந்த லேப்டாப்பையும் மாறி மாறி பார்த்து விட்டு, ஓகே என்று சொல்லியபடி தலையை ஆட்டிக் கொண்டே அந்த சார்ட்டை என்னிடம் நீட்ட, நான் அதை வாங்க கையை நீட்டினேன். வேண்டுமென்று நடந்ததா இல்லை தெரியாமல் நடந்ததா என்று தெரியவில்லை.... அந்த சார்ட் என் கையில் இருந்து நழுவி கீழே விழா, பதறிபோய் அதை பிடிக்க குனிய, நல்ல நெகிழ்த்தி சொருகி இருந்த என்னுடைய புடவை தலைப்பு என் இடுப்பில் இருந்து விடுபட்டு தரையில் விழுந்தது. அந்த சார்ட்டை எடுத்தவள் அதே பதற்றத்தோடு நிமிந்தவள் அந்த டாக்டருக்கு முன்னே முந்தானை இன்றி மிக குறைந்த அளவே உள்ள ஜீக்கெட்டை மீறி திமிறி கொண்டு நின்ற என்னுடைய கணத்த முலைகளை காட்டிக் கொண்டு ஓரிரு நிமிடம் நின்றவள் சுதாரித்தவள் போல தொங்கி கொண்டிருந்த புடவை தலைப்பை எடுத்து மேலே போட்டுக் கொண்டு திரும்பி கதவை நோக்கி நடக்க, என் பின்னால் இருந்து, 'வெரீ நைஸ்..' என்று குரல் கேட்டது. அதை கேட்டு நான் மீண்டும் திரும்பி அவரை பார்க்க, 'சூப்பர்.....நைஸ்....' என்று ஒரு கண்ணை மூடி கொண்டு ஒரு கண்ணால் என்னைப் பார்த்து சொல்ல, நான் கொஞ்சம் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு, 'என்ன....' என்று கொஞ்சம் அதட்டலாக கேட்டேன். ''இல்ல.....சார்ட்ல உள்ள டீட்டயில்ஸ் நல்லா இருக்கு....' 'ம்ம்.....சரி...' சொல்லி விட்டு கதவை நெருங்கி அதன் லாக்கை விடுவிக்க போக, அது கொஞ்சம் மக்கர் செய்தது. நான் திறக்க சிரமப் படுவதை பார்த்தவர் என் பின்னால் வந்து, 'விடுங்க....நான் திறக்கிறேன்....இது அடிக்கடி இப்படிதான் சிக்கிக்கும்....' என்று என் பதிலை எதிர்பாராமல் என்னை தாண்டி கதவை நோக்கி கையை நீட்ட, அது என் இடது பக்க முலையை உரசியது. அவருடைய கை என் முலையில் உரசியதும் பதறி போனவளைப் போல நகர, அதை பொருட்படுத்தாதவரைப் போல, கதவை மறைப்பதை போல நின்று என்னைப் பார்த்து, 'என்னாச்சு.....வலிக்குதா....எங்க பாக்கலாம்...' என்று என் கையை பிடிக்கப் பார்க்க, கற்பழிப்பு காட்சியில் சிக்கி தவிக்கும் கதாநாயகியைப் போல நான் போலியாக திமிரினேன். ஒரு தீர்மானத்தோடுதான் கதவை பூட்டச் சொல்லி இருக்கிறார் போல.... திமிரிய என்னை பார்த்து கொஞ்சம் சிரித்தபடி, 'வலிக்குனா சொல்லுங்க....ஊசி போட்டு விடறேன்....' என்று சொல்லி விட்டு சிரிப்பை அதிகமாக்க, அவர் சொல்வதன் அர்த்தம் எனக்கு விளங்கியது. இரட்டை அர்த்தத்தில் பேசுகிறார் என்று புரிந்தது. அவருடைய இந்த அவசரம் எனக்கு அவ்வளவாக பிடிக்க வில்லை.....ஆனால் பாவம் அவர் என்ன செய்வார்.... இப்போது கதவை திறக்காமல் கதவை மறைத்தபடி நின்று கொண்டு என்னை பார்த்து திரும்பி நின்றபடி, 'உங்க சிஸ்டரோட புருசன் வெளியே போனதை பாத்துட்டுதான் உங்களை வர வச்சேன்....' என்று சொல்லி விட்டு நம்பியார் சிரிப்பு சிரித்தார். அப்படி என்றால் வேண்டும் என்றுதான் என்னை வர வைத்து இருக்கிறார் என்று புரிந்து கூடவே, இப்போது என்னை எதாவது செய்யாமல் விட மாட்டார் என்று தோன்ற, 'இதெல்லாம் எனக்குப் பிடிக்காது.....விடுங்க...நான் போணும்....' என்று முகத்தை கொஞ்சம் கடுமையாக வைத்துக் கொண்டு நான் சொல்ல, திடீரென்று நான் எதிர்பார்க்காத வகையில் நன்றாக தெரிந்த என் இடுப்பில் கைவைத்து தொப்புளை தொட்டு கிள்ளி விட்டு அப்படியே வயிற்று சதையை கொத்தாக அழுத்திப் பிடிக்க, எனக்கு நிஜமாகவே வலித்தது.

அந்த ரூமின் ஏசி குளிர்ச்சியில் எனக்கும் கொஞ்சம் உள்ளே கிளர்ச்சி உண்டானாலும் அவருக்கு உடன்படவா வேண்டாமா என்று ஒரு குழப்பமும் வந்தது. ஆனால் அவர் என்னை எந்த விதமான சிந்தனையும் செய்ய விடாமல் பட் பட்டென்று அடுத்த நடவடிக்கைகளில் இறங்கினார். என் இடுப்பை பிடித்து தொப்புள் பகுதியில் கை வைத்து அமுக்கியதும் எனக்குள் உருவாக்கிய கிளர்ச்சியை நான் சமாளிக்கும் முன்பாகவே ஒரு கையால் என் பின்னந்தலையில் சுற்றி வளைத்து என் முகத்தை அவரை நோக்கி இழுத்து என் உதட்டோடு அவர் உதட்டை பதிக்க, நான் அதை மறுத்து சொல்ல வாயெடுக்க அது முடியாமல் போய் 'ம்ம்...ம்...' திமிரினேன். ஆனால் அவரது பிடி ரொம்ப இறுக்கமாக இருந்ததால் என்னால் அவர் பிடியில் இருந்து விடுபட்ட முடியவில்லை.. இப்போது என் வாயில் அவர் வாயை வைத்து கடிப்பது போல செய்ய எனக்கு சற்று வலிக்க, அதனால் நான் 'ஆ...' வென்று சன்னமான குரலில் கூச்சலிட்டு வாயை சற்று திறக்க, கிடைத்த அந்த இடைவெளியில் அவரது நாக்கை என் வாய்க்குள் நுழைத்தார். சற்றும் அறிமுகம் இல்லாத ஒரு ஆண் என்னைப் பார்த்து கொஞ்ச நேரத்திலேயே என்னிடம் இப்படி நடந்து கொள்வது எனக்கு கொஞ்சம் தர்ம சங்கடமாக இருந்தபோதும் தொடர்ச்சியாக அவர் செய்த சில்மிஷத்தில் எனக்கும் கொஞ்சம் உஷ்ணமேறியது. ஆனால் அதை வெளிக்காட்டாமல் தொடர்ந்து திமிருவதை போல செய்ய, என்னிடம் இருந்து கொஞ்சம் பின்னால் நகர்ந்து பட்டென்று என் புடவை தலைப்பை நல்ல பலமாக இழுக்க, சற்று முன்புதான் நழுவி விழுந்த முந்தானையை அவசரத்தில் எடுத்து சொருகி இருந்ததால் அது அவருக்கு எந்த சிரமத்தையும் கொடுக்காமல் ஏறக்குறைய முழுவதும் அவர் கையோடு போக, நான் இப்போது அவர் முன்னார் வெறும் உள்பாவாடை மற்றும் முலைகள் முட்டிக் கொண்டு நின்ற ஜாக்கெட்டோடு நின்றேன். எனது அந்த கவர்ச்சியான நிலையை அவர் கண்கள் விரியப் பார்க்க, நான் எனது கைகளால் மார்பின் குறுக்காக வைத்து மறைக்க முயன்றபடி அவரைப் பார்த்து, 'இதெல்லாம் எனக்குப் பிடிக்காது.....விடுங்க...நான் போணும்....இல்லைன்னா நான் இப்போ சதம் போட்டுருவேன்...' என்று சொன்னேன். நான் அப்படி சொன்னது அவருக்கு மேலும் கோபத்தை உண்டாக்கி இருக்க வேண்டும்..... இப்போது எனது இரண்டு தோள்களிலும் கையை வைத்து என்னை பின்னோக்கி தள்ளிக் கொண்டு போய் அங்கே சுவற்றின் ஓரத்தில் போடப் பட்டிருந்த சற்று உயரம் குறைந்த பெஞ்சில் என்னை அழுத்தி உட்கார்த்தி அப்படி பின்னோக்கி தள்ள, நான் போக்கிலேயே அந்த பெஞ்சில் மல்லார்ந்தேன். நான் பிடிவாதம் பிடிக்கிறேன் என்று புரிந்து அதற்கேற்றார் போல எனக்கு யோசிக்கவே சிந்திக்கவோ அவகாசம் தராமல் அடுத்த நடவடிக்கையில் இறங்கினார். நான் மேலே பார்த்தபடி படுத்திருக்க, அவசரமாக என்னுடைய உள்பாவாடையை சரேலென்று தொடைக்கு மேலாக ஏற்றினார். என்னால் அதை தடுக்க முடியாமல் போக இப்போது ஜட்டி போடாத நிலையில் என்னுடைய பெண்ணுருப்பு அவருக்கு நான்கு தெரிய, அதைப் பார்த்து சப்பு கொட்டியபடி ஒரு கையால் முரட்டுத் தனமாக அதை பிடித்து வலுவாக அமுக்கியபடியே இழுக்க, எனக்கு வழி தாங்க முடியாமல், 'விடுங்க....விடுங்க...' என்று லேசாக கத்தினேன். 'ம்ம்...விடத்தானே போறேன்...' என்று சொல்லியபடி மீண்டும் உப்பியிருந்த என்னுடைய பெண்ணுருப்பை பிடித்து ஒரு முறை கிள்ளி விட்டு லாவகமாக ஒரு kaiyaal தன்னுடைய பேண்டை அவிழ்த்து இறக்கி விட்டு கூடவே ஜட்டியையும் இறக்கி விட்டு என் சம்மதம் இல்லாமலேயே என் கால்களை விரித்து கால்களுக்கு நட்டுவைல் வந்து நின்று தன்னுடைய ஆண்மையை என் தொடையிடுக்கில் வைத்து அழுத்த எனக்கு வலித்தது., அதனால் நான் 'ம்ம்...' என்று என் வலியை வெளிப்படுத்த அதை கவனிக்கும் நிலையில் அவர் இல்லை. எனக்கு இப்போது அவருடைய செய்கையில் அவ்வளவாக ஈடுபாடு இல்லாததால் என் பெண்ணுருப்பு புணர்ச்சிக்கு தயாராக இல்லாததால் அங்கே வைத்து அழுத்திய அவரது ஆண்மை உள்ளே போக சிரமப் பட்டது.

ஏறக்குறைய எனக்கு விருப்பம் இல்லாமல் என்னை பலவந்தப் படுத்துவதை போலவே இருந்தது. அவர் மேலும் மேலும் அங்கே வைத்து அழுத்த வழக்கமாக ஏற்படும் கிளர்ச்சிக்கு பதில் வழிதான் தெரிந்தது. ஆனாலும் அவரிடம் இருந்து விடுபட்ட இயலாது என்பது தெரிந்ததால் பல்லைக் கடித்துக் கொண்டு நான் சமாளிக்க, நான் இதை ஒரு முன்னோட்டமாக கருதினேன். இன்னும் ஓரிரு நாட்களில் நானும் காணவரும் சுததாவும் சேர்ந்து வெளியே போகும் போது நானும் சுததாவும் அணிந்திருக்கும் உடையைப் பார்த்து அங்கே இருக்கும் மற்ற ஆண்கள் ஒரு வேலை எங்களை பலவந்தப் படுத்தினால் எப்படி சமாளிக்க வேண்டும் என்பதற்கான பயிற்ச்சியாக என்னை ஏற்பட்ட வழியை பொறுத்துக் கொண்டு படுத்திருக்க, அவர் தன்னால் முடிந்தமாட்டும் அழுத்த ஒரு வழியாக அவரது ஆண்மை எனக்குள் நுழைந்தது. அது உள்ளே நுழைந்தததை அறிந்து அவர் என்னை வயிற்று பக்கத்தில் அழுத்தி பிடித்தபடி எக்கி எக்கி இடிக்க, என்னை அறியாமல் நான் என் இரண்டு கால்களையும் மேல் நோக்கி உயர்தினேன். அப்படி நான் கால்களை உயர்த்தியததைப் பார்த்து நான் அவருக்கு இசைந்து கொடுக்கிறேன் என்று நினைத்தாரோ என்று தெரிய வில்லை... மேலும் மேலும் எக்கி எக்கி இடிக்க, என் உடம்பு அவரது ஈடியினால் அந்த பெஞ்சில் முன்னும் பின்னும் போய் வந்தது.



கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக