என்ன நடக்குது இந்த வீட்டில் - பகுதி - 32

 “உனக்கும் அம்முவுக்கும் என்ன relationship”


அம்மா இதை கேட்டவுடன் நான் திகைத்து விட்டேன். அம்மா என்ன நினைத்து இந்த கேள்வி கேட்கிறாள் என்பதை தெரியாமால் விழித்தேன்., அதிர்ச்சி முகத்தில் காட்டாமல் “என்னது?”...... என்றேன்........ புரியாதது போல்....

“உனக்கும் அம்முவுக்கும் என்ன relationship’னு கேட்டேன்”

ஸ்டார்ட் செய்த வண்டியை ஆப் செய்து ஹெல்மெட்டை கழட்டியபடியே “என்ன அர்த்ததுல மா கேக்குற?” என்று திருப்பி கேட்டேன்...

“நான் கேட்டதுக்கு மட்டும் பதில் சொல்லு... உனக்கும் அவளுக்கும் என்ன உறவு?”.... அம்மா வராண்டா படிக்கட்டில் உட்கார்ந்து நைட்டியை தொடைகளுக்கு நடுவே சொருகி கால்களை சேர்த்து வைத்து கொண்டே கேட்டால்....”சொல்லு”......

நான் பைக்கில் இருந்து இறங்கி சைடு ஸ்டான்ட் போட்டு பைக் மீதே சாய்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டே கேட்டேன்....“.... கேக்க வேண்டியதை தெளிவா கேளு... இல்ல சொல்ல வேண்டியதை தெளிவா சொல்லு.... குழப்பாம நேரா விஷயத்துக்கு வா....”




“நான் கேட்டதுக்கு முதலில் பதில் சொல்லு”....

வேண்டா வெறுப்பாக பதில் சொன்னேன்.... “அவ என்ன எனக்கு அதை பொண்ணா?? தங்கச்சி தான்”.....

“தங்கச்சின்னு ஞாபகம் இருக்குல?.....”

“அவ என் தங்கச்சி தான் மா .... உன் பிரச்சனை என்ன அதை மட்டும் சொல்லு”.....”.....

“நேத்து நீ அவளை மடில உட்கார வெச்சி பேசிகிட்டு இருந்தது எனக்கு பிடிக்கல....”....

“என்ன மா புதுசா?? ஸ்ருத்தி கூட எப்பவும் அப்படி தானே விளையாடுவேன்”.....

“இது வரைக்கும் பரவா இல்ல .... இனி ஸ்ருத்தி கிட்ட அப்படி பழகாத... ஒரு டிஸ்டன்ஸ் வெச்சி தான் நீ பழகனும்... ”.....

“ஏன்”......

“எனக்கு உன் மேல நம்பிக்கை இல்ல... அதுக்கு தான் சொல்லுறேன்.....”....

அம்மா என்ன சொல்ல வருகிறாள் என்று புரிந்து கொண்டு ...“மா... தேவை இல்லாம மனச போட்டு குழப்பிகிட்டு இருக்க... அப்படி எல்லாம் ஸ்ருத்தி கிட்ட தப்பா நடந்துக்க மாட்டேன்...”....

“அம்மு..... இது மூணு வாரம் முன்னாடினா நான் கொஞ்சம் கூட கவலை பட்டிருக்க மாட்டேன். ஆனா இப்போ நீ மாறிட்ட..... அம்மா மகன் உறவை மீறி நாம தப்பு பண்ணி இருக்கோம் ...நேத்து அம்மு உள்ள போறப்போ நீ அவளை பார்த்த விதம் ரொம்ப வித்தியாசமா இருந்திச்சி.... நாளைக்கு தங்கச்சிகிற உறவை மீறி நீ அவ கிட்ட தப்பா நடந்துக்க மாட்டணு என்ன நிச்சயம்..... இங்க பாரு அம்மு....நடக்குற தப்பு எல்லாம் நம்மலோடவே போகட்டும் .........அம்முக்கு அது வேண்டாம்.... அவ வாழ்க்கை நல்லா இருக்கணும். அதுக்கு தான் சொல்லுறேன்..... இனி நீ அவ கிட்ட கொஞ்சம் டிஸ்டன்ஸ் வெச்சி பழகு”........

“இதை நீ ஸ்ருத்தி கிட்ட பொய் சொல்ல வேண்டியது தானே மா ..... அண்ணன் கிட்ட டிஸ்டன்ஸ் வெச்சி பழகுன்னு... என்ன ஏன் கேட்டவன் ஆக்குற???”.....

“ஸ்ருத்தி குழந்தை மாதிரி அம்மு ... அவ கிட்ட இதெல்லாம் பொய் சொல்லிட்டு இருக்க சொல்லுறியா... நீ தான் டா புரிஞ்சிக்கணும்... நான் நல்லதுக்கு தான் சொல்லுறேன் ... புரிஞ்சிக்கோ ”.......

“மா ... முதலில் இப்படி லூசுதனமா கற்பனை பண்ணுறதை நிறுத்து..... அப்படி எல்லாம் அவ கிட்ட தப்பா நடந்துக்க மாட்டேன்.... அவ என்னைக்கும் என் தங்கச்சி தான்...”... சொல்லி கொண்டே வண்டியில் ஏறி அமர்ந்து ஸ்டார்ட் செய்து ஹெல்மெட் மாட்டினேன்.....

அம்மா எழுந்து வந்து வண்டியை ஆப் செய்து .... “அம்மு.... நீ தப்பா நடந்துப்பனு நான் சொல்லல.... அனா இப்போ உன் மனசுக்குள் வேற மாதிரி நெறைய ஆசை வந்து இருக்கு.... அதுக்கு ஸ்ருத்தி பலி ஆக கூடாதுன்னு தான் பய படுறேன்.... இந்த அப்நோர்மல் relationship நம்மளோட போகட்டும்....”....

“மா... அம்மு கிட்ட எப்பவும் போல தான் பழகுவேன் ... சரியா... ஆனா நீ பய படுற மாதிரி எந்த தப்பும் நடக்காது........ நாள் கிளம்புறேன் ... இப்பவே டைம் ஆகிடுச்சி....“... என்று சொல்லி கொண்டே...... வண்டியை திருப்பினேன்....

அம்மா குழப்பத்துடனே என்னை பார்த்து கொண்டே சென்று கேட் திறந்துவிட்டால்..... நான் bye சொல்லிவிட்டு கிளம்பினேன்....

அம்மாவும் bye சொல்லிவிட்டு கெட் சாத்தினாள்......

ஸ்ருத்தி அப்பாவுடன் ஈடு படும் காம விளையாட்டு பற்றி அம்மா அறிந்து இருக்கவில்லை என்பது எனக்கு தெளிவாக புரிந்தது. அம்மா அவ்விதமாக நினைத்து கூட பார்த்ததில்லை என்பதும் புரிந்தது...... ஸ்ருத்தியை இன்னும் ஒரு குழந்தை போலவே நினைத்து கொண்டு இருக்கிறாள்.... ஆனால் ஸ்ருத்தி என்னென்ன லீலைகள் செய்கிறாள் என்பது எனக்கு மட்டும் தானே தெரியும்......

இன்னும் இரண்டு வாரங்களில் பதினெட்டு வயது முடிந்து பத்தொன்பதில் அடி எடுத்து வைக்க போகிறாள்......... அதன் பிறகு அவள் என்னென்ன லீலைகளை அரங்கேற்ற போகிறாளோ??... அம்மா என்னவென்றால் அவளை இன்னும் சிறு பெண்ணாகவே நினைத்து கொண்டு இருக்கிறாள்..... எப்படியும் அம்மாவுக்கு ஒரு நாள் ஸ்ருத்தியும் அப்பாவும் செய்ய தவறுகள் தெரிய தான் போகிறது.... அன்று அம்மாவின் reaction என்னவாக இருக்கும்...... எது எப்படியோ... ஸ்ருத்தியை ஒரு முறையேனும் போடும் எண்ணத்தில் இருந்து நான் பின் வாக போவதில்லை.... இவங்க எல்லாம் செய்யிற தப்பை செய்வாங்களாம்... நான் மட்டும் நல்லவனா இருக்கனுமாம் .... முடியாது ... அம்மா சொல்கிறாள் என்பதற்காக என்னால் விட்டு குடுக்க முடியாது......ஸ்ருத்தியுடன் ஒரு முறையாவது நான் சேராமல் விட மாட்டேன்.... இதே நினைவுகளுடன் காலேஜ் சென்று அடைந்தேன்.....

பேச்சு சத்தம் என் குட்டி தூக்கத்தை கலைத்தது..... flight’ட்டில் இருக்கிறேன் என்பது சிறிது நேரம் கழித்து தான் உரைத்தது........

அருகில் இருந்த ரோகன் சித்தியிடம் “ I don’t want to hear a no baby….. you are completly mine for next few days…. And make sure you don’t let me beg”…..

நான் கண்களை திறந்து பார்த்தேன்..... சித்தி அவன் பேச்சை கேட்காமல் ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்த்து கொண்டு இருந்தாள்...... ரோகன் முன்னாடி சாய்ந்து அம்மாவை பார்த்து கொண்டு இருந்தான்.....

நான் கண்விழித்ததை பார்த்ததும்..... “oh little boy’s awake….. so arjun had a good sleep?” என்று கேட்டான்......

நான் அவனை பார்த்து புன்னகை செய்து கொண்டே சித்தியை பார்த்து “டைம் என்ன சித்தி”.....

சித்தி நேரத்தை சொன்னால்...... ஒரு மணி நேரம் நன்றாக தூங்கி விட்டு இருக்கிறேன்.... விமான பனி பெண்கள் அனைவரையும் உபசரித்து கொண்டு இருந்தார்கள்..... நான் ஒரு ஜூஸ் வாங்கி பருகி கொண்டே சித்தியிடம் “இன்னும் எவ்வளவு நேரம் சித்தி”..... என்றேன்....

சித்தி சொல்லும் முன் அவனே வாய் திறந்தான்.... “இன்னும் அரை மணி நேரத்தில போய்டும் பா”....

ஓஹோ.... தமிழ் தெரியும் .....ஆனா ... சும்மா பீட்டர் விட்டு சீன் காட்டிட்டு இருந்தான் போல்...

அரை மணி நேரம் ... விமான தரை இறங்க போகும் அறிவிப்பு ..... பாங்காக் வந்து விட்டது .... வெளியே எட்டி பார்த்தேன்.....தொலைவில் கட்டிடங்கள் சிறு சிறு செங்கல் போல் கட்சி அளித்தது.....

ரோகன் முன்னாடி சாய்ந்து ...... “Bangkok is arriving baby….. next few days is ours… are you ready?” அவன் என்ன சொல்லுகிறான் என்று எனக்கு புரிந்தது.....

அதாவது அடுத்த ஒரு வாரம் சித்தி அவனுடன் இருந்து அவனை மகிழ்விக்க வேண்டுமாம்..... அதான் அடுத்த சில நாட்கள் நமக்கு சொந்தம். நீ ரெடியான்னு கேக்குறான் ....

எனக்கு சிரிப்பு தான் வந்தது.....என்னை சின்ன பைய்யன் என்று நினைத்து விட்டான் போல்... அட பாவி நான் ஒருத்தன் இருக்குறப்போ என்னை மீறி எப்படி டா நீ என் சித்தியை நெருங்க முடியும்.....

என்னவோ ... என் உள்மனசு . இவன் இங்கிருந்து கிளம்பும் முன் கண்டிப்பாக என்னிடம் உதை வாங்குவான் என்று தோன்றியது....

லேன்ட் ஆகி எல்லோரும் flight விட்டு வெளியே வந்தோம்..... என் மனசு மகிழ்ச்சியில் துள்ளி குதித்து கொண்டு இருந்தது...... முதல் முதலில் ஒரு வெளிநாட்டில் கால் வைக்கும் அந்த சந்தோசம் சொல்லி மாளாது.....

என் முதல் அனுபவம் இங்கு வெளிநாட்டில் தான் நிகழ போகிறது என்று என் மனம் அடித்து பறை சாற்றி கொண்டு இருந்தது..... airport’ட்டில் கால் எடுத்து வைத்தேன்.... சொர்காத்தில் கால் வைத்தது போல் இருந்தது.....

அந்த airport பெயர் கூட.....

சுவர்ணபூமி.....

பொதுவாக தமிழ் திரை படங்களில் பேய் ஓட்ட சாமியார்களை அழைப்பார்கள். அந்த சாமியாரும் வருவார். பேய் இருக்கும் ஊரில் அவர் கால் வைத்ததும் அவர் உடல் எங்கும் ஒரு முறை ஜிவ்வென்று இழுத்து சிலிர்க்கும். அவரும் கண்களை மூடி “இருக்கு..... இங்க என்னவோ இருக்கு” என்பார்....... சுவர்ணபூமியில் கால் வைத்ததும் எனக்கும் அந்த எண்ணம் தான் வந்தது ...... என் உடலும் ஒரு முறை ஜிவ்வென்று இழுத்து சிலிர்த்தது. எனக்கு இங்கே என்னமோ நடக்க போகிறது என்று தோன்றியது .......

flight’ட்டில் இருந்து இறங்கி லக்கேஜ் எடுத்து கொண்டு airport விட்டு வெளியே வந்தோம்.... சித்தி என்னுடனே ஒட்டி கொண்டு இருந்தாள்..... “அம்மு.... இங்க நடக்கிறதை திரும்ப மெட்ராஸ் போய் யார் கிட்டயும் சொல்ல கூடாது... சரியா??” என்றால்.....

“அதெல்லாம் சொல்ல மாட்டேன் சித்தி..... ஆனா சொல்ல கூடாத அளவுக்கு இங்க அப்படி என்ன நடக்க போகுது”....

சித்தி சிரித்தாள்.....“டேய்.... நீ நினைக்கிற மாதிரி இங்க எதுவும் தப்பா நடக்காது .... நைட் பார்ட்டி பண்ணுவாங்க ... அப்போ நானும் கொஞ்சமா பீர் சாப்பிடுவேன்.... அப்புறம்... என்னடா.....சித்தி ட்ரிங்க்ஸ் பண்ணுறா... ரொம்ப மோசமானவளா இருக்கானு தப்பா நீ தப்பா நினைக்க கூடாது....”....

“சித்தி..... இதுக்கெலாம் தப்பா நினைப்பாங்களா என்ன?.... நீங்க எப்படி வேணும்னா என்ஜாய் பண்ணுங்க...... நான் எதுவும் தப்பா நினைக்க மாட்டேன்.... யாரு கிட்டயும் சொல்லவும் மாட்டேன். என்னை பத்தி கவலையே பட வேண்டாம்.....”....

“இந்த ட்ரிப் ரிடர்ன் போற வரைக்கும் நீ என் கூட தான் இருக்கணும்.....புரியுதா....இவன் கூபிட்றான் அவன் கூபிட்ரானு யாரு கூடையும் எங்கயும் போக கூடாது.. அப்படி போகணும்னா..... என் கிட்ட சொலிட்டு தான் போகணும் ”....

“சித்தி ....அப்போ..... நான் என்ஜாய் பண்ண கூடாதா??” என்றேன் ஏமாற்றத்துடன்....

சித்தி சிரித்தாள்..... “நல்லா என்ஜாய் பண்ணுடா செல்லம்........ ஆனா என் என் கிட்ட சொல்லாம எங்கயும் போக கூடாது....”.....

நானும் சித்தியும் பேசி கொண்டே வந்தோம்.....

அவன் சற்று இடைவெளி விட்டு எங்கள் முன்னாடி சென்று கொண்டு இருந்தான். அவ்வபொழுது திரும்பி திரும்பி சித்தியை பார்த்து புன்னகை செய்து கொண்டே வந்தான். என்னைவிட அவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியில் இருந்தான் போல்.அவன் ஆசை பட்டது இங்கு நிறை வேற போகுது என்கிற மகிழ்ச்சி அவன் நடையில். சித்தியும் அவனை பார்த்து கொண்டே வந்தாள்.

நான் அவனையும் சித்தியையும் மாறி மாறி பார்த்தேன்....

“ஏய்.... ஏண்டா அப்படி பாக்குற....”....

“ஒன்னும் இல்ல சித்தி...... சும்மா தான்”...

“டேய்... என்னமோ கேக்கனும்னு நினைக்கிற...... சொல்லு”....

“அப்புறம் சொல்லுறேன் சித்தி....”.... பேசி கொண்டே விமான நிலையம் விட்டு வெளியே வந்தோம்.....


அங்கே ஒரு தாய்லாந்த் பெண் எங்களுக்கான பதாகை ஏந்தி நின்று கொண்டு இருந்தாள். ரோகன் அவளிடம் சென்று கை குலுக்கி அறிமுகம் செய்து கொண்டான். அவள் எங்களை பார்த்து ஜலதோஷம் வந்தது போல் குரலில் “வெல்கம் டு தாய்லாந்த்” என்றால்.... அவள் எங்களை அழைத்து கொண்டு அருகில் நின்று கொண்டு இருந்த ஒரு மினி சொகுசு பேருந்துக்கு கூட்டிட்டு சென்றாள் .....


வண்டியின் பின் பக்கம் luggage அனைத்தையும் வைத்து விட்டு பேருந்தில் ஏற சென்றோம். ரோகன் அனைவரும் ஏறும் வரை காத்து கொண்டு இருந்தான்..... கடைசியாக சித்தி ஏறியதும் என்னை முந்தி கொண்டு சித்தி பின்னாடியே அவனும் ஏறினான்.... முன்னாடி ஏறியவர்கள் அனைவரும் முன் இருக்கைகளை நிரப்பி கொள்ள. சித்தி பேருந்தில் பின் இருக்கை ஒன்றில் சென்று அமர்ந்தாள்..... ரோகன் சித்தி அருகில் அமர்ந்து கொண்டான்..... என்னை அருகில் இருந்த அந்த பக்க இருக்கையில் அமர சொல்லி கேட்டு கொண்டான். சித்தி எதுவும் சொல்லாமல் என்னை பார்த்து புன்னகை செய்தால்.... சித்தியுடன் அமர்ந்து கொண்டு வேடிக்கை பார்த்து கொண்டே வர வேண்டும் என்று நினைத்த எனக்கு பெருத்த ஏமாற்றம். வேறு வழி இல்லாமல் பேருந்தின் அந்த பக்க ஜன்னல் இருக்கையில் அமர்ந்தேன்.

முன்னாடி உட்கார்ந்து இருந்த பெண் எழுந்து சித்தியும் ரோஹனும் ஒன்றாக அமர்ந்து இருப்பதை பார்த்து சிரித்து.... “வாவ் ரோகன்.... things working your way”... என்று கேலி செய்தால்....

அனைவரும் சிரித்தனர்..... இவர்களுக்கு இதெல்லாம் மிக சாதாரணம் போல.....

அவன்..... “ரேஷு...... will u please shut up”.... என்றான் சிரித்து கொண்டே.....

சித்தி தலையில் அடித்து கொண்டால்.........

அவன் மன்னிப்பு கேட்க்கும் தோரணையில் “ not my fault….I have nothing to do with this baby…..” என்றான்......

சித்தி எதுவும் சொல்லாமல் அமைதியாக இருந்தாள்.....

பேருந்து புறப்பட்டது..... மைக் எடுத்து அந்த பெண் அனைவருக்கும் வணக்கம் தெரிவித்து தன்னை அறிமுக படுத்தி கொண்டால். pataya சென்று அடைய கிட்ட தட்ட மூன்று மணி நேரம் ஆகும் என்பதை தெரிவித்தால்....

வண்டி airport விட்டு வெளியே வந்து சிட்டி உள்ளே போகாமல் அப்டியே highways பிடித்து pataya நோக்கி புறப்பட்டது. திரும்பி பார்த்தாள் ரோகன் சித்தியுடன் தோள்கள் உரச உட்கார்ந்து கொண்டு இருந்தான். அவன் சித்தி விரல்களோடு தன விரல்களை கோர்த்து புன்னகையுடன் எதோ பேசி கொண்டு வந்தான்.... சித்தி லேசாக புன்னைகையித்து கொண்டே அவன் பேசுவதை கேட்டு கொண்டு இருந்தாள். நான் பார்ப்பதை பார்த்ததும் சித்தி தன கைகளை அவனிடமிருந்து விடுவித்து கொண்டால்.....

பேருந்து வேகம் பிடித்து போய் கொண்டு இருந்தது. நான் வெளியே வேடிக்கை பார்த்து கொண்டே வந்தேன். நடுவில் வரும் ஊறுகளை பார்த்தாள் எதோ சென்னையில் இருந்து புறப்பட்டு வண்டலூர் வழியாக பாண்டிச்சேரி போவது போல் தான் தோன்றியது. அந்த இடங்களும் அங்கிருந்த கடைகளும் அப்படி தன இருந்தது. அங்கு இருந்த ஆட்களை பார்த்தாள் தான் இது வெளிநாடு என்கிற உணர்வே வந்தது......

வெளியில் வேடிக்கை பார்த்து கொண்டு இருந்த நான் மீண்டும் சிறிது நேரம் கழித்து சித்தியயை பார்த்தேன். மறுபடி ரோகன் கைவிரல்கள் சித்தி கைவிரளுடன் கோர்த்து கொண்டு பேசி கொண்டு இருந்தான்.. நான் சித்தியை பார்த்து லேசாக முறைத்தேன். சித்தி எதுவும் சொல்ல முடியாமல் பரிதாபமாய் பார்த்தாள்.... ஒரு பக்கம் எனக்கு கோபம் இருந்தாலும் ஒரே ஒரு ஆறுதல் அவன் சித்தியை கைகள் பிடிப்பதை தவிர வேறு எதுவும் சிளிமிஷம் செய்யாமல் இருந்தான். ஆனால் அவன் கைகளை பிடிக்கும் போதெல்லாம் சித்தி அவனை தடுக்காமல் அவனுடன் சகஜமாக பேசி கொண்டு வந்தது தான் எனக்கு வருத்தத்தை தந்தது....

இதே சிந்தனையில் என்னையும் அறியாமல் சிறிது நேரம் தூங்கி விட்டேன்.... கண் விழித்த பொது வெளிச்சம் நீங்கி மெல்ல இருள் சூழ ஆரம்பித்து இருந்தது. ரோகன் சித்தி தோள்களில் தலைவைத்து கண் அயர்ந்து கொண்டு இருந்தான். சித்தி வெளியே வேடிக்கை பார்த்து கொண்டு வந்தாள். நான் மெல்ல சித்தி என்று அழைத்தேன், திரும்பி “என்ன?” என்று கை காட்டினால்.....

அவள் தோல் மீது சாய்ந்து கொண்டு இருந்த ரோகன்’நை காட்டி அவனை தள்ளி விடு என்றேன்.... சித்தி மெல்ல சிரித்து கொண்டே “நான் என்ன டா பண்ணுறது....” என்பது போல் பார்த்தாள்.....

நான் கோபமாக சித்தியை பார்த்து முறைத்தேன்..... சித்தி மீண்டும் சிரித்து கொண்டே “இரு... இரு”... என்று கை காட்டி அவன் தலையில் கையை வைத்து மெல்ல அவனை வேறு பக்கம் சாய்த்து “போதுமா” என்பது போல் பார்த்தாள்.........

எனக்கு இப்பொழுது தான் நிம்மதியாக இருந்தது.... “ok” என்று கட்டை விரல் தூக்கி காட்டினேன் ........ சித்தி என் மூக்கை கிள்ளுவது போல் கையை காட்டி கொஞ்சினால்..... நான் மீண்டும் சிரித்து கொண்டே வெளியே வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தேன்.....

சிரிது நேர பயணத்துக்கு பின் இருபுறமும் கடைகளின் அணிவகுப்பு ஆரம்பித்து நாங்கள் pataya வந்து சேர்ந்து விட்டதை உணர்த்தியது. நாங்கள் pataya வந்து விட்டதை எங்கள் guide மைக் எடுத்து உறுதி செய்தால். நான் ஆர்வமாய் வெளியே வேடிக்கை பார்த்து கொண்டு வந்தேன். சிறு சிறு தெருக்களாக இருந்தாலும் மிக நேர்த்தியாக சுத்தமாக இருந்தது. தெரு எங்கும் பல பீர் மற்றும் மசாஜ் விடுதிகள் வித விதமான அலங்காரத்துடன் ஜொலித்து கொண்டு இருந்தன. வெளியே பார்க்க பார்க்க இது எப்படி பட்ட இடம் என்று பட்டவர்த்தனமாக தெரிந்தது....... பலதர பட்ட வெளிநாட்டு சுற்றலா பயணிகள் கண்களில் பட்டு கொண்டு இருந்தார்கள்.... சொல்லி வைத்தார் போல் பெண்கள் வேறும் குட்டை பாவாடை அல்லது shorts மட்டுமே அணிந்து சுற்றி கொண்டு இருந்தார்கள். அவர்கள் மேலாடைகள் அபாயகரமான அளவு கீழ் இறங்கி இருந்தது. ஸ்ருத்தியை வீட்டில் miniskirt அணிந்து பல முறை பார்த்து இருந்தாலும். இங்கே தெருவில் பெண்கள் இப்படி அலைவது மனசுக்கு கிளுகிளுப்பாக இருந்தது. அதுவும் இவர்கள் நிறம் முற்றிலும் வித்தியாசமாக இருந்தது. இன்று இரவு தனியாக வெளியே வந்து சுற்றி பார்க்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தேன்.

எண்கள் பேருந்து ஊரு நெரிசலை விட்டு சற்று ஒதுக்குபுறமான வெளிப்புற பகுதிக்கு வந்து நின்றது. நாங்கள் வந்து சேர வேண்டிய இடத்துக்கு வந்து விட்டதாக எங்கள guide அறிவித்தால். நாங்கள் தங்க இங்கு தான் ஏற்பாடு செய்ய பட்டு இருப்பதாக தெரிவித்தால்...... வண்டியில் இருந்து இறங்கி சுற்றி முற்றி பார்த்தேன். பெரிய compound உடன் கூடிய resort அது. முதலில் மிக பெரிய அளவில் ஆபீஸ் ரூம். பார்த்த பொது எனக்கு ஏமாற்றமாக இருந்தது. ஏன் ஊரை விட்டு இப்படி ஒதுக்குபுறமாக வெளியே வந்து எங்களை தங்க வைத்து இருக்கிறார்கள் என்று. வேண்டா வெறுப்பாக தான் உள்ளே நுழைந்தேன். எங்கள் guide உள்ளே ஆபீஸ் ரூம் சென்று எங்கள் அறைகளின் சாவிகளை கொண்டு வந்தாள். மொத்தம் எங்களுக்காக ஐந்து அறைகள் ஏற்பாடு செய்ய பட்டு இருப்பதாக சொன்னால். நாங்கள் அவள் பின்னாடியே சென்றோம். அவள் எங்களை ஆபீஸ் ரூம் பின்னாடி அழைத்து சென்றாள்.

உள்ளே செல்ல செல்ல என் கண்கள் ஆச்சரியமும் பிரமிப்புமாய் விரிந்தது.... முதலில் அழகாய் பராமரிக்க பட்ட ஒரு சிறு பூந்தோட்டம் .... நடைபாதை இருபுறமும் சிறு சிறு மின் விளக்குகளால் அலங்கரிக்க பட்ட இருந்தது...... பலவித வண்ணமயமான பூக்கள் பூத்து குலுங்கி கொண்டு இருந்தன. தோட்டம் தாண்டி pinetrees என படும் தேவதாருமரம் கூட்டம் கூட்டமாய் வளர்ந்து காற்றில் அசைந்து கொண்டு இருந்தன. கீழே காலில் தட்டுபட்ட மணல் இது கடற்கரை என்ற உணர்த்தியது. இங்கு வந்த வரை இது ஒரு பீச் resort என்பது எனக்கு தெரியாது. நான் வெறுப்பில் வெளியில் போர்டு பார்க்காமல் தவிர்த்து விட்டேன். pinetrees தாண்டி வந்ததும் கடற்கரை மண்ணில் ஓலைகளால் நெய்ய்ய பட்ட எங்களுக்குகாக ஒதுக்க பட்ட அழகழகான குடில்கள். அந்த குடில்கள் ஒரு ரவுண்டு வடிவில் கட்ட பட்டு இருந்தது. நடுவில் முத்து வைத்தாற்போல் மிக அழகான ஒரு நீச்சல் குளம். நான் என் luggage அங்கயே போட்டு குடில்களை தாண்டி ஓடி வந்து பார்த்தேன். என் மூச்சே நின்று விட்டது. இப்படி ஒரு ரம்மியமான இடத்தை என் வாழ்நாளில் நான் பார்த்தேன் இல்லை. பிரம்மிப்பில் பேச்சு மூச்சு வராமல் நின்று கொண்டு இருந்தேன். குடில்களை தாண்டி ஐம்பது மீட்டர் தொலைவில் கடல். நம் சென்னையை போல் ஆக்ரோஷமாக அல்லாமல் அலைகள் மிக இதமாக ஒரு சிறுபிள்ளை போல் தத்தி தத்தி வந்து கரையில் மோதி வெள்ளி கொலுசின் ஓசையை எழுப்பி கொண்டு இருந்தன. நிலவு தன இதமான் ஒளியை மிதமாக கடல் மேல் பொழிய ... கடல் வைரம் போல் ஜொலித்து கொண்டு இருந்தது.

நான் கண்கள் விரிய ஆச்சரியத்துடன் இந்த காட்சியை ரசித்து கொண்டு இருந்தேன்.... பின்னாடி இருந்து ஓடி வந்து தொப்பென்று என்னை இடித்து என்னை என் கழுத்தை சுற்றி கைகளை போட்டு கட்டி பிடித்து கொண்டால் சித்தி. அவள் மகிழ்ச்சியின் வெளிபாடு அது. முலைகள் என் முதுகில் நசுங்க... அவள் கன்னம் என் கன்னத்துடன் உரசி கொண்டு இருந்தது......

“அம்மு..... எப்படி இருக்கல இந்த இடம் .......ப்பா... இது மாதிரி பார்த்ததே இல்லை டா..... எவ்வளவு சந்தோஷமா இருக்கு தெரியுமா“ என்றால் தேன்குரலில்.....

“சான்சே இல்ல சித்தி..... ரொம்ப ரொமாண்டிகா இருக்கு... இப்படியே இங்கயே இருந்திடலாம் போல இருக்கு.....”... என்றேன் கடலில் இருந்து பார்வை எடுக்காமல்.....

சித்தி மென்மையாக என் கணத்தில் அவள் உதடுகளை ஒற்றி எடுத்தால்.....

நான் நம்ப முடியாமல் நின்று கொண்டு இருந்தேன்.

மனதை அள்ளும் சித்தியின் அருகாமை............ என்னுடன் ஒட்டி உரசி கொண்டு இருக்கும் அவள் உடல்....... அவள் உடலில் இருந்து வீசும் ஆளை கொள்ளும் வாசம்........மென் உதடுகளால் அவள் இட்ட மென்மையான முத்தம்..... உள்ளத்தை கொள்ளை கொள்ளும் இயற்கை அள்ளி தெளித்த பேரழகு....... இன்பத்தில் தடுமாறி கண்களை மூடி நின்று அந்த நிமிடங்களை ரசித்து மனதுக்குள் தேக்கி கொண்டு இருந்தேன்.

“ஹும்... ஹும்...” என்று யாரோ செயற்கையாக செருமுவதை கேட்டு சித்தி என்னை விட்டு விலகினால். சிவ பூஜையில் வருமே அதே கரடி தான்.

ரோகன்..... “so.. whats happening”….. என்றான் அருகில் வந்து நின்று கொண்டே.....

சித்தி..... “nothing… just enjoying the beauty of nature” என்றால்.....

“oh ya…. Its really beautiful”……. எங்களை வித்தியாசமாய் மாறி மாறி பார்த்து கொண்டே..... “I am sorry… arjun… but can I have some privacy with her… if you really don’t mind…. We will be back in second… please ”….. என்றான் கெஞ்சும் தொனியில் .....

நான் குழம்பி போய் சித்தியை பார்த்தேன்..... அவள் போ என்பது போல் தலை ஆட்டி ஜாடை செய்தால்..... நான் மேலும் குழப்பமாக அவர்களை பார்த்து கொண்டே அங்கு இருந்து அகன்றேன்..... நான் அங்கு இருந்து விலகும் வரை அவன் அமைதியாக நின்று கொண்டு இருந்தான்..... நான் நேராக சென்று குடில் அருகில் இருந்த இருட்டு பகுதியில் நின்று அவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்று ஆர்வமாய் பார்த்தேன்....

ரோகன் சித்தியின் கைகளை பிடித்தான்... சித்தி நாசுக்காக அவன் கைகளை விடுவித்து கொண்டால்...... அவன் கடலையும்... பிறகு மேலே வானத்தையும் காட்டி என்னமோ சித்தியிடம் சொன்னான.... சித்தி மார்புக்கு குறுக்கே கைகளை கட்டி திரும்பி நின்று கடலை வேடிக்கை பார்த்து கொண்டு நின்றால்.... அவன் சித்தி பின்னாடி சென்று நின்று அவளை கட்டி அணைக்க முயற்ச்சி செய்தான். சித்தி மறுபடி நாசுக்காக அவனிடம் இருந்து விலகி நின்றால். பிறகு அவனிடம் எதோ சொன்னாள. அவன் மீண்டும் எதோ சொல்லவோ.... சித்தி மறுத்து தலை ஆட்டி. அங்கிருந்து நகர்ந்தாள்..... அவன் சித்தியிடம் எதோ சொல்லிக்கொண்டே வந்தான். சித்தி வேண்டாம் என்பது போல் தலையை ஆட்டி கொண்டே வந்தாள். அவன் சித்தி கைய்யை பிடித்து தடுக்க பார்த்தான்..... சித்தி வேகமாக கைகளை விடுவித்து வந்து விட்டால்... நான் அங்கிருந்து நகர்ந்து குடிகளுக்கு நடுவே வந்துவிட்டேன்..... அங்கு guide மட்டும் நின்று கொண்டு இருந்தாள். மற்றவர்கள் அவர்கள் அறைக்கு சென்று விட்டன. சித்தி வந்தவுடன் guide புன்னகையுடன் சாவியை அவளிடம் ஒப்படைத்தால். சாவியை ஒப்படைத்து விட்டு அவள் “sleep well.….. we’ll be leaving for coral island tomorrow in the morning… good night” என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினால்.....




சித்தி “அம்மு.... வா டா.....” என்று அழைத்து ஒரு குடிலை நோக்கி சென்றாள்...... என்னால் சந்தோசம் தாங்க முடியவில்லை..... நானும் சித்தியும் ஒரே குடிலில் தங்க போகிறோம்..... ஆசையுடன் என் luggage எடுத்து கொண்டு சித்தி பின்னாடி ஓடினேன்.....

ரோகன் புலம்பி கொண்டே அவன் luggage எடுத்து கொண்டு வேறு ஒரு குடிலை நோக்கி சென்றான்......

நான் உள்ளே சென்று luggage வைத்து விட்டு சோபாவில் தொப்பென்று விழுந்தேன்..... சித்தியும் என் அருகில் வந்து அமர்ந்து அழகாய் சோம்பல் முறித்தால்..... .

அயர்ச்சியில் சிறிது நேரம் அமர்ந்து கொண்டு இருந்தோம்......

“அம்மு... குளிக்கலாமா டா... அப்போ தான் tiredness போகும் ”... என்றால் சித்தி.....

சரி சித்தி என்று எழுந்தேன்.....

சித்தி அறையை நோக்கி சென்றாள்.....

“சித்தி” என்று அழைத்து நிறுத்தினேன்....

திரும்பி பார்த்து “என்ன” என்று கேட்டால்....

“ரோகன் .... என்ன சொல்லிட்டு இருந்தான்.....”....

“ஒன்னு இல்ல அம்மு....”.....

என்ன மறைக்கிறாள் சித்தி?????












கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக