http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : வசந்த பிரேமா - பகுதி - 2

பக்கங்கள்

புதன், 4 நவம்பர், 2020

வசந்த பிரேமா - பகுதி - 2

 பிரேமா: இனிமே நான் உனக்கு தான்டா ஆனா…………………..


அருண்: ஆனா….. என்ன ஆண்ட்டி?

பிரேமா: எல்லத்துக்கும் ஒரு நேரம் வரும்டா அப்போ எல்லமே உனக்கு கிடைக்கும். அது வரைக்கும் லிமிட்டா கொஞ்சமா தான் ஓகே?

           அருணும் ஒன்னும் இல்லாததுக்கு இது எவ்ளவோ பரவாள்ள அது மட்டும் இல்லம எவளும் லவ் பன்னாமயே நமக்கு இப்போ எல்லாம் கிடைக்க போகுது என்று எண்ணி……..

அருண்: ஓகே ஆண்டி…………… இன்னும் இருக்கி கொண்டான்

பிரேமா: இன்னும் என்னடா ஆண்ட்டி?  உரிமையா பிரேமா-நு பேர சொல்லியே கூபிடுடா….

அருண்: ஓகேடி பிரேமா….

பிரேமா: ஏய் என்ன டி-லாம் போடுர

அருண்: என் பிரேமா-வ நான் டி போடுரேன். ஏன் கூப்பிடக்கூடாதா?

பிரேமா: நீ இல்லாம வேற யாருடா செல்லம் கூப்பிட போறா….. வாய் நிறைய கூபிடுடா, ஆனா எல்லாம் நமக்குல்ல தான் என் பையனுக்கோ இல்ல என் பொன்னுக்கோ தெரிய கூடாது.

அருண்: ஓகே..

பிரேமா: நாளைக்கே நீ என் பொன்னையும் வளைசாலும் அவக்கிட்ட நம்ம சீக்ரெட்-ட எப்பயும் ஒலர மாட்டேனு சத்தியம் பன்னு

அருண்: என் செல்ல பிரேமா மேல சத்தியம், போதுமாடி?



பிரேமா: போதும்டா என் புது புருஷா….

அருண்: அப்புறம் என்னைக்கு தாண்டி என்னக்கு விருன்ந்து வைக்கப்போற

பிரேமா: அதுக்குல்ல அவசரமாடா…..   எல்லாம் தரேண்டா ஆனா நீ பொறுமைபடு டா….

அருண்: சரிடி –என்று சொல்லி பிரேமா-வின் ஒரு பக்க முலையை பிடித்து பிதுக்கினான்.

பிரேமா: டேய்…… கையை எடூடா…. –என்று சொல்லி விளகி உக்கார்ந்தாள்

அருண்: ஏண்டி பிடிக்கலயா?

பிரேமா: பிடிக்காம தான் உன் கிட்ட நானே வழிய வந்து சொன்னேனா….

அருண்: அப்புற்ம் ஏன்?

பிரேமா: இல்லடா……… பயமா இருக்கு டா.. கொஞ்சமா போலாம்டா…

அருண்: சரிடி அப்போ லிமிட் போட்டுப்போம்

பிரேமா: சரிடா…. நீ என்ன குட்டி சில்மிஷம் பன்னிக்கோ அதுவும் யாரும் இல்லாதப்ப….. மற்றப்படி எதுவும் தொல்ல பண்ணக் கூடாது

அருண்: டபுள் டன்….. --என்று சொல்லி பிரேமா-வின் உதடு கடித்தான்

             பிரேமா-வும் ஈடுக்கொடுத்தாள். இதுவரை தன் கணவனோடு கூட உதட்டு முத்தத்தின் சுவை அறிந்திராத பாவை தன் இச்சை தீர்க்க துணிவுடன் தன் சொந்த மகனின் நண்பனுடன் சல்லாபம் அனுபவிக்கும் ஆசையில் முத்ததிற்கு ஈடாய் தன் உதட்டினை காட்டிக் கொண்டிருந்தாள். ஒரு வழியாய் முத்தத்தை முடித்து அருண் கேட்டான்.

அருண்: என்னடி இப்படி நல்லா உதட்ட காமிக்குரியே முன் அனுபவமோ?

பிரேமா: இல்லடா 

அருண்: அப்புரம் 

பிரேமா: நீ தான ஆசையா என் உதட்ட சப்புன அதான் தோதாய் காமிசேன் 

அருண்: அப்போ இதுக்கு முன்ன இப்படி பண்ணதில்லையா?

பிரேமா: இல்லை 

அருண்: அப்புறம் எப்புடி இவ்ளோ லாகவமா காட்டுன?

பிரேமா: நான் எங்கடா காட்டுனேன் நீ தான் வாய வச்சதுல இருந்து உறி உறி-நு உறிஞ்சிட்ட, லேச கடிக்கவும் செஞ்ச-- என்றாள்

அருண்: ஓஓஓஓ…….. சாரி ரொம்ப வலிச்சிதா?

பிரேமா: இல்லைடா நீ என்ன செஞ்சாலும் தாங்கிப்பேன், இத பொறுத்துக்கமாட்டனா?, இருந்தாலும் நீ கொஞ்சம் மொரட்டு தனத்த கொரச்சிக்கடா., இந்த வேகத்த என்  பொன்னு வேனா தாங்குவா நான் தாங்கமாட்டேண்டா….

அருண்: சரிடி, அப்போ உனக்கு ஓக்கேயா? உன் பொன்ன நான் செஞ்சா தப்பா எடுத்துக்கமாட்டியா?

பிரேமா: நோ….. ஆனா அவ சம்மதம் இல்லாம எதுனா பண்ணா உன்ன போலிஸ்ல புடிச்சி கொடுக்கவும் தயங்கமாட்டேன்

அருண்: ஹே,….. அப்படிலாம் நான் செய்யமாட்டேண்டி,…. நான் அந்த அளவுகெள்ளாம் நான் வொர்த் இல்லடி – என்றான் பாவமாய்

பிரேமா: தெரியும்டா என் குட்டி புருஷா…- என்று சிரித்தாள்

அருண்: ………

பிரேமா: சரிடா சாப்பிடலாமா?

அருண்: இனி எதுக்கு சாப்பாடு, ஈவினிங்க் டீ குடிச்சா போராதா?

பிரேமா: என்னடா மதியம் டீ-யா?

அருண்? பின்னே….. மதியம் 3 மணிக்கு சாப்புடுரதுக்கு பதிலா 4 மணிக்கு டீ-யே குடிச்சிடலாம்

பிரேமா: என்ன ஒலருர. –என்று மணியை பார்த்தால் பிரேமா 

பிரேமா: ஐயோ….. சரி தான்டா மணி 3 ஆயிடுச்சி….. இவ்ளோ நேரம் ஆகியும் இந்த பசங்க இன்னும் சப்பிட கூப்பிடவும் இல்லையே

            என்று தாய்களுக்கே உரிய பாசத்தால் தன் பிள்ளைகளை காண  அவர்களின் அறையை நோக்கி சென்றாள். அங்கே சுகந்தா-உம் குட்டி-யும் தம் தம் அறையினுள் தூங்கிக்கொண்டிருந்தனர்.

            சற்று ஆறுதல் அடைந்து கிழே வந்தாள், அங்கு சோபாவில் உக்கார்ந்து கொண்டு பிரேமா-வின் மார்பு பழங்களை பார்த்து கொண்டு உத்ட்டை சுழித்து கொண்டிருந்தான் அவளின் வருங்ககால காமாந்தக புருஷன். பதிலுக்கு தானும் உதட்டை சுழித்து சிரித்து கொண்டே அவன் பக்கம் வந்து அமர்ந்தாள் பிரேமா. மப்பும் மந்தாரம்முமா கும்முனு ஒர்தித்தி பக்கத்துல இருந்தா யாரு தான் சும்மா இருப்பா?, நம்ம பையனும் அதுக்கு விதிவிலக்கு இல்ல.

அருண்: ஆண்ட்டி, 2 பேரும் என்ன ப்ண்ணுராங்க?

பிரேமா: நல்ல தூக்கம்டா….. உனக்கு பசிக்கலயா?

ஆருண்: பசிக்குது…. ஆனா நீங்க தான் பந்தி வைக்கமாட்டுரீங்கலே

பிரேமா: டேய் அதான் உனக்கு பெர்மிசன் தந்து கொஞ்ச நாள் பொறுக்க சொல்லிருக்கேன்ல, அப்புரம் ஏன்?

அருண்: கொஞ்சமா ஸ்னாக்ஸாச்சும் போடலாம்ல

பிரேமா: அப்புடினா…….?

அருண்: அதான் பால், தேன்னாச்சும் தரலாம்ல

பிரேமா: அதான பாத்தேன் பையன் ஏதோ சம்மந்தம் இல்லாம பேசுரானேனு இப்போ தான தெரியுது சாருக்கு எடுத்த உடனே எடுப்பா இருக்க என் மாரு கேக்குதா?

அருண்: ஈ….. யென பல் இழித்தான்

பிரேமா: அதுக்கும் நாள் இருக்குடா……

அருண்: என்னைக்கு ….. –என்றான் சற்று எரிச்சலாய்

பிரேமா: கோவபடாத என் செல்லம்… சுகந்தா இன்னும் 2-நாள்ல எக்ஸாம்ம் எழுத போராடா…. அதனால உன் பிரண்ட் அவனுக்கு நாளைக்கு இருந்த இண்டட்வியூ-வ கூட சுகந்தா-வ கூப்டுரதுக்கு வேண்டி மாத்தி வச்சிட்டான்.

அருண்: அப்புடினா……………….!!!!!!!!!!!!!!!!

பிரேமா: ஆமாடா……… நாளை மறுநாள் என்ன தவிர வீட்டுல யாரும் இல்ல

அருண்: அப்போ புல் மஜா தான் என்று பிரேமா-வை இருக்கி கொண்டான்

பிரேமா: புல் எல்லாம் இல்ல, பாதி தான். அதனால நீ கேட்ட பால் தேன்ல எது வேனும்னு நீயே முடிவு பண்ணிகோ…. ஏன்னா அவங்க மதிய சாப்பாடுக்கு வந்திடுவாங்க

அருண்: ச்சே……. வட போச்சா

பிரேமா: அவங்க புல்டே வெளில போனாலும் நான் பாதி தான் தருவேன், ஏன்னா கொஞ்சம் க்ண்ட்ரொல் பண்ணனும்டா…

அருண்: சரி

பிரேமா: என்னடா கோவமாயிட்ட போல, புரிஞ்சிக்கடா. எனக்கு வயசுக்கு வந்த 2 பேற வச்சிக்கிட்டு இப்டி பேசவே கூச்சம் தாளல, இதுல உடனேயே மொத்தமும் கேட்டா எப்டி டா……… சொல்லு

அருண்: சரி ஓக்கே…… நீயா உன்ன தர வரைக்கும் ஃபுல்லா உன்ன அனுபவிக்க மாட்டேன், போதுமா?
பிரேமா: இதான் என் செல்லம்…. என்று நெட்டி முறித்தாள்

அருண்: அது சரி நான் எப்புடி அவன் இல்லாதப்போ வரது. அவன் வந்து பாக்குரப்போ நான் இருந்தா சந்தேகம் வராதா?

பிரேமா: டேய் அவன் எப்பொடா உன் கிட்ட சொல்லாம வெளில போய்ருக்கான், அப்போலாம் அவன் வாரப்ப நீ இங்க இருந்ததே ஈல்லியா?

அருண்: சரீ தான் ஆண்டிம், அப்போ நமக்குல்ல எந்த தகாத உரவும் இல்லியே! ஆனா இப்போ அப்பிடியா?
பிரேமா: அது அவனுக்கு தெரியாதேடா….!

அருண்: சரி தான் இருந்தாலும்………………..

பிரேமா: டேய் நீ இதுக்கு சரி வரமாட்ட டா, கடைசி வரைக்கும் என் பொன்ன பாத்து கையடிக்க தன் டா நீ லாயிக்குபடுவ

அருண்: ஏன் ஆண்டி இப்போ கிண்டல் பண்ணுரிங்க?
பிரேமா: பின்னே ஒரு பொன்னு நானே ஒகே சொல்லிட்டேன் அப்புரம் என்ன உனக்கு?

அருண்: சரி ஆன்ட்ட

பிரேமா: கொஞ்சமா தொடுரதுக்குள்ளயே நீ இப்டி பயபடுரியேடா, இடதுல இப்பயே மொத்தமும் வேனும் நு அடம் பிடிக்குர

அருண்: சரி ஆன்ண்ட்டி வரேன் போதுமா…

பிரேமா: இப்போ எதுக்கு மரியாதையா ஆன்ண்ட்டி-ங்குர?

அருண்: அதுவா?.... டைம் ஆச்சில திடீர்னு 2 பேரும் எழுந்து வந்துட்டாங்கனா? அதான்..

பிரேமா: பரவாலியே……… நான் கூட இத யோசிக்காம போயிட்டென்

அருண்: எப்புடி யொசிப்பிங்க, என்ன விடவும் உங்கலுக்கு தான வெறி கூடிரூச்சி…….------என்று கூறி சிரித்தான்

பிரேமா: பச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்சீசீ……………… போடா ----என்று வெக்கமாய் சினுங்கினாள்

அருண்: சரி, நான்  கிள்ம்புரேன்

பிரேமா: சாப்புட்டு போயேண்டா

அருண்: என்னைக்கு உன் பாலையும் தேனையும் ருசிக்கிறேனோ அன்னைக்கு தான் உங்க கையாள சாப்புடுவேன் என்றான்
பிரேமா: சரிடா, நீ ஆசைபட்டது போல அன்னைக்கு உனக்கு ஸ்பெசல் விரூந்து தரேன்.
 
           சரி என்று எழுந்து வாசல் வரை சென்றவன் திரும்பி வந்து பிரேமா-வின் அருகில் நின்று எதயோ தேடுவதை போல பார்த்து கொண்டிருந்தான்

பிரேமா: என்னடா தேடுர?  -- என்று எழுந்து அவன் பக்கம் வந்தாள்

அருண்: ஒன்னும் இல்லை 

           என்று சொல்லி பிரேமா-வின் இரு பால் சுரக்கா பூ பந்துகளையும் இருக்க பற்றி பிதுக்கிவிட்டு ஓடி கதவின் அருகே நின்று இதுக்கு தான் என்று சொல்லி பழிப்பு காமித்தான். அவனின் செய்கையால் அதிர்ந்தாலும் யாரும் கவனிக்கவில்லை என தைரியம் அடைந்தாள்…. அருணின் சைகைக்கு பதில் சைகை செய்து பழிப்பு காட்டிக்கொண்டு அவன் போவதையே கண் கொட்டாமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

  ஒரே நாளில் இப்படியாக தன் மகன் வயதையொத்த ஒருவனிடம் கவிழ்ந்ததை எண்ணி வியந்து, இனீ என்ன ஆகுமோ என எண்ணினாள்.



           அவன் சென்றதும் தன் பிள்ளைகளை எழுப்பி கொஞ்சம் சாப்பிட வைத்து கொண்டு அருந்த டீ போட்டு கொடுத்தாள். அதனை அருந்தி கொண்டு சுகந்தா மீண்டும் படிக்க சென்றாள். குட்டி எப்பவும் போல தன் காதலியுடன் கடலை வருக்க சென்றுவிட்டான். பிரேமா-வும் தன் ஒரே பொழுது போக்கான டிவி-யை போட்டு அமர்ந்தாள்.

           அவள் முன் டிவி ஓடி கொண்டிருந்தாளும் அவலின் மனம் என்னமோ அதில் லயிக்கவில்லை. மாறாக நாளை மறுநாள் அருணுடன் செய்ய போகும் சில்மிஷங்களையே எண்ணிக்கொண்டிருந்தாள். எப்போ தான் இந்த 2 நாள் போக போகுதோ என்று எண்ணிணாள். பிறகு எப்போதும் போல் எல்லோறும் சாபிட்டுவிட்டு போய் படுத்தனர். 

           எப்படியோ தூங்கி போன பிரேமா அசதியில் காலை 6 மணிக்கு எழுந்து வேலைகளை தொடங்கினாள். அது போலவே பக்கத்து தெருவில் வசிக்கும் நம் ஹீரோ-வும் 6 மணிக்கு எழுந்து சென்று கடற்கரையில் தன் மித ஓட்டத்தை தொடங்கினான்.

           (கடற்கரை-ன்னதும் யொசிக்காதிங்க இந்த கதை கன்னியாகுமரி-ல நடக்குரது போல எழுதப்படுது)
பிரேமா வழக்கம் போல் தனது 2 பிள்ளைகளையும் திட்டி திட்டியே எழுப்பினாள். எழுந்த இருவரும் காலை அலுவல்களை முடித்து விட்டு சுகந்தா படிக்கவும், குட்டி ஊர் சுத்த செல்வதாய் சொல்லிவிட்டு தன் நண்பனை பார்க்க சென்றான்.

          எப்போதும் வழக்கமாய் அருண் ஜாக்கிங்கை முடித்துவிட்டு கடற்கரை மணலில் அமர்ந்து அங்கு நடப்பவைகளை வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். காலையில் இருவருக்கும் இங்கு தான் மீட்டிங். அருணை கண்டதும்

குட்டி: என்னடா நேத்து சொல்லாமலேயே போயிட்ட

அருண்: நீ தான் ரூம்க்கு போனதும் போய் கதவ சத்தி கிட்டு உன் ஆளு கூட பலான கதை உட போய்ட்டியே… 

அதான் எதுக்கு டிஸ்டர்ப் ப்ண்ணிட்டு-நு சொல்லம வந்துட்டென். சாரிடா மச்சா…

குட்டி: நீ எதுக்கு சாரி சொல்ர நான் தான் சொல்லனும், நான் தான் உன்ன கண்டுக்காம விட்டுட்டேன்

அருண்: பரவாலியே சாரிலாம் கேக்குர அளவுக்கு உன்ன மாத்திட்டாளா?

குட்டி: ஆமா மச்சா…..

அருண்: வழியாது தொடைச்சிக்கோ……, இதுக்கு முன்னாடி எவ்ளொ பெரிய விஷயத்தும் சாரி சொல்லமாட்ட,

குட்டி: சரி விடு இப்போ அவ வந்தப்புரம் தான் டா மெச்சூரிட்டி லெவல் கூடிருக்கு

அருண்: அதுவும் சரி தான்….. 

குட்டி: அப்புரம் என்னடா???

அருண்: தம்மு வாங்கிட்டு வந்தியா எரும!!!

குட்டி: ம்ம்ம்….          -----என்று ஒன்னு கொடுத்துட்டே தானும் ஒன்ற்றினை பற்ற     வைத்தான்
அருண் புகை பழக்கத்தை விடிருந்தாலும் அவனால் சிகரட்டை தொடாமல் இருக்க முடியவில்லை. அதனால் தினமும் ஒரு சிகரெட்டினன் வாங்கி தன் வாயில் வைத்து கொண்டு தன் நண்பன் முடித்ததும் தானும் சிகரெட்டினை தூக்கி எறிவதை வழக்கமாக்கி கொண்டான்.

            குட்டி தன் போக்கிற்கு சிகரெட்டினை ஊதி தள்ளி கொண்டு இருந்தான். முடியும் தருவாயில் குட்டி-க்கு அழைப்பு வந்தது. அதனை எடுத்து பேசினான் குட்டி, அழைத்தது வேரு யாரும் இல்லை பிரேமா தான் இன்று இண்டர்வியூ செல்வத்ற்காக காஷ்டியூம் வாங்கி கொண்டு தன் கல்லூரி நண்பர்களை காண கெல்வதாய் இருந்த அவனது பிளானை குட்டி-க்கு நினைவு படுத்த போன் செய்து இருந்தான். தன் அம்மாவுடன் பெசி விட்டு….

குட்டி: டேய் நாளைக்கு எனக்கு இண்டைவியூ இருக்குடா…

அருண்: அதுக்கு நான் என்ன பண்ணுறது?

குட்டி: எங்க அம்மாவுக்கு ஏதாச்சும் கெல்ப் தேவை இருந்தா, அதுக்கு உதவி பன்னுடா

அருண்: ஏன் உன் அக்கா எங்க போறா? அவ செய்ய வேண்டிய தான 
                  ---என்றான் ஒன்னும் தெரியதவனாய்

குட்டி: அவளுக்கு எக்ஸாம் இருக்குனு உனக்கு தெரியாதா? நீ தானேடா அந்த எக்சாமுக்கு அப்ளை பண்ணுன

அருண்: அட ………… மறந்துட்டேன் டா…… அந்த எக்ஸாம் எப்பயொ முடிஞ்சிருச்சினு நெனைச்சேன் டா

குட்டி: இல்லடா அது நாளைக்கு தான்

அருண்: சரி 

குட்டி: என்னடா சரி, அம்மாவ பாத்துக்குரியா இல்லியா?

அருண்: ஓக்கே……….. நான் பாத்துக்குறேன் (மனதினுள் நான் ஓத்துக்குரேனு) என்றான்

குட்டி: சரிடா இப்போ கெளம்புனாதான் வெளில போய்ட்டு வந்து கொஞ்சமாச்சும் ப்ரிப்பேர் பண்ண டைம் கிடைக்கும்  -- என்று கூறி புறப்பட்டான்

           அன்று முழுவதும் எப்படியெல்லாம் செய்து கூடிய சீக்கிரமே பிரேமா-வ ஓலு போட செக்ஸ் விடியோ, காம கதைகள படிச்சிட்டு இருந்தான். அதுபவும் பழைய xossip-ல உள்ள கதைங்க… அப்போ சொல்லவா வேனும், எல்லா கதையிலையுமே காம கலைகள் சொட்டுமே. ஆனா நம்ம பையனுக்கு சொட்டம பாத்துகிட்டான்.Japanese xxx videos வேற சொல்லவா வெனும் அருணோட சுன்னி சும்மா கொடி கம்பம் மாட்திரி நினுது. எல்லாட்த்தையும் சமாலிச்சி ஒரு வழியாய் தூங்கி போனான்.

          அங்கு பிரேமா-வோ ஒரு நாள் முழுவதும் தன் நிலைமையை சமாலிக்க முடியாமல் அல்லாடினாள். ஒரு வழியாய் அன்றைய பொழுதை கழித்தள். இருந்தாலும் அருண் மீது கொவம் எழுந்தது. அதற்கு காரணம் இன்று முழுவதும் தன்னை காண வராதது தான். எப்படியோ தூங்கிப்போனால் பிரேமா….

காலை விடீந்ததும் அனைவரும் எழுந்து ரெடி ஆயி சாப்டு முடிச்சி வெளில கிளம்பும் போது  8 மணி. குட்டியும், சுகந்தாவும் சரியாக அவர்கள் தெருவை தாண்டும் போது அருண் அவர்கள் தெருவினுள் நுழைந்தான். அவனை கண்டதும் சுகன்ந்தா தன் முகத்தை திருப்பிக் கொண்டாள்(பின்னே நேத்து இவதான அவன திட்டுனா, அதான் கில்ட்டி ஃபீலிங்குல).குட்டி அவனிடத்தில் சென்று நிறுத்தினான்.
குட்டி: டேய் அருண், வீட்டயும் அம்மாவையும் பாத்துக்கோடா…..
அருண்: சரிடா…. –என்று சொல்லி சுகந்தா—வை பார்த்தான் அவள் சாரி என்பதாய் வாயசைத்தாள்
குட்டி: சரிடா…. மச்சா நான் கிளம்புரேன், இல்லனா டைம் ஆயிடும்
அருண்: பாத்து போடா………….. பின்னாடி இருக்கது அக்கா-நு மனசுல வச்சிக்க எப்பயும் போல ஸ்பீடா போய்டப்போர
குட்டி: சரி டா……..
அருண்: Bye   
குட்டி: Bye……… --சொல்லி தனது ஹோண்டா ஹார்னட்-ஐ முற்க்கினான்
     அருண் தன் பார்வையிலிருந்து குட்டியின் பைக் மறயும் வரை பின்னால் இருந்த சுகந்தா-வையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். சுகந்தா-வும் அவனை பார்த்து சைகை செய்து கொண்டே அவன் பார்வையிலிருந்து மறைந்தாள்

அவர்கள் சென்றதும் ஓட்டமும் நடையுமாய் பிரேமா-வின் வீட்டினை அடைந்தான்.அவர்கள் வீட்டு காம்பவுண்டுக்குள் சென்றதும் வெளி கேட்டினை தாளிட்டு. உள்ளெ சென்று காலிங்க் பெல்லை அடித்தான்.அப்போது “மணி 8.25. ச்சே…………. நமக்கு கெடைச்ச டைம்ல 25 மினிட்ஸ் வேஸ்ட்டா போச்சே” என்று எண்ணிக் கொண்டான்.
     உள்ளே தன் பிள்ளைகளுக்கு தேவையான அனைத்தயும் கொடுத்துவிட்டு குளிக்க ஆயத்தமானாள்.தன் மேனியை தன் சின்ன புருஷனுக்காக எப்படி தயார் செய்வது, என்ன உடையணிந்து அவனை கிற்ங்கடிப்பது என யோசித்துக்கொண்டிருந்தாள். உள்ளாடை அணியலாமா? வேணாமா என்ற குழப்பம் வேறு வந்தது. இறுதியாக இன்று தானே முதல் நாள், அதனால் அணிந்து கொல்வோம் என முடிவு செய்தாள்.
     குளிக்க அனைத்து உடைகளையும் தயாராய் எடுத்து பாத்ரூமுக்குல் நுழையும் நேரம் காலிங்க் பெல் சத்தம் கேட்டதும் நினைத்து கொண்டாள் அருண் தான் வந்திருக்கிறான் என்று. குளித்து வந்து பார்த்து கொள்ளலாம் என தோன்றினாலும், அதற்குள் பொறுமை இழந்து விடுவான் என்ற எண்ணமும் அவளுக்கு வந்தது. சற்றும் தாமதிக்காமல் உடனே கதவை திறக்க சென்றாள்.
               கதவை திறந்ததும் வாயடைத்து போனான் அருண்……
ஏனென்றால் அவளின் கோலம் அப்படி!! ஆம் அவள் காலையில் தன் குழந்தைகளை கிழப்புவதற்கு பட்டபாடின் விளைவாய் தன் பரிமாணங்களை காட்டும் விதமாய் களைந்த உடையும், கடும் வேலையின் விளைவாய் எழுந்த வியர்வையின் கோலமும் அர்ஹுணை திக்கு முக்காட வைத்தது.உடனே, 
பிரேமா: என்னடா………… ஆரத்தி எடுத்தா தான் உல்ல வருவியா?
அருண்: ஈ…… என வழக்கம் போல் பல் இழித்தான்.
      உள்ளே சென்ற அருண் தன் ஆட்டத்தை தொடங்கும் விதமாய், கதவை மூடி திரும்பிய பிரேமா-வின் மீது பாய்ந்து கதவோடு அவளை அமுக்கி  இதழமுதம் அருந்த தொடங்கினான்….
           ம்ம்ம்ம்ம்ம்…………. ஆ……………..  விடுடா…………….. எரும….
மீண்டும் விடாது…………. சுவைத்துக்கு கொண்டே அவளின் பின்னழகில் தன் கையினை மேயவிட்டான் அருண். சூத்தில் கைப்பட்டதும் என்னமோ போல உணர்ந்த பிரேமா அருணின் கையை பற்ற முயன்றாள். அவ்ளின் கையை தட்டி விட்டு மீண்டும் பிரேமாவின் புட்டத்தை இறுக்க ப்ற்றிக் கொண்டான். இந்த முறை கிறங்கினாள்………
பிரேமா: டேய்…………………..
அருண்: சொல்லுடி………………
பிரேமா: இன்னும் குளிக்கலடா…………… செல்லம் உனக்காக ஸ்பெசலா ரெடி ஆயிட்டு வரேன் டா…………………… பிளிஸ்டா…….. சின்ன புருஷா………. நான் சொன்னா கேப்பல்ல………
அருண்: கேப்பேன்டி……… ஆனா இன்னைக்கு இல்ல…..
பிரேமா: ஏண்டா………….. என்று சினுங்கினாள்
அருண்: நாமளோட முதல் உடலுறவுக்கு நீ சொல்லுர மாதிரிலாம் செய்யலாம் டி……… இப்போ பாதி தான தர அதனால சுத்தம் பாக்க நான் தயாரா இல்லடி…………
பிரேமா: நீ சொல்லுரதும் சரி தான் இருந்தாலும்…………………
அருண்: அப்போ நீ சுத்தமா வா, அதுக்குள்ள பாதி நேரம் போயிடும்....... போ –என்று அவளை விட்டு விளகினான்
பிரேமா: ஏண்டா…. புரிஞ்சிக்கமாட்டுர……. உனக்கு பாதி தன் இப்போ தரேனு சொன்னாலும் கூட நாம இப்போ தான் னமக்கு முத தடவ டா……….
அருண்: …………………………………….
பிரேமா: உனக்கு நான் குளிக்காம என் கிட்ட டஎடுத்துக்குர அளவுக்கு அப்புடி என்னடா இருக்கு
அரூண்: அதுவா………… இந்த வியர்வை வாசம் –என்று மூச்சை உள்ளிழுத்தான்
பிரேமா: ம்………………… அப்புரம்…………………. –என்று இழைந்தாள்
அருண்: இதோ இருக்குர விரவை துளி…. –என்று இடுப்பின் மெல் இருந்தவற்றை காமித்தான்
பிரேமா: டடேய்………… இதெல்லாமா ……. டா……


அருண்: என்னடி அப்புடி சொல்லிட்ட……….. இத பாக்குரதுக்கு அவ்ளோ செக்ஸியா இருக்கு…. அவ்ளோ ஏன் இப்போவே உன்ன மொத்தமா அனுபவிக்கனும் நு தோனுது….. உனக்கு பன்ன ப்ராமிஸ்-ஆல தான் நம்ம லிமிட்ட இன்னும் தாண்டல……. இல்லன இப்போஉன் பெட் ரூம்ல ரெண்டு பேரும் அம்மணமா இருந்திருப்போம்……

பிரேமா: ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்சீச்செச்ச்ச்சீசீ………………………… என்று முகம் மூடினாள்
     அருண் முகம் மூடிய கையினில் முத்தமிட்டு அதனை மெதுவாய் திற்ந்தான்……. பிரேமா வெட்க்கத்தில் முகம் சிவந்தாள்.
பிரேமா: எப்புடிடா…… இப்புடிலாம் ரசிக்குர?
அருண்: உண்மைய சொல்லவா? பொய் சொல்லவா?
பிரேமா: பொய்ய சொல்லு…………..
அருண்: ஏன்?
பிரேமா: உண்மைய விட பொய் தாண்டா கேக்க நல்லா இருக்கும்
அருண்: அப்டியா!!!!!!!!!!!!!!!! ( -என்று கேட்டு சிரித்தான்) என் செல்லத்து கிட்ட உண்மையவே சொல்லுரேன்.
பிரேமா: சரி சொல்லு.!!!!!
அருண்: நீங்க இனிமே சந்தோஷமா இருக்கனும், எப்போ என் கிட்ட மனசவிட்டு உங்க இச்சைய சொல்லிடிங்கலோ இனிமே நீங்க என்னோட பொறுப்பு… உங்கல அனு, அனுவா ரசிச்சி உங்களுக்கு முழு சொகத்தை கொடுக்குறது என்னோட பொறுப்பு…  
     என்று சொல்லி பிரேமாவின் முலை பிதுங்க தன் நெஞ்சோடு அணைய்த்து கொண்டான். பிரேமாவும் அவன் பதிலில் அசந்து போய் அவளும் கட்டிக்கொண்டாள், கண்ணீரும் வந்தது…







கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக