என்ன நடக்குது இந்த வீட்டில் - பகுதி - 37

 சித்தி என் கைக்குள் கையை விட்டு இறுக்கி பிடித்து என் தோள்களில் சாய்ந்த கொண்டு இருந்தாள். தாய்லாந்து ட்ரிப் நான் எதிர்பார்த்ததை விட மிக சிறப்பாகவே அமைந்தது. சித்தியுடன் ஏற்பட்ட உறவு பசுமரத்து ஆணி போல் என் மனதில் பதிந்து விட்டது. தாய்லாந்து மண்ணில் நான் வந்து கால் வைத்த பொது இங்கு என் மரணம் வரை மறக்க முடியாத சம்பவம் எதோ நிகழ போவதாக உணர்ந்தேன். என் நம்பிக்கை வீண் போகவில்லை. சித்தியும் நானும் சேர்ந்து அடுத்த மூன்று நாட்கள் அடித்த லூட்டிகள் சொல்லி மாளாதவை. ஊர் சுற்றி பார்க்க அழைத்தும் போகாமல் நானும் சித்தியும் ரூமிலேயே கிடந்தது அன்று முழுக்க ஒருவரை ஒருவர் மிஞ்சும் அளவு உடலுறவில் ஈடு பட்டது என்றும் நினைவில் நீங்காதவை.. எனக்கு பெருமையாக இருந்தது. யார் யாரோ சித்தியுடன் எப்படியாவது ஒருமுறையேனும் சேர்ந்து விட மாட்டோமா என்று துடித்து கொண்டு இருக்க விதி போட்ட கணக்கை காலன் மாற்றி சித்தியை என்னுடன் சேர்த்து விட்டான். எங்களுக்குள் எந்த குற்ற உணர்ச்சியும் இல்லை.... இது இயற்க்கைக்கு மாறானது என்ற கவலை இல்லை. நான் அந்த காலகட்டத்தை எப்பொழுதோ தாண்டி விட்டேன். நான் ஆண் அவள் பெண். அவளவு தான். எங்களுக்கு தேவை எங்கள் உடல் பசியை தீர்த்து கொள்வது. ஆனால் இங்கே உடல் பசி மட்டும் அல்லாமல் மன பசியையும் தீர்த்து கொண்டோம். சித்திக்கு இந்த இயற்க்கைக்கு மாறான உறவு முதல் முறை தான்... இருந்தும் அவள் மிகவும் யோசித்து நிதானமாக தான் இந்த உறவுக்குள் நுழைந்து இருப்பாள்......


சித்தப்பாவுக்கு நான் துரோகம் இழைத்து விட்டேன் என்பதை உணர்ந்தேன் .... ஆனால் அதை நினைத்து வருந்தும் நிலையில் நான் இல்லை. ஏனென்றால் சித்தியிடம் இருந்து எனக்கு கிடைத்து சுகம் அப்படி. பலவாறாக யோசித்து கொண்டு இருந்தேன்....


சித்தி குரல் என் சிந்தனையை கலைத்தது...... “என்ன மகாசிந்தனை?” என்றால் குறும்பாக......

“இல்ல சித்தி .... நமக்குள்ள நடந்த விஷயங்களை நினைச்சி பார்த்தேன்...... சாகுற வரைக்கும் மறக்கவே முடியாதுல சித்தி??” என்றேன் மெல்லமாக .....

“மறக்கவே முடியாது அம்மு.... அதுவும் beach’ல அன்னைக்கு நைட்....... மறக்கவே முடியாது டா..... ஆனா இதை உன் மனசிலையே வெச்சிக்கணும்.....”

“புரியுது சித்தி..... “.... சற்று நேரம் அமைதியாக இருந்தேன்.... “திரும்ப எப்போ சித்தி”......

நான் என்ன கேட்கிறேன் என்று சித்திக்கு புரியும்..... “எப்ப வேணும்னாலும் ..... நான் இங்க தானே இருக்க போறேன்.......... ஆனா கேப் விட்டு கேப் விட்டு சேர்ந்தா தான் அம்மு நல்லா இருக்கும்...... நான் சொல்லுறது புரியுதுல?????

“ஹ்ம்ம் புரியுது சித்தி.....” அம்மா சொன்ன அதே வார்த்தை...... “அடிகடி பண்ணா உனக்கே நான் போர் அடிச்சி போய்டுவேன்.......”

சித்தி மறுபடி என் தோள்களில் சாய்ந்து கொண்டாள்... வரும் பொது சிங்கம் என வந்த ரோகன்... இப்பொழுது போட்டி பாம்பாய் அடங்கி இருந்தான். சித்தி மீது இருந்த கடுப்பில் இந்த பக்கம் திரும்பி கூட பார்க்கவில்லை.....

விமானம் காற்றை கிழித்து கொண்டு சென்னை நோக்கி பறந்து கொண்டு இருந்தது.... இன்னும் ஒரூ மணி நேரத்தில் சென்னை சென்றடையும் என்று தெரிவிக்க பட்டது. என் மனம் குதுகலத்தில் துள்ளி குதித்தது. அருகில் இருந்தாலும் சித்தி மீது இருந்து கவனம் மெல்ல அம்மாவையும் ஸ்ருத்தியையும் நோக்கி திரும்பியது...... எனக்கே ஆச்சரியாமாக இருந்தது...... சித்தி அருகில் இருக்கும் போதே எப்படி என் மனம் இவளை விட்டு விலகி அம்மாவையும் ஸ்ருத்தியையும் நோக்கி ஓடுகிறது..... மனிதன் மனது ஒரு குரங்கு தான்..... அது ஒரு நிலையாக இராமல் மரத்துக்கு மரம் கிளைக்கு கிளை தாவி கொண்டே தான் இருக்கும் என்பதை உணர்ந்தேன்.........


எப்பொழுது வீடு சென்று சேர்வேன் என்று ஆவலாய் இருந்தேன். இன்னும் இரண்டு மணி நேரத்தில் வீடு சென்று அடைந்து விடலாம். அம்மாவை உடனே பார்க்க வேண்டும் போல் இருந்தது. என்ன தான் நான் அம்மாவுடன் செக்சில் ஈடு பட்டாலும் அது அவள் மீது நான் வைத்த பாசத்துக்கு எந்த விதத்திலும் இடையூராக இல்லை.....அவள் மீது நான் வைத்து இருந்த அசைக்க முடியாத பாசம் எள்ளளவும் குறையவில்லை. அதுவும் தாய்லாந்தில் இருக்கும் பொது நான் அம்மாவிடம் கடுமையாக பேசிய போதும் அவள் நிதானமாக அதை கையாண்ட விதம் அவள் மீது எனக்கு இருந்த பாசத்தை மேலும் கூட்டியது.

அன்று அம்மாவை “‘ஒழுங்கா போன வெச்சிடு... திரும்ப போன பண்ண.... உனக்கு மரியாதை கெட்டுடும்” என்று போன கட் செய்து விட்டேன். எவ்வளவு கடுமையான வார்த்தை..... இது வரை நான் அம்மாவிடம் இது போன்ற கடுமையான வார்த்தைகளை பயன் படுத்தியதே இல்லை...... எனக்கு ஒருபுறம் இப்படி பேசுவதற்கு வருத்தமாக இருந்தாலும் என்னால் என் கோபத்தை கட்டு படுத்த முடியவில்லை.....

என் போன மறுபடி ஒலித்தது..... எடுத்து வெறுப்பாக “ஹலோ” என்றேன்.....

“அம்மு...... என்ன டா இப்படி பேசிட்ட..... நான் என்ன சொல்ல வரேன்னு சொல்ல கூட விடாம டப்புன்னு இப்படி ஹார்ஷா பேசுற”....

“நீ பண்ணது ஞாயமா???”

“ஆத்திரகாரனுக்கு புத்தி மட்டுன்னு சொல்லுவாங்க அம்மு. அது உண்மை தான். கோபம் வந்தவுடனே என்ன யேதுன்னு கூட யோசிக்காம எப்படி எடுத்து எரிஞ்சி பேசுற பாரு... கொஞ்சம் நிதானம் பழகு டா ”......

நான் இவ்வளவு கடுமையாக பேசிய பின்னும் அம்மா இப்படி நிதானமாக பேசியது உண்மையிலையே எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. என் மீது அவள் வைத்த பாசம் அது என்பதும் எனக்கு புரிந்தது......

எனக்கு கோபம் லேசாக குறைந்து “நேத்து வீட்டுல இருந்த எனக்கு வேண்டியவாறு யாரு??” என்றேன்....

“நான் உனக்கு வேண்டியவருனு சொல்லல அம்மு ... நல்லா கவனிச்சியா.... உனக்கு ரொம்ப வேண்டியவருனு சொன்னேன்”.....

எனக்கு லேசாக புரிந்தது..... என் தலையில் நானே அடித்து கொண்டேன்..... “எனக்கு ரொம்ப வேண்டியபட்டவருணா அப்பா தான். அவரா??”

அம்மா சலித்து கொண்டால்...... “அந்த விவஸ்த்தை கேட்டவரு தான் அம்மு”.......

“மா... உண்மையாவா?? அப்பாவா...... ?”

“அவரு தான் அம்மு..... உன் மெல்ல சத்தியமா டா ....... உன் மேல நான் பொய் சத்தியம் பண்ணுவேனா ??? சொல்லு”....

“அந்த ஆளுக்கு என்ன லூசா மா... பெத்த பிள்ளைக்கிட்ட போன பேசுறப்போ இப்படி தான் பன்னுவாராமா???”......

“ஹைய்யோ அதை ஏன் கேக்குற....... அப்படி பண்ணுறதுல ஒரு கிக் இருக்காம்....”.....

“நீ எதுக்கு அந்த ஆளை பக்கத்துல விடுற....” என்றேன் கோபத்துடன்.....

“டேய்..... என் புருஷன் டா.... அவரை கிட்ட வராதனு சொல்ல சொல்லுறியா??”

“அதுக்கு நீ எனக்கு போன பண்ணாம இருக்க வேண்டியது தானே...... எதுக்கு வீடியோ கால் பண்ணா.... அதுவும் அப்படி முனுங்குற... எனக்கு கான்டாகாது”..... என்றேன் கடுப்பில்....

அம்மா சிரித்தால்.... “..... அப்பா தான் நல்லா சத்தமா முனுங்கு சத்தமா முனுங்குனு வேருப்பெதிகிட்டே இருந்தாறு ”.....

“ எனக்கு எவ்வளவு வெறுப்பா இருந்தது தெரியுமா???”

“தெரியும் டா.... அதுக்கு தான் நான் போன கட் பண்ணேன்... நீ தான் விடாம அடிச்சிட்கிட்டு இருந்த.... அதில்லாம அவர் நம்பர்ல வேற கால் பண்ணி அம்மா எங்கப்பா கேக்குற??”

என் மனதில் இருந்த கவலை எல்லாம் விலகி நிம்மதியாக இருந்தது.... அம்மா வேறு யாருடனும் கூடவில்லை...... வீணாப்போன அப்பா பண்ணா லூசுதனத்தில நான் அம்மாவை கண்டபடி பேசிட்டேன் . “சாரி மா “ என்று அசடு வழிந்தேன்.....

“நல்ல வேலை.... அவர் வீடியோ கால் பண்ண சொன்னப்போ பயந்துட்டேன்... நீ எங்க ஏதாவது ஏடாகூடமா பேசிட போரியோனு. அதான் ச்பீகர்ல போடாம headset மாட்டிகிட்டேன்”

“மா..... அடுத்தவாட்டி அந்த ஆளு போன பண்ணுறப்போ நான் பண்ணுறேன்.... அப்போ இதைவிட சத்தமா முனுங்கனும்.... அந்த ஆளை பழிக்கு பழி வாங்கணும்”.....

“ஏய்... ச்சி நிறுத்து.... லூசுதனமா பேசிக்கிட்டு...... அப்பாவை அந்த ஆளுன்னு பேசாத அம்மு..... ஓவொரு மனுஷன் ஒவ்வொரு மாதிரி... அப்பாவுக்கு இது மாதிரி விஷயத்துல நாட்டம். இதை பெருசு பண்ண கூடாது”.....

அம்மா இவ்வளவு நிதானமாகவும் பாசமாகவும் பேசினது எனக்கு குற்ற உணர்வை உண்டாக்கியது..... எவ்வளவு மோசமாக பேசிவிட்டேன்..... “மா.....” என்றேன் மேற்கொண்டு பேச முடியாமல்.....

“சொல்லு அம்மு”...... என்றால் வாஞ்சையுடன்.....

“நான் எவ்வளவு மோசமா உன்னை பேசிட்டேன்.... ஆனா அதை கொஞ்சம் கூட சட்டை செய்யாம பாசம் குறையாம பேசுற...... எனக்கு மனசே கஷ்ட்டமா இருக்கு...... என்னை மன்னிச்சிடு மா”... என்றேன் குரல் வராமல்......

“உன் மேலையும் அம்மு மேலையும் இருக்கிற பாசம் எனக்கு எப்பவும் குறையாது டா........ நீ மனசை போட்டு குழப்பிக்காத........ சரி ....எப்போ ரிடர்ன் வர..... உன்னை உடனே பாக்கணும் போல இருக்கு”

“மூணாவது நாள் சென்னைல இருப்பேன் மா”.......

“காத்துக்கிட்டு இருப்பேன் அம்மு........

என் மனதில் இருந்த குழப்பமெல்லாம் நீங்கி மனசு சந்தோஷத்தில் துள்ளி குதித்தது....... அதே சந்தோஷத்தில் குடிலுக்குள் நுழைந்து கதவை சாத்தி சித்தி ரூமுக்குள் நுழைந்தேன். சித்தி பாத்ரூமில் இருந்தாள்.... தண்ணீர் சத்தம்..... என் shorts கழட்டி வீசி அம்மணமாகி சித்தி பாத்ரூம் கதவை தட்டினேன்...... சித்தி லேசாக கதவை திறந்து தலையை நீட்டி எட்டி பார்த்தாள் ...... நான் நிர்வாணமாய் நிற்பத்தை பார்த்து குறும்புடன் புன்னகையுடன் கதவை லேசாக திறந்து எனக்கு வழி விட்டால்..... உள்ளே சித்தியும் நிர்வாணமாக இருந்தாள் .... சித்தியை கட்டி அணைத்தேன்......

இதோ ....

அம்மாவிடம் சொன்ன மூணாவது நாள்....... விமானம் சென்னை ஏர்போர்ட்டில் தரை இறங்கி கொண்டு இருந்தது......

என்னை நானே வரவேற்று கொண்டேன்......

Welcome Back To Chennai

flight சென்னையில் ஏர்போர்ட் ரன்வேயில் தரை இறங்கி கொண்டு இருந்தது. தாய்லாந்து ட்ரிப் முடிந்து விட்டது. அருமையான மறக்க முடியாத அனுபவங்களை அது அள்ளி வீசியது. செக்ஸ் பிரியர்களுக்கு அது ஒரு சொர்க்க தேசம் தான். அதுவும் குறிப்பாக pataya. அங்கு வாழ்கையே இரவில் தான் ஆரம்பிக்கிறது. தெருவெங்கும் இரவில் பெண்கள் நின்று ஆண்களை இன்பத்துக்கு அழைப்பது வெகு சகஜம். எனக்கு வெளியில் எந்த பெண்ணையும் தேடி அலைய வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற படவில்லை. அதற்க்கான அவசியமும் இல்லை. என் சித்தி என்னை வேறு எதுவும் சிந்திக்க விடாமல் செய்து விட்டால். இனி அது இனிமையான நினைவுகளாக என் நெஞ்ஜில் நீங்கா இடம் பெற்றவை.

விமானத்தில் இருந்து இறங்க மனம் இல்லாமல் மெல்ல இறங்கி நானும் சித்தியும் வெளியே வந்தோம்..... ஒருபுறம் சென்னை வந்துவிட்ட மகிழ்வு மனதில் அலை அடித்தாலும்... அப்படியே சித்தியை அழைத்து கொண்டு திரும்ப சென்று விடலாமா என்று கூட ஒருபுறம் யோசிக்க தோன்றியது..... அங்கு அனுபவித்த இன்பம் அப்பிடி..... சித்தி அமைதியாக வந்து கொண்டு இருந்தால்... இப்பொழுது நான் சித்தியை கேலி செய்தேன்.....

“சித்தி..... என்ன ராஜசிந்தனை ??”

சித்தி சிணுங்கலாய் கொஞ்சி கொஞ்சி பேசினால் “இல்ல அம்மு......... அஞ்சி நாள் போனதே தெரியல. திரும்ப வேலைக்கு போகணும் நினைச்சா தான் செம்ம கடுப்பா இருக்கு . அதுவும் அந்த இஞ்சி தின்ன குரங்கு வேற செம்ம கோபத்துல இருக்கான். என்ன பண்ண போறானோ????” .....”

“விடு சித்தி... அவன் கெடக்குறான்....அவன் எல்லாம் ஒரு ஆளுன்னு கவலை படுறீங்க..... நான் வேணும்னா ஒரு family ட்ரிப் organise பண்ணட்டுமா சித்தி. எல்லாம் சேர்ந்து எங்கையாவது போயிட்டு வருவோம்....”....

“ கொஞ்ச நாள் போகட்டும் அம்மு..... எல்லாம் சேர்ந்து எங்கையாவது போயிட்டு வரலாம்.....” ...... அதுக்குள் சித்தி போன அடிக்க எடுத்து பேசினால்.... எதிர்முனை குரல் கேட்டதும் சித்தி குதுக்கலாமாகிவிட்டால்..... “ஏய்.... எப்படி டா இருக்க..... “ “...அம்மா வந்துட்டேன் டா.....” “நிறைய வாங்கிட்டு வந்து இருக்கேன்”..... மகிழ்ச்சியாக பதில் அளித்து கொண்டே பேசி விட்டு போன கட் செய்து என்னை பார்த்து சிரித்தால்...........

“பசங்களா சித்தி”....

“ஹ்ம்ம்..... வாலுங்க.... தூங்காமா எனக்காக காத்துகிட்டு இருக்குங்க..... எப்ப்ப்டியும் சாக்லேட் எல்லாம் இன்னைக்கே காலி பண்ணிடுங்க பாரு”....... என்று சிரித்து கொண்டே வந்தாள்.....

சித்தி போன பேசி முடித்ததும் முழுக்க முழுக்க பிள்ளைகள் நினைப்பில் இருந்தாள்....

லக்கேஜ் அனைத்தையும் சரி பார்த்து எடுத்து கொண்டோம் .....மறுபடி போன ஒலித்தது...... சித்தப்பா..... “ஹ்ம்ம்.... வெளிய வந்திட்டு இருக்கங்க...... வெயிட் பண்ணுங்க”..... பிறகு என்னிடம் திரும்பி “சித்தப்பா பார்கிங்க்ல வெயிட் பண்ணுறாரு.....”.... என்றாள்....

இருவரும் வெளியில் வந்து அனைவரிடமும் விடை பெற்று சித்தப்பா கார் நிறுத்தி இருந்த இடத்துக்கு போக தயார் ஆனோம் ..... ரோகன் முகத்தை திருப்பி கொண்டே சென்றான். பார்க்கவே பாவமாய் இருந்தது.... சரி.... அதை பற்றி கவலை பட எனக்கு என்ன இருக்கு....

பார்கிங் சென்று அடைந்தோம்....“ஏய்.... வாடா... எப்படி இருக்க” என்று மலர்ந்த முகத்தோடு வரவேற்று.... “ஏண்டா..... அப்பா வரேன்னு சொன்னாராம்... நீ தான் வேண்டாம்... நானே வரேன்னு சொல்லிட்டியாம்”...... என்றார்

“ஆமாம் ... சித்தப்பா.... எதுக்கு தேவை இல்லாம இந்த நேரத்துக்கு இவ்வளவு தூரம் வரணும்.... ஒரு cab ஏறினா அழகா பொய் ட்ராப் பண்ண போறான்......”

“நான் வேணும்னா ட்ராப் பண்ணிட்டுமா டா”....

“அதெல்லாம் வேண்டாம் சித்தப்பா.... நீங்க கிளம்புங்க.... வீட்ல வேற தம்பி தங்கச்சி வெயிட் பண்ணுறாங்க..... நான் இப்படியே cab புக் பண்ணிட்டு போய்டுவேன்”

சித்தப்பா சித்தியிடம் இருந்து லக்கேஜ் எல்லாம் எடுத்து காரில் அடக்கினார்.....

“ஹ்ம்ம் போலாம் டி......” என்று சித்தியிடம் சொல்லிவிட்டு.... “சரி அர்ஜுன்.... போயிட்டு போன பண்ணு..... முடிஞ்சா அடுத்த வாரம் வரோம்னு அம்மாகிட்ட சொல்லு”..... என்று கை குலுக்கினார்......

சித்தி “போயிட்டு வரேன் அம்மு” என்று சொல்லிவிட்டு காரில் ஏறி அமர்ந்து கொண்டால்..... வேர் எதுவும் பேசவில்லை...... ஆனால் புரிந்து கொள்ள முடியாத பார்வை..... சற்று நேரம் முன்பு வரை குதுகலமாய் இருந்த சித்தி இப்பொழுது என்னை பிரிவதை நினைத்து கலங்கினால் போல்..... ஐந்து நாட்கள் சேர்ந்து குடும்பம் நடத்தி விட்டு பிரிந்தால் லேசாக வருத்தம் இருக்க தானே செய்யும்...... சித்தப்பா கார் ஸ்டார்ட் செய்து கிளப்பினார்...... சித்தி கண்ணாடி வழியாக என்னை பார்த்து கொண்டே சென்றாள்......


கார் மெல்ல ஒரு புள்ளியாக என் கண்களில் இருந்து மறைந்தது..... எனக்கும் சில நொடிகள் வருத்தமாக தான் இருந்தது............

ஆனால் சில நொடிகள் மட்டும் தான் அந்த வருத்தம் .......

ஹ்ம்ம் ... இதோ சென்னைக்கு வந்தாயிற்று...... நன்றாக ஆழமாக மூச்சு உள்வாங்கி வெளியேற்றினேன். என் சொர்க்க பூமி. நான் பிறந்த மன். உலகத்தில் எந்த மூலைக்கு சென்றாலும்..... பிறந்த ஊர்க்குள் கால் வைக்கும் சுகமே சுகம்......இடது நம்முடைய இடம் என்கிற திமிர்..... அல்லது ஒரு பாதுகாப்பு வலயத்துக்குள் வந்து விட்டோம் என்கிற நிம்மதி. நம் சொந்த மண் நமக்கு கொடுக்கும் வெகுமதி அது.

தாய்லாந்த் நினைவுக சற்று நேரம் பின்னோக்கி எங்கோ சென்று மறைந்தது..... அம்மாவின் நினைவவு என் மனம் எங்கும் ஆக்கிரமித்து கொண்டது ..... அம்மாவிடம் நான் அன்று மிக கடுமையாக பேசியது இன்னும் என்ன மனதை உறுத்தி கொண்டே இருந்தது. நான் மிக கடுமையாக பேசி விட்ட போதிலும் .... அம்மா சற்றும் பாசம் குறையாமல் அதை கையாண்ட விதம்......என் மீது அவளுக்கு உள்ள பாசத்தை பறைசாற்றியது. அம்மாவை பார்த்து நேரில் கட்டி பிடித்து அவளிடம் மன்னிப்பு கேட்க்க வேண்டும் என்று துடித்து கொண்டு இருந்தேன். அதை விட அந்த அழகு முகத்தை பார்த்து ஐந்து நாட்களுக்கு மேல் ஆகி விட்டது..... அவளை பார்க்க வேண்டும் என்று உள்ளம் அடித்து கொண்டு இருந்தது ..... என் போன எடுத்து உடனடியாக ஒரு cab புக் செய்தேன்.....


அம்மாவுக்கு டயல் செய்து நான் வந்து விட்டதை தெரிவிக்க நினைக்கையில் என் போன ஒலித்தது...... நான் தரை இறங்கி விட்டேன் என்று அம்மா யூகித்து விட்டால் போல்.... நான் அம்மாவிடம் தரை இறங்கும் நேரம் சற்று தாமதமாக சொல்லி இருந்தேன். ஆனால் அம்மா எப்படியோ மோப்பம் பிடித்து அழைக்கிறாள்....

போன ஒன செய்து “ஹலோ” என்றேன்.....

மறுமுனையில் அம்மா உற்சாகமாய் இருந்தாள் “அம்மு..... வந்துட்டியா டி செல்லம்” என்று கொஞ்சினாள்......

அம்மாவின் கொஞ்சல் என்னை மேலும் குதுகலிக்க செய்தது..... “வந்துட்டேன் டி செல்லம்.... cab ஏற போறேன் டி செல்லம்...... சீக்கிரம் வந்துடுவேண்டி செல்லம்”..... என்று இழுத்து இழுத்து கொஞ்சினேன்.....

“டேய்..... கொழுப்பா... என்னை மாதிரியே பேசி கலாயக்கிரியா ”.... என்றாள் சிரிப்புடன் கொஞ்சல் மாறாமல்.....

“இல்ல மா......இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல உன்னை பாக்க போறேன்ல அந்த சந்தோசம்”......

“சீக்கிரம் வா டா அம்மு........ என்னால காத்திருக்க பண்ண முடியல”..... என்றால் வாஞ்சையுடன்......

cab வந்ததும் லக்கேஜ் எல்லாம் டிக்கியில் வைத்து விட்டு ஏறி அமர்ந்தேன். எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. அம்மாவை காண வேண்டும் என்ற ஆவல் மட்டுமே என் மனதில் இருந்ததே தவிர ஸ்ருத்தி பற்றிய நினைப்பே என்னுள் பெரிதாக எழவில்லை. நான் குழப்பத்தில் இருந்தேன். அது எப்படி சாத்தியம். தாய்லாந்தில் இருந்தவரையில் அம்மா தொடர்ந்து போன போட்டு என்னிடம் பேசி கொண்டு இருந்தாள். ஆனால் ஸ்ருத்தி ஒரு முறை கூட என்னிடம் பேசவில்லை. அன்று வந்த பத்து missed கால் கூட அவள் போன வாங்கி அம்மா பண்ணினது. ஏன்? என்ன தான் கோபம் இருந்தாலும் அவள் நினைப்பு எப்படி எனக்கு வராமல் போயிற்று. அவளை பார்க்க வேண்டும் என்று பெரிதாய் ஆவல் ஒன்றும் எனக்குள் ஏற படவும் இல்லை. ஒருவர் மீது வெறுப்பு வந்துவிட்டால் இப்படியா இருக்கும். அதுவும் சிறுவயது முதலே உயிராக பழகிய ஒருவள். உண்மையில் நன் குழப்பத்தில் இருந்தேன். எதுவாயினும் எப்படியும் ஊர் பொய் சேர்ந்தவுடன் அவளிடம் தீர்க்க வேண்டிய பஞ்சாயத்து ஒன்று உள்ளது. அது எப்படி எங்கு போய் முடிய போகிறது என்பது ஆண்டவனுக்கு தான் வெளிச்சம். இப்பொழுது அதை பற்றி யோசித்து மூடை கெடுத்து கொள்ள வேண்டாம். என் செல்ல அம்மா அனுராதாவை தான் பார்க்க நான் இப்பொழுது துடித்து கொண்டு இருக்கிறேன். கண்ட நாயை பற்றி இந்நேரம் நமக்கென்ன கவலை.....

வண்டி சரியாக பராமரிக்க படாத சென்னை சாலையில் டிரைவரின் சாமத்தியத்தால் லாவகமாக ஓடி கொண்டு இருந்தது..... நான் எதோ பல வருடங்கள் வெளி நாட்டில் தங்கி விட்டு இப்பொழுது தான் நாடு திரும்புவது போல் வெளியே வேடிக்கை பார்த்து கொண்டே வந்தேன்....

எங்கள் ஏரியா வந்து விட்டது. வீடு நெருங்க நெருங்க எனக்கு ஆவல் எகிறி கொண்டு இருந்தது..... தெருவுக்குள் நுழைந்ததும் நண்பர்கள் இருக்கிறார்களா என்று பார்த்தேன். யாரையும் காணவில்லை.

cab என் வீடு வாசலில் வந்து நின்றது....

அம்மாவும் ஸ்ருத்தியும் வெராண்டாவில் என்னை எதிர்பார்த்து அமர்ந்து கொண்டு இருந்தார்கள். cab வந்து நின்றதும் அம்மா வேகவேகமாக வந்து கெட் திறந்தாள்....வழக்கமாக இரவு அணியும் nighty அணியாமல் சேலை அணிந்து கொண்டு இருந்தால். நேற்றில் திருநீறும்... குங்குமமும் இட்டு கொண்டு இருந்தாள். அம்மாவை பார்த்ததும் நானும் மகிழ்ச்சியில் வேகமாக cab விட்டு இறங்கி அம்மாவை பார்த்து சிரித்தேன். அம்மா தெரு என்று கூட பாராமல் தாவி என்னை கட்டி பிடித்து கொண்டாள் ... “அம்மு செல்லம் .... எப்படி டா இருக்க......” என்று ஆசையுடன் என்னை இறுக்க அனைத்து கொண்டாள். இது காமம் இல்லை. எப்பொழுதும் அவள் என் மீது வைத்து இருந்த பாசம். எனக்கு இந்த அணைப்பு தெரியும்.

அதுவும் அம்மா என்னை பிரிந்து இத்தனை நாட்கள் இருந்தது இதுவே முதல் முறை. ஸ்ருத்தி கூட அடிகடி சித்தப்பா வீடுகளுக்கு எல்லாம் சென்று விடுமுறை நாட்களில் இரண்டு மூன்று வாரங்கள் தங்கி விட்டு வருவாள். ஆனால் நான் யார் அழைத்தாலும் மறுத்து விடுவேன். அம்மாவுடன் தான் இருப்பேன் என்று அடம் பிடிப்பேன். அம்மாவை விட்டு நான் ஒரு நாள் பிரிந்து இருந்தாலும் அது பெரிய அதிசயம் தான். ஆனால் இம்முறை ஐந்து நாட்கள்.அதனால் தான் கட்டு படுத்த முடியாமல் தெரு என்று கூட பார்க்காமல் கட்டுபடுத்த முடியாமல் என்னை கட்டி பிடித்து கொண்டாள். யாரும் தவறாக நினைக்க போவதும் இல்லை. பெற்ற பிள்ளையை தானே கட்டி அணைக்கிறாள்.

நானும் அம்மாவை ஆசையுடன் கட்டி பிடித்து கொண்டே “நல்லா இருக்கேன் மா”..... என்றேன்..... சிலநொடிகள் என்னை பற்றி கொண்டு இருந்த அம்மா என்னை விடுவித்து என் நெற்றியில் முத்தமிட்டாள்.

அம்மா அணைப்பில் இருந்து ஸ்ருத்தியை பார்த்தேன்..... அவள் இமைக்காமல் என்னையே பார்த்து கொண்டு இருந்தாள்...... எப்படி ரியாக்ட் செய்வது என்று தெரியாமல் முழித்து கொண்டு இருந்தாள் என்பது தெளிவாய் உணர்ந்தேன். அவளுடன் ஏற பட்ட சண்டைக்கு பின் நான் அவளை avoid செய்வேன் அல்லது வந்தவுடன் சண்டை போடுவேன் என்று தயங்கி தயங்கி நின்று கொண்டு இருந்தாள். எனக்கும் அந்த எண்ணம் மனதில் ஒரு ஓரமாய் இருந்தது. ஆனால் அம்மா முன் அதை காட்டி கொள்ள நான் விரும்பவில்லை.

அதையும் மீறி ...... ஏனோ அவளை பார்க்காத பொது இருந்த கோபம்.... அவள் மீது இருந்த வெறுப்பு .... அவளை பார்த்தவுடன் இருந்த இடம் தெரியாமல் பறந்து விட்டது என்று தான் புரியவில்லை. குழந்தையை போன்ற அவள் அழகு ... இவளா அன்று என்னிடம் அப்படி ஒரு ஆணவமாக பேசினால் என்று என் மனம் நம்ப மறுத்தது. தாவி அவளை கட்டி பிடித்து கொஞ்ச வேண்டும் போல் இருந்தது. அவள் அழகு.... அந்த குழந்தை முகம்..... அந்த நளினம்..... தடுமாறிவிட்டேன். ஒரே நொடி... ஒரே நொடி தான்.... சட்டென்று அவளுடன் ஏற பட்ட சண்டை மின்னலென மனதில் மறுபடி தோன்றவே என் மனதை கட்டு படுத்தி கொண்டேன்.

மனதில் அவள் மீது ஏற்பட்ட எண்ணத்தை வெளி காட்டி கொள்ளாமல் “.... எப்படி டி இருக்க“ என்றேன்.... ஸ்ருத்தி மெல்ல நெருங்கி என்னை கட்டி பிடித்து “நல்லா இருக்கேன் டா” ... என்றாள். அவள் பார்வையில் ஒரு புரிந்து கொள்ள கூடிய மிரட்ச்சியும் தயக்கமும் இருந்தது.என் மீது அவளுக்கு சற்று பயம் இருப்பதை புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. எங்களுக்குள் ஏற்பட்ட மனகசப்பை அம்மா முன் நான் காட்டி கொள்ள விரும்பாமல் அவளை நலம் விசாரிக்கிறேன் என்று அவளுக்கும் புரியாமல் இல்லை.

cab’இல் இருந்து லக்கேஜ் இறக்கி வைத்து பணம் செலுத்தி அனுப்பி விட்டு வாசலுக்கு வந்தோம்.

அம்மா..... “அம்மு ஒரு நிமிஷம் இரு டா”... என்று ஸ்ருத்தியிடம் “அம்மு ... பொய் எடுத்துட்டு வா “ என்றாள்.....

உள்ளே சென்ற ஸ்ருத்தி கையில் ஒரு ஆரத்தி தட்டுடன் வந்தாள்....

“....மா... என்ன இதெல்லாம்... நான் என்ன புதுசா கல்யாணம் பண்ணிட்டு வரேனா...... இல்ல இந்தியாக்கு ஒலிம்பிக்ல தங்கம் வாங்கி குடுத்துட்டு வரேனா...... உனக்கே இது ஓவரா இல்ல”....... என்று கேலி செய்தேன்.....

“அம்மு...... அதெல்லாம் எனக்கு தெரியாது.... இத்தனை நாள் நீ என்னை பிரிஞ்சி இருந்ததே இல்லை. நீ என்ன பன்னுறியோ ஏது பன்னுரியோனு பயந்துகிட்டே இருந்தேன். இப்போ தான் எனக்கு நிம்மதியா இருக்கு.. ஒழுங்கா அமைதியா நில்லு.....” ஸ்ருத்தியிடம் இருந்து ஆரத்தி தட்டை வாங்கி அம்மா எனக்கு சுற்றி துர்ஷ்ட்டி கழித்து நெற்றியில் விபுதி குங்குமம் வைத்து விட்டாள். ஆரத்தி தட்டை ஓரமாக வைத்து விட்டு “அம்மு உள்ள வா” என்று அழைத்து சென்றாள்
.
உள்ளே நுழைந்தவுடன் தொப்பென்று சோர்வாக சோபாவில் விழுந்தேன். விமான பயணம் என் உடலில் இருந்த தெம்பை ஓர் அளவுக்கு உறிஞ்சி விட்டதை இப்பொழுது தான் உணர்ந்தேன்

“ஏய்..... என்னடா செம்ம டயர்டா???”...... என்றால் அம்மா.....

“ஆமாம் மா..... flight’ல வந்தாலே உடம்பு ரொம்ப டயர்ட் ஆகிடும் போல... அடிச்சி போட்ட மாதிரி இருக்கு”.....

“..... அப்பா எத்தனை வாட்டி இப்படி flight’ல போயிட்டு வந்து இருக்காரு. பாவம் அவர் எவ்வளவு கஷ்ட்டபட்டு இருப்பாரு. ஒரு வாட்டி போயிட்டு வந்ததுக்கே உனக்கு இப்படியா???” என்று அம்மா கேலி செய்தாள்.....

அப்பொழுது தான் கவனித்தேன் அப்பாவை காணோம்...... வாசலில் வரவேற்க கூட வரவில்லை

“மா.... அப்பா எங்கே மா” என்றேன் குழப்பமாய் .......

அம்மா சொல்ல வாய் எடுக்கும் முன் ஸ்ருத்தி பேசினாள் “ அப்பா தான் ஊருக்கு பொய் இருக்காரே.....”

“ஊருக்கு பொய் இருக்காரா??? எந்த ஊருக்கு????? எப்போ போனாரு????” மேலும் குழப்பமாக கேட்டேன்.....

மீண்டும் அம்மா வை திறக்கும் முன் ஸ்ருத்தியே பேசினாள் “ நீ தாய்லாந்த் போன மறு நாளே அவரும் ஊருக்கு போயிட்டாரே. ஏன் உனக்கு தெரியாதா????”.......

நான் அதிர்ச்சியாய் அம்மாவை திரும்பி பார்த்தேன்..... என் இதயமே வெடித்து விடும் போல் இருந்தது......

நான் ஸ்தம்பித்து பொய் அதிர்ச்சியில் உறைந்து பேச்சு மூச்சு இல்லாமல் அம்மாவை பார்த்தேன். அம்மா கதிகலங்கி பொய் வாய் அடைந்து மிரட்ட்சியாய் என்னை பார்த்தாள்.





என் கண்கள் என்னை அறியாமல் சிவந்து விட்டன.....கோபத்தில் என் உடல் நடுங்க ஆரம்பித்தது.... எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக வந்தேன்...... இப்படி ஒரு அதிர்ச்சியை.... ஏமாற்றத்தை நான் எதிர் பார்க்கவே இல்லை. அப்படி என்றால் அன்றைக்கு வீட்டில் அம்மாவுடன் இருந்தது அப்பா இல்லையா..... அப்போ அன்று அம்மாவுடன் இருந்தது வேறு ஒருத்தனா???? என்னிடம் பொய் மேல் பொய் அடுக்கி கொண்டு இருந்தாளா அம்மா....... எப்படி கொஞ்சம் கூட உறுத்தல் இல்லாமல் பொய் மேல் பொய் சொல்ல முடிந்தது இவளால்......

ஸ்ருத்தியாவது ஆமாம் நான் அந்த இருவர் உடன் சென்றேன் உனக்கு என்ன என்று என்னை நேருக்கு நேர் கேட்டு விட்டாள். ஆஅனால் அம்மா நாக்கில் தென் தடவி உள்ளத்தில் விஷத்தை தேக்கி வைத்து நல்லவள் போல் நடித்து கொண்டு இருக்கிறாள். அவள் என் மீது உயிரையே வைத்து இருக்கிறாள் என்பது பொய்யா??? ச்சி..... இப்படி கீழ்த்தரமாக கூட ஒரு பெண் இருக்க முடியுமா....... கூதி அரிப்பு பிடித்து லைகிறாலே இவள்..... தூ..... இந்த கீழ்தனமானவலையா பார்க்க நான் ஆயிரம் ஆசையோடு வந்தேன்......

ஸ்ருத்தியை கூட நம்பிவிடலாம் அவள் என் நெஞ்ஜில் குத்தியவள்..... ஆனால் அம்மா என் முதுகில் குத்தி விட்டால். நம்ப வைத்து என்னை கழுத்தருத்து விட்டாள்

பொங்கி வந்த கோபத்தையும் ஏமாற்றத்தையும் ஸ்ருத்தி முன் காட்டி கொள்ள விரும்பாமல் அடக்கி கொண்டு அமைதியாக இருந்தேன்..... கொண்டேன்......

ஒருபுறம் நான் யார் கூட போனா உனக்கென்ன என்று ஆணவமாய் கேட்ட தங்கை”.....

மறுபுறம் “ யாரோடோ உறவு கொண்டு அப்பா தான் அன்று தன்னுடன் இருந்தார் என்று பொய் சொன்ன தாய்”

துரோகம் துரோகம் துரோகம்....



கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக